<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های شاخص</title><link>https://virgool.ir/feed/@utshakhes</link><description>نشریه بسیج دانشجویی دانشکده‌های صنایع، نقشه‌برداری و معدن دانشگاه تهران</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 16:14:16</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1316906/avatar/SKm6DJ.jpeg</url><title>شاخص</title><link>https://virgool.ir/@utshakhes</link></image><item><title>خوب ها را ببین!</title><link>https://virgool.ir/@utshakhes/خوب-ها-را-ببین-xsslf5bkmlbc</link><description>چراهناس؟مسعود عليمحمدي، مجيد شهرياري، داريوش رضايي‌نژاد، مصطفي احمدي روشن، محسن فخري‌زاده و... .نامهاي آشنايي که بارها و بارها از تلويزيون شنيده‌ايم اما تا حالا از خودمان پرسيده‌ايم که چه اتفاقي مي‌تواند آنقدر مهم باشد که به خود اجازه دهي جان يک شخص را بگيريم؟وقتي رضايي‌نژاد مورد هدف تروريستي قرار گرفت، دخترش آرميتا روي صندلي عقب همه چيز را ديد. همسرش هم در کنارش بود. مي‌داني مي‌خواهم بگويم نه فقط جان بلکه خيلي چيزهاي ديگري هم با اين گلوله گرفته شد. اين گلوله روي خاطرات آرميتا هم خط کشيد.اما برگرديم به سؤال‌مان؛ اين اتفاق سنگين بهاي چيست؟ چه چيز به اين مهمي وجود دارد که حاضر مي‌شوند دست به اين عمل خبيث بزنند؟يک کلمه است که تنها سه حرف دارد؛ علم.به استدلال مستبدان و مستکبران «هر چيزي که ما به آن نزديک شده‌ايم را شما حق نداريد به آن نزديک شويد مخصوصاً اگر آن علم باشد.تنها ما بايد به علم برسيم تا هر روز بيشتر از ديروز سلطه‌گر شويم.» با همين منطق به خودشان اجازه مي‌دهند که خون بريزند و بکشند غافل از آنکه پير ما فرمود: « ... بريزيد خونها را؛ زندگي ما دوام پيدا مي کند. بکُشيد ما را؛ ملت ما بيدارتر مي شود. ما از‏‎ ‎‏مرگ نمي ترسيم؛ و شما هم از مرگ ما صرفه نداريد. دليل عجز شماست که در سياهي‏‎ ‎‏شب، متفکران ما را مي‌کشيد. براي اينکه منطق نداريد... .»رضايي‌نژاد اثبات کرد که شهادت عليمحمدي و شهرياري بيدارترمان کرد، اثبات کرد که هراس از مرگ براي ما نيست، اثبات کرد توقف براي ما معنايي ندارد.«هناس» روايتي است از اين حرکت، از عدم توقف حتي به قيمت جان، از درآوردن علم از چنگال انحصارگران، از ايستادگي در برابر تماميت خواهان و... . اگر در جشنواره و اکران دانشجويي اين فيلم را از دست داده‌ايد، منتظر اکران پرده‌اي آن در سينما باشيد.امیرحسین شبانی - ورودی 98 مهندسی صنایع</description><category>شاخص</category><author>شاخص</author><pubDate>Thu, 28 Apr 2022 17:21:39 +0430</pubDate></item><item><title>خوب ها را بخوان!</title><link>https://virgool.ir/@utshakhes/خوب-ها-را-بخوان-e1dw4yd49op3</link><description>«رو تن اين تخته سياه»اين رمان شما را به سال 1332 مي‌برد تا واقعه شانزدهم آذر را برايتان در قالبي داستاني به تصوير بکشد. در واقعه‌اي که در شانزدهم آذر آن سال اتفاق افتاد، سه دانشجوي دانشکده فني دانشگاه تهران به شهادت رسيدند. آنها به بازديد ريچارد نيکسون معاون رئيس‌جمهور وقت آمريکا از ايران و همچنين از سرگيري روابط ايران با بريتانيا، در تاريخ شانزدهم آذر 1332 (چهار ماه پس از کودتاي 28 مرداد همان سال) اعتراض کرده و در دانشگاه تهران کشته شدند.شخصيت اصلي اين کتاب دختر نوجواني است که دارد براي کنکور درس مي‌خواند و مادربزرگش که در سال 1332 دانشجو بوده، اين واقعه را برايش روايت مي‌کند.بخشي از کتاب:مادر از صبح چهارچشمي مواظب من بود. پدر ديشب ديروقت آمد. نه ديشب حرفي زد و نه امروز صبح. صبح زود، کفش و کلاه کرد و رفت بازار. مادر خيلي نگران است. ديروز خيلي شلوغ شده بود. همه‌اش منتظر بوديم پدر بيايد و برايمان تعريف کند. هر چه اصرار کردم، مادر نگذاشت بروم تظاهرات. چشمش از تظاهرات شانزده مهر ترسيده بود.ديروز از جلو در حياط برم گرداند. گفتم:‌ «مادرجان، بايد بروم. گفته‌اند تظاهرات کنيم. پيش‌بيني کرده‌اند تظاهرات امروز خيلي مهم باشد. قرار است همه بيايند.»نام کتاب: رو تن اين تخته سياهنويسنده: هادي خورشاهيانانتشارات: سوره مهرتعداد صفحات: 100صفحهعلی شوقی - ورودی 97 مهندسی معدن</description><category>شاخص</category><author>شاخص</author><pubDate>Thu, 28 Apr 2022 17:20:31 +0430</pubDate></item><item><title>دانشجو، جنبش یا کرنش</title><link>https://virgool.ir/@utshakhes/دانشجو-جنبش-یا-کرنش-vt3jd8u2ocog</link><description>یَأَیُّهَا الَّذِینَ ءَامَنُوا إِذَا لَقِیتُمُ الَّذِینَ کَفَرُوا زَحْفاً فَلا تُوَلُّوهُمُ الأَدْبَارَ ﴿15﴾ای آنانکه ایمان آورده‏اید، هرگاه با تهاجم کافران در میدان کارزار روبرو شوید، مبادا از بیم پشت به دشمن کرده و از جنگ بگریزید. (سوره مبارکه انفال آیه‌ی51)کلیاتروز دانشجو، در ایران به 61 ماه آذر اطلاق می‌شود. این روز، به یاد سه دانشجو (مصطفی بزرگ‌نیا و احمد قندچی و آذر شریعت‌رضوی) که هنگام اعتراض به دیدار رسمی ریچارد نیکسون معاون رییس‌جمهور وقت ایالات متحده آمریکا و همچنین از سرگیری روابط ایران با بریتانیا، در تاریخ 61 آذر 2331 (حدود چهار ماه پس از کودتای 82 مرداد همان سال) در دانشگاه تهران کشته شدند، گرامی داشته می‌شود.واقعه 61آذردر دهه 0231 و اوایل دهه 0331، پس از سقوط حکومت رضاشاه پهلوی و ایجاد فضای بازتر، فعالیت‌های سیاسی در بین دانشجویان دانشگاه تهران بسیار افزایش یافت. در این دوران حزب توده، از نفوذ بسیاری در بین دانشجویان برخوردار بود چنان‌که بنا به گزارش‌های مختلف، بیش از نیمی از دانشجویان دانشگاه تهران عضو یا هوادار این حزب بودند. اما در دوران نخست‌وزیری محمد مصدق و افزایش محبوبیت جبهه ملی در اوایل دهه 0331 ، محوریت این حزب در دانشگاه به چالش کشیده شد. پس از وقوع کودتای 82 مرداد 2331 ، سازمان‌های سیاسی تشکیل دهنده جبهه ملی، برای دوره کوتاهی در یک ائتلاف ضعیف، تحت نام نهضت مقاومت ملی به مقاومت سیاسی دست زدند. همچنین تظاهرات‌ها و اعتصاب‌های پراکنده‌ای در پاییز همان سال در دانشگاه تهران و همچنین بازار، از جمله در تاریخ 61 مهر و ۲۱ آبان، در اعتراض به محاکمه مصدق برگزار شد.چند هفته پس از این وقایع، اعلام شد که روابط ایران و بریتانیا (که در زمان نخست‌وزیری مصدق قطع شده بود) از سر گرفته خواهد شد و ریچارد نیکسون نایب ریاست جمهوری وقت آمریکا برای دیدار رسمی به ایران خواهد آمد. این موضوع بهانه لازم برای اعتراضات را فراهم کرد و در 61 آذر به سفارش نهضت مقاومت ملی، دانشجویان فعال به سخنرانی در کلاس‌ها پرداختند و ناآرامی تمامی محوطه دانشگاه تهران را فرا گرفت. دولت وقت برای پیشگیری از هرگونه اقدام بعدی تصمیم به سرکوب اعتراضات گرفت.سربازان و نیرو‌های ویژه ارتشی پس از هجوم به دانشگاه، به کلاس‌های درس حمله کرده و صد‌ها دانشجو را بازداشت و زخمی کردند. نیرو‌های امنیتی در دانشکده فنی، اقدام به شلیک تیر کردند که موجب مرگ سه دانشجوی این دانشکده به نام‌های احمد قندچی، آذر (مهدی) شریعت‌رضوی و مصطفی بزرگ‌نیا شد. فردای آن روز نیکسون به ایران آمد و دکترای افتخاری در رشته حقوق را در دانشگاه تهران که در اشغال مشهود نیرو‌های نظامی بود، دریافت کرد. وقایع آذر 2331 ، نمایانگر واکنش دولت کودتا به فعالیت‌های دانشجویی بود و به دنبال آن سرکوب نظام‌مند تمامی اشکال دیگر مخالفت‌ها، روی داد.و اما وظیفه ما ...هويت و گفتمان جنبش دانشجويي پيش از آنكه دشمني يا دوستي با نظام هاي سياسي باشد، در هر حال، عدالتخواهي است. اگر دأب و دغدغه نظام عدالت و عدالتخواهي نبود، بايد به آن اعتراض كند و درگير شود و اگر مانند نظام برآمده از انقلاب اسلامي، عدالت بود بايد به حمايت از آن برخيزد. بهترين صورت اين كمك مي تواند، نقد و طرح صحيح مسائل و مطالبه آگاهانه و منطقي نيازهاي مردم و آرمان هاي جامعه باشد و صدالبته «مطالبه كردن با دشمني كردن فرق دارد» و اين توقعي است كه مردم انقلابي ايران از همه اقشار به ويژه دانشجويان به عنوان قشري تحصيل كرده، فعال و زمان شناس دارند. در اینجا صحبتی نیز از مقام معظم رهبری می آورم که خارج از لطف نیست:«من بارها گفته ام كه از آن روزي بايد ترسيد كه جوان ما، دانشجوي ما، در دانشگاه انگيزه طرح مسئله، طرح سؤال، طرح درخواست نداشته باشد. همه ي ملت ما بايد اين باشد كه اين روحيه مطالبه، خواستن و مدعا داشتن در زمينه هاي گوناگون را در نسل جوان كشورمان گسترش دهيم. (رهبر فرزانه انقلاب، 81/7/8631)جنبش دانشجويي ايران بر خلاف ساير جنبش‌هاي دانشجويي سه آرمان مهم دارد: استقلال طلبي، استکبار ستيزي و عدالت خواهي و تحقق اين آرمان‌هاي مقدس جز با « آگاهي از راه و آگاهي از دشمن» امکان پذير نيست. در غير اين صورت همانگونه که تجربه هاي مکرر تاريخي نشان داده، جنش از اهداف و آرمان‌هاي خويش منحرف و ابزاري براي استکبار جهاني و جريانات سياسي قدرت طلب مبدل مي گردد. هرگاه جنبش دانشجويي به جناح‌هاي سياسي بپيوندد، از هويت واقعي و تاريخي خود، كه حمايت از مردم بوده است، فاصله مي گيرد. از اين رو دانشجو لازم است «سياسي‏» بوده و از بينش و تحليل سياسي قوي و مشارکت سياسي سازنده برخوردار باشد؛ ولي از «سياست‏بازي‏» و افتادن در دام جنجال هاي سياسي و جناحي بپرهيزد. چنانکه يكي از شاخصه‌هاي بارز 61 آذر2331 ، تشخيص و تحليل درست و ايفاي نقش صحيح جريان دانشجويي در راستاي مصالح ملي در آن برهه از زمان بود. در شرايط کنوني نيز دانشجو با سرلوحه قرار دادن آرمان‌هاي اسلامي و ملي خويش، وظيفه دانش پژوهي، تعمق، نوآوري علمي و تلاش در جهت اعتلاي اقتصادي و فرهنگي كشور را هرگز از منظر خويش دور نخواهد ساخت.مقام معظم رهبری در ديدار دانشجويان دانشگاه فردوسي مشهد مي فرمايند: « در پايان فقط چند توصيه به دانشجويان عزيز بكنم: در محيط دانشگاه، محيط دانشجویی، نقد منصفانه و متقابلاً نقدپذيري ‏متواضعانه، هر دو لازم است. جوان، آن هم دانشجو، در محيط علمي بايد ذهنش و زبانش باز باشد؛ نقد كند؛ البته منصفانه باشد. نقد را با عيب جویي و با عصبانيت و با بهانه‏گيري نبايد اشتباه كرد؛ اما نقادي بايد كرد. در عين حال نقدپذير هم بايد بود. ديگران هم اگر از ما به عنوان دانشجو، به عنوان تشكل دانشجویی نقد كردند، بپذيريم؛ يعني تحمل كنيم؛ بپذيريم به معناي تحمل كردن است. يك توصيۀ ديگر: در محيط دانشگاه، تحمل و مداراي سياسي لازم است. تشكل‌هاي دانشجویی نسبت به هم مداراي سياسي داشته باشند؛ تحمل سياسي داشته باشند. درگيركردن مجموعه‏هاي دانشجویی با هم، نقشه‏ي خطرناكي است كه كشيده شده است؛ اين نقشه را كشيده‏اند. بايد مراقب باشيد. مي خواهند تشكلهاي دانشجویی را به جان هم بيندازند. ما همين اواخر شاهد بوديم كه در چندتا دانشگاه داشتند اين كار را ميكردند. البته دانشجويان عاقل و با شعور و بلوغِ سياسي نگذاشتند اين اتفاق بيفتد. اما نقشه اين است. راه مواجهه‏اش هم همين است كه مجموعه‏هاي دانشجویی، افراد دانشجویی و تشكل‌هاي دانشجویی، حالت مدارا و تحمل داشته باشند. يك توصيه‏ي ديگر، مسأله‏ي حفظ اصول وروحيه‏ي آرمانگرايي است. شما محافظه‏كار نشويد. ممكن است گذشت سن، بعضي‏ها را محافظه‏كار كند؛ اما موتور حركت، جواني است. جوان ما نبايد محافظه‏كار شود. جوان بايد آرمانگرا باشد. از آرمانها كوتاه نيایيد.آرمان‌ها را بخواهيد، قله‏ها را بطلبيد، تا يقين بكنيم كه به نيمه راه لااقل خواهيم رسيد. البته اگر قله را بطلبيد، بنده يقين ميكنم به خود قله هم خواهيد رسيد. روحيه‏ي آرمانگرايي را كه از جمله‏ي مصاديق روحيه‏ي آرمانگرايي، تمسك به اصول و مباني فكري است، از دست ندهيد. توصيه‏ي بعدي، مسألۀ خودسازي اعتقادي و علمي؛ و اعتقادي و عملي است؛ آن نگاه اسلام به انسان در خطاب فردي را هميشه در نظر داشته باشيد. جاده‏اي كه انسان را به خدا و نورانيت مي‌رساند، جادۀ ترك محرمات و بجا آوردن واجبات است. واجبات را اهميت بدهيد، گناهان را پرهيز كنيد؛ تهذيب يعني اين. چون دل‌هاي شما جوان است، نوراني است، آلودگي بحمداللَّه در دل‌ها و روح‌هاي شما نيست، خداي متعال كمك خواهد كرد؛ تفضل خواهد كرد. توصيۀ بعدي، مسأله‏ درس خواندن و پرداختن علمي است. حقيقتاً درس بخوانيد. حقيقتاً بايد در محيط‌هاي دانشجویی، جستجوي دانش باشد. آدم مي‏بيند در بعضي از ميحطهاي دانشجویی، دانشجو به معناي واقعي دانش، جو نيست؛ يعني در جست و جوي دانش نيست؛ يك چيز حفظي و سر هم بندي است؛ نگذاريد اين جوري شود. حقيقتاً جوينده‏ دانش باشيد و دانش را فقط خواندنِ متن و فراگرفتن متون ندانيد. الان در جمع اساتيد، قبل از اينجا، مطرح مي‏كردم؛ دانشجو بايستي پرسشگر، متعمق، اِشكال كننده‏ به استاد، جستجوكننده‏ از زوايا و گوشه كنارهاي بحث علمي بار بيايد.»آري، امروز روزگار ديگري است ولي رسالت دانشجو همچنان ادامه دارد و انتظارات از دانشگاه و دانشجو كماكان باقي است.به بيان مقام معظم رهبری: « آن چيزي كه ما از محيط دانشجويي مان انتظار داريم، پيشرفت علم، پيشرفت انديشه سياسي، عمق انديشه ديني و ايمان ديني، عمق معرفت ديني و روشن بيني ديني، دست يافتن به قلمروهاي جديد؛ هم در زمينه علم، هم در زمينه سياست، هم در زمينه معرفت ديني در محيط دانشجويي است؛ البته به كمك راهنمايان هر بخشي. شما براي كار علمي بايد استاد داشته باشيد، براي كار معرفت ديني بايد استاد داشته باشيد، براي كار سياست هم همينجور است. كار را شما مي كنيد؛ او راهنمايي مي كند. دانشگاه ما و محيط دانشجويي ما بايستي در همه اين عرصه ها پيشرفت هاي حقيقي و چشمگيري كند و اين پيشرفت ها را ان شاءالله خواهد كرد.»ان شاءالله که بتوانیم در حد توان، گره و یا گره‌هایی از این پهنه گسترده و سرزمین گهربار را، باز کنیم.