https://virgool.ir/feed/@weepingwillowfa2026-11-12 04:01:21https://files.virgool.ir/upload/users/54285/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@weepingwillowhttps://virgool.ir/@weepingwillow/چون-نیک-بنگری-همه-تزویر-میکنند-nb1qzvpsbdku-رب لاتذرنی فردا-بذارین یه صحنه ی خیلی عادی رو توی اینستاگرام براتون مجسم کنم:دارنده ی صفحه، کسیه که شما تقریبا از توانمندی هاش خبر دارین. وقتی وارد صفحه میشین خب طبیعتا انتظار دارین از خودش نوشته باشه، یا از آدمهای اطرافش، یا از هر چیزی که ممکنه بخواد بقیه بدونن. اما وقتی یکم از چیزهایی که نوشته میخونین احساس میکنین حرفها و حس های یک آدم ده برابر موفق تر و خوشحال تر یا حتی پردغدغه تر رو میخونین... این وضعیت از کجا اومده؟ از کی اینطوری شدیم؟ از کی خودمونو بهتر از چیزی که هستیم نشون میدیم؟میدونین، این ضمیر اول شخص جمع رو به خاطر مردم پسند کردن نوشته م به کار نمیبرم. من بارها توی خودم دورویی رو پیدا کرده م، من واقعا فکر میکنم چون نیک بنگری همه تزویر میکنند... شما هم به خودتون خوب نگاه کنین، با دقت؛ اون آدمی که توی اینستاگرام خودشو بهتر از چیزی که هست نشون میده رو توی خودتون پیدا کردین؟ همه همینیم، یه کسایی بیشتر اینطوری ان یه کسایی کمتر. حالا، شما اگر این نوشته رو تا اینجا خوندید، اگر از اون دسته آدمهایی هستین که بیشتر یک رو دارن، اگر فکر میکنین راهی بلدین که میشه به این وضعیت غلبه کرد؛ لطفا زیر این پست بنویسینش بلکه یکی یکی درست بشیم.نکته ی آخر، چون مسئله ی دورویی و تزویر برای من کاملا یک مسئله ی جدیه، قرار نیست این آخرین نوشته ی من با این موضوع باشه.ریحانریحانSat, 28 Sep 2019 22:51:15 +0330https://virgool.ir/@weepingwillow/انتخاب-رشته-hewxujazpoyu"رب لاتذرنی فردا"اگر کسی رو دارین که داره انتخاب رشته می­کنه یا خودتون تازه کنکور دادین لطفا این مطلبو بخونین.انتخاب رشته ی من خیلی عجیب بود، شما به مشاورای کنکور نشونش بدین، همه میگن که این افتضاح­ترین مدل انتخاب رشته ست.من طوری انتخاب کردم رشته ها رو که مهندسی کامپیوتر امیرکبیر انتخاب بیستم بود... انتخاب اول چی بود؟ ریاضی. انتخاب دوم؟ ریاضی. هیچ منطقی نداره که ده تا انتخاب اول من همه ریاضی بودن و بعدیا رو خیلی سرسری نگاه کردم. من بی­ حوصله برخورد نکردم...یا این که فکر کنین نمی­دونستم چه­ قدر کار مهمیه، من فقط یه داستان کوچیک پشت این انتخاب دارم.خب مشخصه که من ریاضی رو دوست دارم. سال دوم دبیرستان به جای درسای مدرسه برای المپیاد درس می­خوندم و خب انتظار داشتم به جای امتحانایی که از فیزیک و شیمی و عربی خراب می­کنم المپیادو خوب بدم؛ و این­طور نشد. من المپیاد قبول نشدم و دنیا روی سرم خراب شد... چون یک سال تمام داشتم با همه می­جنگیدم که: من می­خوام این کارو انجام بدم و برام مهم نیست چه ­قدر از کتاب شیمیم تا آخر سال سفید می­مونه یا چه­ قدر فیزیک یادنمی­گیرم(البته اعتراف می­کنم کوچک­ترین تلاشی نمی­کردم که درسم یه ذره بهتر بشه و با وجود این که هنوزم اگه برگردم به اون زمان همون کارو میکنم، حق داشتن از دستم شاکی باشن)؛ و وقتی قبول نشدم واقعا احساس کردم دنیا روی سرم آوار شده. اوج داستان این­جاست: من تسلیم شدم. به همین راحتی المپیادو گذاشتم کنار... اتفاقی که افتاد چی بود؟ خب درسم بهتر شد، ولی من، من نبودم. من اصلا خوشحال نبودم و شدیدا حس می­کردم یه چیز بزرگی کمه... البته اینجا یه پایان نسبتا خوش داریم و اون این که من یه نفرو دیدم که بهم گفت پاشو برو ثبت نام کن و من به حرفش گوش دادم و قبول شدم مرحله ی اولو.اینا رو گفتم که بگم اگه یه رشته رو دوست دارید، اگه فکر می­کنید با همه ی وجودتون می­خواین که تا آخر عمر درگیر یه رشته باشید، به هیچ کس اجازه ندید ازتون بگیردش حتی خودتون. اون حس بدی که من داشتم به خاطر تسلیم شدن بود؛ و به من اعتماد کنین، این حس جداشدن از چیزی که دوستش دارین و تسلیم شدن به هر دلیلی، اون­قدر اذیت کننده ست که دوست ندارین دوباره تجربه ­ش کنین.اگر کسی رو دارین که داره انتخاب رشته می­کنه یا خودتون تازه کنکور دادین، خواهش می­کنم به علاقه توجه کنین توی این کار وگرنه ممکنه همه ی اون چیزایی که اون رشته ای که انتخاب میکنین نتونه جای خالی خوشحالی و شوقو توی دل اون آدم، یا خودتون، پر کنه.ریحانریحانWed, 07 Aug 2019 08:52:51 +0430https://virgool.ir/@weepingwillow/ابتدا-ytlsaqgtz7jw°رب لاتذرنی فردا°خب، داستان این صفحه ی مجازی دقیقا اون لحظه ای شروع شد که توی طوفانی از گرد و غبار گم شده بودم و بین حرفهام به کسی گفتم که نمیدونم از کجا شروع کنم؛ اون هم گفت اینایی رو که داری به من میگی بنویس. این شد که من بعد از مقدار زیادی فکر کردن بالاخره تصمیم گرفتم بنویسم. من، نویسنده نیستم، حتی سمت نویسندگی هم نرفته م تا الانِ زندگیم، اما اونقدر از نوشتن میدونم که بتونم باهاش چیزایی رو که توی ذهنمه انتقال بدم به کس دیگه ای. خلاصه ی مطلب، این صفحه برای این ایجاد شده که من از دغدغه هام و فکرهام و کتابهایی که میخونم و موسیقی هایی که گوش میدم، و در یک کلام بخشی از زندگیم بنویسم؛ ممنون میشم اگر بخونید و ممنون میشم اگر نظر بدید و به چالش بکشید. نمیدونم این داستان به کجا ختم میشه، فعلا فقط میدونم باید حرکت کرد. پایانِ ابتداریحانریحانMon, 22 Jul 2019 02:08:39 +0430