<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های chemibazar</title><link>https://virgool.ir/feed/@www.chemibazar.com</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 14:09:39</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/55436/avatar/LE1faS.png</url><title>chemibazar</title><link>https://virgool.ir/@www.chemibazar.com</link></image><item><title>از سیر تا پیاز استون – تاریخچه، خواص، کاربردها</title><link>https://virgool.ir/@www.chemibazar.com/از-سیر-تا-پیاز-استون-تاریخچه-خواص-کاربردها-rbhm7hjwa6l1</link><description>شاید اولین باری که اسم استون را شنیدید، کودکی بودید که مادرتان از شما خواسته بود تا لاک پاک کن را برای او بیاورید. استون با فرمول شیمیایی CH۳)۲CO) ماده‌ای آلی است که توسط متابولیسم بدن به طور طبیعی تولید شده و تقریبا در هر خانه‌ای به عنوان ماده اولیه لاک پاک‌کن پیدا می‌شود با این وجود استفاده اصلی آن در صنعت به عنوان حلال و پاک کننده در آزمایشگاه‌ها است. استون یا پروپانون مایعی بی‌رنگ، فرار و آتشگیر است، و به عنوان ساده‌ترین و کوچکترین کتون موجود شناخته می‌شود.جالب است بدانید که افراد دیابتی استون بیشتری از افراد معمولی تولید می‌کنند و در آزمایشگاه‌ها از استون به جای آب برای شستن ظروف آزمایشگاهی استفاده می‌شود و مهمتر از آن زندگی بدون استون در جامعه امروزی تقریبا غیرممکن است. شیمی بازار به عنوان بورسی برای فروش و خرید مواد شیمیایی، قصد دارد تا با یادداشتی مختصر ولی جامع در مورد این ماده شیمیایی آلی، امکان خرید استون را به صورت آگاهانه برای خریداران فراهم نماید. برای نیل به این منظور ابتدا تاریخچه استون را بررسی و سپس طبق روال به بررسی خواص استون پرداخته و پس از بیان نحوه تهیه و تولید استون، به بیان خلاصه‌ای از کاربردهای آن خواهیم پرداخت.تاریخچه استوناولین شواهد تاریخی کشف استون یا دی متیل کتون به ابتدای قرن هفدهم در فرانسه بر می‌گردد. ژان بگوین دانشمند و یاترو شیمیست فرانسوی که مدرسه داروسازی را در سال ۱۶۰۰ در پاریس تاسیس کرده بود، اقدام به نوشتن کتابی به زبان لاتین با عنوان شروع شیمی (Tyrocinium Chymicum) کرد. در این کتاب که در سال ۱۶۱۰ منتشر شد، او تهیه استون از استات سرب را به روش تقطیر جامد (پایرولیز) توضیح داده و محصول تولید شده را روح زحل نامیده است، زیرا سرب در ستاره‌شناسی آن زمان سمبل سیاره زحل بود.جان گلااُبر شیمیست و کیمیاگر هلندی-آلمانی نیز به روش پایرولیز از استات سرب و استات روی در اواسط قرن هفدهم موفق به تهیه استون شد و آن‌ها را روح سرب و روح روی نامید و بیان کرد که هر دو تاثیر یکسانی بر روی بیماری‌ها خواهند داشت.در سال ۱۶۷۱ سباستین مت لا فاوق شیمیست و داروساز فرانسوی از استون به عنوان حلالی برای استحصال اجزای فعال تریاک استفاده کرد. در ابتدای قرن هجدهم ریچارد چنویکس شیمیست و مینرالوژیست ایرلندی پایرولیز بسیاری از استات‌ها را مورد مطالعه قرار داد. او اسید استیک را فقط از استات سیلور و استون را از استات باریوم تهیه کرد و اسید حاصل را روح پایرو استیک نامید.هر چند دانشمندان بسیاری بیش از دو قرن روی دی متیل فرمالدهید (استون) کار کردند، اما در نهایت دو دانشمند فرانسوی و آلمانی به نام‌های ژان بتیست آندره دوما و یوستوس فری‌هر فون لیبیش در سال ۱۸۳۲ موفق به ارائه فرمول تجربی دی متیل کربونیل (استون) شدند. در سال ۱۸۳۳ آنتونی الکساندر بروتوس باسی شیمیست و داروساز فرانسوی اسم استون را برای این ماده شیمیایی با دادن پسوند -ون به است (گرفته شده از استیک) پیشنهاد داد که مورد قبول همگان واقع شد. در سال ۱۸۵۲ نیز شیمیست انگلیسی-اسکاتلندی الکساندر ویلیام ویلیامسون مشخص کرد که استون متعلق به خانواده اَستیل‌ها است.در سال ۱۸۸۵ میلادی فریدریش آگوست ککوله فُن اشترادونیتس شیمیست آلمانی ساختار مدرن فرمول استون را ارائه کرد و در نهایت حییم عزرائیل وایزمن (Chaim Azriel Weizmann) بایوشیمیست روس که اولین رئیس جمهور رژیم صهیونیستی و نیز به همراه آلبرت انیشتین، زیگموند فروید و مارتین بوئبر، عضو هیئت علمی دانشگاه اورشلیم بود،در اواسط قرن بیستم موفق به کشف فرآیندی برای ساخت استون به طور اقتصادی شد که امروزه نیز این پروسه به نام فرآیند وایزمن شناخته می‌شود.اما از سال ۱۹۶۴ این فرآیند نیز متروک گشته و جای خود را به فرآیندهای واکر، واکر-هوخست و هوک (کیومین) داد. جالب است بدانید که استون در خون و ادرار همه انسان‌ها وجود دارد ولی خوردن آن موجب مسمویت می‌گردد.خواص استوناستون مایعی بی‌رنگ با طعمی شیرین و بویی میوه‌ای تند و خشن است که با فرمول شیمیایی CH۳)۲CO) شناخته می‌شود، این ماده شیمیایی در ۵۶,۰۵ درجه سانتی‌گراد می‌جوشد و در منفی ۹۴.۰۷ درجه سانتی‌گراد ذوب خواهد شد. استون با وزن مولکولی ۵۸.۰۸ گرم بر مول، ۴ اتم سنگین و یک پیوند کووالانسی دارد. دی متیل کتون در آب با هر غلظتی بر خلاف بیشتر مواد شیمیایی آلی حل شده و با ویسکوزیته‌ای برابر ۰.۳۲ سنتی پوآز، بسیار روان است. شکل فضایی مولکولی استون تری گونال بوده و دانسیته آن در دمای ۲۵ درجه سانتی‌گراد ۰.۷۸۴۵ گرم بر سانتی‌متر مکعب می باشد.استون در بنزن، دی اتیل اتر، متانول، کلروفرم و اتانول حل شده و نقطه اشتعال آن در منفی ۱۶,۹۹ تا منفی ۲۰ درجه سانتی‌گراد توسط منابع مختلف گزارش شده است. دانسیته نسبی بخار آن برابر ۲ گرم بر سانتی‌متر مکعب و فشار بخارش ۱۸۰ میلیمتر جیوه در ۲۰ درجه سانتی‌گراد است و در ۴۶۵ درجه سانتی‌گراد به خودی خود آتش خواهد گرفت.نحوه تهیه استوناستون هم مانند سایر کتون‌ها از اکسیداسیون الکل‌های نوع دوم به دست ‌می‌آید، اما به سه روش کلی قابل تولید است که در این میان روش واکر-هوخست از سال ۱۹۶۴ به یکی از فرآیندهای صنعتی غالب برای تولید استون تبدیل شده است. این سه روش را به ترتیب مورد بحث و بررسی قرار خواهیم داد.فرآیند واکر-هوخستدر این روش پروپن با اکسیژن هوا در مجاورت کلیرید پالادیوم دو ظرفیتی (کاتالیزور) در فاز مایع و در دمای ۱۱۰ تا ۱۲۰ درجه سانتی‌گراد و فشار ۱۰ تا ۱۴ بار به طور مستقیم اکسید شده و استون تولید می‌کند.CH۳CH=CH۲ + ۰,۵O۲ → CH۳COCH۳معمولا به دلایل اقتصادی این فرآیند به صورت دو مرحله‌ای صورت می‌پذیرد زیرا می‌توان از پروپن و گاز پروپان به طور همزمان استفاده کرد. استون در دو مرحله تقطیر از ترکیب‌های با نقطه جوش پایین‌تر و بالاتر جدا خواهد شد.روش واکر یا اکسید کردن ایزوپروپیل الکلدر این روش در دمای ۴۰۰ تا ۶۰۰ درجه سانتی‌گراد و در حضور کاتالیزورهای نقره یا مس و همچنین در دمای ۳۰۰ تا ۴۰۰ درجه با حضور اکسید روی یا در دمای ۵۰۰ درجه و فشار ۳ بار در حضور کاتالیزورهای مس و یا برنج، تهیه استون از ایزوپروپیل انجام ‌می‌شود.چون دمای مورد نیاز برای استفاده از اکسید روی به عنوان کاتالیزور کمتر از دو حالت دیگر است و همچنین اکسید روی ارزانتر از کاتالیزورهای دیگر خواهد بود. فرآیند استفاده از اکسید روی اقتصادی‌تر بوده و به صورت زیر انجام می‌گیرد:(CH۳)۲CHOH + ۰,۵O۲ → CH۳COCH۳ + H۲O(CH۳)۲CHOH → CH۳COCH۳ + H۲همچنین در صورت استفاده از کرومیت مس به عنوان کاتالیزور، متیل ایزوبوتیل کتون نیز به عنوان محصول جانبی تولید خواهد شد و امکان تولید پر اکسید هیدروژن در کنار استون وجود خواهد داشت. دمای مورد نیاز برای این فرآیند بین ۹۰ تا ۱۴۰ درجه سانتی‌گراد و فشار موردنیاز برابر با ۳ تا ۴ بار خواهد بود.تولید استون به عنوان محصول جانبی در فرآیند هوکدر این روش که به روش کیومن نیز مشهور است استون از پروپیلن به صورت غیر مستقیم تهیه می‌شود. تقریبا ۸۳ درصد استون جهان به این روش در حال تولید است. در این روش بنزن توسط پروپیلن، آلکالی شده و کیومن تولید می‌کند. کیومن در مجاورت هوا اکسید گردیده و استون در کنار فنول تولید خواهد شد.البته روش‌های قدیمی‌تری نیز برای تولید استون وجود دارد، قدیمی‌ترین این روش‌ها که در قرن هفدهم نیز مورد استفاده قرار می‌گرفت پایرولیز (تقطیر خشک) استات‌ها بود. در زمان جنگ جهانی اول با روش وایزمن از تخمیر اتانول-بوتانول-استون در حضور باکتری کلستریدیوم آستو بیتلکوم، تولید استون انجام می‌گرفت. این فرآیند اقتصادی بود ولی با ظهور روش‌های جدید با درصد خلوص بیشتر و قیمتی تقریبا یکسان این روش به فراموشی سپرده شد. همانطور که ذکر شد در متابولیسم بدن انسان نیز مقدار کمی استون با کربن زدایی از ترکیبات کتونی بدن تهیه می‌شود و در هنگام گرسنگی یا در بیماران دیابتی این مقدار تولید بالاتر خواهد بود.کاربردهای استوناستون یکی از حلال‌های آلی بسیار پر کاربرد در صنعت است. حدود یک سوم از کل خرید استون در جهان صرف استفاده به عنوان حلال شده و یک چهارم از خرید استون در جهان صرف تولید سیانوهیدرین استون و متیل متاآکریلیت می‌گردد.استون حلال بسیار خوبی برای بسیاری از پلاستیک‌ها و بعضی از فیبرهای مصنوعی و رزین‌های طبیعی است و از آن برای رقیق کردن رزین پلی استر، پاک کردن ابزار و حل کردن اپوکسی‌های دو قسمتی و کریستال‌های سیانور قبل از سخت شدن استفاده می‌شود. استون به عنوان یکی از مواد فرار رنگ‌ها و نیز ورنی‌های روی چوب نیز کاربرد دارد. همچنین استون به عنوان یکی از مواد اصلی پاک کننده در آماده کردن فلزات قبل از رنگ نقش بزرگی بر عهده گرفته است. از استون به عنوان ضد زنگ فلزات نیز می‌توان استفاده کرد.مقدار زیادی از خرید استون توسط صنعت داروسازی انجام می‌گیرد، زیرا برای ساخت داروهای مختلف می‌توان از خاصیت حلالی آن استفاده کرد. با اینکه خود استون قابل اشتعال است، اما از آن برای حمل استیلن که قابلیت اشتعال بسیار بالاتری دارد به عنوان حلال استفاده می‌شود. جالب است بدانید که یک لیتر استون در فشار ۱۰ بار قابلیت حل ۲۵۰ لیتر استیلن را در خود دارا است.حدود ۲۰ درصد از خرید استون در جهان تنها برای تولید بیسفنول ای صورت می‌پذیرد. این ماده شیمیایی پایه‌ای برای ساخت بسیاری از پلیمرها مانند پلی کربنات‌ها، پلی اورتان‌ها و رزین‌های اپوکسی است. همچنین چند میلیون تن استون برای تولید متیل ایزوبوتیل کتون و متیل ایزوبوتیل الکل مصرف می‌شود.تقریبا تمام آزمایشگاه‌ها از استون برای شستن ظروف آزمایشگاهی استفاده می‌کنند که علت اصلی آن قیمت ارزان استون و فراریت آن است. استون به عنوان حلالی قطبی و پروتونی در بسیاری از واکنش‌های آلی نقش داشته و علاوه بر این از استون به عنوان عامل ترسیب پروتئین‌ها نیز استفاده می‌شود.استون کاربرد وسیعی در ساخت بسیاری از مواد آرایشی و پزشکی داشته و همچنین به عنوان یک افزونه غذایی پذیرفته شده است. از استفاده‌های صنعتی استون که رد شویم، رایجترین استفاده خانگی استون که در ابتدای این یادداشت هم به آن اشاره شد، به عنوان ماده اولیه لاک پاک‌کن می‌باشد. گریمورها از استون به عنوان پاک کننده چسب وسایلی مثل سبیل مصنوعی استفاده می‌کنند. همچنین برای برق انداختن لوازمی که با پرینتر سه بعدی ساخته شده‌اند بخار استون به کار گرفته می‌شود.منبع : شیمی بازار</description><category>chemibazar</category><author>chemibazar</author><pubDate>Tue, 01 Oct 2019 16:40:53 +0330</pubDate></item><item><title>بوتیل استات و کاربردهای آن</title><link>https://virgool.ir/@www.chemibazar.com/بوتیل-استات-و-کاربردهای-آن-fcnu1hoxj5v2</link><description>بوتیل استات نوعی ترکیب شیمیایی با فرمول C۶H۱۲O۲ است. از بوتیل استات عموماً به عنوان حلال برای تولید محصولاتی مانند لاک‌های آرایشی، جوهر و چسب‌ها استفاده می‌شود.متداول‌ترین روش برای تولید بوتیل استات از طریق فرآیند استر کردن (استری شدن) ایزومر بوتانول و استیک اسید است. طی این فرآیند، باید به دو ماده (یعنی ایزومر بوتانول و استیک اسید) در حضور یک اسید قوی مانند سولفوریک اسید، گرمای زیادی داده شود. به بیان دیگر، این ماده توسط واکنش بین یک اسید و یک الکل همراه با حذف آب تشکیل می‌گردد. دانشمندان کشف کرده‌اند که بوتیل استات در فرومون‌های زنگ دار ترشح شده توسط حیوانات، به خصوص حشرات حضور دارد. فرومون زنگ دار نوعی ماده شیمیایی است که حیوانات زمانی که تحت حمله باشند از خود ترشح می‌کنند. این ماده در واقع به سایر هم‌نوعان آن حیوان هشدار می‌دهد که این منطقه در خطر است و آن‌ها را نسبت به این تهدید و حمله آگاه می‌سازد تا بتوانند از خود دفاع کرده و یا فرار کنند.خواص فیزیکی و شیمیایی بوتیل استاتهمانطور که بیان شد، بوتیل استات ماده‌ای به شکل مایع است. این مایع هیچ رنگی ندارد و بوی آن شبیه به بوی موز است. بوتیل استات به عنوان ماده‌ای شناخته می‌شود که به شدت اشتعال پذیر است. نقطه اشتعال این محصول در دمای ۲۴ درجه است و درجه‌‌ی اشتعال آن نیز ۳ برآورد شده است. از لحاظ قابلیت حل شدن و حل‌پذیری، بوتیل استات به سرعت و به راحتی با سایر مواد حلال مانند الکل ها، کتون ، گلیکول و استر حل می‌شود، ولی حل شدن آن با آب چندان آسان نخواهد بود.عناصر موجود در بوتیل استات شامل کربن، هیدروژن و اکسیژن می‌شود. وزن مولکولی آن ۱۱۶.۱۶ گرم/مول است و نقطه‌ی جوش آن نیز بین ۹۶ تا ۱۲۶ درجه سانتی گراد‌ اندازه گیری شده است.کاربردهای بوتیل استات در صنایع مختلفاز بوتیل استات برای مقاصد و اهداف مختلفی استفاده می‌شود. به صورت کلی، بوتيل استات حلالي عالي براي نيتروسلولز، سلولز اترها، سلولوئيد، لاستيك هاي كلردار شده، پلي ونيل استات، پلی وینل کلراید، هوستافلكس، پلي استايرن، پلي اكريلات ها، بيشتر رزين هاي خنثي نرم كننده‌ها ، چربي‌ها و روغن‌ها مي باشد. همین امر باعث شده است تا از این ماده استفاده‌های بسیار متنوعی شود. به صورت کلی، بیشترین استفاده از بوتیل استات برای تولید محصولات دارویی است، پس از آن مربوط به تولید انواع رنگ‌های ساختمانی و سپس تولید لوازم آرایشی می‌شود. در ادامه به معرفی برخی از کاربردهای مختلف این ترکیب خواهیم پرداخت:– اضافه کردن آن به گازوئیل به منظور جلوگیری از آسیب دیدن موتور وسایل نقلیه.– استفاده به عنوان حلال برای تولید انواع لاک (محصولات لاکی، لاک چوب و …)– نیتروسلولز نوعی اسید نیتریک است که از آن برای تولید لاک‌ها استفاده می‌شود. بوتیل استات به راحتی قادر است نیتروسلولز را حل کند. بنابراین از این ماده متداولاً جهت تولید لاک‌های نیتروسلولز استفاده می‌شود.– استفاده برای تولید محصولات مرتبط با مراقبت از ناخن مانند لاک‌های تزئینی، محلول‌های پاک کننده لاک، محصولات زیرسازی و سایر محصولات مراقبت از ناخن.– استفاده به عنوان طعم و عطر دهنده برای تولید محصولاتی مانند شکلات ها، بستنی ها، کیک‌ها و انواع ماست و پنیرها.– این ماده به عنوان یک عامل رقیق کردن برای رنگ‌ها در جوهر مورد استفاده برای علامت ‌گذاری میوه‌‌ها و سبزیجات استفاده می‌شود.– بوتیل استات یکی از مهم‌ترین ترکیبات مورد نیاز برای تولید پنیسیلین-جی است.– از بوتیل استات برای تولید انواع چرم مصنوعی، شوینده ها، انواع پلاستیک‌ها و شیشه‌های نشکن و ایمن استفاده می‌شود.– از آنجایی که این محلول به سختی و به کمی در آب حل می‌شود، از آن برای تولید محصولات دارویی استفاده می‌شود.– استفاده برای تولید عطر و اودکلن.نحوه فروش بوتیل استاتفروش و حمل و نقل بوتیل استات عموماً در ظروف مخصوص انجام می‌شود. ظرف‌های نگهدارنده بوتیل استات را عموماً باید در محیط‌های خنک، با تهویه مناسب هوا، به دور از هر ماده اکسید شونده و البته به دور از نور مستقیم خورشید نگهداری کرد. حتماً توجه داشته باشید که بوتیل استات در تماس با حرارت مستقیم و یا شعله‌ی آتش قرار نگیرد. حلال‌هایی مانند بوتیل استات را عموماً نمی‌توان در ظرف‌های پلاستیکی نگهداری کرد. برای نگهداری و یا جابجایی این دست مواد‌ حتماً باید از محفظه‌های استیل، آلومینیوم و یا کربن استیل استفاده کرد. استفاده از استیل ضد زنگ (استنلس استیل) نیز به عنوان گزینه‌ای مناسب توصیه می‌شود. نکته‌ی آخر آنکه هنگام حمل و نقل این ماده، حتماً برچسب «قابل اشتعال» به آن چسبانده شود.منبع : شیمی بازار</description><category>chemibazar</category><author>chemibazar</author><pubDate>Sun, 29 Sep 2019 12:14:02 +0330</pubDate></item><item><title>پلی وینیل کلراید و کاربردهای آن</title><link>https://virgool.ir/@www.chemibazar.com/پلی-وینیل-کلراید-و-کاربردهای-آن-uho4ax4hlrdu</link><description>مشخصات پلی وینیل کلرایدپی وی سی یک پلاستیک خشک است با چگالی بالا. پلی وینیل کلراید به چند دلیل مصارف زیادی در صنایع مختلف دارد که آنها را بررسی میکنیم. این ماده ترکیبی است از مشتقات نفت خام و گاز کلر که طی فرایند پلیمریزاسیون تولید می شود .فرمول شیمیایی: C۲H۳CI)n)نام‌های دیگر: پلی کلرو اتیلندمای ذوب: ۱۰۰ – ۲۶۰ درجه سانتی‌گرادمزایای پلی وینیل کلرایدعموما در دسترس بوده و در نتیجه نسبتاً ارزان است.در مقایسه با پلیمرهای دیگر از چگالی بسیار بالایی برخوردار است (چگالی نسبی در حدود ۱/۴) و نسبت به تغییر شکل مقاوم است.PVC خشک از مقاومت کششی بسیار بالایی برخوردار است.مقاومتی بسیار خوبی در برابر مواد شیمیایی و بازها دارد.معایب پلی وینیل کلرایداز ثبات حرارتی بسیار ضعیفی برخوردار است. بدین خاطر، معمولاً در دماهای بالا از افزودنی‌های تثبیت‌کننده در فرآیند تولید استفاده می‌گردد.هنگام سوختن یا ذوب شدن بخارهای سمی آزاد می‌کند.گرید های مختلف پلی وینیل کلرایدسه ویژگی اصلی که گریدهای مختلف پلی وینیل کلراید را تعیین می‌کنند عبارتند از :جرم مولکولی : جرم مولکولی به دمایی که در آن پلیمریزاسیون اتفاق می افتد ( بین ۴۰ تا ۷۰ درجه سانتی گراد ) بستگی دارد . هر چه دما بالاتر باشد وزن مولکولی و در نتیجه آن طول زنجیرها کوتاه‌تر است .اندازه ذرات : توسط مقدار سورفکتانت اضافه شده به سلول واکنش و شرایط تلاطم در راکتور مشخص می‌شود.تخلخل ذرات : تخلخل یکی از خواص مهم و موثر در کاربردهای نهایی است. این خاصیت توسط دو عامل دما و اضافه کردن سورفکتانت کنترل می‌شود.تولید پلی وینیل کلرایدشیمیدان روسی ایوان استرا میسلنسکی و فریتز کلیت از آلمان (پیش از قرن بیستم) هر دو تلاش کردند تا پی وی سی را در محصولات تجاری به کار گیرند اما مشکلاتی از جمله سختی و گاهی شکنندگی پلیمر تلاش‌های آنها را بی‌نتیجه ‌گذاشت. در سال ۱۹۲۶ والدو سیمون از بی اف گودریچ روشی برای نرم کردن پی وی سی به‌وسیله مخلوط کردن آن با افزودنی‌های گوناگون گسترش داد. نتیجه ماده‌ای انعطاف‌پذیر بود که به سادگی در فرایندها شرکت می‌کرد و بزودی در استفاده‌های تجاری شایع شد.دو ماده خام مورد استفاده برای تولید پی وی سی ، اتیلن و کلر هستند .در اثر واکنش این دو جزء اتیلن دی کلراید تشکیل می شود که در اثر شکسته شدن آن مونومر وینیل کلراید شکل می گیرد و این رادیکال های آزاد برای تولید پی وی سی مورد استفاده قرار می‌گیرند .