https://virgool.ir/feed/@vr.omidامید هستم. مهندسی در دانشکده ادبیات. تحلیلگری در جهان تحلیل رونده و یکی با ذهن عددی جایی که همه در حال توصیفند. آقای همه چیزدان و عکاس لحظات در کلمات. امید هستم. شاید شما کمی به من نیاز داشته باشید.fa2026-11-12 09:11:04https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@vr.omidhttps://virgool.ir/@vr.omid/جرمش-این-بود-که-نامش-اسماعیل-بود-ovna1ubkpt1sانگار داستانهای عجیب قوم عجیبتر پایانی ندارد. زمانی پیرمردی از خدایش خواست که نسل او را برکت دهد و محل گزینش پیامبران و برگزیدگان و وارثان جهان قرار دهد. پیرمردی که بیش از 80 سال از عمرش می گذشت و هنوز فرزندی نداشت و تنها زنش هاجر عقیم بود. این شروع عجیب داستان عجیب دیگری در زندگی مرد بود. داستانی که داشت دنیا را تا ابد تغییر می داد.خدایش شیند و اسماعیل را از کنیز زنش به او بخشید. اما این آغاز ماجراست. پسرش که نماد اجابت دعایش و عینیت برتری خداپرستی تا ابد بود شش ماهه که شد دستور رسید او را به بیابانی خشک ببر. طفل و مادرش را بگذار و برگرد. همه کسانی که پدر داستانهای عجیب آفرینش را می شناسند می دانند که او حتی به تردید فکر هم نکرد. طفل تشنه بود. هاجر هراسان به دنبال سراب می دوید. زمزم جوشید و بکه آباد شد.اما داستان پیرمرد هنوز ادامه داشت و عجیب تر می شد. بعد از سالها خدایش از او خواست به سرکشی طفل و زنش برود. طفلی که اکنون نوجوانی بود. اسماعیل . او را که دید شاد شد. طفل زنده بود و آرزو محقق و قطره دعایش در دریای رحمت خداوند داشت به همان مروارید دردانه تبدیل می شد. خواب دید. ارزویت، آینده و بقایت، نسل و ذریه ات را قربانی کن. پیرمرد تردید نکرد. اسماعیل همراهی کرد. خدا از او پذیرفت و فرزند زنده ماند. پس از فرزند اول، زن عقیمش نیز فرزندی آورد. از او نیز صاحب نسلی مبارک گردید. دو پسر. یکی بزرگتر یکی کوچکتر. دو نسل هر دو مبارک. خداوند دعای پیرمرد را مستجاب کرده بود.صدها سال پس از آن پدران و فرزندان از پی یکدیگر می آمدند و کم کم سایه سوالی بر دیوار اذهان رنگ میگرفت؟ کدام یک؟ کدام نسل؟ کدام فرزند ؟سوالاتی که با کدام شروع می شوند بدون در نظر گرفتن پاسخ، اختلاف می آفرینند یا حداقل می توانند اختلاف بیافرینند. اختلاف شد. عمیق و عمیق تر و قدیمی.اینک بعد از گذشت هزاران سال همه فهمیده اند که کدام یک اما هنوز عده ای اندک نمی توانند بپذیرند که اسماعیل. خداوند اسماعیل را از پیرمرد پذیرفت اما هزاران پسر دیگر پس از او قربانی شدند. همه دیده اند که دردانه های بی مانند خداوند، در نسل اسماعیل بودند و اکنون گروهی اسماعیل را کنیز زاده مطرود می دانند و برادر کوچکترش را نسل برگزیده. اسماعیل دیگری امروز 10 دی 1403 در تهران و در مهمانی تهران قربانی شد. قربانی کنندگان همانهایی هستند که در پاسخ به همه کدام های تاریخ منافع خود را به جای حقیقت دیدند و متوهمند که قوم برگزیده اند و مالک سرزمین برگزیده و ارباب سایر حیوانات دو پا. همانهایی که چهل سال در بیابان سرگشته جهالت و نافرمانی و منفعت طلبی خود بودند و صدها سال است پاسخ همه کدام های عالم را وارونه میدهند. اسماعیل هنیه در تهران ترور شد. به 170 نفری از خانواده اش پیوست که به گفته خودش در چند ماه قبل از آن قربانی شده بودند. تاوان این را داد که در 10 ماه گذشته اش داشت به دنیا نشان می داد که کدام نسل و جرمش این بود که نامش اسماعیل بود. امیدامیدThu, 01 Aug 2024 01:39:49 +0330https://virgool.ir/@vr.omid/روباه-پوست-قرمز-akgms9vn9ic3همینطور که آرام آرام عقب عقب می رفت اطرافش را زیر نظر داشت. به سمت دیوار انتهایی حیاط می‌رفت و دو گرگ با صورتی خشمناک و صداهایی که از نشان از شدت نفرت و انتقام داشت به سویش می‌آمدند. دقایقی پیش برای دفاع از گوسفندانی که در آغل بشدت از ترس هیاهو می کردند، گردن گرگ دیگر که بره ای به دندان داشت را پاره کرده بود. گرگ زخمی لاشه بره را انداخت و گریخت. صدای سگهای روستا را از دور می شنید اما می‌دانست این سمفونی هر شب روستاست و هر کدام در حال عشق بازی یا برای هدایت گوسفندان و یا تاراندن سگهای ولگرد پارس می‌کنند. نمی توان امیدی به آنها داشت.گرگها در اقدامی عجیب متحد شده بودند تا او را از پای دراورند. حتی درب نیمه باز اغل، لاشه غرق خون بره و صدای گوسفندان هیچکدامشان را تحریک نمی کرد که دست از او بردارند. بوی خون و خاک برخاسته از در گیری با گرگ شکارچی تمام مشامش را پر کرده بود. سالها پیش با پدرش روانه شکار بود که در گودال تله کشاورز گیر افتاد. دیگر هرگز از پدر و مادرش اثری ندید. نمی‌دانست چرا کشاورز روباه کوچک پوست قرمز را نفروخت و او را بین سگهای گله اش بزرگ می‌کرد، به او غذا می‌داد و هرگز با او بد رفتاری نمی‌کرد. نمی‌دانست چرا آن هنگام که شبها در حیاط می‌خوابید مرغی را به دندان نگرفته بود و به سمت صدایی که هر لحظه در خواب و بیداری او را از بیشه می خواند بگریزد. شاید ترس از فضایی که دیگر برایش غریبه بود و عادت به فضایی که دیگر آشنا مینمود. هر روز وعده های غذایش را می گرفت و با توله سگها بازی می کرد. گاه گاهی به شیر انها در سینه مادرانشان لبی می زد. جثه اش، صورت و پوزه اش و بیشتر از همه دمش کاملاً با سایرین متفاوت بود اما گویا این تفاوتها به چشم هیچکس نمی آمد. تحرک کمتر و غذای بیشتر جثه اش را از روباههایی که در بیشه می دید بزرگتر نموده بود اما باز هم تفاوتهای زیادی با سگها داشت. امروز بعد از اینکه کشاورز گوسفندانش را از چرای زمینهای درو شده بازگرداند و هنگامی که آفتاب بی رمق اواخر پاییز در حال سرنگون شدن از وسط آسمان بود برای کشاورز پیغامی آوردند. او هم به سرعت خانواده اش را در گاری علوفه نشاند، عصای سیاه پر صدایش و سگهای گله را برداشت و رفت. اینک او مانده بود و تمامی آنچه کشاورز و خانواده اش در زمستان داشتند و گرگها. ساعتی از نیمه شب می‌گذشت که صداهایی او را از جای راحتش بلند کرده و به آغل کشانده بود. دو گرگ در حیاط بودند در حالیکه در طویله باز مانده بود. شاید کشاورز هنگام ترک مزرعه به علت عجله ای که داشت آن را خوب چفت نکرده بود. صدای تکاپو از اغل بلند و گرگی دیگر در حالی که گلوی بره ای را به دندان داشت از طویله بیرون می امد. لحظه ای تمام وجودش را مدیون کشاورز دانست و تصمیم گرفت دینش را با دفاع از گوسفندان بپردازد. صدایی شبیه فریاد از گلو کشید و بسمت گرگ شکارچی حمله کرد. با جهشی سریع و با هدایتی غریزی مسیری برامده زیر حنجره گرگ را به دندان گرفت و با سرعت سرش را به سمتی حرکت دارد تا پوست و آنچه زیر دندان داشت را پاره کند. احساس