<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های younes mahdinezhad</title><link>https://virgool.ir/feed/@younes.mhd</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 21:54:20</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/198294/avatar/D2ZCkb.png</url><title>younes mahdinezhad</title><link>https://virgool.ir/@younes.mhd</link></image><item><title>IT سلامت و سلامت دیجیتال: آینده تکنولوژی سلامت متغیر است</title><link>https://virgool.ir/HE-TUMS/it-سلامت-و-سلامت-دیجیتال-آینده-تکنولوژی-سلامت-متغیر-است-hdh1gzf1bywi</link><description>1.تحول تکنولوژی پزشکیپزشکان با تصمیم‌گیری آگاهانه با مجموعه بسیار محدودی از ابزارها اما تجربه و دانش فزاینده و گسترده استفاده می‌کردند. با تولد پزشکی مدرن در قرن 18، روش‌های پزشکی تدریجا به استفاده از تکنولوژی وابسته شد. با نمونه‌های ساده‌تر مثل لوله چوبی توخالی (اولین استتسکوپ) و ایکس-ری شروع شد و تبدیل به الگوریتم‌های مبتنی بر ابر و واقعیت مجازی شد.  با پایان قرن 20 و شروع قرن 21، پزشکی تبدیل به حرفه تکنولوژیکال شد. بدون آن، هیچ پزشکی نمی‌تواند به روز باشد، آگاهانه تصمیم بگیرد، یا قادر به یادگیری پزشکی به صورت قانونی باشد. فناوری در ارائه خدمات پزشکی نیز وارد شده است.در دهه 1990زمانیکه کامپیوترهای شخصی به طور گسترده در دسترس شد، سلامت الکترونیک وارد عرصه شد. در حالیکه این کامپیوترها به شبکه اینترنت وصل می‌شدند خدمات پزشکی از راه دور، ظاهر شد. در نتیجه شبکه‌های اجتماعی اتاق‌هایی برای پزشکی و سلامت ایجاد شد. در حالیکه گوشی‌های موبایل و بعدا گوشی‌های هوشمند وارد شدند، سلامت موبایلی فراخوانده شد. اما در سال 2010 میزان پیشرفت تکنولوژی‌های مخرب برعلیه بیماران و مراقبان سلامت بسیار زیادشده است .از آنجا که بیماران به تکنولوژی و اطلاعات دست یافتند که قبلا فقط در موارد خاص در دسترس بود، توانمندسازی بیماران ایجاد شد. در این ساخته بیماران بجای سلسله مراتب وابستگی به پزشکان خود، فعال و مایل به مشارکت هستند. آن‌ها تمایل دارند در فرآیند سلامت‌شان شرکت کنند و در داده‌هایی که در خانه جمع‌آوری می‌شود مشارکت کنند.این تغییر فرهنگی که ماهیت رابطه پزشک و بیمار و اساس مراقبت‌های سلامتی را تغییر می‌دهد سلامت دیجیتال نامیده می‌شود. سلامت دیجیتال را به عنوان تحول فرهنگی که نحوه ایجاد اختلال در تکنولوژی‌های مخرب که داده‌های عینی و دیجیتال را برای بیماران و مراقبان سلامت  فراهم می‌کند و منجر به سطح برابر ارتباط پزشک و بیمار با تصمیم‌گیری‌های مشترک و دموکراسی مراقبت می‌شود، تعریف می‌کنیم.این مقاله ترجمه ای از مقاله Health IT and digital health: the future of health technology is diverse می‌باشد که در سایت The Medical Futurist منتشر شده است. نسخه اصلی مقاله را از اینجا می‌توانید دانلود کنید.2. تکنولوژی اطلاعات (IT)  سلامت و سلامت دیجیتالزمانیکه درباره آینده تکنولوژی در سلامت بحث می‌شود، بایستی مابین مسائل مرتبط با IT و سلامت دیجیتال، تفاوت قائل شد.  این دو موضوع اغلب آمیخته می‌شوند در حالیکه در بسیاری از مقیاس‌ها، راه‌حل‌ها و ماهیت‌شان متفاوت است. در یک کلام مسائل IT بیشترین تاثیر را در مسائل هرروزه پزشکان می‌گذارد اما در کوتاه مدت می‌توان به آن پرداخت. سلامت دیجیتال تاثیر بیشتری روی تغییرات فرهنگی دارد و یک دست‌آورد دراز مدت است.