https://virgool.ir/feed/@yaghitabar.poemاین صفحه به دست دوستداران علی‌اکبر یاغی‌تبار اداره می‌شود.fa2026-11-12 07:53:28https://files.virgool.ir/upload/users/36557/avatar/9cbUUr.pnghttps://virgool.ir/@yaghitabar.poemhttps://virgool.ir/@yaghitabar.poem/دیو-در-من-فرشتگان-در-من-bayuzjrdnsrwدیو در من، فرشتگان در منزخم و زجر تن و روان در منرنج و خنجر، شکنجه و تشویشقسمت اعظم جهان در منجسم در کار تکه پاره شدنروح در کار وحشت من بودجسم و روحم سی و دو قرن تمامنعش در حال حرکت من بودبه کدام آسمان حواله کنمروح در کار وحشت خود رادر کجای زمانه دفن کنمنعش در حال حرکت خود راجسم بربادرفته و ویرانروح، مردم گریز و مرگ اندیشسهم من از جهان همین حدّ استرنج و خنجر، شکنجه و تشویش.....شعرخوانی | علی‌اکبر یاغی‌تبارشعرخوانی | علی‌اکبر یاغی‌تبارMon, 16 Aug 2021 17:43:10 +0430https://virgool.ir/@yaghitabar.poem/من-از-دست-دادم-jryeqnvunyblبه کردار خاکستر شعله‌زادمسوار سمند سبک‌سیر بادم میان من و تو چه فرق عظیمی تو از دست رفتی من از دست دادمدریغا که مؤمن‌ترین دست دنیاشده خنجر گردهٔ اعتمادمسپیدی چشم و سیاهی طالعهمین بود تنها بیاض و سوادمبه مانند آموزه‌ای آسمانیزمین‌خوردهٔ اهل بغی و عنادمقدم هر قدم کرده هر دست طردمورق در ورق برده هر سوی بادمورق در ورق رفته بر باد گویینسب‌نامهٔ دولت کیقبادمعلی‌اکبر یاغی‌تبارنسب‌نامهٔ دولت کیقبادورق در ورق برده هر سوی بادنظامیشعرخوانی | علی‌اکبر یاغی‌تبارشعرخوانی | علی‌اکبر یاغی‌تبارFri, 29 Jan 2021 17:18:28 +0330https://virgool.ir/@yaghitabar.poem/صدایم-کن-fveay8jojkwcصدام کن تا که من بمیرم به خاطر صوت نازنینتصدام کن تا که گر بگیرد وجودم از لحن دلنشینت تو ای گرامی‌نصیبهٔ من نجیبهٔ من حبیبهٔ منبیا و بنواز عاشقت را به آن صدای عسل‌ترینتحلاوت محض بود؛ آری حلاوت محض بود؛ باریچه دلخوری‌های گاه‌گاهت چه آنچنانت چه اینچنینتحلاوت محض بود باری تمام اطوار و قول و فعلتچه وقت شک کردنت به یاغی چه وقت گل کردن یقینتچه روزها؟ نه چه هفته‌ها؟ نه چه‌ماه‌ها؟ نه چه‌ سال‌هایی که دیدگان تپندهٔ من نشسته بودند در کمینتصدام کن ای جنون کامل صدام کن نور دیده و دلکه بی‌قرار است همنشانت که بی‌قرار است همنشینتبگو سلام و مرا رها کن که از وفور شعف بمیرمبرای شیرینی مليح تلفظ ناز حرف سینتهزار دامن سداب و سوسن نثار دست گره‌گشا وهزار جان گرامی از من فدای زیبایی متینتچه می‌توان گفت در دعايت جز اینکه تا زنده‌ام بگویمعزیزتر باد از این وجودت گشاده‌تر باد از این جبینتعلی‌اکبر یاغی‌تبار@aliakbaryaghitabarشعرخوانی | علی‌اکبر یاغی‌تبارشعرخوانی | علی‌اکبر یاغی‌تبارSat, 26 Dec 2020 20:27:25 +0330https://virgool.ir/@yaghitabar.poem/چندین-هزار-امید-بنیآدم-e1pg1wy7jnrr«چندین هزار امید بنی‌آدم»دارد به باد می رود و با آنته‌مانده‌های زندگی من همدارد به باد می‌رود و با آن...