<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های vida.yazdani.2019</title><link>https://virgool.ir/feed/@vida.yazdani.2019</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 14:21:57</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>vida.yazdani.2019</title><link>https://virgool.ir/@vida.yazdani.2019</link></image><item><title>وقتی مربی ورزشی ام بهم سخت میگیرد...</title><link>https://virgool.ir/@vida.yazdani.2019/وقتی-مربی-ورزشی-ام-بهم-سخت-میگیرد-eb70svgukcqh</link><description>بعد از چندین ماه رژیم طاقت فرسا و یک عمر مواظبت از غذایی که میخوری...و وقتی همه یک بشقاب پر برنج و با روغن جلوی چشمانت قورت میدن و تو باید سالاد بدون سس و جوجه کباب مزخرف همیشگی ات رو بخوری....و مربی جدیدت آنقدر بهت سخت گرفته که حالت از این زندگی بهم خورده و دلت میخاسته از هر فرایندی که توش هستی استعفا بدی بیای بیرون،.....فقط یک کار هست که مشت محکمی بر دهان همه و من جمله خودته:اونم اینه که عصبانی و زخمی از سر میزت توی کتابخونه بزنی بیرون و کارتت رو نه یک بار که دوبار روی «وندینگ ماشین» یا بهتر بگم «آیینه دق پرخوراکی» بکشی و .....خودتو رها کنی از این بار محنت و دق دنیوی....نمیخام سلامت باشم...میخام چربی هامو دوست داشته باشم تا دور قلبمو بگیرن و اخر سر از تصلب شراین بمیرم...حداقل تو این دنیا خوشحال بودم .....وقتی لذت خوردنت رو که همه چیزته ازت میگیرن همینه....از خودت و بقیه انتقام میگیری.....مرتیکه عوضی بی سواد(در اوج احترامی که که در دنیای واقعی بهشون میزارم: خجالت :حرف حق: خستگی)دلم میخاد بهش بگم تو هیچی از بدن خسته و بی رمق من نمیدونی....انتقام از خودم و دنیایی که منو اینجوری آفریده</description><category>vida.yazdani.2019</category><author>vida.yazdani.2019</author><pubDate>Sun, 11 Aug 2019 15:25:56 +0430</pubDate></item></channel></rss>