چند مثال از مسائل IT:نرم‌افزارهای آنتی‌ویروس روی کامپیوتری‌که یک بیمار تحت عمل جراحی  قلب قرار گرفته بود را ارزیابی می‌کرد، شروع به کار کرد. اجزا مانیتورینگ در طول عمل موفق نبود. در یک تحقیق سازمان غذا و دارو مشخص شد نرم‌افزارهای ضد بدافزار مسئول شکست تجهیزات هستند، چون قرار هست هر ساعت بر خلاف توصیه سازنده تجهیزات، ویروس ها را اسکن کند. این مشکل می‌تواند با خاموش کردن اسکن نرم‌افزار فورا حل شود.در مثالی دیگر بسیاری از سیستم‌های جمع‌آوری پزشکی الکترونیک هیچ ارتباطی با یکدیگر ندارند، بنابراین  دسترسی به اطلاعات مورد نیاز برای تصمیم‌گیری‌های پزشکی برای پزشکان در برخورد با بیمارانی که در چندین بیمارستان بستری‌ شده‌اند، چالش برانگیز است. این مشکل با توسعه برنامه‌های کامپیوتری که ما بین بسته‌های نرم‌افزاری سوابق سلامت الکترونیک مختلف ارتباط برقرار می‌کند، حل می‌شود و داده‌های بیمار را برای دسترسی مستقیم پزشک، بازیابی می‌کند.اخیرا در طی «WannaCryscandal»، در حمله اینترنتی جهانی در 300000 کامپیوتر در 150 کشور با استفاده از ابزار هک آلوده شدند. آن حمله همچنین سرویس سلامت ملی در آمریکا را نیز فلج کرد. بیمارستان انگلستان تعطیل شد و مجبور شدند بیماران غیرضروری را را پس از حمله باج‌افزار از شبکه خارج کنند. بعد از این حمله بیمارستان‌ها امنیت اینترنتی خود را دو برابر کردند.مسائل سلامت دیجیتال در ماهیت متفاوت هستند. بیماران، داده‌هایی را که با سنسورهایی برای وضعیت سلامتی یا پزشکی خود سنجیده اند به جلسه پزشک و بیمار می‌آورند و انتظار می‌رود مراقبین سلامت مرجع سوالات تکنولوژیکی علاوه بر سوالات پزشکی باشند.  یک ربات پزشکی در تیم مرکز مراقبت‌های پزشکی می‌تواند در مقابل هزینه کاری شیفت شب سرمایه با ارزشی  باشد در حالیکه افراد کمتری کار می‌کنند. در حالیکه ربات می‌تواند شغل مراقبت‌های پزشکی را تسهیل کند، زمان و تلاش زیادی لازم است تا یک ربات با یک عضو از تیم خو بگیرد. حرفه پزشکی از تکنولوژی های روزانه به عنوان سوابق پزشکی استفاده می‌کند که بصورت جهانی دیجیتالی می‌شود و برنامه‌های گوشی هوشمند گسترده هستند. از زمانیکه سلامت دیجیتال شروع شد حرفه پزشکی تدریجا با سنسورهای سلامت و سرویس‌های اینترنتی خو گرفت. استفاده از سلامت دیجیتال یک کار تیمی است و بنابراین دوره قهرمانی دکتر به تنهایی به پایان رسیده است. لزوم عملی شدن این ماجرا وابسته به همکاری، همدردی و اخذ تصمیمات مشترک است. چیزی که برای اجرای مراقبت‌ها در دوره دیجیتال لازم است تعریف جدید همکاری ما بین بیماران و مراقبان آن‌هاست که فضا را برای تکنولوژی‌های جدید فراهم می‌کند. با اینحال یک عملکرد خوب ارتباط پزشک و بیمار، قسمت ضروری درمان را حفظ خواهدکرد. یک مطالعه سمینال نشان داد مهارت همدلی پزشکان می‌تواند بر نتایج شیمیایی بالینی عینی بیماران، بروز عوارض و بهبود عینی تاثیر بگذارد.3. چهارچوب برای تغییرات مابین IT سلامت و سلامت دیجیتالتفاوت مابین IT سلامت و سلامت دیجیتال و اجرای سلامت دیجیتال جهت تمرین، چهارچوب جدیدی را ملزوم می‌کند.  