<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های امیر محمد یوسفی</title><link>https://virgool.ir/feed/@usefi.amir_m</link><description>دانشجوی مهندسی شهرسازی دانشگاه تهران</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 09:17:44</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/165722/avatar/OuKkNV.png</url><title>امیر محمد یوسفی</title><link>https://virgool.ir/@usefi.amir_m</link></image><item><title>تاملی درمورد نهیلیسم و ایدۀ احتمالی برای رهایی</title><link>https://virgool.ir/@usefi.amir_m/تاملی-درمورد-نهیلیسم-و-ایدۀ-احتمالی-برای-رهایی-iqsaaqsxoppt</link><description>از استادم آرش حیدری این ایده رو گرفتم که می‌گفت: &#34;نهیلیسم در واقع نوعی فرم بدون محتواست&#34;. این جمله مدتهاست تو ذهنم می‌چرخه و هر بار مصداق جدیدی ازش رو توی زندگی می‌بینم. این روزها که درگیر تجربه تلخ یک ارتباط به سرانجام نرسیده هستم، همزمان با بلاتکلیفی‌های سربازی، دفاع پایان نامه و آینده شغلی، درگیر نوعی افسردگی یه جور پوچی زندگی شدم. اما وقتی دقیقتر نگاه می‌کنم، می‌بینم مشکل اصلی جای دیگه‌ایه.توی هر کدوم از این زمینه‌ها، دارم خودم رو با فرم‌هایی که از بیرون گرفتم مقایسه می‌کنم. می‌خوام توی رابطه مثل فلانی باشم، سربازیم مثل بهمانی بشه، کارم شبیه دیگری پیش بره... انگار زندگی رو دارم مثل یه چک‌لیست دستاوردهای اجتماعی پیش می‌برم. همین رابطه اخیرم رو در نظر بگیرید: صرف داشتن دوست‌دختر برام تبدیل شده بود به یه &#34;تیک آف&#34; تو لیست موفقیت‌های اجتماعی! بعدشم که رابطه رو شروع می‌کردم، تازه می‌رسیدم به مرحله بعدی نارضایتی: &#34;خب حالا که دوست‌دختر داری، چرا رابطه جنسی ندارید؟&#34; این دور باطل همون فرم خالیه - فرمی که از جامعه و اطرافیان گرفته‌ام، بدون اینکه از درون برام معنا داشته باشه. همینکه بگن سینگلی بگم نه یعنی یه نگاه Achivment و دستاورد نگاه میکنم به رابطه این یعنی همون فرم بدون محتوا، خب که چی مثلا سینگل نیستی مثلا دوست دختر داری بعدش چی میشه؟ من توی رابطه ناخودآگاه تحت تاثیر غیرمستقیم فضای بیرون قرار گرفتم و حس میکنم جا موندم که در رابطه نیستم! اما در واقع تو باید تنها باشی و از فرصت تنهایی خودت استفاده کنی و آماده کنی خودت رو وقتی با کسی که حس کردی مناسبه برای اشتراک گذاشتن زندگی مشترک، بری توی رابطه، یعنی یه نگاه ایجابی برای رابطه نه نگاه سلبی از سینگل نبودن!توی دانشگاه و کریر آکادمیک هم همین مشکل رو دارم. توو دانشگاه تهران که جو مهاجرت گرفته، منم ناخودآگاه دارم به فکر رفتن می‌افتم. ولی وقتی با دوستای علم و صنعتی‌ام می‌گردم، می‌بینم دارم به سمت پروژه گرفتن و کار با اساتید کشیده می‌شم. این تغییر جهت‌های ناخودآگاه، همون تقلید فرم‌های خالیه.اگر بخوام کلی‌تر نگاه کنم، می‌بینم زندگی خودش به ذاتش یه فرم خالیه. از نظر بیولوژیک، چه فرقی بین انسان و حیوانات دیگه هست؟ همه‌مون میریم تو رابطه، تولیدمثل می‌کنیم، از بچه‌هامون مراقبت می‌کنیم و در نهایت می‌میریم. پس این همه هیاهو برای چیه؟ پس نهیلیسم، فرم بدون محتوا، مقایسه، حس فومو، تقلید ناخودآگاه اینا باهم در ارتباط میتونن باشن...من یه تجربه ای دارم از سانس فوتسال که با بچها و دوستام میرم، بنظرم دقیقا و کاملا ایده اش متناظر با ایده زندگی هست. یکساعت و نیم، با کسانی که اتفاقی آشنا شدم میشم هم تیمی و باکسانی دیگر میشم تیم مقابل و حریف، همه هم میدونیم درنهایت یکساعت و نیم تموم میشه و چه ببریم چه ببازیم چه با اختلاف ببریم یا به سختی ببریم چه لذت ببریم جه نبریم درهرصورت تموم میشه و در کل چیزی قرار نیس اتفاق بیفته اما همین فرم رو در هر لحظه سعی میکنم واجد معنا کنم، یعنی بارها پیش اومد سطح بازی پایین بود من معناهای یونیک اون سانس تعریف کردم تا لذت ببرم و زندگی دقیقا همینه با توجه به شرایط و سطح و فلان تو معنای شخصی بریز توی این فرم پوچ، و جایی که توی فرم و محتوایی رو از بیرون ناخودآگاه تحمیل تقلید یا وارد میکنی اونجا زندگی تو درگیر فرم بدون محتوای شخصی میشه و درگیر پوچی و نهیلیت میشی در این معنا، مقایسه در هرسطحی، مقایسه توی رزومه آکادمیک، مقایسه توی تیپ و استایل و مدل ریش و مو مقایسه توی کار و درآمد و هرچیز دگ و حس فومو همه و همه در زمین نهیلیسم میتونه بازی کنه و واقعا حقیر و تمسخر آمیز هست...،&#34;راه چاره شاید این باشه که به جای دنبال کردن فرم‌های آماده، خودمون دست به کار بشیم و محتوای شخصی‌مون رو خلق کنیم. نه از روی ترس از تنهایی یا جاموندن، بلکه از روی اشتیاق به تجربه‌های اصیل. اینطوری حتی اگه بازی رو هم ببازیم، حداقل مطمئنیم که نقش خودمون رو بازی کردیم، نه نقش‌هایی که دیگران برامون نوشتن.</description><category>امیر محمد یوسفی</category><author>امیر محمد یوسفی</author><pubDate>Mon, 21 Apr 2025 14:50:14 +0330</pubDate></item><item><title>شهرنشین های غیرشهری!</title><link>https://virgool.ir/@usefi.amir_m/حاشیه-نشینی-irlucfbg5b61</link><description>پیرامون نقش شهرسازی در مسئله حاشیه نشینیبرای بررسی این رابطه(شهرسازی و حاشیه ­نشینی) خوب است ابتدا کندوکاوی مختصر در باب مسئله حاشیه نشینی داشته­ باشیم، سپس تلاش کنیم برای رسیدن به مواجه درست با مسئله از طریق عبرت ­های مواجهه­ های پیشین گام­هایی برداریم، به ریشه­ های مسئله بپردازیم و در این صحنۀ نسبتاً روشن­ شده دنبال نقش شهرسازی بگردیم. این درواقع سیر یادداشت است...درآمدی کوتاه بر مسئلهحاشیه ­نشینی بعنوان بخش قابل توجهی از مسئلۀ کلی ­ترِ فقرشهری است؛ قاعدتاً نه همۀ فقرای شهری در حاشیۀ شهرها زندگی می­کنند و نه هرکسی حاشیه ­نشین است در فقر مطلق است اما این دو واژه بطور کلی به­هم تنیده شدند.از سال 1970 سرعت رشد زاغه­(*) درسراسر کشورهای جهان سوم از خود رشد شهرنشینی پیشی گرفته، که غالباً در حاشیه شهر صورت می­گیرد، گزارش معضل زاغه­ ها که سال 2003 توسط برنامه اسکان سازمان ملل متحد(UN-Habitat) تهیه شده نیز بر همین موضوع دلالت دارد.