https://virgool.ir/feed/@yousefmomenzadehوارد دهه چهارم زندگیم شدم و خوشحالم چند سالیه علاقه‌م رو پیدا کردم: بازاریابی با چاشنی محتوا... متولد گچساران - صادره قم- بزرگ شده اصفهان!!fa2026-11-11 14:19:24https://files.virgool.ir/upload/users/153384/avatar/phdpPC.jpeghttps://virgool.ir/@yousefmomenzadehhttps://virgool.ir/@yousefmomenzadeh/تجربه-راه-اندازی-غرفه-فرهنگی-کودک-در-پیاده-روی-اربعین-x36ikujgwxfdمحرم هرسال، همراه با یک جمعی از اطرافیان با عنوان گروه فرهنگی جهادی محیا به صورت دسته جمعی در بین مناطق محروم برای امام حسین مراسم می‌گرفتیم و در کنار آن سعی می‌کردیم برنامه پخش غذا بین محرومین و کلاس کودک هم داشته باشیم. اما از بد روزگار، محرم 1401 این توفیق برای ما حاصل نشد و همین حس جاماندگی باعث شد به فکر جبران بیافتیم.اما چطور می‌توانستیم جبران کنیم؟اربعین...بهترین زمان جبران، اربعین بود. آن هم نه در ایران، در عراق و در مسیر پیاده روی نجف به کربلا.بعد از صحبت های چند روزه بین شورای گروه و نظرسنجی از اعضای دیگر، از بین چند برنامه پذیرایی و اسکان به زائرین و... به این نتیجه رسیدیم که امسال با کار فرهنگی کودک وارد اربعین شویم، چون هم سال اول کار ما در پیاده‌روی اربعین بود و تجربه‌ای از پیش‌آمدهای آنجا نداشتیم و هم با زمان کمی که داشتیم امکان فراهم کردن سرمایه کافی از بانیان نبود و از همه مهم‌تر اینکه جای کار کودک را در پیاده‌روی اربعین خالی می‌دیدیم و فکر کردیم که تجربه چندساله خود را به آنجا منتقل کنیم.اما در این مسیر چند روزه چالش‌ها و تجربه‌های زیادی را پیش رو داشتیم.مدیر باید مثل کوه محکم باشد!!طبق تجربه‌های قبلی، اولین کاری که کردیم انتخاب مدیر این برنامه بود. می‌دانستیم که کار سختی را در پیش داریم، پس کسی که قرار بود مدیر باشد باید پی خستگی شدید حداقل یک ماهه را به خود می‌مالید.برای برنامه ما، آقا محمدعلی به عنوان مدیر انتخاب شد و الحق والانصاف به بهترین نحو ممکن برنامه را به آخر رساند. همه ما این را می‌دانستیم که محمدعلی، شخصی است که برای انجام دادن مسئولیتش آن هم به بهترین حالت، همه کاری می‌کند و هیچ چیز اولویت بالاتری نسبت به انجام آن مسئولیت ندارد.یکی از رموز موفقیت این برنامه برای ما هم همین روحیه مدیر بود!در ادامه بهتر متوجه می‌شوید که انتخاب مدیر خوب، چه وقت‌هایی حیاتی می‌شود.بلاتکلیفی کیفیت را نصف می‌کند!نوع برنامه ما مشخص شده بود و همه ما در ذهن خود ایده‌هایی را برای اجرا می‌پروراندیم. اما چالش پیش روی ما مکان اجرای برنامه‌ها بود! می‌دانستیم که موکب‌های اربعین از چند ماه قبل برای مکان برنامه خود، پیگیری و مذاکره می‌کنند، پس به این نتیجه رسیدیم که ما فعلا امکان راه‌اندازی موکب جدا نداریم و باید در کنار یک موکب با تجربه کار کنیم. این روش، مزایای زیادی هم داشت. اولا استفاده از تجربه بقیه افراد و ثانیا پذیرایی والدین کودک و استراحت آن‌ها در حین بازی کودکشان بود که باعث می‌شد کودک با آرامش بیشتر در کلاس بماند.طی این مدت با چندیدن موکب مذاکره کردیم اما هر کدام به دلایلی منتفی شدند. یکی به خاطر بدقولی، یکی به خاطر مکان نامناسب، یکی به خاطر ناهماهنگی برنامه‌ها و...این بلاتکلیفی باعث می‌شد که دقیقا نتوانیم برنامه‌هایمان را حدس بزنیم. مثلا وقتی که با موکبی در نجف در حال مذاکره بودیم برنامه‌هایی در ذهنمان بود که مناسب کودکان اول مسیر و متناسب با شرایط خانواده‌ها باشد اما بعد از آن که با موکب‌های نزدیک کربلا مشغول مذاکره شدیم برنامه‌ها کاملا عوض شد.دیر رسیدم...