می‌دانم آفتاب نخواهم شدسوسوی کوچکی بشوم کافی استدر دست‌های کودک معصومیگاهی عروسکی بشوم کافی استپیوسته‌ام به حافظهٔ تاریخدر واپسین معاشقهٔ دورانسرکردهٔ ملاحدهٔ دهرمسرحلقهٔ زنادقهٔ دورانسرحلقهٔ زنادقهٔ دورانسرکردهٔ ملاحدهٔ دهرمتقدیر من جهنمِ تاباد استمن قرن‌هاست با پدرم قهرممی‌دانم آفتاب نخواهم شدفانوس کوچکی بشوم کافی استدر جغدزار درهم یک کابوسخواب چکاوکی بشوم کافی استبا بادهای دربه‌در اسفندراهی شدم به اول فروردینتا سفرهٔ گرسنه ی دنیا رامهمان کنم به ماحضر تدفینبا غنچه‌های آخر فروردینراهی شدم که اول تابستانچشم و چراغ رنج جهانی همجا خوش کند به سینهٔ قبرستانمی‌دانم آفتاب نخواهم شدسوسوی کوچکی بشوم کافی استیک اسکناس کهنهٔ تاخوردهدر دست کودکی بشوم کافی استشاعر به باد رفته و با شاعرچشم و چراغ رنج جهانی همبا او به باد رفته و بعد از اوچندین هزار امید بنی‌آدم...علی‌اکبر یاغی‌تبار شعرخوانی | علی‌اکبر یاغی‌تبارشعرخوانی | علی‌اکبر یاغی‌تبارFri, 25 Sep 2020 13:09:58 +0330https://virgool.ir/@yaghitabar.poem/کهنالگوی-غوطهور-در-خون-ixcyn1iq5rveاز عروض «خلیل بن احمد»، این حصارِ مسقّف موزون، دارد آهسته می‌زند بیرون، کهن‌الگوی غوطه‌ور در خون کهن‌الگوی غوطه‌ور در خون، در عروض عرب نمی‌گنجد مثل من در جهانِ بی‌مادر، مثل تو در جهانِ بی‌ ... خفه‌خون!!! خفه‌خون یک سلاح مردانه است؛ با شعاع خرابیِ بالا مثلاً طیِّ اولین «منزل» مثلاً فتح چندمین خاتون پدر از فتح چندمین خاتون، پسر از زورخانه بیرون زد کهن‌الگوی قصه‌ی من هم دارد از خا...نمی‌زند بیرون دارد از خانه...آه!!! گفتی آه؟ آه یعنی دوتا کهن‌الگو تحت نام حمایت یک تن، زیر پای تعرّضِ قانون غرقی و غرقم و فراغرق است؛ کهن‌الگوی این غزل در من، من در اوهام یک بیابانگرد؛ تو در اوهام کاشف افیون- -که نظر باختن به آهو را کار مردان سفله می‌داند. مأخذ معتبر؟؟؟ چه می‌دانم! مثلاً ترّهات افلاطون، در ضیافت. جهانِ مردانه سازوکاری جهنمی دارد؛ کهن‌الگوی این غزل از شعر، من هم از وزن می‌زنم بیرون: آی مادر! مادر! مادر! کاش می‌شد تو را بگنجانم در عروضِ خلیلِ بن احمد، در پناه قوافی موزون چند قرن است رفته‌ای مادر؟! چند قرن است رفته‌ای که هنوز هرچه جان می‌کنم نمی‌گنجی در «خفیف مسدّس مخبون»؟! علی‌اکبر یاغی‌تبارشعرخوانی | علی‌اکبر یاغی‌تبارشعرخوانی | علی‌اکبر یاغی‌تبارSat, 25 Jan 2020 12:18:04 +0330https://virgool.ir/@yaghitabar.poem/روزگاری-است-سخت-بی-فریاد-wwul18nb4wpv"روزگاری است سخت بی فریاد"رفتنت باز کار دستم دادرفتم از دوری تو بنویسم دشمن خانگی مجال نداد"روزگاری است سخت بی فریاد"من همان نردبان دیروزمحال امروز من تماشایی است هیزمم کرده اند و می سوزم"روزگاری است سخت بی فریاد"من همان خاک آسمان گردموسعتم کشتگاه دوزخ هاست من امیر قبیله ی دردم"روزگاری است سخت بی فریاد"از تن من گناه می ریزدبگذاریدم اعتراف کنم شهوت من به چاه می ریزد روزگاری است بی تو بی بنیاد رفتنت باز کار دستم دادرفتم از دوری تو بنویسم هق هق گریه ام مجال ندادگریه کردم ولی به آرامیگریه درد مرا علاج نکرد هیچ دستی و هیچ آغوشیبا جنون من ازدواج نکرد گریه کردم ولی به آرامی آسمان لای هق هقم گم شدننگ این باغ باغبان را کشت سیب من دست خورد مردم شد....