دو تکنیک عمده که برای این کار استفاده می شوند عبارتند از پلیمریزاسیون سوسپانسیونی و پلیمریزاسیون امولسیونی اما در برخی موارد به روش های پلیمریزاسیون بالکی و محلولی نیز این کار را انجام می‌دهند .نفت خام / گاز طبیعی و سنگ نمک مواد اولیه برای تولید PVC هستند. اتیلن محصول ابتدایی حاصل از کراکینگ نفتا است .از سوی دیگر کلر حاصل از فرآیند کلروالکالی بر روی سنگ نمک است . محصولات جانبی کلروالکالی سدیم هیدروکسید و هیدروژن هستند که به عنوان ماده خام برای سنتز مواد دیگر استفاده می‌شوند .از ترکیب اتیلن و کلر ، وینیل کلراید (VC) با بازده ۴۳ تا ۵۷ % تولید می شود VC نیز با استفاده از روش های متعددی که برای پلیمریزاسیون وجود دارد به PVC تبدیل می شود که پودری سفید رنگ و بدون بو است که با برخی افزودنی ها برای مصارف بعدی مخلوط می‌شود .دانه های PVC در پلیمریزاسیون سوسپانسیونی (تعلیقی) به صورت گرانول و در پلیمریزاسیون امولسیونی به صورت پودر می‌باشد.کاربرد پلی وینیل کلرایدپی وی سی در چاپ سه بعدیبزرگترین چالش پیش‌رو در به ‌کارگیری پی وی سی در چاپ سه بعدی از طبیعت فرساینده آن نشأت می‌گیرد که به شدت طول‌ عمر اجزای داخلی پرینتر را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. تاکنون برخی تلاش‌ها در جهت ساخت نازل متناسب با پی وی سی صورت گرفته که هیچ کدام مثمر ثمر واقع نبوده‌اند.پی وی سی و ماشین‌کاری CNCبا این اینکه این ماده می‌تواند تحت برش‌های ماشین‌های CNC قرار گیرد، تمامی متخصصین این ماشین‌ها به اثر فرسایندگی پی وی سی بر تیغه‌ی ماشین پی برده‌اند. بنابراین اگر تیغه برش، فولاد ضدزنگ یا فلزی مقاوم در برابر خوردگی و فرسایش نباشد، به مرور زمان دچار خوردگیِ زیادی خواهد شد.پی وی سی در تزریق پلاستیکاین پلیمر در فرآیند قالب‌گیری تزریقی مورد استفاده قرار میگیرد. البته، حضور کُلُر در ساختار ماده موجب پیچیده شدن فرآیند می‌گردد. دلیل این امر در حقیقت بدین خاطر است که پی وی سیِ مذاب گاز سمیِ فرساینده‌ای از خود متساطع می‌کند. طبیعتاً، کارگاه‌های میزبان این ماشین‌آلات می‌بایست به سیستم تهویه‌ی مناسبی مجهز گردند.پی وی سی در لباس و پوششاز پلاستیک پی وی سی برای تولید ماده ای چرم مانند به نام رکسین استفاده میشود . این چرم مصنوعی به دلایل ارزان تر بودن، ضد آب بودن و مقاومت در برابر مواد شیمیایی برای تولید کفش ، شلوار ، کت و لوازم استفاده می‌شود .پی وی سی در صنعت ساختماناین پلیمر در ساخت لوله،لوله های سیم پیچ باریک، اتصالات، دیوارپوش، درب ها و پنجره ها بسیار پرکاربرد و ضروری است.به طور کلی پلی وینیل کلراید مصارف کسترده ای دارد و در اکثر کالاهایی که از پلاستیک در تولید آنها استفاده شده است، به کار می‌رود.ایمنی پلی وینیل کلرایداین ماده در زمان سوختن یا ذوب شدن موجب آزادسازی بخار کلرید هیدروژن می‌شود و می‌تواند تهدیدی جدی برای سلامتی قلمداد گردد. به دلیل اینکه دفع و تخریب ترکیبات حاوی پی وی سی گاز هیدروژن کلراید (گازی سمی و خفه کننده) در جو آزاد کرده و مشکلات زیستی ایجاد میکند، در کاربردهایی که احتمال وقوع آتش‌سوزی بالا باشد، از سیم‌های الکتریکی با عایق‌های فاقد پی وی سی استفاده می‌شود.منبع : شیمی بازار</description><category>chemibazar</category><author>chemibazar</author><pubDate>Thu, 26 Sep 2019 10:42:07 +0330</pubDate></item><item><title>مونو اتیلن گلایکول و کاربردهای آن</title><link>https://virgool.ir/@www.chemibazar.com/مونو-اتیلن-گلایکول-و-کاربردهای-آن-thspkhjv4cul</link><description>ویژگی مونو اتیلن گلایکولمونو اتیلن گلایکول ترکیبی آلی است که در حالت خالص، مایعی بیرنگ، بی بو و سمی با مزه ای شیرین می باشد. این ماده به عنوان ضدیخ در وسایل نقلیه و پیش ماده برای پلیمرها مورد استفاده قرار می گیرد. اتیلن گلیکول با دی اتیلن گلیکول (دی ال اتر سنگینتر) یا با پلی اتیلن گلیکول (پلیمر پلی اتر غیرسمی) مخلوط نمی‌شود.نام صنعتی : منو اتیلن گلایکول/ MEGفرمول شیمیایی : C۲H۶O۲نقطه جوش و انجماد این ماده نسبت به غلظت آن متغیر است.اتیلن گلیکول خالص ظرفیت گرمایی خاصی دارد که تقریباً نصف آن آب است؛ بنابراین، در حالی که حفاظت در برابر انجماد و نقطه جوش افزایش می‌یابد و ظرفیت گرمای ویژه مخلوط آب نسبت به آب خالص را کاهش می‌دهد.تاریخچه مونو اتیلن گلایکولبرای اولین بار شیمیدان فرانسوی چارلز ورتز در سال ۱۸۵۹ توسط فرآیند صابونی کردن اتیلن گلیکول موفق به تولید MEG شد. پس از آن آمریکا در سال ۱۹۱۷ با استفاده از کلروهیدراسیون اتیلن، این ماده را به صورت نیمه تجاری تولید کرد و اولین واحد بزرگ تجاری برای تولید EG در سال ۱۹۲۵ در چارلستون آمریکا برپا شد. تا سال ۱۹۲۹ این ترکیب به صورت گسترده توسط تقریبا تمام تولید کنندگان دینامیت استفاده می‌شد که منجر به صدور مجوز برای محصول آن در سال ۱۹۵۳ شد.تولید مونو اتیلن گلایکولاین واکنش می‌تواند توسط هر دو اسیدها یا پایه‌ها کاتالیز شود، یا می‌تواند در pH خنثی در دمای بالا رخ دهد. بالاترین میزان تولید اتیلن گلیکول در pH اسیدی یا خنثی رخ می‌دهد.این ماده از اتیلن به وسیله واسطه ای به نام اتیلن اکساید تولید می‌شود. در این فرآیند EO و آب با هم واکنش داده و اتیلن گلیکول‌ها تولید خواهند شد. یکی از نکات جالب در مورد این واکنش این است که واکنش را در محیط هایی با pH متفاوت می توان انجام داد.فرآیند تولیددر مرحله اول ابتدا اتیلن و اکسایدها به داخل یک راکتور چند لوله ای جهت تولید اتیلن اکساید وارد می شوند. این واکنش گرما زا در بسترهای ثابت داخل لوله های راکتور و عموما در فاز گازی اتفاق می‌افتد (کاتالیست مورد استفاده نقره بر روی پایه ای از آلومیناست).کاربرد مونو اتیلن گلایکولاز کاربردهای اتیلن گلیکول در صنعت می توان به استفاده به عنوان خنک کننده، سیال انتقال دهنده حرارت، ضد یخ و همچنین بازدارنده هیدرات در خطوط گاز اشاره کرد. همچنین به عنوان ماده خام برای مصارف صنعتی همچون ساخت الیاف پلی استر، پارچه و پلی اتیلن ترفتالات (که در تولید بطری استفاده می شود) مورد استفاده قرار می گیرد. اتیلن گلیکول در صنعت برای حذف بخار آب از گاز طبیعی قبل از پردازش استفاده می‌شود.ایمنی مونو اتیلن گلایکولاین ترکیب در لیست مواد سمی و خطر آفرین برای سلامتی انسان دسته بندی می‌شود و از بلع، تماس با پوست و چشم و تنفس آن باید خودداری کرد. در صورت تماس با پوست و چشم باید محل برخورد را با آب جاری فراوان شست و شو داد و اگر کسی این ماده را ببلعد باید به میزان زیاد به او آب خوراند.خطر عمده مونو اتیلن گلیکول، تهدید محیط زیستی آن است. چرا که به دلیل ماهیت مایع داشتن به آسانی به خاک نفوذ کرده و می‌تواند منجر به آلودگی آب‌های زیرزمینی شود.به دلیل سمیت بالایی که این ماده دارد استفاده از آن در موارد زیر منع شده است:• تجهیزات مربوط به آب مصرفی• در ساخت و فرمولاسیون غذا، دارو و مواد آرایشی بهداشتی• به عنوان ضد یخ در مخازن آب• ضدیخ در سیستم های اطفا حریقشیمی بازار به عنوان بورسی برای فروش و خرید مونو اتیلن گلایکول و سایر مواد شیمیایی، امیدوار است که با معرفی مختصر این ماده، توانسته باشد گامی موثر در کمک به انتخاب MEG با توجه به کاربرد آن برای خریدار بردارد.منبع: شیمی بازار</description><category>chemibazar</category><author>chemibazar</author><pubDate>Tue, 24 Sep 2019 12:51:29 +0330</pubDate></item><item><title>اسید نیتریک و کاربردهای آن</title><link>https://virgool.ir/@www.chemibazar.com/اسید-نیتریک-و-کاربردهای-آن-vc8kcuzmvujn</link><description>بدون شک، اسید نیتریک یکی از مهمترین اسید‌های کشف شده توسط بشر است. این اسید که با نام‌های آب قوی، آب قدرتمند و همچنین روح نیتر ( روح پتاسیم نیترات) در قرن هجدهم میلادی نیز شناخته می‌شده، با فرمول شیمیایی HNO۳ در علم شیمی شناخته می‌شود. اسید نیتریک اسیدی بسیار قوی و خورنده است. این اسید در حالت خالص وقتی که تازه تولید شده، بی‌رنگ است اما با گذشت زمان مقداری از اکسید نیتروژن و آب آن تبخیر شده و رنگی زرد را نشان خواهد داد.این اسید در دمای پایین، درون آب کاملا حل خواهد شد. اسید نیتریک یکی از مواد رایج در تمامی آزمایشگاه‌ها و از اصلی‌ترین مواد صنعتی است. یکی از دلایل اصلی خرید اسید نیتریک، ساختن آمونیوم نیترات برای کودهای شیمیایی است. این اسید همچنین در ساختن مواد منفجره مثل نیتروگلیسرین، پلاستیک‌ها و رنگ‌ها کاربرد دارد.نیتریک اسید دارای شکل مولکولی تریگونال و وزن مولکولی ۶۳ گرم بر مول است، در ۸۳ درجه سانتیگراد می‌جوشد و در منفی ۴۲ درجه سانتیگراد ذوب خواهد شد. اسیدیته این اسید بسیار بالا است و به محض برخورد با پوست باعث سوختگی شدید خواهد شد، لذا کار با آن بدون دستکش خطرناک بوده و در صورت برخورد با پوست باید با آب فراوان محل برخورد شسته شود.فروش نیتریک اسید بیشتر با غلظت ۶۸ درصد در مقیاس تجاری انجام می‌شود و اگر به صورت غلظت بیشتر از ۸۶ درصد فروخته شود، اسید نیتریک دودزا محسوب شده و پس از خرید اسید نیتریک با این غلظت باید هنگام باز کردن درب این محصول از ماسک مخصوص استفاده شود، زیرا در صورت استنشاق باعث سوختن ریه و دستگاه تنفسی خواهد شد. بر اساس مقدار دی اکسید نیتروژن موجود در غلظت‌های بالا، اسید نیتریک دودزا، در غلظت بالای ۹۵ درصد اسید نیتریک سفید و در غلظت ۸۶ درصد اسید نیتریک قرمز نامیده می‌شود.تاریخچه اسید نیتریکاسید نیتریک این اکسید کننده قوی، اولین بار به بشریت توسط جابر بن حیان (۷۲۱ تا ۸۱۵ میلادی) دانشمند ایرانی معرفی شد. این دانشمند بزرگ (اسیدباز!) (کیمیاگر، فیلسوف، دانشمند و پدر علم شیمی) که کاشف هیدروکلریک اسید، اسید نیتریک، تیزاب سلطانی(مخلوطی از نیتریک اسید و اسید کلریدریک)، جوهر لیمو (اسید سیتریک) و اسید استیک (جوهر سرکه) نیز هست در کتاب خود چنین یادداشت کرده است: “قسمتی (به اندازه یک پاوند) از ویرتول قبرسی (سولفات مس پنج آبه) را به نیمی از همان مقدار نیتر (پتاسیم نیترات) و یک چهارم قسمت آلومینیوم اضافه کنید. همه را در دستگاه تقطیر قرار داده و مایع به دست آمده که حلالی قوی خواهد بود که اگر به آن مقداری نمک آمونیوم اضافه شود، طلا، نقره و سولفور را حل خواهد کرد.”در اواخر قرن سیزدهم و و اوایل قرن چهاردهم در کتاب پسئودو-جِبِر(اشاره به جابر بن حیان) در اروپا این کشف توسط قدیس آلبرت بزرگ (آلبرتوس مگنوس) آلمانی مطرح شد و توسط رامون لول (ریاضی‌دان، فیلسوف، منطق گرا و نویسنده) که نیتر را حرارت داده و با رس ترکیب کرده بود، آب قدرتمند نام گرفت.جان رودلف گلااُبر شیمیست و کیمیاگر هلندی – آلمانی اولین کسی بود که نیتریک اسید را از تقطیر پتاسیم نیترات توسط اسید سولفوریک (روغن ویرتول طبق گفته خودش) تهیه کرد. سدیم سولفات ده آبه به دست آمده نمک گلااُبر به یاد او نام گذاری شد. در سال ۱۷۷۶ آنتوان لاووازیه نشان داد که این نمک اکسیژن دارد و در سال ۱۷۸۵ هنری کاواندیش ترکیب دقیقش را مشخص کرده و نشان داد که با عبور یک جریان الکتریکی در هوای مرطوب از آن، قابلیت سنتز شدن دارد.بالاخره در سال ۱۹۰۱ فردریچ ویلهم استوالد شیمیست آلمانی(برنده جایزه نوبل شیمی سال ۱۹۰۹)، فرآیند استوالد را ابداع نمود که راه اصلی تهیه اسید نیتریک تاکنون می‌باشد. یکی از موارد جالبی که لازم است بدانید این است که باران اسیدی، شامل اسید نیتریک خواهد بود.خواص اسید نیتریکخرید اسید نیتریک با ۶۸ درصد وزنی هیدروژن، نیتروژن و اکسیژن، اسیدی را در اختیار شما خواهد گذاشت که در ۱۲۱,۹ (۶۸.۴ درصد وزنی) سانتی‌گراد خواهد جوشید. و در ۶۸.۴ درصد وزنی فشاری برابر ۱ اتمسفر خواهد داشت. اسید نیتریک ۱۰۰ درصد خالص مایع بی‌رنگی است که چگالی آن ۱۵۲۲ کیلوگرم بر متر مکعب در دمای اتاق(۲۵ درجه سانتی‌گراد) خواهد بود. این اسید نیتریک خالص در منفی ۴۱.۶ درجه سانتی‌گراد جامد شده و بلورهای سفیدی را تشکیل می‌دهد و در ۸۶ درجه سانتی‌گراد خواهد جوشید. در حال جوشیدن در نور، حتی در دمای اتاق تجزیه شده و به صورت زیر دی اکسید نیتروژن آزاد می‌کند.۴HNO۳ → ۲H۲O + ۴NO۲ + O۲ (۷۲°C)این امر به این معنی است که اسید نیتریک بدون آب باید در دمای زیر صفر درجه نگهداری شود تا تجزیه نگردد. دی اکسید نیتروژن حل نشده در آب باقی خواهد ماند و رنگ آن را زرد خواهد کرد. وقتی اسید نیتریک با غلظت بالای ۸۶ درصد باشد به محض قرارگیری در معرض هوا، دی اکسید نیتروژن به صورت بخاری قرمز مایل به قهوه‌ای از آن خارج شده و به همین دلیل اسید نیتریک دودزا نام خواهد داشت.همچنین دو هیدرات جامد اسید نیتریک نیز به طور تجاری به فروش می‎رسد که یکی از آن‌ها مونوهیدرات (تک آبه) و دیگری تری هیدرات (سه آبه) است. چگالی اسید نیتریک در صورت ۶۸ درصد بودن بین ۱۳۵۰ کیلوگرم بر متر مکعب تا ۱۵۱۰ کیلوگرم بر متر مکعب در دماهای مختلف متفاوت است.اسید نیتریک با هر غلظتی کاملا در آب حل می‎شود و وقتی تقطیر شود، آزئوتروپی از اسید نیتریک با غلظت ۶۸ درصد خواهیم داشت که در ۱۲۰,۵ درجه سانتی‌گراد تحت فشار ۱ اتمسفر خواهد جوشید. همچنین جالب است بدانید که دی اکسید نیتروژن محلول در اسید بر خواص فیزیکی آن مثل رنگ، فشار بخار روی مایع و نیز دمای جوش تاثیرگذار است. نیتریک اسید باید در غلضت بیشتر از ۶۸ درصد، درمکانی تاریک نگهداری شود چون با قرار گرفتن در معرض نور تجزیه خواهد شد.این اسید یک عامل اکسایش بسیار قوی است(که البته به علت گرانی در صنایع معدنی به جز در مورد اورانیوم مورد استفاده قرار نمی‌گیرد.) این اسید مانند بقیه اسیدها با گروه‌های آلکالی، اکسیدهای ساده و کربنات‌ها تشکیل نمک خواهد داد که مهمترین این نمک‌ها آمونیوم نیترات خواهد بود. خورندگی این اسید به دلیل آزاد نکردن هیدروژن در واکنش با فلزات مختلف (به جز موارد خاص) بسیار بالا است.نحوه تهیه اسید نیتریکهر چند اسید نیتریک برای اولین بار با واکنش بین اسید سولفوریک و نیترات پتاسیم و تقطیر آن حاصل شد اما امروز اسید نیتریک توسط اکسیداسیون آمونیاک در هوا با کاتالیزور پلاتین (یا رادیوم) در ۹۰۰ درجه سانتی‌گراد می‌شود.(روش استوالد) اکسید نیتریک به دست آمده مجددا اکسید و دی اکسید نیتروژن تشکیل شده که با جذب در آب تبدیل به اسید نیتریک می‌شود. معمولا در آخر این فرآیند یک مرحله کلرزدایی برای حذف کلر در صورت وجود انجام می‌شود، محصول حاصل در بهترین حالت HNO۳ هفتاد درصد خواهد بود.۴ NH۳ (g) + ۵ O۲ (g) → ۴ NO (g) + ۶ H۲O (g) (ΔH = −۹۰۵,۲ kJ)۲ NO (g) + O۲ (g) → ۲ NO۲ (g) (ΔH = −۱۱۴ kJ/mol)۳ NO۲ (g) + H۲O (l) → ۲ HNO۳ (aq) + NO (g) (ΔH = −۱۱۷ kJ/mol)۴ NO۲ (g) + O۲ (g) + ۲ H۲O (l) → ۴ HNO۳ (aq)در روش دیگر برای تهیه اسید نیتریک دودزا به جای استفاده از هوا از گاز اسید سولفوریک استفاده می‌شود، این روش گران‌تر است ولی به انرژی کمتری نیاز دارد. برای اینکار در کوره‌ای بین ۱۵۰ تا ۱۷۰ درجه واکنش بین آمونیاک و اسید سولفوریک صورت گرفته و اسیدی با غلظت ۹۵ تا ۹۷ درصد در کنار نمک سولفات سدیم حاصل می‌شود.روش سوم برای تهیه اسید نیتریک از گاز نیتروژن و اکسیژن به وسیله اکسیداسیون و هیدراسیون است که روش بریکلند نام دارد. این روش به علت کم بودن غلظت اکسید نیتروژن و هزینه انرژی الکتریکی بالا بسیار هزینه بر است و در دمای بالا امکان برگشت واکنش نیز وجود دارد.کاربردهای اسید نیتریکبه علت گران بودن نسبی این اسید در صنایع معدنی، فقط برای تولید اورانیوم کاربرد دارد و سعی می‌شود در بقیه موارد از اسید سولفوریک استفاده شود. اما کاربردهای خارج از هیدرومتالورژی این اسید عبارتند از:اصلی‌ترین کاربرد و علت خرید اسید نیتریک در صنعت تولید کودهای شیمیایی با استفاده از آمونیاک برای تولید آمونیوم نیترات است. همچنین از دیگر استفاده‌های این اسید تولید مواد منفجره مانند نیتروگلیسیرین، تری نیترو تولوئن (TNT)، سایکلو تری متیلن تری نیترامین (RDX) می‌باشد که همین امر باعث می‌شود که بنیادهای نظامی و سلاح‌سازان در سراسر دنیا مقدار زیادی از آن را خریداری کنند. آخرین علت رایج برای خرید نیتریک اسید تجهیز آزمایشگاه‌ها با آن است.جالب است بدانید که در آزمایش‌های OES ، AES ، MS) ICP ، GFAA) و طیف سنجی جذب اتمی، برای شناسایی و ردیابی عناصر در نمونه‌های معدنی با غلظت ۰,۵ تا ۲ درصد به کار برده می‌شود. البته این مقدار اسید باید از اسید کاملا خالص (۱۰۰ درصد) برداشته شده و به نمونه‌ها اضافه شود، زیرا حتی اگر مقدار کمی از عناصر همراه اسید باشد، روی نتایج آزمایش تاثیر گذار خواهد بود.گرچه همانطور که در ابتدای این قسمت گفتیم استفاده از این اسید در هیدرومتالورژی بسیار محدود است، اما وقتی صحبت از فلزات با ارزشی مثل طلا، پلاتینیوم و اورانیوم به خصوص در مواد آلی باشد، گاهی در کنار اسید کلریدریک از آن استفاده می‌شود.از کاربردهای جالب اسید نیتریک ۱۰۰ درصد استفاده از آن به عنوان اکسید کننده در سوخت مایع شاتل‌های فضایی است و همچنین از اسید نیتریک برای انجام تست کلرومتریک برای ردیابی هروئین و مورفین است. همچنین در راکت‌ها از اسید نیتریک بالای ۸۵ درصد(اسید نیتریک قرمز) به همراه اسید سولفوریک به عنوان اکسید کننده استفاده می‌شود.از دیگر کارکردهای اسید نیتریک می‌توان به مسن کردن مصنوعی چوب درختانی مثل کاج و افرا با غلظت تقریبا ۱۰ درصدی اسید در چوبکاری است همچنین استفاده از این اسید برای تمیز کردن شیشه‌های عینک تا زاویای میکروسکوپی همراه با اسید کلریدریک کاربرد دارد. همچنین ۵ تا ۳۰ درصد اسید نیترتیک به همراه ۳۰ تا ۴۰ درصد اسید فسفریک برای تمیز کردن رسوبات ترکیبات کلسیمی و منیزیمی روی ظروف خوراکی و لبنیات استفاده می‌شود.منبع: شیمی بازار</description><category>chemibazar</category><author>chemibazar</author><pubDate>Sun, 22 Sep 2019 13:10:12 +0330</pubDate></item><item><title>لسیتین و کاربردهای آن</title><link>https://virgool.ir/@www.chemibazar.com/لسیتین-و-کاربردهای-آن-qxqeyk6c6qce</link><description>لسیتین نامی عمومی برای توصیف ترکیبی از چربی‌ها است که رنگ زرد مایل به قهوه‌ای دارند و از جانوران و گیاهان استخراج می‌شوند. واژه‌ی لسیتین برخواسته از واژه‌ی یونانی «لکیتوز» به معنای زرده تخم مرغ است؛ چرا که زرده تخم مرغ حاوی مقادیر زیادی از لسیتین‌ها است.لسیتین خاصیتی آمفی‌فیلیک یا دوگانه‌دوست (دارای گروه‌های آب‌دوست و چربی‌دوست) دارد و به این ترتیب هم مواد چربی‌دوست و هم مواد آب‌دوست را جذب می‌کنند. از کاربردهای این ماده می‌توان به مواردی مانند نرم کردن بافت مواد غذایی، امولسیون کننده، هموژنیزه یا همگن کردن چربی‌ها و بی‌اثر کردن خاصیت چسبندگی مواد چسبنده اشاره کرد.لسیتین ترکیبی از گلیسروفسفولیپیدهایی شامل فسفاتیدیل کولین، فسفاتیدیل اتانول آمین، فسفاتیدیل اینوزیتول، فسفاتیدیل‌سرین و فسفاتیدیک اسید است. این ماده معمولاً در منابعی مانند زرده‌ی تخم مرغ، سویا، شیر، جانوران دریایی، روغن دانه‌ کتان، روغن آفتابگردان و روغن کلزا (کانولا) یافت می‌شود.