اربعین 1401، روز 26 شهریور بود. طبق برنامه ریزی که ما داشتیم قرار بود 12 شهریور حرکت کنیم تا بتوانیم 14 شهریور فضاسازی غرفه‌مان را استارت بزنیم. من باید برای گرفتن گذرنامه اقدام می‌کردم و با توجه به شلوغی و نوبت‌دهی دفاتر پلیس+10، روز 29مرداد موفق به تکمیل درخواست شدم. با همین شرایط، در بدترین حالت ممکن هم انتظار داشتم قبل از 12 شهریور گذرنامه را تحویل بگیرم و به برنامه برسم، اما در کمال ناباوری گذرنامه روز 17 شهریور (فکر می‌کنم همین روز بود) به دستم رسید و عملا یک هفته از برنامه عقب بودم.هرچند که امسال به خاطر شلوغی و نامدیریتی طرف عراقی، خیلی از تریلی‌های حمل بار چندین روز پست مرز معطل شدند و کلا برنامه‌ها به تعویق افتاده بود اما با این حال وقتی من به غرفه رسیدم، بچه‌ها همه کارهای فضاسازی را تکمیل کرده بودند.تجربه شد که حتی اگر احتمال رفتن می‌دهم حتما گذرنامه را از یکی دو ماه قبل آماده کنم.امام حسین همه چیز را ردیف می‌کند!در آخرین مذاکراتی که با موکب‌ها داشتیم، بنا بود با موکب دهاقانی‌ها همکاری داشته باشیم. موکب دهاقانی‌ها، هم آشنا بودند و هم قرار بود فضای بزرگی به ما بدهند و هم از لحاظ امکانات به ما کمک کنند. از طرفی جای خوبی هم داشتند اما متاسفانه به دلیل مشکلاتی، مکان استقرار خودشان هم تغییر کرد و برنامه‌ها کلا به هم ریخت!محمدعلی (مدیر برنامه امسال) زودتر از من به عراق رفته بود و وقتی این خبر را به من داد، امیدی به برنامه چشم‌گیری نداشتم و فقط به کسب تجربه فکر می‌کردم. اما ما نتیجه را به امام حسین واگذار کرده بودیم و فقط سعی می‌کردیم تمام تلاشمان را بکنیم. محمدعلی تصمیم گرفت که در مسیر حرکت کند و با موکب‌های بزرگ که محل مناسبی دارند برای گرفتن فضا مذاکره کند. بعد از سر زدن به چندجا به موکب خدام‌الحسین رسیده بود و با صحبت‌هایی که شد به توافق رسیدند که محلی را برای برنامه‌های ما در نظر بگیرند.موکب خدام‌الحسین، در عمود 1120 واقع شده و واقعا یک موکب حرفه‌ای و بزرگ هست. موکبی که 600 خادم دارد و روزانه 10000 اسکان و 40000پرس غذا ارائه می‌کند. خیلی از امکاناتی که در آن نقص داشتیم توسط این موکب برایمان تامین شد و در عمل کمک خیلی زیادی به ما کرد. این که بتوانیم سال اول خدمتمان را در کنار این موکب بزرگ باشیم فقط لطف امام حسین بود.ای کاش عربی بلد بودم...خیلی اوقات به چیزهایی فکر می‌کنیم که بعدا برعکس آن اتفاق می‌افتد. شاید خیلی‌ها نتوانند حدس بزنند که بالای 90درصد بچه‌هایی که در غرفه فرهنگی کودک حاضر می‌شدند عراقی بودند و شاید با اغماض بتوان 10 درصد دیگر را ایرانی در نظر گرفت!هرچند ما هم از قبل، این تجربه را از جای دیگر شنیده بودیم و سعی می‌کردیم برنامه‌ها را دوزبانه طراحی کنیم و افرادی که مکالمه عربی هم بلد هستند را دعوت کنیم اما در هر صورت افرادی مثل من که در غرفه فعالیت می‌کردیم و با بچه‌ها و حتی والدینشان در ارتباط بودیم حدود 90درصد حرف‌هایشان را متوجه نمی‌شدیم و این یک ضعف بزرگ بود.در طول چند روز برنامه، 6روحانی مبلّغ که تجربه کار کودک هم داشتند به ما کمک کردند که 3 نفر آن‌ها مسلط به مکالمه عربی بودند. این یکی از نقاط مثبت ما بود. حتی روایتگری‌هایی که توسط این روحانیون برای بچه‌ها انجام می‌شد به صورت دوزبانه فارسی-عربی انجام می‌شد تا همه بچه‌ها بتوانند استفاده کنند.برنامه های بدون هدف، فقط اسراف پول است!یکی از برنامه‌های ما برای بچه‌ها رنگ‌آمیزی بود، آن هم رنگ‌آمیزی همراه با روایتگری. یعنی کودک یک طرحی را رنگ می‌کرد که داستانی از امام حسین، حر، حضرت ابالفضل و... داشت و روحانیون ما این داستان‌ها را برای کودکان تعریف می‌کردند.به شخصه نظر مثبتی نسبت به این برنامه داشتم اما یکی از لازمه‌های تاثیرگذاری این داستان‌ها، نوع روایتگری و تعریف قصه هست. چیزی که ما زیاد فرصت نکردیم روی آن کار کنیم. اولا اینکه هماهنگی با روحانیون که وظیفه داستان‌سرایی داشتند دیر انجام شد و فرصت اینکه نحوه داستان گویی تمرین و بررسی شود کم بود. ثانیا تجربه این کار بین همه ما کم بود و نیاز داشتیم که به صورت تخصصی این مهارت را پرورش بدهیم.