<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های *Sogand*</title><link>https://virgool.ir/feed/@www.sogand.davoodi77</link><description>چنل من&#xA;&#xA;https://t.me/+M1yekHXsfW41NTJk</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-10 15:15:37</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4256426/avatar/zfL83e.jpg</url><title>*Sogand*</title><link>https://virgool.ir/@www.sogand.davoodi77</link></image><item><title>غروب پاییز</title><link>https://virgool.ir/@www.sogand.davoodi77/غروب-پاییز-af4rdjuzeznq</link><description>موهایم را شانه زدم؛گلِ سرخی بغل موهایم نشاندم؛عطر محبوبم را زدم؛لباس‌هایی را که تازه خریده بودم، پوشیدم؛قهوه‌ام را با لذت نوشیدم؛و آهنگی عاشقانه زیر لب زمزمه کردم.در غروب دلچسب پاییزی قدم زدم.ناگهان یادم آمد؛تو نیستی...دیگر از زندگی کردن بدم آمد.🖤سوگند                                  1405/8/15</description><category>*Sogand*</category><author>*Sogand*</author><pubDate>Fri, 06 Nov 2026 18:21:07 +0330</pubDate></item><item><title>فصل جدید از زندگی من</title><link>https://virgool.ir/@www.sogand.davoodi77/فصل-جدید-از-زندگی-من-uadfwia3pesf</link><description>چند روز پیش به صورت اتفاقی دلنوشته ای رو توی اینستا خوندم خیلی به دلم نشست و سریع استوریش کردم . این دلنوشته متعلق به آقای نیشابوری بود که پست های زیبایی داشت تصمیم گرفتم فالوش کنم. من عاشق دلنوشته و متن های کوتاه عاشقانه ام.شاید واسه همینه یهو به فکرم رسید سوگند حالا که تونستی داستان بنویسی دلنوشته های کوتاهم بنویس و متنشر کن . دلنوشته هایی که می‌نوشتم رو هیچ جا جز ویرگول منتشر نمیکردم و وقتی میدیدم بقیه خوششون میاد تصمیم گرفتم توی پیج اینستاگرام هم پستشون کنم. اما چون فالور زیاد نداشتم پستام دیده نمیشد . از اونجایی که نا امیدی کار شیطانه و هیچوقت مایوس و نا امید نمیشم گفتم بیام و به آقای نیشابوری پیام بدم و ازش درخواست کنم پست های منو بخونه. خیلی دلم میخواست بدونم نظرش درباره ی نوشته هام چیه و بعدش گوشیو خاموش کردم و رفتم سراغ کارام .یکساعت بعد که دوباره رفتم سراغ گوشی دیدم واااای منو فالو کرده و پست هامو لایک و ری پست کرده تا همه ببینن.و بعد سیل لایک و کامنت ها بود که زیر پست هام میومد.اصلا باورم نمیشد یه روزی بتونم نوشته هایی که شبانه با گریه و غم می‌نوشتم نوشته هایی که حاصل روح زخم خورده و دل شکسته ام بود رو در معرض دید همه قرار بدم .چون همیشه  از گفتن حس و احوال درونیم پیش بقیه خجالت میکشیدم و از قضاوت شدن میترسیدم. حالا در سن ۲۸ سالگی تازه فهمیدم چی از زندگیم میخوام دختری که تا این سن نمی‌دونست استعدادش در چیه و چیکار میخواد بکنه دختری که یه روز فهمید تنها دلخوشیش همین نوشتنه و نمی‌دونست یه روز قراره نوشتن مسیر زندگیشو تغییر بده دختری که می‌ترسید کسی نوشته هاشو بخونه و از ترس قضاوت و تمسخر دیگران دلنوشته هاشو قائم میکرد یا پاره میکرد ،حالا با شجاعت توی مجازی پستشون میکنه تا همه بخوننیهویی خدا این مسیر رو جلوی پام گذاشت و من یهویی واردش شدم. من هیچوقت این سوگند جدید رو نمی‌شناختم هیچوقت فکر نمیکردم اینقدر  استعداد و توانایی دارم . شاید کم و کاستی باشه توی نوشتنام اما منکر استعداد ذاتیم نمیشم چیزی که شاید خیلیا نداشته باشن .خیلی احساس خوشحالی میکنم این فصل جدیدی از زندگی سوگنده که قراره در آینده ای نه چندان دور با این نوشته های دلی و عاشقانه معروف بشه و همه اسمشو هر جا دیدن بشناسن . من از امروز کلی برای هدفم تلاش می‌کنم هدفی که خدا برای من تعیین کرده چون زمزمه ی پروردگار رو توی گوشم حس میکنم که بهم میگه &#34; سوگند تو برای نوشتن خلق شدی &#34;</description><category>*Sogand*</category><author>*Sogand*</author><pubDate>Thu, 05 Nov 2026 10:28:01 +0330</pubDate></item><item><title>کاغذِ پاره</title><link>https://virgool.ir/@www.sogand.davoodi77/کاغذِ-پاره-aasdeuwrmcjg</link><description>من دو چشم بینا می‌خواستم؛نه برای دیدن خوبی‌هایم،برای احساساتم.کسی ندید چقدر برای عشق و محبت تلاش کرده‌ام؛ چقدر انگیزه و امید صرف جان بخشیدن به زخمی عمیق کرده‌ام تا از آن شعری زیبا بسازم.اما دیگر از تلاش برای آدم‌های کور خسته شده‌ام.تمام احساساتم را، مانند کاغذ، پاره می‌کنم و به صورتشان پرت می‌کنم.نه! لایق آن هم نیستند حتی همین کاغذپاره‌ها، به سرتاپایشان  می ارزد.از محبت، گل‌ها خار می‌شوند؛از این پس می‌روم و احساسم را خرج همان خارها می‌کنم،شاید این بار شکوفه داد.سوگند          1405/8/13</description><category>*Sogand*</category><author>*Sogand*</author><pubDate>Wed, 04 Nov 2026 10:05:55 +0330</pubDate></item><item><title>سالیان بی کسی</title><link>https://virgool.ir/@www.sogand.davoodi77/سالیان-بی-کسی-heritsuwpnyu</link><description>زین پس، در سالیان بی‌کسی،برای خود توشه‌ای از تو برمی‌دارم؛در بهاران، عطر نفس‌هایت رادر تابستان، موج موهایت رادر خزان، نم‌نم خاطراتت راو در زمستان، اندکی از گرمای نگاهت را برمیدارم.تا قلبم از یاد نبردروزگاری کسی را بسیار دوس داشته ام...💞🦋🌻سوگند                  1405/8/12که روزگاری کسی را بسیار دوست داشته‌ام.</description><category>*Sogand*</category><author>*Sogand*</author><pubDate>Tue, 03 Nov 2026 18:10:32 +0330</pubDate></item><item><title>منو ببخش</title><link>https://virgool.ir/@www.sogand.davoodi77/منو-ببخش-jtwoyecbbnwh</link><description>با شانه های افتاده و قدی خمیده ، سست و بی رمق به سمت خانه گام برداشت . به اطرافش نگاه کرد.  حیاط پر شده بود از برگ های زرد پاییزی و درخت های لخت و عریان بدون برگ. لبخند تلخی زد .  همیشه همسرش  به حیاط و باغ می‌رسید و برگ های خشکیده ی وسط حیاط را جمع میکرد احتمالا وقت نکرده بود .  وزش باد سرد پاییزی برگ های روی زمین را با صدای خش خش به این طرف و آن طرف جابه جا میکرد. چشم از اطرافش گرفت و در جیب کتش دست برد و دسته کلید خانه را برداشت هنگام چرخاندن قفل در دستانش میلرزید .چراغ های خانه خاموش بود و تاریکی و سکوت مطلق همه جا را فرا گرفته بود . یه قدم آهسته به جلو برداشت.  