(دیویس2006)از این رو شهرهای آینده نه از فولاد و شیشه بلکه بیشتر از خشت ­خام و گِل و تخته­ پاره و پلاستیک است. حاشیه­ نشینی گونه­ های مختلفی دارد، ممکن است در اردوگاه­ های پناهندگان ظهورکند یا در مسکن­های اجتماعی یا مساکن استیجاری که یک یا چند خانوار کنارهم زندگی می­کنند یا در حلبی ­آبادها و به اصطلاح زورآباد و قاچاق نشین که این دسته آخر دردایره اسکان غیررسمی قرار می­گیرد. این مناطق از خدمات روبنایی و زیربنایی اولیه محروم هستند. دربسیاری از اوقات حتی در تاسیسات، امکانات بهداشتی، درمانی و آموزشی نیز بی ­بهره و بدتر از همه امکان رشد و برون رفت از حس شکست در زندگی را نیز برای خود متصور نیستند.گاهاً - نه در همه مناطق- جرم و جنایت و مفاسد اجتماعی نرخ بالایی دارد.بررسی شیوۀ مواجهه با مسئلهدر شهرها ، مدیریت ­شهری در سمت خدمات و ثروت است و حاشیه­ نشینی در سمت محرومیت و فقر، مع­ الاسف بناست این دو سمت باهم مواجه شوند!زمانی در یُمناپوشتای هند، ریودوژانیرو و سائوپائولوی برزیل، لوآندای آنگولا، لاگوسِ نیجریه و حتی محلۀ خاک­سفید تهران مثال­های متعددی از پاکسازی حاشیه ­نشین­ها با بولدوزر و قلع و قمع آنها مطرح بود اما حالا، مدتهاست مناسبات حاکم بین دوگانه های فوق­الذکر سرکوب فیزیکی نیست.در این زمانه وقتی می­ شود فقرشهری را بدون نماینده، رسانه­ های رسمی را وامدار و دغدغه رسانه­ های غیررسمیِ جامعه را پراکنده کرد چرا گازانبری عمل شود؟!گونۀ­ی انسان­ دوستانه­ تر در مواجهه، سیاست­های جابجایی و جایگزینی بود. تحمیل نوعی از زندگی که مدیریت شهری فکر می­ کند به صلاح اینان است و باید آنطور زیست کنند مانند چپاندنشان در آپارتمان­های بی ­جان!....ولی باید دانست ، با یک مسئله اما در چندین شکل طرف هستیم، شرایط جغرافیایی،فرهنگی،قومی-مذهبی، سیاسی و عوامل زیادی این مناطق را باهم متفاوت می­کند پس در ابتدای امر شیوۀ درست مواجهه آن است که توجه کنیم یک راه­ حل بعنوان نسخۀ کلی برای همۀ مناطق حاشیه­ نشین نمی­توان داد و باید نسخه ­ها بومیِ محدوده مدنظر بشود...بعلاوه حاشیه­ نشینی پدیده است و دارای علت­های مختلف، پس در مواجهه با این پدیده درست آن است که در هر محدوده با علت­ها مواجهه شد نه صرفاً خود پدیده.فرض مثال خیلی اوقات علت افزایش حاشیه­ نشینی مهاجرت از روستا به شهر است و علت آن ازبین رفتن کشاورزی در روستا به هردلیل است پس اگر به­ فرض در محدوده حاشیه ­ای خاصی معضل مسکن وجود دارد شاید بتوان راه ­حل را در تقویت کشاورزی روستایی جستجو کرد نه صرف ساخت مسکن...از دیگر چارچوب ­های شیوۀ درست مواجهه با این پدیده، این است که تا حد ممکن بعنوان کمک برای خودبسامانی اهالی محدوده باشیم و از فرایندهای تحمیلی بالا به پایین دور شویم، ایده ­آل آن بود که محله به خود­تنظیمی رسد اما اگر بنا به شرایط نمی­تواند پس نقش ما کمک­ کردن برای رسیدن به این حالت است. پرهیز از نگاه صرفاً کالبدی و تقویت مساعدات - در مقابل واژه مداخلات-  اجتماعی، اقتصادی در این راستا حائز اهمیت است.روی کمتر دیده­ شدۀ سکه...