https://virgool.ir/feed/@zahra.snobarifa2026-11-11 21:56:19https://files.virgool.ir/upload/users/292567/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@zahra.snobarihttps://virgool.ir/@zahra.snobari/دوچرخه-ای-در-چشمانی-یازده-ساله-rms4kvn1dxlcبرق شبرنگ هایی که از فرمان دوچرخه آویزان بود، در سیاهی چشمانش می جهید. لگن لباس های چرک در دستش، خشکشان زده بود و تمیز شدن از یادشان رفته بود. دوچرخه که از کنارش می گذشت، نسیم گرمی چادر گلدار نخی اش را به رقص در می آورد تا شاید یادش آورد که چند دقیقه ای ست که پلک نزده است. فقط با شنیدن قار قار کلاغهای درخت چنار کنار رودخانه بود که زنده شد و دویدن به پاهای یازده ساله اش هجوم آورد. همین که به رودخانه رسید، با تمام کوچکی دستانش شروع کرد به شستن؛ کت طوسی زمخت، شلوار کتان ارتشی، پیراهن طوسی راه راه، عرق گیری آبی که نور خورشید با سماجت از سوراخش عبور کرده بود و... . در آخر هم روسری ساتن خاکستری اش را از سر باز کرده، در آب رودخانه فرو برد و دوبار به سر کرد. با وجود سنگین تر شدن لگن، پاهایش مهلت استراحت نمی دادند و چشمانش منتظر دیدن در آهنی خانه بودند. باید قبل از اینکه سیاهی بریزد روی کوچه ها، شام را آماده میکرد و مشق های عزیز را هم می نوشت. عزیز، خودش گفته بود اگر مشق هایش را بنویسد، اجازه می دهد که او نه تنها به دوچرخه دست بزند که حتی می تواند آن را تا سر کوچه هم ببرد به شرط اینکه پدر و باقی مردان روستا نبینند دخترک را با دوچرخه...zahra senobarizahra senobariFri, 02 Oct 2020 11:47:14 +0330