<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های یگانه یوسفی| نویسنده</title><link>https://virgool.ir/feed/@yeganehyosefi.wr</link><description>جستجو‌گری کوچیک در خیابان‌های خیال،&#xA;پناهِ کلماتِ بی‌پناه،&#xA;کمی رقص با کلمات را بلدم...</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 06:52:58</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4165188/avatar/9LpSDl.jpg</url><title>یگانه یوسفی| نویسنده</title><link>https://virgool.ir/@yeganehyosefi.wr</link></image><item><title>معشوقه...</title><link>https://virgool.ir/@yeganehyosefi.wr/معشوقه-t741hadpszhd</link><description>مطبوعات را گام به گام با نامت پر کردم؛‌حوالی شهر بر روی دیواره‌ها چشمانت را کشیدم؛عکست را قابِ دیوار کردم؛مهرِ عشق‌ت را بر روی دلم حک کردم؛ثانیه‌ها را شمردم؛روزها را بدون تو سپری کردم؛لحظه‌ به لحظه چشم به درب دوختم؛ماه را بدون تو تماشا کردم؛زیر باران بدون تو رقصیدم؛آوازهای عاشقانه را بدون تودر خیابان‌های این شهر سرودم؛زمستان آمد؛گنجشکان رفتند؛پرستوها مهاجرت کردند؛عطر گرمِ چای دبش در خانه‌هادر آن سرمای طاقت فرسا پیچید؛بوی داستان‌های دلنشین مادربزرگتمام فضای کهنه‌ی خانه‌ی کوچک انتهای روستا را پر کرد؛اما تو،اما تو نیامدی.پاییز با تمام عاشقانه‌هایش تمام شدو نیامدی،زمستان هم با تمام عطر جدایی‌اش دارد تمام میشود وتو هنوز که هنوز نیامدی...ای معشوقه من کِی تو را در اعماق خاک سپردم که قرار نیست هیچ‌وقت بیایی؟اثر: یگانه یوسفی&#34;خیالات یک رویا پرداز&#34;✍️</description><category>یگانه یوسفی| نویسنده</category><author>یگانه یوسفی| نویسنده</author><pubDate>Fri, 15 Aug 2025 00:40:31 +0330</pubDate></item><item><title>تکه...</title><link>https://virgool.ir/@yeganehyosefi.wr/تکه-whxnr4sjsds9</link><description>چقدر بزرگ شده‌ایم؛ دیگر نه آغوش پدری‌ست و نه گریه کنارِ مادر...بزرگ‌ شده‌ایم و انگار این برایمان یک عیب است، حالا پدر و مادرهایمان دردهایشان را به ما می‌گویند و ما تنها دردهای خود و... را به دوش میکشیم، دیگر خبری از لالایی‌های مادر و آغوش‌های پدر وقتی از سرکار برمی‌گشت نیست.دیگر خبری از بازی در کوچه با بچه محل‌ها و دعوا بر سر اینکه هر که می‌خواست با رفیق خودش هم تیمی شود نیست. دیگر خبری از استرس شب امتحان نیست.دیگر خبری از استرس ننوشتن تکالیف و درس نخواندن نیست. دیگر خبری از آن رویاهای کودکی و بازی‌های بچه‌گانه نیست. دیگر خبری از دورهمی‌های خانه‌ی مادربزرگ و بازی با عمه و خاله و... نیست.دیگر مادر برایِ کودکش کتاب نمی‌خواند.. دیگر کودک بزرگ شده و به وقت شب کاری‌های پدرش، برایش نامه‌ی دلتنگی نمی‌نویسد.دیگر تمام این‌ها گذشته؛ کودکِ بزرگ شده حال حتی خودش را گاهی فراموش می‌کند.