https://virgool.ir/feed/@zahra.hojatiخانوم خونه، فعال و ورزشکار، علاقمند به نوشتن و مطالعه، مترجم و مدرس زبان انگلیسی، همسر یه مرد خیلی دوست داشتنیfa2026-11-12 15:46:18https://files.virgool.ir/upload/users/297313/avatar/2SN0xd.pnghttps://virgool.ir/@zahra.hojatihttps://virgool.ir/@zahra.hojati/پذیرش-دیگران-yqmlhj0dwtktسلام. دوست دارم اول پستام سلام کنم بهتون. آخه خب دارین متنا رو میخونین و من دوست دارم بهتون سلام کنم. من به واسطه شغل همسرم، تهران زندگی میکنم، تنها و دور از خانواده... دلم نمیخاد از سختیا و تلخیای تنها بودن و بدون بابا مامان سر کردن، چیزی بگم... چون احتمالا همه می دونین....بحث من چیز دیگه اییه.... پذیرش دیگرانپذیرش دیگران....مهمون برامون تقریبا زیاد میاد. چون ما دوریم و خانواده و دوستان بهمون محبت دارن و از راه دور، میان بهمون سر میزنن. حداقل سالی یه بار خواهر برادرام و دوستان دیدنمون میان... چند روزی میمونن... دو روز، سه روز....میدونین، خیلی جالبه.... تو توصیه های دینی مون داریم که اگر میخاین دوستتون یا شریک زندگی تون یا کسی رو بشناسین، باهاش سفر کنین....وقتی فامیلا میان خونمون، در واقع اونا تو سفرن... و ناخودآگاه، همه زیر و بمشون واسمون رو میشه ?سفر باعث میشه آدما خود خود واقعیشونو نشون بدن. بالاخره آدم از خونه و زندگی خودش دور میشه، خسته و کوفته میشه، جاده و رانندگی رو از سر گذرونده، با یه سری چالش روبرو میشه و نتیجه این میشه که نمیتونه نقش و فیلم بازی کنه و بقیه با خود واقعی طرف روبرو میشن.....این برای ما که میزبانیم و مهمون باید روی چشممون قدم بذاره، سخت و چالشی میشه....مامانم و خاله ام ( خاله ام، مادر شوهرمه ?) خیلی به مهمون حساسن و خیلی احترامش میکنن و همیشه مهمون برای ما جایگاه والایی داشته و داره....میدونین، خب بهر حال هر آدمی واسه خودش چارچوبی داره، خط قرمزهایی داره، فرهنگ و آداب و رسوم خاصی داره، اعتقادات و تفکراتی داره و خیلی وقتا همون مهمونای عزیز و محترم ???پاشونو صاف میدارن روی تمام موجودیت تو....... جالب اینجاس که نه تنها نمیفهمنن پاشون روی ماس، حتی براشون کاملا عادیه و اصلا انگار نه انگااااااااار....واااااااااااااااااای خدااااااااااا ?‍♀️?‍♀️بگم براتون که چه حس و حالی به آدم دست میده یا برای خودتون قابل پیش بینیه.......من و همسرم از اول که ازدواج کردیم و با این شرایط روبرو شدیم، به هم قول دادیم و از هم خواستیم که به هییییییچ عنوان موقع حضور و حتی بعد از رفتن مهمونامون، پشت سرشون حرف نزنیم و قضاوتشون نکنیم و بهشون گیر ندیم و ازشون ایراد نگیریم و خوب و بدشون نکنیم و هزار کار نادرست دیگه رو نکنیم ولی در عوض، بشششدت روی پذیرش دیگران کار کنیم و سعی کنیم آدما رو با تمام خوبیا و بدیا نقصها و کمبودها و ایراداتشون و درست و نادرست بودنشون، بپذیریم و به خودمون بقبولونیم که اونام انسانن و مخلوق خدا و اشرف مخلوقات......