https://virgool.ir/feed/@valyfa2026-11-11 21:46:50https://files.virgool.ir/upload/users/449648/avatar/927sGV.jpeghttps://virgool.ir/@valyhttps://virgool.ir/@valy/اوّل-نوشت-ppfneye7whkmیادم میاد وقتی تازه سرویس های وبلاگ نویسی فارسی راه اندازی شده بودن، توی یه وبلاگ جمع و جور می نوشتم. حرفایی که دوزار نمی ارزید. امّا برای خودم ارزش داشت. شده بود دفترچه یادداشت من. آخه راستش من شعر هم میگفتم و هنوز هم میگم. ولی اون موقع با این استدلال که فردا روزی اگه شاعر معروفی شدم و به قول بچه ها گفتنی شعرام گُل کرد مورد سرقت ادبی قرار نگیرم، اون ها رو توی وبلاگ خودم پست نمی کردم.می خواستم این شعرها نخونده باقی بمونن تا مردمانی با فهم متفاوت تر از این نامردمان پیدا بشن و بخونن و به به و چه چه کنن.از قضا اون وبلاگ به جایی نرسید و گذشت و گذشت تا امشب که به گمانم چهارده سال از اون روزها میگذره. رسید تا امشب که من دنبال پادکست میگشتم و با ویرگول روبرو شدم. گفتم کجا از اینجا بهتر برای دوباره نوشتن. البته از حق نگذریم هیچوقت خوب نمینوشتم، امّا هرچه که هست می نویسم تا اتفاق بیافتد!حالا چی! و کِی ؟ بماند!در اولین روبرو شدنم با نوشته های ویرگول چند تا مطلب خوندم که توی همشون کتاب مینیمالیسم دیجیتال رو معرفی کرده بودن. خواستم بگم درسته که در آستانه عضویتم توی سایت با یه "ایسم" برخورد داشتم، امّا ایده نامگذاری انتشارات به "لااُبالیسم" مال خودمه! بعداً کسی مدعّی نشه لطفاً.رضا والـےرضا والـےTue, 08 Dec 2020 02:31:36 +0330