https://virgool.ir/feed/@yeganehfarahani24fa2026-11-12 01:38:44https://files.virgool.ir/upload/users/2192877/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@yeganehfarahani24https://virgool.ir/@yeganehfarahani24/تجربه-یادگیری-مهارت-در-پله-به-پله-j0qd5rkrdp12بهترین نوع سرمایه گذاری روی خودته!انتخاب رشته دبیرستان یکی از هزاران اشتباه زندگی ۲۰ ساله من محسوب میشه. شاید بگید هنوز مسیر زندگی و اشتباهاتش ادامه داره؛ باید بگم بله همینطوره، اما گاهی بعضی اشتباهات باعث به وجود اومدن حس ترس میشن. ترس از تکرار همون اشتباه یکسان.من هم ترسیدم نکنه برای انتخاب رشته دانشگاه مسیر رو دوباره اشتباه برم!یکی از راه حل‌هایی که به ذهنم رسید تا احتمال خطای این کار رو پایین بیارم زدن به دل تجربیات متفاوت و خارج شدن از محل امن زندگی و شخصیتم بود. در طول این ۲ سال بعد از گرفتن دیپلم که سرگرم آزمون و خطا و کسب مهارت بودم میتونم به بقیه پیشنهاد بدم تجربه حضور تو دوره‌های دیجیتال مارکتینگ، سئو و فرانت‌اند و حتی کمپ کتابخوانی شغل موردعلاقه آکادمی پله به پله از تجربیات متفاوت و لذتبخش من بودن. تو دوره دیجیتال مارکتینگ از خلاقیت و مارکتینگ تا کار تیمی و ساخت پادکست یاد گرفتم. تو دوره فرانت اند صبر، اهل سرچ بودن، حل مسئله و خلق کردن یاد گرفتم و تو دوره‌ی سئو هم تفکر استراتژیک، خلق و ساختن با استفاده از کلمات.در طول این مسیر من فقط مهارت کسب نکردم، من خودم رو بیشتر شناختم، حتی خلاقیت، مدیریت زمان، تصمیم گیری و مسئولیت پذیری هم یاد گرفتم. یادگرفتم کنجکاو باشم و اهل جستجو، درست مثل دوستان و اساتیدم در پله به پله.الان که تو این نقطه با تجربیات و شناخت بیشتر خودم ایستادم میتونم بگم بالاخره از حس ترس انتخاب اشتباه رها شدم. البته منظورم این نیست که مسیر قطعی و نهاییم رو پیدا کردم، نه!من برای چندین سال آینده‌ام تصمیم منطقی و درستی رو گرفتم، اگه در ادامه تصمیم گرفتم رها کنم یا تغییر مسیر بدم دلیل بر تصمیم اشتباه لحظه‌ی الان من نداره. زندگی همینه :)امیدوارم هر کسی که این متن من رو می‌خونه بدونه که بهترین سرمایه گذاری که میتونه انجام بده سرمایه گذاری روی خودشه، و یکی از بهترین جاها برای این کار تجربه حضور تو مجموعه پله به پله و یادگیری مهارته. yeganeh farahaniyeganeh farahaniThu, 18 Jul 2024 21:54:58 +0330https://virgool.ir/@yeganehfarahani24/عقده-حقارت-و-خودکم-بینی-clyongngvibgهمه‌ی ما میدونیم انسان کامل نیست اما با این وجود هر انسانی کافی و ارزشمند هست. گاهی ممکنه تو بخش‌های مختلفی از زندگی‌ احساس حقارت بکنیم، وقتی نتونستیم تو آزمون مهمی قبول بشیم، وقتی فکر میکنیم لباس‌مون به زیبایی لباس بقیه مهمان‌ها نیست، وقتی نتونستیم تو مصاحبه به خوبی عمل کنیم، قد کوتاهی داریم و...این احساس مثل همه‌ی احساسات دیگه‌ انسان کاملا طبیعی و عادیه، اما ممکنه این احساس که ما کمتر از بقیه هستیم و به طور کلی کافی نیستیم شدید بشه، مخصوصا اگه به‌طور مداوم در معرض شکست‌ها و اتفاقات ناگواری قرار بگیریم، اینجاست که ممکنه احساس حقارت به عقده حقارت تبدیل بشه.همه نقص و ضعف‌هایی داریم اما فردی که دچار این خودکم بینی هست از این اتفاق وحشت داره و زمانی که متوجه این ضعف‌ها میشه خودش رو بی‌لیاقت و مقصر این نقص‌ها می‌بینه.دلایل زیادی وجود داره که باعث ایجاد عقده حقارت در افراد میشه، مثل:• شکل تربیت در کودکی(مثل مقایسه کودک با دیگران)• محدودیت‌های جسی و ذهنی• موقعیت اجتماعی پایین• فقر• شکست‌ها و مشکلات پی‌در‌پی و مداومرفتار فردی که به این حس دچار شده ممکنه مقابل طرز تفکر فرد باشه، به این شکل که ممکنه فرد در باطن خودش رو کمتر از بقیه ببینه اما طوری رفتار میکنه که از بقیه برتره و احساسات واقعیش رو هم بروز نمیده. در حقیقت این رفتار متناقض مکانیزم دفاعی فرد برای جبران اون کمبود‌ها و نقاط ضعف‌ هست.احساس حقارت بیماری نیست و هر فردی در طول زندگیش ممکنه این احساس رو تجربه بکنه و این احساس رو محرکه‌ی تلاش و توسعه‌‌ی خودش بکنه، اما زمانی این احساس به حالت عقده و بیماری تبدیل میشه که ناتوانی و ناکافی بودن به فرد چیره میشه و اون رو در برابر تلاش، فلج میکنه.حقارت در شکل منفی و مداوم باعث پنهان‌کاری، تنهایی و از بین رفتن شادی در زندگی میشه.امیدوارم همه‌ی ما بپذیریم که انسان هستیم و ذات انسان بودن در تکامل و پیشرفت هست. ما کامل نیستیم اما تلاشمون رو میکنیم تا خود واقعیمون رو با تمام احساساتش بپذیریم و برای بهتر شدن قدم برداریم.yeganeh farahaniyeganeh farahaniThu, 16 Feb 2023 17:07:32 +0330