سید جمال میرقانعی اردکانی - ورودی 96 مهندسی صنایع</description><category>شاخص</category><author>شاخص</author><pubDate>Thu, 28 Apr 2022 17:18:56 +0430</pubDate></item><item><title>روایت بازدید از شرکت قطعه سازی کروز</title><link>https://virgool.ir/@utshakhes/روایت-بازدید-از-شرکت-قطعه-سازی-کروز-syjildmn0adv</link><description>قرار جمع شدن بچه‌ها ساعت 54:8 دقيقه صبح بود. پس از جمع شدن دانشجوها با اتوبوسي زرد رنگ راهي شرکت کروز شديم.در فرصتي که بين راه در اتوبوس پيش آمد مشغول صحبت و گپ و گفت دوستانه بوديم و عده‌اي از وضع کلاس‌هاي مجازي و برخي از اساتيد گلايه داشتند.حدود يک ساعتي گذشت تا به شرکت قطعه سازي رسيديم؛ شرکت قطعه سازي کروز که يکي از شرکت هاي مطرح در خاورميانه به شمار مي‌رود.از اتوبوس پياده شديم و در يک سالن کنفرانس به انتظار مسئولين نشستيم. اين هم اشاره کنم که سالن مقداري کوچک بود و همه ما جا نشديم.کمي بعد آقاي محمدي مدير کل سايت دو شرکت آمدند و توضيحاتي کلي پيرامون شرکت ارائه کردند.پس از آن بازديد ما از سايت هاي مختلف شروع شد.اولين مکان براي بازديد تزريق سنگين بود. قسمت تزريق سنگين جايي است که قطعات پلاستيکي بزرگ را در آنجا قالب مي‌زدند. زه جلو و عقب ماشين‌هاي مختلف را با دستگاه هاي قالب سازي بسيار بزرگ و فشار قوي قالب مي‌زدند.فضاي شرکت فضاي بسيار بزرگي بود؛ جالب اينکه هر کسي مشغول کار خودش بود و همه مثل ساعت کار مي‌کردند.تکنسين‌هاي شرکت توضيحات لازم را به بچه‌ها مي‌دادند. بچه‌ها که با ديدن آن فضا ذوق زده شده بودند سوالات خودشان را پيرامون چگونگي کارکرد دستگاه‌هاي مختلف از تکنسين‌ها مي‌پرسيدند.بعد از ديدن قالب‌هاي مختلف به سمت قسمت رنگ رفتيم.در همان بدو ورود به بخش رنگ بوي رنگ بسيار شديدي حس شد. برايم عجيب بود که کارکنان چگونه اين بو را تحمل مي‌کنند.اين قسمت از شرکت بخش هاي متنوع و جالبي داشت. هر طرف ابزار آلات سنگين که هر کدام مخصوص يک کار بودند ديده مي‌شدند.يک قطعه براي اينکه کامل رنگ شود بايد روندي را طي مي‌کرد که حدودا 2 ساعت و 45 دقيقه طول مي‌کشيد.ضايعات اين قسمت از شرکت حدود 7 درصد از ضايعات کل بود که به نسبت مقدار زيادي به حساب مي‌آيد.بعد از بازديد قسمت رنگ از يک در کوچک خارج شديم و رسيديم به قسمتي که تزريق‌هاي سنگيني که رنگ زده شده است را با قطعات کوچک به يکديگر وصل مي‌کردند.وقتي بازديد از بخش داشبورد و سپر تمام شد مقداري پياده روي کرديم و رفتيم سراغ فرمان؛ جايي که با آلياژها سر و کار داشتند و فرمان ماشين ها را قالب مي‌زدند. البته فقط قسمت آلياژي فرمان‌ها نه پلاستيک و ...به نظرم قسمت جالب و هيجان انگيز بازديد ما از شرکت، خط توليد ايربگ بود. توليد ايربگ از صفر تا صد توسط خود شرکت انجام مي‌شد و اين موضوع بسيار براي ما جذاب بود. از برش پارچه مخصوص تا دوخت و دوز و تا زدن پارچه و جاگذاري در فرمان همه طي يک خط توليد منظم انجام مي‌شد.از خط توليد ايربگ عبور کرديم و رسيديم به بخش آزمايش ايربگ.از هر 003 تا ايبرگ يک عدد آزمايش مي‌شود.فضاي آزمايش و تست ايربگ هم فضاي جالبي بود اما آزمايش ايبرگ واقعا صداي مهيبي داشت.فريم به فريم تست را چند بار ديديم که خيلي فضاي جذابي بود.طي مسير از چند خط توليد ديگر هم بازديد کرديم.خط توليد بلوک سيلندر، چراغ هاي ماشين، آينه‌ها و قواي محرکه و ... که براي بازديد از هر کدام مسير نسبتا طولاني‌اي را بايد طي مي‌کرديم.نکته قابل توجه اين شرکت، تعداد بالاي کساني بود که مشغول به کار بودند. طبق گفته‌ها 12 هزار نفر در اين سه سايت شرکت مشغول کار بودند. هرکسي کار مشخص و با زمان بندي دقيق و مشخص و حقوق و مزاياي مشخص مشغول کار بود و مثل ساعت کار مي‌کردند. شرکت واقعا مهندسين صنايع خوبي را استخدام کرده بود و اين افراد توانسته بودند خط توليد بسيار خوبي را ايجاد کنند.بعد از بازديد از سايت‌هاي سه و يک سوار اتوبوس شديم و رفتيم به سمت سايت دو.در ابتداي ورودي سايت يک آهن بزرگ که بر اثر سوختن کج شده بود به چشم مي‌آمد. روي آن نوشته شده بود يادبود اتش سوزي شرکت کروز و اينکه اين شرکت هرگز متوقف نخواهد شد. داستان آتش سوزي اين سايت و اينکه چگونه به سرعت يک خط توليد جايگزين ايجاد کردند بسيار جالب بود.ساعت حدود 12:51 در جايي اسکان يافتيم و بعد از نماز مشغول صرف ناهار شديم.در اين ميان جا دارد يک تشکر جانانه از آشپزهاي شرکت بکنيم که کارشان خيلي عالي بود.در دو ساعت پاياني بازديد از شرکت سراغ قسمت هاي ديگر از سايت دو رفتيم.بازديد از خط توليد دسته سيم کج‌ها، قواي محرکه، سنسورها و کويل‌ها، کنترل بدنه و حفاظت و... که هرکدام يک داستان جالب و يک خط توليد جالب داشت.يکي از خط توليدهايي که خيلي به چشم خودم آمد خط توليد دسته سيم‌ها بود که واقعا فضاي خط توليد خيلي قشنگ بود. سيم‌هاي رنگارنگ و زيبايي که به محض وارد شدن چشممان را گرفت.بخش جالب سايت اتاق برنامه نويسي بود و کساني که بخش نرم افزاري شرکت را کنترل و مديريت مي‌کردند. طراحي اين قسمت از شرکت واقعا زيبا بود. هر يک از اين تکنسين ها پشت ميزشان مشغول کد نويسي بودند . به نظر مي‌آمد که کم ترين آن‌ها حداقل 005 خط کد زده بودند.در انتهاي بازديد قرار شد با مدير عامل اصلي شرکت گفتگويي داشته باشيم که اين گفتگو هم به نوبه خودش ديد جديدي از صنعت را به دانشجويان داد.واقعا صحبت هاي دکتر باعث شد که بفهميم در پشت پرده صنعت خودروسازي چه مي‌گذرد و چه مي‌شود که وضع خودروسازي کشور تا اين حد نابسامان است.در کل بازديد از شرکت قطعه سازي کروز چند نکته اساسي را همراه خودش داشت.اينکه دانشجوي فني با ابزار آلات، خط هاي توليد، روش مديريت و ارزيابي و نظارت بر خط هاي توليد و ... به صورت ميداني آشنا شود.بعد از بازديد دانشجوي فني مي‌فهمد که صنعت و خط توليد چقدر با کتاب‌ها و کلاس‌ها فرق دارد و اهميت کارآموزي به شدت معلوم مي‌شود.اميدوارم اين گزارش براي شما مفيد بوده باشد.حسین تربای - ورودی 1400 مهندسی صنایع</description><category>شاخص</category><author>شاخص</author><pubDate>Thu, 28 Apr 2022 17:17:19 +0430</pubDate></item><item><title>روایت کسب و کار (گزارش جلسه اول مورخ 19 دی 1400)</title><link>https://virgool.ir/@utshakhes/روایت-کسب-و-کار-گزارش-جلسه-اول-مورخ-19-دی-1400-rxl6xuex3rui</link><description>رِجَالٌ لَا تُلْهِیهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَیْعٌ عَنْ ذِکْرِ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِیتَاءِ الزَّکَاةِ یَخَافُون یَوْمًا تَتَقَلَّبُ فِیه الْقُلُوب وَالْأَبْصَار ﴿37﴾مردانی که نه تجارت و نه معامله‌ای آنان را از یاد خدا و برپاداشتن نماز و ادای زکات غافل نمیکند؛ آنها از روزی میترسند که در آن، دلها و چشمها زیر و رو میشود. (سوره مبارکه نور / آیه 37)بسیج دانشجویی دانشکده‌های صنایع، نقشه‌برداری و معدن دانشگاه تهران برگزار می‌کند . «روایت کسب و کار»علت برگزاري این دوره از سمت بسیج دانشجویی، مشاهده معضلات دانشجویان در رابطه با عدم شناخت کافی نسبت به کسب و کار و الفباي آن در بین دانشجویان و از این قبیل مسائل بود.با توجه و مشاهده مشکل و مسئله در زندگی دانشجویی، بسیج دانشجویی سلسله رویداد روایت کسب و کار را فراهم کرده است که در مرحله اول به سؤالات دانشجویان پاسخ دهد و در مرحله دوم براي دانشجویانی که تا به حال به اهمیت این مسائل و این پرسش‌ها واقف نبودند ایجاد دغدغه و طرح مسئله بشود.محور هاي جلسه اول :• انتقال تجربه و مسیر شغلی مهمانان• یک کسب و کار چه لازمه هایی براي شروع دارد؟پس از شروع کسب و کار به مشکلات و اتفاقاتی برمی‌خوریم که قبل از آن اصلا دیدگاهی نسبت به آن نداشتیم!• مشکلات یک مؤسس کسب و کار، به عنوان «نفر اول» چیست؟آیا همه براي نفر اولی کسب و کارشان مناسب هستند؟ چه خصوصیاتی باید داشت تا نفر اول کسب و کار بود؟• در چه زمانی از لحاظ دانش، تجربه، سابقه کاري و اخلاق و منش می‌توانیم کسب و کار خود را راه بیندازیم؟براي ایجاد کسب و کار حتما باید یک حداقل هایی را داشته باشیم؛ این حداقل ها چه می‌باشد؟• سراغ چه ایده‌هایی براي ایجاد کسب و کار برویم؟تعداد بسیاري از کسب و کار ها به علت ایجاد محصول براي بازار اشباع و یا عدم تطابق با نیاز هاي مشتریان ایجاد می‌شود اکثرا شکست می‌خورند! اول باید نیازسنجی کرد سپس محصولی ارائه کرد یا بالعکس؟میهمانان حاضر: جناب آقاي قطبی‌نژاد ؛ مدیرعامل شرکت صندوق توسعه کارآفرینی بهمن ،جناب آقاي رازقی ؛ مدیرعامل شتاب‌دهنده هاردتک*خلاصه گفتگو با آقاي رازقیشتاب‌دهنده: مفهوم به نسبت جدیدي است که در ایران کمتر از 10 سال قدمت دارد ولی کاري که حداقل ما سعی می‌کنیم انجام دهیم این است که در مرحله‌هاي ابتدایی ایده‌ها وارد شویم. منظور زمانی است که هنوز ایده و طرح داراي مدل مالی مشخصی نمی‌باشد ولی داراي تیم پرانرژي و ایده کارا می‌باشد.(به گفته آقاي رازقی شتاب دهنده‌ها مفاهیم به نسبت جدیدي هستند که در ایران کمتر از 10 سال قدمت دارند و حمایتی که شرکت ایشون از ایده‌ها انجام می‌دهد آن است که در مراحل ابتدایی که هنوز مدل مالی و گردش مالی مشخصی وجود ندارد؛ از تیم اجرا کننده حمایت می‌کند).همچنین ایشان در ادامه صحبت هایشان در رابطه با مسیر شغلی‌اي که طی کردند تا به اینجا برسند گفتند: « فعالیت‌هایی که در سال‌هاي آخر کارشناسی و کارشناسی ارشد انجام می‌دادم مقدمه همین مسیر کارآفرینی و کمک به کارآفرینی باقی کسب و کارها بود. منظور از فعالیت نوع فعالیت نمی‌باشد زیرا کار نرم افزاري می‌کردم. شتابدهی و سرمایه گذاري و ازین قبیل کار ها نیز کرده‌ام؛ منظور و مقصود آن جمعیت و افرادي هستند که از سال اخر کارشناسی شروع به انجام فعالیت کرده‌ام و اکنون نیز با اغلب همان جمعیت مشغول به فعالیت می‌باشم.»در ادامه صحبت ها، براي همه حضار سوال پیش آمد که در چه صورتی یک کسب و کار موفق است و چه چیز هایی آن را مشخص می‌کند که ایشان افزودند : «یکی از دلایل مهمی که در ایران آمار شکست نسبت به کشور هاي توسعه یافته کمتر است فرهنگ عدم قبول شکست می‌باشد که شرکت‌ها و تیم‌هاي ما به ندرت اعلام به شکست می‌کنند. ممکن است پروژه جدا شود و رها شود ولی اعلام شکست پروژه به ندرت رخ می‌دهد. شکست پروژه به معنی این است که آن ایده یا پروژه به هدف خودش نرسد براي مثال ممکن است شرکت سود ده باشد ولی نتواند با شرایط تحریمی و تورمی رقابت کند که این به منزله شکست می‌باشد.»در میان سخنان ایشون به نکته بسیار مهم به نام «محصول نهایی» و «حداقل محصول قابل قبول» که توضیحاتی در آن مورد ارائه دادند. موضو عی تجربی می‌باشد.به صورتی که در تعریف حداقل محصول مورد پذیرش در برخی از مواقع باید نیاز بازار سنجیده شود و در برخی از مواقع براي محصول ارائه شده بازار هدفی پیدا شود.در ادامه از ایشان در رابطه با مدیرعاملی و توهم موفقیت در ذهن افراد پرسیدم که آیا اون تفکر راجع به شخص مدیرعامل صحیح است یا خیر؟ که جواب دادند: «مدیریت، کار بسیار سختی است و به عبارت دیگر مدیرعامل باید تمام کار هاي گل و سخت را به تنهایی انجام دهد.ما در کسب و کار نمی‌توانیم دیگران را مجبور به انجام کار کنیم. افراد کارهایی را که به آن علاقه دارند انجام می‌دهند و هرکاري که باقی بماند را باید مدیر و نفر اول انجام دهد و به همین علت است که کار فرسایشی و طاقت فرسا می‌باشد. و براي تعیین نفر اول یک سازمان ، شرکت یا تیم بگذارید رخ بدهد زیرا همه چی به محیط، تیم و افراد بستگی دارد و نمی‌توان با اطمینان گفت که چه کسی می‌تواند نفر اول خوبی باشد.»در ادامه گفتگو با ایشان به خصوصیت اصلی فردي که آماده شروع کسب و کار شخصی شده است را پرسیدیم که آقاي رازقی صحبت زیر را انجام دادند:«وقتی که بتوانید کارفرماي خودتان باشید! یا به عبارت دیگر کارمندترین مدیر هر سازمان خود همان فرد می‌باشد. یعنی اینکه باید زودتر از همه بیاید و دیرتر از همه برود. بیشترین سطح بازدهی را داشته باشد. به حرف افراد با تجربه‌تر عمل کند. اگر فردي در تمام خصیصه‌هاي کارمندي می‌تواند معیارهاي مدیریت شخصی‌اش را کامل کند؛ می‌تواند مدیر خوبی باشد.»*گفت وگو با آقاي قطبی‌نژاداز آقاي قطبی‌نژاد در رابطه با نحوه کار شرکت‌شان در حمایت از کسب و کار هاي نوپا پرسیدیم: «کمک می‌کنند محصولمان را در مسیر درست توسعه دهیم و شانس خود را براي جذب سرمایه از شرکت‌هاي بزرگتر افزایش دهیم و همچنین ورود اولیه‌اي به بازار داشته باشیم.»در میان سخنان ایشان به کلمه استارتاپ استدیو برخوردیم که معنی این اصطلاح هم پرسیدیم :«شرکت‌هایی که ایده‌هاي مطرح و موفق کشورهاي توسعه یافته مثل آمریکا را با توجه به نیازهاي کشورهاي درحال توسعه، بازطراحی کرده و روي کشور هدف پیاده سازي می‌کنند ؛ براي مثال راکت اینترنت که کسب و کار اسنپ رو به این شیوه در ایران شروع کردند.»از آقاي قطبی نژاد هم مسیر زندگی شغلی اي که طی کردند تا در این جایگاه قرار بگیرند هم جویا شدیم و ایشان از تجربیات و زندگی شغلی خود به گونه زیر نقل کردند :«در ابتدا جمعیتی شروع انجام کسب و کار هاي پروژه محور براي شرکت‌هاي عموماً دولتی یا خصولتی شروع به کار کردیم. در سال هاي 86 و 87 به این نتیجه رسیدیم که این نوع کسب و کار پروژه محور، کسب و کار قابل توسعه‌ای نیست و دائما باید دنبال پروژه‌ای براي انجام آن باشیم. و بهتر است که محصول نهایی داشته باشیم که آن را ارائه بدهیم. اوایل دهه 90 از محل درآمدي که این نوع فعالیت به ارمغان داشت براي ایده‌هاي دیگران و کسب و کارهایی که داراي سابقه صنعتی و مالی بودند تأمین مالی انجام گرفت.»