واقعا سخته.... تو حرف زدن و نوشتن خیلی کار راحتیه... میشه راحت حرفشو زد. میشه راحت شعار داد ولی در عمل.... یه چالشه بزرگه....نمی دونم تا حالا این تجربه رو داشتین یا نه، یا اینکه منو درک میکنین یا نه، یا حتی بمن حق میدین یا نه.....اما واقعا ادعای بزرگیه که بگم تونستیم در 90 درصد موارد موفق باشیم و به همه اون نکنیم ها متعد بمونیم.....وقتی مهمون تو خونه ات اومده، چون حبیب خداست، چون اومده خونه ات، چون از راه دوره اومده و هزااااااار تا چون دیگه، وقتی از رفتار و حرفا و روابطشون ناراحت میشی، باید خودتو کنترل کنی و لبخند بزنی و آروم بمونی و عصبی و برافروخته نشی و بعدشم با محبت و عشق غذاتو بپزی تا خوشمزه بشه و به جونشون بشینه، سخته که حتی نتونی به همسرت شکایت کنی و غرو لند کنی و حتی در بضی موارد تو بغلش گریه کنی.... باور کنین برام پیش اومده که مهمونم بحدی پاشو روی تفکرات و باوراهام گذاشته که گریه ام افتاده، منتها تو دستشویی!!! ? لازمه بازم توضیح بدم یا دیگه کاملا براتون مطلب روشن شد که واقعا سخته.....میدونین، بضی وقتا واسم پیش اومده ( مسلمه که وقتایی که خیلی بهم فشار اومده) با خودم فکر میکنم، نکنه من اشتباه میکنم، نکنه نباید انقدر هم مهمون رو عزیز بدونم، نکنه من اشتباه میکنم........ از این فکرا که حتما تو موضوعات مختلف واسه همه پیش اومده.....اگر شما جای من بودین، چیکار میکردین؟ من بخاطر نوع تربیتم و ذهنیاتی که ناخودآکاه از خانواده بهم تزریق شده، تا این لحظه نتونستم تغییری تو رفتارم نسبت به مهمون ایجاد کنم..... اگر شما ایده ای دارین یا راهکاری، واقعا خوشحال میشم که باهام در میون بذارین....راسی من تو این تنهایی و غربت، بیکار ننشستم و یه سایت راه انداختم. خوشحال میشم به سایتم یه سری بزنین. www.dgreview.irتا یادم نرفته بگم، امشب خواهرم مهمونم هستن.... قراره دو روز بمونه.... پس هر چه زودتر بهم راهکار بدین، واقعا ذووووووق میکنم و میتونم خیلی زود، ایده هاتونو به عمل دربیارم.... شام هم همبرگر بوقلمون داریم ? ?. بفرمایین ?زهرا حجتیزهرا حجتیWed, 07 Oct 2020 17:37:27 +0330https://virgool.ir/@zahra.hojati/کاپ-قاعدگی-u7nw5b6r6amiحرف زدن در مورد عادت ماهانه بانوان، در فرهنگ ایرانی یه تابوی بزرگ محسوب میشه و اصلا به مذاق بضیا خوش نمیاد!!! این اتفاق، یه روند طبیعیه که تو بدن خانوما اتفاق می افته، اما تو ایران یه تابو به حساب میاد. اما آخه چرا.....? به جای اینکه دختران و زنان این سرزمین رودرک کنیم و مرحمی باشیم بر شرایط سختی که تحمل میکنن، تازه همش بهشون القا می کنیم که هیییییییییییس!!!! دخترها فریاد نمی زنند.....?به جای اینکه مادرا به پسراشون یاد بدن که تو این دوران، هوای منو خواهرات رو داشته باش، به دخترا میگن، هییییییس، هیچی نگو، یوقت داداشت یا بابات بویی نبرن!!!!!! آخه چرا...... ?پدرا به جای اینکه هوای دختراشونو داشته باشن و بهشون رسیدگی کنن، به روی خودشون نمیارن که دخترا تو چه شرایطی هستن و انگار نه انگار....