<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های وحید سیامک‌نژاد</title><link>https://virgool.ir/feed/@vahid_siamak</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 23:52:37</pubDate><image><url>https://virgool.ir/images/default-avatar.jpg</url><title>وحید سیامک‌نژاد</title><link>https://virgool.ir/@vahid_siamak</link></image><item><title>تکلیف کارگاه نویسندگی</title><link>https://virgool.ir/@vahid_siamak/تکلیف-کارگاه-نویسندگی-wyv1racxf88p</link><description>?زندگی را در دل نور زندگی می‌کنند، زیر درخت انجیر، آنجا که دیگر پاهایشان زنجیر نیست؛ زنجیر به اعتیاد، زنجیر به بی‌عدالتی...?رها و آزاد هستند و می‌توانند دوان دوان به هرسو قدم بگذارند تا با هر قدمشان بزرگتر شوند.?آواز و موسیقی از زبان هایشان جاری می‌شود و بر قلب‌ها می‌نشیند. زیبایی واقعی این آوازها این است که دیگران را به‌هم وصل می‌کنند و زندگی تلخ گذشته را به ترانه‌ای شیرین تبدیل می‌کنند.?گاه با سختی خود را به شاخه‌های انجیر می‌رسانند و با لبخندشان زندگی را رنگین می‌سازند؛ آن درخت قدیمی همیشه هست، آن درخت انجیر پیری که قصه‌های زیادی به خود دیده است و تمام آن خنده‌ها و آوازها را در دل خود ثبت کرده است.✍️به قلم سولماز، هنرمند خانه ایرانی دروازه‌غار در توصیف درخت انجیر حیاط و کلاس آواز خانه ایرانی دروازه‌غار</description><category>وحید سیامک‌نژاد</category><author>وحید سیامک‌نژاد</author><pubDate>Wed, 14 Oct 2020 19:32:45 +0330</pubDate></item></channel></rss>