لسیتین حلالیت کمی در آب دارد اما امولسیون‌کننده‌ی بسیار خوبی به شمار می‌رود. در محلول‌های آبی، فسفولیپید‌های این ماده بسته به دما و میزان رطوبت، می‌توانند حالت لیپوزوم، دولایه‌ی لیپیدی (Lipid bilayer)، میسل یا ساختار لاملار به خود بگیرند.این ماده به عنوان افزودنی مواد غذایی و مکمل‌های غذایی به فروش می‌رسد. در پخت و پز نیز از لسیتین به عنوان امولسیون‌کننده و یا برای جلوگیری از چسبیدن مواد غذایی استفاده می‌شود. اسپری‌های لسیتین مانند اسپری روغن‌ها موجود هستند.تاریخچه‌ی لسیتیناین ماده برای اولین بار توسط دانشمند فرانسوی، لئودور گوبلی، در سال ۱۸۴۵ جداسازی شد. گوبلی در سال ۱۸۵۰ نام لسیتین را به فسفاتیدیل‌کولین اختصاص داد. او اولین بار این ماده را از زرده‌ی تخم مرغ جداسازی و فرمول شیمیایی کامل آن را در سال ۱۸۷۴ پیدا کرد. از زمان جداسازی تا یافتن فرمول شیمیایی، گوبلین متوجه شده بود که این ماده در بسیاری از ساختارهای زیستی مانند خون وریدی، ریه‌ها، صفرا و مغز انسان، تخمک ماهی‌ها، تخم ماهی‌ها و مغز گوسفند و مرغ وجود دارد.فرمول و ساختار شیمیاییلسیتین‌ها جزو دسته‌ای از فسفولیپید‌ها یا به طور دقیق‌تر جزو فسفاتیدها به شمار می‌آیند. در فسفاتیدها، گروه فسفات یک فسفاتیدیک اسید، با یک پیوند فسفات استری به یک ترکیب شیمیایی نیتروژن دار متصل می‌شود.گروه‌های بالا برخی از ترکیب‌های نیتروژن داری هستند که باعث تشکیل لسیتین‌ها می‌شوند. پس یک فسفولیپید را تصور کنید که به گلیسرول‌ آن دو زنجیره‌ی اسید چرب و یک فسفات متصل است. بسته به این که به آن گروه فسفات کدام یک از ترکیبات نیتروژن‌دار متصل شوند، نام لسیتین‌ها نیز تغییر می‌کند.تصویری که در بالا مشاهده می‌کنید، مربوط به فسفاتیدیل کولین است. یعنی لسیتینی که از اتصال کولین به گروه فسفات تشکیل شده است. در مورد لسیتین‌ها باید توجه کنید که گروه R، اسید چربی اشباع شده و گروه R’، اسید چربی اشباع نشده است. پس اگر به جای کولین، به فسفات فسفولیپید، گروه سرین متصل شود، فسفاتیدیل سرین ساخته می‌شود.زیست‌شیمی لسیتینهمانطور که در بالا اشاره کردیم، لسیتین‌ها شامل تعدادی از فسفولیپیدها می‌شوند. هرکدام از این فسفولیپیدها در بدن ما فوایدی و نقش‌هایی دارند. دانستن این موارد می‌تواند برای شما مفید باشد.فسفاتیدیل کولینفسفاتیدیل کولین اصلی‌ترین فسفولیپید استفاده شده در غشای سلول‌ها است. بیش از نیمی از فسفولیپیدهای غشا، از این نوع هستند. از فسفاتیدیل کولین در بدن برای تولید ماده‌ای ضروری به نام کولین استفاده می‌شود و همچنین جزئی از ترکیب سورفاکتانت ریه است. سورفاکتانت موجب کاهش کشش سطحی آب و راحتی تنفس می‌شود.فسفاتیدیل اتانول آمیناین فسفاتید نیز در غشای سلول‌های بدن یافت می‌شود و ۲۵ درصد غشا را می‌سازد. میزان فسفاتیدیل اتانول آمین در ماده‌ی سفید مغز و نخاع ۴۵ درصد است و از ضروری‌ترین اجزای آن به شمار می‌رود.فسفاتیدیل سرینباعث افزایش انعطاف‌پذیری غشا می‌شود و به عنوان آنتی‌اکسیدانی بسیار مهم عمل کرده و از سلول‌های مغز در برابر رادیکال‌های آزاد محافظت می‌کند.فسفاتیدیل اینوزیتولیکی از مهم‌ترین فسفولیپیدهای بدن به شمار می‌رود. فسفاتیدیل نقش ساختاری ندارد ولی پیام‌رسانی داخل سلولی را برعهده دارد که بسیار مهم است.فسفاتیدیک اسیداین فسفولیپید بسیار کم در غشای سلولی وجود دارد ولی بر روی انحنای آن تاثیر می‌گذارد. از فسفاتیدیک اسید در بدن بیشتر به عنوان پیش‌سازی برای تولید سایر لیپیدها استفاده می‌شود.تولید لسیتینلسیتین تجاری که مورد استفاده‌ی شرکت‌های تولیدکننده مواد غذایی قرار می‌گیرد، ترکیبی از انواع فسفولیپیدها در روغن است. لسیتین را می‌توان به سادگی با استفاده از حلال‌هایی مانند هگزان، اتانول، استون، اتر نفتی یا بنزن استخراج کرد. جداسازی این ماده در صنایع روغنی با استفاده از روش صمغ‌گیری از روغن‌ دانه‌های گیاهی نیز انجام می‌گیرد.همانطور که اشاره کردیم، این ماده ترکیبی از انواع فسفولیپیدها است و اجزای تشکیل دهنده‌ی آن بستگی به منبع استخراج دارد. یکی از اصلی‌ترین منابع لسیتین، روغن دانه‌های سویا است؛ اما به دلیل مواردی نظیر وجود آلرژن‌های مختلف (موادی که بعضی افراد نسبت به آن‌ها حساسیت دارند)، منبع استخراج این ماده از روغن سویا به سمت دیگر منابع، مانند روغن آفتابگردان و دانه‌های اصلاح شده، در حال تغییر است.فسفولیپیدهای اصلی لسیتین استخراج شده از روغن سویا و آفتابگردان عبارت‌اند از: فسفاتیدیل کولین، فسفاتیدیل اینوزیتول، فسفاتیدیل اتانول‌آمین، فسفاتیدیل سرین و فسفاتیدیک اسید. این فسفولیپیدها معمولاً به اختصار به ترتیب PC، PI، PE، PS و PA نوشته می‌شوند.کاربرد لسیتینلسیتین‌ها نوعی سورفاکتانت (ماده‌ی کاهش دهنده‌ی کشش سطحی آب) محسوب شده و به عنوان امولسیون‌کننده و لوبرکانت کاربرد دارند. این مواد به صورت کامل توسط بدن انسان متابولیزه و به خوبی تحمل می‌شود و طبق اعلام سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) و اتحادیه‌ی اروپا برای دستگاه گوارش ما سمی نیست.اجزای تشکیل دهنده‌ی اصلی لسیتین استخراج شده از دانه‌های سویا شامل موارد زیر است:– روغن سویا ۳۳ تا ۳۵ درصد– فسفاتیدیل اینوزیتول ۲۰ تا ۲۱ درصد– فسفاتیدیل کولین ۱۹ تا ۲۱ درصد– فسفاتیدیل اتانول آمین ۸ تا ۲۰ درصد– فسفاتیدهای دیگر ۵ تا ۱۱ درصد– کربوهیدرات‌های آزاد ۵ درصد– استرول‌ها ۲ تا ۵ درصد– رطوبت ۱ درصداز لسیتین در صنایع غذای انسانی، خوراک دام، داروسازی، صنایع تولید رنگ و دیگر صنایع استفاده می‌شود.مثال‌هایی از موارد مصرف این ماده:در صنایع داروسازیدر صنایع داروسازی، به عنوان افزودنی تر کننده (wetting agent)، افزودنی پایدار کننده و ناقل غنی‌سازی کولین (choline enrichment carrier) به جهت امولسیون کردن و کپسوله‌سازی استفاده می‌شود. همچنین این ماده دیسپرس کننده‌ی خوبی به شمار می‌آید. برای تولید انفوزیون‌های برپایه چربی که به صورت داخل وریدی تزریق می‌شوند، می‌توان از این ماده استفاده کرد.در صنایع غذاییهمانطور که پیش‌تر اشاره شد، لسیتین در صنایع غذایی و تولید خوراک دام کاربرد دارد. در صنایع غذایی به عنوان افزودنی غذایی و همچنین مکمل‌های غذایی استفاده می‌شود.به عنوان افزودنی غذاییبه دلیل غیر سمی بودن، لسیتین استفاده‌های زیادی در صنایع غذایی دارد. این ماده به عنوان افزودنی یا در فرآیند آماده‌سازی خوراکی‌ها استفاده می‌شود. به خصوص در مواد غذایی که نیاز به ماده‌ی امولسیون‌کننده یا روان کننده دارد.در شیرینی‌پزی، چسبناکی مواد را کاهش می‌دهد، به عنوان جایگزینی برای مواد اولیه گران استفاده می‌شود، کریستاله شدن شکر را کنترل می‌کند، باعث روان شدن شکلات شده و به همگن‌سازی ترکیب مواد اولیه کمک می‌کند. این ماده همچنین ماندگاری برخی محصولات را افزایش داده و به عنوان پوشش شیرینی‌جات نیز استفاده می‌شود.در مورد امولسیون‌ها و پخشینه‌های چربی (fat spread) مانند مارگارین که محتوای چربی‌ آن‌ها بیش از ۷۵ درصد است، باعث پایداری امولسیون، جلوگیری از پاشیدن قطره‌های روغن در زمان سرخ کردن، بهبود بافت پخشینه و بهبود رهاسازی مزه‌ها می‌شود.در نان‌پزی و تهیه‌ی خمیر، باعث کاهش نیاز به تخم‌مرغ و چربی می‌شود، به پخش شدن کامل مواد اولیه خمیر کمک می‌کند، باعث پایداری تخمیر و افزایش حجم خمیر می‌شود، از مخمرهای خمیر در هنگام فریز شدن محافظت می‌کند، از چسبناک شدن خمیر جلوگیری کرده و تمیزکاری بعد از تهیه را ساده می‌سازد.کاربرد دیگر لسیتین در تر کردن پودرهایی مانند پودرهای آب دوست (مثل پروتئین‌های کم چربی) و پودرهای چربی‌دوست (مثل پودر کاکائو) است. این ماده باعث کنترل گرد ناشی از پودرها شده و به حل کامل پودر در آب کمک می‌کند. مثلاً در یک شکلات، این لسیتین‌ها هستند که کره کاکائو و کاکائو خشک را در کنار یکدیگر نگاه می‌دارند و جدا شدن آن‌ها جلوگیری می‌کنند.اسپری‌های این ماده در پخت‌وپز به عنوان ماده‌ای برای جلوگیری از چسبیدن استفاده می‌شود. سازمان‌های غذا و داروی آمریکا (FDA) و اتحادیه‌ی اروپا این ماده را عنوان افزودنی ایمن برای مواد غذایی می‌شناسند.به عنوان مکمل‌های غذاییبه دلیل این که لسیتین حاوی فسفولیپیدی به نام فسفاتیدیل کولین است، منبعی برای یکی از مواد مغذی مورد نیاز بدن، یعنی کولین، به شمار می‌آید. مطالعات بالینی نشان می‌دهند که این ماده برای درمان آکنه، بهبود کارکرد کبد و کاهش کلسترول کاربرد دارد.همانطور که گفتیم، لسیتین‌ها منبعی برای کولین هستند. از کولین در بدن برای تولید استیل کولین استفاده می‌شود. استیل کولین یکی از میانجی‌های عصبی در مغز، نخاع و ماهیچه‌ها است. اختلالات ترشحی این میانجی عصبی منجر به بیماری‌هایی مانند زوال عقل، پارکینسون و دیسکینزی می‌شود. با این حال، طبق مطالعات بالینی انجام شده، لسیتین‌ها تاثیری بر بیماری‌های زوال عقل و دیسکینزی (نوعی اختلال حرکتی؛ مثل تیک‌های عصبی) ندارد.سازمان LLLI اسپانیا که در زمینه‌ی شیردهی و سلامت مادران شیرده فعالیت می‌کند، به مادران توصیه می‌کند که روزانه ۲ قاشق غذاخوری لسیتین مصرف کنند. این سازمان می‌گوید به این ترتیب می‌توان از انسداد مجاری شیری (که به ورم و التهاب دردناک پستان منجر می‌شود) پیشگیری کرد.در تولید خوراک دامدر صنایع تولید خوراک دام به جهت غنی‌سازی چربی و پروتئین و همچنین بهبود پلت‌کردن خوراک استفاده می‌شود. چون لسیتین نقش مهمی در جذب کلسترول دارد، باعث بهبود رشد و بقای گونه‌های آبزی می‌شود. این مسئله در مورد آبزیان کم سن‌تر و جوان اهمیت بیشتری دارد؛ چرا که توانایی این جانوران در تولید فسفولیپید‌های ضروری کم است و همچنین دستگاه گوارش آن‌ها نابالغ بوده و در جذب مواد بازدهی کمتری دارد. لذا استفاده از لسیتین به عنوان منبعی برای فسفولیپیدها، اینوزیتول و کولین باعث افزایش رشد و احتمال بقای ماهی‌هایی می‌شود که در مرحله‌ی لاروی قرار دارند.فواید لسیتین‌ها به عنوان مکمل خوراک دام:– افزایش رشد– منبع خوب انرژی– منبع عالی کولین و اینوزیتول– افزایش سودمندی و جذب خوراک‌ها– آنتی‌اکسیدان طبیعی– بهبود کیفیت و براق شدن موی حیواناتمسائل دینی و شرعیدر اسلام به طور کلی ممنوعیتی برای مصرف لسیتین وجود ندارد؛ اما چون این ماده از منابع گیاهی و حیوانی استخراج می‌شود، باید به حلال بودن منبع آن توجه شود. لسیتین‌هایی که از دانه‌های روغنی و تخم‌مرغ تهیه می‌شوند، حلال هستند و آن‌هایی که از کشتار حیوانات به دست می‌آید، حیوان باید ذبح اسلامی شده باشد.در صنایع رنگبه دلیل ساختار شیمیایی دوگانه‌دوست، لسیتین‌ها در صنایع تولید کاربردهای زیادی دارند؛ برخی از آن‌ها عبارت‌اند از:– پوششی محافظت کننده برای سطوح رنگی یا پرینت شده تشکیل می‌دهد– استفاده‌های آنتی‌اکسیدانی دارد– به عنوان ضد زنگ استفاده می‌شود– عامل تشدید کننده‌ی رنگ بوده و به عنوان دیسپرس کننده کمکی استفاده می‌شود.لسیتین همچنین عامل پایدارکننده، معلق‌کننده‌ی (suspending agent)، امولسیون‌کننده و تر کننده‌ی خوبی است. به همین جهت در موارد زیر نیز کاربرد دارد:– حفظ ساختار همگن ترکیب رنگدانه‌های مختلف– کمک به مخلوط کردن رنگدانه‌های اکسید فلزات– به عنوان مخلوط کننده و پخش‌کننده‌ی کمکی– پیشگیری از ته‌نشینی سفت (Hard settling) رنگدانه‌ها– جلوگیری از تشکیل کف در رنگ‌های بر پایه‌ی آب– کمک به دیسپرسیون سریع رنگ‌های برپایه‌ی لاتکسمنبع : شیمی بازار</description><category>chemibazar</category><author>chemibazar</author><pubDate>Sat, 21 Sep 2019 11:25:03 +0430</pubDate></item><item><title>تری اتانول آمین و کاربردهای آن</title><link>https://virgool.ir/@www.chemibazar.com/تری-اتانول-آمین-و-کاربردهای-آن-ddorlda00roi</link><description>تری اتانول آمین یا ترولامین با نام اختصاری TELA یا TEOA (متفاوت با TEA که تری اتیل آمین است)، مایعی ویسکوز و آلی بوده که یک آمین نوع سوم و یک تری‌اُل حساب می‌آید. تری‌اُل به ترکیب شیمیایی گفته می‌شود که در ساختار خود سه گروه الکلی (هیدروکسیل) دارد. مانند آمین‌های دیگر، تری اتانول آمین نیز خاصیت بازی داشته و یک باز قوی محسوب می‌شود. فرمول شیمیایی آن CH۲OHCH۲)۳N) بوده و جرم مولی آن ۱۴۹.۲ گرم بر مول است.تری اتانول آمین (TELA) بی‌رنگ است و کمی بوی آمونیاک می‌دهد. برخی از نمونه‌های تولید شده‌ی آن رنگ زرد دارد که به دلیل داشتن ناخالصی است که البته امروزه خیلی کم مشاهده می‌شود. در سال ۱۹۹۹ حدود ۱۵۰ هزار تن تری اتانول آمین تولید شد. از این ماده به طور عمده در دترجنت‌ها، محصولات بهداشتی شخصی و فرآورده‌های پرداخت سطوح استفاده می‌شود. همچنین تری اتانول آمین در محصولات شیمی کشاورزی، به عنوان افزودنی به سیمان و بتن، در فرآیند تصفیه‌ی گازها، تولید پلاستیک، در سورفاکتانت‌ها، مواد شیمیایی عکاسی و فوم‌های اورتان استفاده می‌شود.اتانول آمین‌هامونو اتانول آمین، دی اتانول آمین و تری اتانول آمین در واقع مشتقات آمونیاک هستند که در آن‌ها به جای هیدروژن‌های آمونیاک، یک، دو یا سه گروه CH۲CH۲OH به نیتروژن متصل شده‌اند.در سال ۱۸۶۰، شیمی‌دان فرانسوی، چارلز آدولف ورتز برای اولین بار موفق شد از واکنش اتیل کلروهیدرین و آمونیاک محلول در آب، اتانول آمین‌ها را تهیه کند. اما مونو، دی و تری اتانول آمین تا اواخر قرن ۱۹ به صورت خالص وجود نداشتند تا بالاخره به کمک روش تقطیر جزء به جزء جداسازی و به شکل خالص تولید شدند.اوایل دهه‌ی ۱۹۳۰ میلادی اتانول آمین‌ها به شکل تجاری در دسترس قرار گرفتند. از سال ۱۹۴۵ به بعد، با تولیدات وسیع اتیلن اکسید، اتانول آمین‌ها نیز از لحاظ تجاری جایگاه جدیدی پیدا کردند. از اتیلن اکسید طی واکنشی با صرفه‌ی اقتصادی بالا، برای تولید اتانول آمین‌ها استفاده می‌شود. از اواسط دهه‌ی ۱۹۷۰ خالص سازی و تولید اتانول‌های بی‌بو میسر شد.در سال ۱۹۸۵ از مجموع ۴۰۰ هزار تن اتانول آمین تولید شده در جهان، ۲۲۰ هزار تن ایالات متحده، ۱۴۵ هزار تن غرب اروپا، ۴۰ هزار تن جنوب شرقی آسیا و ۴ هزار تن شرق سهم داشتند. سهم مونو، دی و تری اتانول آمین در تولیدات سال ۱۹۸۵ به ترتیب ۵۰، ۳۰ و ۲۰ درصد بود. در سال ۲۰۰۵ تولید اتانول آمین‌ها به حدود ۱.۵ میلیون تن رسید.تولید سالانه تری اتانول آمین در سرتاسر جهان بین ۱۰۰ تا ۵۰۰ هزار تن تخمین زده می‌شود. در این بین ایالات متحده حدود ۱۰۰ هزار تن و کشورهای اروپایی بین ۵۰ تا ۱۰۰ هزار تن تولیدات تری اتانول آمین دارند. هند، آمریکا، چین، فرانسه، آلمان، مکزیک، ایتالیا، روسیه، ایران، ژاپن و کشورهای دیگر در زمره‌ی تولیدکنندگان TELA هستند.خاصیت فیزیکیTELA خالص در دمای اتاق به صورت مایعی روغنی، بی‌رنگ، شفاف است. تری اتانول آمین در دو گرید تجاری و خالص به فروش می‌رسد که نمونه‌های تجاری به دلیل ناخالصی رنگ زرد کمرنگی دارد. مایع تری اتانول آمین کمی بوی آمونیاک داده و دارای خاصیت نم‌بینی (Hygroscopy) است. به طور کلی تمامی اتانول آمین‌ها، آب و کربن دی اکسید هوا را جذب می‌کنند و به هر نسبتی در آب یا الکل انحلال ناپذیر هستند. تری اتانول آمین در استون، کلروفروم و  نیز نامحلول است. در دمای ۲۵ درجه در بنزن (۴.۲٪)، اتر (۱.۶٪) و کربن تترا کلرید (۰.۴٪) حل می‌شود.خاصیت شیمیاییتری اتانول آمین دارای گروه‌های آمین و هیدروکسیل است. یعنی خاصیت آمینی و الکلی دارد. این ماده در واکنش با اسیدها نمک ساخته و گروه‌های هیدروکسیل آن نیز توانایی برقراری پیوند استری دارد.غلظت‌ها و میزان خلوصتری اتانول آمین معمولاً در دو گرید تجاری (با غلظت ۸۵٪) و خالص (با غلظت ۹۹٪) تولید و به فروش می‌رسد. در نمونه‌های خالص مقادیر کمی از اتانول‌ آمین‌های دیگر، آب و تری اتانول آمین گلیکول اتر نیز وجود دارد. در نمونه‌ی تجاری حدود ۱۵٪ دی اتانول آمین وجود دارد.کاربردهای تری اتانول آمینتری اتانول آمین کاربردهای بسیاری دارد که به ترتیب میزان مصرف در جدول زیر طبقه بندی شده‌اند و در ادامه توضیح خواهیم داد. درصدهای ذکر شده در جدول زیر مربوط به کشور ایالات متحده آمریکا است.کاربرد&#x9;                       میزان مصرفسورفاکتانت&#x9;                      ۴۲ درصددر سیمان و بتن&#x9;              ۳۰ درصدمتفرقه&#x9;                              ۱۴ درصدمایعات فلزکاری&#x9;             ۱۰ درصدعلف‌کش‌ها&#x9;                     ۳ درصدپرداخت سطوح&#x9;                     ۱ درصدسورفاکتانتاتانول آمین‌ها به شکلی رایج در تولید سورفاکتانت‌ها استفاده می‌شوند و به عنوان دترجنت‌ها، مواد شیمیایی پرداخت چرم و سطوح مختلف و همچنین به عنوان امولسیون کننده اهمیت زیادی دارند. خوبی سورفاکتانت‌های اتانول آمینی این است که در هیچ سطحی خوردگی ایجاد نمی‌کنند. کاربرد تری اتانول آمین بسیار متنوع است و از روغن فلزکاری و برش‌کاری گرفته تا تولید لوازم بهداشت شخصی باکیفیت را شامل می‌شود.ویژگی مواد مشتق شده از انواع اتانول آمین متنوع بوده و بسته به نوع اتانول آمین مصرفی، کامپوننت اسیدی و نسبت این دو متفاوت است. در مورد تری اتانول آمین یکی از مسائل محدود کننده‌ی مصرف در گذشته رنگ نمونه‌ها بود که با اضافه شدن گریدهای ۹۹٪ خلوص این مشکل هم برطرف شده است.سورفاکتانت‌هایی که بر پایه‌ی دی اتانول آمین ساخته می‌شوند را می‌توان به صورت باز ضعیف یا خنثی فرموله کرد. در واقع این ویژگی است که باعث شده این سورفاکتانت‌ها به خوبی با پوست سازگار باشند و موجب تحریک یا حساسیت پوست نشوند.یکی از بهترین مثال‌ها برای این دست محصولات، صابون‌های تری اتانول آمین است. تری اتانول آمین به عنوان سورفاکتانت در بسیاری از محصولات بهداشتی شخصی و توالت باکیفیت مورد استفاده قرار می‌گیرد. علاوه بر این، سورفاکتانت‌های اتانول آمینی خوردگی ایجاد نمی‌کنند و می‌توان در تمام سطوح از آن استفاده کرد.اتانول آمین‌ها در ترکیب با اسیدهای چرب اولئیک اسید، استئاریک اسید، لوریک اسید و کاپریلیک اسید، صابون‌هایی تولید می‌کنند که اساس ساختاری شوینده‌های بهداشتی و صابون‌های درمان بسیاری را تشکیل می‌دهند.صابون‌های اتانول آمینی تولید شده از اسیدهای چرب از مهم‌ترین امولسیون‌کننده‌های صنعتی به شمار می‌روند. از آن‌ها در تولید محصولات آرایشی، پولیش‌ها، کِرِم‌های کفش، محصولات مراقبت از خودرو، روغن‌های دریل و برشکاری و پمادهای دارویی استفاده می‌شود. ترکیب صابون‌های اتانول آمین با وکس یا رزین به عنوان مواد اشباع کننده (impregnating materials)، پوشش محافظتی و محصولات محافظت کننده از سطوح و چرم استفاده می‌شود.اهمیت و میزان استفاده از صابون‌های اتانول آمینی به دست آمده از آلکیل-آریل سولفونیک اسیدها، به طور خاص آلکیل بنزن سولفونیک اسیدها، یا سولفات‌های الکل در شوینده‌های خانگی با قدرت در حال رشد است. استفاده از آلکیل‌های خطی به جای شاخه‌دار باعث افزایش تجزیه‌ی زیستی این مواد می‌شود.