به دور و برش نگاه کرد . روی مبلها ملحفه ی سفید رنگی کشیده شده بود وگوشه ی سقف خانه و لوستر های آویزان شده  تار عنکبوت بسته بود .چند قدم جلوتر رفت و کنار میزی که قاب عکس دونفره ی خودش و همسرش عسل بود ایستاد . قاب عکس را برداشت و به آن خیره شد . این سکوت و آرامش خانه آزارش میداد چرا خبری از عسل نبود. با صدای نسبتا بلندی فریاد زد + عسسسل کجاییی چرا خونه سوت و کوره من اومدمااااا دوباره نام همسرش را صدا زد اما این بار آرام تر  + عسلم کجایی ؟ ناگهان صدای جیغ بچه سکوت خانه را شکست . اخم های عارف از تعجب در هم رفت . او با فریاد خود بچه را بیدار کرده بود ؟ عسل به تندی از پله ها پایین آمد . و با تشر به او گفت عسل :  چه خبرته بچه رو ترسوندی چرا داد میزنی ؟ تازه خوابونده بودمش عارف به همسرش نگاه کرد . عسل همان لباس حاملگی بلند سفید تنش بود با موهای شلخته و باز . به نظر او همسرش  حتی در ساده ترین و شلخته ترین حالت زیبا بود . لبخندی روی لبش نشست . عسل خجالت زده دستی به موهایش کشید و گفت عسل : اینجور نگام نکن بخاطر بچه ی فسقلی تو وقت نکردم به خودم برسم از بس نق میزنه عسل با عجله از پله ها به سمت اتاق خواب بالا رفت . عارف هم بلافاصله دنبال او دوید . به اتاق خواب که رسید ، عسل سرپا نوزاد تازه به دنیا آمده شان را در آغوش گرفته بود و برایش لالایی می‌خواند و قدم میزد .گریه های نوزاد آرام آرام داشت کم می‌شد . و بلاخره بعد از آخرین هق هق هایش به خواب رفت . عارف روی تخت خواب دو نفره شان نشست و محو تماشای همسر و فرزندش شد . با صدای بم و گرفته اش گفت عارف : خوابید؟ عسل سرش را به نشانه ی آره تکان داد و بچه را آرام در گهواره اش گذاشت .عارف آغوشش را برای عسل باز کرد و به او گفت عارف : بیا اینجا عسل با لبخند دلربا و شیرین، خود را در آغوش همسرش انداخت و دستانش را دور گردن او حلقه کرد . عارف با دلتنگی زیاد تن عسل را سفت  به خود فشار داد و از عطر موهایی که دور گردنش ریخته بود بویید .عسل با خنده نالیدعسل : عزیزم بدنم درد گرفت داری خفم میکنیعارف گفتعارف : چون خیلی دلم برات تنگ شده  دلم میخواد اونقدر فشارت بدم که توی تنم حل بشی و همیشه باهام بمونی .عسل صورت عارف را نوازش کرد . عارف چشمانش را با غم بست . عسل چشمان عارف را بوسید و گفتعسل : چرا چشمات غمگینه ؟ برای چی ناراحتی عزیزم عارف : خیلی خستم  چند شبه نخوابیدم میتونی منم عین پسرمون بخوابونی؟ عسل از روی پاهای عارف بلند شد و در کنارش نشست به پاهایش اشاره کرد و گفت  عسل : سرتو بذار روی پاهام تا بخوابونمت عارف بدون معطلی روی تخت دراز کشید و سرش را روی پاهای او گذاشت . عسل موهای اورا نوازش کرد. عارف چشمان پف کرده ی خسته اش را بست . و زیر لب زمزمه کرد عارف : دوست دارم عسلم  و کمی بعد به خواب عمیقی رفت .  با هر قدمی که به سمت اتاق خواب برمیداشت ، آن چنان قلبش میکوبید  انگار که می‌خواست از سینه بیرون بیاید. خنده های پر از عشوه زنانه و آه و ناله های مستانه از پشت در اتاق به گوش می‌رسید . از پشت در هم می‌توانست بفهمد اتفاق شومی انتظارش را می‌کشد اما نمیخواست باور کند . گاهی وقت ها باور کردن سخت میشود حتی بعد از آن‌که حقیقت را میبینیم .در اتاق را باز کرد .  فرصت هیچ عکس العملی نبود چون دیر شده بود . با دیدن همسرش در آغوش زنی غریبه بر روی تخت دنیا بر سرش آوار شد .  بی درنگ  از اتاق بیرون رفت . درد شدیدی را در رحمش احساس کرد یه لحظه ایستاد و شکمش را گرفت و با گریه نالید . همه چیز در مقابل چشمانش دایره وار میچرخید و سرگیجه گرفته بود . یک قدم به جلو که برداشت،  پایش روی پله ها پیچ خورد و جیغ بلندی کشید .     با صدای جیغ ،نفس نفس زنان و با گریه از خواب پرید . پیراهنش از عرق خیس شده و به تنش چسبیده بود . با وحشت از جایش بلند شد و عسل را صدا زد.به پایین پله ها که رسید عسل را دید که به پهلو روی زمین افتاده و لباس سفید حاملگی اش غرق در خون بود  و با چشمان باز به او خیره نگاه میکند . دستان لرزانش را جلو برد و روی شکم برآمده ی عسل گذاشت . با بغض زمزمه کرد.عارف : عسل ؟ من شمارو کشتم ؟ناگهان عسل از جلوی چشمان او محو شد . عارف روی زانوهایش نشست و با گریه فریاد زد   عارف : من پشیمونم عسل منو ببخش منو ببخش منو ببخش عارف مانند دیوانه ها موهایش را چنگ میزد و نجوا کنان به سمت اتاق خواب مشترکشان رفت جایی که هنوز حضور همسرش را حس میکرد.عارف : منو ببخش منو ببخش منو ببخشعسل در گوشه ی اتاق کنار گهواره نشسته بود.  انعکاس نور آفتاب از پشت پنجره ی اتاق روی عسل افتاده و حالت چهره اش را مثل فرشته ها نورانی کرده بود . هر دو بهم خیره شدند .  بعد از مرگ او دیگر هیچ حرفی برای گفتن نداشت جز عارف : منو ببخشعسل با چهره ای غمگین لبخندی به او زد و بعد گهواره را تاب داد.... </description><category>*Sogand*</category><author>*Sogand*</author><pubDate>Mon, 02 Nov 2026 16:07:38 +0330</pubDate></item><item><title>دلنوشته های من💙</title><link>https://virgool.ir/@www.sogand.davoodi77/دلنوشته-های-من-m9sby5kfpwo9</link><description>دیشب ذهن خیلی فعالی داشتم و در حالت خواب و بیداری می‌نوشتم.  امیدوارم نوشته هامو دوس داشته باشید. به‌ سان دو کبوتراز بام عشق پریدیم.عُروجِ تو می‌گفت:فراموش کرده‌ای آشیانه راو هُبوطِ من می‌گفت:فراموش کرده‌ام پرواز را...🕊🥀________________________________________________مسیحای من بود؛هنگامی که در چشمانم می‌نگریست،روح در تنم دمیده می‌شد.اکنون که نیست،گویی مرده ام...⚰️🖤سوگند                                              1405/8/10</description><category>*Sogand*</category><author>*Sogand*</author><pubDate>Sun, 01 Nov 2026 15:44:04 +0330</pubDate></item><item><title>قاصدک</title><link>https://virgool.ir/@www.sogand.davoodi77/قاصدک-rr77phugwzcc</link><description>قاصدک!اکنون همه چیز عوض شده ،تو را با آرزوی دیگری نزد او میفرستم.به او بگواگر روزی قصد آمدن کردی ،بازنگرد.دیگر مرا با محبت او کاری نیستاکنون درد به کارم می آید.چرا که منباید خالق اشعار دردناک خویش باشم...