دغدغه‌هایش دیگر کمک به مادر و سروقت رسیدن به مجموعه‌ی شیرینِ محله‌ی گل و بلبل نیست؛ دیگر اوج استرسش وقت درس جواب پس دادن نیست، دیگر غم‌ش فقط برای بازی نکردن با خواهر، دوست یا برادرش نیست، دیگر دلخوری‌اش گیر دادن‌های مادر نیست و دیگر ترس از تاریکی و تنهایی ندارد؛ گاهی این کودکِ بزرگ شده حس می‌کند هیولاس.. یا شاید هم باشد؛ دیگر عشق برایش مرده؛ زندگی بی‌معناست؛ سکوت نعمت است؛ تنهایی رهایی‌ست؛ جمع عذاب است و گریز اوجِ آرامش...#یگانه_یوسفی#یگانه‌_یوسفی</description><category>یگانه یوسفی| نویسنده</category><author>یگانه یوسفی| نویسنده</author><pubDate>Mon, 04 Aug 2025 12:42:40 +0330</pubDate></item><item><title>خیابانِ خیال</title><link>https://virgool.ir/@yeganehyosefi.wr/خیابانِ-خیال-dbir1j2eif8b</link><description>در خیالم خیابان را قدم میزنم، دیگر هیچ‌کس غمگین نیست، همه یکدیگر را دوست دارند، عشق‌ها واقعی‌ست، بوسه‌ها حقیقی‌ست، همه پولدارند و کسی به قیمت نگاهی نمی‌کند، کودکی تا کمر در سطل زباله خم نیست، مادر چادرش پاره نیست، پسرک با ماشینِ اسباب‌بازی بدون لاستیک و دخترک با عروسک دست‌ساز مادر با تکه پارچه‌ها بازی نمی‌کند، حقیقتش پدر هم چشمانش پر از اشک نیست و با شرمندگی و دلی پر از حسرت به فرزندانش خیره نمیشود.آخر دخترک عاشق بود؟ آن هم جهیزیه‌اش تکمیل شد، دیگر دلش بی‌قرار نیست...!اینجا سرزمین زیبای من است...دیگر کسی از سر نشدن‌ها و دفن‌ آرزوهایش خودش را آتش نمی‌زند؛ دختری را بخاطر تن و بدنش، نمی‌کشند؛ پسری را بخاطر موبایل دستش گلویش را نمی‌برند و هیچ‌کس را از سر متفاوت بودن، نابود نمی‌کنند.عشاق را به تاوانِ عشق، سر نمیبرند! کودکان کار نمی‌کنند؛همه سرجای خودش هستند و خیچ‌کس جای آن یکی را نگرفته، قاصدک آرزوها صدایشان به خدا می‌رسند و جای شنیدن صدای شکستنِ قلبِ آدم‌ها.. آوازِ پرندگان، مردم را به رقص وا می‌دارد، کوچه به کوچه، خیابان به خیابان، همه بدون تعصب میرقصند و میخندند؛ نه بحث‌های مزخرف ملی‌گرایی و مذهب‌گرایی برپاست و نه قشری از قشری بدش می‌آید... کسی نمی‌خواهد دیگری را شبیه خودش کند و همه بی‌دلیل هم را دوست دارند.نه گرسنه‌ای و نه تشنه‌ای...کف خیابان‌ها پر از گل و بوی کبابِ سید و صدای گرمِ بازاری‌هاست.. آن طرف‌تر هم صدای دلنشین میوه‌فروش و برق میوه‌های تازه‌اش به چشم و گوش می‌خورد.آه! دل‌انگیز است نه؟ نه بیمی از فردا و نه درجا زدنی برای آینده‌ای نامعلوم، یک زندگیِ معقول در جایی که زندگی کردن حق طبیعی بشر است.اما گفتم که اینجا خیابانِ خیالِ من است.. همین.&#34;ساده اما حقیقی&#34; ✍️: یگانه‌یوسفی#متن #نویسنده #حرف_دل&#34;ساده اما حقیقی&#34;</description><category>یگانه یوسفی| نویسنده</category><author>یگانه یوسفی| نویسنده</author><pubDate>Sun, 03 Aug 2025 16:08:44 +0330</pubDate></item></channel></rss>