دخترای کوچک این مرز و بوم، به غیر از اینکه دفعات اول پریود، دچار استرس و اضطراب و ناراحتی و نگرانی میشن، تازه باید خودشونو جلوی داداش و بابا محکم بگیرن که کسی چیزی نفهمه تا مبادا آب از آب تکون بخوره.....همین پست های کوچیک و این حرف زدنا، آروم آروم، این تابو رو میشکنه و احتمالا در آینده، شرایط راحت تری رو برای خانومارقم میزنه....یکی از ابتکارات نوین و کارآمد این روزها، کاپ قاعدگیه. کاپ قاعدگی کمک شایانی میکنه تا خانوما دوران پریود رو راحت تر سر کنن. من در سایتم www.dgreview.ir انواع مختلف کاپ رو بررسی کردم و یه جمع بندی جامع و کامل از نظر بانوانی گرد آوردم که از کاپ قاعدگی استفاده کردن. اگر دوست داشتین، یه سری به سایتم بزنین. ?کاپ قاعدگی https://affstat.adro.co/click/c87dec85-c123-4865-8481-50a8f7ea6c58زهرا حجتیزهرا حجتیTue, 06 Oct 2020 17:32:50 +0330https://virgool.ir/@zahra.hojati/گیجی-vw8glvfsxloqسلام و صد سلام.مدتیه خیلی گیج و حیرون و سرگردونم. همش دهنم درگیره. درگیر اینکه من کیم، چی میخوام، علاقمندیام چیه، دوس دارم چیکارا کنم و چیکارا نکنم. من خیلی فکر میکنم، ینی کلا فکرم درگیره و مشغول. حالا فکر نکنین همشم به نتیجه میرسه هاا. اتفاقا نه، بیشتر تو خودم فرو میرم و هی با خودم فکر میکنم. میدونی، دوس دارم راه درست زندگیمو پیدا کنم و توش قدم بردارم. همسرم خیلی بهم کمک میکنه. چون اون هم دغدغه هایی مثل من داره. هر دومون میخوایم، درست زندگی کنیم. از اینکه بخایم مثل بقیه باشیم، اصلا خوشمون نمیاد. مثلا ما 5 ساله عروسی کردیم و 7 ساله کلا که از عقدمون میگذره. اما بچه نداریم. به نظرمون برای اینکه بچه بیاریم، خیلی خیلی خیلی باید انسان های درستی باشیم. چون من هر چقدر اطرافم رو دیدم، آدما شبیه به پدر و مادراشون میشن، خصوصا مادر.....از بحث اصلیم دور شدم ?جفتمون دوس داریم، درست زندگی کنیم و لحظه ای را از دست ندیم. ما خیلی می خندیم. خیلی . به همه چی!!!!!! یه بار برادر زاده شوهرم بهم گفت، زنعمو تو حتی تو تمام اتفاقات بد هم می خندی ? واقعا اعتقاد دارم که خنده بر هر درد بی درمان، دواست......با اینکه از لحاظ مالی نیازی ندارم، اما همیشه دوس دارم پولسازی کنم و وفعال باشم.... میتونم بگم از 18 سالگی درآمد داشتم. حالا به روش های مختلف، آشپزی، کمک به خواهرام در امور زندگیشون، تاکسی، ترجمه، آموزش، تدریس......... اووووووووووه. کلی کار کردم. ما از بچگگگگگگگگگی کار می کردیم، تو خونه قالی می بافتیم و تو باغ تو کارهای کشاورزی کمک بابام می دادیم. من خیلی بچه بودم که این کارا رو میکردم. شاید کمتر از7 سال. همین باعث شده که کلا فعال بودن و شغل داشتن و کار کردن، برام ارزشمندن.....حالا هم یه جور دیگه.... دوس دارم عمرم به بطالت نره و فعال باشم.......دعا کنین بتونم تو این مورد هم راهمو پیدا کنم...... www.dgreview.irزهرا حجتیزهرا حجتیMon, 05 Oct 2020 09:10:34 +0330