ما خوراکی‌ها و لوازمی را هم به عنوان جایزه و هدیه بچه‌ها تهیه کرده بودیم که هدف از آن هم جذب کودکان و ایجاد خاطره خوش در سفر بود. این هدایا تاثیر زیادی روی کودکان دارند اما می‌توانند تثبیت کننده هدف اصلی باشند نه اینکه خودشان اصل قضیه باشند.یکی از ضعف‌های ما برنامه‌ریزی ناقص برای بازی و مسابقات کودکان بود. البته این نقص به دلیل زمان کم ما بود و قطعا در برنامه‌های بعدی مفصل به آن می‌پردازیم. بازی‌ها اگر با هدف خاص طراحی شوند تاثیر شگفت‌انگیزی خواهند داشت.کابوس اوقات استراحتیکی از مشکلات اصلی که خیلی انرژی از ما گرفت سر و کله زدن با کودکان محلی آنجا بود. خیلی از بچه‌های محلی آن منطقه که یا ساکن آن اطراف بودند یا از فرزندان موکب‌داران اطراف بودند هر روز به غرفه ما می‌آمدند اما از بعضی از آن‌ها غیر از اذیت و آزار چیزی نمیدیدیم. بچه‌هایی که موقع تعطیلی غرفه، حتی جلوی چشم ما به وسایل غرفه دست‌درازی می‌کردند و هر وسیله‌ای که می‌توانستند با خود می‌بردند. به همین خاطر ما حتی موقع استراحت هم آرامش نداشتیم و از دست آن‌ها در امان نبودیم.اولین شبی که در غرفه خوابیدم با صحنه‌ای روبرو شدم که همان اول به عمق فاجعه پی بردم. ساعت 6 صبح با صدایی بیدار شدم و دیدم کودکی، بندهای کنار چادر را باز کرده و تا کمر خود را داخل غرفه کشانده و تلاش می‌کند دست خود را به جوایز و خوراکی‌ها برساند! این کارها حتی بعد از اینکه خوراکی‌های زیادی به آن‌ها دادیم هم ادامه داشت و تمامی نداشت.بعضی از همان کودکان، هنگام کار غرفه هم فقط در حال شلوغ‌کاری و اذیت بقیه بودند. یکی از راهکارهایی که می‌توانستیم شرترین آن‌ها را کنترل کنیم، دادن مسئولیت به آن‌ها بود. مثلا مسئولیت تراش کردن یا پخش برگه یا ساکت کردن بقیه را به آن‌ها بسپاریم.یکی از بهترین وسایلی که بردیم!ما برای این برنامه حدود 30میلیون خرید کردیم. از بنر و برگه‌های رنگ‌آمیزی گرفته تا جوایز و خوراکی‌ها. اما بین همه وسیله‌هایی که با خود به عراق بردیم، یکی از ضروری‌ترین‌هایش سیستم صوت‌مان بود. سیستم صوت را از قبل برای گروه خریداری کرده بودیم اما همین که مدیر برنامه تصمیم به ارسال آن گرفت کار را قوی‌تر کرد.یکی دو روز به دلیل ضعیف بودن برق غرفه، نتوانستیم از سیستم صوت استفاده کنیم و همان دو روز ضعیف‌ترین برنامه را داشتیم چون در آن شلوغی محیط نه امکان روایتگری بود و نه نماهنگی پخش میشد که توجه مردم را جلب کند.یک مشکل دیگری که در مورد صوت داشتیم این بود که کابل AUX همراهمان نبود تا بتوانیم نماهنگ‌ها را مستقیما از گوشی پخش کنیم. مبدل OTG هم نداشتیم که بتوانیم نماهنگ را از گوشی به فلش منتقل کنیم. به همین خاطر تنها راه پخش نماهنگ‌ها از طریق گذاشتن میکروفون جلوی گوشی بود که دردسرهای خاص خودش را داشت. مثلا همین که بچه‌ها از روی شیطنت دائم میکروفون را برداشته و صحبت می‌کردند و یا در صورتی که روایتگری انجام می‌شد نمی‌توانستیم نماهنگ پس‌زمینه داشته باشیم.تاثیر سیستم صوت را با مقایسه با غرفه کودک خود موکب هم می‌شد مقایسه کرد. غرفه ما، چون سر و صدای بیشتری داشت خانواده‌ها بیشتر مجذوبش می‌شدند. یعنی تقریبا چندین برابر.کار خراب می‌شود اگر...یکی از رفقایی که در این برنامه همراه ما بود و از قضا خودش سه بچه کوچک داشت حرف خوبی می‌زد. میگفت در برنامه‌های کودکان بهتر است از کسانی استفاده کنیم که خودشان بچه دارند. آن‌ها خوب می‌فهمند که بازیگوشی و انرژی بالای بچه‌ها یک امر طبیعی است. برعکس، افرادی که مجرد هستند یا بچه ندارند شاید این مورد را خوب درک نکنند و زود عصبانی شوند و این عصبانیت ممکن است کار دست برنامه دهد.به شخصه چند مورد از برخورد همراهان خودمان با بچه‌ها را دیدم و خیلی ناراحت شدم. اتفاقا این افراد جوان هم بودند و این قضیه برایشان صدق می‌کرد.