<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های nami Rashidi</title><link>https://virgool.ir/feed/@wwwnammeerashidee</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 20:42:54</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/87982/avatar/avatar.png</url><title>nami Rashidi</title><link>https://virgool.ir/@wwwnammeerashidee</link></image><item><title>سیاست فقرگستری درحاکمیت ما</title><link>https://virgool.ir/@wwwnammeerashidee/سیاست-فقرگستری-درحاکمیت-ما-qyzpuezbladg</link><description>بی شک هرایرانی که مسایل سیاسی را دنبال میکند بارها اززبان  حاکمان ومسئولین کشور واژه هایی چون پابرهنه ها،محرومین،مستضعفین، خدمت به قشرمحروم،انقلاب محرومین،حمایت ازفقرا ونیازمندان ووو......رابارها شنیده ومدام میشنویم که رسانه ملی تا تک تک مدیران ارشد وجز ازاین واژه ها فراوان استفاده میکنندوباصراحت هم میگویندکه انقلاب شکوهنمداسلامی وحکومت راهمین نیازمندان ومحرومین بوجودآوردند وآنرا حفظ کرده اند وهنوز هم ازآن پشتیبانی میکنند وماموظف به حمایت ازاین طیف عظیم و عزیز ونورچشمی هستیم.من میخواهم ثابت بکنم برای خوانندگان محترم این متن که استراتژی نظام برای حفظ نظام  مبنی بر حفظ این قشرعزیز است ونه ازدست دادن آنها وکاملا هم معقولانه  است اما معقولانه لزومآ به معنای درستی ومنطقی بودن نیست مثلا برای یک دزد اگر نردبان باشدمعقولانه است که ازآن استفاده کندتاراحت تر به آنسوی دیوار برسد.اما موجودیت وحفظ قدرت دست کم به باور ونگاه حاکمان به همین گروه عزیز فقرا ونیازمندان گره خورده.ومعقولانه است یک حکومت رمزبقای خودراحفظ نمایدنه آن راازدست بدهد.لذا اینکه چهل سال است حاکمان ماازحمایت ازفقرا وتهیدستان ورسیدگی به مشکلات وافتخار گفتگوی رودرو بابرخی ازآنهاراداشته اندومدام ازآنها حرف میزنند درست میگویند به مشکلات آنهاهم گوش داده میشود وبرخی کمکهای اندک هم میشودمثل دوبرابرشدن یارانه افرادتحت پوشش کمیته امدادوهمینطور افتخارتحت پوشش قراردادن مردم از ده میلیون به بیست میلیون که رشدقابل تقدیری است ومابایددست چنین حاکمانی راببوسیم که اینچنین برتعداد این گروه اندک در اول انقلاب افزودند وافزودند تا روزی که کل جامعه را تحت پوشش کمیته امداد ببرند.اما چرا این فقرا از مرحله فقر عبورنمیکنند وبجای سیر نزولی سیر صعودی داشته اند وچرا ازمشکلات وفقربرای همیشه فارغ نمیشوند تابتوانندروی پای خودبایستند واز لطف ومحبت ونوازش حاکمان وخادمان عزیز بی نیازگردند؟پاسخ روشن است .طبیعی است که اگرچنین بشودحاکمان (به زعم خود ) دیگر پشتیبان ویاری کننده ای نخواهدداشت وبقای حاکمیت به خطرمی افتد وبعد اگرانقلاب وحکومت اسلامی را پابرهنه هاونیازمندان نگه میدارنداینکه روزی برسدکه هیچکس درفقر وفلاکت نباشدپس چه کسی میخواهد انقلاب وحکومت را نگه بداردوحفظ بنماید؟اگریک حکومت بقای آن به رفاه ورضایت وخشنودی مردم گره خورده باشدهمه تلاش خودرابرای پیاده کردن این حالت درجامعه وکشوربکارمی گیردتاباقی بماند وطبیعی است اگریک حکومت هم بقای خودرادرفقروفلاکت وغم وافسردگی ونارضایتی مردم دیده باشد اونیز برای پیاده کردن وحفظ چنین حالتی درجامعه وکشورتلاش میکندوهرگزاین سرمایه عظیم وبی هزینه راازدست نخواهدداد.حتمآ بارهاشنیده ایدکه برحاکمان بنام میگویند فلان مقوله مثلا جنگ هشت ساله سبب خیر وبرکت وتداوم انقلاب ونظام شد.آنان ازیک منظر دیگر به جامعه واتفاقهای چهل سال گذشته نگاه میکنند که معرف حضور اهل سیاست هست ولازم به توضیح این نکته نیست.اما اگرامروز میبینیم که بیش ازهشتاددرصدمردم ما زیرخط فقر به سرمیبرند نتیجه ی  آن است که حاکمان ما درحفظ بقای خود حول سیاست فقرگستری موفق بوده اند و به نظر میرسد این هشتاددرصد تا نودوپنج درصد هم قابل افزایش باشد.سپاس.