وطن من تو بودی و هیهات وطنم خاک دشمنم شده استغیرتم کشت از این که نا اهلی متعرض به میهنم شده است وطن من تو بودی و هیهاتوطنم خاک دشمنم شده است چه کنم غیرت نداشته رااجنبی صاحب زنم شده است با توام ای پلنگ بی چنگال دست از سرزمین من برداروطن من تن مقدس اوست سرزمین مرا به من بسپار سرزمین مرا به من بسپار سفله ها را چه با خداوندی؟!دودمان مرا به باد نده تپه ها را چه با دماوندی؟!نازنین یار! نازنین دلدار! بی تو راهی به هیچ جایی نیستزندگی بی تو سخت می گذرد که به هفت آسمان خدایی نیستنازنین یار! نازنین دلدار!من و تو بازهم بد آوردیم بال بال کبوترانه زدیمبین مشتی کلاغ گل کردیمنازنین یار! نازنین دلدار! می توانی به گریه بنشینیشرح یک مرگ نابهنگام است زندگی نیست این که می بینی سرنوشت من و تو هم این بود پرسه در کوچه های بی عابر مرگ دریک خرابه ی بی عشقزندگی در جهان بی شاعرسرنوشت من و تو هم این بودگریه پای دروغ تکراری من تعهد به دیگری دارمتو تعلق به دیگری داریخسته از روزهای بی آغوش خسته از روزهای بی یارمبا قلم قدرت نوشتن نیست حال و روز مزخرفی دارمکاش این ناسروده های سیاهآخرین انتحار من باشد کاش این یاوه های بی سر وتهشعر سنگ مزار من باشد"روزگاری است سخت بی فریاد" می روم از تو دست بردارمسگ مردن بدان شرف دارد زندگی کردنی که من دارمعلی اکبر یاغی تبارشعرخوانی | علی‌اکبر یاغی‌تبارشعرخوانی | علی‌اکبر یاغی‌تبارSun, 08 Dec 2019 23:26:00 +0330https://virgool.ir/@yaghitabar.poem/درست-بود-آنچه-فکر-می-کردم-f0mml1eijn0oچه شد دقیقاً خودت روایت کن خودت بگو نازنین‌ترین دردم چه شد که از مسلخِ نفسگیرِ دوچشمِ سبزِ تو سر در آوردمچه کرده‌ای با من و جنون منخودت بگو دردِ جسم‌وجانفرسا! که هرچه جان می‌کَنم که برگردم به حالِ پیش از تو بر نمی‌گردمفرشتهٔ خوب شعرهای منخیال یاغی‌کشی به سر داردفرشته یاغی‌کشی بلد باشد؟ به هیچ عنوان گمان نمی‌کردمخیال یاغی‌کشی به سر دارنددو مردرند شریر چشمانتبه پای آن قاتلان سبزآبی اگر نیفتم به خاک نامردمچه مانده از من که بازبستانی شکنجه‌جان‌! من از این جهان تنها جنازه‌ای داشتم که آن را هم شهید تیغ تغافلت کردم«تغافلت کرد پایمالم» یار! «چسان نگریم چرا ننالم» یار! که بی تو از هرچه هست دلسیر وکه بی تو از هر چه هست دلسردمچه اعتراف بد و غم‌انگیزی تو عاشق مرد دیگری بودی مسکّن درد دیگری بودی درست بود آنچه فکر می کردم درست بود آنچه فکر می کردمعلی‌اکبر یاغی‌تبار شعرخوانی | علی‌اکبر یاغی‌تبارشعرخوانی | علی‌اکبر یاغی‌تبارFri, 23 Aug 2019 18:45:02 +0430https://virgool.ir/@yaghitabar.poem/مادرخدای-de2xklkrasgrمعجز تازه وحی منزل! آرمان مقدس من! قطب کامل مراد مطلق! شمس دین مؤنث من!