اسیدهای چرب اتانول آمیدی و فرآورده‌های به دست آمده از اتوکسیلاسیون بیشتر، قابلیت پایدار کنندگی فوم داشته و لذا به عنوان یک افزودنی مهم در دترجنت‌ها استفاده می‌شوند. دی اتانول آمین در ترکیب با اسیدهای چرب روغن نارگیل و اولئیک اسید، دی اتانول آمیدهایی را می‌سازد که در سطح صنعتی برای تولید مواد شوینده لباس و ظروف و محصولات بهداشت شخصی کاربرد دارند. دترجنت‌های مایع بیشتر بر پایه‌ی تری اتانول آمین تولید می‌شوند.استفاده‌های صنعتی دیگر از سورفاکتانت‌های بر پایه‌ی اتانول آمین‌ها در تولید چرم، رنگرزی، پرداخت سطوح و … است.بازدارنده‌ی خوردگیتری اتانول آمین و دی اتانول آمین به ویژه برای محصولاتی که در تماس مستقیم با فلزات قرار می‌گیرند، به عنوان یکی از مهم‌ترین اجزای مواد بازدارنده خوردگی استفاده می‌شوند. برای مثال می‌توان به روغن‌های برشکاری و فلزکاری و همچنین خنک‌کننده‌های موتور خودرو اشاره کرد. این دو به عنوان افزودنی در ساخت لوبریکانت‌ها یا روان‌کننده‌ها نیز استفاده می‌شوند.زمانی که تری اتانول آمین به همراه سدیم نیترات به جهت تولید مواد ضد خوردگی استفاده شود، ممکن است باعث ایجاد موادی به نام نیتروزامین‌ها شوند. نیتروزامین‌ها سرطان‌زا هستند؛ لذا سدیم نیترات نباید به طور هم زمان با تری اتانول آمین یا دی اتانول آمین استفاده شود.شیرین سازی گازدر صنایع پتروشیمی، گازی که مقادیر زیادی هیدروژن سولفید و گاهی دی اکسید کربن داشته باشد، گاز ترش نامیده می‌شود. حذف هیدروژن سولفید از گاز ترش را شیرین‌سازی می‌گویند که چند نظر ضروری است.– رعایت ایمنی: اگر شخصی به طور مستقیم با غلظت ۵ppm در تماس قرار بگیرد، چشم و ریه‌اش در گیر می‌شود. غلظت‌های بالاتر هیدروژن سولفید باعث از کار افتادن حس بویایی و در نهایت مرگ می‌شود.– هیدروژن سولفید بوی بدی دارد و باعث خوردگی تجهیزات و لوله‌های انتقال گاز می‌شود.– جلوگیری از تولید گازهای آلاینده گوگردی پس از سوختن: سوختن هیدروژن سولفید باعث تولید گوگرد دی اکسید (SO۲) می‌شود. این گاز یک آلاینده است و در ترکیب با رطوبت اتمسفری، باعث ایجاد باران‌های اسیدی می‌شود.تری اتانول آمین به عنوان یک جذاب قوی گوگرد عمل می‌کند و همین خاصیت باعث شده در فرآیندهای شیرین سازی مورد توجه قرار بگیرد. البته در شیرین‌سازی گاز بیشتر از همه دی اتانول آمین ( DEA ) کاربرد دارد.افزودنی سیمان و بتنتری اتانول آمین یکی از مهمترین و کاربردی ترین ترکیباتی است که به عنوان کمک سایش در صنایع سیمان و بتن مورد استفاده قرار می‌گیرد. از دهه‌ی ۱۹۶۰ میلادی به بعد کاربرد تری اتانول آمین به عنوان کمک سایش بسیار مورد توجه و در سطوح گسترده‌ای مورد استفاده قرار گرفت.فرآیند عمل تری اتانول آمین به عنوان کمک سایش به این صورت است که لایه‌ی نازکی از این ماده، سطح ذراتی را که تازه شکسته و خورد شده‌اند را می‌پوشاند. به این ترتیب تری اتانول آمین از انباشتگی و بالشتکی شدن مواد سیمان در آسیاب جلوگیری می‌کند.این مسئله از چندین جهت اهمیت دارد. TELA باعث کاهش مصرف انرژی در آسیاب سیمان، کم شدن زمان اقامت، پایین آمدن دمای آسیاب و افزایش بلین سیمان تولیدی می‌شود. تری اتانول آمین به قدری کاربردی است که امروزه عملاً تمامی سیمان‌های پرتلند که کیفیتی بالایی داشته باشند، مقادیر کمی کمک سایش را به عنوان افزودنی در خود دارند.ایمنی و سمیت تری اتانول آمیناز سال ۱۹۹۹ سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) استفاده از تری اتانول آمین در موارد زیر را مجاز و ایمن شمرده است:– در ترکیب مواد چسبنده در بسته‌بندی محصولات غذایی به عنوان یک افزودنی غیر مستقیم غذایی– تنظیم pH در مراحل مختلف تولید آمینو رزین‌ها– در ساخت کاغذها و مقواهای مواد غذایی خشک که روی آن‌ها چربی و روغن آزاد وجود نداشته باشد.در مورد سرطان‌زایی تری اتانول آمین تحقیقات زیادی بر روی کسانی که در صنایع فلزکاری مشغول‌اند انجام شده است. این افراد به دلیل تماس با روغن‌های فلزکاری که معمولاً حاوی دی و تری اتانول آمین است، در معرض این مواد قرار دارند. در هیچ کدام از مطالعات، سرطان‌زا بودن این ماده مشخص نشد. در مدل‌های حیوانی نیز مصرف تری اتانول آمین به صورت خوراکی باعث ایجاد سرطان نشد.منبع : شیمی بازار</description><category>chemibazar</category><author>chemibazar</author><pubDate>Tue, 17 Sep 2019 12:09:05 +0430</pubDate></item><item><title>همه چیز درباره سوربیتول</title><link>https://virgool.ir/@www.chemibazar.com/همه-چیز-درباره-سوربیتول-dy5movcjxlqw</link><description>اگر تاکنون بر روی محصولات غذایی یا دارویی که خریداری کرده‌اید نگاهی انداخته باشید، شاید واژه‌ی سوربیتول به چشم شما آشنا باشد. اما سوربیتول چیست؟در واقع می‌توان سوربیتول را به عنوان یک شیرین‌کننده در دارو‌ها و مواد غذایی نام برد. اما این شیرین کننده تفاوت‌هایی در خواص شیمایی و فیزیکی با آن نوع از شیرین کننده‌هایی که در ذهن دارید، دارد. با ما همراه باشید تا به بررسی این ماده بپردازیم.تاریخچه‌ی سوربیتولدر واقع سوربیتول یک قند ۶ الکله است که آن را از میوه‌های گیاه سوربوز اوکوپاریا بدست می‌آوردند. قدمت تولید این ماده به زمان جنگ جهانی دوم برگشته و به این علت در آن زمان اهمیت پیدا کرد که هگزانیترات مانیتول به عنوان چاشنی برای فولمینات جیوه لازم بود.برای تولید گلوکز از مانیتول استفاده کرده و به عنوان محصول ثانویه مقدار زیادی سوربیتول حاصل می‌شود که تا آن زمان استفاده از آن محدود بود. اما خوشبختانه امروزه این ماده را به دو صورت محلول و متبلور به کار می‌برند.خصوصیات شیمیایی و فیزیکی سوربیتول (نام لاتین: Sorbitol، D.sorbitol، Hexitol)سوربیتول با فرمول مولکولی C۶H۱۴O۶ و جرم مولی ۱۸۲,۱۷ گرم بر مول می‌باشد. نقطه‌ی ذوب و جوش آن به ترتیب برابر ۹۵ و ۲۹۶ درجه‌ی سلیسیوس است. چگالی آن ۱.۴۸۹ گرم بر سانتی‌متر مکعب بوده و فرمول باز آن به فرم زیر است:CH۲OH-HCOH-HCOH-HCOH-HCOH-CH۲OHدر واقع سوربیتول یک قند الکلی (Sugar alcohol) است که همان‌طور که در شکل بالا نیز نمایش داده شد، دارای ۶ الکل با ۶ گروه هیدروکسیل می‌باشد. این قند الکلی جاذب رطوبت بوده و به آهستگی در بدن انسان متابولیزه می‌شود.در خصوص مزه‌ی آن باید گفت که میزان شیرینی سوربیتول بین ۵۰ تا ۶۰ درجه بوده و نسبت به شیرینی ساکارز ۱۰۰ درجه کمتر است.شربت سوربیتول در برابر حرارت‌های بالا مقاوم بوده و کریستالیزه نمی‌شود. دمای ویسکوزیته‌ی شربت آن در غلظت ۷۰ درصدی ماده‌ی خشک برابر ۱۸۰MPa.s بوده که در شربت‌های فاقد کریستال حداکثر ویسکوزیته‌ی آن به ۲۲۰MPa.s می‌رسد. در حالت پودری نیز دارای فعالیت آبی نسبتا کمی است.مایع شربتی آن زلال، کمرنگ با مزه‌ی شیرین و فاقد بو و طعم خاصی می‌باشد. ضریب شکست آن در دمای ۲۰ درجه‌ی سلسیوس بین ۴۵۵,۱ تا ۴۶۵.۱ است.این ماده سمی نبوده و خاصیت اشتعال زایی ندارد.چگونه سوربیتول تولید می‌کنند؟سوربیتول را به وسیله‌ی احیای الکتروشیمیایی تهیه می‌کنند اما برای ساخت توده‌ی سوربیتول، آن را از طریق هیدروژناسیون کاتالیکی گلوکز می‌سازند.سوربیتول به صورت تجاری از احیای گلوکز حاصل شده و از آنجایی که در بسیاری از میوه‌ها و سبزیجات وجود دارد، از طریق کاهش گلوکز و جابجایی بین گروه کربوکسیل و آلدهید، درصد بالایی از آن در بدن هضم و جذب شده و مابقی دفع می‌شود.سوربیتول به صورت طبیعی در میوه‌ها و سبزیجات وجود دارد.کاربرد سوربیتول بنا به خواص آن چگونه است؟با توجه به ماهیت این ماده، به عنوان شیرین کننده‌ی مناسبی برای تولید محصولات غذایی با قند کم مورد استفاده قرار می‌گیرد. از همین رو استفاده از آن در صنایع شکلات سازی آن هم از نوع تخته‌ای که مصرف دارویی دارند، بسیار مهم است.در ادامه به توضیح کاربرد آن در داروسازی، پزشکی و موادغذایی خواهیم پرداخت:کاربردهای دارویی سوربیتولسوربیتول در سوسپانسیون‌ها، امولوسیون‌ها و کرم‌ها اثر تثبیتی داشته و جذب و از دست دادن آب را کنترل می‌کند. از آنجایی که این ماده خاصیت فاسد نشدنی دارد، در تولید شربت‌ها از آن استفاده می‌شود و با توجه به خاصیت شکل پذیری، در تولید کپسول‌های ژلاتینی مورد استفاده قرار می‌گیرد.برای تولید قرص سوربیتول می‌توانند پودر آن را فشرده کرده و این قرص می‌تواند به سرعت در آب حل شود. از آنجایی که این ماده به سرعت رطوبت را جذب می کند، در نتیجه باید قرص‌های آن را در شرایط نسبتا خشک نگهداری کنند.از جمله کاربردهای معروف دارویی سوربیتول می‌توان به کارگیری آن‌ها در خمیردندان و روغن‌های مو و پوست را نام برد.در خصوص خاصیت جذب رطوبت نیز، سوربیتول نقش مناسبی در خمیردندان و روغن‌های مو و پوست ایفا می‌کند. برای تولید خمیردندان‌ها نیز می‌توان خاصیت فاسد نشدن و طعم دهنده‌ی شیرین آن را نام برد. سوربیتول بیشتر در روغن‌های مو و اکثر مواد چرب به کار برده می‌شود. با توجه به خاصیت پایدارکنندگی آن نیز، بیشتر در امولوسیون‌ها و سوسپانسیون‌ها کاربرد دارد.کاربردهای پزشکی سوربیتولبعد از مصرف مواد قندی، مقدار گلوکز و گالاکتوزی که از طریق دهان وارد بدن می‌شود، باعث افزایش قند خون می‌گردند. سپس انسولین تولید شده و در ابتدا، مونوساکارید‌ها در کبد مورد سوخت و ساز قرار گرفته و به طور مستقیم به حالت انسولین آزاد یا گلوکز اثر ندارند.در خصوص توصیه‌های پزشکی نیز باید گفت که مصرف قندهایی نظیر گلوکز، گالاکتوز، لاکتوز، مالتوز، شیرین کننده‌های فاسد ناپذیر و سوربیتول نسبت به ساکارز، منع استفاده برای افراد دیابتی دارند.تشکیل اسیدلاکتیک حاصل از این ماده به طور قابل توجهی کمتر بوده و باعث کاهش فوق العاده‌ی PH مینای دندان می‌گردد. در نتیجه مقدار آن پایین تر از حد بحرانی برای پوسیدگی می‌باشد.کاربرد سوربیتول در تولید مواد غذاییبا توجه به خواص ذاتی و خواص پزشکی این ماده که در بالا ذکر شد، مسلما کاربرد اصلی این ماده برای تولید مواد غذایی کم قند برای افراد دیابتی می‌باشد.از جمله مواد غذایی حاصل از این ماده می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:۱. کیک و کلوچه۲. شکلات‌های رژیمی بدون قند۳. نبات‌های سخت یا قندهای سخت۴. آدامس‌های کم شیرینالبته سوربیتول در کاربردهای دیگری غیر از مواد غذایی نیز کاربرد دارد که از جمله‌ی آن‌ها با توجه به خواص آن می‌توان به کاربرد در تنباکو و کاغذ اشاره کرد.یا از جمله کاربردهایی که علاوه بر موارد بالا ذکر شد، می‌توان به تفکیک یون‌های فلزی اشاره کرد. یا در موارد دیگر به علت گالوانیزاسیون در سیاه قلم آلومینیوم کاربرد دارد.در خصوص بسته بندی این ماده نیز باید گفت که در بسته بندی‌های ۳۰۰ کیلوگرمی عرضه می‌شود و با توجه به خاصیت جذب رطوبت بالا، باید در انبارهای خشک و دارای تهویه مناسب نگهداری گردد.منبع: شیمی بازار</description><category>chemibazar</category><author>chemibazar</author><pubDate>Sun, 15 Sep 2019 15:59:17 +0430</pubDate></item><item><title>همه چیز درباره پتاسیم هیدروکسید</title><link>https://virgool.ir/@www.chemibazar.com/همه-چیز-درباره-پتاسیم-هیدروکسید-qxbqbpzkhehe</link><description>پتاسیم هیدروکسید ترکیبی معدنی با فرمول KOH است که بیشتر با نام پتاس شناخته می‌شود. پتاس در کنار سدیم هیدروکسید یا سود سوزآور (NaOH) از قوی‌ترین بازها به شمار می‌روند.پتاسیم هیدروکسید استفاده‌های صنعتی بسیاری دارد که بیشتر این کاربردها بر پایه‌ی خاصیت سوزآوری و واکنش با اسیدها است. برآورد تولید جهانی پتاسیم هیدروکسید در سال ۲۰۰۵ حدود ۷۰۰ تا ۸۰۰ هزار تن بود. به طور کلی در سطح جهانی، تولیدات سدیم هیدروکسید حدوداً ۱۰۰ برابر بیشتر از تولیدات پتاسیم هیدروکسید است.از دیگر مصارف شایان ذکر پتاس می‌تواند به این موضوع اشاره کرد که از آن در تولید اکثر صابون‌های مایع و همچنین برای تولید بسیاری از مواد شیمیایی حاوی پتاسیم استفاده می‌شود. پتاسیم هیدروکسید جامد و سفید رنگ بوده و به شکل خطرناکی خاصیت خورندگی دارد. بیشتر نمونه‌های تجاری این ماده‌ی شیمیایی در حدود ۹۰ درصد خلوص دارند و ۱۰ درصد دیگر حاوی آب و کربنات‌ها است.ویژگی‌ها و ساختارپتاسیم هیدروکسید معمولاً به شکل پلت‌های شفاف رنگی به فروش می‌رسد که سطح‌شان در تماس با هوا حالت چسبناک پیدا می‌کند؛ چرا که پتاس خاصیت هیگروسکوپی یا نم بینی دارد. یعنی از فضای پیرامون خود مولکول‌های آب را جذب می‌کند. به علاوه نمونه‌های تجاری پتاسیم هیدروکسید معمولاً دارای مقادیر متفاوتی ناخالصی متشکل از آب و کربنات‌ها هستند.حل شدن پتاسیم هیدروکسید در آب بسیار گرما‌زا است. محلول‌های آبی غلیظ این ماده گاهی قلیاب پتاسیم نامیده می‌شوند. حتی در دماهای بالا، پتاس جامد به سادگی دهیدراته نمی‌شود.ساختار پتاسیم هیدروکسیدفرمول شیمیایی پتاسیم هیدروکسید KOH بوده و وزن مولی‌ آن ۵۶.۱۱ گرم بر مول است. ساختاری پتاسیم هیدروکسید متشکل از یک پیوند یونی میان پتاسیم (کاتیون فلزی) و آنیون هیدروکسیل بوده و ساختار کریستالی پتاس جامد مشابه با سدیم کلرید است.پایداری دماییبرخلاف سدیم نیترات، پتاسیم هیدروکسید پایداری دمایی بالایی را از خودش نشان می‌دهد. گونه‌ی گازی پتاس حالت دیمری دارد. به دلیل پایداری بالا و نقطه‌ی ذوب نسبتاً پایین، معمولاً به شکل پلت یا میله‌ای تولید می‌شود که هم سطح تماس کمتر و هم نگهداری و حمل‌ونقل آسان‌تری دارد.ویژگی‌های فیزیکیمحلول پتاسیم هیدروکسید شفاف بوده و خورنده‌ی فلزات و سطوح است. پتاس جامد به صورت پلت، میله‌ای یا تکه‌ای است که رنگی سفید داشته و بی بو است. دمای ذوب این ماده بین ۳۶۰ تا ۳۸۰ درجه‌ی سانتی‌گراد است. در آب، اتانول، گلیسیرین و کمی در اتر حل می‌شود. همانطور که پیشتر هم اشاره شد، خورنده است و خاصیت نم‌بینی دارد.حل شدن پتاسیم هیدروکسید در آب و الکل و همچنین واکنش با اسیدهای دیگر گرمای زیادی تولید می‌کند. کربن دی اکسید و رطوبت هوا را جذب می‌کند. قابلیت اشتعال‌زایی نیز ندارد.تولید پتاسیم هیدروکسیددر گذشته پتاس با اضافه کردن پتاسیم کربنات به محلول قوی هیدروکسید کلسیم یا آهک ساخته می‌شد. واکنش جانشینی دو گانه که بین این دو اتفاق می‌افتاد، باعث تشکیل رسوب کلسیم کربنات و پتاسیم هیدروکسید محلول در آب می‌شد.Ca(OH)۲ + K۲CO۳ → CaCO۳ + ۲ KOHپس از این مرحله، رسوبات کلسیم کربنات تصفیه و با جوش آوردن محلول، پتاسیم هیدروکسید به دست می‌آمد. این روش تولید پتاس تا اواخر قرن نوزده میلادی پراستفاده‌ترین روش تولید این ماده بود و سپس به شکل گسترده‌ای با روش مدرن‌تر جایگزین شد. در روش جدید پتاسیم هیدروکسید از الکترولیز محلول پتاسیم کلرید ساخته می‌شود که در واقع هم تراز روش تولید سدیم هیدروکسید (فرآیند کلرآلکالی) به شمار می‌رود.۲ KCl + ۲ H۲O → ۲ KOH + Cl۲ + H۲گاز هیدروژن و کلر تولید شده در این فرآیند به ترتیب محصولات جانبی کاتدی و آندی محسوب می‌شوند. جداسازی فضای آندی و کاتدی در سلول الکتروشیمیایی برای انجام این واکنش بسیار ضروری است.کاربردهای پتاسیم هیدروکسیدپتاسیم هیدروکسید و سدیم هیدروکسید به شکل جایگزین‌ ناپذیری استفاده‌های فراوانی دارد. به طور کلی در صنایع مختلف، سدیم هیدروکسید به دلیل قیمت پایین‌تر به پتاس ترجیح داده می‌شود.پیش سازی برای دیگر ترکیبات پتاسیمیبسیاری از نمک‌های پتاسیم در طی واکنش‌های خنثی‌سازی که پتاسیم هیدروکسید در آن‌ها نقشی اساسی دارند، تولید می‌شود. نمک‌های پتاسیم کربنات، پتاسیم سیانید، پتاسیم پرمنگنات، پتاسیم فسفات و سالیسیلات‌های دیگر از طریق واکنش اکسیدها و اسیدها با پتاسیم هیدروکسید ساخته می‌شوند.پتاسیم فسفات به دلیل انحلال پذیری بالا برای تولید کود شیمیایی استفاده می‌شود. پتاسیم سیانید در استخراج طلا و آبکاری یا روکش دهی فلزات استفاده می‌شود.کاربردهای دارویی و درمانیاز پتاس برای تشخیص تریکومونادها و ریسه (هیفا) قارچ‌ها استفاده می‌شود. نمونه‌های مو، پوست یا بافت ناخن به کمک خراشیدن با تیغ جمع آوری شده و به صورت مستقیم درون محلول پتاسیم هیدروکسید قرار می‌گیرد. برای آزمایش وجود قارچ در ترشحات واژینال نیز از محلول پتاس استفاده می‌شود. علاوه بر این از پتاس به عنوان نرم کننده برای درمان برآمدگی‌های ناخن استفاده می‌گردد.خاصیت خورندگی پتاسیم هیدروکسید باعث شده تا پتاس در پاکسازی بافت نرم و موها استفاده‌های زیادی داشته باشد. از پتاس در صابون‌ها، کرم‌های اصلاح و محصولات مرتبط با ناخن استفاده می‌شود. مکانیسم اثر پتاس به درستی مشخص نیست اما به نظر می‌رسد که باعث هضم کراتین و القای التهاب می‌شود.به تازگی مطالعاتی در زمینه‌ی بازدهی مصرف پتاسیم هیدروکسید برای درمان زگیل‌ها و میزان تحمل پوست به آن انجام شده است. نتایج مطالعات نشان می‌دهد که استفاده از محلول پتاس به صورت موضعی ایمن بوده و می‌توان به خوبی برای درمان زگیل‌ها استفاده شود. در گذشته نیز از پتاس برای درمان زگیل استفاده می‌شد. در مطالعات جدید از این ماده برای درمان زگیل آبکی (ناشی از پاکس ویروس) استفاده شد که نتایج بسیار خوبی در بر داشت.در دامپزشکی از پتاس برای قطع شاخ گوساله‌ها استفاده می‌شود. در این روش پتاس را در محل رویش شاخ به صورت موضعی می‌مالند و سلول‌های شاخ از بین می‌روند. قطع شاخ گاوها برای حفظ امنیت انسان‌ها و گاوهای دیگر اهمیت زیادی دارد.آرایشی و بهداشتیدر محصولات مانیکور و پرداخت ناخن، برای یک دست کردن سطح ناخن و حذف پوست‌های زمخت (کوتیکول) از محصولی استفاده می‌شود که حاوی پتاس است. در ساخت لوسیون‌ها، شامپوها، اسپری‌های مو و محصولات دیگر این چنینی نیز کاربرد دارد.کشاورزیپتاس برای تولید کودهایی استفاده می‌شود که به جهت تامین پتاسیم خاک استفاده می‌شود. پتاسیم از اصلی ترین مواد مورد نیاز گیاه برای رشد و فتوسنتز است. استفاده از پتاس به ویژه برای گیاهانی که نسبت به یون‌های کلرید حساس هستند، بسیار مطلوب است. همچنین از پتاسیم هیدروکسید در علف‌کش‌ها و قارچ‌‌کش‌های کشاورزی نیز استفاده می‌شود.پتاس به تنظیم pH خاک‌های اسیدی کمک می‌کند. ترکیب فسفوروس اسید (ماده‌ای غیر سمی) با پتاس به طور منظم بر روی گیاهان اسپری می‌شود تا از بیماری‌ها و آفات گیاهان پیشگیری شود. در نهایت محصولات گیاهی برداشت شده، فاقد اثرات این محلول آفت‌کش خواهند بود.تولید صابون‌های نرماز خاصیت صابون‌سازی چربی‌ها توسط پتاسیم هیدروکسید برای تولید صابون‌هایی استفاده می‌شود که حالتی نرم‌تر از صابون‌های معمولی ساخته شده با سدیم هیدروکسید دارند. صابون‌های پتاسیم به دلیل نرمی و حلالیت بالا احتیاج به آب کمتری برای درآمدن به حالت مایع دارند؛ به همین دلیل غلظت عامل‌های پاک‌کننده‌ی در آن‌ها نسبت به صابون‌های مایع سدیم هیدروکسید بیشتر است.به عنوان الکترولیتمحلول آبی پتاسیم هیدروکسید به عنوان الکترولیت در باتری‌های آلکالینی بر پایه‌ی نیکل-کادمیم، نیکل-هیدروژن و منیزیم اکسید-روی استفاده می‌شود. در تولید باتری‌ها پتاس به سدیم هیدروکسید ترجیح داده می‌شود؛ چرا که محلول آبی پتاس رساناتر از محلول سدیم هیدروکسید است.