<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های دختر قهرمان</title><link>https://virgool.ir/feed/@yasaminaminy892</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 11:17:22</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/2108344/avatar/avatar.png</url><title>دختر قهرمان</title><link>https://virgool.ir/@yasaminaminy892</link></image><item><title>باران</title><link>https://virgool.ir/@yasaminaminy892/باران-jmcsykp8vxdu</link><description>?به نام خالق باران?«باز باران با ترانه با گوهر های فراوان می خورد بر بام خانه »  هر وقت باران می بارد مانند امروز من غرق در خاطرات کودکی ام می شوم ، خاطراتی شیرین و روزهای فارغ از دغدغه .مثل همیشه در اتاق نشسته بودم که صدای لذت بخش باران را شنیدم و دوان دوان به سوی پنجره آشپزخانه رفتم ، تا چشمم به پنجره افتاد ، لذتی فراوان مرا در بر گرفت و من با همان لباس های کم به سوی حیاط پرواز کردم.قطرات باران چون مرواید بر روی موهای طلایی ام س‍ُر می خورد و هر قطره اش جان تازه به کالبدم می دمد! و قطرات باران شبنم گونه بر روی گل ها و درختان باغچه می نشست و به من انگیزه و شور هدیه می داد و چه بوی باران مرا مست و مدهوش می نماید و شادابی را به تک دانه تگ انگور می بخشد.دستانم را باز کردم تا باران را حس کنم و چه زیبا و شگفت انگیز قطرات کروی شکل در روی دستانم قرار می گرفتند و من چه لذت وصف نشدنی می برم و با بارش باران یاد خاطراتم در کوچه پس کوچه های کودکی می افتادم. آنجایی که در جنگل های گلستان  با چکمه های پلاستیکی ام و با بارانی سبز یشمی ام می دویدم  و می خواندم:باز باران با ترانهبا گهرهای فراوانمی خورد بر بام خانهیادم آرد روز بارانگردش یک روز دیرینخوب و شیرینتوی جنگل های گلستان کودکی ده ساله بودمشاد و خرمنرمو نازکچست و چابکبا دو پای کودکانهمی دویدم همچو آهو.......و چه روحم آرام می گرفت و چه سر خوش و شادمان بودم و چه افکار کودکانه و معصومانه ای داشتم....ناگهان با صدای مادر عزیز تر از جانم ، به زمان حال پرت می شوم_یاسی جان، بیا کیکت سوخت ?_چشم اومدم.با شتاب به سمت فر می روم و کیکی که قبل در فر اجاق گاز گذاشتم را بر می دارم و بعد از کار های مربوطه ، با پالتویی که مادر جان به اجبار مرا وادار کرده بپوشم ، به زیر باران می روم با شوق بیشتر از دفعه اول.در حیاط زیر باران می دوم و چرخ میزنم و می خوانم:گل شبدر چه کم از لاله قرمز داردچشم ها را باید شست، جور دیگر باید دیدواژه ها را باید شستواژه باید خود باد، واژه باید خود باران باشدچترها را باید بستزیر باران باید رفتفکر را، خاطره را، زیر باران باید بردبا همه مردم شهر ، زیر باران باید رفتدوست را، زیر باران باید دیدعشق را، زیر باران باید جستیک آن قلبم تیر می کشد با یاد آوری عزیزی  که در ذهنم نقش می بندد ؛ یاد آور آن  مهربان و نبودش قلبم را به درد می آرد، و دنیا برایم رنگ می بازد، باران زیبا و قطرات چون مروایدش و بوی خاک مخلوط با باران ، همه و همه و ......او منجی است ، او عزیز منتظران است ، آری او یوسف گم گشته زهرای محمد است، او مانند باران است  و من مانند کویر ، او مرا سیراب می کند...باران یاد آور اوست ، یاد آور مهدی صاحب الزمان.....❤️</description><category>دختر قهرمان</category><author>دختر قهرمان</author><pubDate>Tue, 24 Jan 2023 14:56:40 +0330</pubDate></item></channel></rss>