برای بررسی جایگاه هر رشته در یک کشور، نیاز است سه پارامتر و ارتباط آنها باهم بررسی شود: نهادقدرت، نهاد آکادمی و نهاد جامعه... شهرسازی هم بهمین ترتیب است. متاسفانه بیشتر ما در خود نهاد آکادمی در حال بحث­های نظری باخودمان هستیم، اینکه در این موضوع تصور جامعه چیست و چه نقشی می­تواند داشته­ باشد باید زمینی باشد که ردپای شهرسازان بر آن دیده­شود. در جامعه­ای که سینما و فیلمهایش هم حتی کاریکاتورگونه بخشی از حقیقت را بزرگ و بخش­های زیادی از حقیقت را بی­مقدار تصور می­کند، نیاز به رابطۀ نهاد آکادمی با جامعه داریم. اگر شما ساکن بافتی باشیدکه سال­ها و دهه­ ها برچسب «فرسوده»،«ناکارآمد»،«قاچاق نشین»،«زورآباد»،«غیر رسمی» و «غیرقانونی» به آن زده می­شود، به چشم زائد و سربار بر شهر به آن نگاه می شود، تصویری که از بافت مخابره می شود محل ِجرم و جنایت و فحشا و نا امنی است؛ چه حسی پیدا می­کنید؟! آیا تمایل به پنهان شدن دارید یا بروز مفتخرانه؟! پس نگاه جامعه کاملا بر سطح کنشگری حاشیه ­نشین­ها برای خودتنظیمی اثرگذار است.وضع مواجهه قشرآکادمیک شهرسازی با نهاد قدرت نیز باید بهبود یابد. اساساً توزیع نابرابر منابع و ثروت و خدمات، تبعیض­ است. گویا علت العلل زاغه­ سازی در شهرها، ثروت شهری است نه فقر شهری(گیتا ورما).درسطح شهرها و حکومتها؛ آرمان توسعه­، جذب سرمایۀخارجی، انباشت سرمایه، سرمایه­گذاری برای پروژه­ های درشت­ مقیاس و مجلل و... یکه­ تازی میکند و در این مسیر زاغه­ ها به­ چشم مزاحمت انسانی قلمداد می­شوند. در سطح جهانی اما صندوق بین­المللی پول و بانک جهانی است تا سیاستهای نئولیبرال و...شاید بتوان بهترین مصداق این سطح را برنامه­ های تعدیل ساختاری دانست. پیامدهای برنامه های تعدیل ساختاری بطور ویژه بر حکومتهای هدف و به تبع آن بر شهرهایشان قابل بررسی است؛ تضعیف مشاغل مرتبط با کشاورزی به­ جهت حرکت بسمت مشاغل خدماتی باعث مهاجرت­ های فروان روستا به شهر شد. سیاستهای تعدیل باعث اخراج کارگران زیادی در سراسر دنیا شد و پیامدهای منفی و روتینِ خصوصی سازی و کاهش نقش دولت نیز توزیع نابرابر ثروت را تشدید می­کرد.(دیویس 2006). &#34; گزارش معضل زاغه­ ها می­گوید : تنها علت اصلی افزایش فقر و نابرابری طی دهه­های 80 و 90 میلادی عقب نشینی دولت­ها بوده­است و این امری کاملا مرتبط با نهاد قدرت است، امری کاملا از جنس سیاستگذاری. و ایدئولوژی پشت این سیاستگذاری قابل نقد است.جمع ­بندی...درست است شهرسازی نمی­تواند مانند سیاستمدار یا اقتصاددان به­ این مسائل ورود همه­ جانبه کند اما می­تواند با بخشی از ایدئولوژی­ های اقتصادسیاسی که بر شهر اثر می­گذارد مواجه شود و نسبتی ایجاد کند. باید بپذیریم که محدودیت شهرسازی اگر در حوزۀ اجرای کلان، سیاستگذاری اقتصادی-اجتماعی و این جنس مسائل است اما شهرسازی باید در سطح تبیین و نظر، به درک چندوجهی و درست درخصوص مسئله حاشیه­ نشینی و مواجهه با آن برسد درکنارش با دو حوزۀ جامعه و سیاست(نهاد قدرت) مواجه شود، گفتمان کند و دست به اصلاح نگاه­ های اشتباه بزند، درسطح میدانی نیز نقش کمکی برای حاشیه­ نشین­ها بمنظور تبدیل آنها به کنشگر فعال که به ­سمت خودبسامانی نیل می­کنند را دارا باشد و کمک کند تا حاشیه­ نشین­ها هم با حقوق خود آشنا شوند و هم به مطالبۀ حقوق خود فکر کنند و هم خودشان به ایدۀ جمعی بهبود فضای خود برسند و این یعنی روند توانمندسازی پایین به بالا.