💔سوگند 1405/8/9</description><category>*Sogand*</category><author>*Sogand*</author><pubDate>Sun, 01 Nov 2026 04:17:05 +0330</pubDate></item><item><title>دریا🌊</title><link>https://virgool.ir/@www.sogand.davoodi77/دریا-ck8ydvxgyjjx</link><description>این منم وقتی که در دریای خیالت غرق میشم .شب ها برای من خیلی خاصه . بهترین زمان برای نوشتن احساساتمه . دیشب شعر دریا رو نوشتم امیدوارم از خوندش لذت ببرید. گِله ای نیست ز عشق تو گرفتار شدیم جای ما آمد رقیب و همه جا خوار شدیم گفتند غافل مباش؛ رهگذری چون مهمان وای بر ما شیفته ی یار جفاکار شدیم گفتند این حیله است دل را نبازی در قمار گوش ما کر بود و دل باخته ی مکار شدیم دل به دریا زد و رفتیم عاقبت از پیش هم خود گُنَه کرده نبودیم و خطاکار شدیم گر ز هجر تو بسوزیم نزد تو خوب و رواست ؟جان خود سوختیم و خاکستری بر باد شدیم گفتی ای معشوق خواستی نکنی جان را فدا جان فشانی کار ماست لیکن بدهکار شدیم...سوگند</description><category>*Sogand*</category><author>*Sogand*</author><pubDate>Fri, 30 Oct 2026 08:21:03 +0330</pubDate></item><item><title>دلنوشته های من</title><link>https://virgool.ir/@www.sogand.davoodi77/دلنوشته-های-من-tmxqm6iyguhd</link><description>آمده ام بنویسم از رنجی زیبا رنجی استوار و محکم از جنس عشق اما نه مثل فروغم نه مثل درویش که بتوانم رنجم را آنقدر باشکوه توصیف کنم، همه از عظمت آن شگفت زده شوند .پس ساده مینویسم &#34; شب بود و من بودم و ماه و جای خالی ستاره ای که در آسمان دیگری چشمک میزد &#34;</description><category>*Sogand*</category><author>*Sogand*</author><pubDate>Thu, 29 Oct 2026 07:18:43 +0330</pubDate></item><item><title>سهم من💔</title><link>https://virgool.ir/@www.sogand.davoodi77/سهم-من-a5wlyhu4cmo1</link><description>و من هر چه سهم خود بود را برداشتم ؛تنهایی از آن من بوداشک از آن من بوددلتنگی از آن من بودانتظار از آن من بودچه کسی می‌گوید خدا عادل است ؟سهم منو تو باهم برابر نیست .تو با خودت زیبایی ها را بردی و من زشتی هاتو با خودت خوشی هارا بردی و من تلخی هاحالا دیگر یکی از ما دو نفر خوشحال است.تا بوده همین بوده زیرا دنیا پر از آدم های خسیسی است ، که سهمشان را با تو قسمت نمی‌کنند. 1405/8/6</description><category>*Sogand*</category><author>*Sogand*</author><pubDate>Wed, 28 Oct 2026 08:12:41 +0330</pubDate></item><item><title>غریبه پارت هشت ( خودکشی )</title><link>https://virgool.ir/@www.sogand.davoodi77/غریبه-پارت-هشت-خودکشی-az90mgqpjli8</link><description>الیاس کنارم میشینه ، دستشو روی پیشونیم میذاره وگره ی اخماش میره توی هم .الیاس : تب داری ویدا فکر کنم سرما خوردیکلافه سرجام میشینم و یقه ی پیراهنمو چنگ میزنم و میکشم داشتم خفه میشم .+ نه سرما نخوردم اما خیلی گرممه احساس میکنم توی بدنم آتیشه الیاس با نگرانی گفتالیاس : میخوای بریم دکتر ؟+ نه چیزی نیس نگران نباش یه دوش آب  سرد بگیرم خوب میشمالیاس لبخند زدالیاس : باشه عزیزم حوله و لباس هامو برداشتم تا با خودم حمام ببرم . الیاس هم دراز کشید و با گوشیش ور میرفت.  یک لحظه  یاد قراری که با مه لقا گذاشته بودم افتادم . + الیاس؟الیاس همونجور که سرش توی گوشی بود جواب دادالیاس؟ جان+ من با مه لقا میخوام جایی برمالیاس بدون نگاه کردن به من گفتالیاس : کجا ؟+ بخاطر کابوسایی که میبینم مه لقا گفت کسیو میشناسه میتونه کمکم کنه بهش میگن ساحرهالیاس بلاخره نگاهشو از گوشیش گرفت و به من زل زد . پوزخند زد وگفتالیاس : تو که به جادو جنبل اعتقاد نداشتی چیشده حالا میخوای بری پیش رمالا؟+ اره اما همه چیز بعد از تصادف تغییر کرد . احساس میکنم هیچ دکتری نمیتونه حالمو خوب کنه شاید این زن تونست منو از اون کابوسا نجات بده .الیاس ‌کمی فکر کرد .  و بعد گفت الیاس : اون زن کجاست ؟  نفس راحتی کشیدم . از اینکه الیاس مخالفت کنه میترسیدم اما قبول کرد . + مه لقا گفت خونش کمی دورتر از این روستاست اما بابا طاهر نباید بفهمه پیش اون میریم . الیاس دستی به ته ریشش کشید وسرشو تکون داد و  گفت الیاس : با اینکه خوشم نمیاد ولی باشه باهم میریم .  تقریبا از روستا دور شده بودیم و وارد مسیر پر پیچ و خم و باریک شدیم . همونجور که مه لقا گفته بود مسیرش دور افتاده ترین جای روستا بود و به کوه ها می‌رسید  . در تعجب بودم که چجور یه زن تنها میتونه اونجا زندگی کنه . الیاس آروم و با احتیاط رانندگی میکرد و به هر سمتی که مه لقا میگفت میرفت . منم با تعجب به اطرافم خیره شده بودم و به این فکر میکردم ینی ساحره چه شکلیه قیافه ی ترسناکی داره یا معمولیه . همزمان حواسم به صحبت های الیاس با مه لقا بود . الیاس : اینجا کجاست آخه؟! تو ناکجا آباد سردرآوردیم  دارم پشیمون میشم از کارم چجور همچین  جایی تنهایی اومدی مه لقا ؟ مه لقا خندید و گفت مه لقا : آقا الیاس نترسید ساحره جادوگره آدمکش که نیس. من یبار فقط پیشش رفتم اونم با ملیحه زن غلام. بذارید یه راز بهتون بگم  مردم روستا الکی میگن از ساحره بدشون میاد و طردش کردن اونا بابت هر بیماری و مشکلی میرن سراغ ساحره براشون دعا و طلسم بنویسه خودم با چشمای خودم دیدم ملیحه زن غلام دعا گرفته بود تا بچه دار بشه آخه نازاعه . اونا به دروغ میگفتن ساحره رو طرد کردن چون نمیخواستن کسی بفهمه با جادو جنبل چکارا میکنن . متعجب پرسیدم+حالا که همه ی اهالی روستا برای مشکلاتشون پیشش میرن پس ساحره چرا روستارو ترک کرد و همچین جایی داره زندگی میکنه ؟ مه لقا گفت : خب بهت گفته بودم بابا طاهر از کارای اون زن خوشش نمیومد و نمیخواست مردم روستا به خرافات و جادو جنبل رو بیارن برای همین گفت باید روستارو ترک کنه و بره . ماشین الیاس جلوی کلبه توقف کرد .