مثلاً باتری‌های نیکل-متال هیدرید که در خودروهای پریوس شرکت تویوتا استفاده می‌شوند، از مخلوط پتاس و سدیم هیدروکسید بهره می‌برد. در باتری‌های نیکل-آهن نیز از الکترولیت پتاسیم هیدروکسید استفاده می‌شود.صنایع غذاییدر محصولات غذایی از پتاس به عنوان پایدار کننده‌ی غذایی، عامل کنترل‌کننده pH و قوام‌دهنده استفاده می‌شود. سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) به طور کلی پتاس را (به عنوان افزودنی غذایی مستقیم) در صورتی که به شکلی صحیح مصرف شود، ایمن به حساب می‌آورد. در سیستم عدد دهی E، عدد پتاس برابر با E۵۲۵ است.از پتاس در صنایع‌ غذایی برای تولید رنگ کاراملی و فرآوری نوشیدنی‌ها، شکلات و کاکائو استفاده می‌شود. غذاهای فرآوری شده‌ی تجاری حاوی این ماده هستند چون علاوه بر خاصیت قوام دهندگی (مثلاً در بستنی) باعث ماندگاری بیشتر خوراکی‌ها می‌شود.شاید برایتان جالب باشد که از پتاس برای نرم کردن زیتون و در طرف مقابل برای ترد کردن چوب شور استفاده می‌شود!صنایع پتروشیمیدر فرآیند شیرین سازی و تصفیه‌ی گاز طبیعی از پتاس برای حذف اسیدهای آلی و ترکیبات گوگردی استفاده می‌شود.کربن دی اکسید، گوگرد تری اکسید و نیتروژن تری اکسیدی که در جریان گاز وجود دارد به کمک پتاس جذب و حذف می‌شوند. در تولید بیودیزل از روغن‌ها و چربی‌ها نیز به عنوان کاتالیزور نقش ایفا می‌کند.کاربردهای دیگرپتاسیم هیدروکسید همانند سدیم هیدروکسید استفاده‌های تخصصی بسیاری دارد که تقریباً همه‌ی آن‌ها بر پایه‌ی ویژگی پتاس به عنوان یک باز قوی و توانایی دی‌گِرِید کردن مواد متعدد است.به طور مثال در فرآیندی که به اصطلاح «خاکستر کردن شیمیایی» یا رزوماسیون گفته می‌شود، از پتاس برای تجزیه بافت نرم انسان و حیوانات استفاده می‌شود. در این فرآیند تنها استخوان‌ها و بافت‌های سخت دیگر به جا می‌مانند. حشره‌شناسانی که قصد مطالعه بر ساختارهای ظریف آناتومی حشرات را دارند، از محلول ۱۰٪ پتاس به همین جهت استفاده می‌کنند.در سنتز شیمیایی انتخاب بین پتاسیم هیدروکسید و سدیم هیدروکسید به انحلال پذیری و حفظ کیفیت نمک تولیدی بستگی دارد. خاصیت خورندگی پتاس باعث می‌شود که این ماده در فرآیند تولید یا استفاده به عنوان بخشی از پاک‌کننده‌ها و ضد عفونی کننده‌های سطوحی که به خورندگی پتاس مقاوم هستند، استفاده شود.به علت این که بازهای قوی و مهاجم مانند پتاسیم هیدروکسید به کوتیکولِ ساقه‌ی مو آسیب وارد می‌کنند، از آن‌ها به عنوان موزدای پوست حیوانات استفاده می‌شود. پوست حیوانات را برای چند ساعت درون محلول آبی پتاسیم هیدروکسید قرار می‌دهند تا برای مرحله‌ی موزدایی دباغی آماده شود.از همین خاصیت آسیب‌زنندگی به کوتیکول در محصولات اصلاح صورت و بدن استفاده می‌شود. بعضی از خمیرهای ریش‌تراشی مقادیری پتاسیم هیدروکسید دارد. پتاس موجود در این خمیرها کوتیکول ساقه مو را باز کرده و باعث جذب شدن آب به ساقه‌ی مو می‌شود. این فرآیند باعث آسیب و ضعیف شدن مو شده و اصلاح با تیغ را آسان‌تر می‌کند.از پتاس همچنین می‌توان در شناسایی گونه‌های قارچی استفاده کرد. محلول آبی ۳ تا ۵ درصد پتاس به قارچ افزوده می‌شود و پژوهشگر می‌تواند بر اساس تغییر رنگ قارچ، گونه را شناسایی کند.پتاسیم هیدروکسید به دلیل خاصیت نم‌بینی به عنوان یک ماده‌ی خشک کن استفاده شده و برای خشک کردن حلال‌های بازی به ویژه پیرامین و آمین‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. برای تعیین غلظت اسیدها در آزمایشگاه‌ها نیز کاربرد دارد. از پتاس برای تولید تراشه‌های نیمه رسانا استفاده می‌شود.ایمنیپتاسیم هیدروکسید و محلول‌های آن می‌توانند باعث ناراحتی شدید پوست، چشم و دیگر بافت‌ها شوند. این ماده می‌تواند باعث آسیب به بافت‌ها و احساس سوختن شدید شود. اگر پتاس استنشاق شود، باعث تحریک گلو و بینی می‌شود. به همین جهت استفاده از پتاسیم هیدروکسید باید با دقت بالایی صورت بگیرد. بلعیدن پتاسیم هیدروکسید باعث مسمومیت شدید می‌شود.در طبقه‌بندی ارائه شده از سوی آژانس بین‌المللی تحقیقات سرطان، پتاس به عنوان ماده‌ای سرطان‌زا شناخته نمی‌شود.منبع: شیمی بازار</description><category>chemibazar</category><author>chemibazar</author><pubDate>Sat, 14 Sep 2019 12:27:11 +0430</pubDate></item><item><title>همه چیز درباره مونوپروپیلن گلیکول</title><link>https://virgool.ir/@www.chemibazar.com/همه-چیز-درباره-مونوپروپیلن-گلیکول-ve4e3zvfxfoe</link><description>مونوپروپیلن گلیکول (نام آیوپاک: پروپان ۱و۲-دیول) ترکیبی آلی و سنتتیک با فرمول شیمیایی C۳H۸O۲ است. نام‌های دیگر این ماده عبارت‌اند از پروپیلن گلیکول، PG و MPG. مونوپروپیلن مایعی ویسکوز، بی‌رنگ، تقریباً بی‌بو و با طعمی شیرین است. از لحاظ شیمیایی نوعی دی‌اُل‌ یا دیول (Diol) به حساب می‌آید و در بسیار از حلال‌ها مانند آب، استون و کلروفرم به هر نسبتی نامحلول است. همچنین در گروه الکل‌ها قرار می‌گیرد.مونوپروپیلن در مقیاس انبوه تولید شده و معمولاً از آن در تولید پلی‌مرها استفاده می‌شود. کاربردهای دیگر آن در فرآوری مواد غذایی و به عنوان سیال انتقال حرارت در دمای پایین (مثل ضدیخ) است. استفاده از MPG در مواد غذایی به عنوان افزودنی، توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) تایید شده است.مصرف MPG در صنایع غذایی و آرایشی بهداشتی مورد تایید اتحادیه اروپا است. عدد E آن در مورد استفاده‌های خوراکی E۱۵۲۰ (به عنوان نم نگهدار و حلال طعم‌دهنده‌ها) و در مورد استفاده‌های آرایشی E۴۰۵ (به عنوان امولسیون کننده) است.گاهی به مونوپروپیلن گلیکول (آلفا) α-پروپیلن گلیکول نیز گفته می‌شود تا از (بتا) β-پروپیلن گلیکول (پروپان ۱و۳-دیول) افتراق داده شود.ساختار و مشخصاتمونوپروپیلن گلیکول مایعی شفاف، بی‌رنگ و با خاصیت نم‌بینی (Hygroscopy) است. دارای یک کربن نامتقارن است؛ لذا دو انانتیومر دارد. MPG تجاری، مخلوطی راسمیک (حاوی هر دو انانتیومر) است. ایزومر خالص این ماده با هیدراته کردن ایزومر خالص پروپیلن اکسید به دست می‌آید.ترکیب مونوپروپیلن گلیکول با آب، به دلیل اثر عدم انحلال حل‌شونده در حلال، باعث پایین آمدن نقطه‌ی انجماد آب می‌شود. به طور کلی، گلیکول‌ها موادی غیرخورنده با فراریت و سمیت بسیار کمی هستند. البته به جز اتیلن گلیکول (ماده‌ای کلیدی در ضدیخ‌ها) که برای انسان و بسیاری از حیوانات سمی است.مونوپروپیلن گلیکول در سطح صنعتی و برای استفاده‌ی خوراکی از پروپیلن اکسید تهیه می‌شود. طبق آمار اعلام شده در سال ۱۹۹۰، تولید جهانی این ماده ۹۰۰ هزار تن است در سال است.کاربردهای مونوپروپیلن گلیکولپلی‌مرها۴۵ درصد تولیدات مونوپروپیلن گلیکول به عنوان ماده‌ی اولیه‌ی شیمیایی صرف تولید رزین پلی‌استرهای سیرنشده می‌شود. پروپیلن گلیکول با مخلوطی از مالئیک انیدرید سیرشده و ایزوفتالیک اسید واکنش داده و یک کوپلیمر یا بسپار ناهمگن تولید می‌کند. ایجاد اتصالات عرضی بیشتر در این پلی‌مر جزئی سیرنشده، موجب تولید پلاستیک‌های ترموست (گرماسخت) می‌‌شود.مشابه به این کاربرد، مونوپروپیلن گلیکول را با پروپیلن اکسید واکنش داده تا اولیگومر و پل‌مرهایی تولید شود که برای تولید پلی‌اورتان‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند. چون در مقایسه با آب، MPG دیرتر تبخیر می‌شود، در رنگ‌های آکلریک ساختمانی برای به تاخیر انداختن خشک شدن رنگ کاربرد دارد.حلالمونوپروپیلن گلیکول حلالی بسیار عالی برای تولید جوهر چاپگر‌ها است. همچنین در تولید دترجنت‌های غیریونی استفاده می‌شود. این دترجنت‌ها در صنایع نفتی، فرآوری شکر و تولیدات کاغذ کاربرد دارند.خوراکی و استنشاقیمونوپروپیلن گلیکول به عنوان نم‌ نگهدار، حلال و نگهدارنده در خوراکی‌ها و دخانیات استفاده می‌شود. همچنین به همراه گلیسرین گیاهی، به عنوان یکی از مواد اولیه اصلی (۱ تا ۹۲ درصد) تشکیل دهنده‌ی مایع و کارتریج سیگارهای الکترونیکی و وِیپ‌ها استفاده شده و در بخش اتمایزر، آیروسوله می‌شود. از همین ویژگی برای تولید دود در کشتی‌ها و قطارها مدل استفاده می‌شود تا با یک دستگاه حرارتی کوچک دود بیشتری تولید شود.از پروپیلن گلیکول در خوراکی‌های فراوانی استفاده می‌شود؛ مانند نوشیدنی‌های برپایه‌ی قهوه، شیرین‌کننده‌های مایع، بستنی، محصولات لبنی همزده و نوشیدنی‌های گازدار. وِیپورایزهایی که برای دارو رسانی استفاده می‌شوند، معمولاً حاوی این ماده هستند.آرایشی بهداشتیاز MPG به عنوان نم نگهدار یا مرطوب کننده در ضدعفونی کننده‌های دست بر پایه‌ی الکل، برای جلوگیری از خشک شدن پوست استفاده می‌شود. در شامپوها، لوازم آرایشی و دستمال مرطوب مخصوص کودک نیز از پروپیلن گلیکول به عنوان مرطوب کننده استفاده می‌شود.میزان استفاده از مونوپروپیلن گلیکول در تولید لوازم آرایشی به مرور زمان افزایش چشمگیری داشته است. مثلاً در ایالات متحده در سال ۱۹۹۴، ۵۶۷۶ محصول آرایشی از این ماده استفاده کرده بودند و این عدد در سال ۲۰۱۲ به ۹۰۹۴ رسید.داروسازیمونوپروپیلن گلیکول به عنوان حلال در داروسازی استفاده می‌شود. در فرمولاسیون بسیاری از داروهای خوراکی، تزریقی و موضعی مانند دیازپام و لورازپام، که در آب نامحلول هستند، مورد استفاده قرار می‌گیرد. در تولید برخی از قطره‌های اشک مصنوعی نیز استفاده از این ماده گزارش شده است.ضدیخ و یخ‌زداییپروپیلن گلیکول همانند اتیلن گلیکول می‌تواند نقطه‌ی انجماد آب را کاهش دهد و در واقع خاصیت ضد یخی دارد. به همین جهت از این ماده در تولید مایع یخ زدای هواپیماها در فرودگاه‌ها استفاده می‌شود. چون پروپیلن گلیکول سمیت بسیار کمتری نسبت به اتیلن گلیکول دارد، به طور رایج در فرودگاه‌ها استفاده می‌شود. البته خاصیت یخ‌زدایی اتیلن گلیکول بیشتر است و هنوز بعضی از فرودگاه‌های دنیا از آن استفاده می‌کنند.بخش اعظم مایع یخ‌زدای هواپیما به سطح هواپیما نمی‌چسبد و روی زمین می‌ریزد. معمولاً فرودگاه‌ها از سیستمی برای جمع‌آوری مایع اضافی استفاده می‌کنند تا MPG به زمین و آب‌ها سرایت نکند. چرا که تجزیه‌ی این ماده در طبیعت، اکسیژن زیادی نیاز دارد و ممکن است موجب خفگی موجودات آبزی شود.مخلوط آب و پروپیلن گلیکول به عنوان ضد یخ را صورتی رنگ می‌کنند که نشان از غیرسمی بودن آن دارد. از مونوپروپیلن گلیکول برای تولید ضدیخ‌های دوستدار طبیعت به جای اتیلن گلیکول استفاده می‌شود. ضدیخ‌های ۶۰- درجه سانتی‌گراد با نسبت ۶ به ۴ و ضدیخ‌های ۴۵- درجه سانتی‌گراد به نسبت ۴ به ۶، حاوی پروپیلن گلیکول و آب هستند.درمانیدر دامپزشکی از این ماده برای درمان هایپرکتونمی (توکسمی آبستنی) نشخوارکنندگان استفاده می‌شود. در نشخوارکننده‌گان باکتری‌هایی در دستگاه گوارش وجود دارند. این باکتری‌ها سلولز مصرفی حیوان را تخمیر و اسیدهای چرب تولید می‌کنند. با استفاده از این اسیدهای چرب در کبد نشخوارکننده، گلوکز ساخته می‌شود.گاهی در بازه‌ای از دوران آبستنی جانور، مصرف انرژی جنین بیشتر از میزان انرژی دریافتی از غذای مادر می‌شود. در این حالت بدن جانور از چربی‌های بدن به عنوان منبع انرژی استفاده می‌کنند. یکی از محصولات جانبی تجزیه‌ی چربی‌ها در بدن، اجسام کتونی هستند. تجزیه زیاد چربی‌ها باعث تجمع اجسام کتونی و مسمومیت جانور می‌شود.برای درمان این بیماری در جانوران غیر نشخوار کننده، از گلوگز استفاده می‌شود. اما در نشخوارکنندگان نمی‌توان از گلوکز استفاده کرد. چون گلوکز توسط باکتری‌های بخشی از دستگاه گوارش، یعنی سیرابی، تجزیه شده و چیزی برای جانور نمی‌ماند. مونوپروپیلن گلیکول برخلاف گلوکز به صورت جزئی در سیرابی متابولیزه می‌شود. مقادیر باقی‌مانده جذب خون جانور شده و از آن در کبد برای تولید گلوکز استفاده می‌شود.ایمنی استفاده برای انسانمصرف خوراکیمسمومیت حاد ناشی از مصرف خوراکی مونوپروپیلن گلیکول بسیار نادر است و برای مشاهده‌ی علائم آسیب‌ یا مسمومیت باید مقادیر بسیار زیادی از آن مصرف شود. MPG در بدن انسان به پیرویک اسید، استیک اسید، لاکتیک اسید و پروپیون‌آلدهید متابولیزه می‌شود. پیرویک اسید یکی از موادی است که در فرآیند تجزیه‌ی گلوکز در بدن تولید شده و در مراحل دیگر تولید انرژی از آن استفاده می‌شود. استیک اسید در مواد غذایی وجود دارد و لاکتیک اسید نیز در بدن تولید می‌شود.پروپیون‌آلدهید تنها ماده‌ای است که به طور بالقوه می‌تواند برای انسان سمی باشد. LD۵۰ (دوزی از یک ماده که باعث مرگ ۵۰ درصد از نمونه‌ها می‌شود) این ماده در موش‌های آزمایشگاهی ۲۰ گرم بر کیلوگرم به صورت خوراکی بوده که نشان دهنده‌ی سمیت کم این ماده است.مسمومیت حاد زمانی رخ می‌دهد که غلظت ماده در پلاسمای خون ۴ گرم بر لیتر باشد که نیازمند مصرف خوراکی یا تزریقی (به عنوان ناقل در ویتامین‌ها و داروهای تزریقی) بسیار زیاد در مدت زمانی کوتاه است. چون مسمومیت با مونوپروپیلن گلیکول تقریباً غیرممکن است و اثرات مخرب بلند مدت هم ندارد، از سوی FDA به عنوان افزودنی مجاز شناخته می‌شود. مثلاً یکی از کاربردهای آن در خوراکی‌های یخ‌زده مثل بستنی و دسرهای یخ است.تماس با پوست، چشم و استنشاقتماس طولانی مدت پوست با MPG معمولاً موجب ناراحتی پوست نمی‌شود. پروپیلن گلیکول رقیق نشده می‌تواند موجب ناراحتی چشم و التهاب موقت ملتهمه (قرمزی چشم) شود که بعد از برطرف شدن تماس از بین می‌رود.تماس با بخار پروپیلن گلیکول می تواند موجب ناراحتی دستگاه تنفسی و چشم شود. مونوپروپیلن گلیکول به تازگی در سیگارهای الکترونیکی و وِیپ‌ها به عنوان ناقل نیکوتین مورد استفاده قرار گرفته است و خطر خاصی برای مصرف کننده ندارد. اثرات بلند مدت استنشاق از طریق دستگاه‌های ویپورایزر هنوز مشخص نیست. استنشاق پروپیلن گلیکول می‌تواند در بعضی از افراد موجب ناراحتی شود. لذا توصیه می‌شود که از آن در تولید دودها و بخارهایی مانند دستگاه‌های دودزای جشن‌ها استفاده نشود.نتایج مطالعه‌ی انجام شده توسط دانشگاه کارلستاد سوئد در سال ۲۰۱۰، بیانگر این بود که غلظتی‌هایی از پروپیلن گلیکول و اترهای گلیکول در هوای بسته، به ویژه هوای اتاق خواب‌ها، با افزایش خطر بیماری‌های متعدد تنفسی و سیستم‌ ایمنی در کودکان مرتبط است. طبق نتایج این مطالعه، خطر ابتلا به بیماری‌هایی مانند آسم، تب یونجه، اگزما و آلرژی‌ها بین ۵۰ تا ۱۸۰ درصد در کودکان افزایش می‌یابد. البته نویسندگان این مقاله متهم اصلی را اترهای گلیکول می‌دانند، نه پروپیلن گلیکول.شواهدی مبنی بر این که مونوپروپیلن گلیکول ماده‌ای سرطان‌زا یا جهش‌زا باشد وجود ندارد.استفاده تزریقیپاسخ شدید به تزریق وریدی داروهای حاوی پروپیلن گلیکول (به عنوان ماده‌ای فرعی در دارو) در برخی افراد و بیشتر در مورد کسانی که دوزهای زیاد از دارو دریافت کرده‌اند، مشاهده شده است. پاسخ‌هایی شامل افت فشار خون، کاهش ضربان قلب، آریتمی قلبی، ایست قلبی، اسیدوز لاکتیک و همولیز (متلاشی شدن گلبول‌های قرمز) گزارش شده‌اند. درصد بالایی (۱۲ تا ۴۲ درصد) از پروپیلن گلیکول تزریق شده، به شکل دست نخورده توسط کلیه‌ها دفع می‌شوند. باقی‌مانده آن در کبد به شکل محلول در آب در آمده و دوباره از طریق ادرار دفع می‌شود. افزایش دوز مصرفی پروپیلن گلیکول، موجب کاهش فیلتراسیون گلومرولی (نرخ تراوش یک ماده از خون به ادرار در کلیه‌ها) می‌شود.آلرژیبین ۰.۸ تا ۳.۵ درصد از جمعیت نسبت به مصرف مونوپروپیلن گلیکول حساس هستند که البته این حساسیت به میزان مصرف پروپیلن گلیکول بستگی دارد. یعنی در ۰.۸ درصد افراد، محلول آبی ۱۰٪ MPG و در ۳.۵ درصد افراد، محلول آبی ۳۰٪ MPG موجب حساسیت می‌شود. علائم واکنش آلرژیک به مونوپروپیلن گلیکول شامل پوست خشک ملتهب در ناحیه‌ی صورت یا نقطه‌های قرمز کوچک در سطح بدن است.به دلیل استفاده‌ی فراوان پروپیلن گلیکول در محصولات مصرفی مختلف و ایجاد واکنش‌های آلرژیک، این ماده در سال ۲۰۱۸ توسط یکی از انجمن‌های پوستی آمریکا به عنوان «ماده‌ی حساسیت‌زای سال» معرفی شد.محیط زیستمونوپروپیلن گلیکول به عنوان ماده‌ای که در حین تجزیه در آب‌های سطحی نیاز به سطوح بالایی از اکسیژن مورد نیاز بیوشیمیایی (BOD) دارد، شناخته شده است. این فرآیند می‌تواند تا حد زیادی بر زندگی جانداران آبزی و سطح اکسیژن مورد نیاز آن‌ها برای ادامه‌ی حیات، تاثیر بگذارد. مقدار مصرف اکسیژن آب توسط جمعیت باکتری‌هایی که باعث تجزیه‌ی پروپیلن گلیکول می‌شوند، بسیار زیاد است.کاهش اکسیژن آب می‌تواند باعث از بین رفتن یا کاهش جمعیت جانداران کف‌زی آب‌های سطحی شده و در چرخه‌ی غذایی اختلالی جدی ایجاد کند.منبع: شیمی بازار</description><category>chemibazar</category><author>chemibazar</author><pubDate>Sat, 14 Sep 2019 12:16:26 +0430</pubDate></item><item><title>از سیر تا پیاز گلیسیرین – تاریخچه، خواص، کاربردها</title><link>https://virgool.ir/@www.chemibazar.com/از-سیر-تا-پیاز-گلیسیرین-تاریخچه-خواص-کاربردها-leapyeiuje8w</link><description>گلیسیرین یا گلیسرول(۱،۲،۳ پروپنتریول) یک ترکیب ساده چند هیدروکسیدی(پولیول) است و الکلی نوع سوم محسوب می‌شود. گلیسیرین مایعی بی‌رنگ، بی‌بو، با مزه‌ای شیرین و در غلظت‌های پایین غیر سمی است. این ماده شیمیایی با فرمول HOCH۲CHOHCH۲OH است که تیره آن در بسیاری از چربی‌ها که نام گلیسیرید شناخته می‌شوند، یافت شده است. گلیسیرین با داشتن سه گروه هیدروکسیل به آسانی با هر نسبتی در آب حل خواهد شد. این ماده شیمیایی در صنایع دارویی و غذایی دارای کاربرد وسیعی بوده و بنابراین شناخت آن بسیار ضروری به نظر می‌رسد.شیمی بازار نیز به عنوان بورسی برای خرید و فروش گلیسیرین و سایر مواد شیمیایی قصد دارد تا با ارائه یادداشتی مختصر به تاریخچه، خواص فیزیکی و شیمیایی گلیسیرین، نحوه تهیه آن و کاربردهایش به طور صنعتی و خانگی پرداخته، تا ارتباطی موثر و آگاهانه بین فروشنده و خریدار را برقرار نماید.تاریخچه گلیسیرینبیش از دو قرن پیش در سال ۱۷۷۹ کارل ویلهم شیل شیمیست سوئدی با حرارت دهی به روغن زیتون و مونو اکسید سرب برای اولین بار گلیسیرین را تهیه کرد. او از این کشف تصادفی خود بسیار خوشحال بود و آن را “اصل شیرین چربی” نامید. شیل به آزمایش و مقایسه گلیسیرین با سایر شکرهای کشف شده در آن دوران پرداخته و متوجه تفاوت آن با دیگر شیرین کننده‌ها شد. طبق آزمایشات او گلیسیرین مانند بقیه شکرها تشکیل کریستال نداده، تخمیر نشده و مقاومت گرمایی بالاتری را نسبت به آن‌ها از خود نشان می‌داد.او فرق بین گلیسیرین و قند نیشکر را به خصوص در نسبت‌های اکسیژن مورد بررسی قرار داده و نشان داد که مقدار بیشتری اسید نیتریک برای اکسیده کردن گلیسیرین نسبت به نیشکر مورد نیاز است و همچنین گلیسرول در واکنش با اتانول، بر عکس قند نیشکر باز تولید نخواهد کرد. او نشان داد که گلیسیرین با اینکه کریستالیزه نمی‌شود امکان تقطیر آن وجود دارد و در دماهای بالاتر تجزیه خواهد شد.میشل اوژن شورول شیمی‎دان فرانسوی نام گلیسیرین را برای آن از لغت یونانی Glykys به معنای شیرین در سال ۱۸۱۱ انتخاب نمود. او همچنین در سال ۱۸۲۳ راه جدیدی برای تولید پنجاه اسید چرب از چربی‌ها به وسیله یک باز(آلکالی) را اختراع کرد، که شامل بازیافت گلیسیرین آزاد شده در طول پروسه می‌شد.