البته من هم وقتی از سر و صدای بعضی بچه‌ها عصبی می‌شدم یاد حرف این دوستمان و بازیگوشی‌های بچه‌های فامیل می‌افتادم و کمی از عصبانیتم کم می‌شد.چشم‌ها و لنزها ما را می‌شناسند...شاید با گفتن این حرف، فکر کنید که ریاکاری است اما سعی کنید در همه طراحی‌های فضا و کاغذها و حتی روی جایزه‌ها، لوگو و اسم مجموعه‌تان را بنویسید. کاری که ما امسال کردیم و خیلی از آن راضی بودیم. روی همه بنرهایی که درون غرفه نصب کردیم لوگو را قرار داده بودیم. آن هم بزرگ و قابل دید. حتی روی برگه‌های رنگ‌آمیزی هم لوگو را بزرگ درج کرده بودیم. این کار باعث دیده شدن شما می‌شود. دیده شدن شما یعنی ارتباطات بیشتر که باعث جذب بانی و سرمایه یا ارتباطات موثر برای برنامه‌های بعد خواهد شد.خانواده‌های زیادی بودند که از کودکانشان عکس و فیلم می‌گرفتند. خیلی از افراد، فرزند هم نداشتند اما غرفه برایشان جالب بود و از محیط و بچه‌ها عکس می‌گرفتند. همین مرور عکس و فیلم‌ها باعث یادآوری گروه ما به افراد خواهد شد و این نکته مثبتی است.پفک‌هایی که من را زمین زدند!داستان از این قرار بود که موکب خدام‌الحسین حدود 300 کارتن پفک از شرکت تک‌ماکارون خریده بود و مسئول غرفه کودکشان از ما درخواست کرد که در صورت امکان مقداری از آن‌ها را پخش کنیم. چه کسی فکرش را می‌کرد که از پفک انقدر استقبال شود. هر باری که اقدام به پخش پفک می‌کردیم انقدر جمعیت به سمتمان هجوم می‌آورد که امکان له شدنمان دور از انتظار نبود. خود من یک بار یکی از کارتن‌ها را بیرون از غرفه بردم تا کمی از جمعیت جلوی درب غرفه کم کنم. در آنِ واحد جمعیتی شامل کودکان و بزرگسالان را اطراف خودم دیدم که سعی دارند کارتن بالای سرم را پایین کشیده و تخلیه کنند. خودم متوجه نشدم که چه کسی پرید و کارتن را پاره کرد و همه پفک‌ها را به زمین ریخت تا همه بچه‌ها مثل قحطی زده‌ها برای جمع کردنشان روی خاک شیرجه بزنند. فقط تا به خودم آمدم دیدم کسی دور و برم و نیست، منم و یک کارتن پاره.در آن منطقه، تقریبا توزیع هر چیزی که مثل پفک خاص باشد همین مشکل را داشت. این را وقتی فهمیدم که فردی از بیرون غرفه، بدون هماهنگی اقدام به پخش کردن هدایایی بین بچه‌ها شد و در عرض چند ثانیه دیدیم که همه بچه‌ها نقاشی‌های خود را رها کرده و به سمت آن شخص هجوم آوردند. طوری که شخص هدایا را به ما داد و فقط خودش را خلاص کرد.اگر عمری باشد و سال‌های آینده قرار به اجرای برنامه باشیم باید حتما برای این مسئله فکر اساسی کنیم تا هم حرمت زوار حفظ شود و هم کار ما راحت.هیچ چیز مثل احساس خوشحالی بعدش نیست!بعد از اتمام برنامه‌ها می‌نشستم و به این فکر می‌کردم که کجاها می‌توانستیم بهتر باشیم. کجا اشتباه عمل کردیم و کجا کم‌کاری کردیم. اینکه تا حدودی توانستیم از تجربه‌ سال‌های قبل افراد دیگر استفاده کنیم یکی از شانس‌های بزرگ ما بود وگرنه کیفیت کار به مراتب می‌توانست پایین‌تر باشد.از طرفی حس خوبی هم داشتم که توانستیم کار را انجام دهیم تا روی زمین نماند و نام حسین به بچه‌ها برسد. بیشتر به این خاطر خوشحال بودم که با لطف امام حسین، کار فراتر از حد انتظارمان انجام شد. طوری که خودمان هم انگشت به دهان بودیم.شما هم اگر این مطلب را خواندید و قصد کار در حوزه کودک دارید حتما از تجربه امسال ما استفاده کنید و ایده‌هایتان را هم به ما بگویید. حتما با همفکری و اشتراک نظرات، برنامه‌ها قوی‌تر پیش خواهد رفت.یاعلییوسف مومن‌زادهعضوی از گروه فرهنگی جهادی محیاhttps://instagram.com/mahya_jahadiیوسف مومن زادهیوسف مومن زادهMon, 26 Sep 2022 14:47:08 +0330https://virgool.ir/@yousefmomenzadeh/چرا-کسب-و-کار-برای-جلوگیری-از-سردرگمی-به-استراتژی-نیاز-دارد-dl8s3e9jey6oمقدمهمشکل اصلی کسب و کارهای کوچک این است که نمی دانند چه کاری قرار است بکنند. شخصی جنسی می‌خرد، دپو می‌کند و منتظر می‌ماند تا مشتری از راه برسد و اجناس را بخرد و بعد از مدتی فقط ناله های او از وضعیت بازار به گوش می‌رسد. اما تدوین برنامه بازاریابی یا همان استراتژی بازاریابی، باعث می‌شود برنامه قدم به قدم کسب و کار خود را بدانیم و هرجا سردرگم شدیم بتوانیم با برنامه قبلی مسیر را پیدا کنیم.