بلاخره رسیدیم به تنها  کلبه ی چوبی و قدیمی  که در دور افتاده ترین بخش روستا بود و پیرزنی تنها به اسم ساحره اونجا زندگی می‌کرد. نمیدونم چرا ولی از استرس حالت تهوع اومده بود سراغم . مه لقا و الیاس پیاده شدند و من هنوز توی ماشین نشسته بودم و به این فکر میکردم که برم یا نرم . هیچ وقت فکر نمیکردم یه روز پام به همچین جایی باز بشه اما برای شناختن غریبه مجبور بودم . مه لقا به شیشه ی ماشین زد و گفت مه لقا : چرا استخاره میگیری پیاده شو از ماشین پیاده میشم و با نگرانی به الیاس نگاه میکنم . الیاس لبخند آرامش بخشی بهم زد و گفت الیاس : عزیزم نترس  هر اتفاقی بیوفته من پیشتم برو داخل و کارتو انجام بده منم اینجا منتظرم مه لقا چند تقه با حلقه ی سنگین فلزی به درچوبی پوسیده کوبید و ساحره را صدا کرد . اطراف کلبه رو نگاه کردم چیزی جز کوه و علفزار نبود از دور دست درخت های چنار پیدا بود که نشون میداد چقد از روستا دور شده بودیم . و جلوی درکلبه چند  گلدون  شکسته ی سفالی و کوزه ی آب و یک گالری بود . در چوبی با صدای جیر جیر بدی باز شد . مه لقا چیزی به پیرزن گفت و بعد رو به من کرد و گفتمه لقا  : بیا ویدا الیاس به ماشین تکیه زد و برام دست تکون داد و منم براش دست تکون دادم . و با مه لقا به داخل رفتیم .  به محض وارد شدن بوی عجیب به مشامم رسید . بویی مثل چوب نمدار و کهنه، بوی شمع های سوخته و آمیخته با  گیاهان خشک شده .. روشنایی خونه فقط با نور شمع بود و قشنگ فضای خونه ی جادوگرا رو برام تداعی میکرد . اما چیزی که بیشتر از همه چیز توجهمو جلب کرد خود ساحره بود .چون قبلا هم دیده بودمش . مطمعن بودم شب تصادف کسی که فال منو و الیاس رو گرفته بود خود همین ساحره بود. اما انگار اون منو یادش نمیومد. منو مه لقا کنار هم روی قالیچه ی رنگ و رو رفته ی پهن شده کف زمین نشستیم .  ساحره اومد و پشت میز کوچیک چوبیش نشست . روی میز پر بود از کاغذ با نوشته هایی نامفهوم و کج و کوله که سر درنمیاوردم  . ساحره گفت : مشکلتو بگو دختر جون آروم زمزمه کردم + شما منو یادتون نمیاد ؟ شب عروسی با شوهرم توی ماشین بودیم بعدش فال مارو گرفتی و گفتی آینده ای باهم ندارید .ساحره یک تای ابروی هشتیشو برد بالا و سوالی نگام کرد .ساحره : من حافظه ی خوبی دارم دختر جون به یاد ندارم جایی دیده باشمت ولی من مطمعن بودم که اونو شب تصادف دیده بودم . شاید فراموش کرده بود و یا  شایدم نمیخواست بگه منو میشناسه  . + ما همون شب تصادف کردیم و بعد از اون تصادف هر شب کابوس میبینم. بعضی وقتا حس میکنم کابوسا فقط یه رویا نیستن و توی واقعیت برام اتفاق میوفته من از زندگی نرمال گذشتم خیلی دور شدم ساحره خوب و با دقت به حرفام گوش میداد چشماشو ریز کرد و با کنجکاوی پرسید ساحره: چه کابوسی رو بیشتر میبینی ؟ آب دهنمو با ترس قورت دادم  + خواب یه آدم غریبه که فکر میکنم به تصادف شب عروسیمون مربوطه ساحره دستشو دراز کرد و گفت ساحره : دستتو بده به من  به مه لقا نگاه کردم بهم اشاره کرد دستمو بهش بدم .  وقتی دستمو گرفت چشماش می‌خواست از حدقه دربیاد. ساحره : دستت خیلی داغه دختر جون از کی اینجوری ؟ کمی مکث کردم+ نمیدونم چند روزی میشه ساحره گفتساحره : خیلی خب حالا چشمامو میبندم و وارد ذهن تاریکت میشم و هر چیزی که میبینم برات تعریف میکنم به هر حرفی که میزنم با دقت گوش بده شاید پیام یا مفهومی داشته باشن . ساحره دستمو سفت گرفته بود  و چشماشو بست. زیر لب چیز هایی زمزمه میکرد که منو مه لقا نمیفهمیدیم . داشتم به این فکر میکردم که الان میخواد عین رمالای دیگه  یچیز چرت و پرت بگه و بعدش مارو از سر خودش باز کنه  اما با حرفی که زد مو به تنم سیخ شد. ساحره نجوا کرد ساحره: تو تاریکی شب، یه ماشین گوشه ی جاده چپ کرده . یه عروس و یه داماد روی زمین افتادن بدجوری زخمی شدن . به سمتشون میرم اما داماد خون زیادی از دست داده انگار نفس نمی‌کشه.  صدای ناله های ریزی به گوشم می‌خوره. به عروس نگاه میکنم انگشتای دستش دارن تکون میخورن . زندست ارهههه زندست ساحره دقیقا داشت خواب های منو با صدای هیجان زده و بلند تعریف می‌کرد.  حالا دستای اونم داشت میلرزید و صداش بم و خشدار بود . ساحره : نور ماشینی رو از دور میبینم.  نور به طرف ماست . یه ماشین مشکیه با دهن باز و چشم های گشاد شده به صورت به خواب رفته ی ساحره نگاه کردم قلبم می‌خواست بیاد توی دهنم اون داشت به غریبه نزدیک می‌شد. ساحره : با عجله به سمتش میرم و داد میزنم کمک ساحره فریاد زد  آهاااای انگار که توی واقعیت داشت همه اینارو میدید . منو مه لقا با تعجب و ترس بهم خیره شدیم . توی دلم گفتم ینی میتونه چهره ی غریبه رو ببینه ؟ چیزی که من نتونستم ساحره : هر چی جلوتر میرم به ماشین مشکی نمیرسم ولی میدونم اون مرد خونسرد به ماشین تکیه داده و مارو نگاه میکنه . آهاااای باتوم اینجا یه عروس و داماد زخمی شدن چرا کمکشون نمیکنی ؟ صدای خنده هاش میاد . چند لحظه مکث میکنه دوباره ادامه میده ساحره : آخ سرم . سرم درد میکنه . نمیتونم بهش برسم فقط صدای خندشو می‌شنوم پلک های ساحره تند تند تکون می‌خوردن و لرزش دستش بیشتر میشد. سرش رو مرتب این ور اون ور تکون میداد مثل کسی که می‌خواست از کابوس بد بیدار بشه ولی نمیتونست .  داشتم به هدفم می‌رسیدم اون غریبه رو دیده بود داشت به ما میخندید پس ینی از تصادف کردن ما خوشحاله حالا وقت پرسیدن حقیقت بود سریع گفتم + ازش بپرس چی از جونمون میخواد ؟  ساحره : اون داره میاد سمتم دارم میبینمش  آخ سرم داره میترکه واای به تندی و با خشم  دستمو پس زد و سرشو توی دستاش گرفت و نالید .  منو لقا با نگرانی پرسیدیم چیشد ؟ ساحره گیج و بی‌حال بود و شقیقه هاشو ماساژ میداد . چشماشو باز کرد و بهمون خیره شد . ساحره : از اینجا برید بیرون کاری از من برنمیاد .  صبح روز بعد با سرحالی از خواب بیدار شدم . دیشب اصلا کابوس ندیده بودم و حدس میزدم بخاطر اتفاقات دیروزه . با اینکه ساحره نتونست کمکی بهمون بکنه و چیزی از غریبه بهم بگه، اما حداقل از شر کابوسم خلاص شدم . پتو رو با لبخند میزنم کنار و کش و قوسی به بدنم میدم . امروز چقد روز خوبیه باید به الیاس و مه لقا میگفتم . اما الیاس کجاست؟ طبق معمول دیر تر از بقیه از خواب پاشدم . همینجور که موهامو شونه میزدم زیر لب برای خودم آهنگ همه چی آرومه من چقد خوشحالم میخوندم در اتاق باز میشه و الیاس میاد داخلالیاس : عزیزم بلاخره بیدار شدی ؟با خوشحالی میپرم بغلش و میگم+ دیشب خیلی خوب خوابیدم الیاس باورت میشه برای داشتن یه خواب راحت چقد دلم تنگ شده بود خیلی خوشحالم الیاس موهامو از جلوی صورتم برد پشت گوشم و به چشمام نگاه کرد  قیافش در هم بود اما لبخند زورکی زد و گفت الیاس : عه جدی ؟ چقد خوب  اما یچیزی شده ویدا + چی؟ داری منو میترسونی چرا قیافت در همه الیاس: امروز صبح زود جنازه ی ساحره رو توی روستا پیدا کردن مردم میگن خودکشی کرده .  </description><category>*Sogand*</category><author>*Sogand*</author><pubDate>Tue, 27 Oct 2026 21:07:52 +0330</pubDate></item><item><title>ترس جدیدم</title><link>https://virgool.ir/@www.sogand.davoodi77/ترس-جدیدم-qamwrfixyz0m</link><description>دیروز ساعت  دوازده و نیم ظهر وقتی برادر زاده ی نه سالم از مدرسه اومد خونمون ، مثل همیشه سریع اومد توی اتاقم و کنارم روی تخت نشست . از درس و کلاسش تعریف می‌کرد. بعد انگار چیزی یادش اومده باشه بلند گفت راستییییی عمه سریع رفت کیفشو آورد و از توش دفتر مشقشو برداشت. کنجکاو بودم چی میخواد نشونم بده . دفترشو باز کرد و گفت عمه دوستم برام یه راز نوشته وقتی نوشته رو خوندم خیلی دلم گرفت . برام تعریف کرد که دوستش وقتی پنج سالش بوده پدر مادرش و توی تصادف از دست میده و با مادربزرگش زندگی میکنه . تو اون لحظه به این فکر میکردم اگر یه روز از بچه ای بپرسم آرزوت چیه و همچین چیزی بهم بگه چی باید جواب بدم . اصلا مگه میشه چیزی هم گفت .یه بچه ای که آرزوش دیدن پدر و مادرشه و تمام چیزی که داشته از دست داده . یه بچه ای که اونقدر دلتنگ پدر و مادرشه که میدونه دلتنگی برای کسی که نمیتونی کنارت داشته باشیش چه درد بدیه که آرزو میکنه هیچکس تجربش نکنه .من فقط تونستم بگم عاخی طفلکی ولی کل دیروز و دیشبو به محدثه کوچولو فکر میکردم .  با خودم گفتم ما آدم بزرگا دلتنگ بشیم بلدیم کاری کنیم تا باهاش کنار بیایم اما اون دختر بچه چجور توی این سن میتونه با دلتنگیاش کنار بیاد . به برادر زادم گفتم فردا که رفتی مدرسه بهش بگو بچه های زیادی ممکنه مثل تو پدر و مادرشونو از دست بدن اما تعدادی کمی از اونا میتونن عین تو خوش شانس باشن بخاطر وجود همچین مادربزرگ خوبی که از تو مراقبت میکنه . اما من که میدونستم حرفم فقط برای تسکین درد بود . چون هیچکس جای پدرو مادرو برای بچه نمیگیره . بعد دوباره ترس جدیدتری به ترس های قبلیم اضافه شد . با خودم گفتم اگر یه روز ازدواج کردم و بچه دار شدم و سر زایمان بمیرم چی ؟ بچم و کی بزرگ میکنه؟ اگه زود بمیرم و بچم بی مادر بشه و دست اینو اون بزرگ بشه چی ؟من برای بچه ی نداشتم کلی هدف و آرزو دارم . کلی حرف ها و تجربیات هست که باید بهش یاد بدم . من به عنوان مادر فقط میتونم دلسوز بچم باشم . من فقط میتونم بچمو تحت هر شرایطی خوب یا بد دوسش داشته باشم اگه من نباشم و بچه ی کوچیکم آواره بشه چی ؟  اگه کسی نخوادش چی؟امااین از ته قلب ترین و پاک ترین آرزویی بود که تابحال خونده بودم . دوس داشتم محدثه کوچولو به آرزوش می‌رسید اما دنیا خیلی بی رحم تر ازین حرفاس که به آرزوی کسی اهمیت بده ...  بق ب</description><category>*Sogand*</category><author>*Sogand*</author><pubDate>Sun, 25 Oct 2026 09:12:39 +0330</pubDate></item><item><title>تبریک یا تسلیت</title><link>https://virgool.ir/@www.sogand.davoodi77/تبریک-یا-تسلیت-roozqorhe2ad</link><description>برای خاص ترین روز زندگی ام مینویسمدر هر سن ،تولد معنای خاص خودش را دارد .در کودکی روز تولدم معنای قشنگ تری داشت.اما حالادر سن ۲۸ سالگی امبه این حقیقت فکر میکنم ،که آیا یکم آبان ، تاریخ تولد واقعی من است؟!می‌گویند پس از مرگ دوباره متولد می‌شویمو زندگی تازه ای را شروع میکنیم ،آیا بهتر نبود روز تولد ماتاریخ مرگمان باشد ،نه تاریخ ورود به این زندگی ؟حالا تو به من بگوبرای تولددر سرزمینی جنگ زده  با مردمان غمگین و افسردهاز عقاید پوچ و پوسیده تسخیر شدهسرزمینی که رویاهایت را دار می‌زندو جوانه های سبز را از ریشه می‌کندتا جای آن خار و خاشاک بکاردتبریک باید گفت یاتسلیت ؟</description><category>*Sogand*</category><author>*Sogand*</author><pubDate>Fri, 23 Oct 2026 02:57:41 +0330</pubDate></item><item><title>گل های اندوه</title><link>https://virgool.ir/@www.sogand.davoodi77/گل-های-اندوه-beaivyyb66qx</link><description>بعله نزار قبانی عزیز عشق همون چیزیه که تو ، موقع وداع به معشوقت گفتی.با اختلاف زیاد ، بهترین تعریفی که از عشق خوندم همینه من اما آمده ام تا از تو تشکر کنم بخاطر گل های اندوهی که در درونم کاشتی .از تو آموختم که گل های سیاه را دوست بدارم ،بخرم و جای جای اتاقم را با آن بیارایم....</description><category>*Sogand*</category><author>*Sogand*</author><pubDate>Mon, 19 Oct 2026 11:00:53 +0330</pubDate></item><item><title>فردا</title><link>https://virgool.ir/@www.sogand.davoodi77/فردا-wcjqn9abt5eq</link><description>صبح شد، و آفتاب از پشت پنجره ی اتاق تنهایی من ، خبر از یک روز تازه میداد.من کنج اتاق روی تخت، به این فکر میکنم که فردای دیروز هم آمد.یک دیروز بدون تو گذشت و یک فردا هم قرار است بدون تو بگذرد .قصد نداری برگردی ؟من از دیروز های مایوس کننده بیزارم و هر روز به خودم میگویم &#34;صبر کن ، فردا روز قشنگ تری است او می آید.&#34;ولی انگار فردا هم همان دیروز است .اگر بر نمیگردی ،دیگر برای فردا مشتاق نخواهم بود .شاید حق با محمود درویش باشد که میگفت :فردایم را از من بگیر و دیروزم را پس بده و بگذار باهم بمانیم....سوگند </description><category>*Sogand*</category><author>*Sogand*</author><pubDate>Fri, 16 Oct 2026 08:11:35 +0330</pubDate></item><item><title>عاشقانه های مایا و الیوت۳</title><link>https://virgool.ir/@www.sogand.davoodi77/عاشقانه-های-مایا-و-الیوت۳-akyogkefwure</link><description>الیوت : از چی من خوشت اومده مایا؟! من اصلا دوس داشتنی نیستم .مایا : خب ، به نظرم خدا هر آدمی رو برای دلیلی به این دنیا فرستاده .الیوت : و دلیل تو چیه؟مایا : به دنیا اومدم تا تورو دوس داشته باشم ....________________________________________________مایا : نرو ، من که میدونم توم دلت برای من تنگ میشه.الیوت : یه مدت که بگذره به نبودن هم عادت میکنیم مایا.مایا : نبودن دردناکه الیوت ، بیا به بودن عادت کنیم..._______________________________________________الیوت : تو خیلی ضعیفی مایا یکم قوی باش.مایا : من ضعیف نیستم الیوت تو اینطور فکر میکنی.الیوت : ضعیفی چون با احساس تصمیم میگیری نه منطقمایا : کسی که با منطق تصمیم میگیره از شکست میترسه، ولی قلب من به شکست عادت داره و هنوزم به عشقش ادامه میده. _______________________________________________مایا : برای عشق تو خیلی خودمو خسته کردم الیوت .