از آنجا که سلامت دیجیتال باعث می‌شود که بیماران از مراقبت‌های ویژه‌ای برخوردار شوند، وضع موجود جدید و نقش‌های جدیدی برای بیماران و مراقبان در حال پدیداری هستند که به شدت روی سیاست‌های مراقبت های بهداشتی تأثیر می‌گذارند و چارچوب سلامت دیجیتال را شکل می‌دهند. در حالیکه برای ساختار چهارچوب سلامت دیجیتال در اصطلاح سیاست‌های نظارتی، چندین جنبه مهم باید در نظر گرفته شوند. انتظار می‌رود سیاست‌گذاران هر تکنولو‌ژی جدیدی را که در دسترس هست سریعا تولیدکنند، در غیر اینصورت ممکن است مصرف‌کنندگان بصورت غیرقانونی از تکنولوژی در یک مکان استفاده کنند.  ما منتظر شروع یک نمونه کامل از این نوع فشار نیستیم. در حالیکه هیچ وسیله‌ای واحدی برای کنترل قند خون و تامین انسولین بصور اتوماتیک در بازار وجود نداشت، بیماران خلاق نسخه‌ای از تکنولوژی موجود را اختراع کردند. این حرکت از ابتکار عمل نشات گرفت و سال‌ها برای ورود به بازار «لوزالمعده مصنوعی» اقدام به کار کرد. یکی از چهره‌های برجسته جنبش، دانا لوئیس، تقریباً دو سال از دستگاه استفاده کرد تا اینکه FDA آن را تصویب کند. اگرچه پانکراس مصنوعی نهایتا موفقیت آمیز بود، در ابتدا با ریسک‌های زیادی همراه بود. فناوری‌های پزشکی شامل ربات جراحی، تنظیم‌کننده ضربان قلب و پمپ انسولین بود که معلوم شد قابل هک می‌باشد. حسگرهای سلامتی که در خانه بوسیله بیماران استفاده می‌شود ممکن است دقیق نباشد و بدون مدرک معتبر باشد. بیماران ممکن است اطلاعات غلط را بصورت آنلاین درست متوجه نشوند که منجر به خود تشخیصی اشتباه می‌شود.سیاست‌گذاران باید راهی را برای ارتقا استفاده ایمن از تکنولوژی سلامت دیجیتال، تا حد امکان تنظیم سریع آن‌ها و ایمن نگه‌داشتن اطلاعات بیماران، پیدا کنند.مشکلات IT1.به علت اینکه ادغام پرونده‌های پزشکی مختلف الکترونیکی و نرم‌افزارهای سوابق سلامتی وجود ندارد، اعتماد به این سوابق برای تصمیم‌گیری بالینی برای پزشکان دشوار است.2.برنامه‌های بدافزاری می‌توانند عملکرد ربات‌های جراحی را مختل کنند یا کل سیستم‌های سوابق پزشکی را بی‌ثبات کنند. برخی از برنامه‌ها برای متوقف کردن گسترش برنامه‌های مخرب باج می‌خواهند.3.عدم قابلیت برقراری ارتباط مابین نرم‌افزارهای پزشکی که پزشکان استفاده می‌کنند، سرویس‌های سلامتی آنلاین و حسگرهای سلامتی که بیماران استفاده می‌کنند، واردکردن داده مرتبط با مدیریت بیماری‌ها و سلامت بیماران را با مشکل مواجه کرده است.مشکلات سلامت دیجیتال1.استفاده از داده‌هایی که توسط خود بیمار اندازه‌گیری شده است در تصمیم‌گیری‌های پزشکی، مستلزم ارتباط قوی‌تر با بیمار و دانش بهتر درباره ارزیابی کیفیت چنین داده‌هایی است.2.ادغام برنامه‌های گوشی هوشمند در عمل پزشکی مستلزم دانش بهتر درباره سواد دیجیتال پزشکان و بحث در مورد مسائل مرتبط با برنامه با بیمار است.3.تحلیل‌های پیشرفته مثل الگوریتم‌های یادگیری عمیق فقط می‌تواند در شرایطی به به تصمیم‌گیری پزشکان کمک کند که پزشکان بتوانند بصورت مناسب استفاده کنند و محدودیت‌های جانبی تکنولوژیکی را علاوه بر مزایای مبتنی بر شواهد را بدانند.4. مثال‌هایی از کاربرد سلامت دیجیتالچهار مثال طبقه بندی شده در زیر توصیف می‌شود که توضیح می‌دهد چگونه سلامت دیجیتال می‌تواند در چارچوب جدید اجرا شود.  این مثال‌ها مستلزم محوریت بیمار، کنترل تکنولوژی‌های مخرب، پیشگیری چالش‌های اخلاقی، و ارتقا استفاده از سلامت دیجیتال است.