<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های زهرا شیخ</title><link>https://virgool.ir/feed/@z.sheikh</link><description>دانشجوی دکتری جامعه شناسی فرهنگی. علاقه‌مند به ایران و مشتاق نوشتن</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 11:12:25</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>زهرا شیخ</title><link>https://virgool.ir/@z.sheikh</link></image><item><title>مشق شب</title><link>https://virgool.ir/@z.sheikh/مشق-شب-xhhpcl1lhc66</link><description>در هیاهوی این روزها و مصیبت‌های پی‌درپی؛‌ وجه مشترک همه ما، یافتن راهی است برای بهبود اوضاع.  در هر یک از ما میل بی‌نهایتی برای تلاش و کمک به خلق آینده‌ای روشن برای ایرانمان وجود دارد.محمد فاضلی سالهاست برای آگاهی و ساختن زیربناهای توسعه ایران در تکاپوست. مقاومتش ستودنی است در این زمانه انزوای متخصصان.چند روزی است ذهنم درگیر اپیزود ۷۲ و ۷۳ دغدغه ایران  است که در آن مجتبی لشکربیوکی درباره کتابش توضیح می‌دهد. استراتژی‌های‌ او درباره آرزوها نیست؛ قدم‌هایی است شدنی و کوچک برای توسعه ایران در همین شرایط محدود.از استراتژی نیلوفر آبی گفتند؛ از نوشتن مشق شب؛ از اینکه نتوکراسی؛ بهترین راه، برای حل مشکلات جامعه امروز و بسترسازی برای توسعه فرداست.درسی که من گرفتم و دوست داشتم اینجا بماند برایم:«مقاومت نامحدود بر سر خواسته‌های محدود.»یعنی یک اصلاح ِکوچکِ ضروری را که به نظرمان درست است انتخاب کنیم و نامحدود درباره‌اش حرف بزنیم، بنویسیم (مشق شب)، آنقدر که شنیده شود؛ به اشتراک گذاشته شود (نتوکراسی)؛ مورد بحث واقع شود، نقد شود و ذهن‌‌ها برای پذیرش آن آماده.برای زمانیکه بسترِ اجرایی شدنش فراهم باشد.مهم آن است که چشم به‌راه تغییرات بزرگ و آرمانی نباشیم. امروز، هر کاری که از دستمان برمی‌آید، به هر اندازه، انجام دهیم.اما چگونه؟اگر حرف خوبی داریم؛ مکتوبش کنیم.مکتوب راه خودش را پیدا می‌کند.باید نوشت؛با نوشتن است که تازه می‌فهمیم خیلی چیزها را نمی‌دانیم؛ گنگ است برایمان.در مکتوب کردن متوجه می‌شویم آن ایده خامی که در ذهن داریم و فکر می‌‌کنیم حل‌المسائل جامعه ایران است؛ چقدر جای تفکر، بازبینی و اصلاح دارد.«درآینده کسانی دیکته می‌گویند که قبلا  مشق‌‌هایشان را نوشته باشند.»ما تصمیمیات مهم زندگی را در ۱۰ دقیقه می‌گیریم اما واقعیت آن است که مثلا در ۲۰ سال و ۱۰ دقیقه این کار را می‌کنیم. یعنی تصمیمات ما نتیجه سال‌ها مطالعه و تجربه ماست که در چند دقیقه بروز پیدا می‌کند.قرار نیست اصلاح یا تغییر به سرعت اتفاق بیفتد؛ ممکن است اصلا خودِ ما اثرِ مشق‌مان را نبینیم. اما باید ذهن‌ها را برای آن لحظه آماده کرد.در هر موضوعی که دغدغه داریم: سیاست، محیط‌زیست، خانواده، دین ... مشق خودمان را بنویسم؛ منتشر و بسترسازی کنیم برای لحظات حساس جامعه.کارهایی از ما شدنی است؛ همان شدنی را انجام دهیم برای ایران...پی‌نوشت۱: پادکست دغدغه ایران را اینجا گوش کنید:  https://castbox.fm/vb/550147016پی‌نوشت۲: به نظرم مشق شب ما می‌تواند کمک به شنیده شنیدن صداهایی باشد که  سالهاست مشق می‌نویسند درباره ایران... .صفحات اینستاگرامدکتر محمد فاضلی daghdagheh_iran@پادکست دغدغه ایران dirancast@مجتبی لشکربلوکی mlashkarblouki@</description><category>زهرا شیخ</category><author>زهرا شیخ</author><pubDate>Sun, 04 Dec 2022 02:25:14 +0330</pubDate></item></channel></rss>