آقاي قطبی نژاد در ادامه سخنان‌شان و کاملا خودجوش و دغدغه‌مند برخی از مهمترین سوالاتی که براي خودمان ایجاد شده‌بود را پاسخ می‌دادند که در ادامه ذکر شده‌است :«افرادي که تازه از دانشگاه فارغ‌التحصیل می‌شوند اصلا شناختی نسبت به مسائل داخل صنعت و کسب و کار ندارند و باید براي یادگیري اصول اولیه و پایه‌هاي کسب و کار چند سال در شرکت‌هاي نوپا شروع به کار کنند که ابعاد و مواقع کار را یاد بگیرند. براي مثال ممکن است نحوه ارتباط با مشتري یا فروش و بازاریابی را بلد نباشند. نکته دیگر این است که قبل از ایجاد کسب و کار باید با افراد موفق و هم حوزه مشورت کنند تا احتمال شکست و ریسک سرمایه گذاري در آن پروژه کاهش یابد. نکته دیگر اینکه مطالعه کتاب و مقاله در طول انجام فعالیت‌هاي کسب و کاري باید انجام شود و مسیر کسب دانش قطع نشود که لزوما با علمی که در دانشگاه به دانشجویان آموزش می‌دهند یکسان نمی‌باشد. باید مقوله تیم سازي و استعدادهاي تیم سازي هم در نظر گرفته شود. به عنوان مثال براي توسعه اپلیکیشن موبایل، باید خودمان به عنوان کسی که ایده را ایجاد می‌کنیم توانایی ایجاد اپلیکیشن داشته باشیم؛ تفکر اینکه با جذب سرمایه، نیرو متخصص استخدام می‌کنیم و از او بهره می‌بریم که ایده‌های‌مان را عملی کنیم، در اکثر مواقع محکوم به شکست می‌باشد. یعنی اینکه یا ما باید به تمامی مراحل توسعه محصول، طراحی، فروش و بازاریابی اشراف داشته باشیم یا حداقل به بخش عمده‌اي از این موارد تسلط داشته باشیم که در کسب و کار به مشکل برنخوریم.نکته بعدي این هست که تیم بهتر است که زیاد نباشد، یعنی افرادي که هم‌بنیانگذار هستند کمتر از 4 نفر باشند که در ادامه پروژه از اختلافات ممکن جلوگیري کند.نیازسنجی یکی از مهمترین مقوله هاي ایجاد کسب و کار می‌باشد؛ بسیاري از افراد و گروه‌ها ایده‌ها و در بعضی از مواقع محصولات نهایی ارائه می‌دهند که یا نیازي از مشتریان رفع نمی‌کند یا محصولی است که نیاز مشتریان را به نحو خوبی رفع می‌کند ولی براي ارائه و عرضه آن ایده یا محصول، مزیت رقابتی نمی‌توان متصور شد. مثل دکمه‌اي که براي آن می‌خواهند کت بدوزند.»در پایان دانشجویان سوالات خودشان را مطرح کردند و دو مهمان برنامه به آنها پاسخ دادند.محمد مصباح میانه ساز - ورودی 99 مهندسی صنایع</description><category>شاخص</category><author>شاخص</author><pubDate>Thu, 28 Apr 2022 17:15:15 +0430</pubDate></item><item><title>آینده رشته مهندسی معدن</title><link>https://virgool.ir/@utshakhes/آینده-رشته-مهندسی-معدن-fbi2lgmxluqe</link><description>چهارشنبه 17 آذر ساعت 13 بود که در سالن آمفي تئاتر جمع شده بوديم. با اينکه داشتم نشريه شاخص را مي‌خواندم يک حس عجيب و آشنايي نسبت به محيط داشتم. متأسفانه به دليل ويروس کرونا نتوانسته بوديم نسبت به زمان معمول، در دانشگاه حضور پيدا کنيم و اين هم يک فرصت براي آشنايي با دانشکده و همکلاسي‌ها بود.ما مفتخر بوديم در ابتدا سخنان دکتر مرادزاده، معاون محترم آموزشي را بشنويم. دکتر مرادزاده به خوبي ما را راهنمايي کردند و درباره بخش‌هاي مختلف دانشگاه و اعضاي دانشکده صحبت کردند و ما را با تمامي گرايش‌هاي اين رشته آشنا کردند. با تمام شدن سخنان دکتر مرادزاده ، شاهد حضور دکتر امين ابراهيمي، مدير عامل شرکت آريا سنگ و دکتراي ژئوفيزيک دانشگاه تهران بوديم.دکتر ابراهيمي بسيار گرم صحبت مي‌کرد و مانند يک دوست سعي مي‌کرد ما را به خوبي راهنمايي کند. دکتر از زمان دانشجويي‌شان صحبت مي‌کرد و اينکه چگونه توانستد مسير زندگي خود را با توجه به علاقه‌شان انتخاب کنند. دکتر تا حدودي ما را با بازار کار اين رشته آشنا کرد و تاکيد داشت به گرايش مورد علاقه‌مان برويم و صرفا ديد مالي نداشته باشيم. دکتر در آخر گفتند که تا مي‌توانيم بايد از دانشکده به خوبي استفاده کنيم و قدرش را بدانيم.و اما رسيديم به بخش هيجان انگيز برنامه : بازديد از آزمايشگاه‌هاي دانشکدهابتدا براي آشنايي بيشتر، آقاي حسيني و شباني ما را به موزه کاني‌شناسي راهنمايي کردند ( البته قابل توجه هست که ساختمان مرکزي که دانشکده ما هم در آنجاست، به قدري پيچيده طراحي شده است که اگر براي اولين بار در آن قدم بگذاريد، خيلي بايد خوش شانس باشيد که گم نشويد )موزه کاني‌شناسي به قدري مرتب و خوب چيده شده بود که تنها با چند بار قدم زدن در موزه، مي‌توانستيم با کاني ها و کاربردهاي آن آشنا بشويم. يک لحظه حسرت خوردم به دليل غير حضوري بودن دانشگاه و اينکه راحت‌تر مي‌توانيم مطالب را ياد بگيريم. در حين همين حسرت متوجه خانم مهندس شکرزاده شديم و آقاي حسيني ايشان را به ما معرفي کردند. خانم مهندس به خوبي ما را با کاني‌هاي موزه و خود موزه آشنا کردند و به خوبي به سوالات ما پاسخ مي‌دادند. مي‌ديدم که بچه‌ها با چه کنجکاوي در موزه گشت مي‌زدند و کاني‌ها را نگاه مي‌کردند. بالاخره از موزه کاني‌شناسي خارج شديم و به آزمايشگاه ميکروسکوپي کانه‌ها رفتيم. آزمايشگاهي که بسيار با تکنولوژي آميخته شده بود و بسيار جذاب و به زبان خودمون باحال و خفن بود. مهندس شکرزاده درباره شناسايي کانه‌هاي باطله و ارزشمند و روش تشخيص آن صحبت مي‌کردند و البته تاکيد داشتند که درس‌هاي اين قسمت بسيار سخت است و البته منم تاکيد دارم که هيچ کاري سخت نيست. به هر حال اين بخش از آزمايشگاه که شامل تعداد زيادي ميکروسکوپ و کامپيوتر بود براي من جذاب‌ترين آزمايشگاه بين آزمايشگاه‌ها بود. ( البته به سليقه من )بعد از آزمايشگاه ميکروسکوپي کانه‌ها به آزمايشگاه مکانيک سنگ رفتيم که حدود 90 درصد از ماشين‌هاي آن آزمايشگاه به دست خود بچه‌هاي داشگاه تهران ساخته شده بود . مهندس اميني تمام بخش‌هاي آزمايشگاه مکانيک سنگ و کارکرد ماشين‌هاي آزمايشگاه را به ما توضيح دادند. جالبي کار اينجا بود که بيشتر ماشين‌ها سنگ ها را نصف و يا خرد ميکرد و هر ماشين ساز و کار خاص خودش را داشت. آزمايشگاه مکانيک سنگ، آزمايشگاه خاصي بود و توضيحات مهندس اميني بسيار خوب بود و طوري بود که ما که ترم اولي هستيم و با مطالب تخصصي زياد آشنايي نداريم، تمام مطالب را به خوبي فهميديم.و در آخر نوبت به آزمايشگاه کانه‌آرايي رسيد ؛ آزمايشگاهي که بسيار عجيب و داراي تناقضي بود. اينکه آزمايشگاه هم نامرتب بود و هم نظمي عجيب داشت و ما با مهندس رضايي و دکتر نوع‌پرست آشنا شديم. مهندس رضايي ما را با تمام بخش‌ها آشنا کرد که چه اعمالي روي سنگ‌ها و کاني‌ها انجام مي‌شود. و در آخر با بچه‌ها و آقاي شباني و حسيني راجع به دانشگاه صحبت کرديم و درباره روزي که براي ما گذشت به گفت‌وگو پرداختيم. اگر بخواهم جمع‌بندي کنم، برنامه بسيار بسيار مفيد بود و خيلي به من خوش گذشت و جاي تمام دوستاني که همراه ما نبودند خالي بود.دانیال محمدی - ورودی 1400 مهندسی معدن</description><category>شاخص</category><author>شاخص</author><pubDate>Thu, 28 Apr 2022 17:13:12 +0430</pubDate></item><item><title>آینده رشته مهندسی نقشه برداری</title><link>https://virgool.ir/@utshakhes/آینده-رشته-مهندسی-نقشه-برداری-jfe7scvwdnft</link><description>سلام به همه دانشجويان نقشه‌برداري دانشگاه تهراناميدوارم که روزهاي خوشي رو پشت سر گذاشته باشيد و خوب و خوش و سلامت باشيد.روز دوشنبه 26 مهرماه ساعت 19 يک اتاق مجازي به ميزباني «فنّ و علم» در فضاي اسکاي روم برگزار شد که آقاي دکتر مهدي حسنلو عضو هيئت علمي دانشکده نقشه‌برداري دانشگاه تهران و معاون امور دانشجويي و فرهنگي پرديس فني مهمان «فنّ و علم» بودند تا دانشجويان جديد الورود دانشکده‌ از صحبت‌ها و توصيه‌هاي اين استاد گرانقدر بهرمند شوند.موضوع اين جلسه «دانستي‌هايي که دانشجو بايد بداند!» بود که پاسخ به پرسش‌هاي متداول شما مثل نحوه مطالعه دروس، شرايط کاري مهندسي نقشه‌برداري و..... رو هم آقاي حسنلو جواب دادند تا جلسه خشک و يک‌طرفه نباشد.ابتداي جلسه استاد به همه دانشجوياني که به دانشگاه تهران راه پيدا کردند خير مقدم گفتند و اين ورود رو غرورآفرين و مايه افتخار دانستند.استاد به عنوان اولين توصيه به دانشجويان، آنها رو‌ به شرکت در تشکل‌هاي علمي و سياسي و انجام کارهاي ستادي که باعث رشد تفکر و معرفت و... مي‌شود،تشويق کردند.تجهيز به ابزارهاي نقشه‌برداري مثل زبان برنامه‌نويسي، زبان محاوره‌اي که قاعدتاً زبان انگليسي است جزو توصيه‌هاي مهم استاد حسنلو بود که در ادامه به نقش آن در کار و درآمد آينده نيز پرداختند. « در ابزار يک مهندس خبره تسلط به کدنويسي و اصطلاحاً دست به کيبورد بودن شايان توجه است که وي را از ديگر مهندسان يک سروگردن بالاتر مي‌برد.»دکتر حسنلو درباره نام رشته نقشه‌برداري هم گفتند: « نام رشته نقشه‌برداري لزوماً دربر گيرنده تمامي کاربردهاي اين رشته نيست و از پردازش تصاوير ماهواره‌اي گرفته تا پردازش تصاوير پهپادها و داده برداري به شيوه GPSو...... از کاربردهاي اين رشته هست و تقريباً جايي رو نمي‌شناسم که رشته ما در آن دست درازي نکرده باشد و بابت کار خيال دانشجويان عزيز راحت باشد.»نظر استاد درباره مهاجرت هم اينگونه بود: «در بحث مهاجرت، باتوجه به اينکه آنقدر دانشجويان ما توانا هستند که مي‌توانند همه جاي دنيا موفق باشند، ولي ماندن در کشور با وجود تمام اخبار و اتفاقات منفي که در کانال‌هاي واتساپ و تلگرام و... مي‌شنويم هم مي‌تواند ما رو به درآمد و شغل خوب برساند و در اين بين قاعدتاً هستند افرادي که خود را مجهز به «ابزار روز» و «علم روز» نکرده‌اند و در پي آن شغل و درآمد خوبي ندارند.»پس ابزار و علم روز طبق گفته استاد مي‌تواند به هر دانشجويي جهت انجام امور مهندسي کمک کند.اما سوالات دانشجويان چه بود؟1. چه زماني ما مي‌توانيم از طريق رشته خود درآمد کسب کنيم؟ـ اولاً اين را بگويم که من در سال هاي گذشته تا کنون يک مهندس نقشه‌بردار بدون کار سراغ ندارم؛ آنقدر که شرکت‌ها براي به خدمت گرفتن دانشجويان جوياي کار، پاره‌وقت به من زنگ مي‌زنند؛ پس اصلا نگران بازار کار نباشيد. از ترم چهار به بعد (يعني تابستان دوم) با تضمين مي‌توانيد به سرکار برويد و با توجه به آموخته‌هاي خودتان کار کنيد. البته به عنوان اولين دوره کاري نبايد توقع حقوق بالا داشت ولي همينکه مشغول به کار مي‌شويد خوب است. يک نکته هم اضافه کنم. از اساتيد خودتون کمک بگيريد و خيلي از ديد استاد شاگردي به رابطه خودتون با استاد نگاه نکنيد. چون اساتيد دانشگاه و دانشکده‌ما اين ديد رو ندارند و بعضاً خود دانشجوها هستن که اين باور رو دارند.»2. رشته خود شما چيه؟«رشته من پردازش تصاوير ماهواره‌اي يا(remote sensing) است.»3. کدنويسي رو در کدوم زبان و برنامه بهتره که انجام بديم؟«کدنويسي در برنامه هاي پايتون، متلب و زبان C++»4. اکثراً ما مي‌شنويم که رشته نقشه‌برداري براي زنان مناسب نيست. آيا اين درست است؟« البته اگر بخواهيم اين رشته رو محدود به دوربين و سه پايه و.... (که خيلي هم مهم است) بدونيم، شايد يک شغل مردانه به نظر بيايد؛ ولي طبق صحبت‌هاي قبلي، رشته نقشه‌برداري بسيار رشته پرکاربردي هست و قطعاً خانم‌هاي زيادي در دانشگاه تهران داشتيم و خواهيم داشت که در اين رشته فعاليت کرده‌اند و بسيار هم موفق بوده اند.»5. نظر شما درباره آينده سازمان فضايي کشور و آينده شغلي ما در اين سازمان چيست؟« سازمان فضايي طي چند سال قبل دوباره شروع کرده به کار کردن و به خدمت گرفتن نيروهاي نقشه‌بردار و ان‌شاءالله آينده خوبي رو براي اين سازمان مي‌توان متصور شد.»6. گرايشات رشته نقشه‌برداري چيست؟« به طور کلي رشته نقشه‌برداري چهار گرايش اصلي داره که تعيين موقعيت زمين، سنجش از دور، پردازش تصاوير هوايي-فضايي و اطلاعات مکاني هستند.»7. بيشتر وقتمون رو روي کارهاي عملي بذاريم يا درس خوندن؟« بينيد؛ قطعاً کسي که درس مي‌خواند، دانشش براي کارهاي عملي بيشتر هست و برعکس. پس نميشه گفت اينها از هم جدا هستند و بايد کنار هم و همسنگ هم پيش بروند.»8. فرق رشته BIS که ما مي‌خونيم با انساني‌ها چيه؟« انساني ها به ابزار ما و مهم‌تر از همه کدنويسي و رياضي دسترسي ندارند و سطح دسترسي آنها از ما بسيار پايين‌تر هست، به همين علت، ما با ابزاري که در اختيار داريم راحت‌تر کار خودمون رو پيش مي‌بريم.»9. امکان اين هست که بدون شرکت در کنکور ارشد به ادامه تحصيل در دانشگاه ادامه داد؟« بله. قانوني در دانشگاه تهران وجود داره به اسم قانون استريت که به معني پذيرش مستقيم هست که به هشت يا نه نفر اول و برتر کلاس اجازه اين رو مي‌دهند که مستقيماً و بدون کنکور به درس خودشون در دانشگاه ادامه بدهند و آنها مقدم‌تر هستند به انتخاب گرايش‌ها و طبيعتاً رشته‌هاي بهتري رو انتخاب مي‌کنند.»10. ميزان استفاده از مهندسان نقشه‌برداري در اماکن و ادارات نظامي چقدر هست؟« سازمان جغرافيايي نيرو‌هاي مسلح، صنايع هوافضاي قدس(متعلق به سپاه قدس)، صنايع الکترونيک ايران و سازمان هوافضاي نيروهاي مسلح و‌‌..... آماده به کارگيري نيروهاي نقشه‌بردار هستند. ضمن اينکه درباره کار در رشته نقشه‌برداري و رقابت با رشته‌هاي ديگه اين رو بگم، که رشته نقشه‌برداري آنقدر جاي کار داره که نگران رقابت با رشته هاي ديگه نباشيد.»11. آيا بازارکار گرايشات در اين رشته مثل هم هستند؟« نه مثل هم نيستند ولي اينکه بگوييم که من فلان رشته را انتخاب کردم ولي اگر به فلان رشته مي‌رفتم موفق‌تر بودم هم درست نيست و در همه گرايشات و رشته‌ها مي‌توان موفق بود.»12. آيا براي کدنويسي کلاس فوق برنامه بريم؟«دانشگاه قاعدتاً کلاس‌هاي خوبي رو داره ولي مثل دوران کنکور کلاس‌هاي آموزشي و کتاب هاي کمک درسي مي‌تواند به شما کمک کند. خودتون رو محدود به دو سه واحد کلاس دانشگاه نکنيد و همه جوره ياد بگيريد و تشنه علم و يادگيري باشيد.»13. آيا شما درس خوندن بالاتر از مدرک ليسانس رو توصيه مي‌کنيد؟« از دانشجويان دانشگاه تهران انتظار تحصيل در مراتب عالي مي‌رود ولي شرايط همه يکسان نيست و فراخور حال هرکس شرايطي پيش مياد که مجبور به کار ميشه و اين مشکلي نداره.»14. سال بالايي ها تأکيد داشتند که تا ترم پنج سراغ کار نرويد. آيا اين درسته؟