این واژه که قراردادن بیمار در مرکز مراقبت های بهداشتی، ایجاد علامت و نشان بیماران درگیر، نمونه‌ای از نوآوری است. این نشان به کشف رویدادهای پزشکی کمک می کند که در آن بیماران یا از بین سخنرانان هستند یا در سازمان‌های برگزار کننده کمک می‌کنند. در سال 2010 این مفهوم در یک نوآوری در مرکزتغییر شکل مرکز پزشکی دانشگاه «Radboud»، HUB نامیده ‌شد. رویدادهایی مانند «استنفورد پزشکی X» و «پزشکان0/2» ، و شما حتی برنامه های سفیر الکترونیکی را راه اندازی کرده‌اید و بیماران را به صحبت دعوت کرده‌اید. مجله پزشکی بریتانیا برای تأیید و تشویق مشارکت بیماران در انتشارات پزشکی، تاییدیه ویژه «بیماران گنجانده شده» دریافت کرد. با توجه به کنترل تکنولوژي‌های مخرب سازمان غذا و دارو، ECG گوشی‌های هوشمند AliveCor که برای گوشی‌های آیفون و اندروید در دسترس بود و بوسیله بیماران استفاده می‌شد را پاک کرد.همچنین  AliverCor پاکسازی الگوریتمی که برنامه ECG گوشی‌های هوشمند را برای تشخیص atrial fibrillation دنبال می‌کرد را، دریافت کرد. در سال 2017 FDA، اسکنر AliveCor’s Kardiaband ECG را که اولین وسیله کمکی در اپل واچ بود را پاک کرد. این پیشرفت‌ها راه را برای تصویب‌های اضافی برای سنسورهای سلامت دیجیتال هموار می‌کند که در آینده دسترس بیماران قرار می‌گیرد.قوانین باید از مشکلات اخلاقی در هنگام شکل‌گیری چارچوب سلامت دیجیتال پیشگیری کند. با ظهور درمان‌های ژنتیکی «خودتان این کار را انجام دهید» جهت اصلاح مواد ژنتیکی فرد، FDA تاکید کرد محصولات درمان ژنی و کیت‌های «خودتان انجام دهید» برای خود درمانی در نظر گرفته شده است، در دسترس عموم می‌باشد، اما تاکید کرد فروش این محصولات خلاف قانون است. موضع عمومی FDA در مورد موضوع و پیگیری های نظارتی از طرف دیگر، به مصرف کننده درباره خطرات ارثی خوددرمانی ژنتیکی هشدار می‌دهد و از طرف دیگر اطمینان می‌دهد که این درمان‌ها بوسیله FDA تایید شده است، یا با دید نظارتی مناسب مورد مطالعه قرار گرفته‌است. یکی از سخت‌ترین چالش‌ها در تغییر چارچوب ، ایجاد مقرراتی است که باعث می شود بدون استفاده از ذینفعان به انجام کارهایی که خلاف خواست آنها باشد ، استفاده از سلامت دیجیتال را ترویج کند. در یک تلاش موفق برای تثبیت سلامت دیجیتال با مراقبت از بیمار، NHS برنامه ای را ترسیم کرد که پزشکان را ترغیب می‌کند برنامه هایی را برای بیماران با بیماری مزمن تجویز کنند. یک مطالعه نشان داد که سلامت دیجیتال کمک می‌کند تا مراجعه بیماران 25٪ کاهش یابد. با درمان برنامه‌های پزشکی قابل اعتماد، از پزشکان مراقبت های اولیه خواسته می‌شود تا جهت دادن قدرت بیشتر به بیماران و کاهش مراجعه به پزشکان، برنامه‌هایی را که رایگان یا ارزان هستند به بیماران توصیه کنند.5. نتیجه‌گیری و معرفی قاعده Garyجهت کمک به حرفه پزشکی و سیاست‌گذاران، تمایز مابین ITسلامت و سلامت دیجیتال در هر زمان که لازم باشد ، ممکن است یک قانون کلی، یعنی «قانون گری» مفید باشد. اگر یک مشکل تکنولوژیکی مثلا نرم‌افزارهای آنتی‌ویروسی از مدل بیفتد یا عمکرد سیستم‌های سوابق پزشکی متوقف شد ما بایستی با گری را تماس بگیریم، (یک فرد IT)، زیرا او به تنهایی می‌تواند این مشکلات را حل کند چرا که تمام این مسائل به حوزه  ITمرتبط است. ممکن است گری برای حل مسئله کافی نباشد، زیرا بیشتر ذینفعان مراقبت‌های بهداشتی باید وارد عمل شوند، (به عنوان مثال به بیماران اجازه داده می‌شود داده‌های ردیاب خود را جمع کرده و آن را با پرونده پزشکی الکترونیکی ادغام کنند، یا به پزشکان اجازه می‌دهد مشاوره از راه دور بصورت منظم انجام دهند.)