سیزده سال پس از آن در سال ۱۸۳۶ فرمول شیمیایی گلیسیرین توسط دانشمندی فرانسوی به نام تئوفیل جولز پلوئز به صورت تجربی C۳H۸O۳ پیشنهاد شد و پنجاه سال بعد فرمول ساختاری آن C۳H۵(OH)۳ توسط دو دانشمند فرانسوی مارسلین بارتلت و لوکئا ارائه شده و مورد قبول همگان قرار گرفت.آشکار شدن اهمیت تجاری گلیسیرین به استفاده از دینامیت باز می‌گردد. آلفرد نوبل در سال ۱۸۶۶ با ساخت نیتروگلیسیرین و استفاده از آن در دینامیت که پایدار، قابل حمل و دارای قدرت انفجاری بسیار بالایی بود، گلیسیرین را به ماده‌ای با ارزش در تجارت جهانی به خصوص تجارت تسلیحاتی تبدیل کرد.دینامیت تبدیل به اولین کاربرد گلیسیرین در دنیا شد و به طبع آن گلیسیرین تاثیر بسیار بزرگی بر توسعه صنعتی گذاشت زیرا دینامیت دسترسی به بسیاری از دخایر معدنی و نفتی زیر زمین را ممکن کرده و مقدار زیادی از آن در ساخت راه‎های ریلی و دیگر پروژه‌های ساخت و ساز استفاده شد، که مشهورترین آن‌ها ساخت کانال پاناما بود که به ۴۰۰۰ تن گلیسیرین و ۸۰۰۰ هزار تن ماده منفجره نیاز داشت.جالب است بدانید که گلیسیرین نقش بزرگی در طبیعت بازی کرده و یکی از شگفتی‌های آن محسوب می‌شود. این ماده شیمیایی به فرآیند زندگی گره خورده و قسمتی از بدن تمام سلول‌های زنده است. این ماده شیمیایی به طور طبیعی در شراب‌ها، آبجو‌ها و نان و سایر محصولات تخمیری حاصل از دانه‌ها و شکرها تولید شده و در طبیعت به شکل تری گلیسیرید یافت می‌شود.خواص گلیسیرینهمانطور که در ابتدای یادداشت نیز ذکر شده است گلیسیرین مایعی شفاف، بی رنگ و بو با طعمی شیرین است که با داشتن سه گروه هیدروکسیل، الکلی نوع سوم محسوب می‌شود. این ماده شیمیایی در ۱۸ درجه سانتی‌گراد ذوب شده و در ۲۹۰ درجه سانتی‌گراد خواهد جوشید. ویسکوزیته گلیسیرین بسیار بالا است و برابر با ۱,۵ پاسکال بر ثانیه.(معادل ۱۵ پوآز) می‌باشد. گلیسرول دانسیته‌ای برابر با ۱.۲۶۱ گرم بر سانتی متر مکعب دارد و نقطه اشتعال آن ۱۶۰ درجه سانتی‌گراد می باشد. این ماده شیمیایی با فرمول C۳H۸O۳ دارای ۶ اتم سنگین و به هر میزانی در آب حل می‌شود اما در اترها و الکل‌ها خیلی کم حل خواهد شد.گلیسیرین در بنزن، کربن تتراکلرید، کلروفرم و دی سولفید کربن و غیره حل نخواهد شد. چگالی بخار آن برابر با ۳,۱۷ گرم بر سانتی متر مکعب است و فشار بخار آن ۰.۰۰۳ میلیمتر جیوه در ۵۰ درجه سانتی‌گراد است. مخلوط گلیسیرین با آب و اتانول و پروپیلن گلیکول به طور شیمیایی پایدار است تا ۲۰ درجه سانتی‌گراد ذوب نخواهد شد، اما این ماده شیمیایی آلی در ۳۹۳ درجه سانتی‌گراد به خودی خود آتش خواهد گرفت و در صورت تجزیه بر اثر گرما ماده سمی آکرولین را تولید خواهد کرد. گلیسیرین دارای pH ۵.۵ تا ۸ است و بهتر شرایط نگهداری این ماده شیمیایی در دمای ۲ تا ۸ درجه سانتی‌گراد می‌باشد.نحوه تهیه گلیسیرینگلیسیرین معمولا از منابع گیاهی و جانوری جایی که تری گلیسیرید‌های استری گلیسرول با زنجیره‌ای طولانی اسید کربکسلیک قرار دارد، تهیه می‌شود. هیدرولیز، صابونی کردن یا استری کردن این تری گلیسریدها تولید گلیسیرین و اسید چرب می‌کند.همانطور که در بالا مشاهده می‌شود تری گلیسیرید در حضور سود سوزآور با گرمادهی تبدیل به گلیسیریل و نمک چرب سدیم(صابون) خواهد شد. یک منبع معمول برای تهیه گلیسیرین شامل دانه‌های سویا یا پالم است، پیه حیوانی نیز به عنوان منبع دیگری برای تهیه گلیسیرین محسوب می‌شود. گلیسرول از تری‌ گلیسیریدها در مقیاسی وسیع تولید شده اما محصول خام به دست آمده بر اساس منبع دارای کیفیت‌های متفاوتی است که به طبع دارای قیمت‌های متفاوتی هم خواهد بود. البته تمام محصولات قابلیت خالص‌سازی را دارند ولی فرآیند آن گران قیمت خواهد بود. بعضی از گلیسیرین ها برای به دست آوردن انرژی سوزانده می‌شود و اما ارزش گرمایی آن پایین است.گلیسرول خام حاصل از هیدرولیز تری گلیسیریدها را می‌توان با استفاده از کربن فعال، خالص سازی و ناخالصی‌های آلی آن را پاک کرد. همچنین با استفاده از باز، استرهای گلیسرول که وارد واکنش نشده‌اند نیز حذف شده و با فرآیند تبادل یونی نمک‌های موجود حذف خواهند شد. گلیسیرین با خلوص بالا(بیشتر از ۹۹,۵ درصد) توسط تقطیر چند مرحله‌ای به دست آمده و همچنین روش جوشاندن در خلاء با دمای ۲۹۰ درجه سانتی‌گراد نیز موثر خواهد بود.روش دیگر برای تهیه گلیسیرین استفاده از پروپیلن است. در این روش مصنوعی تهیه گلیسیرین، از فرآیند اپی‌کلروهیدرین استفاده می‌شود. این فرآیند شامل کلرینه کردن پروپیلن برای تهیه آلیل کلرید است، که با اکسید کردن هیپوکلریت به دی کلروهیدرین تبدیل می‌شود. دی کلروهیدرین با بازی قوی واکنش داده و اپی‌کلروهیدرین به دست خواهد آمد. این ماده شیمیایی برای به دست آوردن گلیسیرین هیدرولیز خواهد شد. همچنین فرآیند مصنوعی دیگری نیز بدون حضور کلر با سنتز گلیسرول از آکرولین و اکسید پروپیلن وجود دارد. اما این فرآیندها به علت کم شدن تقاضای گلیسیرین و تولید بالا دیگر اقتصادی نیست.کاربردهای گلیسیریندر صنایع غذایی خرید گلیسیرین به عنوان هیومکتنت، حلال و شیرین کننده انجام می‌پذیرد و ممکن است به عنوان نگهدارنده نیز مورد استفاده قرار بگیرد. گلیسرول به عنوان فیلتری در تهیه تجاری غذاهای کم چربی(مثل بیسکوئیت‌ها) به عنوان عامل غلیظ کننده در لیکورها نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. گلیسرول و آب برای حفظ برخی از برگ‌های گیاهان کاربرد دارد. به عنوان جایگزینی برای شکر، به ازای هر قاشق چای خوری گلیسیرین ۲۷ کیلوکالری(شکر۲۰ کیلوکالری) انرژی دارد و دارای ۶۰ درصد شیرینی ساکاروز است اما باکتری‌هایی که تشکیل پلاک دندان می‌دهند را تغذیه نکرده و باعث ایجاد حفره‌های دندان نخواهد شد. به عنوان یک افزدونی غذایی به مواد غذایی که قرار است در دمای بسیار پایین نگهداری شوند، اضافه شده و از خیلی سفت شدن آن‌ها جلوگیری می‌نماید.آکادمی تغذیه و رژیم غذایی گلیسیرین را جزء کربوهیدرات‌ها طبقه‌بندی کرده است و همچنین این ماده شیمیایی به عنوان افزودنی به شیرین کننده‌هایی نظیر اریتریتول و زایلیتول که اثر خنک کنندگی دارند اضافه شده تا گرمازایی گلیسیرین در دهان باعث خنثی شدن اثر خنک کنندگی گردد.گلیسیرین در پزشکی و داروسازی نیز کاربرد دارد، این کاربرد اغلب به بهبود صاف کردن، فراهم آوردن روان کننده و به عنوان هیومکتنت مربوط می‌شود. در بیماری‌های پوستی مثل پوست خشک و ایکتیوز از گلیسیرین برای چرب و نرم کردن پوست استفاده شده و در ایمنوتراپی آلرژی‎زاها، شربت‌‌های سرفه، اکسیرها(خشک کننده زخم)، اکسپکتورانت، خمیردندان‌ها و دهان شویه‌ها، محصولات مراقبت پوستی، خمیر اصلاح، محصولات مراقبت مو، صابون‌ها و روان کننده‌هایی با پایه آب نیز یافت می‌شود. در قرص‌ها نیز به عنوان نگه دارنده دارو مورد استفاده قرار می‌گیرد تا هم طعم بد دارو را بپوشاند و هم از رسیدن هوا به آن جلوگیری نماید.جالب است بدانید که در بانک‌های خون گلیسیرین به عنوان حفظ کننده گلبول‌های قرمز در مقابل یخ زدن استفاده می‌شود. گلیسرول به عنوان ترکیب معطر در صابون گلیسیرین و اسانس‌های روغنی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این نوع از صابون برای پوست‌های حساس و آسیب‌پذیر بسیار مناسب است و از خشکی پوست جلوگیری می‌کند. یکی دیگر از استفاده‌های گلیسیرین به عنوان ملین در شیاف است و اگر به همراه آب میوه خورده شود این ماده شیمیایی قادر به کاهش فشار روی چشم است.از استفاده‌های دیگر گلیسرول می‌توان به استحصال کننده عصاره‌های گیاهی، مایع سیگارهای الکترونیکی، ضد یخ، واسطه شیمیایی و افزونه سوخت‌های دیزلی اشاره نمود.از موارد جالب دیگر در مورد گلیسیرین استفاده از آن در صنعت فیلم سازی برای گرفتن صحنه‌هایی شامل آب برای متوقف کردن فرآیند خشک شدن سریع آب است. علاوه بر آن در همین صنعت از گلیسیرین برای ساختن محیطی با دود کم استفاده می‌شود، در این فرآیند محلول بخار شده و به وسیله فن در اتاق فرستاده می‌شود. بعضی اوقات گلیسیرین در تست‌های اولتراسونیک جایگزین آب به علت مقاومت آکوستیک بالاتر خواهد شد و از آنجایی که این ماده شیمیایی غیر سمی، غیر خورنده و نسبتا ارزان می‌باشد، استفاده از آن را برای این تست‌ها ممکن شده است.تحقیقاتی نیز روی گلیسیرین برای اضافه کردن ارزش افزوده به آن در حال انجام است که این تحقیقات شامل تولید گاز هیدروژن از گلیسیرین، تولید استات گلیسیرین به عنوان افزونه سوخت، تبدیل به پروپیلن گلایکول، آکرولین، اتانول و اپی کلروهیدرین(ماده‌ای خام برای رزین‌های اپوکسی) می‌باشد.منبع : شیمی بازار</description><category>chemibazar</category><author>chemibazar</author><pubDate>Sun, 08 Sep 2019 14:52:46 +0430</pubDate></item><item><title>همه چیز درباره‌ی کفپوش اپوکسی</title><link>https://virgool.ir/@www.chemibazar.com/همه-چیز-دربارهی-کفپوش-اپوکسی-hv2ixpenvdpb</link><description>کفپوش اپوکسی (epoxy flooring) و پلی اورتان نوعی کفپوش از خانواده بسپار (polymer) ، پوششی از جنس پلیمر است که روی بتن یا موزاییک در لایه‌های مختلف اجرا شده و با کاربرد صنعتی و خانگی در دسترس است. اپوکسی Epoxy یا پولی پوکساید از لحاظ شیمیایی یک بسپار یا پلیمر ترموست است که از واکنش رزین اپوکساید با سخت کننده‌ی پولی آمین یا پلی آمید به دست می‌آید.ویژگی‌های کفپوش اپوکسیکفپوش اپوکسی که بر روی کف به عمق حداقل دو میلی متر اعمال می‌شود، با ضخامت کم، عایق رطوبتی و حرارتی است. این نوع کفپوش آنتی باکتریال و مقاوم در برابر مواد شیمیایی بسیار کارآمد و مستحکم است. این کفپوش نسبت به انواع دیگر کفپوش‌ها قیمت مناسب‌تر، کاربرد گسترده‌تر و استحکام بیشتری دارد. همچنین این کفپوش از لحاظ زیبایی ظاهری نیز نمایی درخشان و براق به محیط داخلی می‌دهد. این نوع کفپوش به دلیل عایق رطوبتی و شیمیایی بودن، قابلیت شستشو داشته و به همین دلیل نظافت محیط را آسان‌تر کرده و تسریع می‌بخشد. علاوه بر این طیف وسیع رنگ بندی متنوع کفپوش‌ اپوکسی قدرت انتخاب مصرف کننده را بالا می‌برد.این نوع کفپوش‌ها قابلیت پیاده‌سازی و اجرا بر روی انواع سطوح به ویژه سطوح بتنی را دارند اما نمی‌توان آن‌ها را روی آسفالت اجرا کرد. در مواردی که سطح مورد نظر دارای پستی بلندی‌های زیاد است پیشنهاد می‌شود قبل از اجرای کفپوش اپوکسی، زیرسازی کار با بتن ماله پروانه یا موزاییک پوشش داده شود. البته لازم به ذکر است که در این شرایط موزاییک همواره به صرفه‌تر است.اجرای کفپوش اپوکسیاجرای کفسازی و کفپوش اپوکسی تشکیل شده از لایه‌های مختلف اپوکسی است. از تفاوت‌های اجرایی در کفسازی و کفپوش اپوکسی، می‌توان به عمق اپوکسی برای کاربری‌ها و سطوح مختلف اشاره کرد. همانطور که در بالا اشاره شد، کفپوش اپوکسی باید حداقل دو میلی متر ضخامت داشته باشد. اگر کفپوش اپوکسی ضخامت کمتر از دو میلی متر داشته باشد بهتر است آن را به عنوان پوشش اپوکسی شناخت.کاربردهای کفپوش اپوکسیاپوکسی دامنه‌ی کاربردی گسترده‌ای دارد. از جمله کاربردهای آن در مواد رنگ اپوکسی، کفپوش اپوکسی، اپوکسی گرانیتی، اف آر پی و چسب‌هاست. این نوع کفپوش برای انواع سطوح بیمارستانی، سالن‌های ورزشی، محیط‌های مسکونی، کارخانه‌های صنعتی، واحدهای تولیدی و صنعتی در زمینه‌ی داروسازی، نفت، گاز و پتروشیمی، صنایع آب و فاضلاب، صنعت مواد شوینده، انبارداری، صنایع خودرو سازی، تولید قطعات کامپیوتر و آی تی، صنایع حمل و نقل ریلی، کارخانه‌های مواد شیمیایی و رنگزری، بیمارستان‌ها و مراکز بهداشتی، سالن‌های ورزشی، پارکینگ‌ها، تولید مواد غذایی، صنایع تولید مواد آرایشی، صنایع بسته بندی، تصفیه آب و تصفیه خانه‌ها، اتاق‌های ابزار دقیق، اتاق‌های سرور و صنایع فولاد استفاده می‌شود.انواع کفپوش اپوکسیبا توجه به نیاز در هر زمینه‌ی مصرف و فعالیت و هم‌چنین نسبت به محیط اطراف محل اجرا، اپوکسی کف به شیوه‌های مختلفی ساخته و اجرا می‌گردد. حدودا بیش از ۱۲ نوع کفپوش اپوکسی وجود دارد که در ادامه به برخی از مهم‌ترین و کاربردی‌ترین آن‌ها اشاره می‌کنیم.کفپوش اپوکسی صنعتیمناسب محیط‌های صنعتی و با ترافیک بالا و مخصوص فضاهایی که در آن از ماشین آلات و وسایل سنگین استفاده می‌شود. کفپوش اپوکسی صنعتی با توجه به میزان بار و اصطکاک ماشین آلات می‌تواند بیش از حد عادی خود یعنی با ضخامت ۳ میلی متر نیز اجرا شود.کفپوش اپوکسی آنتی استاتیکاین نوع کفپوش از تجمع الکتریسیته ساکن روی سطح جلوگیری کرده و دارای خاصیت رسانایی می‌باشد. از کفپوش اپوکسی آنتی استاتیک عموما در اتاق‌های سرور و اتاق‌های جراحی که به الکتریسیته ساکن حساس هستند استفاده می‌شود.کفپوش اپوکسی آنتی باکتریالاین کفپوش کمترین میزان باکتری را جذب کرده که در برخی از موارد با ذرات نانو نقره ساخته می‌شود تا بتواند خاصیت از بین بردن میکروب‌ها را داشته باشد. این کفپوش عموما در بیمارستان‌ها و اماکن بهداشتی استفاده می‌گردد.کفپوش اپوکسی پارکینگکفپوشی است با مقاومت مکانیکی بسیار بالا که زیبایی ویژه و خیره کننده‌ای دارد.این نوع کفپوش برای استفاده در پارکینگ‌های ساختمان‌های اداری ، تجاری و مسکونی پیشنهادی بسیار مناسب می‌باشد. این نوع کفپوش اپوکسی را می‌توان بر روی کیله سطوح بتنی، موزاییک، سنگ شده و غیره استفاده کرد تا علاوه بر رسیدن به کارایی بالا، باعث جذابیت چند برابر سطوح شود. منبع : شیمی بازار</description><category>chemibazar</category><author>chemibazar</author><pubDate>Sun, 08 Sep 2019 14:44:40 +0430</pubDate></item><item><title>همه چیز درباره پلی وینل الکل</title><link>https://virgool.ir/@www.chemibazar.com/همه-چیز-درباره-پلی-وینل-الکل-if3n5agxwckl</link><description>تاریخچه پلی وینیل الکلپلی  وینیل الکلی اولین بار توسط (Berg, Havhnel, Hermann) در سال ۱۹۳۲ از  واکنش مبادله استر بدست آمد. پلی وینیل الکل PVA یک پلیمر پلی هیدروکسی است  که بیشترین حجم تولید رزین مصنوعی، از نوع محلول در آب  است که در جهان تولید می‌شود PVA به صورت تجارتی از هیدرولیز پلی وینیل  استات تولید می‌شود زیرا وینیل الکل منومر، نمی‌تواند با درجه خلوص و  هیدرولیز بالا تبدیل به پلی وینیل الکل شود.ویژگی پلی وینیل الکلپلی وینیل الکل PVA یک پلیمر پلی هیدروکسی است که بیشترین حجم تولید رزین مصنوعی، از نوع محلول در آب است که در جهان تولید می‌شود در واقع پلی وینیل الکل را می توان یک کوپلیمر که از منومرهای وینیل استات و وینیل الکل تشکیل شده است، درنظر گرفت. – ماده ای بی مزه که دارای نقطه جوش ۶۴۴ درجه فارنهایت در فشار ۷۶۰ میلی متر جیوه است. – چگالی این ترکیب شیمیایی ۱,۳۲۹ و فشار بخار آن نیز ناچیز گزارش شده است. اندازه  كريستال‌ها، نقطه ذوب را تعيين مي كنند. اندازه نقطة ذوب پلي وينيل الكلي  كه كاملاً هيدروليز شده است بين ۲۲۰ و ۲۶۷ درجه سانتي‌گراد است. پلي  وينيل الكل فقط در حلال‌هاي بسيار قطبي حل مي شود مثل آب، دی متيل  سولفوكسايد، استاميد، گليكول و دی متيل فرماميد. مقدار قابليت انحلال در آب  تابع درجه پليمريزاسيون (DP) و مقدار هيدروليز شدن پلي وينيل الكل است.خواص فیزیکیخواص  فیزیکی پلی وینیل الکل به روش آن بستگی دارد. خواص نهائی پلی وینیل الکل  مانند مقاومت در برابر آب، قدرت کشش مقاومت در برابر پارگی در برابر حلال،  به نحوه پلیمریزاسیون پلی وینیل استات اولیه و هیدرولیز آن، نحوه خشک کردن و  دانه بندی آن وابسته است.تولید پلی وینیل الکلماده  شروع کننده برای تولید پلی وینیل الکل (PVA)، پلی وینیل استات است که به  PVA هیدرولیز می‌شود. واژه هیدرولیز در این مفهوم اندکی گمراه کننده است  زیرا پلی وینیل استات آمادگی واکنش در حضور آب و تولید PVA را ندارد. به  صورت تجارتی از هیدرولیز پلی وینیل استات تولید می شود. زیرا وینیل الکل  منومر، نمی تواند با درجه خلوص و هیدرولیز بالا تبدیل به پلی وینیل الکل  شود.روش‌های دیگر تولید پلی وینیل الکل در آزمایشگاه:۱: هیدرولیز پلی وینیل اتر، پلی وینیل بنزیل اتر، پلی وینیل بوتیل یا پلی وینیل تری متیل سیلیل اتر. ۲: هیدرولیز پلی وینیل استر بغیر از PVA، پلی وینیل فرمات، پلی وینیل پروپیونات، بوتیرات یا پلی وینیل بتروآت. ۳: هیدرولیزیک پلیمر از ترکیبات دی وینیل اکسالات، دی وینیل مالونات یا دی وینیل سوکسینات. ۴: پلیمریزاسیون مستقیم استالدئید به PVAکاربرد پلی وینیل الکلصنعت چسبپلی وینیل الکل در صنعت چسب به تنهایی یا در کنار دیگر حجم دهنده ها (extender) مانند نشاسته ، دکسترین یا رس استفاده می‌شود. هر چه نسبت پلی وینیل الکل در فرمول بیشتر شود ، قدرت چسبندگی و مقاومت به آب محصول نهایی بهبود می‌یابد. پلی  وینیل الکل به صورت گسترده در خمیر چسب های کاغذ و مقوا، پارچه، چرم،  فیلم‌های مختلف و مواد خلل و فرج دار استفاده می‌شود . PVA همچنین در فرمول  چسب های لمینیت برای فایبربورد و لینر بوردها و همینطور چسب‌های زخم  استفاده می‌شود.آهار و پوشش ورقمقدار استفاده از پلی وینل الکل بسته به خواص و مصرف نهایی در این صنعت متفاوت است . پلی  وینیل الکل برای آهار زنی و پوشش در خمیرهای اولیه ورق و مقوا استفاده  می‌شود. در تولید ورقه های مخصوص چاپ و پرینت، انواع کاغذ های مناسب نوشتن،  ورقه های ضد آب و ضد روغن پلی وینیل الکل نقش دارد. حضور  پلی وینیل الکل پشت پوشی را در پوشش های پیگمنت دار افزایش داده و در  نتیجه خواص نوری پوشش بهبود می‌یابد. بدین ترتیب بخشی از تیتان (TiO۲) مورد  استفاده می‌تواند با پیگمنت ارزان قیمت clay جایگزین شود.نساجیاستفاده  از گرید مناسب پلی وینیل الکل استحکام، انعطاف پذیری و مقاومت سایشی  منسوجات را بالا می‌برد .پلی وینیل الکل در تمامی واحدهای تکمیل و آهار زنی  حضور دارد.فیلم های پلی وینیل الکلیکی  از مصارف عمده این ماده در بسته بندی مواد غذایی است. مکانیزم آن به این  صورت است که فیلم نازکی از PVA جهت ممانعت از تشکیل رطوبت ناشی از مواد  غذایی بر لبه داخلی بسته بندی مواد غذایی افزوده می‌شود. فیلم‌های تهیه شده از پلی وینیل الکل محلول در آب در کنار پلاستی سایزرها، شفاف، چقر، مقاوم در برابر پارگی هستند . علاوه  بر این فیلم‌های پلی وینیل الکل قابل حل در آب، مقاوم در برابر روغن‌ها و  گریس و حلال‌های مختلف است، و در برابر بسیاری گازها نفوذ ناپذیر است . بسته بندی‌های مواد مختلف و کیسه‌های رخت شویی در بیمارستان‌ها مثال هایی از این زمینه هستند.صنعت ساختمانحجم زیاد استفاده از پلی وینیل الکل در هنگامی است که به عنوان اضافه شونده در سیمان و یا بتون های اتصال به کار می‌رود.صنعت پزشکیپلی  وینیل الکل پلیمر مصنوعی محلول در آب است که برای افزایش ویسکوزیته در  داروها و همچنین به عنوان روان کننده و محافظ در قطره های چشمی به کار می  رود. پلی وینیل الکل با مرطوب کردن چشم به برطرف شدن خشکی چشم کمک کرده و  از تحریک شدن بیشتر چشم جلوگیری می کند.