https://virgool.ir/feed/@z.ebbrahimiآن جایی که نتوانی تغییرش دهی، تغییرت می دهدfa2026-11-11 11:29:50https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@z.ebbrahimihttps://virgool.ir/@z.ebbrahimi/نامه-یک-همشهری-جوانی-به-احسان-رضایی-hdyst5pvrkjaاین نامه را چندی پیش به آقای احسان رضایی - از اعضای تحریریه اول همشهری جوان - فرستادم. ایشان هم در جواب پر مهر خود بابت ارسال "این یادداشت" قدردانی کردند.امروز از خانه پدری با من تماس گرفتند و گفتند ازآنجایی که خانه در طرح توسعه شهرداری قرار گرفته و تا چند وقت دیگر قرار است تخریب شود و خانه جدید احتمالا آپارتمان خواهد بود و انبار زیرزمین و زیرشیروانی و گلخانه و حیاط پشتی و از این دست جاها نخواهد داشت، داریم جمع و جور میکنیم. همشهری جوان ها را هم از طریق طرح خیریه فرهنگی می فرستیم به مناطق محروم؛ لذا اگر شماره خاصی مد نظرت هست بگذاریم کنار.گفتم لطفا همه ی شماره ها را "کل یوم" بگذارید کنار تا در اولین فرصت بیارمشان تهران و یک جایی برایشان پیدا کنم. من هر روز زندگی ام پر از ارجاع به پرونده های صفحه موفقیت آقایان کیاسالار و بی نیاز است. هنوز هم حسرتم این است که چرا روزهای احسان رضایی را عمیقتر نمی خواندم. یادداشت های آتشین سیامک رحمانی را همین حالا هم نفس نفس زنان در چشم به هم زدنی می بلعم و آدرنالین خونم از فرط هیجان سرریز می کند.گفتم لطفا همه شماره ها را "کل یوم" بگذارید کنار! در اولین فرصت میارمشان تهران و یک جایی در خانه 60 متری یا انباری ده متری پیدا میکنم برایشان. حدود 9 سال است که سرم گرم ماراتون زندگی شده و دیگر همشهری جوان نمی خرم و نمی خوانم اما هر روز زندگی ام پر از ارجاع به پرونده های صفحه "موفقیت" آقایان کیاسالار و بی نیاز است. هنوز هم حسرتم این است که چرا "روزها"ی احسان رضایی را عمیقتر نمی خواندم. یقین دارم "یادداشت" های آتشین سیامک رحمانی را همین حالا هم نفس نفس زنان در چشم به هم زدنی می بلعم و آدرنالین خونم از فرط هیجان سرریز می کند.من حسرت کتاب ها و آلبوم های نخوانده و نشنیده ای را دارم که همشهری جوانی ها باید می خواندند. "گالری" گردی و موزه گردی در همشهری جوان برای من زنده ترین جاهای دنیا هستند.خلاصه اینکه آقا احسان؛ می خواهم همشهری جوان سال های 83 تا 88 را با خودم بیاورم تهران در خانه 60 متریمان جایی برایش پیدا کنم. البته شاید مثل آن روزهایی که در سرویس دانشگاه، سرکلاس دانشگاه و حتی در حال قدم زدن در پیاده رو خیابان، با وجد و ولعی وصف ناپذیر در خواندن خط به خط مجله ای که شنبه صبح ها به شهرمان می رسید و در عرض چند ساعت به فروش می رفت، نتوانم همشهری جوان ها را دوباره خوانی کنم اما از داشتنشان که می توانم دلگرم باشم. هر چه باشد اینها سند خط فکری و یا به قول سیاستمدارها مانیفست ماست! خدا را چه دیدی؛ شاید اجتماع بزرگ همشهری جوانی ها هم که وعده اش را داده بودید یک روزی محقق شود!z.ebbrahimiz.ebbrahimiSun, 24 Feb 2019 17:50:04 +0330