« بله اين درسته ولي بايد توازن رو رعايت کنيد و من اگر در مدت تحصيل خودم (الان که فکر مي‌کنم) اگر وقت بيشتري روي درس مي‌گذاشتم و کمتر کار مي‌کردم احتمال زياد الان موفق‌تر بودم ولي من مجبور به کارکردن بودم و الحمدلله تونستم موازنه رو انجام بدم. ولي شما شرايط من رو با خودتون مقايسه نکنيد. بايد بين کار کردن و درس خواندن موازنه برقرار کرد چون ما آدم هستيم و خسته مي‌شويم و بايد خستگي به در کنيم ولي اين رو هم بگم که دانشجو تک بعدي اصلا موفق نيست.»در آخر هم به عنوان حسن ختام اين جلسه، آقاي دکتر حسنلو به اين نکته اشاره کردند که به هيچ عنوان ترم يک رو شوخي نگيريد و به همان قدرتي که براي کنکور درس خوانديد و به دانشگاه آمديد، به همان شدت در دانشگاه درس بخوانيد و ان شاء الله که- موفق خواهيد شد.یونس شیرپاک - ورودی 1400 مهندسی نقشه برداری</description><category>شاخص</category><author>شاخص</author><pubDate>Thu, 28 Apr 2022 17:11:33 +0430</pubDate></item><item><title>آینده رشته مهندسی صنایع</title><link>https://virgool.ir/@utshakhes/آینده-رشته-مهندسی-صنایع-r5yoctzazxc4</link><description>اولين جلسه، اولين بار که دانشکده رو ميبينم و اولين بار که بچه‌هاي هم سال و هم رشته خودم رو قرار هست ببينم. اولين ديدار که خيلي براي من لذت بخش است. وارد دانشگاه که شدم چند نفري براي من آشنا بودند. کنار هم ايستاده بودند و با هم صحبت مي‌کردند. تقريبا هيچ کدوم رو قبلا نديده بودم و اين آشنايي کم، از ديدن پروفايلهاي تلگرامي بود.بعد از سلام و احوالپرسي با دوستان به سمت سالن جلسه راه افتاديم. قبل از حضور دکتر بزرگي در جلسه، با دوستان سال بالايي صنايع گپ و گفتي داشتيم. بعد از چند دقيقه دکتر بزرگي وارد سالن جلسه شدند. وقتي بچه‌ها تک تک خودشون رو معرفي کردند، مقداري جمع صميمي‌تر شد.جلسه خوبي بود. پس از جلسه دوستان مقداري با فضاي دانشگاه و اهميت تعامل در دانشگاه مطلع شدند تا بتوانند بهترين استفاده رو از فضاي دانشگاه ببرند و در يک چارچوب مشخص حرکت کنند تا موفق شوند.نکات ارزشمندي داخل اين جلسه مطرح شد اما اصلي‌ترين نکته «لازمه‌هاي يک دانشجوي موفق» بود.اگر توضيح مختصرو مفيدي از نکات بخواهم عرض کنم اين است که لازمه دانشجوي موفق 5 چيز است:1.معدل بالاي 152.يادگيري و مهارت ارتباط نرم3. کار کردن با يک يا دو نرم افزار در حد عالي4.درست کردن رزومه در طول دوران دانشجويي5.بلد بودن يک زبان برنامه نويسيالبته هر کدام از اينها توضيحات مفصلي داشت. مثلا براي مورد اول اين مطرح شد که کساني هستند با معدل بالا وارد فضاي کار مي‌شوند اما لازمه‌هاي يک مهندس خوب را ندارند چون فقط يکي از شاخصه‌ها در او قوي شده است ولي افرادي هستند که با معدل کمتر بسيار گزينه بهتري براي پر کردن يک شغل هستند چون توانايي آنها در برقراري ارتباط نرم بيشتر است.پس از جلسه هم فرصت خوبي بود براي آشنايي بيشتر با هم دوره‌اي‌هاي عزيز که از اين فرصت نهايت استفاده را کرديم.اميدوارم همگي در کنار هم موفق باشيم.با آرزوي توفيقمهدی فلاح مهرجردی - ورودی 1400 مهندسی صنایع</description><category>شاخص</category><author>شاخص</author><pubDate>Thu, 28 Apr 2022 17:09:32 +0430</pubDate></item><item><title>در «فن و علم» چه میگذرد؟!!</title><link>https://virgool.ir/@utshakhes/در-فن-و-علم-چه-میگذرد-ngjprlshha1o</link><description>عجيب‌ترين مسئله. ارتباط صنعت و دانشگاه.شايد بديهي‌ترين دليل ممکن در ذهن شما براي وجود دانشگاه، کمک به رشد و پيشرفت يک کشور است که نمود آن در رشته‌هاي مهندسي، ارتباط دانشگاه با صنعت يا حل مسائل صنعت به دست دانشگاه است. مسئله‌اي که سال‌هاست حل نشده است. اساتيد به درس‌هاي تئوري بسنده مي‌کنند. دانشجويان در سال‌هاي تحصيلشان پايشان را از دانشکده بيرون نمي‌گذارند. صنايع مختلف بدون توجه به دانشگاه و کاملا بر اساس تجربه پيش مي‌روند و مي‌روند و مي‌روند...خُب! چند تا دانشجو بوديم و دغدغه حل مسائل صنعت به دست دانشگاه. نميدانستيم از کجا شروع کنيم. چند نفر ديگر را هم جمع کرديم و طرح‌هايمان را به دوستانمان در بسيج دانشجويي ارائه داديم و استقبال شد و شروع کرديم. اول تصميم گرفتيم همه کارها را ذيل يک برند خاص پيش ببريم. يک اسم که نشانگر ترکيب صنعت و دانشگاه باشد؛ «فن و علم».الان بيش از يک سال از تأسيس «فن و علم» ميگذرد. سعي کرديم بيشترين تأثيراتي را که مي‌توانستيم در صنعتي شدن دانشگاه بگذاريم. در اين مدت خودمون هم خيلي يادگرفتيم ، يادگرفتيم يک برنامه خوب در دانشگاه رو چطور برگزار کنيم. ياد گرفتيم يک دانشجو در صنعت چه کارهايي را مي‌تواند انجام دهد و خيلي از چيزهايي که يک دانشجو بايد بداند. هرچه ياد گرفتيم هم رو سعي کرديم بسترش رو فراهم کنيم تا بقيه دانشجوها هم ياد بگيرند؛ از آوردن افراد خبره صنعت تا نشون دادن بعضي از کاربردهاي دروس دانشگاه در صنعت به دانشجوها.سرتون رو درد نيارم، «فنّ و علم» با قدرت شروع به کار کرده تا الان. گزارشي از فعاليت‌هاي اخيرش رو مي‌تونيد بخونيد. منتظر برنامه‌هاي بعدي باشيد!امیرحسین شبانی - ورودی 98 مهندسی صنایع</description><category>شاخص</category><author>شاخص</author><pubDate>Thu, 28 Apr 2022 17:07:43 +0430</pubDate></item><item><title>سخن سردبیر (نشریه شماره 25)</title><link>https://virgool.ir/@utshakhes/سخن-سردبیر-نشریه-شماره-25-jrdqiwqltpjg</link><description>قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُمْ بِوَاحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنَى وَفُرَادَى ثُمَّ تَتَفَكَّرُوا (سبأ-46)می‌خواستم کمی درباره کارهایی که در این چندماهه اخیر انجام شده بگویم. از تشکیل شورای راهبردی تا مصاحبه‌ها ، موضاعات و مسائل دیگه. اما تصمیم گرفتم به جای آن به بیان مبحثی کوتاه بپردازم که شاید مفیدتر و انسان سازتر باشد. البته این مطالب ممکن است برای خواننده کمی خسته کننده باشد اما از نظر این بنده حقیر، بیان آن و حداقل دعوت شما برادران و خواهران عزیزم به تفکر درباره آن لازم و شاید وظیفه است.ما انسان ها با همه شباهت‌هایی که باهم داریم دارای تفاوت‌های بسیاری هستیم. اگر از من بپرسید می‌گویم تفاوت های ما از شباهت‌های ما بیشتر است. این تفاوت ها - که بیشتر در رفتار و تفکرات ما بروز می‌کند - ناشی از نگرشی است که هر یک از ما نسبت به جهان پیرامون خود داریم. نوع نگاه و برداشت ما تفکراتمان را می‌سازد و نوع تفکراتمان اعمالمان را شکل می‌دهد.جهان‌بینی منتج به ایدئولوژی می‌شود و ایدئولوژی منتج به رفتار. این که ما چگونه و با چه عینکی دنیا را می‌بینیم در ما آرمان‌ها، ارزش ها و اهداف را به وجود می‌آورد و مسیر زندگی ما را به سمت آنها تنظیم می‌کند. برای فرد مذهبی که خدا را ابتدا و انتهای همه چیز می‌داند مسیر زندگی‌اش را به سمت خدا می‌برد و برای آن شخصی که سعادت را در دانش و علم میبیند، به سمت علم. اساسا انسانیت بدون جهانبینی قابل تعریف نیست و انسان بدون جهانبینی بویی از انسانیت نبرده است. حیوانی متفکر است که در جهت ارضای امیال حیوانی خود دست به هرکاری خواهد زد. آتش خشمش جنگ‌های اول و دوم جهانی را به پا می‌کند و شعله‌های شهوتش او را به جایگاهی پست تر از حیوان سوق می‌دهد. برای ساخت خانه، جنگل‌ها و محیط زیست را ویران می‌کند و برای پیدا کردن منابع مورد نیازش، شروع به استعمار می‌کند.چگونه جهان را ارزیابی می‌کنید؟ چه ارزش‌ها و ضد ارزش‌هایی دارید؟ خوشبختی را در رسیدن به چه چیزی می‌بینید؟ هدف شما از زندگی چیست و چه چیزی به زندگی شما معنا می‌دهد؟ این سوال ها اگرچه ممکن است کمی فلسفی جلوه کنند اما سوالاتی است که همه ما باید به دنبال پاسخ به آن باشیم. اگر چه این موضوع شاید به نظر احمقانه یا شاید بچگانه به نظر بیاید اما رسیدن به درک نسبی از آن اولین قدم برای تبدیل شدن به فردی موفق است. زیرا همانطور که حرکت از مبدأ به مقصد بدون مشخص کردن آن کاری بیهوده و احمقانه است، تا موفقیت و سعادت را در دیدگاه خودمان تعریف نکنیم نمی‌توانیم به آن برسیم. و موفقیت تعریف نمی‌شود، مگر اینکه ابتدا نوع نگاه خود به جهان را مشخص کنیم.“If you don’t turn your life into a story, you just become a part of someone else›s story.” (Terry Pratchett, The Amazing Maurice and His Educated Rodents)محمدرضا باقری - ورودی 98 مهندسی صنایع</description><category>شاخص</category><author>شاخص</author><pubDate>Thu, 28 Apr 2022 17:05:22 +0430</pubDate></item><item><title>خوب‌ها را بخوان!</title><link>https://virgool.ir/@utshakhes/خوب-ها-را-بخوان-crrkjtj6vu3f</link><description>سقای آب و ادب«ما فرشتگان؛ فرشتگان هفت آسمان، بر خود فرض می‌شماریم که پا به میدان بگذاریم و پرده از رخسار حضرت ابولفضائل برداریم. و ناگفته پیداست که این نه بدان معناست که ما قادریم پرده از اسرار حضرت ابولفضائل برداریم. چرا که رخسار جلوه‌ای از جلوات حضور عیان است و اسرار، جنس و جوهری از علوم در پرده و معارف پنهان. و میان این دو، فاصله میان زمین است تا آسمان». (قسمتی از فصل نهم)سید مهدی شجاعی در کتاب سقای آب و ادب سعی کرده است هر دو جنبه‌ی احساسی و منطقی واقعه را در نظر بگیرد. او حضرت عباس (ع) را به‌عنوان شخصیت اصلی کتاب خود انتخاب کرده و در 10 فصل که عبارتند از «عباسِ علی»، «عباسِ ام‌البنین»، «عباسِ عباس»، «عباسِ سکینه»، «عباسِ مواسات»، «عباسِ زینب»، «عباسِ ادب»، «عباسِ حسین»، «عباسِ فرشتگان» و «عباسِ فاطمه»، سعی دارد تا قسمتی از شخصیت ابوالفضل (ع) را به نمایش بگذارد. با روایت قسمت‌های مختلف حادثه‌ی کربلا، جنبه‌های گوناگون شخصیت حضرت ابوالفضل (ع) را به خواننده معرفی می‌کند. نویسنده زبانی شاعرانه و شیوا را برای نوشتن اثر انتخاب کرده است به طوری‌که کتاب به اثری هنری و روضه‌ای مکتوب بدل شده است. اما، جنبه‌ی ادبی اثر باعث نشده است تا نویسنده از جنبه‌ی تحلیلی و تاریخی واقعه‌ی عاشورا غافل شود.نام کتاب: سقای آب و ادبنویسنده: سید مهدی شجاعیانتشارات: کتاب نیستانتعداد صفحات: ۲۶۴ صفحهعلی شوقی - ورودی 97 مهندسی معدن</description><category>شاخص</category><author>شاخص</author><pubDate>Fri, 12 Nov 2021 16:41:02 +0330</pubDate></item><item><title>خوب‌ها را ببین!</title><link>https://virgool.ir/@utshakhes/خوب-ها-را-ببین-bufdmldrbocb</link><description>خون، اشک، آسمانتصورکنید آسمانِ سراسر آبی رنگ، سرخ می‌شود، بارانِ خون می‌بارد. مگر چه شده است؟ آیا چنین چیزی امکان دارد؟ چه واقعه‌ای به وقوع پیوسته است که زمین تاب تحمل چنین رخدادی را ندارد؟!مستند «خون، اشک، آسمان» تولیدی مجموعه فطرس مدیا (گروه مستندسازان شیعه) با موضوع «تحقیقی در راستای باران خون» تهیه و تولید شده است.این مستند به زبان فارسی و در سه کشور ایران، انگلیس و آمریکا تولید شده است، با کارشناسان و دانشمندان صاحب‌نظر، همچون &#34;ریچارد نورث&#34; رئیس کرسی تاریخ دانشگاه آکسفورد و پژوهشگر تاریخ آنگلوساکسونها، &#34;جان ودادی&#34; فیلمساز و محقق انگلستانی، &#34;مهندس قاضی&#34; از سازمان هواشناسی کشور، &#34;محمدحسین رجبی دوانی&#34; متخصص تاریخ اسلام، &#34;حسن رجبیان&#34; کتاب شناس و اسلام پژوه و «فریدون صحافی» اسلام پژوه از ایالات متحده آمریکام مصاحبه کرده و همچنین از اسناد و کتب تاریخ اروپا و اسلام در این بحث بهره گرفته است.تهیه کننده: مجموعه فطرس مدیاکارگردان: سیدجواد موسوی روستائیمدت: ۲۸دقیقهعلی شوقی - ورودی 97 مهندسی معدن</description><category>شاخص</category><author>شاخص</author><pubDate>Fri, 12 Nov 2021 16:39:44 +0330</pubDate></item><item><title>صنعتی شو!</title><link>https://virgool.ir/@utshakhes/صنعتی-شو-hdbbe6riop0t</link><description>عکس از: خبرگزاری ایسناسلام. لطفا خودتان را معرفی نمایید.احمد باقری هستم متولد 1347 و فارغ التحصیل رشته مدیریت بازرگانی.دهه پنجاه، دوره ابتدایی را گذراندم. کلاس پنجم بودم که انقلاب شد. سال 1362 دوم دبیرستان بودم که به جبهه رفتم. درس را رها کردم و علیرغم سن کمی که داشتم به جبهه رفتم. سال 1365 در عملیات کربلای پنج از ناحیه پا مجروح شدم. دو سال درگیر درمان بودم که آخر هم کامل بهبود پیدا نکرد و در حدی بود که بتوانم راه بروم. شهریور سال 1367 به استخدام شرکت ملی گاز درامدم. تا سال 1369 حین کار، دبیرستانم را هم تمام کردم و دیپلمم را گرفتم. سال 1372در رشته اقتصاد دانشگاه تهران قبول شدم و تا سال 75 با اینکه متأهل بودم، این رشته را همزمان با کار ادامه دادم. بعد از گذراندن پنجاه واحد، به این نتیجه رسیدم که علاقه‌ای ندارم. علیرغم اینکه هم دانشگاه معتبری بود هم رشته خوبی بود اما با توجه به ایده‌های کاری و فکری‌ام و زمینه‌های شغلی که داشتم (که بیشتر بحث‌های مدیریتی بود) درس را نیمه‌کاره رها کردم چون احساس می‌کردم این رشته به کار من نمی‌ آید و خیلی تئوریک است و من خیلی به بحث‌های صرفا تئوری علاقه نداشتم. بیشتر علاقه داشتم که فعالیت‌های اجرایی انجام دهم. بعد از چند سال مجددا دانشگاه رفتم و رشته مدیریت بازرگانی را ادامه دادم. در تمام این دوره‌ها من همزمان مشغول به کار هم بودم. حتی گاهی اوقات دو یا سه بار در روز در رفت و آمد بین محل کار و دانشگاه بودم تا بتوانم کارم را انجام بدهم و به کلاس هایم نیز برسم. این مسیر را ادامه دادم تا الان که در زمینه‌های مختلف مدیریتی در صنایع مختلف کار کرده ام.