پس حالا که متوجه اهمیت این برنامه شدید، مقاله را تا آخر دنبال کنید.تعریف بازاریابی چیست؟بیشتر اوقات وقتی در مورد بازاریابی صحبت می‌کنیم، اولین برداشتی که به ذهن طرف می‌رسد ویزیتوری و سفارش گرفتن از مشتریان، یا نهایتا بحث تبلیغات است. هرچند خدا را صدهزار مرتبه شکر با گذشت زمان، آگاهی در مورد بازاریابی خیلی زیاد شده و همین جای امیدواری زیادی دارد.در تعاریفی عده‌ای واژه مارکتینگ را به جای بازاریابی به بازارپردازی معنی می‌کنند که در هر صورت نفس عمل یکسان است.برخلاف ذهنیت اکثریت بازاری‌ها، بازاریابی یک فرآیند بسیار جامع از صفر کسب‌وکار یعنی شناخت بازار و نیازسنجی مشتریان بالقوه تا تولید، توزیع، فروش، تبلیغات و حتی امور پس از فروش است.اگر بخواهم راحت‌تر بگویم بازاریابی یک فرآیند خیلی بزرگ و ترسناک، اما لذت‌بخش است. ترسناک بودن آن باعث شده تا اکثریت کسب‌وکارها، به خصوص کسب و کارهای کوچک و خانگی از روبرو شدن با آن خودداری کنند و به همین دلیل کوچک بمانند.این که مشغول خواندن این مقاله هستید نشان از روحیه شجاع و تشنه پیشرفت شما دارد پس تا این مرحله چند پله از رقبا جلوتر هستید.روند متغیر بازاریابیعلم بازاریابی، همانطور از اسمش پیداست، علم مربوط به بازار است. بازار هم با تغییرات رفتار جامعه و شرایط انسان ها تغییر پیدا می‌کند. در زمان‌های قدیم با توجه به اینکه صنایع پیشرفت کمی داشتند و تولید محصولات در انحصار تعداد کمی از افراد بود مردم مجبور بودند محصولات موجود را بدون حق انتخاب مصرف کنند. اصطلاحا بازار، محصول محور بود. آن زمان اگر کسی چیزی تولید می‌کرد می‌توانست جزو بازاریان موفق باشد چون فروش محصولش معمولا به مشکلی برنمی‌خورد.مدتی بعد با پیشرفت صنایع و تکنولوژی تعداد تولیدکننده ها زیاد شد و مشتری ها در خریدشان حق انتخاب داشتند. انگار پادشاهی تولیدکننده ها تمام شده بود و مشتری ها بودند که باد به غبغب می‌انداختند و برای فروشنده ناز می‌کردند. اصطلاحا به این دوره مشتری محور می‌گفتند. دوره‌ای که تولیدکننده باید به دنبال مشتری راه می‌افتاد و نیازهایش را می‌فهمید و متناسب با آن محصولی را تولید می‌کرد.با گذشت زمان بازار به دوره‌ای رسید که تولیدکننده و فروشنده باید با مشتری ارتباط تنگاتنگی برقرار می‌کرد تا بتواند به قلب او راه پیدا کند. اینجا تولیدکننده و فروشنده به مخاطب خود به دید مشتری و خریدار نگاه نمی‌کرد بلکه او را یک انسان می‌دید و هر کسب و کاری که با انسان ها رابطه بهتری داشته باشد مشتری بیشتری هم خواهد داشت.اما داستان به همین جا ختم نشد. مدت‌ها بعد با پیشرفت تکنولوژی و دنیای دیجیتال، خیلی از فعالیت ها وارد دنیای دیجیتال شد. به صورتی که خیلی از مردم از مغازه داری و فروش بازاری ناامید شدند. در این دوران هر کسب‌وکاری که با توجه به تغییر بازار تغییر نکرد و وارد دنیای دیجیتال نشد احتمال شکستش خیلی بالا رفت.امروزه که ما غرق در فضای دیجیتال هستیم سرعت تغییرات بازار خیلی از قدیم بیشتر شده. سرعت پیشرفت تکنولوژی سرسام آور است و همین ما را مجبور می‌کند خودمان را با شرایط وفق دهیم. پس برای زنده ماندن نه تنها باید شرایط فعلی را کاملا درک کنیم بلکه باید نگاهی به پیشرفت های آینده مول فراگیری هوش مصنوعی، رباتیک، واقعیت مجازی و... داشته باشیم.برنامه یا استراتژی بازاریابی چیست؟این یک امر بدیهی است که ما برای همه کارهایمان برنامه داریم. شاید برنامه‌هایمان فقط در ذهنمان باشند اما هستند. وقتی قصد سفر کردن داریم، در ذهنمان مرور می‌کنیم که چه وقتی راه بیفتیم، با چه وسیله ای برویم، از چه مسیری برویم ، چه وسایلی برداریم، بین راه کجا توقف کنیم و هزارتا مسئله دیگر.