https://virgool.ir/feed/@yasharalizadeh2نویسنده داستان های کوتاه در حال تکمیل مجموعه (پروانه)fa2026-11-11 20:24:23https://files.virgool.ir/upload/users/397586/avatar/bFwkPn.pnghttps://virgool.ir/@yasharalizadeh2https://virgool.ir/@yasharalizadeh2/تاریکی-روشنایی-g1xf7iyi0l0h وارد جایی ممنوعه شدم. آنجا احساس غریبی میکردم. ولی مجبور بودم در آنجا بمانم چون همان مکان غریب مرا خواهد ساخت. نشسته بودم و به ظرفی که داخل آن چند میوه که بنظر فاسد شده بودند نگاه می کردم وبا خود می گفتم :آیا اینجا مرا خواهد ساخت؟ نکند سرنوشت من مانند آن چند میوه پژمرده و افسرده که داخل ظرف بودند شود؟ یعنی زیبا به دنیا آمده و پژمرده از دنیا خواهم رفت؟ ناگهان فردی دستش را روی دستم گذاشت و کنارم نشست و شروع به خواندن کرد :گل بکاریم، از دل گِل گُل براریم در زمستان، در بهاران، زیر باران گل بکاریم، گر بخواهیم، گر نخواهیم باغبان روزگاریم سرنوشت را، باید از سر نوشت شاید این بار کمی بهتر نوشت عاشقی را غرق در باور نوشت غصه ها را قصه ای دیگر نوشت پس از خواندن این چند بیت برخواست و رفت. گیج شده بودم، نمی دانستم چکار کنم. پس از چند لحظه از جایم بلند شدم و اطرافم را نگاه کردم، هیچکس آنجا نبود. یعنی چه؟ اما وقتی وارد آنجا شدم، پر از مردان غمگین و زنان آشفته بود. آن مردی که برایم شعر خواند کجاست؟ خواستم از آنجا بیرون بروم اما مکان خروجی نیافتم. آن مکان شلوغ تبدیل به یک اتاق لخت شده بود. حتی خبری از میوه ها هم نبود. از بس دور خودم چرخیده بودم سرم درد گرفته بود. زمین خوردنم را حس کردم، اما دگر دردی نداشتم. سعی کردم از زمین بلند شوم، ناگهان شخصی از پشت مرا هل داد و بلندم کرد. وقتی که بلند شدم همه چیز مثل اولش شده بود! ناگهان زنی خم شد و در گوشم جمله ای گفت :((انسان در مغز خود گم نمی شود)) آری! من در مغز خودم گم شده بودم. yashar alizadeh اولین داستان از مجموعه (پروانه) یاشار علیزادهیاشار علیزادهSat, 21 Nov 2020 19:41:33 +0330