می کرد سریعتر از گرگهاست. گرگ زخمی در حالی که صداهای وحشتناک و خفه ای می داد بره را همانجا بین در انداخت و پا به فرار گذاشت. مزه خون تلخ را در دهان خود حس می کرد و اکنون دو گرگ دیگر به سمتش می‌آمدند. می دانست از پسشان بر نمی آید. دمش می توانست دیوار را احساس کند. در چهره گرگها جز مرگ و دیوانگی خونزدگی نمی دید. ناگهان فکری کرد و با یک خیز بلند جست زد و روی تاقچه بالای سرش پرید. تاقچه ابتدای دالانی بسته بود که به بام راه داشت و کشاورز چمن زنش را روی آن به برق می زد تا شارژ شود. روی اهرم بزرگ دستگاه پرید. بارها دیده بود که کشاورز با تکان دادن آن اهرم دستگاه را روشن می کند و سعی کرد آن را به پایین بیندازد. دستگاه سنگین درست روی گرگهایی که در تلاش بودند به دنبال او روی تاقچه بپرند افتاد و با جدا شدن از سیم شارژ روشن شد و با غرش وحشتناکی که شاید نشان از شکسته شدن قسمی از آن داشت بصدا در امد. گرگها از ضربه سنگین و صدا و تکانهای عجیب چمن زن شوکه شدند، لحظه ای اطراف را پاییدند و بعد پا به فرار گذاشتند.پوست قرمز پایین پرید و بسمت آغل رفت تا ببیند چه اتفاقی افتاده است. وارد که شد گوسفندان را دید که در دورترین نقطه دور هم جمع شده و به در پشت کرده اند. او را که دیدند آرام شدند و گویی اتفاقی نیفتاده از هم جدا شدند و هرکدام به گوشه ای رفت و سر در آخوری کرد. باید در آغل را می بست. گرگها ممکن بود بازگردند. اما بره شکار شده مانع بسته شدن در می شد. گردن بره را که هنوز از ان خون به ارامی جاری بود گرفت و داخل حیاط کشید. لاشه را که زمین گذاشت تا سرش را بلند کرد کشاورز را دید که در آستانه در حیاط ایستاده و عصایش را به سمت او گرفته است و صدای مهیبی برخاست.کشاورز در حالی که لاشه روباه پوست قرمز را می برد تا غذای سگهایش کند با خود می گفت از اول نباید به پوستش طمع می کردم. باید توله اش را می فروختم. حیف شد.امیدامیدSun, 16 Apr 2023 00:51:22 +0330https://virgool.ir/@vr.omid/سکون-آینده-زندگی-من-است-rt103fryqzdsمن حتی دیگر نمیدانم باید با چه موافق بود و با چه مخالف. از تمام جملاتی که با علامت سوال تمام می شوند می‌ترسم. جملات خبری زخمی به اندازه‌ی برندگیشان از روبرو بر تو وارد می‌کنند. انگار در تیغ آفتاب، چشم در چشم، بهمان اندازه روشن که حتی جاری شدن ته‌مانده احساست را همراه خون از محل زخم می‌بینی.اما جملات پرسشی مرموزانه مِقراض قتّاله را به خودت می‌سپارند. دوز دلخواهی از سمی کشنده یا مقدار متنابهی طناب. زمان زیادی نمی‌گذرد که یاد گرفته‌ام در مواجهه با قلاب علامت سوال بعد از جملات دهانم را باز نکنم، سکوت کنم. این بهترین چیزی است که کاش بهره بیشتری از آن داشتم.من همیشه کولی‌وار زندگی کرده‌ام. در کوچی مداوم و بی‌توشه از جایی، از ایده‌ای، فکری، نگرشی به سمت چیزهایی و جاهایی دیگر. سبک و آرام. گاهی در نوک قله‌ها بوده‌ام و گاهی در عمق بیابانها. در اوج پرستش و در هزیز کفر. سرگردان میان رد و پذیرش، هروله کننده بین گذشته و آینده.اما من چیز دیگری نیز یاد گرفته‌ام، همه چیز در دنیا زمانی از حرکت می ایستد. لرزش چمنزارها در باد، حرکت ذرات بنیادی، ارتعاش تارهای صوتی و حتی کولی‌ترین کولی شهر.سرگردانی کلیدواژه زندگی گذشته من است و گویا سکون ادامه آن را معنی می‌کند. سکون نه به معنای اتراق و بار گشودن در مقصد و نه به معنای آرامش، مانند غریق از دریا نجات یافته‌ی اینک خفته در ساحل.سکون به‌معنای ناامیدی از یافتن، به‌معنای بی‌ارزش دانستن تمام یافتنی‌ها، خستگی از تلاشی که نتیجه اش تعیین شده است . من دیگر باطل خواهم نشست و دیگر اندوه و شکستگی هیچ بادیه ای را تجربه نخواهم کرد...این سکون می‌توانست در جای مطمئن‌تری باشد. در سرپناهی، آرامگاهی، در کنار پناهگاهی یا تکیه‌گاهی. اما برای رهگذری چون من خسته و ناامید یک قدم هم یک قدم است. دیگر پای من حتی نای قدمی دیگر را ندارد.من دیگر زیبایی را خطای حس و محبت را داروی بیهوشی قبل از عمل جراحی می‌دانم. دوستان را دشمنان آینده و دشمنان را دوستانِ دشمنان آینده می دانم. آسمان همه جای دنیا را هم‌رنگ و نوای همه سازها را بد آهنگ می‌دانم. هیچ‌چیز به دست نمی آید مگر کاستی بزرگتری در راه نباشد و وفایی نیست جز خیانتی که به تعویق افتاده. احسان جز قوت بخشیدن به دشمنان نیست و دوست داشتن دیگران خطایی مهلک ....دیگر صدایی از غریزه نمی‌آید و پچ پچی از احساس نمی‌شنوم. در این سکون، در سکوت مطلق غرقم. پیشترها دنیایی داشتم که خودم ساخته بودم. سکونم این گونه بود که به دنیای خودم پناه می‌بردم و آن را آنطور که می‌خواستم خدایی می‌کردم. اما اکنون....ادامه دارد .....امیدامیدSat, 01 Apr 2023 21:00:13 +0330https://virgool.ir/@vr.omid/حلال-زاده-های-شبیه-دایی-ehuboudt3i6rاینکه حلال‌زاده‌ها شبیه دایی‌هاشون می‌شن هم از اون حرفاست. معمولا مادر بچه‌ها قابل تشخیصه، همونی که وضع حمل کرده. کسی در مورد اینکه مادر بچه چه کسیست شکی نمی تونه داشته باشه. اینو که متوجه بشی می‌فهمی چرا تو جامعه‌‍ی حلال‌زاده‌ها این همه حرومزادگی هست. معیار تشخیص از اول غلط بوده. به نظر من حلال‌زاده باید به عموش بره به عموش. امان از این معیارهای از اول غلط .....امیدامیدMon, 27 Jun 2022 05:52:04 +0430https://virgool.ir/@vr.omid/چگونه-عدالتی-در-اجتماعات-انسانی-وجود-دارد-otpa19atmjniانسان با وجود تمامی تفاوتهایی که با سایر حیوانات دارد در حقیقت گونه ای حیوانی بر روی زمین است و مغلوب قوانین طبیعی. پرقدرت ترین نیرویی که در طول تاریخ در تغییر گونه های طبیعی نقش داشته است " انتخاب طبیعی " می باشد. طبیعت به صورت سازمان یافته در هر دره و هر منطقه، از گونه هایی که سازگاری بیشتری با محیط خود داشته اند حمایت کرده و اجازه استفاده گونه های ناسازگار از منابع محدود را نمی دهد و از این طریق موجب تغییر جمعیت اجتماعات حیوانی می شود.ما ممکن است انسان را به عنوان گونه ای با قابلیت سازگار شوندگی بیشتر در نظر بگیریم اما با این وجود همواره گروهها ، جوامع و افراد انسانی ناسازگاری در طول تاریخ بشریت تشکیل و قانون انتخاب طبیعی آنها را به نیستی و یا قرار گیری در اقلیت محکوم کرده است. مقصود از سازگاری در اینجا، تبعیت از قوانین طبیعی و احترام به وجود حیوانی انسان است. جدایی انسان مدرن از مذاهب و اندیشه هایی که بعد مادی را قربانی وعده های ماورایی می کنند و افزایش روحیه لذت طلبی او نیز در جهت همین انتخاب طبیعی بوده است. محدود کردن انسان در چهارچوبی که موجب سرکوبی بعد جسمانی و حیوانی او شود منجر به عدم سازگاری انسان با زندگی زمینی و طبیعت او است و این عدم سازگاری از سوی طبیعت انتخاب نمی شود. این نکته کلیدی مذهب زدایی در دنیای مدرن است. طبیعت از انسانها و اندیشه های ناسازگار حمایت نمی کند و این ناسازگاری منجر به کاهش دسترسی آنها به منابع می شود. البته به دلیل مشخصات خاص انسان که قابلیت سازگاری زیادی دارد همواره اقلیتی از تفکرات ناسازگار وجود خواهد داشت اما جهت انتخاب طبیعی کاهش جمعیت آنها و افزایش جمعیت سازگارترهاست.