همچنین خواص ضد باکتریایی پلی وینیل  الکل سبب مصرف آن در صنعت پزشکی می‌باشد.منبع: شیمی بازار</description><category>chemibazar</category><author>chemibazar</author><pubDate>Tue, 03 Sep 2019 22:10:44 +0430</pubDate></item><item><title>از سیر تا پیاز اسید فسفریک – تاریخچه، خواص، کاربردها</title><link>https://virgool.ir/@www.chemibazar.com/از-سیر-تا-پیاز-اسید-فسفریک-تاریخچه-خواص-کاربردها-wmj9kehxwsyf</link><description>اسید فسفریک به هر ماده  شیمیایی گفته می‌شود که از ترکیب سه عنصر فسفر، اکسیژن و هیدروژن (در  نسبت‌های مختلف) ساخته شده باشد. رایج‌ترین نوع اسید فسفریک، ارتو فسفریک  اسید با ترکیب شیمیایی ‌H۳PO۴  است که معمولا به نام  ساده اسید فسفریک شناخته می‌شود. معمولا دو مولکول این ترکیب از واکنش  شیمیایی سه مولکول آب با دو مولکول پنتا اکسید فسفروس ( فسفریک انهیدرید P۲O۵)  حاصل خواهد شد. که نتیجه این ترکیب کریستال‌های لوزی شکل یا مایعی چسبناک  است(هر دو به صورت مایع می‌باشند). کریستال‌ها در حدود ۴۲ درجه سانتی‌گراد  ذوب شده و وزن مخصوصی برابر ۱,۸۳۴ گرم بر سانتی‌متر مکعب در دمای ۱۸ درجه  سانتی‌گراد دارند. این اسید به  جرات یکی از پرکاربردترین اسید‌ها در صنایع غذایی، آرایشی، دارویی و  علی‌الخصوص کشاورزی است. لزا آشنایی با تاریخچه، خواص و کاربردهای آن به  طور جزء برای اهل فن و علاقمندان ضروری خواهد بود. شیمی بازار برای نیل به  این منظور ابتدا به معرفی تاریخچه تولید فسفر و اسید فسفریک پرداخته و پس  از بررسی خواص فیزیکی و شیمیایی آن، به سراغ معرفی خلاصه‌ای از کاربردهای  فسفریک اسید خواهد رفت تا بتواند کمکی هر چند کوچک در راستای شناخت بیشتر  شما از این اسید باشد.تاریخچه فسفریک اسیددقیقا مشخص نیست که اسید فسفریک توسط  چه کسی و در چه زمانی برای اولین بار تهیه شده است اما مدارک ثبت شده  تاریخی اولین اختراغ فسفر را به کارهای کیمیاگری آلمانی مربوط می‌کنند. این  مدارک نشان می‌دهند که هننیگ برند(ت) ((Hennig brand(t) کیمیاگر و بازرگان  قرن هفدم و اوایل قرن هجدهم (۱۶۳۰-۱۷۱۰ میلادی) در هامبورگ آلمان، موفق به  کشف فسفر در سال ۱۶۶۹ شد و مانند بقیه کیمیاگران آن زمان، برند که به  دنبال سنگ کیمیا بود کشفش را به صورت یک راز (همانند کیمیاگران پیش از خود)  حفظ کرد. او سعی داشت که با استفاده از فسفر، طلا تولید کند(که مسلما موفق  نشد). جالب است بدانید که او حدود ۵۵۰۰ لیتر ادرار را استفاده کرد تا حدود  ۱۲۰ گرم فسفر تولید کند!( هر چند یک لیتر ادرار انسان حدود ۱,۴ گرم فسفر  دارد و او اگر فرآیند تولید خود را اصلاح می‌کرد می‌توانست فسفر بسیار  بیشتری به دست بیاورد!) طبق  یادداشت‌هایی که بعد از مرگ او کشف شد، مشخص نیست که آیا برند در آزمایشات  خود با آب (کیمیاگران علاقه بسیاری به استفاده از ترکیب آب با مواد مختلف  داشتند) موفق به تولید فسفریک اسید شده و یا در تولید آن ناکام باقی مانده  است. بنابراین تولید و کشف رسمی اسید فسفریک تا دهه ۱۷۷۰ طبق منابع رسمی به  تعویق افتاد. تا اینکه دو شیمیست سوئدی به نام‌های یوهان گاتلیب گان و  کارل ویلهم شیل کاملا مستقل از یادداشت‎های برند، و از خاکستر استخوان موفق  به تولید اسید فسفریک شدند. شیل در سال ۱۷۷۴ موفق به جدایش فسفر از خاکستر  استخوان شده و در سال ۱۷۷۷ با اضافه کردن اسید نیتریک به فسفر، اسید  فسفریک را تولید کرد. البته برخی منابع تولید اولیه فسفریک اسید را در سال  ۱۶۹۴ توسط رابرت بویل با انحلال پنتا اکسید فسفر در آب تایید کرده‌اند.ر سال ۱۸۱۲ شرکت کویگنت در لیون فرانسه  موفق به کشف راهی برای تولید فسفر خالص با اضافه کردن اسید هیدروکلریک به  استخوان شد که تا سال ۱۸۷۲ به صورت کامل تولید آن در اختیار دولت فرانسه  قرار داشت و از آن اسید فسفریک به همراه محصولات دیگر فسفر تهیه می‌شد. در  همین سال‌ها (۱۸۴۰) بود که اهمیت استفاده از اسید فسفریک در صنایع کشاورزی  به عنوان کود توسط جاستوس ون لیبیگ در کتاب شیمی آلی و کاربردهایش در  کشاورزی و فیزیولوژی مطرح گردید. این دانشمند در همین کتاب فسفات غیر‌قابل  انحلال موجود در استخوان‌ها و مواد معدنی اشاره کرده و گفته است که با  واکنش این فسفات با اسید سولفوریک می‌توان به ترکیبی مغذی برای گیاهان  رسید. وقتی در سال ۱۸۹۶ تمام  استخوان‌های بوفالوها از دشت‌های آمریکا به دلیل تولید فسفر، اسید فسفریک و  بقیه محصولات فسفر دار محو شد. شرکت‌ها به فکر جایگزین کردن استخوان با  منبعی قابل اطمینان‌تر افتاده و به همین علت به استفاده از سنگ‌های معدنی  فسفاته روی آوردند. اما قبل از آن به دلیل گران شدن استخوان، بسیاری از  آن‌ها ورشکست شدند. امروزه اسید فسفریک از سنگ‌های فسفاته به دو روش کلی‌تر  و خشک تهیه ‌می‌شود.خواص اسید فسفریکخواص فیزیکی و شیمیایی اسید فسفریک خالص به شرح زیر است:خواص فیزیکیفسفریک  اسید خالص کریستال‌های جامد سفید رنگی با درجه ذوب ۴۲,۳۵ درجه سانتی‌گراد  است. این اسید در ۱۵۸ درجه سانتی‌گراد جوشیده و اجزایش از هم جدا می‌شوند.  وقتی که اسید فسفریک کمتر تغلیظ شده باشد بی رنگ، بدون بو  و به صورت مایع  چسبناکی با چگالی ۱.۶۸۵ گرم بر میلی لیتر(دمای اتاق) است. البته این  دانسیته در هنگام جامد بودن برابر با مقدار ۲.۰۳ گرم بر میلی‌لیتر می باشد.  این اسید غیر‌سمی بوده و مشتعل نمی‌شود. بیشترین غلظت رایج اسید فسفریک در  آب ۸۵ درصد و کمترین آن برای فروش ۵۰ درصد می‌باشد. این اسید بهتر است در  دمای کمتر از ۳۰ درجه سانتی‌گراد نگهداری شود. در دماهای پایین‌تر از ۲۰  درجه، این اسید به صورت مایع بسیار سرد درآمده و در بسیاری از موارد منجمد  نخواهد شد.خواص شیمیاییاین  اسید سه اتم هیدروژن اسیدی و قابل جایگزینی دارد و به همین دلیل نسبت به  دیگر اسیدهای معدنی متفاوت عمل می‌کند. این اسید توانایی واکنش با بازها  برای تشکیل سه کلاس از نمک‌ها را با جایگزین کردن یک، دو و یا هر سه اتم  هیدروژن را دارا است.یکی از توانایی‌های کمیاب این اسید این  است که در درجه حرارت‌های بالا، مولکول‌های اسید فسفریک قادر به واکنش با  یکدیگر و ترکیب شدن( با از دست دادن مولکول آب) برای تشکیل زنجیره‌های  پلیمری کوتاه و حتی طولانی مانند پلی فسفریک اسید و متافسفریک اسید هستند.۲ H۳PO۴ → H۴P۲O۷ (- H۲O)توجه  داشته باشید که این اسید در برخورد با الکل‌ها، آلدهید‌ها، سیانید‌ها،  کتون‌ها، فنول‌ها، استرها، سولفیدها تجزیه شده و بخاری سمی تولید می‌کند.نحوه تهیه اسید فسفریکدو  فرآیند خشک (حرارتی) و تر برای تهیه اسید فسفریک وجود دارد، هر چند اسید  فسفریک خالص با روش حرارتی از عنصر فسفر (به دست آمده از P۴O۱۰) که از احیای سنگ فسفات با کربن در کوره قوس الکتریکی به دست می‌آید، تولید می‌شود:سنگ فسفات →  P → P۲O۵ → H۳PO۴اسید  فسفریک ناشی از فرآیند تر را که از انحلال سنگ فسفات با اسید سولفوریک به  دست می‌آید به علت وجود ناخالصی‌ها، برای استفاده در صنایع غذایی و  شوینده‌ها مناسب نیست ولی چون هزینه تولید فسفر به صورت عنصر بسیار بالا  است، در صنعت سعی می‌شود که اسید به دست آمده از فرآیند تر تخلیص شود. این  اسید خالص سازی شده با اسید حاصل از روش حرارتی قابل رقابت بوده و در حال  حاضر در مقیاس تجاری با استفاده از بوتیل الکل به عنوان حلال صورت  می‌پذیرد. در این فرآیند اسید فسفریک به فاز آلی منتقل شده و ناخالصی‌ها در  فاز محلول باقی خواهند ماند. اسید فسفریک خالص از فاز آلی با مقدار محدودی  آب و یا با تقطیر الکل در خلاء استریپ و بازیابی می‌شود.سنگ فسفات به طور عمده از فلورو  آپاتیت، هیدروکسی آپاتیت و کربناتو آپاتیت تشکیل شده و حاوی اورانیوم،  وانادیوم، فلورین و بسیاری از عناصر نادر خاکی مثل لانتانید‌ها است. این  سنگ در آب نامحلول بوده ولی به خوبی با اسید‌ها شسته می‌شود. با اسید  سولفوریک در مقادیر کم و زیاد، اسید فسفریک یا سوپر فسفات معمولی تولید  خواهد شد. وقتی مقدار کمی از اسید استفاده شود محصول سوپر فسفات معمولی که  مخلوط جامد شده فسفات منو کلسیم و ژیپس است، خواهد بود. که معمولا بعد از  ترکیب با آمونیاک ارزش بیشتری به عنوان یک کود شیمیایی خواهد داشت. در  صورت بالا بودن مقدار اسید، واکنش همی هیدرات در دمای بالای ۸۰ درجه  سانتی‌گراد، چند دقیقه‌ای به پایان رسیده و اسید ۳۰ درصد تولید خواهد شد.  اگر واکنش به صورت دی هیدرات در دمای کمتر از ۸۰ درجه سانتی‌گراد انجام  شود، اسید تولیدی ۶۰ درصد خواهد بود اما حدودا ۸ ساعت طول می‌کشد که بلورها  کاملا تشکیل و کاملا جدا شوند. لذا در صنعت فرآیند همی هیدرات و دی هیدرات  با حرارت‌دهی بالای ۸۰ درجه و هم‌زدن انجام می‌پذیرد که محصول ابتدایی آن  اسیده سیاه نام دارد که پر از مواد آلی موجود در سنگ است با حذف این مواد  آلی به وسیله تکلیس در محیط اکسید شده و اسید سبز به دست خواهد آمد. البته  هم اسید سیاه و هم سبز محصولاتی تجاری هستند، هر چه اسید خالص‌تر شود بی  رنگ‌تر خواهد شد.کاربردهای اسید فسفریکاستفاده  از این اسید به دو صورت خوراکی و صنعتی صورت می‌گیرد، که علت اصلی آن  غیرسمی بودن این اسید است. اگر از طرفداران نوشابه‎ها هستید، شما به مصرف  این اسید عادت کرده‌اید، اما این استفاده تنها به نوشابه‌ها نیست، در  مرباها، پنیرها و گوشت‌های فرآوری شده (سوسیس و کالباس و غیره) اسید فسفریک  کاربرد فراوانی دارد. این اسید در غذا طعمی تند به خوراکی خواهد داد. از  دیگر کاربردهای جالب این اسید استفاده از آن برای پاک کردن جرم‎های دندان  در دندانپزشکی است و جالب است بدانید که در خمیردندان‌هایی که خاصیت سفید  کنندگی دارند نیز کاربرد دارد.اگر بخواهید که زنگ آهن را پاک  کنید، اسید فسفریک انتخاب شما خواهد بود. هر چند بعد از استفاده شما فسفات  آهن سیاه خواهید داشت که خود می‌تواند به عنوان ماده‌ای ضد خورندگی مورد  استفاده قرار گیرد. بسیاری از  شوینده‌ها در ساختار خود از اسید فسفریک جهت نرم کردن آب استفاده می‌کنند.  یون‌های کلسیم و منیزیم که آب سخت را تشکیل خواهند داد، توسط این اسید  تبدیل به نمک فسفات شده و باعث عدم رسوب آن‌ها خواهد شد. اما هنوز هم مانند  قرن نوزدهم اصلی‌ترین کاربرد اسید فسفریک در تولید کودهای شیمیایی است.  فسفر یکی از ضروری‌ترین عناصر جهت رشد گیاهان است و هنوز ۸۰ درصد از این  اسید در کشاورزی مصرف می‌شود. این کودها معمولا به صورت مونو آمونیوم  فسفات، دی آمونیوم فسفات، سوپر فسفات تریپل، فسفات منیزیم هستند. از  کاربردهای جدید این اسید می‌توان به تصفیه آب و فاضلاب، مکمل‌های خوراک دام  و طیور نیز اشاره کرد. از این اسید به عنوان الکترولیت در سلول‌های سوختی  نیز استفاده شده و از آن برای ساختن دیترجنت‌های مصنوعی نیز استفاده  می‌شود. همچنین استفاده از این اسید در مواد آرایشی و بهداشتی و مراقبت از  خود نیز امکان‌پذیر است. در ماسک‌های اسکراب، شامپوهای سر و بدن، لاک ناخن،  رنگ مو و پاک کننده‌های صورت از این اسید به عنوان تنظیم کننده اسیدیته  استفاده می‌شود.منبع: شیمی بازار</description><category>chemibazar</category><author>chemibazar</author><pubDate>Tue, 03 Sep 2019 22:03:42 +0430</pubDate></item><item><title>همه چیز درباره‌ی گروت</title><link>https://virgool.ir/@www.chemibazar.com/همه-چیز-دربارهی-گروت-kuq5vadqskuc</link><description>گروت ماده ای است که از سیمان، ماسه، آب و يک سری افزودنی تشکيل شده است و پس از ترکیب با آب شکل دوغابی و سیال پیدا می‌کند.خواص فیزیکی و شیمیایی گروتشکل  سیال گروت این امکان را فراهم می‌کند تا در فضاهای خالی جریان پیدا کرده و  فاصله‌ها را پر کند. پس از گذشت مدتی ماده دوغابی شکل، حالت جامد به خود  می‌گیرد و به استحکام و مقاومت بالایی می‌رسد. از نظر ظاهری به شکل پودر می  باشند که پس از اختلاط با آب، به صورت ملات سیال در می‌آیند.گروت‌ها  با داشتن توان جذب نیروهای وارده می‌توانند این نیروها را به بخش زیرین  کار انتقال دهند. برای مثال هنگام نصب انواع ماشین آلات صنعتی سنگین، با  زير سازي مناسب توسط گروت‌ها، نیروهای وارد شده از دستگاه‌ها به وسیله‌ی  گروت یا ملات به فنداسیون بتنی منتقل می‌شوند. ملات ها و گروت ها موجب  ایجاد مقاومت های مطلوب و مطمئن می شوند و همچنین باعث می شوند  اتصال  پایداری بین ملات یا گروت و سازها قرار گیرد.ویژگی‌های کاربردی گروتمهم‌ترین برتری و ویژگی گروت‌ها داشتن خاصیت منبسط شوندگی غیر انقباضی است که برای پر کردن فضاهای خالی و ترک‌های بزرگ و جلوگیری از لایه لایه  شدن و یا خرد شدن مناسب هستند. از دیگر مزیت‌های داشتن خاصیت منبسط شوندگی  غیر انقباضی این است که مکان‌هایی که در آن گروت ریخته می‌شود و قابل  دسترسی نيست را کامل پر می‌کند، از این رو کاربرد گروت مشابه ملات می‌باشد  که باعث می‌شود از آن برای زير سازی تجهيزات سنگين مورد استفاده قرار گیرد.از آنچه که در بالا گفته شد دریافت  می‌شود که گروت سيمانی انبساط کنترل شده‌ای دارد و هرگز منقبض نمی‌شود. از  طرفی زمان اجرای گروت آماده حداکثر ۳۰ دقیقه است زیرا زمان بیشتر از ۳۰  دقیقه موجب کاهش انبساط آن خواهد شد. ضمنا دانه بندی گروت باید طبق  استاندارد باشد چرا که داشتن دانه بندی درشت باعث دوفازی شدن گروت شده و  دانه بندی ريز هم باعث افت مقاومت گروت می‌شود.يکي  از دلايل داشتن مقاوت بالا در گروت‌ها نسبت پايين آب به سيمان می‌باشد. از  دیگر خواص گروت‌ها، سخت شدن در مدت زمان کوتاه و رسيدن به مقاومت نهايی  مطلوب می‌باشد.باید توجه داشته  باشیم که گروت باید قوام یافته و سیال باشد، در حالت معمولی جاری شود و  نباید دچار جداشدگی آب و سنگدانه از هم شود. دلیل این که از گروت مخلوط  آماده برای گروت ریزی و گروت کاری استفاده می‌شود این است که اگر مخلوط  گروت در کارگاه ساختمانی ساخته شود و از مصالح سنگی موجود استفاده شود،  باعث نا مناسب بودن دانه بندی در گروت شده  و کارایی لازم را نخواهد داشت .  از طرفی به دست آوردن گروت بهینه در چنین شرایطی از نظر تکنیکی غیر ممکن  خواهد بود و هم‌چنین از نظر اقتصادی نیز به صرفه نیست. بنابر این استفاده  از گروت‌های مخلوط آماده با شرایط کنترل شده و فرموله شده و از پیش مخلوط  شده با بسته بندی‌های کارخانه‌ای ارجحیت میابد. لازم به ذکر است که خصوصیات  عملکرد این مواد به طور کامل مشخص است و اگر طبق راهنمای سازنده استفاده  شوند، نتایج مثبت و رضایت بخشی را خواهند داشت.کاربرد گروتگروت‌ها  معمولا برای مکان‌هایی که احتياج به مقاومت بالا و ترميم ترک‌ها با عمق  زياد دارد استفاده می‌شود. از طرفی براي زیر سازی تجهيزات و ماشین‌های  سنگين و هم‌چنین زیرسازی‌های فولادی و ثابت سازی ستون‌های پیش ساخته از  گروت استفاده می‌شود. کاربرد گروت تقریبا مشابه ملات است. گروت برای زیر  صفحه ستون‌ها، ریل‌ها، آنکربلت‌ها، نصب ریل ماشین آلات، برینگ پل‌ها ،  توصيه می‌شود. از دیگر گاربردهای گروت پرنمودن فضای خالی زیر بیس پلیت‌ها  یا صفحه ستون‌ها و پرنمودن فضای اطراف آرماتورها و انکربولت‌ها است. هم  چنین گروت امکان پرنمودن حفره‌ها، شکاف‌ها وگودال‌ها را نیز فراهم می‌کند.منبع:شیمی بازار</description><category>chemibazar</category><author>chemibazar</author><pubDate>Sat, 31 Aug 2019 11:39:57 +0430</pubDate></item><item><title>معرفی ماده متانول</title><link>https://virgool.ir/@www.chemibazar.com/معرفی-ماده-متانول-hoyb21xzfl01</link><description>متانول از فعالیت بی‌هوازی گونه‌هایی از باکتری تولید می‌شود و از ساده‌ترین نوع الکلهاست. این مایع بی رنگ به الکل چوب معروف است. از دیگر نام‌های متانول می‌توان به، متیل الکل و الکل متیلیک اشاره کرد.متانول  یکی از سه محصول بسیار مهم در صنایع می‌باشد و به عنوان سوخت پاک و در  تولید هیدروژن مصرفی پیل های سوختی مورد توجه قرار گرفته است.مشخصات متانولفرمول مولکولی : CH۴Oجرم مولی : ۳۲,۰۴ g/molشکل ظاهری : مایع بی رنگچگالی : ۰,۷۹۱۸  g/cm-۳دمای ذوب : ۹۸- تا ۹۷- درجه سلسیوس (۱۴۴- تا ۱۴۳- درجه فارنهایت; ۱۷۵ تا ۱۷۶ کلوین)دمای جوش : ‎۶۵ °C, ۳۳۸ K, ۱۴۹ °Fفشار بخار : ۱۳,۰۲ (kPa (at ۲۰ °Cتاریخچه متانولدر  گذشته متیل الکل از هیدروژن‌دار کردن کاتالیزوری مونوکسید کربن به‌دست  می‌آمد. مخلوط هیدروژن و مونوکسید کربن با نسبت ضروری، از واکنش آب با  متان، آلکان‌های دیگر یا زغال سنگ در دمای بالا به‌دست می‌آمد.“ماتیاس”  پیر، در سال ۱۹۲۳ در آلمان متانول را از گاز سنتز (مخلوطی از CO وH۲ که از  کک بدست می‌آید) تولید کرد. در روش ماتیاس پیر، از کرومات روی به عنوان  کاتالیزور استفاده می‌شد و واکنش در شرایط سختی مانند فشار ۱۰۰۰-۳۰۰ اتمسفر  و دمای حدود ۴۰۰ درجه سانتی‌گراد انجام می‌گرفت.در  شیوه مدرن تولید متانول، از کاتالیزورهایی استفاده می‌شود که در فشارهای  پائین کارایی موثرتری دارند. امروزه گاز سنتز مورد نظر برای تولید متانول  مانند گذشته از زغال بدست نمی‌آید، بلکه از واکنش متان موجود در گازهای  طبیعی تحت فشار ملایم ۱۰-۲۰ اتمسفر و دمای ۸۵۰ درجه سانتی‌گراد با بخار آب و  در مجاورت کاتالیزور نیکل تولید می‌شود.تولید متانولمتانول ازتخریب چوب (باکتری های بی هوازی) ساخته شده است و به طور عمده از منوکسید کربن و هیدروژن تولید می‌شود.می‌توان به طور کلی جهت تولید این ماده از سه مرحله استفاده کرد:تولید گاز سنتزسنتز متانول از گاز سنتز تولید شده در مرحله اولتقطیرمرحله اول: تولید گاز سنتزگاز  سنتز (synthesis gas or syngas) به وسیله آب و متان تولید می‌شود، این  مرحله که ریفرمینگ بخار نیز نام دارد یکی از متدوال ترین روش های تولید گاز  سنتز (ترکیب دو ماده کربن مونو اکسید و هیدروژن) می‌باشد. در این مرحله از  کاتالیست (نیکل) جهت انجام فرایند استفاده می‌شود.مرحله دوم:در  این مرحله، گاز سنتز تولید شده تحت فشار قرار می‌گیرد و مجدد از کاتالیست  (مس) عبور داده شده و به متانول، بخار آب و هیدروژن تبدیل می‌گردد.در این فرایند هیدروژن مازاد تولید شده است و اگر دی اکسید کربن در دسترس باشد می توان با آن ترکیب شده و متانول تولید کند.مرحله سوم:در  اینجا متانول خام تولید شده از مرحله قبل، جهت خالص سازی از برج های تقطیر  عبور داده می‌شود و متانول با کیفیت مورد نظر حاصل می‌گردد.کابرد متانول در صنایع:متانول به‌عنوان ضد یخ، حلال و سوخت بکار برده می‌شود. از این الکل به صورت محدود به عنوان سوخت در موتورهایی با سیستم احتراق داخلی استفاده می‌شود. متانول تولید شده از  چوب و سایر ترکیبات آلی را متانول آلی یا بیو الکل می‌نامند که یک منبع  تجدید شدنی برای سوخت است و می‌تواند جایگزین مشتقات نفت خام شود. با این  همه، از بیو الکل ۱۰۰ درصد نمی‌توان در ماشین‌های دیزلی بدون ایجاد تغییر  در موتور ماشین استفاده کرد.