الیوت : من که گفتم بلاخره یه روز خسته میشی پس چرا نمیری؟مایا : حالا من خسته شدم ، تو چرا خستگیمو در نمیکنی؟</description><category>*Sogand*</category><author>*Sogand*</author><pubDate>Wed, 14 Oct 2026 10:37:09 +0330</pubDate></item><item><title>غریبه پارت هفت ( ساحره )</title><link>https://virgool.ir/@www.sogand.davoodi77/غریبه-پارت-هفت-ساحره-zpzmqe0unshp</link><description>  با سردرد بدی از رخت خوابم پامیشم.به کنارم نگاه میکنم الیاس نبود. چشمامو میبندم و با انگشتای دستم شقیقه هامو ماساژ میدم . لعنتی دوباره کابوس دیده بودم اما هر چی فکر میکنم یادم نمیاد چی بود . انگار کابوس ها تبدیل شده بودن به یک بخش جدانشدنی از زندگیم .زیپ کیفمو باز میکنم و به دنبال قوطی قرصی که دکتر برام نوشته بود میگردم . در همین لحظه درباز میشه و الیاس وارد اتاق میشه . الیاس سرحال و قبراق  بدون اینکه از حالم خبر داشته باشه لبخند میزنه و میگه الیاس: صبحت بخیر عزیز دلم دیشب خوب خوابیدی؟  کلافه و  بی‌حوصله زمزمه کردم + هوم صبح توم بخیر الیاس که بی توجهی منو دید تعجب کرد   الیاس: عزیزم چیزی شده  ؟ + اِاممم نه  هیچی آاااه پیداش کردم وای خدا سررررم داره میترکه سریع از توی قوطی  یدونه قرص درمیارم و ميندازم بالا. از پارچ  آب که بالای سرم گذاشته بودم توی لیوان آب میریزم و میخورم . الیاس کنارم ایستاده و به من زل زده بود . الیاس آروم گفت : ویدا حالت خوبه ؟ اون قرص چی بود ؟ چشمامو میبندم و دراز میکشم روی رخت خوابم . + آخيش الان حس بهتری دارم الیاس . انگار نمیتونم دیگه بدون قرص ادامه بدم . دکتر گفته هر وقت کابوس دیدی و حالت بد بود از این قرصا بخور نمیدونم کی از شرشون  خلاص میشم . الیاس کنارم میشه و صورتمو ناز میکنه الیاس : بعد از تصادف اینجور شدی نه؟+ آرهالیاس خم میشه و پیشونیمو میبوسه و گونمو نوازش میکنه الیاس : اینم میگذره عزیز دلم به روزای بد دیگه فکر نکن تا کابوس نیاد سراغت به صورتش لبخند میزنم و میگم + سعیمو میکنم الیاس اما نمیشه . الیاس بی‌تاب به لب هام خیره شد.  با انگشت شصت دستش لب هامو لمس کرد و صورتشو نزدیک صورتم آورد. برخورد نفس های داغش به صورتم پوست تنم رو مور مور میکرد . چشمامو بستم تا باهاش همراه بشم اما با صدای تقه ی در دوتامون هول کردیم و به خودمون اومدیم . صدای مه لقا از پشت در میومد مه لقا : آقا الیاس ویدا خانم بفرمایید صبحونه .الیاس پوفی کشید و آروم گفت : اَه جای خوبش بودابه حرص خوردن الیاس خندم گرفته بودالیاس صداشو صاف کرد و بلند گفت : اومدیم مه لقا بعد از صبحونه قرار شد منو مه لقا بریم باغ سیب بچینیم.  یه سبد تو دست من بود و یه سبد دیگم دست مه لقا الیاس هم همراهمون میومد .الیاس با شوخی و جوک های خیلی بی مزش سعی می‌کرد سرگرممون کنه، اونقدر جک هاش بی معنی بودن که منو مه لقا بخاطر اینکه الیاس ضایع نشه الکی میخندیدیم . الیاس : این یکی  دیگه واقعا بامزست بذارین اینم بگم یه روز یه نفر می‌خواست مزاحم پلیس بشه زنگ میزنه ۱۱۰ میگه الو آتش نشانی ؟ اینجا آتیش گرفته به الیاس چشم غره میرم و میگم  + الیاس اُسکل کردی مارو ؟مه لقا نتونست جلوی خودشو بگیره و خندید وسط خنده هاش گفت مه لقا : من که به جکای بی مزه ی آقا الیاس نمیخندم به قیافه ی تو میخندم که حرصی شدی  . الیاس لبخند میزنه و میگه الیاس : میدونم بی معنی بودن اما من فقط همینارو بلدم شرمنده خانوماچشمم به سیب درشت قرمزی روی شاخه ی درخت میوفته.   به هوس افتادم تا بچینمش و گازش بگیرم اما دستم بهش نمی‌رسید خیلی بالا بود .الیاس اومد کنارم و دستشو دراز کرد و راحت چیدش. الیاس : بفرما دلبرمسیب و انداخت تو سبدم و رفت چندتای دیگم بچینه . مه لقا هم تند تند سیب هاشو میچید و مینداخت تو سبد . تمام حواسم به همون سیب گنده ی توی سبد بود تا بخورمش، اما باید اول میشستمش اطرافمو نگاه کردم چشمه ی آب نزدیکمون بود . سریع سمت آب رفتم ‌. سیب رو توی آب سرد چشمه شستم و از جام بلند شدم .با لذت گاز محکمی ازش گرفتم و دورو برم رو نگاه میکردم . اون طرف تر بین درخت های چنار، چیزی دیدم که نباید میدیدم . فکم باز موند و دستم که سیب رو گرفته بود تو هوا خشک شد. سیب از دستم افتاد و روی زمین غلتید. مشکی  دور درخت چنار چرخی زد و دمشو توی هوا تکون میداد . و بعد روی زمین دراز کشید و با چشم های سبزش بهم خیره شد .قلبم داشت تند تند میزد یه لحظه تصویر مرد غریبه که داشت مشکی رو نوازش میکرد از جلوی چشمام رد شد . نفهمیدم چطور با عجله از اونجا فرار کردم و خودمو به الیاس و مه لقا رسوندم . حالم بد بود و داشتم نفس نفس میزدم مه لقا با نگرانی گفت مه لقا : چیشده  ویدا سبدت کو ؟ الیاس هم کنارم اومد و دستمو گرفت الیاس : ویدا چته؟ خوب نبودم و سرم داشت گیج میرفت . روی زمین افتادم  همه جارو تار و سیاه میدیدم . تاریک و سیاه  مثل مشکی ...  چشمامو که باز کردم اولین چیزی که دیدم در و دیوار کاهگلی خونه ی بابا طاهر بود . به دستم سرم وصل بود و مه لقا کنارم نشسته بود .آروم لب زدم+ الیاس کجاست مه لقا ؟مه لقا گفت : پیش بابا طاهره طبیب روستا اومد و بهت سرم زد از حال رفته بودی تو یهو چت شد ویدا ؟ اشکی از گوشه ی چشمم چکید . بی‌حال لب زدم + من خیلی میترسم مه لقامه لقا با دلسوزی دستمو گرفت مه لقا  : از چی ؟ چی تورو ترسونده؟ + همش کابوس میبینم دیگه حتی نمیدونم بعضی اتفاقا واقعیه یا رویاست .خواب اون تصادف وحشتناک رو میبینم الیاس بی جون و خونی روی زمین افتاده گربه ی مشکی که بالای سرش نشسته و خونشو لیس میزنه و اون اونصدام میلرزید حتی از گفتن اسمش هم وحشت داشتم میترسیدم اسمشو بیارم و جلوم ظاهر بشه ادامه دادم + اون مرد غریبه که باعث شد تصادف کنیم رو میبینم. گربه ی مشکی مال اونه مطمئنم. اون یه نشونست برای اینکه بگه حواسش به ماست اون شاید تعقیبمون میکنه نکنه الان اونم اینجاست ؟من خیلی میترسم . مه لقا هیچی از حرفام نمیفهمید . و به حرفام فکر میکرد. بدنم داشت میلرزید از ترس خودمو به آغوش مه لقا سپردم . مه لقا مثل شیدا خواهرم موهامو با مهربونی نوازش کرد و گفت مه لقا : ویدا خیلی خوب درکت میکنم چون قبلا منم بخاطر مرگ پدرو مادرم  هر شب کابوس میدیدم . نمیدونم تصمیم درستیه یا نه اما بد نیس تورو پیش ساحره ببرم . شاید کمکی بهت کرد تونستی واقعیت رو از خیال تشخیص بدی .