، که به آن سلامت دیجیتال گفته می‌شود. ایجاد یک مرز مشخص مابین IT سلامت و مسائل سلامت دیجیتالی دشوار است، اگرچه ایجاد یک تمایز کامل آن‌ها ممکن است به مراقبان کمک کند از فناوری‌های جدید برای بهبود و تسریع شغل خود استفاده کنند تا در پایان بتوانند زمان بیشتری را با بیماران بگذرانند.منبع:https://jctres.com/en/03.2017S3.006/</description><category>younes mahdinezhad</category><author>younes mahdinezhad</author><pubDate>Wed, 24 Jun 2020 19:43:23 +0430</pubDate></item><item><title>هشت تکنولوژی برتر مقابله کننده آلرژی‌های غذایی</title><link>https://virgool.ir/HE-TUMS/هشت-تکنولوژی-برتر-مقابله-کننده-آلرژیهای-غذایی-otudwe9kdcxt</link><description>در آمریکا هر سه دقیقه یک واکنش آلرژی غذایی یک نفر را به اورژانس می‌فرستد. نه تنها تعداد مبتلایان به آلرژی غذایی بلکه پیچیدگی و شدت شرایط در جهان رو به افزایش است. اسکنرهای مواد غذایی یا دستگاه‌های قابل حمل می‌توانند محتوای دقیق مواد غذایی موجود در بشقاب شما را مشخص کنند. در حالی که برنامه‌ها و پوشیدنی‌ها (دستگاه‌های الکترونیکی هوشمند در نزدیک سطح پوست مثل ساعت هوشمند) به شما کمک می‌کنند تا با اثرات آلرژن‌ها مقابله کنید. در اینجا، من بهترین تکنولوژی‌های مبارزه با حساسیت غذایی را لیست کردم.آلرژی غذایی در حال افزایش استآلرژی غذایی به عنوان موج دوم اپیدمی آلرژی شناخته شده است که آسم اول است. محققان تخمین می‌زنند حدود 15 میلیون آمریکایی آلرژی غذایی دارند، که شامل 9/5 میلیون کودک زیر 18 سال نیز می‌شود. یعنی 1 نفر از 13 کودک یا تقریباً دو نفر در یک کلاس. علاوه بر این، بستری شدن کودکان برای آلرژی غذایی بین اواخر دهه 1990 و اواسط دهه 2000، سه برابر شده است.براساس تخمین‌های پزشکان چینی، 10 میلیون یا حدود 10٪ از کودکان چینی از 0 تا 6 سال از درجات متفاوت آلرژی غذایی رنج می‌برند. در ژاپن 7 ٪ از جمعیت ناچارند با شرایط مشابه روبرو شوند در حالی که آکادمی آلرژی و ایمونولوژی بالینی اروپا تخمین زده است آلرژی غذایی زندگی حدود 17 میلیون اروپایی، که 5/3 میلیون نفر از آنها کمتر از 25 سال هستند را تلخ می‌کند. این گرایش همچنین نگران کننده است. تعداد کودکان با آلرژی غذایی در ده سال گذشته دو برابر شده است. شیوع آلرژی در کودکان از 7/1٪ در یونان، تا 4٪ در ایتالیا و اسپانیا، تا بیش از 5٪ در فرانسه، انگلیس، هلند و آلمان متغییر است.این مقاله ترجمه ای از مقاله The Top 8 Technologies Combating Food Allergy می‌باشد که در سایت The Medical Futurist منتشر شده است. نسخه اصلی مقاله را از اینجا می‌توانید دانلود کنید.سلامت دیجیتال برای مدیریت شرایط موثرموسسه FARE بیان می‌کند بیشتر از 170 غذا عامل آلرژي گزارش شده‌اند. بیشتر آلرژی‌های غذایی شدید را 8 غذای عمده آلرژن: شیر، تخم مرغ، بادام زمینی، آجیل‌درختی، گندم، سویا، ماهی و خرچنگ صدفدار بوجود می‌آورند. در دو سال گذشته کنجد به عنوان عامل آلرژن کاهش یافته است. تصور کنید اگر شما عدم تحمل لاکتوز و گلوتن داشته باشید پیدا کردن غذای مناسب برای خوردن چقدر سخت است. شما نمی‌توانید ماهی و سویا بخورید. به علاوه شانس بالای جویدن موادی که به سبب اجزای تشکیل دهندشان نباید جویده شوند ، نیز وجود دارد.