قوانین واقعی و شاید نانوشته در اجتماعات انسانی را باید بر این اساس تحلیل و ارزیابی نمود. فکر کنید انسانهای زیبا در روابط و کارهای خود موفق ترند و بیشتر مورد استقبال قرار می گیرند. موقعیت های اجتماعی بیشتری برای اشتغال، برقراری رابطه، ازدواج و ... خواهند داشت و این یعنی دسترسی بیشتر به منابع.طبیعت از زیبایی حمایت می کند و با افزایش جمعیت افرادی که زیبا تلقی می شوند دسترسی سایر افراد ( زشتها ) را به منابع محدود و محدودتر می نماید. این به معنی این است که نسلهای آینده از ما زیباتر خواهند بود. توجه داشته باشید از نظر علمی محیط نمی تواند در ژنها تغییر دهد و فشار انتخاب طبیعی از طریق تغییر درصد ژنهای غالب در اجتماع است. در همین مثال چون انسانهای زیبا موقعیت ازدواج و نسل آوری بیشتری داشته و بیشتر انتخاب می شوند ژنهای افراد زشت به مرور درصد کمتری در جامعه خواهد یافت و چهره اجتماع تغییر خواهد نمود. ممکن است گروهی این را ناعادلانه بدانند زیرا نوزادی نقشی در زیبایی یا سایر مشخصات ظاهری ژنتیک خود ندارد. این نکته را باید بیان نمود که همانگونه که زنجیره غذایی را در دنیای حیوانات عادلانه می دانیم ( خورده شده حیوانی توسط حیوان قوی تر و .. ) باید توجه کرد که انتخاب طبیعی نیروی حافظ بقای موجودات در زمین است و از این حیث عادلانه می باشد. این عدالت قوی تر و اصیل تر از قوانین قراردادی انسان بوده و پذیرش همگانی و قهری خواهد داشت. یعنی در این دیدگاه پذیرش قوانین طبیعی عدالت است. در وضع قوانین انسانی اثر طبیعی عمل را عادلانه می دانند. فرض کنید اگر کسی به علت سهل انگاری به دره بپرد و به دلیل قانون جاذبه تکه تکه شود هیچکس از بی عدالتی سخن نمی گوید.در عدالت طبیعی همواره پیروز و مغلوب وجود دارد. این را در اجتماعات انسانی نیز می توان به وضوح دید. برخورداری و کم برخورداری وجود دارد و جبر طبیعی و جغرافیایی و انسان مانند سایر گونه ها چاره ای جز پذیرش آن ندارد. امیدامیدWed, 18 Nov 2020 21:25:06 +0330https://virgool.ir/@vr.omid/حیواناتی-به-نام-انسان-1-bq5bbyn7uo6rحیوانیت انسان مهمترین عامل در مناسبات اجتماعی و تشکیل جوامع انسانی و تغییر آنهاستما انسانها خود را برترین موجودات روی زمین می دانیم. این تلقی ناشی از توانایی خارق العاده تفکر در ما و امکان ساخت ابزار است که ما را در رسیدن به اهدافمان کمک می کند. بله این درست است ما حیواناتی منحصر به فرد هستیم، حیواناتی ناطق و یا متفکر و یا با هر صفت دیگری که در فلسفه و روانشناسی و .. به عنوان عامل تمایز انسان و دیگر موجودات می شنویم. اما دقت کنید، این تجربه ای به قدمت بشریت است که ما هر اندازه توانا و متفاوت باشیم اما باز حیواناتی هستیم مانند سایر حیوانات و از این جهت شباهت های زیادی با سایر موجودات داریم. قوانین قهری و پر قدرت طبیعت در مورد حیوانات ما را نیز در بر می گیرند. روش های زندگی ما بدون در نظر گرفتن این حیوانیت نمی توانند ما را راضی کنند و به اهدافمان برسانند.در این میان برخی مکاتب که بیشتر تحت تاثیر ادیان و یا اخلاق ماورایی یا تعلیمات اساطیری هستند دو بعد را برای انسان تلقی و اهمیت و توجه بیشتر را به بعد غیرمادیِ نامحسوس می دهند و حیوانیت انسان را پست شمرده و تحقیر می کنند. نمی خواهم به نقد این مکاتب بپردازم اما همه این مکاتب با شدت و ضعف به حیوانیت انسان اعتراف دارند. آنها پذیرفته اند که ما نیز حیوانیم. البته آنها در سایه اهمیتی که به بعد ماورایی می دهند و تضادی که برای این دو وجه انسان قائلند، در تلاش برای سرکوب حیوانیت انسان هستند. به این خاطر نظام اخلاقی و عملی خاصی را برای سرکوب و کنترل غرایز و نیازهای جسمانی و حیوانی انسان طراحی کرده و موفقیت و عزت را در آن، سرکوب هر چه بیشتر بعد حیوانی می دانند.اما تجربه بشر و جوامع کنونی این را به وضوح نشان می دهد که تلاش برای محو، کنترل و یا سرکوب حیوانیت انسان کاملا شکست خورده است. نقض حیوانیت انسان در حقیقت نقض غرض است. انسان در حقیقت گونه خاصی از حیواناتی است که روی سیاره زمین زندگی می کنند. علومی که از این حیث به انسان نگاه می کنند مدقن، پیش رونده و سنجیده شده در طول بشریت هستند. نیاز به غذا، لذت جویی، عمر محدود، دوره های رشدی، مرگ و نیستی، عمل به غریزه و ... در انسان نیز مانند سایر حیوانات وجود دارد. هر روش، طریقت و یا تفکری که به هر طریق این گونه حیوانی را برای حیوان بودنش محدود ساخته است مورد پذیرش انسان قرار نگرفته و یا در صورتی که با فشار جبر، سنت و ساختار مجبور به پذیرش ظاهری آن باشد به آن عمل نمی کند.توجه به این نکته می تواند تحلیل درستی از جوامع بشری و همچنین قوانین حاکم بر آن به دست دهد. با این تعریف جوامع انسانی نیز مانند سایر اجتماعات حیوانی قوانین مشابهی خواهند داشت. انتخاب طبیعی که مهمترین نیروی طبیعت در تغییر اجتماعات حیوانی است، در جامعه انسانی نیز عینا درست و موثر می باشد. طبق این اصل، طبیعت همواره گونه ها و افرادی را در جوامع انتخاب می کند که سازگاری بیشتری با محیط داشته و دارای خصوصیاتی هستند که موفقیت بیشتری در کسب منابع محدود دارند. می خواهم بسیاری از موضوعات جوامع انسانی را با قانون انتخاب طبیعی شرح دهم. این موضوع را در نوشته بعد دنبال خواهیم کردامیدامیدTue, 17 Nov 2020 21:02:57 +0330https://virgool.ir/@vr.omid/جهان-در-کلیت-منطق-های-ثابتی-دارد-mxruq5ovi43mمریخ در کنار ماه . 8 آبان 99هر دو کنار آتش نشسته بودند و به شعله های رقصان و رنگهای گرم و سرخی زغالها خیره شده بودند. خنکی شب کویر، روشنایی آتش، آسمانی که به شکل معجزه مانندی ستاره داشت و لذتی که امروز از سفری دو نفره، جذاب و پرماجرا برده بودند آرامش عمیقی در هر دو ایجاد کرده بود. گاهگاه به یکدیگر نگاه‌های کوتاهی می انداختند و در آن از رضایت دیگری مطمئن می شدند. حرف زدن در سکوت تنها می تواند از نتایج آرامش درونی باشد. بهار نگاهی به آسمان انداخت و گفت: وسوسه انگیز است. هی می خواهی دستت را دراز کنی و یک مشت ستاره بگیری. چنین منظره ای را تا به حال ندیده بودم. رویش را برگرداند و ادامه داد: امید دنیا چقدر عجیب است. چقدر جاهای مختلف و چیزهای متفاوت و زیبا دارد. پتوی مسافرتی را دور خودش پیچید.