خیلی خلاصه و طبقه‌بندی شده بگویم، دهه هفتاد، دهه تحصیل همراه با کار من بود و بیشتر حوزه‌های کاری من در بخش حمل‌ونقل و بازرگانی مخصوصا کالاهای اساسی بود. در شرکت بازرگانی دولتی(GTC) بودم که تأمین کننده کالاهای ضروری مثل گندم و جو و شکر و گوشت و برنج و... بود که آن زمان به صورت متمرکز وارد کشور می‌شد. در آن زمان یک سوم بودجه ارزی کشور صرف خرید کالاهای اساسی می‌شد. از اواخر دهه هفتاد وارد صنعت شدم یعنی سال 1377 از حوزه بازرگانی و حمل و نقل خارج شدم و با شرکت جام جهان نما (بِلِر) که تولید کننده تلویزیون بود وارد همکاری شدم. از سال 1377 تا الان در صنعت مشغول به کار هستم اما نوع فعالیتم تفاوت کرده است. در مجموعه‌های مختلف در سِمَت‌های مختلفی مثل مدیرعامل، عضو هیئت مدیره، قائم مقام، معاون بازرگانی، معاون أمور شعب و ... قرار داشته‌ام. خلاصه بگویم هشت سال در حوزه الکترونیک کار کرده‌ام، سه سال در حوزه خودرو فعالیت کرده‌ام و حدود دوازده سال است که در صنعت فولاد مشغول به کار هستم.تأثیر دانشگاه را در مسیر موفقیتتان چقدر می‌بینید؟همونطور که اشاره کردم تحصیل من همراه با اشتغال و تأهل بود. اما هیچ وقت احساس نکردم که این سه مزاحم یکدیگرند و حتی از این سه انگیزه هم می‌گرفتم. من وقتی مدیریت می‌خواندم، با همان بحث‌های درسی‌ام، در زندگی و کارم مواجه می‌شدم. یعنی من با مباحث درسی‌ام برخورد می کردم که این بحث‌ها نظم فکری من را بهتر می‌کرد. این برخورد مباحث درسی با مباحث کاری به من انگیزه می‌داد و کمک می‌کرد و خلاقیت بیشتری به من می‌داد. با توجه به اینکه رشته من مرتبط با کارم بود، به صورت صد درصدی از اثر تحصیل در دانشگاه بهره برده‌ام.چرا همزمان با تحصیل کار می‌کردید؟ چه مزیت‌هایی برایتان داشت؟ هم اکنون چقدر به این امر توصیه می‌کنید؟شرایط آن زمان و تحصیلات دانشگاهی، بعد از انقلاب دچار چالش‌هایی شد. دانشگاه‌ها تعطیل شدند. عده‌ای از کشور خارج شدند و عده‌ای هم از خارج کشور برگشتند. اما در مجموع فضا مثل الان نبود و نیروی تحصیل کرده خیلی زیاد نبود. از طرفی توقع دستگاه‌ها هم اینچنین نبود که مثلا حتما باید لیسانس داشته باشند. افرادی که جذب سیستم می‌شدند حداقل تحصیلاتی را داشتند و وقتی وارد کار می‌شدند در خودشان نیاز به تحصیل می‌دیدند یا اینکه خود یک مجموعه تشویق به ادامه تحصیل می‌کرد. ما هم در همین شرایط بودیم. بر اساس نیازی که وجود داشت به تحصیل می‌پرداختیم و دیدمان بازتر می‌شد. این دو شده بودند لازم و ملزوم یکدیگر و تحصیل یک انرژی خوبی برای کار بود. اما الان فضا متفاوت شده است. بچه‎‌ها معمولا به دانشگاه که می‌روند و درس می‌خوانند، از نظر مالی توسط خانواده حمایت می‌شوند. آن موقع امکان حمایت کمتر بود و اگر کسی می‌خواست به دانشگاه برود، باید به مسائل مالی هم توجه می‌کرد. از طرفی تعداد فارغ‌التحصیلان بیکار هم زیاد شده است اما اگر کسانی بتوانند در حین تحصیل، شغل یا یک فعالیتی برای خودشان داشته باشند به نحوی که به درسشان لطمه نزند، این کمک می‌کند که بعد از فارغ‌التحصیلی هم بتوانند مسیر زندگی‌شان را بهتر و معقول‌تر جلو ببرند و هم اینکه می‌تواند انگیزه‌ای برای پیشبرد کارهایشان و رسیدن به اهدافشان باشد.به عنوان کسی که سال‌هاست در صنعت فعالیت می‌کنید، مهارت‌های اصلی که به کمکتان آمده چه مهارت‌هایی بوده؟خلاصه بگویم که تحصیل در دانشگاه، برای موفقیت چه کمکی می‌کند؛ یک چیز را یک دانشجو باید خوب یاد بگیرد، آن هم این است که یک موضوع و یک مسئله را از جنبه‌های مختلف بتواند نگاه بکند. شما قبل از دانشجویی شاید به مسائل فقط از یک زاویه نگاه کنید اما وقتی دانشجو شدید و به مقاطع بالاتر رفتید یاد می‌گیرید که هر موضوع و هر مسئله‌ای شکل‌ها و زوایای مختلفی دارد و از جنبه‌های مختلف باید بررسی شود تا تصمیم گیری درستی بتوان برای آن انجام داد. کار کارشناسی یعنی همین که موضوعات را از جنبه‌های مختلف باید نگاه کرد. من خودم همیشه دوست داشتم مسائل را خیلی باز ببینم یعنی به اطلاعاتی که می‌گرفتم بسنده نکنم و خودم هم تحلیل کنم. داده‌های مختلف را بگیرم یا حتی با بعضی افراد به صورت حضوری مشورت یا مذاکره کنم. این باعث می‌شد که به آن هدفی که می‌خواهیم، با کمترین خطا برسیم. این کار خودش اعتماد به نفسی را به افراد می‌دهد که بتوانند در مسیر موفقیت بیشتر و بیشتر جلو بروند.بحث تحصیل و دانشگاه برای کسی که بخواهد در صنعت مشغول به کار شود بسیار مؤثر است چون مجموعه‌های صنعتی با مجموعه‌های دیگر مثل اداری یا غیره متفاوت‌اند. صنعت یک زنجیره است که اشتباه شما تمام زنجیره را تحت تأثیر قرار می‌دهد. پس کسی که می‌خواهد در صنعت کار کند، باید بتواند از اطلاعاتش به نحو شایسته‌ای استفاده کند تا خطایش کم شود و به اهدافش برسد.در این دو دهه که کار صنعتی انجام می‌دادید، فراز و نشیب کارهای شما کجا بوده؟کارهای صنعتی دارای فراز و نشیب‌های بسیار زیادی هستند، خصوصا در ایران. من به کشورهای مختلفی رفته‌ام وکارخانجات و شرکت‌های متعددی را بازدید نموده‌ام، در آنجا کارها اصولی‌تر و قوانین و مقررات صنعتی، مالی، بانکی و گمرکی با ثبات‌تر هستند. ولی در ایران تغییرات قوانین بسیار زیاد است و بعضا هنوز ساختارهای سنتی در کارخانه‌ها وجود دارد.اگر بخواهم مصداقی بگویم؛ من مسئولیت شرکت بلبرینگ سازی ایران (I.B.C) را بر عهده گرفتم و به عنوان مدیرعامل شروع به کار کردم.  این شرکتیک شرکت خاص بود که حتی تا الان هم در ایران، شرکت بلبرینگ سازی نداریم. این شرکت چالش‌های زیادی داشت. ما وقتی آمدیم، یک بررسی کردیم و مسئولیتش را قبول کردیم. برند این مجموعه بسیار معتبر بود اما ساختارهایش به شدت مشکل داشت. ساختار مالی و صنعتی آن به شدت ایراد داشت و به‌روزرسانی نشده بود. ساختار نیروی انسانی آن هم ناکارآمد بود، یعنی تراکم بسیار بالای نیروی انسانی داشت. آن مجموعه با آن تیراژ که میبایست با 50 نفر کارش انجام می‌شد، 700 نفر پرسنل داشت. خلاصه یک مریضی بود که چند بیماری داشت. قبل از اینکه سهامدار را درگیر مسائل مالی کنیم، به مدت سه ماه عارضه‌یابی کردیم. می‌خواستیم ببینیم که اصلا نگه داشتن این مجموعه و بازسازی آن صرفه اقتصادی دارد یا اینکه باید آن را بفروشیم. خیلی کار پر زحمتی بود. جمع بندی این شد که مجموعه را می‌توان نگه داشت و قابل بازسازی هست. مسیری که رفتیم، مسیر خوبی بود. سرمایه‌دار به موقع تزریق مالی کرد و ما توانستیم ساختار آنجا را به شکل مناسبی درست کنیم. نیروی انسانی را با توجه به قوانین آن زمان تعدیل کردیم. آمدیم و بازنشستگی پیش از موعد دادیم که بار مالی داشت ولی برای زندگی کارگران این کار را کردیم. ساختار صنعتی و فنی را اصلاح کردیم، لازم بود ماشین‌آلات تغییر اساسی کند چون بسیار قدیمی بودند و بسیاری از کارها دستی انجام می‌شد که بازدهی بسیار پایینی داشت. و بالاخره توانستیم همراه با کم کردن هزینه‌ها، راندمان تولید را بالا بیاوریم. فراز و نشیب‌های این کار، واقعا فراز و نشیب بود ولی چیزی که خیلی لذت‌بخش بود این بود که ما به دنبال هدفی که داشتیم، می‌رفتیم و به آن می‌رسیدیم. چالش‌ها و تحرکات زیادی آنجا وجود داشت که جزو کارهای خاطره‌انگیز من هست.الان می‌دانید که وضعیت آن شرکت به چه صورت هست؟متاسفانه بعد از اصلاح ساختارها شرکت روند بسیار خوبی پیدا کرد و به بخش خصوصی واگذار شد. ولی متاسفانه بخش خصوصی با انحراف از اهداف، شرکت را با مشکل مواجه کرد. در حال حاضر شرکت متوقف است و تولیدی ندارد.صنایعی که فرمودید در آنها کار کردید را لطفا به صورت جزئی‌تر شرح دهید.اگه از اول شروع کنم، صنعت الکترونیک؛ مجموعه‌ای که من کار می‌کردم یک مجموعه تولیدکننده تلویزیون(جام جهان نما) بود. آن زمان در دهه هفتاد ال‌جی تازه به بازار ایران وارد شده بود. کارخانه‌های زیادی مثل پارس الکتریک در ایران تلویزیون تولید می‌کردند. شهاب بود، پیام بود، بلر بود، آریا الکتریک و ... هم بودند. به این صورت بود که شاسی و بورد تلویزیون را درست می‌کردند اما لامپ تصویر را از کره جنوبی وارد می‌کردند. اشتغالزایی خوبی داشت و همینطور تعرفه‌ها هم طوری تعریف شده بود که برای تولید کننده صرفه اقتصادی داشت. متاسفانه به مرور زمان، ورود برند‌های معتبر مثل سامسونگ و ال‌جی به کشور بیشتر شد و اینقدر زیاد شد که برای شرکت‌های تولیدکننده داخلی دیگر توجیه نداشت. شرکت‌هایی که در ایران تولید می‌کردند تنوع محصول زیادی نداشتند اما مثلا ال‌جی تنوع محصول بالا و آپشن‌های زیادی داشت. قیمتش هم مناسب‌تر بود. دهه هشتاد شرکت های تلویزیون‌ سازی به چالش خوردند. ما یک کاری که کردیم تا بتوانیم رقابت کنیم این بود که در منطقه آزاد قشم کارخانه‌ جهان‌بین قشم را تاسیس کردیم که بتوانیم مدل‌های مختلف بدنه را از خارج از کشور بیاریم و لامپ تصویر را هم وارد کنیم و خودمان مونتاژ کنیم. 90 درصد از تولیدات ما به داخل کشور بدون گمرکی وارد می شد و می‌فروختیم و 10 درصد را هم در همان قشم می‌فروختیم یا صادر می‌کردیم. این موضوع منجر به افزایش فروش شرکت شد و یک مقداری در بهبود شرایط کاری به ما کمک کرد. این هم یکی از همان فراز و نشیب‌ها بود.آن زمان شرکت آریا الکترونیک هم بود که مشکل داشت، سی هزار دستگاه تلویزیون در انبار داشت و نمی‌توانست بفروشد. من آنجا دعوت شدم و مسئولیت گرفتم. ما چند کار آنجا انجام دادیم. یکی اینکه بحث فروشش را درست کردیم یکی دیگر اینکه ساختار تولیدش را درست کردیم. آنها در تولید همه کار را خودشان می‌کردند. ما یک سری از واحدها را برون سپاری کردیم. یک کار دیگری که کردیم برند سوپرا (Supra) را گرفتیم. سوپرا برند دستگاه ویدیو بود. با سوپرا مذاکره کردیم و آنها هم استقبال کردند و ما با برند سوپرا تولید می‌کردیم که خیلی به ما کمک کرد. با فیلیپس ترکیه هم صحبت کردیم که با نام فیلیپس هم در منطقه آزاد قشم تولید کنیم اما چون در ایران نماینده داشت نتوانستیم. نهایتا به دلیل عدم حمایت از تولید و رانت های موجود کل بازار تلویزیون را ال‌جی و سامسونگ گرفتند که الان البته کمی بهتر شده است.صنعت خودرو؛ شرکتی که من بودم ساپکو بود. ساپکو، تامین کننده قطعات خودرو برای خط تولید ایران خودرو است. مجموعه‌های بزرگی هستند که قطعات را تولید می‌کنند و در اختیار ایران خودرو قرار می‌دهند. این ارتباط را ساپکو برقرار می‌کند. این شرکت، یک شرکت بازرگانی –صنعتی هست که به طور کلی وظیفه اصلی تامین قطعات کارخانه ایران خودرو را بر عهده دارد. از این جهت هم باید خرید و فروش کند و هم اینکه بر روی تولید نظارت کند. یک چالشی که ما آن زمان داشتیم این بود که بتوانیم تولیداتمان را صادر کنیم. بعضی شرکت‌های ما به سطحی رسیده بودند که در خارج از کشور خواهان قطعات آنها بودند. کاری که من بر عهده داشتم این بود که این صادرات را پیگیری کنم. یک کار تخصصی بود. ساپکو یک شرکتی در فرانسه داشت که کارهای ارتباطی با پژو را انجام می‌داد. قرار شد از طریق این شرکت محصولاتمان را بتوانیم صادر کنیم. ما صادر کردیم به نحوی که در سال 1384 حدود 50 میلیون یورو قطعه صادر شد و قرار شد این ادامه پیدا کند.یک کار دیگری که ما در آن زمان در همین راستا انجام دادیم، با شرکت‌هایی که به مجموعه پژو و ایران خودرو قطعه می‌دادند، هماهنگ کردیم که بیایند در منطقه آزاد قشم. آن زمان حدود 100 هکتار زمین را از آقای انوار که رئیس وقت منطقه آزاد بودند گرفتیم. ما با شرکت هایی که برای گروه پژو (که تعداد زیادی هستند) قطعه تامین می‌کنند، ارتباط گرفتیم تا یک سری از بخش هایی که نیاز بازار ایران است را با اینها در طی یک مشارکتی بین ایران خودرو و آن شرکت تولید شود. مثلا در رادیاتور یا در گیربکس یا در بخش های مختلف، این ها بیایند با مشارکت ما، کارخانه‌هایی در این زمین 100 هکتاری ایجاد کنیم. دانش فنی و تکنولوژی و ماشین آلات بروز دنیا توسط گروه پژو، و زمین، امکانات و نیروی انسانی از شرکت‌های ما باشد. مثلا شرکتی که در ایران، رادیاتور می‌زند را ما وصل کنیم به شرکتی که برای پژو رادیاتور می‌زند. اینها بیایند و یک کارخانه مشترکی بزنند، نصف محصول آن را به ایران خودرو بدهیم و نصف آن را پژو در بازار بین المللی بفروشد (ما خرید آن را هم تضمین کرده بودیم). به دنبال آن در نمایشگاه معتبر تجهیزات خودرو(Equip Auto Expo) در پاریس شرکت کردیم، یک محل بسیار بزرگی برای ساپکو گرفتیم که تمام مجموعه‌های ایران خودرو بیایند. این نمایشگاه هر سال، یک سال در پاریس و فرانکفورت برگزار می‌شود که آن سال ما هم فضایی را گرفتیم. یک نمایشگاه بسیار معتبر جهانی بود. در راستای همان اهدافی بود که گفتم. ما حتی آمدیم برای کاهش هزینه‌های شرکت‌ها در نمایشگاه یک هتل مناسب را با قیمت بسیار مناسب قرارداد بستیم. فضای بزرگی را برای مجموعه گرفتیم و به هر شرکت یک فضایی را اختصاص دادیم تا محصولاتشان را بتوانند آنجا عرضه کنند. این کار به خوبی صورت گرفت. یک سری شرکت‌ها را بردیم قشم منطقه را دیدند و بازدید کردند. قرار بود دفاترشان را در دو برج بزرگ تجاری تأسیس کنند. همه این اتفاقات هماهنگ شده بود. سال 1384 با تغییر دولت، مدیر عامل ساپکو تغییر کرد و بازی عوض شد. مدیر عامل جدید گفت ما اصلا همچین نگاه‌هایی را قبول نداریم و دنبالش نمی‌رویم. این در دل من ماند. اگر این کار شده بود و خودمان تولید می‌کردیم، دیگر الان در صنعت خودرو دغدغه تحریم نداشتیم. این در خودرو یکی از فراز و نشیب‌های ما بود. بعد از آن دیگر از خودرو جدا شدم.