قبل تو از تمامت منزخم بسیار می‌تراویداز درخت حیات تنهاچوبهٔ دار می‌تراویدقبل تو ای کلام قدسیجگر عقل و عرف خون بودخواب ردف و روی پریشانطالع واژه واژگون بودرنگ تلبیس دیو و دد داشتوحی پیغمبران بی توبی‌نهایت جهنمی بودساز و کار جهان بی توهیچکس هیچکس نفهمیدکه چها می کشیدم از خود باتلاق شکنجه بودمتا رسیدی رهیدم از خودتو نبودی و همت منپستی و سست‌مایگی بودانس مصداق قطع الفتدوستی دشمنایگی بودای بلند عطوفت‌آواای فراپشت چون و چندیبه گمانم تو مظهر آنارحمیّت که گفته‌اندیاین جُوامرد مازرونیبا تو مایل به ملک ری شدبرود برنگردد ای کاش روزگاری که بی تو طی شدآی مادرخدای در منمن چه بی‌تاب و کودکانهاز خودم در تو می پناهمای الوهیت زنانهمن به صد معصیت ملوّثتو خداوارهٔ خلوصیتو سراسر بهانه امامن تمنای دیده‌بوسیای گرامی‌جنون علوی جان در جسم ربّ اعلاتو بگو_ما که لالمرگیم_کی ببوسیم دامنت را؟کی ببوسیم دامنت را کی بنوشیم از رحیقتمردم از حسرت شهادت سر ما و شتاب تیغتمددی ای عفیفه کز منجگری ماند دشنه‌آجینتو مرا باش گو بمانندالخبیثات للخبیثینتو مرا باش تا که پاکان از بن جلد و جان بخوانندناریان سهم ناریان ونوریان سهم نوریانندباش تا قلب یاغی منبه دلت مهرها بورزدکه بعید است بی تو دنیا به بزاق بزی بیرزدمعجز ناب وحی منزلخاک تن‌پاک ارض اقدسباش تا مولوی بمانمشمس تبریزی مؤنثعلی‌اکبر یاغی‌تبار پانزدهم بهمن نود و ششدکلمه این شعر را می‌توانید از اینجا بشنوید:https://deklamaphone.com/narrations/madar-khoday/شعرخوانی | علی‌اکبر یاغی‌تبارشعرخوانی | علی‌اکبر یاغی‌تبارTue, 06 Aug 2019 03:24:48 +0430https://virgool.ir/@yaghitabar.poem/بعد-از-تو-xpdby9qau5r3دو پنجاه اسب طوفان-گرده را از گریه پی کردمکه سی سال و دو قرن رفته را این گونه قی کردم: ‌همه همخون و ناهمخوان؛ تو ناهمخونی و همخوانمنِ بعد از تو یعنی: انّ الانسان لفی خسران ‌تأمل کن...جهان دارد به پایان می رسد در منمرا بر شانه ات آوار کن ای آخرین انسان! ‌دو پنجاه ابر طوفان-گرده را در دامنت حل کنسه هفتاد آفتاب شعله تاب ای این چنین درجان! ‌زبان حافظم؛ آتش به جان و در نمی گیرمدهان نیچه ام؛ رم می کنم از گوش نااهلان ‌من از« بعد از تو» برمی گردم اما روبه ویرانیمنِ بعد از تو را آن سوی لمس پیکرت بنشان! ‌تو از جبر جهان اما من از صبر از تو سرگرداندو پنجاه ابر طوفان-گرده را از گریه برگردان! ‌علی اکبر یاغی تبار‌ ‌‌دکلمه این شعر را می توانید از اینجا بشنوید:‌ https://deklamaphone.com/narrations/bad-az-to/ شعرخوانی | علی‌اکبر یاغی‌تبارشعرخوانی | علی‌اکبر یاغی‌تبارThu, 04 Jul 2019 18:17:52 +0430https://virgool.ir/@yaghitabar.poem/فَاَمّا-hypxhjqmfoj7قدم رنجه کن تا سرانجام کار مریدان پیر جنون را ببینینخستین رکب خورده ی آخرین دست خون را ببینیبه خاکم بیا تا به پادافره طالع سرنگون و دل غرق خونمفرارستن این همه لاله ی واژگون را ببینی...