*: واژه زاغه معادل slum  قرارداده شد که لازم به توضیح است این واژه در انگلیسی به چیزی فراتر از معادل زاغه دلالت دارد؛ مناطق مسکونی با زیرساخت بد، پرازدحام، بدمسکنی است در حالی که در فارسی معادل زاغه به نوعی حلبی آباد اطلاق می­شود. در این معنا حلبی آبادها تنها بخشی از slum هستند.</description><category>امیر محمد یوسفی</category><author>امیر محمد یوسفی</author><pubDate>Thu, 14 May 2020 18:19:14 +0430</pubDate></item><item><title>تاریخ شهر با روایت بازی های رایانه ای</title><link>https://virgool.ir/cafegame/city-and-game-z6mdyirswqcf</link><description>850 کلمه ؛ حدود 5 دقیقه امیرمحمد یوسفی؛ دانشجوی کارشناسی مهندسی شهرسازی دانشگاه تهرانشهرها علاوه بر کالبد (ظرف/سخت افزار) ، متشکل از جامعه، مناسبات سیاسی اجتماعی، وضع اقتصادی و فرهنگی (مظروف/نرم افزار) نیز میباشند و در مطالعه تاریخ شهرها نباید فقط سبک های معماری یا بقایای ساختمانی بجا مانده را بررسی کرد. اما ابزارهای ما برای آشنایی با تاریخ، امروزه متنوع تر از داده های مکتوب است و توان شبیه سازی شهرها هم در سطح ظرف و هم در سطح مظروف بوجود آمده ست که بمراتب کارآمدتر و همه فهم تر می باشند مانند فیلم های تاریخی که ساخته میشوند.بالطبع هر شبیه سازی ای که در هر بازی اتفاق می افتد قابل استناد نمی باشد اما چندسالی است که صنعت بازی سازی نیز به شبیه سازی های دقیق مبتنی بر داده های علمی و تاریخی رو آورده است معمولا در قالب بازی های&#34; open world&#34; که گیمر آزادی عمل و امکان گشت گذار آزاد در شهر را دارد.شناخته ترین بازی در این مورد مجموعه بازی ها اساسینز کرید ( assassin’s creed) می باشد که لقب &#34;معلم تاریخ&#34; به آن داده شده و شبیه سازیهای این مجموعه حاصل تلاش جمعی از تاریخ دانان، باستان شناسان ، اقتصاد دانان و بهره گیری از اسناد تاریخی است که توسط تیم پژوهشی مورد مطالعه قرار می گیرد.مجموعه شامل 11 بازی اصلی است که به بازه های مختلف تاریخ از حدود 400 سال قبل از میلاد تا حدود سال 1890 میلادی و عصر ویکتوریا می پردازد و در مجموع بالای 25 شهر شبیه سازی شده است.در سری odyssey به دولت-شهر آتن و دولت-شهر اسپارت در 400 سال قبل میلاد می رویم زمان جنگ تاریخی یونان و اسپارت که منجر به پایان عصر شکوه و اوج اندیشه و فلسفه در یونان شد. فضاهای عمومی شهر عناصر مانند آکروپلیس، آگورا و آمفی تئاتر با وسواس زیادی شبیه سازی شده است و تفاوت جامعه ارزش مدار آتن با جامعه خشن و جنگاوراسپارت به خوبی نمایان می شود. با سری origins به مصر در سال 50 قبل میلاد می رویم، عصر حکومت آخرین نسل از نوادگان اسکندر مقدونی، ملکه کلئوپاترا و پایان حکومت سلسله بطلمیوسی. عناصر شهرهای یونانی-رومی در دوران هلنستیک کاملا در شهرهای اصلی نظیر