با چشمای ترسیده و اشکی بهش نگاه میکنم + ساحره ؟ مه لقا : اون یه زن دعا نویسه که بهش میگن ساحره. همه از این روستا طردش کردن و کاری بهش ندارن  چون میگن خرافاتی و رماله اما من یبار پیشش رفتم تا با روح پدر و مادرم ارتباط بگیرم.  اون موقع مثل تو شرایط روحی خوبی نداشتم به بابا طاهر هم چیزی نگفتم چون اگر می‌فهمید از دستم خیلی عصبانی می‌شد. هیچکس نمیدونه اما من میدونم ساحره  هر کاری از دستش برمیاد اون میتونه به ذهن نفوذ کنه و کابوس هاتو ببینه اونوقت بهت میگه که اون غریبه ای که ازش می‌ترسی کیه و ازت چی میخواد...  </description><category>*Sogand*</category><author>*Sogand*</author><pubDate>Mon, 12 Oct 2026 23:23:20 +0330</pubDate></item><item><title>دلنوشته های من</title><link>https://virgool.ir/@www.sogand.davoodi77/دلنوشته-های-من-d8wmvnlkhgqn</link><description>روزی خواهد رسید که در تک تک کلمات شعرم ، به دنبال یک حرف عاشقانه برای خود بگردی تا با غرور مثل همیشه که لهم میکردی به همه بگویی او هنوز به یاد من است . غافل از اینکه وقتی به پایانش رسیدی ، ببینی شعرم را با تمام وجود تقدیم به مردی کرده ام که به جای له کردن من ، عاشقم بود .</description><category>*Sogand*</category><author>*Sogand*</author><pubDate>Mon, 12 Oct 2026 05:56:36 +0330</pubDate></item><item><title>غریبه پارت شش( خاطرات)</title><link>https://virgool.ir/@www.sogand.davoodi77/غریبه-پارت-شش-خاطرات-zbktzdevnceu</link><description>پیرمردی که اهالی روستا بابا طاهر صداش میزدن ، با آغوش باز مارو به خونش دعوت کرده بود و چقدر بابت اینکه منو الیاس بعد از اون حادثه ی وحشتناک بهم رسیدیم ابراز خوشحالی کرد . از وقتی که دیدمش انرژی و حس مثبتی ازش گرفته بودم یجور حس روحانی و معنوی ازش ساطع می‌شد . توی ذهنم بابا طاهر یک فرشته ی بدون بال بود .وقتی به قیافش نگاه میکردی نورانی بود و چشم هاش می‌درخشید.صورت پیر و چروکیده و مهربونی داشت و موهای جلوی سرش ریخته و کم بود .  پیراهن و شلوار سرتاپا سفید به تن داشت و عبای قهوه ای روی اون پوشیده بود و با کمک عصا راه می‌رفت . خلاصه که بگم از اون آدم هایی بود که وقتی بهت نگاه می‌کرد بی دلیل بهش لبخند میزدی .بابا طاهر با الیاس گرم گپ زدن بودن و من به این فکر میکردم چقدر حس خوبی دارم اینجا .نمیدونم چرا مدتی بود  بدنم گر می‌گرفت و احساس خفگی میکردم یعنی تا همین دیروز اینجور بودم اما حالا که خونه ی بابا طاهراومدم ، از جهنم دیگه خبری نبود و انگار توی بهشت اومدم .بابا طاهر با همون ظاهر مهربونش بهم نگاه و کرد و پرسید بابا طاهر: حالت چطوره دخترم؟بدون فکر کردن به جوابم همون چیزی که توی ذهنم بود و سریع به زبونم میارم+خیلی خنکه اینجا حس خوبی دارم الیاس و بابا طاهر با نگاه معناداری بهم خیره میشن که خجالت زده پیشونیمو میخارونم و سعی میکنم حرفمو درستش کنم + ممنونم از مهمان نوازی گرمتون بابا طاهر منظورم این بود از اینکه اینجام خیلی راضیم خونتون خیلی خنک و خوبه من آخه مدتیه نمیدونم چم شده هر جا برم انگار جهنمه و گرمم میشه ولی اینجا اینجور نیست بابا طاهر میخنده و میگه بابا طاهر : خداروشکر که کلبه ی درویشی و حقیرانه ی مارو عروس خانم پسندید اما برای حالت حتما به دکتر سر بزن دخترم شاید مشکلی داشته باشی چون عجیبه که تو این هوای سرد پاییزی گرمت میشه الیاس خوشرو گفت الیاس : خونه ی بابا طاهر با بقیه ی خونه های اینجا فرق داره بابا طاهر روحانی و عابد این روستاس و شب و روز توی خونش عبادت میکنه کل خونش و که ببینی پر از کتاب های دینی و قرآنه منم مثل ویدا وقتی اینجا بودم تاثیر این خونه رو روی خودم حس میکردم . بدون معطلی و هول زده جواب دادم + آره درست مثل وقتی که وارد یه جای مقدس میشی مثل مسجد بابا طاهر با فروتنی گفت باباطاهر: ای بابا جان هعی این کلبه ی کاهگلی ساده رو با مسجد یکی نکنید .  اصلا قابل قیاس نیستند باهم دختری لاغر اندام و ظریف با سینی چای وارد پذیرایی کوچیک و ساده ی خونه میشه و اول از همه جلوی بابا طاهر خم میشه و چای تعارف میکنه. بابا طاهر همینجور که نعلبکی و استکان کمر باریک رو برمی‌داره به ما نگاه میکنه و میگه بابا طاهر : ایشون مه لقا خانم عزیز دردونه ی بابا و نوه ی بنده هستن که با من زندگی میکنه و مراقبمه دستت درد نکنه مه لقا دختر قشنگم مه لقا  آروم و متین جواب میده مه لقا  : نوش جان بابا به منو الیاس هم چای تعارف میکنه که با تشکر چاییمون رو برمی‌داریم.مه لقا مودب و سربه زیر میگه مه لقا : خیلی خوشحالم آقا الیاس که حالتون بهتر شده و عروس خانمم صحیح و سالمه الیاس : خیلی ممنون مه لقا ، من خیلی به تو و بابا طاهر  مدیونم  اگه الان کنارم همسرمم بخاطر شماست .مه لقا  گفت مه لقا : این چه حرفیه آقا الیاس وظیفه بود .منکه دلم یه هم صحبت هم سن خودم می‌خواست سریع ازش درخواست کردم پیشمون بشینه + بشین مه لقا از وقتی اومدیم تو آشپزخونه بودی اینقد زحمت نکش و راحت باش به نظر هم سن منی چند سالته ؟مه لقا کنارم نشست . به صورتش که دقیق نگاه کردم متوجه شدم در عین سادگی چقدر زیباست . پوست صورت  سفید و روشن کک و مکی ، چشم های بادومی و عسلی رنگ و موهای مجعد قهوه ای روشن داشت .به نظرر خجالتی میومد .مه لقا  : من ۲۲ سالمه شما چی ؟ خندیدم و گفتم +عه منم ۲۲ سالمه چقدر خوبه اینجا یکی هست همسن خودمه دیگه حوصلم سر نمیره الیاس قیافش و در هم کرد و با اخم ساختگی گفت الیاس : دستت درد نکنه خانومم ینی اینجا همه کسل کننده بودیم برات ؟همه خندیدیم گفتم + نه الیاس اینجور نیست حس میکنم منو مه لقا میتونیم دوستای خوبی بشیم و کلی حرف برای گفتن داشته باشیم آخه هم سن و سال همیم بابا طاهر با حرکت سر حرفمو تایید کرد و گفت بابا طاهر : البته که همینطوره مه لقا دختر خیلی خوبیه آروم و ساکته و کار به کسی نداره. اصلا بابا جان مه لقا بلند شو دست عروس خانم و بگیر  ببر اتاقت  رو نشونش بده و باهم دیگه صحبت کنید حوصله ی عروس خانمم سر نره اینجا با این دوتا پیرمرد .