-- اینطور نیست؟امید با صدایی که نمی خواست از حدی بالاتر رود به آرامی شروع به صحبت کرد. -- تفاوت پوسته دنیاست. اما اگر کمی عمیق تر بشویم شباهت‌های زیادی بین ساختار یافتگی و شیوه ی سازمان موجودات دیده می شود. چیزهای کاملا بی ربط، در نسبت‌ها و منطقهایی که آنها را شکل داده و ماهیت بخشیده یکسان هستند. این یعنی در جهان قوانینی وجود دارند که می توان ردپایی از آنها را در تمامی بخشها مشاهده کرد. منطق های ثابتی که می توانند پیچیدگی های عالم را به سادگی تمام توضیح دهند و با شناخت آنها می توان در مورد موجودات و عرصه های ناشناخته پیش بینی کرد.بهار به او خیره شده بود و با چشمانی مهربان و مشتاق گوش می داد.یکی از این قوانین تعدد و ایجاد چیزهای متفاوت بسیار از کنار هم قرار گرفتن تعداد محدودی چیزهای ثابت است. مثلا در این قرن همه می دانیم که تمامی اشیا و موجودات زنده از عناصر محدودی تشکیل شده اند. عنصر‌های شیمیایی. آرایش های متفاوت ترکیب این عناصر، تمام هستی را شکل داده است. تعداد این عناصر همان حدود نود و چند عنصر پایدار شناخته شده است.-- این عناصر مثل همان آجرهای اسباب بازی زمان کودکی هستند. با آنها می شد صدها شکل متفاوت ساخت.با لبخندی با همان آرامش لحن گفت:-- بله . این یکی از نیرومند ترین و تکراری ترین منطقهاییست که جهان ما را تشکیل داده است. مثال بعدی شگفت انگیزتر است. تفاوت انسانهای مختلف را در نظر بگیر. تفاوتهایی که در ظاهر و یا تفکرشان با هم دارن. اینک هیچکس در هیچ شاخه ای از علومی که به نحوی بخشی از وجود انسان را بررسی می کند در این مورد شک ندارد که ژنتیک عاملی نیرومند در ایجاد تفاوت است. نیرومندترین عامل در طول تاریخی که موجودات زنده در زمین ایجاد شده اند. در انسان ها ژن ها تمام فرایندها را کنترل می کنند. فکر کن در طول تاریخ چند میلیارد انسان در زمین متولد شده اند، زندگی کرده اند و مرده اند. همه آنها با یکدیگر حداقل در مواردی متفاوت بوده اند. این تفاوت ها از دارا بودن ژنهای متفاوت در آنها ناشی می شود.-- ژنها ؟ مگر ژن ها چه هستند؟_ ژنها رشته ها و چینش های متفاوتی از 4 نوع ترکیب هستند که رشته وار در کنار هم قرار می گیرند. بازهای آلی نیتروژن دار نوع سی ، جی ، تی و اِی . بله فقط 4 نوع. فکرش را بکن که فقط اعداد یک، دو ، سه و چهار را در اختیار داری و می توانی با کنار هم قرار دادن آنها به هر تعدادی که بخواهی عدد متفاوت تولید کنی. ژنها همان اعداد هستند. این تعداد شگفت انگیز تنها از همین 4 نوع باز آلی تولید شده اند.-- چه جالب. اما چطور امکان داره ؟-- صبر کن. در همین مسیر بار دیگر از این منطق استفاده می شود. یعنی ایجاد تفاوت های سرسام آور و متعدد از اجزای محدود. می دانی ژنها چگونه انسان را کنترل می کنند؟ هر ژن تولید کننده پروتئین خاصی در بدن است و این پروتئین ها هستند که این تفاوتها را ایجاد می کنند. میلیاردها پروتئین متفاوت در بدن انسانها و موجودات زنده پیام های ژنها را به تفاوت در جسم و تفکر انسانها تبدیل می کند. بد نیست بدانی همه این پروتئین ها از واحدهای کوچکتری به نام اسیدهای آمینه ساخته می شوند. تعداد اسیدهای آمینه موجود در بدن تنها 20 عدد می باشد. -- فقط 20 تا ؟-- بله فقط 20 تا. و ژنها در حقیقت کدهایی هستند که از روی آنها با استفاده از چینش ها، تعداد و توالی‌های مختلف این اسیدهای آمینه پروتئین تولید می شود.-- می دانی الان به چه فکر می کنم؟ این که انسانها خیلی قبل تر از شناخت این موضوعاتی که می گویی در زیست و شیمی، در قراردادهایشان از این منطق استفاده کرده اند. حروف الفبا. تعداد کمی حرف و صدا و تعداد بی نهایت یا حداقل بسیار زیادی کلمه و مفهومی که با همین حروف الفبا ایجاد می شوند. -- بله بله و این بسیار هیجان انگیز است. البته حروف کنونی الفبا حاصل تغییر و تکاملهایی در هزاران سال است. هوا دارد سرد می شود. بیا داخل چادر برویم.امیدامیدTue, 03 Nov 2020 01:40:44 +0330https://virgool.ir/@vr.omid/6-طبقه-را-از-پله-ها-بالا-رفت-exgsxmdrp6uxبه کمک کفش کتونی راحت و سیاه رنگ نایک و چابکی و اندام ورزیده به سرعت با قامت بلندش از پله ها بالا می رفت. به انتهای پله ها که رسید کمی سرعتش را کم کرد.در همان حال با دست موهایش که روی پیشانیش ریخته بود را مرتب کرد و سعی کرد عمیق تر نفس بکشد تا نفسش جا بیاید. برای او که کوهنوردی و پیاده روی های طولانی مدت جز برنامه های ثابت زندگیش بودند 6 طبقه را از پله بالا آمدن فشار زیادی نداشت. آسانسور خراب بود. بعد از مکث کوتاهی زنگ در را فشار داد. احساس کرد صدای خفیفی که از داخل واحد به گوش می رسید با زنگ زدنش به کلی قطع شد. لحظاتی بعد به روزنه چشمی روی در خیره مانده بود و پس از اینکه نوری که از آن بیرون می زد تاریک شد ناگهان در گشوده شد. صدای زنی از ان سوی در او را به داخل فراخواند. کمی مکث کرد و به ارامی در را باز کرد و داخل رفت . در اولین نگاه کمی گیج شد. او برای جلسه ای در یک شرکت بازرگانی به آنحا دعوت شده بود اما همان مقدار که از محیط در منظرش بود شباهتی به دفتر کار نداشت. از میز و کامپیوتر و کارمند خبری نبود. حتی از زنی که در را باز کرده بود. کف واحد را موکت خاکستری نویی به طور کلی پوشانده بود و تابلوهای نقاشی روی دیوار بود. پنجره های واحد پرده هایی شبیه پرده های واحد های مسکونی داشتند. البته در بسته دو اتاق در چپ و راست و دری در کنار در ورودی که دستشویی می نمود را نیز مشاهده کرد. همینطور که در آستانه در فضای داخل را از نظر می گذارند در اتاق سمت چپ باز شد و میزبانش را دید که با سیگاری بر لب به سمتش می آید. مهندس جانی بالا تنه فربه و سیاهش را در پیراهن سفید مارکداری که دو دکمه بالایش باز بود و گردنبند کلفت استیلش و البته بیشتر سینه اش را نمایان کرده بود به سمتش آمد. شلوار سیاه راه راه های باریک عمودی طلایی رنگ به پا داشت و گویی لباس های گران قیمتش را حداقل یک سایز کوچکتر می گرفت. موهایش کوتاه بود و نمی شد گفت چه مدلی دارند . کمی مجعد و بسیار پر پشت و سیاه و پیشانی کوتاه و پر چروکش کاملا مشخص بود. از دور با صدای بم بلندی سلام و احوالپرسی می کرد. به او که رسید دست داد و از معطلی چند لحظه ای عذر خواهی کرد. با همان لحن گفت خواهش می کنم بفرمایید. ما در این واحد فقط اتاق جلسات داریم و کارمندان و سالن انتظار در طبقات دیگری هستند و در حالی که این جملات را می گفت به سمت اتاقی که از آن خارج شده بود حرکت کرد. در برخورد اول از او خوشش نیامد. به این فکر می کرد که زنی که در را