فعلا هیچ درمانی برای آلرژی‌های غذایی وجود ندارد، اگرچه تکنولوژی‌های مختل کننده آلرژي ممکن است در آینده کمک کند. محققان در دانشگاه کوئیزلند با کمک ژن درمانی خاصی توانستند در بدن حیوانات پاسخ ایمنی را که باعث آلرژی می‌شود را متوقف سازند. CRISPR همچنین به عنوان یک تکنولوژی قادر به تولید یک بادام زمینی بدون آلرژی شناخته شده است اما فعلا فاصله زیادی وجود دارد. در حال حاضر، تکنولوژی‌های دیجیتال می توانند در مدیریت آلرژی‌های غذایی بطور موثری کمک کنند.1.NIMAموسسان نیما «Shireen YatesوScott Sundvor »مدت‌ها درگیر آلرژی‌های غذایی مختلفی هستند، بنابراین بعد از ملاقات در MIT در سال 2013 آنها تصمیم به ایجاد شرکتی گرفتند، که آرامش خاطر را برای افرادی که بیرون غذا می‌خورند ایجاد کنند. آن‌ها در سال 2016 شروع به ساختن سنسور گلوتن نیما کردند که یکی از 25 تا بهترین اختراع سال 2015 شد. وسیله‌ای قابل حمل که در 2 دقیقه می‌گوید آیا نمونه غذایی کوچک شما حاوی گلوتن است؟ این وسیله واقعاً مفید است. زیرا بر اساس هزاران بازدید از رستوران از هر سه غذایی که گفته می‌شود فاقد گلوتن است یک غذا گلوتن دارد. این شرکت امیدوار است از تکنولوژی خود برای تشخیص سایر آلرژن‌های غذایی استفاده کند: آن‌ها انتظار دارند سنسور برای بادام زمینی را در اواخر سال 2017 عرضه کنند.2.Allyوسیله‌ای به شکل lollypop، به نام Ally ، می‌تواند نشان دهد که آیا غذای شما حاوی لاکتوز است یا خیر. این طراحی توسط «Imogen Adams» دانشجوی رشته مهندسی طراحی محصول در دانشگاه برونل ساخته شده است و نام آن از بازی با کلمات «آلرژی» و « Ally » ، مانند «دوست» گرفته شده است.کاربران فقط بایستی یک نمونه غذایی کوچک را خرد کرده و چند قطره آب به درون یک غلاف سیلیکنی قابل انعطاف کوچک اضافه کنند. آنها در یک نوار تست غرق می‌شوند و سپس نوار را درون یک شکاف در Ally قرار می‌دهند - یک بلوتوث در بدنه یک پلاستیک سخت، دستگاه را برای تشخیص کمک می‌کند.وقتی برنامه همراه روی تلفن همراه باز شد و دکمه وسط &#34;lollypop&#34; فشرده شد، 60 ثانیه طول می‌کشد تا برنامه فرآیند تست را انجام دهد. فیدبک وجود یا عدم وجود آلرژن مواد غذایی، در برنامه مشخص می‌شود، در حالی که دستگاه Ally نیز با یک لرزش سریع نتیجه مثبت یا منفی را نشان می‌دهد. این وسیله هنوز در فروشگاه‌ها نیست ، اما این پتانسیل را دارد که با کاهش از هزینه محصولات قابل مقایسه به بازار برود.3.Allergy Amuletبنیانگذار این شرکت یعنی «Abigail Barnes»، که با چندین آلرژي غذایی بزرگ شده است‌، به «Slate» گفت که امیدوار است محصول آن‌ها به دلیل قرار گرفتن در معرض برخورد با آلرژن‌ها‌، تعداد واکنش‌های شدید را کاهش دهد و به کاهش اضطراب افراد مبتلا به آلرژی کمک کند. شرکت او در اصل یک کیت تشخیص حساسیت زا دو تکه را تولید می‌کند که مشخص می‌کند آیا مواد غذایی شما حاوی بادام زمینی است یا خیر، اما در آینده می‌خواهند محرک‌های حساسیت غذایی دیگری مانند آجیل درختی‌، لبنیات‌، صدف و گلوتن را نیز تشخیص دهند.