در مورد بخش فولاد؛ ورود من به بخش فولاد از صندوق بازنشستگی فولاد بود. در گذشته مجموعه‌های فولادی مثل ذوب‌آهن اصفهان، فولاد خوزستان، فولاد مبارکه و یک سری از معادن، یک صندوقی را از اوایل انقلاب تشکیل دادند برای بازنشستگان فولاد. مثل وزارت نفت که خودش برای بازنشستگانش صندوق دارد. این صندوق از یک جایی به بعد موفق نبود و مثلا ذوب آهن نیروهایش را به تأمین اجتماعی ارجاع ‌داد. حدود هشتاد هزار نفر عضو این صندوق بودند که در دهه‌های 60 و 70 با سابقه کم بازنشسته شده بودند چون کارهای سخت و زیان آور داشتند مثل معادن یا صنایع فولاد که صنایع سختی هستند. بخشی از معادن هم ذیل همانجا بودند و کارمندانش عضو آن صندوق بودند و حقوق بازنشستگی آنها از محل این صندوق بود. این صندوق چون از یک مقطعی دیگر موفق نبود کارمندانش را ذیل تامین اجتماعی تعریف می‌کرد و بیمه‌ها را می‌گفت به تأمین اجتماعی بدهید. این صندوق دیگر ورودی سرمایه‌ نداشت. زمانی که ما وارد شدیم مشکل حقوق داشت و نمی‌توانست حقوق بازنشستگانش را تأمین کند. ما هروقت می‌خواستیم حقوق بدهیم، باید مثلا زنگ می‌زدیم به فولاد مبارکه و می‌گفتیم تو مثلا بیست هزارتا بازنشسته در صندوق داری و مقداری از هزینه حقوق‌ها را واریز کن. بعضی مواقع نمی‌توانستند بدهند و این چالش سختی بود و با اعتراض بازنشستگان مواجه می شدیم. ما آن زمان این بحث را بردیم در مجلس و یک ردیف بودجه گرفتیم. آن زمان (اواخر دهه هشتاد) 280 میلیارد تومان پول کمی نبود و چند ماه حقوق صندوق را کاملا پوشش می داد. یک کار دیگری هم که کردیم حتی از این هم اثربخش‌تر بود، یک سری از مجموعه‌ها را به عنوان مطالبات صندوق فولاد واگذار کردند به صندوق، مثل شرکت دخانیات، بخش‌هایی از شرکت ذوب‌آهن، سهام یکی از شرکت‌های فولادی را به عنوان بدهی واگذار کردند به صندوق فولاد. این باعث شد که صندوق تا یک مقدار از نظر درآمد و هزینه‌ها پایدار بشود. البته هنوز هم چالش‌هایی دارند با این تفاوت که آن موقع هیچ سرمایه قانونی نداشتند ولی امروز سرمایه مناسب دارند، فقط باید خوب مدیریت بشود تا بتواند هزینه‌ها را تأمین بکند.من شروع کارم در این مجموعه بود. این مجموعه کارش همین صندوق بازنشستگی بود ولی یک سری شرکت‌های زیر مجموعه داشت که متعلق به این صندوق بود که البته بعدا تعدادش بیشتر شد. به واسطه همان شرکت‌ها، ارتباط با شرکت‌های فولادی گرفتم و درگیر مسائل فولاد شدم تا الان. اول آمدم در بخش فروش. یک مجموعه‌ای بود که ورق‌های گالوانیزه و ورق‌های روغنی را به صورت انبوه می‌فروختیم. در بخش فروش کار کردم و کاملا به بازار فولاد آشنا شدم در یک مقطعی در فروش میلگرد کار کردم. در مقطعی برای پروژه‌ها تأمین میلگرد می‌کردم. بعضا تهاتر می‌کردیم؛ میلگرد می‌دادیم و به جای اون ملک می‌گرفتیم که چالش‌های خودش را داشت.از سال 1396 دیگر آمدم در بحث کار با شرکت‌های فولادی. ورود من در بخش تجهیز بود. در پرانتز من خدمتتان بگویم که هشت پروژه فولادی در کشور تعریف شده بود که عمده آنها در زمینه تولید آهن اسفنجی بود. چون نیاز کشور بود، بالاخره واحدهای نورد و ذوب قبلشون آهن اسفنجی می‌خواهند. این هشت واحد در دولت آقای احمدی‌نژاد نیمه کاره مانده بودند. آقای روحانی که آمد این هشت پروژه را با یک مبلغی واگذار کردند. یکی از آنها را صندوق بازنشستگی نیروهای مسلح گرفت که الان فولاد نی‌ریز برای آنجاست. یکی از آن‌ها را بانک گردشگری گرفت که فولاد بافت الان برای آنجاست. یا یکی از آن‌ها را بانک پارسیان گرفت که الان فولاد سبزوار برای آنجاست.ورود من در این مجموعه در بحث تجهیز بود. اینها برای اینکه کارخانه را تجهیز کنند به مشکل تحریم خورده بودند و برای انتقال پول مشکل داشتند. من یک ارتباطی با مجموعه‌های فولادی خارج از کشور داشتم که کمکشان کردم. مخصوصا همین فولاد بافت که تجهیزاتشان آمده بود و بخشی از اون نیامده بود؛ ارتباط گرفتیم و این مشکل را حل کردیم. من یادم هست که بخشی از تجهیزات اینها در گمرک مانده بود. رفتیم و اینها رو آوردیم. اسفند نود و هفت که تجهیزات رسید، فروردین نود و هشت(یعنی بعد از کمتر از یک ماه) کارخانه استارت خورد. یعنی کارشان آماده بود و فقط معطل یک سری قطعات بود. تا الان هم من هنوز دارم در بخش‌های مختلف کار می‌کنم که بتوانیم در زمینه تجهیز کارخانه‌های مختلف کمک بکنیم. در زمینه تأمین گندله، بخش اسفنجی و نورد هم همکاری می‌کنیم. منتهی استراتژی کاری من کمی فرق کرده و در مجموعه‌ها به عنوان مدیر وارد نمی‌شوم ولی در کنار این واحدها هستم و ارتباط دارم و فعال هستم و در چند شرکت هم مشاور مدیرعامل هستم مثل مجموعه بناب یا مجموعه بافت.مخاطبین نشریه ما دانشجوهای صنایع، نقشه برداری و معدن هستند. نقش این سه مهندسی در صنعت فولاد چیست؟اگر ما بخواهیم زنجیره صنعت فولاد را تعریف بکنیم، این زنجیره از معدن شروع می‌شود تا می‌آید می‌رسد به محصول که میلگرد یا ورق یا مشتقات دیگر است. در بخش معدن یکی از بحث‌های خیلی مهم نقشه‌برداری است. البته من خیلی اطلاعات تخصصی کاملی ندارم و در حد کلی آشنایی دارم. اما نقش مهندسی صنایع در فولاد؛ کلا رشته صنایع رشته‌ای است که به مدیر دید می‌دهد. در حقیقت رابط بین یک مدیر و مهندسین دیگر است. این در کل صنایع مختلف اینطور است. اما در صنعت فولاد، مثلا در نورد، یک مهندس صنایع در کل مسیر اثر گذار هست. امروز قیمت فولاد بسیار بالاست. شمش وقتی به محصول تبدیل می‌شود افت ضایعات دارد. مهندس صنایع از ابتدا تا انتها باید خط را تحت کنترل داشته باشد. اگر نظارت درستی صورت نگیرد شاید محصولی با قیمت تمام شده بالا تحویل بگیریم و سود مجموعه به صفر برسد. این اهمیت یک مهندس صنایع است. مثلا چند وقت پیش بحثی در شرکت وجود داشت که ضایعات ما بسیار بالاست و به 4 درصد رسیده است. من از آنها اساس و دلیل خواستم که آنها می‌گفتند این عدد حدودی و حدسی است. در صورتی که اگر مهندس صنایع در مجموعه حضور داشته باشد دیگه حدودی حرف نمی‌زنیم. یا مهندس صنایع قبل از وقوع می‌تواند جلوی یک اتفاق بد، مشکل یا اشتباه را بگیرد. حالا بگذریم که بعضی از واحد‌ها حتی بعد از وقوع حادثه هم نمی‌توانند دقیق تحلیل کنند. پس نقش مهندس صنایع با توجه به قیمت بالای فولاد، از لحاظ مالی هم به شدت ارزش دارد. اگر یک مجموعه بتواند مهندسی صنایع را در فرآیندهایش حاکم کند هم بهره‌وری بالاتری خواهد داشت هم هزینه‌های کمتری را رقم می‌زند و هم اینکه برای بهبود و رشد مجموعه برنامه‌ریزی می کند. امروز در شرکت‌های فولادی تا حد زیادی به این قضیه پی برده شده اما یک بخشی از مجموعه‌های فولادی به دلیل اینکه سنتی بودند و بعدا رشد پیدا کردند هنوز به این نقطه نرسیده‌اند. ولی از لحاظ کلی مهندسی صنایع در فولاد امروز نهادینه شده، چه آنهایی که دارند، چه آنهایی که ندارند دنبال این هستند که این سیستم را داشته باشند.من سوالاتم تمام شد. یک سوال شخصی دارم که اگر تمایل داشتید به آن پاسخ بدهید. شماگزینه خروج از کشور برای مهاجرت داشتید؟ اگر داشتید چرا ماندید؟من دو دیدگاه دارم. یکی برای خودم است. یکی هم برای جوانان هم سن شما. من خودم همیشه می‌گویم که من باید در این کشور بمانم. یک دلیل اینکه احساس می‌کنم اینجا می‌توانم مفیدتر باشم. من تمایل به مهاجرت ندارم. من سفر زیاد رفته‌ام اما هیچ وقت نخواسته‌ام که آنجا بمانم.اما برای جوان‌ها یک گزینه‌ای است که باید به آن فکر کنند. نمی‌شود صرفا گفت که حتما باید بروید. اگر برنامه‌ای دارید یا هدفی دارید بحث خوبی است. اما نمی‌شود کلی گفت که حتما بروید. خودم هم تمایل نداشتم. بعضی موقع‌ها هم با بچه‌هایم شوخی می‌کنم که می‌خواهید بروید، من می‌گویم شما بروید. ما می‌مانیم. ما یاد گرفتیم که بمانیم. امثال من باید بمانند.بعد از این شکست‌های ناشی از سیاست‌ها به این نتیجه نرسیدید که بروید؟باید ایستاد و درستش کرد. با رفتن و فرار کردن  چیزی درست نمی‌شود، کشور به جایی نمی‌رسد. کشور خیلی مشکلات دارد، هم من می‌دانم هم شما می‌دانید. هرکسی بیشتر در مسائل بوده بیشتر می‌داند. اما باید ایستاد و درست کرد. البته از ظرفیت‌های خارج از کشور هم استفاده کرد، از تجربیات آنها استفاده کنیم. باید دانش فنی را آورد داخل و بومی کرد. اینطور نیست که هر دانشی هرجایی جواب داده اینجا هم جواب می‌دهد.ولی اینکه بگویم باید رفت، نه. هنوز امید وجود دارد و امید ما به شما نسل جوان است که ماندیم. ولی کار، کار بسیار سختی هست. فراز و نشیب‌ها بسیار است ولی بالاخره این مسئله درست می‌شود امیدوارم هر چه زودتر درست بشود.خیلی ممنون از شماگروه سردبیری</description><category>شاخص</category><author>شاخص</author><pubDate>Fri, 12 Nov 2021 16:28:55 +0330</pubDate></item><item><title>معدن و مشکلاتش</title><link>https://virgool.ir/@utshakhes/معدن-و-مشکلاتش-up5zv6clqvka</link><description>حوزه معدن و صنایع معدنی یکی از ارزشمندترین حوزه‌های اقتصادی و درآمدی یک کشور و منبع بزرگ درآمد غیر نفتی برای هر کشوری است. ایران عزیز ما در منطقه‌ای از کره زمین واقع شده که از این منابع خدادادی برخوردار است و می‌تواند از این منابع بهرمند شود ولی در این صنعت مشکلاتی وجود دارد که اول گریبان معدنکاران و بعد مسئولین را گرفته که در این متن به برخی از آنها اشاره می‌کنیم.فرآوری مسئله مهمی در این حوزه است که شاید برای حال حاضر کشور اهمیت بسزایی داشته باشد چرا که مشکلات عدیده‌ای از قبیل تحریم و غیره گلوی ایران را گرفته و ما باید از این تحریم‌ها به عنوان فرصت استفاده کنیم و به خودسازی و ارتقای توان داخلی برسیم. اما لازمه پیشرفت اقتصادی، تولید و لازمه تولید، داشتن منابع اولیه است که این منابع از معدن تهیه می‌شود. با بالابردن ظرفیت فرآوری مواد معدنی از خام فروشی باید جلوگیری کرد و صادرات ما عمدتا صادرات خام نباشد. می‌توان صادرات خام در کنار مواد فروآری شده داشت اما این نکته خیلی مهم است که فرآوری جدی گرفته شود.نکته دیگر بحث سیاست های دولت در مورد معدن است. گرفتن هزینه‌های غیر ضروری مانند یک درصد از سود فروش معدنکاران، از سوی دولت شاید ناعادلانه باشد. تاکید می‌شود یک درصد از سود نیست یک درصد از کل فروش است که مبلغ قابل توجهی است صرف نظر از اینکه معدن سود داشته است یا ضرر.هزینه‌های خیلی زیاد ماشین آلات معدنی و غیره یکی دیگر از این موانع است .محیط زیست معدنی باید جدی گرفته شود و در دستور کار مسئولین و معدنکاران باشد که بعد از معدنکاری دچار تخریب محیط زیست نشویم و حتی برای موجودات زنده اطراف خطری به وجود نیاوریم.علی اصغر فلاح - ورودی 98 مهندسی معدن</description><category>شاخص</category><author>شاخص</author><pubDate>Fri, 12 Nov 2021 16:26:24 +0330</pubDate></item><item><title>اساتید خوب، اساتید بد</title><link>https://virgool.ir/@utshakhes/اساتید-خوب-اساتید-بد-vw7zak8conkc</link><description>می‌خواهم این متن رو با یک سوال از شما شروع کنم؟ آیا همه اساتید دانشگاه تهران خوب هستند یا همه اساتید دانشگاه تهران بد هستند؟اگر به بهترین دانشگاه‌های جهان مثل MIT یا هاروارد نیز نظری بیندازیم قطعا دانشجوهایی پیدا وجود دارندکه از نحوه تدریس برخی اساتید ناراضی هستند. پس هیچوقت نمی‌توان ذکر کرد که اساتید مطلقا خوب هستند یا اساتید مطلقا بد هستند.پس تکلیف ما دانشجویان در این میان چه می شود؟آیا تا این زمان به جایگاهی که در آن ایستاده‌ایم نظری انداخته‌ایم یا به آن فکر کرده‌ایم؟به نظر من خودمان نمی‌توانیم قضاوت درستی از این جایگاه داشته باشیم پس بهتر است یک نظری به دوستان و اقوام خود بندازیم و ببینیم آن ها با چه دیدگاهی به ما نگاه می‌کنند؟ آن وقت است که می‌فهمیم چند نفر از آن ها آرزو دارند در دانشگاه تهران درس بخوانند. نام اساتید ما بر زبان آن هاست و حسرت بودن در چنین دانشگاهی را می‌خورند. همه آنها در ذهنشان دانشگاه تهران را مهد علم در ایران می‌دانند و با نگاهی غرور آمیز نسبت به کشورشان از جلوی سردر آن رد می‌شوند.حال وظیفه ما نسبت به این جایگاه و صندلی‌ها چیست؟البته من به این صندلی ها می‌گویم سکوهای پرش. بسیار کسانی که از روی همین صندلی‌ها به جایگاه‌های بزرگی در کشور رسیده‌اند. چه بسیار شاعران و سیاستمداران و هنرمندان بزرگی که از این دانشگاه فارغ التحصیل شده اند و ما هم اکنون می‌توانیم اسامی آنها را در لیست مفاخر دانشگاه مشاهده کنیم.اما حالا که ما به این سکوهای پرش رسیده‌ایم چه اقداماتی باید انجام دهیم؟ آیا باید صرفا به اساتید تکیه کنیم و هر آنچه آن ها درس خواهند داد را بیاموزیم و بس؟ آیا نباید مطالعات شخصی خود را در زمینه‌های رشته تحصیلی خودمان بالا ببریم؟ آیا نباید به تحقیق و پژوهش در زمینه‌های مرتبط بپردازیم؟طبق تحقیقات، دانشگاه و اساتید تنها ۴۰ درصد از آنچه ما در آینده شغلی و کاریمان نیاز داریم را به ما اعطا می‌کنند و بقیه آن را باید با مطالعه و تجربه‌های شخصی خود و در حقیقت تلاش مضاعف کسب کنیم.پس بیاییم توقعمان را از خودمان افزایش دهیم تا به پیشرفت و تعالی خودمان فکر کنیم.حسین جرأت - ورودی 99 مهندسی صنایع</description><category>شاخص</category><author>شاخص</author><pubDate>Fri, 12 Nov 2021 16:25:07 +0330</pubDate></item><item><title>رستگاری در اعماق معدن!</title><link>https://virgool.ir/@utshakhes/رستگاری-در-اعماق-معدن-tj9dgbngeooj</link><description>رشته مهندسی معدن خوبی‌های زیادی دارد. شاید بتوان گفت مهمترین ویژگی رشته مهندسی معدن در حوزه شغل و بازار کار است. خوبی این رشته این است که از اول می‌دانی قرار است چه کاره نشوی! یعنی حداقل یک گزینه از بین گزینه‌های پیش رویت برداشته می‌شود و از سردرگمی‌هایت به اندازه یک گزینه، کم می‌شود و از همان اول می‌توانی خیالت را تخت کنی که قرار نیست در معدن کار کنی.البته اینجورها هم نیست که هر کس مدرک مهندسی معدن را گرفت برود در یک حوزه بی‌ربط کار کند. بالاخره چهار نفر هم پیدا می‌شوند که کارشان ربطی به معدن داشته باشد.