باز کرد کجاست و اینکه چرا اتاق جلسات یک شرکت بازرگانی چند ملیتی باید به این شکل باشد. با خود به اینها فکر می کرد که به سمت اتاق مهندس جانی حرکت کرد. امیدامیدMon, 02 Nov 2020 04:02:14 +0330https://virgool.ir/@vr.omid/روی-مبل-کمبود-خابش-را-جبران-کرد-xfsq7bou0syhبا اینکه کار خاصی برای انجام دادن نداشت امروز را زودتر از همیشه از رختخواب بیرون آمد. طول آپارتمان 60 متریش را طی کرد تا هر چه زودتر صورتش را بشوید و مسواک بزند. حوله اش را در شلوغی خانه پیدا نکرد و با دستمال کاغذی صورتش را خشک کرد. بیسکویتی از آشپزخانه برداشت، دکمه چای ساز را روشن کرد و مستقیم به اتاق خواب و پشت لپتاپش نشست. دیشب تا دیروقت سبد سهامش را بررسی کرده بود. اوضاع خوبی ندارد و ریزش های بی دلیل این روزها ضرر زیادی به او زده است. بدتر از همه اینکه امکان فروش در صفهای فروش و با ریزش های فعلی برایش مقدور نیست و سرمایه اش به طور کامل در بازار سهام مسدود شده است. این اجازه تصمیم گیری و استفاده از موقعیت های سرمایه گذاری دیگر را از او می گرفت. خودش می دانست که در معامله گری در بورس کارش را بلد است و جز مواردی که از بی دقتی ذاتی اوست و یا زمانهایی که نمی خواهد در موجهایی که عوام راه می اندازند سوار شود، اشتباهش در پیش بینی بازار بسیار کم است. وضعیت فعلی را نیز پیش بینی می کرد اما نه با این شدت و نه به این زودی. بیشتر مشکل فعلی بورس را ورود افراد ناوارد می دانست که به طمع و با تبلیغات اقدام به خرید و فروش بدون هیچ دانش و یا تحلیلی می کردند و این موضوع عصبانیش می کرد. لپتاپ سریع بالا امد و به اینترنت متصل شد. به بخش معاملات آنلاینش وارد شد. بار دیگر ارزش سبد سهامش را با بیشترین مقدار آن مقایسه کرد. بنا داشت امروز کمی از سهامی را که نسبت به بازار افت کمتری داشتند را برای فروش بگذارد. کمی نقدینگی می توانست مشکلات جاریش را برطرف نماید. نصف دیگر بیسکویتش را گاز زد و از روی صندلیش بلند شد تا در فاصله چند دقیقه ای که تا زمان سفارش گذاری باقی مانده بود چای دم کند. احساس می کرد هنوز کسل است و به اندازه کافی نخوابیده. قوری را شست و کمی چای در آن ریخت و آب جوش و باز چای ساز را روشن کرد و به اتاق برگشت. پشت صندلی نشست. صفحه لپتاپ را که دید خنده اش گرفت . سامانه موقتا از دسترس خارج شده است. نمی خواست صبحش با عصبانیت شروع کند. چند بار صفحه را رفرش کرد و وقتی دید اتفاقی نمی افتد از اتاق بیرون رفت و روی مبل دراز کشید. نفهمید کی به خواب رفت اما وقتی بیدار شد بوی چای جوشیده اولین چیزی بود که به مشامش رسید. سریع به سراغ چای ساز رفت و آن را خاموش کرد. به ساعت نگاه کرد . ساعت معاملات بازار به پایان رسیده بود.امیدامیدSun, 01 Nov 2020 02:02:00 +0330https://virgool.ir/@vr.omid/سازمانهای-جهانی-مردم-محور-به-جای-دولت-محور-آینده-بعد-از-کرونا-rvwzkseqmidcدر یکی دو نوشته در ویرگول از آمارهای ارائه شده توسط کشورها در مورد کرونا انتقاد کردم. آمارهایی که خواسته یا ناخواسته تولید نمی شوند و یا در صورت تولید گزارش داده نمی شوند. در چنین شرایط بغرنج و حساس جهانی شاید اولین وسیله جهت روشن شدن بیشتر ابعاد این موضوع ناشناخته و همه گیری ویروس جدید بررسی های دقیق آماری و علامتی آن باشد که با توجه به وضعیت موجود امکان پذیر نیست. در خبرها دیدم که کشورهای مختلف از جمله آمریکا چین را به دادن اطلاعات اشتباه و پنهان کاری در مورد این ویروس متهم کرده است. از زمان شیوع جهانی کرونا تا کنون منبع تصمیم گیری در مورد همه فعالیتها، تجربیات و اعداد و ارقامی بود که چینی ها به عنوان اولین کشور درگیر و منشا این ویرس اعلام می کردند. اکنون با در دسترس قرار گیری شرایط برای همه دنیا معلوم شده است که بسیاری از این آمار و اطلاعات درست نبوده اند. سخنگوی وزارت بهداشت کشور خودمان نیز این موضوع را شوخی تلخ چینی ها با جهان اعلام نمود. درصد مرگ و میر، سرعت شیوع، برخی علایم بالینی و داروها و... از مسایلی بوده است آمارهای چین در مورد آنها درست نبوده است.75 سال پس از اتمام جنگ جهانی دوم و گذشت بیشتر از نیم قرن از عمر سازمانهای بین المللی که هدفشان افزایش همکاری های جهانی در مواقع این چنینی بوده است می گذرد و اکنون در جدی ترین محک آنها معلوم شد که هیچیک قابل اتکا و قادر به حل بحرانهای جدی جهان نیستند و نقش کوچکی نیز نمی توانند داشته باشند. حتی در اتحادیه هایی مانند اروپا که مرز جغرافیایی بسیار کمرنگ گشته است در زمان شیوع کرونا همه دولت ها به تکروی و در پیش گرفتن مسیر خود ادامه دادند. شاید دنیا بعد از کرونا نیاز به بازتعریف همکاری ها به گونه ای دیگر و اداره سازمانهای جهانی ضامن صلح و سلامت به شکل موثرتریست. شاید نیرویی بین المللی از انجمنهای مردمی دنیا و نه رهبران و سیاست مداران باید بیشترین قدرت برای اقدامات بین المللی را بدست آورد. نیرویی که توان اقدام عاری از دخالت های قدرتهای سیاسی کشورها و تنها در مسیر خواست ملت ها را داشته باشد. بهتر است مردم جهان نقش بیشتری از شرایط فعلی برای مدیریت جهان ایفا نمایند. سازمانهای خیریه و حقوق بشری و همینطور انجمن ها مردم نهاد هنری و غیر دولتی باید فعالیت های فرهنگی و بهداشتی و اقتصادی بین المللی خود را جدا از خواست دولتها به منظور یکپارچه سازی هر چه بیشتر دنیا به انجام رسانند. بروکراسی 70 ساله سازمانهای جهانی باید کاملا نوسازی و از صادرکنندگان بیانیه محکومیت و انزجار به بازیگران اصلی جهانی تبدیل شوند.ارتباطات گسترده تشکیل چنین سازمان ملل مردم نهادی را امکان پذیر و موثر می نماید. می توان در مورد این پیشنهاد تفکر بیشتری کرد.امیدامیدSun, 05 Apr 2020 23:14:31 +0430https://virgool.ir/@vr.omid/آمارهای-جهانی-کرونا-نشان-می-دهند-ما-در-چه-جهانی-زندگی-می-کنیم-dxxg3jf9v12hجهان در حال تبدیل شدن به گورستان بزرگی است که کرونا ایجاد کرده استاعداد و آمار برای من از جذابیت های دنیا هستند. به مدد ذهن عددی و توجه کنجکاوی در آمار نسبت به اعداد حساسیتی پیدا کرده ام که از توجه و تحلیل هم زمان در ناخوداگاهم ناشی می شود.با این توضیح می توان میزان جذابیت سایت هایی که آمارهای معتبر و لحظه ای را منتشر می کنند برای فردی مانند من را دانست. اینروزها آمارهای جهانی مربوط به کرونا را از یکی از همین سایت ها دنبال می کنم.