کسب و کارمان هم نیاز به این برنامه ها دارد. اما برای کسب و کارمان باید با روش دیگری این برنامه را تدوین کرد. اول اینکه این برنامه بازاریابی نیاز به علم و آگاهی دارد. تا وقتی راه و چاه مسیر بازار را ندانیم نمی‌توانیم برای آن برنامه بریزیم. دوم اینکه این برنامه را برنامه را حتما باید «بنویسیم» حتی اگر شده در چند خط و خیلی خلاصه.خلاصه اینکه برنامه بازاریابی مسیر حرکت کسی و کار را در هر موقعیتی نشان می‌دهد، پس منطقی است که برای تهیه آن زمان و دقت زیادی بگذاریم.از کجا شروع کنیم؟برای شروع باید یک اراده قوی در خود ایجاد کنیم و تصمیم بگیریم در مسیر، هرچه روی کاغذ می‌نویسیم حرکت کنیم.1- برای نوشتن یک برنامه بازاریابی اول باید اهداف کسب و کار را مشخص کرد. اهدافی که زمان‌دار، قابل اندازه‌گیری و واقع گرایانه باشد. همچنین تعیین اهداق باید مربوط به کار باشد نه در فضای متفرقه. در این مرحله چرایی کسب و کارمان را تعیین می‌کنیم (می‌خواهیم به درآمد خواصی برسیم، چشم کسی را دربیاوریم یا به کسی کمک کنیم)2- در مرحله دوم باید در بازار تحقیق و جست‌وجو انجام دهیم و اطلاعات کامل رقبا و وضعیت مشتریان را ده دست بیاوریم. هدف از این کار پیدا کردن یک گوشه از بازار برای فعالیت و از طرفی رصد روند رقیب‌هاست.منظور از گوشه بازار، فعالیتی در حوزه کاری است که رقبا کمتر به آن پرداخته اند و فضا برای پیشرفت در آن مناسب است.3- در مرحله سوم باید برای کسب و کارمان مشتری‌های مشخصی تعیین کنیم. زمان اینکه من میخواهم به همه بفروشم گذشته است. هرچند ممکن است از انواع آدم ها با ویژگی‌های مختلف سراغ شما بیایند و از شما خرید کنند اما وقت آن رسیده که در فرآیند بازاریابی خود به مشتری‌های خاصی فکر کنید و فقط به فکر نیازهای آن‌ها باشید. پس ببینید چه کسانی بیشتر از شما خرید می‌کنند، برنامه کارتان را فقط روی آن‌ها بریزید.4- در مرحله چهارم باید برای تولید محصول خود برنامه ریزی کنید. چه محصولی تولید یا تهیه کنم که به بهترین نحو و با آسان ترین روش مشکلات مشتری های من را برطرف کند. بسته بندی محصولم و نحوه ارائه آن باید چطور باشد تا مشتری راضی شود. در نظر داشته باشیم کیفیت محصول هنوز هم یکی از مهم‌ترین عوامل موفقیت کسب و کار است.5- حالا وقت قیمت گذاری است. مرحله ای که معمولا کسب و کارهای کوچک، از آن سرسری می‌گذرند. نهایت کاری که مشاغل کوچک انجام می‌دهند به دست آوردن قیمت رقبا و تعیین قیمت از روی محصول آن‌هاست. درحالی که کسب و کارهای موفق برای قیمت گذاری برنامه دارند. آن‌ها مزیت‌های رقابتی و خاص خود را تعیین کرده و طبق آن قیمت‌گذاری می‌کنند و از قبل تعیین کرده اند که در برابر تغییر قیمت‌های بازار و یا تغییر عمر محصول چه واکنشی نشان دهند.پس قیمت گذاری مرحله بی‌ارزشی نیست که به آن بی اعتنا باشیم. علاوه بر برنامه قیمت گذاری محصول باید برنامه ای برای ارائه قیمت و تخفیفات در زمان های لازم هم داشته باشیم.6- در برنامه بازاریابی باید تعیین کنیم به چه صورتی بفروشیم و چگونه مشتری محصول را خریداری و دریافت کند. همیشه فضاهایی که همه استفاده می‌کنند مناسب کار ما نیستند. همیشه داشتن سایت و برنامه ریزی روی آن باعث افزایش فروش نمی‌شود. همیشه خرج کردن برای دکور مغازه باعث پول پارو کردن نمی‌شود. اصل قضیه مشتری است. باید ببینیم مشتری هدف ما کجا حضور دارد. چه می‌پسندد و رفتار خریدش چطور است. این اطلاعات را که داشته باشیم متوجه می‌شویم فضای فروشمان کجا باشد، چه دکوری داشته باشد، محصول چطور به او برسد و بسیاری مسائل مهم دیگر.7- یکی از مهم‌ترین قسمت های تعیین برنامه، رفتار با مشتری است. هرچیزی که با مشتری ارتباط دارد باید از قبل برنامه ریزی شده باشد. صحبت ها و رفتار فروشنده، محتواهای ارائه شده در فضای دیجیتال و فضای حقیقی، تبلیغات، پیگیری های فروش، یادآورها و هزاران نحوه ارتباط با مشتری.