از  متانول برای تقلیب اتانول نیز استفاده می‌شود، این عمل به منظور غیر قابل  شرب نمودن اتانولی که برای مصارف صنعتی تولید می‌شود انجام می‌پذیرد .بدین  منظور از مواد دیگری چون پریدین و تربانتین نیز استفاده می‌شود.حدود  نیمی از متانول تولیدی برای تهیه فرمالدئید استفاده می‌شود که آن هم در  تهیه پلاستیک، تخته سه لایی، رنگ و مواد منفجره به کار می‌رود. برای تغییر  ماهیت اتانول صنعتی و جلوگیری از کاربرد آن به عنوان نوشیدنی، مقداری  متانول به آن اضافه می‌کنند. دی متیل اتر از مشتقات متانول است که به جای   CFCها در افشانه‌های آتروسل به عنوان پیشرانه استفاده می‌شود.نکات ایمنی در استفاده از متانولمتانول ماده‌ای سمی است و بی احتیاطی هنگام استفاده از آن ممکن است به خسارات جبران ناپذیری منجر شود. نوشیدن آن موجب نابینایی و حتی مرگ می‌شود. هنگام استفاده از آن باید از ماسک و دستکش استفاده کرد چون از طریق تنفس و پوست و آشامیدن نیز می‌تواند جذب شود. متانول دارای بوی شبیه به اتانول (الکل نوشیدنی) است، اما کمی شیرین تر از آن است.متانول  به هر نسبت با آب مخلوط می شود بنابراین در صورت آتش گرفتن نمی توان آن را  با آب خاموش نمود و برای این کار باید از Foam استفاده شود.منبع:شیمی بازار</description><category>chemibazar</category><author>chemibazar</author><pubDate>Sat, 31 Aug 2019 11:38:20 +0430</pubDate></item><item><title>همه چیز درباره‌ی بوتیل گلیکول</title><link>https://virgool.ir/@www.chemibazar.com/همه-چیز-دربارهی-بوتیل-گلیکول-o98lm2knnrqu</link><description>بوتیل گلیکول یا ۲-بوتوکسی اتانول یک ترکیب ارگانیک با فرمول شیمیایی زیر است:(Bu = CH۳CH۲CH۲CH۲)  BuOC۲H۴OHویژگی‌های فیزیکی و شیمیایی بوتیل گلیکولاین  مایع بی‌ رنگ دارای بوی شیرین و شبیه اتر است، چون از خانواده گلیکول اتر  تشکیل شده است و یک بوتیل اتر از اتیلن گلیکول است. بوتیل گلیکول به میزان  کمی جاذب رطوبت است. این محصول در دمای اتاق با آب و حلال‌های آلی متداول  مانند کتون‌ها، الکل‌ها، اترها، پارافین‌ها و هیدروکربن‌های آروماتیک  انحلال پذیر است.نقطه جوش بالا، فراریت پایین و بوی  ملایم از دیگر خصوصیات بوتیل گلیکول است. این ماده به عنوان حلال و ماده­  آغازین برای سنتزها مورد استفاده قرار می‌گیرد. به  عنوان یک حلال نسبتا غیرمتعارف، ارزان قیمت و با سمیت کم، آن را در بسیاری  از محصولات خانگی و صنعتی به دلیل خواص سورفکتانتی استفاده می‌کنند. کمک  حلال عالی در سیستم‌های پوشش آبی (رنگ‌های پایه آب) است.این ماده در صنعت و بازار فروش با  نام‌های بوتیل گلایکول، هیدروکسی اتیل استر، پلی اتیلن گلیکول میریستات و   ۲-بوتوکسی اتانول شناخته می‌شود.نحوه‌ی تولید و تهیه‌ی بوتیل گلیکولبوتیل گلیکول معمولا از طریق دو فرآیند به دست می‌آید:واکنش اتوکسی شدن بوتانول و اتیلن اکسید در حضور یک کاتالیزور:C۲H۴O + C۴H۹OH → C۴H۹OC۲H۴OHواکنش  اتری شدن بوتانول با ۲-کلرو اتانول. ۲-بوتوکسی اتانول را می‌توان در  آزمایشگاه با باز کردن حلقه‌‌ی ۲-پروپیل،۱و۳- دی اکسانول توسط بور تری  کلرید تولید کرد. اینگونه سنتز در صنعت، اغلب به وسیله ترکیب اتیلن گلیکول و  بوتیل آلدئید در یک راکتور پارور با پالادیوم روی کربن انجام می‌شود.کاربردهای بوتیل گلیکولدر سال ۲۰۰۶، تولید بوتیل گلیکول اترهای اروپایی به ۱۸۱ کیلوتن رسید که تقریبا ۵۰٪  آن  ۲  بوتیل گلیکول بود. تخمین زده می‌شود که تولید جهانی ۲۰۰ تا ۵۰۰  kt/a   باشد و ۷۵ درصد آن در رنگ‌ها و پوشش‌ها  استفاده می‌شود. هم چنین ۱۸ درصد  آن برای تولید تمیزکننده‌های فلزی و پاک کننده‌های خانگی مصرف می‌شود. در  ایالات متحده، بوتیل گلیکول به عنوان یک ماده شیمیایی با حجم بالای تولید  شناخته می‌شود زیرا بیش از ۱۰۰ میلیون پوند از این ماده شیمیایی در سال  تولید می‌شود.بوتیل گلیکول به  طور گسترده در صنعت رنگ سازی مورد استفاده قرار می‌گیرد، به طوری که تقریبا  ۷۵ % از کل میزان تولیدی این ماده در این صنعت استفاده می‌شود. دلیل  استفاده از بوتیل گلیکول در صنعت رنگ سازی فراریت کم این حلال است که با  بهبود پارامتر زمان خشک شدن پوشش‌های رنگ شده و روان بودن حرکت مایع  ویژگی‌های رنگ را  بهبود می‌بخشد.بوتیل گلیکول هم چنین در صنعت چاپ بر روی پارچه‌ها و محصولات چرمی و نیز برای رنگ رزی آن‌ها نیز استفاده می‌شود.این  ماده به عنوان جزیی از حفاری‌های نفتی، مایعات هیدرولیکی، پاک کننده‌های  سطحی و در برخی از پاک کننده‌های صنعتی و تجاری استفاده می‌شود.در  فرمولاسیون بسیاری از محصولات تمیزکننده خانگی، بوتیل گلیکول وجود دارد.  این ماده علاوه بر فراهم کردن قدرت تمیز کنندگی بسیار خوب برای مواد تمیز  کننده خانگی، بوی مشخصی به بسیاری از این محصولات می‌دهد.ماده آغازگر در تولید پلاستیک ها با واکنش آنیدرید فتالیک و شروع کننده برای تولید بوتیل گلیکول استات که یک حلال آلی است می‌باشد.نکات ایمنی بوتیل گلیکولبوتیل  گلیکول دارای سطح سمیت کمی است اما آزمایشات آزمایشگاهی توسط برنامه ملی  سم شناسی U.S. نشان داده است که قرار گرفتن در معرض آن در غلظت‌های بالا  (۱۰۰ تا ppm۵۰۰)  می‌تواند باعث ایجاد تومور در بدن حیوانات شود. در بسیاری  از منابع بر سرطان زا بودن این ترکیب برای جوندگان تاکید شده است.  بنابراین الزامی است که پیش از شروع به کار حتما msds بوتیل گلایکول را  مطالعه کنید.منبع: شیمی بازار</description><category>chemibazar</category><author>chemibazar</author><pubDate>Sat, 31 Aug 2019 11:36:16 +0430</pubDate></item><item><title>همه چیز درباره‌ی پلی کربوکسیلات</title><link>https://virgool.ir/@www.chemibazar.com/همه-چیز-دربارهی-پلی-کربوکسیلات-slpa0f63qrli</link><description>امروزه استفاده از پلی کربوکسیلات‌ها که به عنوان  نسل سوم روان کننده‌های بتن شناخته می‌شوند به عنوان یک فوق روان کننده در تهیه بتن رایج است.  مهم‌ترین تفاوت این روان کننده با روان کننده کاهنده آب مقدار کاهش آب  آن‌هاست.خواص فیزیکی و شیمیایی پلی کربوکسیلاتپلی  کربوکسیلات مایعی با رنگ قهوه‌ای روشن و وزن مخصوص ۱,۰۵کیلوگرم است. پلی  کربوکسیلات کلر و نقطه اشتعال ندارد. قدرت این ترکیبات، نسبت به محصولات  قدیمی‌تر که بر پایه‌ی نفتالن فرمالدئید سولفونه شده و ملامین فرمالدئید  سولفونه شده بوده‌اند بسیار بالاتر است.  به تازگی تحقیقات گسترده‌ای در  زمینه‌ی مخلوط کردن روان کننده‌های لیگنو سولفونات و پلی کربوکسیلات انجام شده است و این تلفیق باعث شده است که علاوه بر بهبود روانی محصول، گیرش آن نیز قابل تنظیم شده و بهبود یابد.یکی از بهترین ویژگی‌های رزین‌های پلی کربوکسیلات نسبت به دیگر روان کننده‌ها امکان سنتز متنوع آن‌هاست. برای تولید روان کننده‌های لیگنو،  نفتالن و ملامین تنوع محدودی  برای وجود دارد اما در تولید رزین‌های پلی کربوکسیلات مونومرهای متنوعی  وجود دارند که امکان طراحی انواع مختلفی از رزین‌ها را می‌دهد. علاوه بر  این تنوع فرآیند تولید وجود دارد، بنابراین می‌توان تنوعی از پلیمرها با  ساختار مولکولی و وزن مولکولی متفاوت را تهیه کرد.روان  کننده‌های قدیمی باعث افت اسلامپ زیاد در بتن‌ها می‌شدند و به همین دلیل  از روان کننده‌ها در پای کار استفاده می‌شد و پیش از بتن ریزی آن‌ها را به  مخلوط بتن می‌افزودند .اما با شروع تولید ترکیباتی با پایه پلی  کربوکسیلات این مشکلات برطرف شده و امکان اضافه کردن فوق روان کننده به  مخلوط بتنی در محل تولید بتن به وجود آمده است.ساختار  مولکولی پلی کربوکسیلات‌ها به صورت زیر است که زنجیره‌های جانبی روی  زنجیره‌ی اصلی متصل شده‌اند. در این ساختار زنجیر اصلی می‌تواند ترکیبات  مختلفی مانند مونومرهای آکریلیک، وینیلی و یا آلیلی باشد. این ترکیبات از  لحاظ شیمیایی اسید، الکل و یا استرهای کوچک و دارای پیوند دوگانه هستند که  طی پلیمریزاسیون زنجیر اصلی رزین را شکل می‌دهند.ویژگی‌های تحت تاثیر سنتزهای متفاوت پلی کربوکسیلاتهمان  طور که در بالا اشاره کردیم پلی کربوکسیلات‌ها را می‌توان با ساختارهای  بسیار متفاوتی سنتز کرد. این تغییر در خواص این ماده تاثیرات به سزایی  می‌گذارد. برای مثال با اعمال تغییرات زیر در زول زنجیرها می‌توان در بهبود  عملکرد پلی کربنات دست برد:افزایش  طول زنجیر اصلی باعث کمتر شدن ویسکوزیته رزین می‌شود، بنابراین خاصیت روان  کنندگی ایجاد می‌شود و این پلی کربوکسیلات تولید شده برای برای نسبت‌های  آب به سیمان بالاتر مناسب است.افزایش  طول زنجیر جانبی، اصلی باعث بیشتر شدن ویسکوزیته رزین می‌شود، ، بنابراین  افزایش خاصیت روان کنندگی ایجاد می‌شود و این پلی کربوکسیلات تولید شده  برای برای نسبت‌های آب به سیمان پایین‌تر مناسب است.افزایش تعداد گروه‌های عاملی یونی در زنجیر اصلی و کاهش چگالی زنجیرهای جانبی، میزان افت اسلامپ را کمتر می‌کند.کاربردهای پلی کربوکسیلاتاز  مهم‌ترین موارد مصرف این افزودنی‌ها در ساخت بتن‌های پیش ساخته، بتن‌های  با عملکرد بالا و بتن‌های خودتراکم است. هم‌چنین در ساخت قطعات پیش ساخته،  بتن پیش تنیده، در بتن ریزی قطعات با عمق زیاد مفید است. دیگر کاربردهای  پلی کربوکسیلات را می‌توان به صورت زیر دسته بندی کرد:در بتن‌های تخصصی مورد نیاز برای ساخت سطوح با پرداخت عالی و با صرف حداقل انرژیدر بتن‌های ویژه خود تراز شوندهدر بتن‌های ویژه آماده با امکان اضافه نمودن مواد و برای حمل تا فاصله‌های نسبتا طولانیبرای کاهش حرارت دربتن حجیم شدهبرای کاهش و یا جلوگیری از ترک‌های عمقی و ترک‌های موئی دربتن حجیمبرای افزایش پمپ پذیری در بتن حجیمبرای کاهش نسبت آب به سیمان را در بتن حجیم وافزایش مقاومت بتن حجیممنبع:شیمی بازار</description><category>chemibazar</category><author>chemibazar</author><pubDate>Sat, 31 Aug 2019 11:33:52 +0430</pubDate></item><item><title>همه چیز درباره‌ی پلی نفتالین سولفونات</title><link>https://virgool.ir/@www.chemibazar.com/همه-چیز-دربارهی-پلی-نفتالین-سولفونات-ojwbjwgiejq9</link><description>پلی نفتالین سولفونات‌ها از فوق روان کننده‌های  معمول هستند که به طور عموم بر پایه ملامین سولفونات و  یا نفتالین فرمالدئید می‌باشند. در هنگام اختلاط جذب سیمان شده و در لحظات  اولیه هیدارسیون سیمان، بار منفی ذرات سیمان را افزایش داده و باعث پخش شدن  آن‌ها می‌گردند. این پخش شدگی ناشی از خاصیت دافعه الکتریسیته ساکن  می‌باشد.خواص فیزیکی و شیمیایی پلی نفتالین سولفوناتپلی  نفتالین سولفونات  (PNS) با فرمول مولکولی  C۲۱H۱۴Na۲O۶S۲  و جرم مولی  ۴۷۲,۴۲۲ گرم بر مول جزو فوق روان کننده‌ها یا کاهش دهنده‌های آب بتن‌هاست  که در فرم‌های متفاوت پودری و مایع تولید می‌شود: به صورت پودر قهوه‌ای  انحلال پذیر یا محلول آبی به رنگ قهوه‌ای تیره.این افزودنی بتن تأثیر به سزایی بر  کاهش آب بتن بدون تاثیر بر زمان طبیعی سفت شدن آن دارد و باعث افزایش دوام،  کارایی و مقاومت بتن می‌شود. پلی نفتالین سولفونات که نفتالین فرمالدئید  سولفونه نیز نامیده می‌شود یک فوق روان کننده نسل دوم است که برای تولید  بتن‌های روان و خمیری و در تولید انواع ملات خشک کاربرد دارد. این  فوق روان کننده از پلیمریزاسیون نمک سدیم نفتالین و سپس سولفونه کردن  محصول با فرمالدئید به دست می‌آید که با در نظر گرفتن ساختار ملکولی خاص،  خواصی مانند حفظ طولانی روانی بتن و سهولت در بتن ریزی در شرایط سخت جوی را  مهیا می‌کند.کاربردهای پلی نفتالین سولفوناتپلی  نفتالین سولفونات  (PNS)در مخلوط بتن و ملات در شرایط محلول در آب به  مقدار ۰,۳ تا ۰.۸ درصد خشک اضافه می‌شود. این ماده کاربردهای بسیار  گسترده‌ای در صنایع ساختمانی و راه سازی و پروژه‌های عمرانی دارد. از  جمله‌ی این کاربردها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:یکی از اساسی‌ترین مواد تشکیل دهنده مواد افزودنی شیمیایی برای بتن و ملات است.این یک پراکنده کننده قدرتمند بر روی بتن است.به عنوان مواد خام در تولید مواد افزودنی برای صنعت ساخت و سازتولید مواد افزودنی برای بتن آمادهدر آماده سازی ملات خشکتولید بتن جاری به موجب کاهش نسبت آب / سیمان و در نتیجه افزایش قدرت مواد سختدر مقاوم سازی بتن و سازه‌های یک پارچه‌ی سنگین بتنیدر تولید سازه های بتن ریز، در تولید سازه های مسطح پوشیده شده، سازه‌های نازک و سازه با پیکربندی پیچیدهبرای آماده‌سازی بتن با عملکرد بالا و حالت روانی عالی استفاده می‌شود.برای سرعت بخشیدن به روند کسب مقاومت به واسطه کاهش مصرفی در بتن و افزایش قابل توجه کارایی و خاصیت حفظ اسلامپ بتنپلی نفتالین باعث افزایش دوام و کاهش نفوذپدیری بتن می‌شود.ویژگی‌ها و مزیت‌های استفاده از پلی نفتالین سولفوناتاستفاده از پلی نفتالین سولفونات  (PNS)کمک بسیار زیادی به بهبود کیفیت بتن کرده و در رسیدن آن به استانداردهای مطلوب تاثیر چشم گیری می‌گذارد. برای مثال باعث تغییرات زیر در کیفیت بتن می‌شود:افزایش جریان مخلوط بتون تا ۱۶-۲۱ سانتی متر و بالاتر بدون از دست دادن قدرت و دوام بتن (در نسبت ثابت آب / سیمان)افزایش ویژگی‌های قدرتی بتن تا ۲۰٪ و بیشتر (به دلیل کاهش مصرف آب در سیمان ثابت و جریان مخلوط بتن)به دست آوردن بتن با مقاومت ضد آب بالا، مقاومت در برابر یخ (۳۰۰ سیکل و بیشتر) و مقاومت در برابر خوردگیبهبود چسبندگی و پخش ذرات ریز در بتن‌هاافزایش سازگاری نسبت به بتنی که از پلی نفتالین استفاده نکرده است.سازگاری با دیگر افزودنی‌هاافزایش قابلیت پمپ کردن و کاهش آب انداختگیکاهش مصرف سیمان در مخلوط به همان اندازه جریان ۱۵-۲۰٪کاهش زمان و مصرف انرژی در موقعیت رطوبتی و حرارتی بتنسازگاری با انواع سیمان پرتلند و مواد جایگزین سیمانبه میزان قابل توجهی زمان و قدرت ورودی برای ارتعاش مخلوط بتن را کاهش می‌دهد و گاهی اوقات کاملا ارتعاش‌ها را رد می‌کند.نکات ایمنی کار با پلی نفتالین سولفوناتنباید  بلعیده شود و یا تماس با پوست و چشم نداشته باشد. بهتر است هنگام کار از  دستکش‌های حفاظتی مناسب و عینک استفاده شود. در صورت تماس با چشم یا پوست  بلافاصله با مقدار زیادی آب شستشو شود. اگر بلعیده شد سریعا به پزشک مراجعه  گردد و فرد مذکور وادار به استفراغ شود.منبع:شیمی بازار</description><category>chemibazar</category><author>chemibazar</author><pubDate>Sat, 31 Aug 2019 11:31:56 +0430</pubDate></item><item><title>همه چیز درباره‌ی لیگنو سولفونات کلسیم</title><link>https://virgool.ir/@www.chemibazar.com/همه-چیز-دربارهی-لیگنو-سولفونات-کلسیم-o3p9t5qorot7</link><description>لیگنو سولفونات‌ها از سال‌ها قبل به عنوان یکی از  افزودنی‌های شیمیایی مهم مورد مصرف در صنعت بتن کاربرد داشته است. لیگنو سولفونات کلسیم یک پودر قهوه‌ای رنگ مایل به زرد  قهوه‌ای است که از خمیر چوب سولفیت چوب نرم استخراج می‌شود. لیگنو  سولفونات‌ها یا لیگنین سولفونیک پلیمرهای الکترولیتی آنیونی محلول در آب  هستند.خواص فیزیکی و شیمیایی لیگنو سولفونات کلسیملیگنو  سولفونات که یک پلیمر طبیعی می‌باشد و از ماده لیگنین به دست می‌آید برای  اولین بار در دهه‌ی ۳۰ میلادی مورد استفاده قرار گرفت. چارچوب آلی لیگنو  سولفونات کلسیم یک پلیمر تصادفی سولفونیزه شده از سه نوع از الکل‌ معطر  است.لیگنو سولفونات‌ها به طور عمده به عنوان روان کننده بتن یا کاهنده آب بتن مصرف می‌شوند. مکانیسم عمل لیگنو سولفونات‌ها بر پایه خاصیت پخش  کنندگی ذرات سیمان در آب است. در سال‌های بعد کم کم مواد دیگری نیز به این  صنعت معرفی شدند. موادی مانند ملامین فرمالدئید سولفونه SMF، نفتالن  فرمالدئید سولفونه و اخیراً رزین‌های آکریلیک استری و اتری موسوم به پلی  کربوکسیلات‌ها. در این میان هم چنان صنعت لیگنو سولفونات توانسته است  ایرادات ساختاری این ترکیبات را برطرف کرده و جایگاه خوبی برای لیگنو  سولفونات در بین مواد کاهنده آب بتون حفظ کند. امروزه لیگنو سولفونات‌ها به  تنهایی و یا در ترکیب با دیگر مواد در این صنعت به طور گسترده‌ای استفاده  می‌شوند.نحوه‌ تهیه لیگنو سولفونات کلسیمدر خمیر چوبی که شامل ترکیباتی با پیوندهای اتری است، ترکیب الکتروفیل حاصل از تجزیه‌ی اتر با یون بی سولفیت (HSO۳− ) واکنش داده و سولفونات تولید می‌شود:R-O-R’ + H+ → R+ + R’OHR+ + HSO۳− → R-SO۳Hمحل  اصلی برای جداسازی اتر، کربن α (اتم کربن متصل به حلقه معطر) در پروپیل  (سه کربن خطی) زنجیره جانبی است. واکنش‌های زیر ساختار اصلی  لیگنوسولفونات‌ها را مشخص نمی‌کنند زیرا لیگنین و مشتقات آن ترکیبات  پیچیده‌ای هستند و هدف ما این است که ساختار اصلی لیگنوسولفونات‌ها را به  دست آوریم. گروه‌های R۱ و R۲ می‌توانند گروه‌های متنوعی از گروه‌های قابل  یافت در ساختار لیگنین باشند. سولفونیزاسیون در زنجیره‌ی جانبی اتفاق  می‌افتد، نه بر روی حلقه آروماتیک مانند p- تولوئن سولفونیک اسید.طی فرآیند تولید و ساخت خمیر کاغذ  از چوب عموما یک مایع اضافی تولید می‌شود. این مایع اضافی به عنوان یک  محصول ضمنی حاوی مخلوطی پیچیده از مواد متفاوتی هم چون فرآورده‌های  تجزیه لگنین و سلولز، محصولات سولفوناتی لگنین، انواع گوناگون  کربوهیدرات‌ها (شکرها) و اسید سولفروس‌های آزاد یا سولفات‌ها است. پس  از خنثی سازی و فرآیند رسوب گذاری و تخمیر، افزودنی لیگنوسولفونات بتون با  شفافیت و خلوص گوناگون به دست می‌آید. میزان و درصد ترکیبات حاصل به  فاکتورهایی هم چون خنثی سازی قلیایی، فرآیند خمیری شدن، درجه تخمیر و حتی  نوع و سن چوب بستگی دارد.کاربردهای لیگنو سولفونات کلسیملیگنوسولفونات کلسیم را می‌توان به عنوان گیرنده، پرکننده، مایع ساز یا سورفکتانت در صنایع مختلف مورد استفاده قرار داد. از  آنجایی که ذرات سیمان به دلیل ریز و کوچک بودن، جاذبه‌ی سطحی بالایی دارند  زمانی که در آب پخش می‌شوند به یکدیگر چسبیده و ایجاد توده‌های قفسی شکل  می‌کنند. این ساختار بخشی از آب را در خود حبس کرده و میزان آب مؤثر را  کاهش می‌دهد بنابراین خمیر ایجاد شده روانی نسبتاً کمی دارد. با اضافه کردن  مواد روان کننده به مخلوط بتون، این ماده بر روی سطح ذرات سیمان جذب سطحی  شده و ساختار قفسی شکل را می‌شکند. با شکسته شدن این ساختارها آب به دام  افتاده آزاد می‌شود و باعث روان شدن مخلوط می‌گردد.لیگنوسولفونات‌ها برای تولید گچ  تخته نیز استفاده می‌شوند و با کاهش حجم آب، باعث کاهش درجه حرارت کوره شده  و در مصرف انرژی صرفه جویی می‌شود. . هم چنین این مواد برای ایجاد قابلیت  پخش شدن در رنگ‌ها، آفت کش‌ها، کربن سیاه و دیگر مواد جامد و غیر محلول در  آب استفاده می‌شوند. از دیگر موارد مصرف لیگنوسولفونات‌ها در تولید و دباغی  چرم است. هم چنین این ماده برای سرکوب کردن گرد و غبار در جاده‌ها استفاده  می‌شود.منبع:شیمی بازار</description><category>chemibazar</category><author>chemibazar</author><pubDate>Sat, 31 Aug 2019 11:29:34 +0430</pubDate></item></channel></rss>