این ابزار در واقع یک آملت است ، پردازنده آزمایش مواد غذایی ، قادر به نصب بر روی گردنبند، دستبند، ساعت یا جاکلیدی است. قسمت دیگر این کیت، «تستر» در واقع نوار یکبار مصرف است که می‌تواند درون مواد غذایی جامد یا مایع قرار گیرد. این نوار دارای حفره‌های میکروسکوپی بر روی آن است که با شکل مولکولی پروتئین های خاص در یک آلرژن خاص مطابقت دارد. اگر آن آلرژن در یک ظرف وجود داشته باشد، پروتئین‌های موجود در آن به نوار وصل می‌شوند. وقتی که نوار را داخل «آملت» قرار می‌دهید، با رنگ قرمز یا سبز سیگنال می‌دهد که آیا این ماده غذایی حاوی بادام زمینی است یا خیر. این خبرخوبی برای کسانی است که مجبوراند محصولات غذایی با برچسب &#34;ممکن است حاوی اثری از بادام زمینی&#34; را نخورند.این ابزار در واقع یک آملت است ، پردازنده آزمایش مواد غذایی ، قادر به نصب بر روی گردنبند، دستبند، ساعت یا جاکلیدی است. قسمت دیگر این کیت، «تستر» در واقع نوار یکبار مصرف است که می‌تواند درون مواد غذایی جامد یا مایع قرار گیرد. این نوار دارای حفره‌های میکروسکوپی بر روی آن است که با شکل مولکولی پروتئین های خاص در یک آلرژن خاص مطابقت دارد. اگر آن آلرژن در یک ظرف وجود داشته باشد، پروتئین‌های موجود در آن به نوار وصل می‌شوند. وقتی که نوار را داخل «آملت» قرار می‌دهید، با رنگ قرمز یا سبز سیگنال می‌دهد که آیا این ماده غذایی حاوی بادام زمینی است یا خیر. این خبرخوبی برای کسانی است که مجبوراند محصولات غذایی با برچسب &#34;ممکن است حاوی اثری از بادام زمینی&#34; را نخورند.4.TellSpecحقیقتاً، ما هیچ ایده‌ای نداریم که چه می‌خوریم. محتوای غذایی در بیشتر خوراکی‌هایی که خریداری می‌کنیم ذکر شده است، اما هر وعده غذایی و هر بشقاب متفاوت است. یک راه حل این است که لیستی دقیق از اجزا تشکیل دهنده و مقدار کالری یک وعده غذایی و آلرژن‌ها و سموم احتمالی موجود در آن را بدانید. نه فقط نوع غذایی که می‌خوریم بلکه غذای واقعی موجود در بشقاب و مقدار مخصوص آن غذا نیز مهم است. اسکنرهای غذایی مانند TellSpec قصد دارند این مشکل را برطرف کنند.شرکت داده کانادایی یک راه‌حل نهایی برای آزمایش مواد غذایی ، ایمنی غذایی و اصل بودن غذا ارائه می‌دهد. آن‌ها با ترکیبی از طیف سنجی «NIR»، تکنیک‌های اینفورماتیک و الگوریتم‌های یادگیری در یک تکنولوژی نوین که مواد غذایی را در سطح مولکولی تجزیه و تحلیل می‌کند، اطلاعات پیش‌بینی در مورد غذا را ارائه می‌دهند. با توجه به رسالت خود، هدف این شرکت کمک به ایجاد یک نوآوری غذایی پاک با ارائه اطلاعات به مصرف‌کنندگان در مورد آن چه در مواد غذایی آنها فراتر از برچسب غذایی است، می‌باشد. TellSpec قصد دارد یک اسکنر مواد غذایی دستی داشته باشد که بتواند کاربران را در مورد ماکرو مغذی‌ها و اجزا خاص آگاه سازد.5.SCIOاین استارتاپ به منظور شناسایی محتوای مولکولی مواد غذایی، داروها و حتی گیاهان، حسگر چند وجهی ایجاد کرده است. یک شی را روشن می‌کند. سنسورهای نوری، نور منعکس‌شده را تشخیص می‌دهند و دستگاه با استفاده از یک الگوریتم و یک پایگاه داده ابری که مرتباً به روزرسانی می‌شود، آن را آنالیز می‌کند.