و با انگشت به خودشو الیاس اشاره میکنه و لبخند میزنه الیاس هم میخنده و میگه الیاس : بعله نو که میاد به بازار کهنه میشه دل آزار با مه لقا توی اتاقش نشسته بودیم و گپ میزدیم . کم کم حس میکردم یخش داره باز میشه و با من  احساس راحتی میکنه . از زندگیش برام میگفت که پدر و مادرش رو چند سال پیش توی سانحه ی رانندگی از دست داده و به همین خاطر با بابا طاهر زندگی میکنه و مدت زیادی افسردگی داشته و نمیتونسته درسشو ادامه بده ودانشگاه بره.   اتاقش پر بود از قفسه های کتاب . انواع و اقسام کتاب هارو داشت چیزی که من زیاد اهلش نبودم همین کتاب خوندن و درس بود . مه لقا  کتابی قطور رو توی دستش گرفت و نشونم داد  مه لقا : اینو میبینی تو یک هفته خوندمش باورت میشه؟ + وای دختر چه حوصله ای داری تو چجور اینهمه رو خوندی ؟!مه لقا: تو اصلا خوشت نمیاد از کتاب و درس ؟+ نه اصلا من همون دبیرستانم به زور درسامو میخوندم اما عاشق هنر و موسیقیم ولی خب تصمیم گرفتم ازدواج کنم بجای دانشگاه رفتن  چون عاشق الیاس شدم مه لقا لبخندی روی لباش نشست دستشو گذاشت زیر چونش و مشتاق بهم خیره شد .مه لقا: عشق چجوریه ویدا؟ چجوری فهمیدی عاشق الیاس شدی؟ اصلا چجور آشنا شدین برام بگو به کنجکاویش خندم میگیره با نمک نشسته بود تا ماجرای عاشق شدن منو بشنوه + نمیدونم بهش اعتقاد داری یا نه اما منو الیاس تو یه نگاه عاشق هم شدیم ، انگار که ما دوتا رو برای هم ساخته بودن یعنی تا دیدمش فهمیدم همینو می‌خوام. اون موقع هجده سالم بود و دبیرستانی بودم. یه روز که از مدرسه میومدم خونه ،دیدم همسایه ی جدید اومده برامون، یه خانواده که یه جوون خوش قد و بالا و خوشتیپ داشتن به اسم الیاس  مه لقا  انگار  خیلی از ماجرای آشنایی منو الیاس خوشش اومده بود با ذوق گفت مه لقا : خب خب بعدش از جام بلند میشم و دورتا دور اتاق قدم میزنم. به کتابا و وسایلی که روی قفسه اش چیده بود دست میکشم و نگاهشون میکنم در همون حالت ادامه دادم.+ هر روز به امید اینکه الیاس رو ببینم راس همون ساعتی که الیاس میرفت سرکار از خونه میزدم بیرون .کم کم تبدیل شد به یه عادت که حتما باید همدیگه رو دم در ببینیم و سلام علیک کنیم .من تو اون یونیفرم زشت مدرسه خیلی مسخره به نظر میرسیدم و با خودم میگفتم دو ماهه دارم الکی تلاش می‌کنم شاید الیاس حس میکنه هنوز  بچم. وقتی باهام حرف میزد همیشه سرش پایین بود و تو صورتم اصلا نگاه نمی‌کرد که خیلی حرصم درمیومد  . با فکر کردن به گذشته ها و خاطرات اولین آشنایی من با الیاس لبخند روی لبام میشینه پشت پنجره اتاق می ایستم و بی اختیار پرده هارو میکشم و به منظره ی سرسبز بیرون چشم میدوزم .مه لقا که سکوت منو دید با کنجکاوی زیاد پرسید مه لقا : خب چیکار کردی که دلشو بردی کلک ؟بهش نگاه میکنم و پوزخند میزنم + خیلی خوشت اومده هامه لقا : آره به نظر جالب میاد اشناییتون. تا اینجا که فهمیدم آقا الیاس مرد متین و خجالتی و تو شر و شیطونی خیلی دوس دارم بقیه اشو هم بشنوم ماجرا های عاشقانه رو دوس دارم .نگاهمو دوباره به پنجره میدوزم . چشمام همه جا رو زیر نظر داشت . وزش باد لابه لای برگ درختا، مرغ و خروس  هایی که توی محوطه ی حیاط ازین ور به اون ور می‌رفتن بوته های گل و گلدان های سفالی جلوی چشمام بودن اما ذهنم پرکشید به جاهای خیلی دور مثل  خاطراتزیر لب زمزمه کردم + خاطرات شیرینی با الیاس داشتم . دلم میخواست منو به چشم همسر ببینه .شبها با رویای الیاس میخوابیدم بعضی وقتا به سرم میزد که برم جلو و بهش بگم چقد دوسش دارم ولی میترسیدم جواب رد بشنوم و غرورم جریحه دار بشه . یه شب خیلی به خودم رسیدم منی که زیاد اهل آرایش نبودم غلیظ ترین آرایش و کردم و لباس مجلسی  خیلی باز و چسبون پوشیدم تو دلم میگفتم الیاس منو اینجور ببینه دلش میره . اون شب اونا دعوت بودن خونه ی ما. مادرم با مادرش توی مدت کم صمیمی شده بودن  و معصومه خانم بدش نمیومد من عروسش بشم هر وقت منو می‌دید آروم بهم عروسم میگفت که دلم قیلی ویلی میرفت. وقتی اون شب الیاس منو دید ، چشماش داشت از کاسه درمیومد. یکم به بر و روم  نگاه کرد بعدش با خجالت سرشو انداخت پایین.  عرق از سرو وصورت الیاس می‌چکید من کشته مرده ی خجالتی بودناش بودم و به نظرم خیلی جذاب میومد . اخه مردی که با گستاخی به اندام و زیباییات نگاه نکنه و دست نزنه خیلی جذابه. مه لقا میدونی  اولین چیزی که تو اون حالت بهم گفت چی بود ؟مه لقا سرشو به معنی نه تکون داد و گفت : چی ؟+ بهم گفت ویدا خانم چقد تغییر کردی نشناختم منم با عشوه  بهش گفتم حالا این تغییرات خوبه یا بد اون بدون اینکه به صورتم نگاه کنه گفت خیلی خوبه اما من ویدای  قبلا رو بیشتر می‌پسندم . با ذوق و هیجان گفت مه لقا : واااای یعنی اونم یجورایی بهت گفت تورو پسندیده و میخوادت با لبخند سرمو تکون دادم و گفتم آره </description><category>*Sogand*</category><author>*Sogand*</author><pubDate>Sun, 11 Oct 2026 15:57:57 +0330</pubDate></item><item><title>عاشقانه های مایا و اِلیوت۲</title><link>https://virgool.ir/@www.sogand.davoodi77/عاشقانه-های-مایا-و-اِلیوت۲-ouyhvpc2aqsz</link><description>مایا : خیلی ناراحتم الیوتالیوت : از چی؟مایا : از اینکه وقتی حالت خوب نیست نمیتونم خوشحالت کنمالیوت : من برای خوب شدن حالم نیاز به کسی ندارم مایامایا : اما من کسی نیستم ...________________________________________________الیوت : کاری که بیشتر از هر چیزی دوس داری انجام بدی چیه مایا ؟مایا : دلتنگی برای  توالیوت : دلتنگی هم شد کار؟!مایا : آره ، چون وقتی دلتنگت میشم برات شعر مینویسم..________________________________________________مایا : بهت حسودی میکنم الیوتالیوت : چرا؟مایا : چون یکی مثل من دوست دارهالیوت : خب منم دوست دارممایا : آره ولی نه به اندازه ی من ..._______________________________________________الیوت : اگر قرار باشه یه روز از هم جدا بشیم برای آخرین بار چی بهم میگی؟مایا : ازت میخوام تورو ببوسمالیوت : ببوسی ؟مایا : شاید وقتی بوسیدمت دلت خواست بمونی ...________________________________________________مایا : الیوت اگه یه روز همدیگه رو گم کنیم چی ؟الیوت : مگه میشه همو گم کنیم ؟مایا : آره ، به صورت های مختلفالیوت : چطور؟مایا : مثلا من تو رو توی خاطراتت گم کنم و تو منو توی قلبت....</description><category>*Sogand*</category><author>*Sogand*</author><pubDate>Thu, 08 Oct 2026 04:45:42 +0330</pubDate></item></channel></rss>