شما اجازه ندارید هرطور که خواستید و هر طورکه شرایطش را داشتید با مشتری صحبت کنید. مثلا بگویید امروز اعصاب نداشتم و حرف نامربوطی به مشتری زدم!برنامه بازاریابی شما را ملزم می‌کند هرجایی که احتمال اشتباه داشتید، برگردید و برنامه را مجدد مطالعه و راه درست را پیدا کنید.8- نحوه سنجش فعالیت ها برای هر برنامه ای رکن اساسی است. شما برنامه ای را تدوین می‌کنید اما بعدا متوجه نمی‌شوید که آیا آن برنامه درست انجام شده و به نتیجه رسیده است یا نه. پس برای هر فعالیت باید یک شاخص اندازه‌گیری داشته باشید. مثلا در فضای اینستاگرام می‌گوییم نرخ تعامل یک شاخص است و روی آن هدف گذاری می‌کنیم و برای اینکه متوجه شویم اینستاگرام ما خوب کار می‌کند یا نه، نرخ تعامل را بررسی می‌کنیم.تبریک می‌گویم. شما با انجام این برنامه ریزی شانس خیلی بالاتری نسبت به رقبا دارید. راه شما مشخص شده و فقط برای طی کردن آن نیاز به عزم راسخ و ایمان،تقوا و عمل صالح دارید.باید نکته ای را یادآور شوم. برای بهتر مشخص کردن هرقسمت از این برنامه باید آگاهی خود را بی‌وقفه بالا ببرید. مثلا تا حدودی بدانید بهترین روش تحقیق بازار، تعیین مشتری هدف یا برنامه ریزی محتوایی چیست. خبر خوب اینکه بنده در مقاله دیگر مفصلا درمورد این مسائل صحبت کرده ام.یوسف مومن زاده / مشاور بازاریابی کسب و کاریوسف مومن زادهیوسف مومن زادهSun, 17 Oct 2021 18:51:13 +0330https://virgool.ir/@yousefmomenzadeh/کسب-و-کارهای-کوچک-و-خانگی-چطور-پیشرفت-کنند-j77twac5vimr(زمان مطالعه: ۵دقیقه)مقدمهمعمولا کسانی که صاحب یک کسب و کار کوچک، مخصوصا خانگی هستند پتانسیل زیادی برای رها کردن شغل فعلی و شروع کردن شغل جدید دارند. همین الان که شما در حال خواندن این مقاله هستید به احتمال زیاد یا چندمین شغل خود را تجربه می‌کنید یا احتمالا قرار است دنبال حرفه‌های جدید دیگری بروید به امید آنکه در شغل جدید پیشرفتی داشته باشید. این تغییر دائمی شغل و دلسرد شدن از شغل قبلی به عوامل مختلفی بستگی دارد که در این مقاله با هم به بررسی آن‌ها می‌پردازیم. پس اگر دنبال سرنخ مشکلات کسب و کار خود هستید حتما تا آخر مقاله را مطالعه کنید.مشکلات خود را قبول می‌کنید؟اولین کاری که برای رفع مشکلات باید انجام داد این است که قبول کنیم مشکلی هست و دنبال پیدا کردن آن باشیم و در صورت پیدا کردن مشکل، آن را بپذیریم.اکثر افراد به این دلیل در کارشان شکست میخورند که همه چیز را گردن شرایط محیط می‌اندازند، انگار نه انگار ما هستیم که کسب و کارمان را می‌گردانیم و اگر مشکلی هست از ماست که نمی‌توانیم آن را حل کنیم.اگر آنقدر عزت نفس دارید که دنبال مشکل خود بگردید ادامه مقاله را مطالعه کنید.مشکلات را یک بُعدی حل می‌کنید؟فروش نداریم. تصمیم گرفتیم یک پیج اینستاگرام راه‌اندازی کنیم. مشکل ما حل می‌شود؟این یکی از قضایایی است که خیلی از افراد با آن مواجه می‌شوند. کلیت مشکل مشخص شده اما فقط از یک بعد کوچک به آن پرداخته شده است. فروش کم می‌تواند عوامل مختلفی داشته باشد که حضور در شبکه های اجتماعی یکی از ابزارهاست اما برای راه انداختن ماشین کسب و کار باید قطعات مختلف ماشین را بررسی و هماهنگ کرد.شغلتان بر اساس علاقه شماست؟یکی از مهم‌ترین مسائلی که در مورد کسب‌و‌کار باید به آن توجه داشت علاقه به کار است. با یک نگاه گذرا به شغل های قبلی‌تان متوجه می‌شوید که احتمالا هیچ کدام از کارهایی که آن ها را رها کردید مورد علاقه شما نبوده‌اند و فقط به خاطر کسب درآمد به آن پرداخته‌اید.