در این سایت جدولی با ستونهای زیاد مشاهده می شود که برای هر کشور اعدادی از تعداد کل مبتلایان و فوتی ها و فوت شده های جدید و مبتلایان جدید و ... را گزارش می دهد و هر بار که صفحه را باز و بسته می کنی این تعداد تغییر می کند. در روز بارها این سایت را نگاه می کنم. اولین حسم تاسف شدید است که از مرگ افراد جدید ناشی می شود و این اعداد که مجموعشان امروز از 60 هزار نفر هم فراتر رفته بسیار دردناک است. مخصوصا که به روز رسانی لحظه ای سایت این حس را می دهد که در همین زمان اندک بین دو بروزرسانی تعدادی فوت کرده اند.اما حس دیگری که از بررسی روزانه این جدول بدست می آورم همان چیزیست که بهانه نوشتن این مطلب است. من از این جدول می فهمم که در چه دنیایی زندگی می کنیم. همه گیری کرونا اتفاق مشابهی است که در همه جای دنیا یکسان روی داده است و بهترین وسیله برای مقایسه تصمیماتی که جوامع و حاکمان آنها می گیرند تا در امان بمانند. این مقایسه نشان می دهد که در چه دنیایی زندگی می کنیم.همه می دانیم که همه گیری های سریعی مانند کرونا به صورت نمایی در جامعه رشد میکنند. یعنی تعداد مبتلایان و همچنین تعداد مرگ و میر ناشی از آنها به صورت نمایی در مرحله اول رشد می کنند و از بررسی های آماری می توان فهمید در کجای این همه گیری قرار گرفته ایم. اما آمارهای رسمی اعلامی جوامع مختلف چیزهای دیگری را می گویند.آمارها می گویند تا کنون کشتگان کرونا حدود 6 درصد مبتلایان است که بسیار بسیار بالاست و برخلاف بررسی ها و اعلام های اولیه است اما آیا واقعا این چنین است؟در حالی که تعداد افراد مبتلا و فوتی در کشورهای پیشرفته دموکراتیک تر به صورت نمایی و طبق الگوی بالا افزایش یافته و گزارش می شوند اما این فقط مختص کمتر از ده درصد جوامع است. در سایر کشورها به دلایل مختلف آمارهای درستی تولید یا گزارش داده نمی شود. یکی از دلایل عمده عدم تولید آمار فقر است. کشورهایی با جوامع پراکنده و دارای شاخص های سلامت بسیار پایین و سرانه درآمد پایینتر احتمالا وسایل و سازماندهی برای تشخیص و در نتیجه شناسایی بیماران وجود ندارد. در هند، در پاکستان ، کشورهای فقیر افریقایی هنوز تعداد کشتگان دو رقمی نشده یا به صد نفر نرسیده است در حالیکه میلیونها نفر جمعیت دارند. این کاملا نشان دهنده عدم اعتبار این اعداد است. این اعداد به من می گویند فاجعه در این جوامع وحشتناک است و شاید کشتگان هریک خیلی بیشتر از تعداد کل فوتی های رسمی اعلام شده سراسر دنیا تاکنون باشد.اطلاعات این بیماری در دسته ای دیگر از کشورها به دلایل اقتصادی، سیاسی و حتی ایدئولوژیک مخفی نگه داشته و یا تولید نمی شوند. آیا می توان پذیرفت در کشور عربستان سعودی 34 میلیون نفری تنها 2000 نفر مبتلا و کمتر از 30 نفر فوتی وجود داشته باشد؟ یا در مصر 100 میلیون نفری تنها 1000 ابتلا و 70 فوت رخ داده باشد؟ یا در ترکیه که خیلی دیر به جمع کشورهای گزارش دهنده وجود کرونا پیوست تنها 500 نفر فوت کرده باشند؟دلایل این پنهان کاری یا عدم تولید آمار هر چه باشند نشان ناتوانی و یا بی تفاوتی حاکمان به سلامت و حق زندگی مردمان کشور خود است. نشان دهنده این است که قدرتمندان حاکم در صورت عدم وجود قدرت بالاتر ناظر و نظارت مستمر مردم نه تنها به پایمالی و چپاول اقتصاد و دارایی ها و فرصت های یک ملت می پردازند بلکه به جان و سلامتی آنها نیز آسیب می رسانند. دنیا بعد از بحران جاری باید فکری به حال بسیاری از حاکمانش بکند. با این تفاسیر کاملا مشخص است که تعداد واقعی فوت شدگان بر اثر همه گیری کرونا بسیار بیشتر از تعداد فعلیست. شاید بسیار بیشتر از 10 ها برابر.دردناک است اما وافعیست. زیرا کمتر از یک دهم کشورهای دنیا آمارهای مناسبی در این باره منتشر می کنند. در این باره بیشتر خواهم گفت .امیدامیدSun, 05 Apr 2020 03:04:17 +0430https://virgool.ir/@vr.omid/سبزه-ها-امسال-در-سطل-زباله-ها-رها-شدند-histnc5x9ugsتعطیلات نوروز عجیب و تاریخی 99 ، آخرین سال قرن 14 هجری شمسی سریع تر از هر سال دیگری گذشت. بیشتر مردم عصر روز 13 فروردین برخلاف سالهای گذشته در ترافیک نبودند که خسته به رسیدن به خانه و شستن لباس و دوش گرفتن و آماده کردن بچه ها برای مدرسه و ... فکر کنند.. سبزها در سطل های زباله رها شدند و شاید بعد از چند دهه روز طبیعت به نفع طبیعت برگزار شد.13 فروردین امسال از پشت پنجره دلگیری خود را نیز داشت اما شاید در مقابل این همه فشار و نگرانی جدی گرفته نشد و زود جایش را به چای عصر 13 فروردین در خانه داد.همه دنیا کاملا درگیر کرونا شده اند. اما بسیاری هنوز شیوه سانسور و پنهان کاری را در پیش گرفته اند. البته اطلاعات اعلامی از سوی کشورهای پیشرفته با آمارهای قابل اتکا نشان دهنده عمق زیاد فاجعه در سایر نقاط دنیاست. در آمریکا در این مرحله از رشد نمایی روزانه حدود 30 هزار نفر مبتلا و 300 نفر فوت می کنند در ایتالیا و اسپانیا به نیز روندهای مشابه و منطقی دیده می شود. قضاوت در مورد وضعیت کشورهای جهان سوم با آن وضعیت بهداشت و اقتصاد که حتی توانایی خرید کیت های آزمایشگاهی تشخیصی را نیز ندارند را می شود پیش بینی کرد. آمارهای پرت از روندهای قابل اتکا نشان دهنده اطلاعات نادرست است. برای مثال تا امروز در پاکستان 215 میلیون نفری تنها دوهزار مورد ابتلا و 31 مورد مرگ گزارش داده شده است!!!در برزیل 210 میلیون نفری تنها 7 هزار مورد ابتلا و 244 کشته اعلام شده است!!!!در اندونزی 270 میلیون نفری تنها هزار و هشتصد نفر مبتلا و 170 کشته را رسما اعلام کرده اند!!!هند را بگویم. در هند یک میلیارد و 400 میلیون نفری تنها ابتلای دوهزار نفر و فوت 58 نفر اعلام شده است!!!شمار کشتگان با همین اعداد از 50 هزار نفر گذشته است. مدیران جهان یکی از بزرگترین چالشهای تصمیم گیری که در تمام ادوار بعدی تاریخی بارها مورد ارزیابی قرار می گیرد را پیش رو دارند. بحران موجود نشان داد که ماهیت بسیاری از سیاست مداران از هر فکر و کشور و منشی که باشند شباهتهای بسیاری به هم دارند و شاید این همان ویژگی های مشترک قدرت و سیاست است.طبق اعلام ها کشف داروی جدید یا واکسن به زمان زیادی جهت تحقیقات و تست و ارزیابی نیاز دارد و این به معنی این است که ماهها درگیر این موضوع هسیتم. کم کم باید راه زندگی با کرونا را فرا بگیریم. در خانه ماندن شاید نمی تواند یک استراتژی بلند مدت باشد. حالا با به اتمام رسیدن تعطیلاتی متفاوت بسیاری منتظر از سرگرفتن زندگی عادی خود هستند. این شاید بزرگترین چالش روزهای آینده باشد. امیدامیدThu, 02 Apr 2020 22:16:23 +0430https://virgool.ir/@vr.omid/حس-زندان-در-قرنطینه-k2hchvbghlxtاین روزهای بلند بهاری و روزهای کسالت بار و خستگی آور و کشدار قرنطینه خیلی سریع می گذرند. حس دوگانه ایست. وقتی از تقویم می پرسی امروز را 7 فروردین می بینی که تعجب آور است اما وقتی لحظات خانه نشینی را که از ساعت می پرسی کشدار و خسته کننده و کسالت بار. این دوگانگی حس عجیبی دارد. شاید این تعریف به بطالت گذراندن است. روزهای که سریع اما کسالت بار می گذرند.