فآمّا من ازپیش از آغاز خلقت خمار تو بودمرکب خورده ی آخرین دست خون قمار تو بودمسه ده قرن قبل از ازل بود و از هر دو بیعت گرفتندتو بیعت شکستی و من تاابد سر به دار تو بودمتلاونگ صبح ازل بود؛ زن درتو خون گریه می کردنماشون شام ابد رفت و من یار غارتو بودمدو افسانه قبل از هبوط پدر از تو دم می گرفتمخدا گرم کار خدایی و من گرم کار تو بودمتلاونگ صبح ازل خواهر از آتش عشق می سوختسه خط قبل قتل برادر، من آتش بیار تو بودمنخستین برادرکشی در حضورخدا ثبت می شدخدا دستیار پدر بود؛ من دستیار تو بودمسحرگاه روزی که سقراط با شوکران پنجه می زدمن آزرده جان از زبان چنان زهر مار تو بودمهمان شب که احمد به معراج می زد؛ دقیقا همان شبمن افکنده ی رأفت تیغه ی ذوالفقار تو بودم....تلاونگ صبح ازل در نماشون شام ابد ریختمن امّا هنوز و هنوز و هنوز و هنوز و هنوز و...- دچار تو (هستم)علی اکبر یاغی تباردکلمه این شعر را می توانید از اینجا بشنوید: https://deklamaphone.com/narrations/fa-amma/شعرخوانی | علی‌اکبر یاغی‌تبارشعرخوانی | علی‌اکبر یاغی‌تبارSun, 30 Jun 2019 00:18:55 +0430https://virgool.ir/@yaghitabar.poem/عشق-گرامی-bxkrv4jp6braعشق عزیز عشق گرامی پایان روزهای بد منآغاز روزهای خوشاخوشعشق عزیز تاابد منمن بی تو چون هلاهل و حنظل با تو حلاوت شکر و شیرپیش از تو بوف کور هدایتبعد از تو آفتاب جهانگیرای ابتلای قدسی مزمن جان و جهان عارف و عامیدریاب این غریب جهان را عشق عزیز عشق گرامیآب زلال چشمه کماکانتعظیم می‌کند به خلوصتاینک منم که می‌نهم آراملب بر لبِ چو چشم خروستخونین‌ترین تپندهٔ دنیاستاین دل - دلی که می‌بری از من-با من بساز تا که بسازییاغی‌تبار دیگری از منعلی اکبر یاغی تبارچهارشنبه هفتم شهریور 97@aliakbaryaghitabarشعرخوانی | علی‌اکبر یاغی‌تبارشعرخوانی | علی‌اکبر یاغی‌تبارWed, 17 Apr 2019 23:32:23 +0430https://virgool.ir/@yaghitabar.poem/به-احترام-بیدل-u4aanemhjjshبه خاک صدشهید غوطه‌درخون‌خورده نالیدم که دنیا کوچه‌ای بن‌بست بود و من نفهمیدمبه خود امّید رستن دادم از یأس و ندانستمکه سمکوب سپاه ناامیدی‌هاست امّیدمسرم گرم دوار حیرت است از وحشت هستنمسلمان مشنود کافر مبیند آنچه من دیدمکجاوندا چه کردم یا چه گفتم من که اصحابتبه نامسکون‌ترین سمت جهان کردند تبعیدم؟ پر است از خون و خون و خون و خون و خون و خون و خونبه رنگ ظهر عاشوراست_دور از تو_ شب عیدمسه دُجْهان شیون از کوچ تو سر رفت و منِ غافلچنان از حیرت حسن تو پر بودم که نشنیدمسری در جیب شک بردم فرو وآن‌دم که برکردمیقین عالمی بر باد رفت از هول تردیدمدر این بازار خوش‌رقصی تنِ ما هردوان خوش چونبه ساز هر خر و خوکی نرقصیدی نرقصیدمتن ما هردوان خوش کاندرین عصمت ‌فروشی‌هانه از ره برد هاروتت نه اغوا کرد ناهیدمبه خاک افتادهٔ عشق توام من آی آزادیاگر تو تیغ من بسمل وگر تو باد من بیدمبه خون غلتیدهٔ مهر توام من چون شهیدانتبه سرخ خون و پاک اشک خود دادند تعمیدمبه رنگ قطره با دریا شدم جفت و شدم دریاشدم دریا و چون مادر نوازش کرد خورشیدمنوازش کرد خورشید از بن جان و شدم ابریشدم ابری و بر گور شهیدان تو باریدمعلی‌اکبر یاغی‌تبارشعرخوانی | علی‌اکبر یاغی‌تبارشعرخوانی | علی‌اکبر یاغی‌تبارThu, 04 Apr 2019 01:24:59 +0430https://virgool.ir/@yaghitabar.poem/وصیت-s5ipvcbltnjzگُل به گِل، دریا به طوفان، من به انسان مبتلامن به انسان مبتلا، انسان به نسیان مبتلاخانه، خنجر؛ شانه، خنجر شد؛ مرا در بر گرفتشانه ی همخانه خنجر شد؛ مرا در برگرفتاز دل افتادم که بیدل ها به من آویختند«ساحل آشفته ی ما را به دریا ریختند»از دل افتادیم و بیدل ها به ما آویختند«کار دنیا بس که مهمل بود عقبا ریختند»من خداوند جهان بودم؛ نفهمیدیدم آه!