در حالی که انسان هیچ وقت عشق خود را رها نمی‌کند حتی در بدترین شرایط. طبق اصول روانشناسی ثروت، کاری که شما در هر حال (چه با درآمد پایین چه بالا وچه بدون درآمد) مایل به انجام آن باشید عشق شماست و مطمئنا در آن حرفه، آینده ای شگفت انگیز خواهید داشت و برعکس، کاری که علاقه ای در آن نباشد شما را خسته و ناامید می‌کند.پس سعی کنید فارغ از همه چیز، به حرفه مورد علاقه‌تان بپردازید و مطمئن باشید پله پله رشدتان قطعی است.اطلاعاتتان در مورد حرفه و کسب‌و‌کارتان چقدر است؟مورد اول: برای رنگ کردن دفتر کارمان باید مقداری رنگ سبز و زرد میخریدم. از فروشنده رنگ پرسیدم فرق رنگ ۱٠هزار تومانی و ۲۵هزار تومانی چیست؟ جواب فروشنده مرزهای اطلاعات رنگ را جابجا کرد. فروشنده در جواب گفت خب رنگ ۲۵هزار تومانی باکیفیت تر است! جوابی که احتمالا هیچکس حدسش را هم نمیزد!مورد دوم: از یکی از مجموعه های فروش اینستاگرامی ابزار، درباره دریل شارژی سوال کردم. ادمین هر اطلاعاتی که درباره انواع دریل و مقایسه آن میتوانستم پیدا کنم را با حوصله به من توضیح داد و باعث شد من این مجموعه را به همه کسانی که با ابزار سروکار دارند معرفی کنم!این دو اتفاق را مقایسه کنید و خودتان قضاوت کنید فروش کدام مجموعه باید بیشتر باشد.چقدر در زمینه بازاریابی و فروش مهارت دارید؟تا وقتی پول نداشته باشید کسب و کارتان زنده نیست. تا وقتی چیزی نفروشید پولی نمی‌گیرید. تا وقتی مهارت فروش نداشته باشید چیزی نمی‌فروشید پس تا وقتی مهارت فروش نداشته باشید نمی‌توانید کسب‌وکارتان را زنده نگه دارید.مهارت فروش و برنامه ریزی بازاریابی ذاتی نیست و باید یاد گرفت. گذشت زمانی که جنس را تولید میکردیم و بدون صرف انرژی فروخته میشد. الان باید با ترفندهای مختلف مشتری را دریابیم و محصولات را در راستای نیاز مشتری تولید و ارائه کنیم .پس لازمه زنده ماندن در بازار شلوغ امروز، یاد گرفتن فروشندگی و برنامه ریزی بازاریابی است که خیلی ها از آن غافل‌اند.چقدر به روز هستید؟کمی به کاسبان سنتی اطراف خود دقت کنید. هنوز فکر می‌کنند در یکی دو دهه قبل زندگی می‌کنند. اصلا متوجه تغییرات بازار و مشتریان نمی‌شوند. هنوز به دنبال محصول و دپو کردن آن در مغازه ها و انبارشان و نشستن به امید خرید مشتری هستند.اگر از این دست کاسبها هستید قبل از شکست‌های بعدی‌تان روند خود را عوض کنید. نشان به آن نشان که یک سری کارها در قدیم آپشن بود اما الان وظیفه است. مثلا تا ده پانزده سال پیش صندلی جلوی باجه‌های بانک یک آپشن بود اما الان اگر نباشد مایه خفت است یا تا چند سال پیش حضور در فضای دیجیتال و داشتن سایت، یک برتری محسوب میشد اما الان کسب و کارهایی که در فضای دیجیتال نیستند محکوم به فنا هستند و الی ماشاالله ویژگی‌هایی که باید داشته باشید تا به روز نبودن باعث از رده خارج شدنتان نشود.چقدر از متخصصان مشورت می‌گیرید؟جدای از اینکه هر فردی باید اطلاعات تخصصی کسب‌و‌کار و مهارت های بازاریابی و فروش خود را دائما افزایش دهد، نیاز است که یک فرد متخصص در هر زمینه ای فعالیت های کسب و کار شما را از بیرون رصد و مشکلات آن را مشخص کند و از طرفی با توجه به تجربه و تخصص خود راهکار مطمئنی به شما ارائه دهد.اکثر کسب و کارها فکر می‌کنند پولی که به مشاور می‌دهند هزینه اضافی است و خودشان می‌توانند مشکلشان را برطرف کنند غافل از اینکه احتمالا خودشان درکی از مشکل اصلی خود ندارند و با ندانستن روندی تغییر نمی‌کند. از طرفی هرکسی بین اطرافیان خود حتما افراد باتجربه و آشنا با فضای کسب‌و‌کار دارد که می‌تواند از آنها مشورت بگیرد.و کلام آخر اینکه هیچ کاری بدون تلاش و کسب اطلاعات پیشرفتی ندارد، پس اگر از روند تکراری درجا زدن خسته شده‌اید باید چند برابر زمان گذشته را برای یادگیری صرف کنید و اطلاعات را با تلاش عملی کنید.مقاله های دیگری هم برای راهنمایی توسعه کسب و کار شما آماده شده که پیشنهاد می‌شود مطالعه کنید.* یوسف مومن زاده *یوسف مومن زادهیوسف مومن زادهWed, 30 Jun 2021 01:53:45 +0430