با دستور رئیس جمهور محدودیت های سنگین تری وضع می شود. قرنطینه شهرها و بستن جاده ها و تعطیلی ادارات. کمی دیر نیست؟ نمی دانم. چه فرقی می کند. دیروز بعد از روزها در خانه نشینی دوربین جدیدم را برداشتم و کمی از خانه رانندگی کردم تا چند تصویر بهاری بگیرم. انگیزه داشتم اما دل و دماغ نه. حاصلش شد تعدادی عکس که برخی را برایتان گذاشته ام. خیابانها و شهر حالت عجیبیست. دوست دارم چند نفر عکاس آماتور مانند خودم را پیدا کنم تا در این روزها بتوانیم از تجربیات و معلومات و علایقمان بیشتر صحبت کنیم. باید لذت بخش باشد.جلد دوم مجموعه آثار افلاطون را که پیش از قرنطینه از خانه رضا برداشته بودم تمام کردم. فکر میکنم بهتر است مرور دوباره ای داشته باشم. به دن برآون نیز فکر می کنم. داستان امید و افرا اولین داستانم در ویرگول بیشتر از 50 خواننده داشته و این برایم لذت بخش است. خوشحالم که ویرگول را پیدا کردم. ارتباط چندانی با همکلاسان دانشگاه ندارم و بحثهایی که دارند و یا طرز فکرشان نیز چندان برای جالب نیست که به گروه سربزنم. چند هزاری پیام ناخوانده وجود دارد. امیدوارم همه سلامت باشند. همین روزها حالهایشان را خواهم پرسید.اخبار می گوید ویروس با سرعت و شدت هرچه بیشتر از سر و کول غرب و شرق بالا می رود آن هم به صورت نمایی و تنها ماییم که خطی وار افزایش آبرومندانه در مبتلایان و قربانیان داریم. سیل هم که دیگر دارد سین هشتم سفره های هفت سین نوروز ایرانیان می شود. در خبرها آمده بود دونفر بر اثر سیل جان باختند. کجا؟ در قم !!!دیروز به چند داروخانه نیز برای خرید ماسک سر زدم. دستکش که تامین شد اما انگار ملخ های خوزستان و سیستان ماسک های تهران را نیز خورده اند. هر چه ماسک در خانه داشتیم برای دختر کوچک خواهرم فرستادم که گویی مبتلاست و خیلی سرفه می کند.این روزها زمان بیشتری را پای تلوزیون می گذرانم. بهانه ایست برای دورهمی. پدر سالار و پایتخت را با مادرم تماشا می کنم. لحظات خوبیست.سعی می کنم تحلیل های منطقی و مثبتی در برای بورس در سایتم داشته باشم. بازار روزهای خوبی را سپری می کنم اما هنوز زیان اسفند جبران نشده است. معاملات در برخی گروهها سرد و بی رمق است.روزهای خاکستری را با هوای بینظیر بهاری اینگونه سپری می کنم. می دانم که این روزها ادامه خواهند داشت حتی اگر یکی دو هفته دیگر بگویند خطر رفع شده و بحران گذشته است اما اینگونه که از شواهد پیداست تا ماهها باید زندگی محتاطانه قرنطینه وار را ادامه داد.اینهم عکسهایی که قولشان را داده بودم.این ایده عکاسی از گلهای خیلی کوچک بین علف ها را در کارهای کسی دیده ام . امیدامیدThu, 26 Mar 2020 20:43:56 +0430https://virgool.ir/@vr.omid/من-به-خوبیهای-کرونا-فکر-می-کنم-zboistasxijhتنهایی و خانه نشینی این روزها زمان مناسبیست برای فکر کردن. بیشتر فکر کردن امسال سالی متفاوت است. همه موجودات به سرعت در تکاپو و تغییرند و ما فقط میتوانیم از پنجره تغییر رنگ و شکل شاخه درختان و تاثیر باران بهار بر همه چیز را ببینیم. شاید سرانه پیامهای عاشقانه، سرانه مطالعه و سرانه تفکرمان به دلیل این خانه نشینی اجباری این روزها افزایش زیادی داشته است. هر سال در این روزها بدون توجه به سالی که گذراندیم و سالی که در پیش رو است گویی به یک برنامه از پیش نوشته شده بر اثر ندایی درونی و غریزی که ناشی از تکرار سالهاست، به خرید و شستشو و برنامه ریزی می پرداختیم. اما امسال روبروی پنجره از قطار اتوماتیک پرسرعت هر ساله پیاده شده ایم و فکر می کنیم.می خوام کمی در مورد فکرهایی که اینروزها می کنم بنویسم.من معتقدم امور متضاد در عالم به هم تنیده است. فاعل و مفعول، قاهر و مقهور، عاشق و معشوق، بد و خوب در این عالم پیوسته اند. یعنی هر که عاشق دیدیش معشوق دان، اصبحت امیرا و... ، و به ندرت بتوان خوب مطلق یا بد محض یافت. این همه گیری بسیار بد است چون عزیزانی را از ما گرفت و سختیهای زندگی را برای عده ای سختتر از پیش ساخت اما من فکر می کنم کرونا خوبی هایی هم دارد :کرونا خوب است چون به یاد ما آورد ما انسانها از آسیا و آمریکا و اروپا و در هر سطح از دستاورد که باشیم در یک چیز مشترکیم و آن ناتوانی در برابر قدرت طبیعت و خداوند است. ناتوانی محض. داستان نمرود را به خاطر بیاورید. کشنده نمرود بزرگ مگسی بود.در این روزهای قرنطینه بسیار به موسوی و کروبی و رهنورد فکرمی کنم. 10 سال است در خانه چه می کنند؟شنیدم در سالهای اول حتی تلوزیون هم نداشته اند و ما هروز بی تفاوتیم که به خاطر مطالبه همه ما فقط آنها جور می کشند و ما بزرگترین ظلم را به آنها کرده ایم. بی تفاوتی و فراموشی.کرونا بیشتر از گذشته به ما یاد داد شاید این دیدار آخرین دیدار باشد و این آغوش آخر. اینکه جز مرگ نیروهای دیگری نیز هستند که حاصلشان جدایی و دوری و تنهایست. اینکه دم غنیمت است و لحظه های جمع بودن گرانبهاتر.شما به چه چیزهای دیگری فکر می کنید. با من در میان بگذارید.امیدامیدWed, 18 Mar 2020 22:11:32 +0330https://virgool.ir/fboard/اینستاگرام-همچنان-برای-من-جذاب-است-oskiux2vqq6gمیان همه شبکه های اجتماعی، اینستاگرام چیزی دارد که همچنان جذابترین است. شاید چون همه چیز را با هم دارد.چرخ بی دلیل زدن در اینستاگرام شاید تفریح مشترک خیلی هایمان این روزها باشد. آن بخشش که پستهایی را پیشنهاد می دهد و یا رشته ویدیوهایی را برای من بسیار جذاب است. من معمولا تکه های آواز گوش می دهم. شجریانها، نامجو، سپیده رئیس سادات را.برخی ها تکه هاییست از آوازهایی که مرا می برد به سالهای پیش. سلیقه من در مورد موسیقی سالهاست که تغییر نکرده است. محسن نامجور را 12 سال است که دوست دارم البته خودش را و بیشتر آهنگهایش را. هر چیز که نشانه ای از شجریان داشته باشد را حتما گوش می دهم حتی اگر قطعه ای تکراری از آهنگی باشد که روی عکس های تکراری محمدرضا شجریان قرارداده اند.موسیقی از این نظر چیز عجیبیست که یک آلترناتیو آگاهانه است برای سکوت. سکوت معنای عظیمیست و هنری پر طرفدار. وقتی کسی این با برنامه در مقابل این حجم با شکوه زیبایی به مقابله بر می خیزد و آن را می خراشد حتما فکر می کند آن چه عرضه می کند بالاتر از سکوت است و همه آموزشی که می بیند و تمرینها و سختی هایی که می شکد نوعی آمادگیست برای غلبه بر سکوت.