مثلا ما خودمان یک جمع رفقای چهار پنج نفره بودیم که معدن می‌خواندیم. درست است که هر کداممان بعدا رفت سراغ یک شغلی، ولی حداقل یک نفرمان بود که بعدها شغلش با معدن یک ارتباطی پیدا کرد. و او هم کسی بود که الان در بازار علاءالدین که معدن موبایل است، دستفروشی می‌کند!یکی دیگر از خوبی‌های رشته مهندسی معدن، اسم درس‌های آن است که باعث می‌شود همیشه حس خاص بودن داشته باشی. البته من نمی‌دانم در این ده پانزده سالی که از حضور من در کلاس‌های این رشته گذشته، اسم درس‌ها تغییر کرده‌اند یا نه و شاید اطلاعاتم قدیمی باشد.مثلا فکرش را بکن؛ با رفقا نشسته بودیم توی سلف و حرف می‌زدیم. ایام امتحانات بود. یکی از بچه‌ها مکانیک می‌خواند و یکی برق و یکی شیمی و... . هر کدام می‌گفتند که فردا چه امتحانی دارند. بعد نوبت به تو که می‌رسید وسط آن‌همه اسم‌های عجیب و غریب که آنها گفته بودند، میگفتی «آب‌کشی»!فکر کن! خودت را کشته بودی و کلی زور زده بودی و دانشگاه تهران درس می‌خواندی، بعد اسم درس‌هایت آب‌کشی و چال‌زنی و... بود!یکی دیگر از خصوصیات این رشته مستقل بارآمدن بچه‌هاست. خود من یکبار داشتم در خانه درس می‌خواندم. بابا آمد و پرسید چی کار میکنی؟ با افتخار گفتم: درس می‌خوانم.گفت آفرین فرزندم، چه درسی؟گفتم کانی‌شناسی!گرفت من را زد و از خانه انداخت بیرون و گفت حق نداری در خانه من از این کثافتکاری‌ها کنی!بعد تمام هم نمی‌شد. کانی‌شناسی یک، کانی‌شناسی دو...یک بار رفتیم آموزش و گفتیم بابا ما آبرویمام رفت. توی راسته انقلاب می‌خواهیم برویم کتابش را بخریم، مسخره مان می‌کنند. این کانی‌شناسی تا چند هست؟ سه و چهار هم دارد؟گفتند نه، همین یک و دو بود.خوشحال و خندان بودیم که دیدم برای ترم بعد باید کانی‌شناسی نوری برداریم!آخر این لامصب چی هست که نوری هم داشته باشد.خلاصه رشته مهندسی معدن خیلی خوب است. حالش را ببرید.محمدرضا شهبازی - ورودی 83 مهندسی معدن</description><category>شاخص</category><author>شاخص</author><pubDate>Fri, 12 Nov 2021 16:23:41 +0330</pubDate></item><item><title>بسته های شیـرین خوشامد گویی</title><link>https://virgool.ir/@utshakhes/بسته-های-شیـرین-خوشامد-گویی-vo9yefia5fht</link><description>در اغلــب سیســتم هــای نظام منــد دنیــا ورود یــک اربــاب رجــوع یــا یــک مشــتری یــک اتفــاق خــوب قلمــداد میشــود زیــرا کــه ادامــه حیــات جریان هــای ایــن چنینــی بــه وجــود فــرد جدیــد نیازمنــد اسـت. هدایـت کننـدگان آن سیسـتم نیـز به دنبـال ایجـاد فضایـی هسـتند تـا ایـن اتفاق دوبـاره و دوبــاره رخ دهـد و جریــان حرکــت و ورود اربــاب رجــوع هــای جدیــد چندیــن و چنــد بــار دیگــر رخ دهــد. ایــن ســرویس هــا میتواننــد جریــان هایــی خدماتــی یــا  تولیــدی و یــا دولتــی یــا خصوصــی باشــند.  دانشــگاه، محــل کار، نمایشــگاه، مســابقات و هــزاران زمینــه دیگــر میتواننــد فضاهایــی باشـند کـه بـه جریانشـان بـه وجـود افـراد جامعــه هــدف زنــده اســت. دانشــگاه بــدون  دانشــجو یــا کارخانــه بــدون کارگــر یــا حتــی مســابقاتی بــدون شــرکت کننــده همــه و همــه بــی معنیســت پــس ســاختار بایــد در جهاتــی باشــد کــه دانشــجو بــه دانشـگاه، کارگـر بـه کارخانـه و علاقـه منـد بــه مســابقه هدایــت شــوند و در جریــان آن حرکــت کننــد تــا فراینــد هــا بــه درســتی اتفــاق بیفتنــد. اینجاســت کــه هدایــت  کننــدگان هــر سیســتم ســعی در راضــی نگــه داشــتن افــراد تشــکیل دهنده شــان اعــم از اربــاب رجــوع و کارکنــان میکننــد. کمــک هــای مالــی یــا معنــوی یــا ترکیــب آنهــا از مــواردی اســت کــه در ایــن راه بــه  کمــک مدیــران موفــق میآینــد. یکــی از  ایــن ترکیب هــا کــه در اســتارتآپ های جدیــد هــم بــه خوبــی فضــای خــود را  پیــدا کــرده، package welcome هــا یــا  همــان بســته های خوشآمدگوییســت. امــا خوشــامدگویی در فرهنــگ مــا ریشــ های  قدیمی تــر داشــته اســت پــس بهتــر اســت بـه ایـن موضـوع بـا تمرکـز بیشـتری توجـه  کنیــم.عصاره خوش‌آمد‌های به یادماندنی چیست؟اخیراً در کشور خودمان ایران نیز برای افزایش علاقمندی و ایجاد محیطی مناسب برای کارمندان جدید از بسته های خوش‌آمدگویی استفاده می‌شود. این بسته‌ها در زمان شروع کار افراد به آنها هدیه داده می‌شوند که انواع مختلفی هم دارند. از جمله انواع بسته‌های خوش‌آمدگویی می‌توان به بسته‌های لوازم تحریر، بسته‌های الکترونیک، کارت‌های هدیه و … اشاره داشت. عموماً هر استارت آپ یا سیستمی با توجه به ماهیت و خدمات یا کالایی که تولید می‌کند برای اعضای جدیدش ولکام پکیج طراحی میکند. اگر شما به دنبال طراحی یکی از این بسته‌ها هستید باید بدانید چه چیزی به شما در انتخاب بهترین پکیج‌های خوشامدگویی به کارمندان جدید کمک خواهد کرد. شناخت آن کارمندان جدید، نیازهای محیط کاری و همین‌طور زمینه کسب و کار شما سه مورد از آنهاست.سلامی گرم همیشه بهتر از سکوتی سرد شروع یک همکاری موفق را شکل می‌دهد. استقبال گرم از افرادی که به تازگی وارد فضایی جدید می‌شوند نیز میتواند تجربه ای شیرین برای آنها رقم بزند و همین تجربه شیرین، کار و فعالیت آنها در این زمینه را تسهیل می‌کند. ممکن است برای خود شما هم اتفاق افتاده باشد که در حال رانندگی باشید و به سبب اشتباه یکی دیگر از رانندگان در خطر تصادف قرار بگیرید اما به لطف خداوند اتفاقی نیفتد. با خشم به صورت راننده مقابلتان نگاه خواهید کرد و ممکن است وقتی او را عذرخواه ببینید به یک باره خشمتان به مهر مبدل شود و این اتفاق تقریباً برای اکثر افراد می‌افتد. گاهی مشاهده برخوردی مهربان باعث می‌شود افراد بسیار بیشتر از مقداری که باید محبت را برگردانند. این مهر اولیه می‌تواند یک ولکام پکیج و خوشامد گرم به کارمند جدید باشد و آن محبت عظیم تا بی‌وقت با علاقه برای شرکت کار کردن. پس این بسته‌های خوش‌آمد به نوعی سرمایه گذاری بر روی نیروی انسانی است و این سرمایه گذاری بهترین نوع ذخیره و چند برابر کردن ارزش است.ما در این مطلب کوتاه ابتدا به ماهیت ولکام پکیج ها اشاره کردیم و در ادامه به تاثیرات آنها و دلیل اهمیت آنها خواهیم پرداخت. سپس چند مثال از شرکت های معتبری خواهیم زد که اقدام به هدیه دادن ولکام پکیج ها می‌کنند. بعد از آن مثالی از آیتم های معمول در ولکام پکیج ها خواهیم زد و در انتها نیز بسته خوشامدگویی‌ای مناسب ورودی های جدید طرح خواهیم کرد. احتمالاً از این بسته ها زیاد در دانشگاه یا خارج از آن خواهید دید. پس اگر اشتیاقی بود بیایید به سراغ عنوان بعدی برویم.مغزشان را به سمت خود بشوی“You’ll never get a second chance to make a great first impression.” We’ve all heard that an interviewer, or a stranger at a party, will form an impression of you, your character, your personality — an impression that is nearly indelible — all within the first 60 seconds of meeting you. - “How Many Seconds to a First Impression?” by Eric Wargoبیشترین آشنایی در کمترین زمان ممکن. این موضوع هم میتواند سلاحی برای قتل اشتیاق افراد باشد و هم میتواند دلیلی برای ایجاد وابستگی و شوق در درون آنها. مثلاً تصور کنید شما وارد محیطی شده‌اید که آشنایی چندانی با نحوه کار، دیگر افراد و به طور کلی هر آنچه مربوط به آن مکان است ندارید. ارائه ولکام پکیج در چنین شرایطی باعث دلگرمی و انگیزش در فرد جدید می‌شود. همان‌طور که گفته‌شد سرمایه گذاری در نیروی انسانی بزرگترین سرمایه هر کسب و کار است، بنابراین سرمایه گذاری روی ایجاد رضایت در کارمندان و افراد حاضر در یک سیستم نه تنها بیهوده - و به اصلاح خودمان خرج الکی- نیست بلکه کاملا ضروری بوده و آینده روشن فعالیت مدنظر را تضمین می‌کند. به این صورت شما دو چیز را ناخودآگاه به فرد نشان می‌دهید، اول اینکه چقدر افراد و توانمندی‌های آنان برای شما و کسب و کارتان ارزشمند است و دوم، از همان ابتدای ورود به فکر نیازهای افراد نیز هستید.همه‌ این موارد همراه با هم باعث افزایش رضایت کارکنان جدید شده و تاثیر مثبت روی آنان و عملکرد آینده‌شان می‌گذارد. این تاثیر مثبت، مستقیماً در روند کاری کسب و کار شما نیز تاثیرگذار خواهد بود و اشتیاق و خلاقیت افراد را چندین برابر خواهد کرد. البته باید توجه داشت که این بسته ها صرفاً می‌توانند در ابتدا افراد را جذب فعالیت ها کنند و در ادامه با به کارگیری دیگر ابزارهای مادی یا معنوی باید نیروی انسانی مشتاق و سرحال در درون مجموعه‌تان داشته باشید. افراد گروه منابع انسانی این وظایف را نیز دارند.خوشامد گویی های بزرگانولکام پکیج‌ها نمونه های ایرانی و خارجی بسیار دارند. از برندها و شرکت‌های بزرگی چون توییتر و گوگل تا دیجی‌کالا و کافه‌بازار. با توجه به ماهیت خود و فضای کاری و صد البته وسع تیم منابع انسانی، پکیج های متنوعی تحت عنوان ولکام پکیج به کارمندان یا اعضای جدید تیم اهدا میشود. در ادامه به چند نمونه از این ولکام پکیج‌ها خواهیم پرداخت:اولین مثال از توییتر خواهد بود. این شبکه اجتماعی که بعضاً به شبکه اجتماعی فرهیختگان هم شناخته میشود (باور کنید اولین بار من نگفتم!) در ولکام پکیجی که به اعضای جدید خود می‌دهد یک شیشه شربت آلبالو :) با طرح شرکت و یک تیشرت و دفترچه دوباره و دوباره با همین لوگو بیشتر به افراد نمی‌دهد. سیاست توییتر احتمالاً در این زمینه زیاد جدی نیست وگرنه این ولکام پکیج ذره‌ای در حد شهرت این شبکه اجتماعی هم نیست.نمونه بعدی شرکت فرانسوی L&#39;Oréal می‌باشد که در زمینه تولید مواد آرایشی بهداشتی در بازار های جهانی فعالیت می‌کند. این شرکت در بسته خوش‌آمدگویی خود با توجه به محصول تولیدی خود اقدام به ارائه لوازم بهداشتی آرایشی چون شامپو یا کرم‌های ضد آفتاب می‌کند. نکته دیگر وجود آیتم دفترچه دوباره با لوگوی شرکت است که انگار عضوی جدا نشدنی از ولکام پکیج هاست. موارد دیگری نیز در بسته های این برند هستشرکت Salesforce نیز به عنوان شرکت فعال در زمینه فروش نرم‌افزار در ایالات متحده آمریکا در بسته‌های خوش‌آمد خود لوازمی را قرار می‌دهد که هم به زمینه فعالیت برند مربوط است و هم به عضو جدید در فعالیت های آینده خود در جهت اهداف شرکت کمک می‌کند. لوازمی چون تلفن همراه هوشمند، لپ تاپ، هدفون، تبلت و حتی کیف حمل لپ‌تاپ که به فرد در جهت کار در این شرکت کمک می‌کند.می‌توانید در پکیج ها به دنبالشان بگردیدآیتم های زیادی می‌توانند در بسته های خوشامدگویی باشند. همانطور که پیشتر هم بیان شد برخی از این آیتم ها مواردی معمول در بسته های خوش‌آمد هستند و بعضی بسته به زمینه فعالیت برند یا سیاست های تیم منابع انسانی یا حتی بودجه آن‌ها در ولکام پکیج ها قرار می‌گیرند یا حذف میشوند. در ادامه به معرفی چند آیتمی میپردازیم که تقریباً در اکثر پکیج ها می‌توانند خود را جا دهند :· دفترچه یادداشت و خودکار:همانطور که در مثال هایی از بسته های خوشامد بیان شد دفترچه‌ها عضوی -تقریباً- جدا نشدنی در این بسته ها هستند. عموماً در کنار این دفترچه ها یک خودکار هم قرار میگیرد که البته گاهی نیز اینطور نیست. نکته حائز اهمیت حک شدن لوگوی برند روی دفترچه و خودکار یا روان نویسی است که در بسته قرار میگیرد. اینگونه تاثیر این هدیه بیشتر خواهد شد و تا هر وقتی که فرد از آن استفاده می‌کند به یاد این هدیه شرکت خواهد بود. از طرفی این لوگو می‌تواند نقشی تبلیغی نیز ایفا کند و موجب هرچه بیشتر پخش شدن آوازه برند شود.· تیشرت، شلوار و یا هودی:همانطور که دفترچه و خودکار با طرح لوگوی شرکت می‌توانند به عنوان عضوی تبلیغی به عنوان هدیه ارائه شوند. تی شرت ها و آیتم‌های پوشیدنی نیز میتوانند علاوه بر ارائه به افراد برای استفاده شخصیشان، طرحی تبلیغی برای برند باشند. به همین دلیل است که بعضاً در ولکام پکیج‌ها تیشرت‌هایی با طرح شرکت نیز ارائه می‌شود.· ماگ و لوازم تحریر:ماگ و لوازم تحریر نیز می‌توانند از اعضای سازگار با اکثر ولکام پکیج ها باشند.· لوازم مربوط به محیط کاری شرکت:با توجه به زمینه کاری شرکت می‌توان از آیتم‌هایی سفارشی شده در پکیج ها بهره برد. به عنوان مثال شرکتی که شکلات تولید می‌کند، می‌تواند چند قالب شکلات نیز در بسته خود قرار دهد تا بسته او رنگ و بوی شرکت را بگیرد و فرد به صورت ناخودآگاه فضای شرکت و زمینه کاری آن را نیز به یاد آورد و مطمئناً این تاثیر ناخودآگاه اثری بسیار بیشتر از هزاران موارد خودآگاه خواهد داشت. همچنین آیتم هایی که به افراد در جهت کار های پیش رو در شرکت کمک خواهد کرد می‌توانند در بسته ها قرار بگیرند تا به صورت غیر مستقیم به افزایش سرعت فرآیند های شرکت کمک کنند.· نامه و یا توضیحات تیم منابع انسانی:تیم منبع انسانی می‌تواند در نامه و یا بروشورهایی درون پکیج اقدام به معرفی خود، فضای شرکت و یا خط فکری و آرمان برند بپردازد. در این نامه ها می‌توان موقعیت هر فرد را نیز تشریح کرد تا وی بیشتر با فضایی که پیش رو دارد آشنا شود و بداند که در ادامه شرکت از او چه انتظاری را دارد.حرف اخرابتدای سخن را با مثالی از دانشگاه، کارخانه و فضای مسابقاتی آغاز کردیم تا هرچه بیشتر با زمینه های قابل بررسی آشنا شوید. فضای آکادمیک یا صنعت هیچکدام فرق نمی‌کند. حتی شما می‌توانید به عنوان برگزار کننده یک مراسم جشن باشید و با توجه به شرایط اقدام به تهیه پکیج های خوش‌آمدگویی کنید. از خوش‌آمد به یک مسابقه تا خوش‌آمد به ورود فضای آکادمیکی چون دانشگاه که می‌تواند زمینه پیشرفت افراد باشد.عموماً دانشجوهای تازه وارد به دانشگاه از طرف جمعیت‌های فعال در دانشگاه بسته‌هایی دریافت می‌کنند که نقش ولکام پکیج را ایفا می‌کنند. با خوشحالی آنها را دریافت کنید و از داشتنشان شاد باشید. حتی از این پس می‌توانید با بررسی پکیج‌ها میزان خلاقیت تیم های تهیه کننده‌شان را بسنجید و یا خودتان در آینده پکیج‌هایی با آیتم های مناسب طراحی کنید و پیشرفتی در نسل به نسل ورودی های این دانشگاه باشید.