این شرکت می‌گوید که در میلی‌ثانیه مواد تشکیل‌دهنده و ترکیبات مولکولی مواد غذایی در تلفن هوشمند کاربر ظاهر می‌شود. با این حال، ادعاهای این شرکت هنوز برآورده نشده است، چراکه به عنوان اسکنر معرفی‌شده در بازار، دقیقاً آن چه را که نسخه نمایشی انجام داده، ارائه نمی‌دهد.6.AllerPalتصور کنید کودک شما عدم تحمل لاکتوز دارد و به تخم مرغ نیز آلرژی دارد، اما می‌خواهد به مدت دو هفته همراه با بچه‌های مدرسه به اردو برود. چگونه مطمئن هستید که رژیم غذایی او عاری از لاکتوز و تخم مرغ خواهد بود؟ برنامه AllerPal که از سال 2015 در iOS و Google Play موجود است، برای مراقبت از کودکانی که به آلرژی غذایی دارند، ارتباط آسان‌تری بین پزشکان، خانواده‌ها و مراقبان را فراهم می‌کند. این برنامه اشتراک‌گذاری برنامه درمان اضطراری فرزندشان را با بسیاری از مراقبان زندگی فرزندشان تسهیل کرده است. سازنده AllerPal، الیزابت لوس، توضیح داد که Metrowest Daily News در یک برنامه عملی توضیح می‌دهد که علائم یک واکنش آلرژیک به دنبال چه چیزی، چه موقع و چگونه برای درمان یک واکنش و چه کسی تماس می‌گیرد. با AllerPal، این اطلاعات مهم از طریق تلفن هر مراقب به راحتی قابل دسترسی خواهد بود. فناوری بسیار مفیدی برای والدین نگران!7.Aibiوقتی‌که کودک در مدرسه یک واکنش آلرژیک آنافیلاکتیک داشته باشد چه اتفاقی می‌افتد؟ چه کسی می‌تواند به او کمک کند؟ چگونه محیط کودک این اطمینان را بوجود می‌آورد که به موقع کمک کند یا در صورت شدید بودن علائم به بیمارستان منتقل می‌شود؟Aibi ، اساساً یک EpiPen است که با طراحی مجدد پوشیدنی-ظاهر طراحی شده است، قصد دارد دقیقاً این مشکل را حل کند. همچنین اغلب، عوامل غیر منتظره آلرژن و پیچیدگی خدمات بهداشتی و درمانی مدارس مانع پاسخ به موقع پزشکی می‌شوند. Aibi غربالگری وضعیت کودکان مبتلا به آلرژی را دنبال می‌کند و شروع واکنش آلرژیک را به مراقبین هشدار می‌دهد تا از پاسخ به موقع اطمینان حاصل کنند. علاوه بر این، شخصیت‌های حیوانات جذاب را برای بازی با بچه‌ها ارائه می‌دهد تا مطمئن شوید که آن‌ها روز و شب لباس Aibi را می‌پوشند.8.Rescufyاین استارتاپ توسط دیوید ادواردز، پسری که حساسیت شدید به آجیل درختی دارد، تأسیس شد. او و همسرش ، راشل، فهمیدند که اگرچه آن‌ها یک برنامه مدیریت بیماری یکپارچه دارند، اما در صورت برخورد با آنافیلاکسی باید به یک روش مطمئن و سریع برای رسیدن به 119(معادل 115 یا 112 در ایران) و تماس‌های اضطراری احتیاج دارند. آنها Rescufy را به وجود آوردند زیرا همه افراد به آلرژی غذایی و پیامدهای احتمالی آن باید بدانند که او اطلاعات و پشتیبانی لازم را خواهد داشت. Rescufy روند اطلاع رسانی به اولین پاسخ دهندگان و تماس های اضطراری را ساده و تسریع می‌کند. و در صورت وقوع واکنش‌های آلرژیک شدید، آلرژی و اطلاعات پزشکی را با پاسخ‌دهندگان به اشتراک می‌گذارد.آلرژی‌های غذایی شرایط سختی دارند که ممکن است در صورت جدی نگرفتن یا عدم مراقبت دقیق منجر به مرگ شوند. آلرژی به مواد غذایی یا اسکنرهای محتوای موادغذایی یا آلرژن‌های غذایی، برنامه ها و پوشیدنی‌ها، قادر به ایجاد آرامش در ذهن افراد مبتلا به آلرژي و عزیزان آن‌ها هستند. با این حال، من امیدوارم که در آینده، تکنولوژي‌های مخرب (منظور مخرب آلرژی) نیز قادر به دستیابی به راه حل‌های دائمی برای حل آلرژی غذایی از زندگی ما باشند.</description><category>younes mahdinezhad</category><author>younes mahdinezhad</author><pubDate>Wed, 10 Jun 2020 02:00:45 +0430</pubDate></item></channel></rss>