اینستاگرام برای من یک چیز دیگر هم دارد. آدمهایی که در دوره های از زندگیم دنبالشان می کردم. فیس بوکشان، کتابهایشان، مصاحبه هایشان و رفته رفته جذابیتشان برایم کمرنگ شد شاید حرفهای جدیدی نداشتند و حرفهای قبلیشان نیز برایم تکراریست. گاهگاهی بر میخورم به گوشه ای از عکسشان یا کلامشان و یا صفحه شان که همچنان به فعالیت ادامه می دهند. قطاری که من سالها پیش از آن پیاده شده ام.امیدامیدWed, 18 Mar 2020 02:15:36 +0330https://virgool.ir/@vr.omid/بهار-امسال-از-پنجره-باز-اتاق-می-آید-w8vb3ve3cmbsما در جهانی هستیم که نظم خودش را دارد.به ما و مشغله و شرایطمان هم توجهی ندارد.این نظم همیشه جفاکارانه نیستاین روزها به دلیل این همه گیری جدید کمتر از خانه خارج می شوم. دیگران می گویند قرنطینه ایم اما من فک می کنم خانه نشین شده ام. از اینکه مادرم کرونا بگیرد واقعا می ترسم. این بزرگترین و واقعی ترین ترسم از کروناست. چند باری علایمی مثل سردرد و عطسه و عرق را داشت اما اینکه به کرونا آنهم با آن علایمی که خواهرم تعریف می کند مبتلا شود آنهام با این شرایط قلبی و با یک کلیه کابوس این روزهای من است.از خواهرم با تحکم خواستم که در همان هتل بیمارستان بماند و برای حفظ امنیت مادر به خانه نیاید. نگران او هم هستم. فشار کاری و بدتر از همه روحیه بد از ابتلای رئیس بیمارستان و همکارانش و فوتی های بالا و عدم وجود تجهیزات مناسب. حالا هم که مجبورش کردم خانه نیاید. زمان استراحتش را باید تنها در اتاق 12 متری هتل بین کتابهایش بگذراند. البته چند بار برایش غذای خانه را بردم اما شرایط سختیست.هوا کاملا بهاری شده است. گرم و سردی عشوه گرانه بهاری و باران دلبرانه گاهگاهی. بازهم به معرفت بهار که حتی امسال هم که اولویت و مرکز توجه هیچکس نیست اما باز به وعده خود عمل کرده و می آید.ضرر هنگفت بورس می توانست نباشد و حداقل فشاری به این روزهایم اضافه نکند اما چه می شود کرد با ترس تازه واردان پر شمار بی تحلی بورس . این روزها در خانه چند کسب و کار تحت شبکه را بررسی می کنم.اما ارتباط با بقیه برای کار تیمی دشوار است و بیشتر کارها را خودم انجام می دهم. هیچ توجهی به کلاسهای دانشگاه ندارم. به توصیه علیرضا در گروهها عضو شده ام اما از همان زمان عضویت سراغشان نرفتم. هرکدام تعداد بسیار زیادی گفتگوی نخوانده تلمبار شده دارد که احساس می کنم بسیاریشان صداهای استاد است که به عنوان درس در آنجا قرار داده. در گروه کلاسی که بیشتر از 2000 پیام نخوانده دارم. امیدوارم هیچکدام از کسانی که می شناسم سلامتی خود را از دست نداده باشند. گاها به برخی از دوستان قدیمی در شهرهای مختلف پیام می دهم و برایشان آرزوی سلامتی می کنم و از حالشان جویا می شوم. هوای بهار وسوسه ام می کند که در خانه ننشین. این وسوسه را تنها با باز کردن پنجره پاسخ می دهم. درس بزرگ این روزهایم این است که همیشه بدتری هم هست. پس آرام باش.سعی می کنم روزهای آینده هم چیزهایی بنویسم .امیدامیدTue, 17 Mar 2020 18:06:28 +0330https://virgool.ir/@vr.omid/گدایی-در-بالای-شهر-کار-سختیست-aqmiy2m9d0btدیدن این صحنه ها آنهم هر روز و به اشکال مختلف کار هر کسی نیست. گدایی در بالای شهر کار سختیستگدایی در بالای شهر کار سختیست. سختترین کار دنیا. بسیار سخت. آنقدر که فقط آدمهای کمی از پسش برمی آیند. روحت را می خراشد. انقدر مملوت می کند از سرخوردگی و سوال بی جواب که دوام نمی آوری. پولش هم خوب نیست که اگر باشد به چیزهایی که از دست می دهی نمی ارزد.فکرش را بکن هر روز بیشتر از یک ساعت در راه باشی تا از محلی که شبها می خوابی به خیابانی یا کوچه ای در آنسوی شهر بروی. کنار خیابان بایستی و کسانی را ببینی که فقط یک چیز بیشتر از تو داشته اند. شانس و یا با تفسیر دیگری نگاهی که خداوند به انها داشته است. همان چیزی که از هنگام تولد آن را به یاد نداری.جوانانی را می بینی بیست و چند ساله در لباسهایی زیبا و صورت و آرایشی دلفریب که سوار بر ماشینهایی به قیمت چندین برابر هزینه برآورده شدن همه آرزوهای تو شده اند و دخترانی زیبا در کنار، بی اعتنا به دنیا پشت چراغ ایستاده اند و حالا تو باید بروی و به شیشه هایی که اکثرا بالاست بکوبی و بخواهی که پایینش بدهند و در همان مدت کوتاه باید پایمال بودن و بیچارگیت را به آنها بفهمانی.این را که از آنها پست تری و آنها می توانند با اسکناسی نشان دهند که حقارتت را پذیرفته اند و گاهی مسخره بشوی از سوی دختر صندلی بغل و یا دلسوزی کوتاهی و یا نگاهی که نمی توانی بفهمی و اکثرا هیچ، حتی نگاه.و تمام روز را ادامه بدهی و شبها بیشتر از یک ساعتی را در فکر بگذرانی تا به خوابگاهت برسی و زندگیت که دیگر نه تنها در مقابل چشمت سخت و زشت است بلکه ناجوانمردانه و نا عادلانه نیز هست. که تا کی بتوانی تحملش کنی. گدایی در بالای شهر کار سختیست .و.ر. امیدامیدامیدSun, 01 Mar 2020 03:19:17 +0330https://virgool.ir/@vr.omid/پیرمرد-و-دریا-و-ماهی-و-کوسه-ها-jdrgyqakvusnعشق من :می دانم که پیرمرد و دریا را خوانده ای. شاید نقدهایی را نیز که برای این اثر نوشته اند خوانده ای و خودت نیز درموردش نظراتی داری، اما آیا فکر کرده ای که پیرمرد و دریا چقدر شبیه داستان من بود و تو؟من همان پیرمردم. سانتیگو. از همه مرزهای درونیم دور شدم. روزها و روزها، دور و دورتر تا در نبردی سخت با خودم با محیط و بیشتر از همه با خودت توانستم بدستت بیاورم. نبردی سخت و طولانی و مجروح کننده.عزیزم زمانی که فکر می کردم پیروز شده ام کوسه ها شکستم دادند. هر کدام تکه ای از تو را بردند و من وسیله ای برای جنگیدن نداشتم. زمانی که فکر می کردم تو را با شکوه برای خود خواهم داشت و بخت من خواهی بود و مایه تسکین و تغییر زندگیم، کوسه هایی که فقط به دنبال یک وعده لذت و غذا بودند تو را تکه تکه بردند و مرا شکست دادند، خونی که تو در دریا پراکندی کوسه ها را گردت جمع کرد، گویی خودت تکه تکه شدن و وعده ای هم لذتشان شدن را دوست داشتی.اینک من در قایقی بدون بادبان و شکسته، به آرامی به مرزهای خود که دیگر از آنها بیگانه ام باز می گردم و تو را می بینم که به قایقم بسته شده ای. تویی که دیگر تو نیستی، تویی که دیگر چیزی از تو برایم نگذاشته اند. کوسه ها رفته اند و باز من ماندم و تو . کوسه ای گاهی می زند تو را به امید تکه گوشتی اما سریع دور می شود.ما را در ابتدای خلیج، در آستانه دروازه پیروزی شکست دادند.با بدن مجروح لم داده ام و به دستان خونین و خسته می نگرم و روحی که مزه خونابه تکه هایش را در دهان حس می کنم. از آن هیکل فربه و عظیم و باشکوه فقط سرت را می بینم که به قایق بسته شده است. سایه ای از موجودی که بود.همه چیز آرام است. گویی اتفاقی نیفتاده است. اما پیرمرد گفت بخت از من برگشت. نباید انقدر دور می رفتم.و.ر.امیدامیدامیدFri, 28 Feb 2020 22:09:05 +0330