<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های yalda mirghafari</title><link>https://virgool.ir/feed/@yaldamirghafari</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 19:58:49</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/253470/avatar/m4RIDW.png</url><title>yalda mirghafari</title><link>https://virgool.ir/@yaldamirghafari</link></image><item><title>ماجرای اول صبح صورَتَک</title><link>https://virgool.ir/@yaldamirghafari/ماجرای-اول-صبح-صورَتَک-bvydwb23srny</link><description>صورَتَکصورَتَک صبح که خواب نه چندان راحت خود بیدار شد، حس بدی داشت، سردرگمی و بلاتکلیفی.از خودش پرسید چرا به این حال افتاده؟ صدایی پِژواک گون در ذهنش گفت: بی برنامه ای جانَم.صدا ادامه داد، هدف معقول داری اما برنامه دقیق خیر.صورَتَک رفت پشت میز، از لا به لای کاغذهای طبقه بندی شده روی آن کاغذی نصفه برداشت. با خودکاری که از شب هواخورده و اول کاری محکوم به حرکات خطی ژولیده بود تا جوهر گرانقدرش افتخار جاری شدن بدهد، سریع شروع به نوشتن برنامه روزانه اش کرد.ساعت حوالی ده صبح بود و با حالتی تحقیر آمیز به خودش گفت، خسته نباشی تو آدم خروسی هستی و نصف زمانت رفته.صدای پژواک گون سریع خودش را رساند و گفت: باید اعتماد به نفس داشته باشی و بخاطر دو ساعت بیشتر خوابیدن خودت را شِماتت نکنی.دوباره به کاغذ سفید نگاه کرد، برنامه روزانه اش را در طی پانزده تا شصت ثانیه نوشت.مواردش بیشتر از معمول و معقول شد، چون از خودش خشمگین و دلشکسته بود اما در اعماق دِلِ گُنده اَش می گفت: تو اگر نصف این نوشته ها را هم انجام دهی، انگار به دم شیر دست زدی و جسارتت نمایان شده.اولین مورد در لیست کارهای روزانه اش این بود:• فکر کردن به اهداف و برنامه ریزی بلند مدت برای تک تک آنها(صورتک با خودش رو راست بود)</description><category>yalda mirghafari</category><author>yalda mirghafari</author><pubDate>Mon, 24 Aug 2020 23:34:51 +0430</pubDate></item></channel></rss>