ورودتان به مرحله جدیدی از زندگی رو تبریک میگم و امیدوارم این چند سال از بهترین و مفید ترین سال های عمرتون باشه. موفق باشید.محسن زارع مقدم ورودی 98 مهندسی صنایع</description><category>شاخص</category><author>شاخص</author><pubDate>Fri, 12 Nov 2021 16:19:51 +0330</pubDate></item><item><title>دانشگاه، چالشـی جامعه وار</title><link>https://virgool.ir/@utshakhes/دانشگاه-چالشـی-جامعه-وار-lpgubfxs33bt</link><description>مقدمـه چینـی بـرای پدیده ناملموسـی کـه هرروزه بـا آن برخـورد میکنیـم و در عیـن حـال غالبمـان  ســعی بــر آن داریــم کــه خودمــان را نســبت بــه آن بی تفــاوت جلــوه دهیــم منطقــی نیســت! بنابرایــن نوشــتن دربــاره اصــل موضــوع، هــم بــه نفــع نویســنده و بــه دنبــال آن خواننــده گرامــی میباشــد. شــخصی کــه ایــن پیکــره را بــه نظــر شــما میرسـاند نـه زاده سـالیان دور اسـت و نـه نزدیـک،  از نظــر برخــورد بــا مشــکالت مرســوم زندگــی و  بـه دنبـال آن بـه فراخـور سـن، درطبقـه ای قابـل قبــول و نــه عالــی قــرار دارد کــه امیــدوار اســت  هرچنــد ناچیــز مقبــول مخاطــب قــرار گیــرد. حقیقــت آن اســت کــه مــا (جامعــه دانشــجویان) بایـد قـدرت سـاختن یـک پل میـان زندگـی عادی خـود و زندگـی دانشـجویی خـود داشـته باشـیم یا  در صـورت عـدم عـزم آن، آن را در خـود بـه وجـود آوریــم، ارتبــاط مذکــور ســبب تســهیل در یافتــن بهتریـن آینـده اسـت چراکـه دیگـر فـرد میدانـد از دانشــگاه چــه میخواهــد. میدانــد کــه چــه اسـتفاده ای بایـد بـه نفـع خـود از دانشـگاه بکنـد. مجموعــه دانشــگاه انســان هایی بــا گذشــته هایی متفـاوت و بعضـا تا حـدی مشـابه را در خـود جـای داده اسـت. انسـان هایی کـه هـر کـدام بـرای خـود  پایبندی هایــی دارنــد. ایــن تفــاوت هــا بعضــی  وقتهــا شــیرین و بعضــی وقتهــا هــم تلــخ  پدیــدار میشــوند. اینکــه فــردی کاری را انجــام دهـد کـه در نظـر دیگـری خـط قرمـز اسـت، ایـن تفـاوت دیـدگاه از آنجـا کـه هـر فـرد اختیـار دارد و مختــار اســت، حــدود زندگــی اش را گســترش یــا کاهــش دهــد، پــس هیــچ نظارتــی بــر ایــن  مــورد بــه خصــوص نمیتــوان انجــام داد، چرا کــه بــه قلــب آدمــی بازمیگــردد. هرچنــد تمامــی  انســان ها قلبــی زیبــا پســند دارنــد امــا تعریــف  و معنــی زیبایــی بــرای هریــک از مــا متفــاوت اسـت. مقصـود از بیـان ایـن بحـث ایـن بـود کـه دانشــجوی گرامــی در ایــن مجموعــه، نــه تنهــا وظیفــه اتصــال زندگــی عــادی و دانشــجویی ات را  برعهــده داری، بلکــه بایــد مثلثــی درذهــن خــود بســازی کــه دو رأس آن مــوارد قبلــی و رأس  سـوم، انعطـاف در مقابـل هنجارهـا و ناهنجارهـای رفتـاری هـم دانشـگاهیان اسـت وچـه بهتـر اسـت  کــه ایــن انعطــاف بــه یادگیــری تبدیــل شــود.  دانشــجو فرصــت تحلیــل دارد بــا او برخــوردی بــه  نســبت متناســب میشــود و شــرایطی آرمانــی را داراســت (هرچنــد ایــن موضــوع کلــی نیســت و از بعـد کلـی زندگـی بـه آن نـگاه نشـده و فقـط اجتمـاع دانشـگاه مدنظـر اسـت). درایـن مباحـث  نحـوه ارتبـاط گیـری بـا فضـای دانشـجویی ذکـر  شــده اســت اکنــون بایــد ایــن نکتــه منظــور  شـود کـه گاهـی لازم اسـت در مقابـل ایـن فضـا کشـمکش و چالـش ایجـاد کـرد. بـه عنـوان مثـال  یـک دانشـجو در دانشـگاه هـزاران انسـان از اقـوام  مختلــف را میبینــد و ارتبــاط میگیــرد. نکتــه  ایــن جــا اســت، برنــده کســی اســت کــه تنهــا نـکات مثبـت ایـن ارتباط هـا را دریافـت کنـد ایـن  امـر مهـم مسـتلزم تسـلط بـالای شـخص بـر روی  هیجانــات لحظــه ای و اقتضــاء ســن میباشــد کــه  خـود ایـن امـر هـم در سـایه خودشناسـی کسـب  میشـود. نهایـت امـر امیـد اسـت کـه مـا جامعـه  دانشـجویی ایـن بسـتر دلنشـین بـرای پیشـرفت را  همچـون خانـه علمـی خـود بپذیریـم و چالشـ های  تلـخ و شـیرین آن را با رضایـت شـخصی بـه پایـان ببریــم.محمدرضا میرزاخانی - ورودی 99 مهندسی معدن</description><category>شاخص</category><author>شاخص</author><pubDate>Fri, 12 Nov 2021 15:31:50 +0330</pubDate></item><item><title>گشت و گذاری در دانشگاه</title><link>https://virgool.ir/@utshakhes/گشت-و-گذاری-در-دانشگاه-pfzabyx4fxkw</link><description>وقتــی صبــح روز اول مهــر بــا متــرو بــرای اولیــن  بـار بـه سـمت دانشـگاه رفتـم خـدا رو بابـت اینکـه از مدرسـه راحـت شـدم شـکر میکـردم! متـرو در ایســتگاه انقــلاب توقــف کــرد و مــن بــه ســرعت  پیــاده شــدم و از لا بــه لای جمعیــت و شــلوغی میـدان انقـاب خـودم رو بـه درب اصلـی دانشـگاه رســوندم. از ســر در ۵۰ تومنــی (میدونــی چــرا  بهـش میگـن پنجـاه تومنـی؟ چـون عکسـش روی  ایـن اسـکناس پنجـاه تومنـی هـا بـوده) رد شـدم و وارد دانشـگاه شـدم. از جلـوی دانشـکده حقـوق  رد شـدم تـا بـه جلـوف (یـا همـون جلـوی فنـی) رســیدم و وقتــی خواســتم دســتگیره در رو بــاز کنــم تــا وارد بشــم در خــود بــه خــود بــرام بــاز  شـد! اولـش فکـر کـردم خیلـی خاصـم ولـی بعـدا  فهمیــدم چشــم الکترونیکــی داره. از پله هــا بــالا رفتــم و وارد کلاس ۶ علــوم مهندســی شــدم. در  کلاس ریاضـی1 اسـتاد خجسـته شـرکت کـردم و  بعـد از کلاس بـه کـف (یـا همـون کتابخونـه فنی) رفتـم تـا از اینترنـت پـر سـرعت دانشـگاه اسـتفاده کنــم. کــف اســم کتابخونــه رو یــدک میکشــه ولـی درس خونـدن تـوش خیلـی سـخته! ســپس بــه کمــر (کتابخونــه مرکــزی دانشــگاه) رفتـم کـه بـر خـلاف کـف فضایـی کاملـا سـاکت و آرام بـود و مهیـا بـرای درس خونـدن. البتـه نـه  فقـط فضـای درسـی کـه حتـی کیفیـت اینترنتـش  هـم بهتـر از کـف هسـت! بعــد از زیــر و رو کــردن انــواع کتابخونه هــای  دانشــگاه نوبــت بــه گشــت و گذار در محیــط  دانشـگاه رسـید و چـه چیـزی بهتـر از ریورسـاید،  رودخانــه ای در قلــب دانشــگاه! شــاید بــا گفتــن رودخونــه ذهــن مبارکتــان بــه ســمت رودهــای  پـر آبـی مثـل کارون و ارونـد بـره کـه دانشـجوها  تایـم استراحتشـون رو بـا ماهـی گیـری در اونجـا  ســپری میکننــد کــه بایــد بگــم ســخت در اشــتباهید. ریورســاید یــک چیــزی مثــل جــوی  هــای خیابونــی هســت بــا ایــن تفــاوت کــه کــف  اون سـنگ فـرش هسـت کـه از محوطـه دانشـکده داروســازی آغــاز میشــود کــه البتــه در بیشــتر روزهـای سـال کاملـا خشـک هسـت! سـپس بـه سـلف فنـی رفتـم کـه متوجـه شـدم بایـد از یـک هفتــه قبــل غــذا رو رزرو کنیــم کــه عمـلـا بــرای  ورودی هـا در هفتـه اول ناممکـن بـود بـه همیـن ترتیــب بــه یکــی از بوفه هــای خــوب و معــروف  دانشــگاه یعنــی بوفــه علــوم رفتــم. بوفــه علــوم داخــل پردیــس علــوم رو بــه روی فنــی پاییــن قـرار داره. بـا تنـوع زیـاد، کیفیـت خـوب و البتـه  قیمــت دانشــجویی. پردیــس مرکــزی از دانشــکده هــای فنــی، علــوم  پایــه، حقــوق، ادبیــات و هنرهــا تشــکیل میشــه کــه بعــد پرســه در اونجــا ســوار اتوبوس هــای دانشــگاه شــدم و بــه «دانشــکدگان فنــی!» یــا  همـون فنـی بـالا رفتـم. در بـدو ورود و در سـمت چــپ ســاختمان مرکــزی قــرار داشــت کــه ســه  رشـته صنـم (صنایـع، نقشـه، معـدن) در آن قـرار دارنـد. طبقـه زیریـن نقشـه، طبقـه وسـط معـدن و طبقــه بــالا بــرای صنایــع هســت. ســاختمان مرکـزی محـدود بـه رشـته هـای صنـم نیسـت و  سـه معاونـت دانشـجویی و امـور فرهنگـی، آموزش و تحصیـلـات تکمیلــی و معاونــت پژوهشــی در آن  قــرار دارنــد. در ورودی دانشــکده صنــم هــم یــک دســتگاهی هسـت کـه بـا کشـیدن کارت و پرداخـت مبلغـی کالای مــورد نظــر شــما رو بهتــون تحویــل میــده و دیگــه الزم نیســت زحمــت بکشــید و تــا بوفــه بریــد. البتــه مــوارد معــدودی هــم بــوده بعــد پرداخـت کالا رو تحویـل نـداده کـه ایـن خـودش  هیجــان کار بــا دســتگاه رو بــالا میبــره. همچنیــن یــک زمیــن چمــن مصنوعــی در  دانشــکده بــالا هســت کــه میتونیــد اون رو رزرو  کنیــد و بــا رفقــا یــک دســت فوتبــال بزنیــد. همینکــه مشــغول گشــت و گــذار روز اولــی در دانشــگاه بــودم بهــم گفتــن اگــه اجــازه بــدی میخوایـم در رو ببندیـم زحمـت بکـش بـرو بیـرون  ولـی خـب راسـت میگفتنـد؛ کـی تـا اخـر شـب  دانشـگاه میمونـه. و ادامـه تـور دانشـگاه گـردی رو بــه روزهــای آینــده موکــول کــردم.رسول نیکنام - ورودی 96 مهندسی معدن</description><category>شاخص</category><author>شاخص</author><pubDate>Fri, 12 Nov 2021 15:24:19 +0330</pubDate></item><item><title>گپی با نو دانشجویان</title><link>https://virgool.ir/@utshakhes/گپی-با-نو-دانشجویان-y89rhgo5ybup</link><description>سـلام خدمـت همـه دوسـتان عزیـز و ورودی هـای گل!جـا داره یـه خسـته نباشـید بـه همتـون بگیـم کـه سـال هـای پـر اسـترس دبیرسـتان و ایـام کنکـور رو گذروندیـد و بـه مرحلـه انتخاب رشـته رسـیدید  و بعــد از کلــی اســترس دانشــگاه تهــران قبــول شـدید.امیدواریــم بــا علاقــه بــه رشــتتون پــا گذاشــته باشــید یــا حداقــل بعــد از گذرونــدن چنــد تــرم  یــا چنــد درس علاقــه منــد بــه رشــتتون بشــید. چنـد نکتـه ای رو قبـل از ورود بـه یـادگار داشـته  باشـید. امیـدوارم بـه دردتـون بخـوره.یــک اینکــه پردیــس فنــی کــه دانشــکده معــدن، صنایــع و نقشــه برداری اونجــا واقــع شــده تــوی خیابـان امیرآبـاد هسـتش و یکمـی دور از پردیـس  مرکــزی (یعنــی همــون ســردر معــروف دانشــگاه  تهــران) هســت ایــن نکتــه ای بــود کــه خــودم  اول قبولیـم ازش خبـر نداشـتم و دوسـت داشـتم  بهتــون بگــم.نکتــه بعــدی اینــه کــه بایــد بدونیــد بــه چــه دانشـگاهی داریـد قـدم میزاریـد...! دانشـگاه تهـران جایــی هســت کــه خیلــی از بــزرگان کشــور و  مهندســین خــوب مملکــت تــوی اون مشــغول بـه تحصیـل شـدند و نمـاد آمـوزش علمـی ایـران هســت و تــوی خاورمیانــه حــرف اول رو میزنــه،  پـس بایـد از اون شـور و شـوق دانش آمـوز بـودن فاصلـه بگیریـد و خودتـون رو دانشـجوی دانشـگاه تهــران بدونیــد. بــرای ایــن کار لازمــه درســاتون رو دقیق تــر بخونیــد و دیگــه مثــل دبیرســتان  کنکـوری نباشـید؛ تـو ذهنتـون نگیـد خـب ایـن تــو امتحــان نمیــاد پــس نخونیــم همــه نــکات درس هـا رو جـدی بگیریـد و ذهـن پویـا و روحیـه جسـت و جو گر داشـته باشـید. اگـه اسـتاد چیــزی رو از قلـم انداخـت شـما دیگـه از قلـم نندازیـد و دنبالــش باشــید تــا یــاد بگیریــد.اســاتید دانشــگاه مدلشــون اینجوریــه کــه فقــط تدریــس میکننــد و براشــون مهــم نیســت شــما گــوش میدیــد یــا نــه پــس تنهــا کســی کــه  دلـش بـرای شـما تـوی دانشـگاه میسـوزه خودتون هسـتید امـا دبیرسـتان اینجـوری بـود کـه معلـم مجبورتــون میکــرد درس بخونیــد و امتحانــات مســتمری میگرفــت ولــی داخــل دانشــگاه تــا  آخـر تـرم تدریـس انجـام میشـه و فقـط وسـط و آخـر تـرم از شـما امتحـان میگیرنـد، پـس از اول  درس بخونیــد و کالس هــا رو شــرکت کنیــد.همیشــه از ســال بالایی هــای موفــق خودتــون  کمــک بگیریــد! خیلــی چیزهــا تــوی دانشــگاه رو  ســال بالایی هــا تجربــه کردنــد و میتوننــد در  اختیــار شــما قــرار بدنــد تــا شــما بهتــر بتونیــد خودتــون رو تــوی دانشــگاه پیــدا کنیــد.اول دانشــگاه افــت تحصیلــی یــه چیــز عــادی  هســت و جــای نگرانــی نیســت... ایــن رو واقعــا یادتـون باشـه و نا امیـد نشـید. همـه دانشـجو هـا اولــش یک خــورده افــت تحصیلــی دارن، مهــم اینجاســت کــه بتونیــد ایــن افــت تحصیلــی رو مهــارش کنیــد. حــال چجــوری میشــه مهــارش  کــرد؟! چندتــا راه داره: اول اینکـه کالس هـا رو شـرکت کنیـد. دوم اینکـه بــه درس فقــط بــه چشــم پــاس کــردن نــگاه  نکنیـد. سـوم هـم کـه از همـه مهـم تـر، درگیـر  حاشــیه تــوی دانشــگاه نشــید؛ خیلی هــا تــوی دانشـگاه درگیـر حاشـیه میشـن و درس خونـدن بـه طـور کلـی یادشـون مـیره. یادتـون نـره بـرای  چــی اومدیــد دانشــگاه. بــرای تحصیــل اومدیــد  پــس درس بخونیــد. مــن خــودم نظــرم ایــن نیســت کــه روزی ۷ یــا  ۸ ســاعت درس بخونیــد اصــا همچیــن چیــزی  بعیــده... ولــی درســی رو کــه از اســتاد تحویــل گرفتیــد کاملــش کنیــد و مطالعــه داشــته باشــید.اوقــات فراغتــون مطالعــه آزاد داشــته باشــید. خیلــی بــه درد زندگیتــون میخــوره. یــه نکتــه دیگــه بــرای شهرســتانی هــا بگــم کــه خوابـگاه جـای خیلـی خوبیـه از همـه جـای ایـران  رفیــق پیــدا میکنیــد و ایــن خیلــی قشــنگ  هســت! واقعــا خیلــی زیباســت؛ از اقــوام مختلــف  ایــران دوســت پیــدا میکنیــد. خوابــگاه هــای دانشــگاه یــک ایــران کوچیــک هســت.و در آخــر براتــون آرزوی موفقیــت میکنــم. امیــدوارم توصیــه هــا و نکاتــی کــه گفتــم مفیــد  باشــه براتــون.علی اصغر فلاح - ورودی 98 مهندسی معدن</description><category>شاخص</category><author>شاخص</author><pubDate>Fri, 12 Nov 2021 15:15:13 +0330</pubDate></item></channel></rss>