جان جان جان جان بودم؛ نفهمیدیدم آه!واج واج هستِ من دستِ مصیبت نامه هااین مصیبت نامه سرخطِّ وصیت نامه هاپشت بغض این وصیت نامه خیلی حرف هاستپشت خیلی حرف ها هم روی صحبت با شماستمن که جان کندم به خوناب جگر غسلم دهیدبا سرشک چند طفل بی پدر غسلم دهیدمن که رفتم از سجلّ همسرم پاکم کنیدمن که رفتم در کنار مادرم خاکم کنید«کنت کنزاً مخفیاً» در زیر پای این و آنمن فرو می ریزم اما شهپدر خون جوانیک درخت از دفترت کم کن بیابانت به راهیک بهار از باورت خم کن زمستانت به راه«کنت کنزاً مخفیا» در زیر پای شهپدرمن تبار ازگریه بردم؛ شهپدر از ده پدر«استخوانم سرمه شد» سیمرغ قافم خسته استتنگدستی، وسعت مشرب به نافم بسته استمن که رفتم از من و کفر من ایمانی بسازاز خداوندی که ما بودیم دکانی بسازاژدهای هفت سر روییده است از شانه امافعی هفتادسر از شانه ی همخانه امچل چراغ از چل طرف نور و به ظلمت مبتلادامن امن جهان و من به وحشت مبتلادارد از کف می رود بعد از تو مولانای منبوی الرحمن بلند است از من و دنیای منای به جان افتاده ای پیوسته در تخریب منمن به ویرانی نظر دارم نه ویرانی به منقفل رفتن می زنم البته بر درهای خودپای می کوبم ولی بر گور باورهای خودخواب رفتن دیده ام تعبیر آن جز گور نیستبرف دیدم برف می دانم که جز کافور نیستعهد بستم بسته باشم چون خود و درهای خودزندگی را دوست می دارم ولی منهای خوددر سرم توفیر بین اختیار و جبر نیستخواب رفتن دیدم و تعبیر آن جز قبر نیستغربت مسعود سعدم در حصار نای خودسایه ی خاقانی ام افتاده بر دنیای خود«صبحدم چون کله بندد آه دودآسای منچون شفق در خون نشیند چشم شب پیمای من»«تیرباران سحر دارم» بهارم پرپر استخواب طوفان دیده ام سنگ مزارم پرپر استمهر باطل می زنم بعد از تو بر جانی که نیستخلط و خون قی می کنم در سوگ انسانی که نیستخواب رفتن دیدم و شک و یقین کاری نکردپنج طوفان گریه کردم آستین کاری نکردناامید از رحمت افتادم به پای آن که نیستدست سوی آسمان بردم زمین کاری نکردبی خداوندی به بادم داد؛ اهل دین شدمبا من و الحاد من اعجاز دین کاری نکردمثنوی هفتاد من کاغذ شد اما بازهمبا من و صفرای من سرکنگبین کاری نکردبرگ آس انگار دست عمروعاص افتاده بودباختیم اما امیرالمؤمنین کاری نکردسوختند و مثله کردند و به دارآویختندشمر با اولاد پیغمبر چنین کاری نکردگرچه صدها نه هزاران بار مهمانش شدیمبا من و یاران هم‌بندم اوین کاری نکردپاک کن اشک زلال کودک بعد از مراگونه ی شورش رضای کوچک بعد از مراخاک را پیغمبری باید که مدت هاست نیستخانه را نان آوری باید که مدت هاست نیستعلی اكبر ياغی تبارشعرخوانی | علی‌اکبر یاغی‌تبارشعرخوانی | علی‌اکبر یاغی‌تبارMon, 18 Mar 2019 15:44:43 +0330