۲۱_۸_۹۸</description><category>nami Rashidi</category><author>nami Rashidi</author><pubDate>Tue, 12 Nov 2019 20:28:32 +0330</pubDate></item><item><title>ویرگول امکانی برای من</title><link>https://virgool.ir/@wwwnammeerashidee/ویرگول-امکانی-برای-من-t3ntjkxjugfb</link><description>من یک دهه شصتی هستم .من با کیبورد وتایپ کردن بزرگ نشدم.من اسم اینترنت، برای اولین بار در روستای دورافتاده وصعب العبور اما،پرخاطره وزیبایمان از کانال صدای امریکا در رادیو به گوشم رسید.و باهمان رادیو فهمیدم که اینترنت یعنی همان کامپیوتر به شکلی که آنموقع فهمیدم ودیگرچیزی بیشتر ازواژه ی کامپیوتر ازاینترنت نمیدانم.بازیهای رایانه ای مادهه شصتیها آتاری نام داشت کهده ریال میدادیم  برای سه گیم روی صفحه تلوزیون کوچک سیاه سفید یک پدافندضدهوایی بود که هواپیماهارا بآن میزدیم اماهیچ وقت سه گیم به پنج دقیقه نمیرسید که ماشکست میخوردیم چون پول کافی نداشتیم که فراوان بازی بکنیم تابیشتربیاموزیم بسرعت ما سن بلوغ راپشت سرگذاشتیم وازاین بازیهاهم طرفی برای فضای مجازی نبستیم.اماسالهاگذشت وگذشت و انقلاب اطلاعات وجهانی شدن تحولی عظیم درزندگی ما ایجادنمودکه  آشیانه وکاشانه ی زندگی سنتی و زیبا را به دست سیل بیرحم مدرنیته سپرد وهمه داشته های کودکی ونوجوانی ماراباخودبرد و آن زندگی سنتی وداعی تلخ با ما گفت  وبرای همیشه به تاریخ پیوست.گوشی موبایل به بازار آمد و اما موبایل همگانی نبود و لاکچری اواخردهه هفتادوبخش اعظم دهه هشتادبود درعروسیها که آنموقع هنوزبیشتر درخانه بودونه تالار اطراف هر پریز برق بیست نفر حلقه زده بودند تا گوشی افرادلاکچری را تماشاکنند ودوستان نزدیک به شخص لاکچری پز وغرورشون اینبود که ازاومی پرسیدند شارژ شدیاهنوز نشده وصاحب گوشی میگفت یک خونه ازش مونده وبقیه میپرسیدند علامت شارژ کدام است  واو نشان میداد ومیگفت یکی یک لیوان آب برامن بیاره وسیزده نفر اقدام میکردبرای آوردن یک لیوان آب ازبهر از آنان بهترینتر. من ازلاکچری ها همیشه بی بهره بوده ام وازدورنگاه میکردم چون هنوز به آن مقام نرسده بودم که به حریم آنها نزدیک بشون وزمانی صاحب موبایل شدم که تقریبآ هر خانواده ای یک الی دونفرازآن موبایل دوربین دار داشتندودیگر هیج پریزبرقی اطرافش شلوغ نبود وباز من جز ما بودم امابگذریم .بعدهاشنیدم که اینترنت درحال آمدن روی گوشیهای موبایل است اما بسیارضعیف وحتی باهمان اعتبار شارژاصلی کارمی نکرد.بله می نکرد.اما بسرعت میگذرم وبه گوشیهای لمسی میرسم من بصورت خودآموز وآماتوروالبته کمی ناشیانه وارد یک برنامه زیباشدم بنام پلاس.آری گوگل پلاس. من عاشق نوشتن وخواندن بودم قبل ازهمه این مواردمن همیشه روزنامه های دوران اصلاحات رافراوان میخواندم وتقریبآ درسیاست صاحب نظر شده بودم لذادر پلاس دنبال دوستان سیاسی بودم ومن درپلاس شروعی زیبا داشتم باهموطنان خوب ودارای بینش وبلوغ سیاسی واجتماعی بالا آشناشدم ومتنهای زیبا میخواندم ومینوشتم وکامنتهای بلند دربحثهای طولانی وزیبای دوستان دراین شبکه بهره میبردم وپلاس جایی جزدبحث وگفتگو نبودحتی از تصاویر حداقل در بخشی که من بودم بندرت استفاده میشد.ومن همگان راتشویق میکردم به استفاده وفعالیت درپلاس اما این هم طولی نکشیدکه دیدم تلگرام واینستگرام آمدند وبازار گرم گفتگو وبزم زیبای مابه هم خوردوخلاصه پلاس هم بربادرفت وماماندیم وچندشبکه سرگرم کننده.وبی ارزش.دیشب بطورتصادفی به وریگول برخوردم.دیدم محل مناسبی برای نوشتن وخواندن است و امشب حسابی بازنمودم و واردویرگول شدم.امیدوارم جز خواندن ونوشتن درویرگول چیزی نبینم البته تصاویرمرتبط بانوشته هاهم چندان ایرادی ندارداما احساس میکنم اینجا بهترازاینستگرام وخیلی دیگه ازشبکه های اجتماعی است که بیشتر به محلی سرگرم کننده برای کاربران بدل شده اند تامطالعه وبحث وگفتگو.البته من نمیدانم  وب  ویرگول جدیداست یاقدیمی امابرای من جدیداست وزیبا.//سربلندباشید.</description><category>nami Rashidi</category><author>nami Rashidi</author><pubDate>Tue, 12 Nov 2019 00:49:17 +0330</pubDate></item></channel></rss>