اسکندریه ،پایتخت ملکه کلئوپاترا، مشهود است. خدمات عمومی و تفریحی نظیر حمام عمومی، استادیوم مسابقه و آمفی تئاتر در کنار سنگ که متریال غالب بناهای پایتخت است در باقی شهرها یافت نمی شود و بنا ها از خشت و سنگ بی کیفیت شکل گرفته است فضای اعتقادی مصر پس از لشکرکشی های اسکندر با ارزش های رومی-یونانی ترکیب شده، فضای مذهبی اما سر در زندگی خویش به دور از کنشگری اجتماعی سیاسی بوده، حتی خدایان مصری نیز از این قاعده مستثنی نبوده اند.با سری&#34; اول&#34; مجموعه به زمان بعد از جنگ های صلیبی سوم سال 1191 میلادی میرویم و با شهرهای &#34;مصیاف سوریه- اورشلیم- عکا در اسرائیل- دمشق سوریه&#34; آشنا می شویم این سری چون اولین سری مجموعه اساسینز کرید است شبیه سازی ها بسیار ابتدایی تر و هوش مصنوعی بازی در سطح پایین تری قرار دارد فضای تاریک و بی روح شهر در کنار سنگ های کدر و مناره های نوک تیز معابد نشانگر دوران ناگوار قرون وسطی است.با سری &#34;دوم&#34; اساسینز کرید که خود شامل سه بازی است به شهرهای &#34; رم-فلورانس-سیه نا- استامبول-قسطنتنیه- ونیز&#34; در عصر رنسانس میرویم. دوره گذار از قرون وسطی و در پی جستجو برای فرهنگی دیگر با اکتشلفات علمی و تغییرات نظری در نسبت خرد با طبیعت و مذهب. فضاهای شهری از حال و هوای قرون وسطی بطور کامل خارج نشده اند اما تفاوتهایی پس از سبک گوتیک بر روی کلیساها و تغییراتی در استفاده از فضاهای عمومی مشهود است. با سری &#34;rogue&#34; به آمریکای شمالی و زمان جنگ های هفت ساله معروف از سال های 1756 تا 1763 می رویم و با سری &#34;سوم&#34; مجموعه به چند سال بعد تر یعنی زمان استقلال آمریکا از یوق استعمار انگلیس و سال های بعد آن سفر میکنیم. فضای پراز شور انقلابی و خشم آمریکا در کنار خانه های عمدتا چوبی و سقف های شیروانی بوستون و نیویورک حال و هوای شهرسازی غالب را نمایش میدهد.با سری &#34;unity&#34; به سال های انقلاب فرانسه (1789) و بعد از آن می رویم، سال های پر از آزمون و خطای ایده های مختلف حکومت از مدلهای دموکرات-سلطنت مشروطه- امپراطوی و... با کشته های فراوانی که هزینه آزمون و خطاهاست. با سری &#34;syndicate&#34; به عصر ویکتوریا در لندن (1880) میرویم، اوج گیری انقلاب های صنعتی که منشا تغییرات بنیادین در نگاه های اقتصادی و سیاسی از یکسو و از سمت دیگر ورود علم و تکنولوژی به مناسبات قدرت و ثروت می باشد. شروع غلبه نگاه های کاپیتالیستی و آغاز دوران مدرن. غلبه ی نگاه از سازگاری با محیط و طبیعت به سمت سلطه بر محیط و بهره کشی هرچه بیشتر از طبیعت. البته کارل مارکس نیز در این دوره نظریات خود را در تقابل با نظام سرمایه داری ارائه می دهد.نچه گفته شد شرحی از حدود 10 سال فعالیت شرکت یوبی سافت و تلاش های چند صد نفر در تیم های مختلف برای ساخت بازی هاست که بسیار ملموس تر ما را با وقایع مهمی از تاریخ همراه میسازد.</description><category>امیر محمد یوسفی</category><author>امیر محمد یوسفی</author><pubDate>Mon, 06 Apr 2020 21:45:46 +0430</pubDate></item></channel></rss>