https://virgool.ir/feed/@umz.computer.magگاهنامه علوم کامپیوتر دانشگاه مازندرانfa2026-11-10 19:57:16https://files.virgool.ir/upload/users/3201276/avatar/dFb8es.jpghttps://virgool.ir/@umz.computer.maghttps://virgool.ir/@umz.computer.mag/استفاده-از-داده-های-بیولوژیکی-در-دانشگاه-های-ایران-dhxpeqkztgvzدر دنیای امروز، با گسترش فناوری‌های نوین، استفاده از اطلاعات بیولوژیکی همچون اثر انگشت و اسکن چهره به عنوان ابزارهای شناسایی در حوزه‌های مختلف، از جمله در مراکز آموزشی، به یکی از روندهای رایج تبدیل شده است. دانشگاه‌های مدرن با هدف ارتقای کارایی و تسهیل فرآیندهای ورود و خروج یا ارائه خدماتی مانند دریافت غذا در سلف، به استفاده از این فناوری‌ها روی آورده‌اند. اما در کنار مزایای فراوان، دغدغه‌های جدی و انتقادی نیز پیرامون امنیت و حریم خصوصی اطلاعات وجود دارد؛ به ویژه در کشورهایی که زیرساخت‌های امنیت اطلاعات به اندازه کافی قوی نبوده و نظارت و پاسخگویی از سوی مقامات مربوطه به شکل پیوسته و موثر انجام نمی‌شود.اهمیت استفاده از اطلاعات بیولوژیکی و چالش‌های مرتبطاستفاده از اطلاعات بیولوژیکی، از جمله اثر انگشت و اسکن چهره، مزایای متعددی دارد؛ از جمله:دقت و سرعت شناسایی: اطلاعات بیولوژیکی به دلیل یکتایی و تغییرناپذیری، امکان شناسایی دقیق افراد را فراهم می‌کنند.کاهش تقلب: استفاده از ویژگی‌های منحصر به فرد هر فرد، مانع از جعل هویت و تقلب در سیستم‌های ورود و خروج می‌شود.با این وجود، مشکلات و چالش‌های مهمی نیز وجود دارد که باید به دقت بررسی شوند.خطرات احتمالی ناشی از جمع‌آوری داده‌های هویتیبا توجه به وضعیت کلی امنیت اطلاعات در ایران و موارد متعدد بی‌توجهی و پاسخگویی ناکافی از سوی مسئولین، جمع‌آوری و ذخیره‌سازی این نوع داده‌ها می‌تواند پیامدهای جدی و خطیری به همراه داشته باشد:نفوذ و دسترسی غیرمجاز:حملات سایبری: در صورت عدم اتخاذ تدابیر امنیتی کافی، سیستم‌های ذخیره‌سازی داده‌های بیولوژیکی می‌توانند هدف حملات سایبری قرار گیرند. هکرها ممکن است به داده‌های حساس دست پیدا کنند و از آن‌ها در فعالیت‌های مخرب بهره ببرند.افشای اطلاعات حساس: برخلاف رمزهای عبور که در صورت سرقت قابل تغییر هستند، اطلاعات بیولوژیکی از جمله اثر انگشت و چهره غیرقابل تغییرند؛ بنابراین، در صورت نفوذ، آسیب جبران‌ناپذیری ایجاد می‌شود.استفاده نامجاز و سوءاستفاده از اطلاعات:پایش بی‌رویه و نظارت: جمع‌آوری اطلاعات هویتی می‌تواند زمینه‌ای برای ایجاد سیستم‌های نظارتی گسترده فراهم کند که منجر به از بین رفتن حریم خصوصی افراد و حتی ردیابی بی‌مورد آن‌ها شود.استفاده از داده‌ها در زمینه‌های غیرمرتبط: در صورت عدم وجود قوانین دقیق و شفاف، داده‌های جمع‌آوری‌شده ممکن است در حوزه‌های دیگری غیر از اهداف اولیه (مانند تبلیغات هدفمند یا فعالیت‌های سیاسی) مورد سوءاستفاده قرار گیرند.چالش‌های فنی و نقص‌های نرم‌افزاری:سیستم‌های ناکافی و به‌روز نبوده: در بسیاری از موارد، سیستم‌های جمع‌آوری و ذخیره‌سازی اطلاعات به‌روز و مقاوم در برابر حملات سایبری نیستند. وجود نقص‌های نرم‌افزاری و استفاده از سخت‌افزارهای با کیفیت پایین می‌تواند منجر به دسترسی غیرمجاز به داده‌ها شود.عدم وجود پشتیبان‌گیری و رمزنگاری قوی: اگر داده‌ها به درستی رمزنگاری و پشتیبان‌گیری نشوند، احتمال از دست رفتن یا افشای اطلاعات به طور ناگهانی افزایش می‌یابد.عدم شفافیت و پاسخگویی مسئولین:عدم وجود قوانین جامع و شفاف: در ایران، قوانین مربوط به حفاظت از داده‌های شخصی و بیومتریک در بسیاری از موارد مبهم بوده و چارچوب قانونی مشخصی برای جلوگیری از سوءاستفاده از این اطلاعات وجود ندارد.بی‌توجهی مکرر مسئولین: موارد متعدد عدم پاسخگویی و عدم نظارت دقیق از سوی مسئولین، نگرانی‌های جدی را در خصوص اینکه چه کسی به داده‌ها دسترسی خواهد داشت و چگونه از آن‌ها محافظت خواهد شد، افزایش می‌دهد. در چنین شرایطی، حتی در صورت بروز حادثه‌ای، امکان ارائه پاسخگویی مناسب و جبران خسارت به افراد آسیب‌دیده محدود می‌شود.پیامدهای اجتماعی و حقوقی این تصمیمجمع‌آوری و ذخیره‌سازی اطلاعات بیولوژیکی دانشجویان نه تنها از جنبه‌های فنی و امنیتی، بلکه از منظر اجتماعی و حقوقی نیز پیامدهای جدی به همراه دارد:تضعیف اعتماد عمومی: دانشجویان و سایر افراد جامعه در صورتی که شاهد بروز نفوذها یا سوءاستفاده‌های احتمالی شوند، اعتماد خود را به نهادهای آموزشی و فناوری‌های نوین از دست می‌دهند. این موضوع می‌تواند به تضعیف روحیه همگانی و ایجاد حس نگرانی و بی‌اعتمادی منجر شود.پیچیدگی‌های حقوقی و قانونی: در صورت بروز مشکل، برخورد با مسائل حقوقی پیچیده می‌شود. از آنجایی که قوانین کافی و مشخصی در حوزه حفاظت از داده‌های بیومتریک در ایران وجود ندارد، دانشجویان ممکن است در دریافت جبران خسارت و دفاع از حقوق خود با مشکلات فراوانی مواجه شوند.تأثیر بر حقوق بشر و حریم خصوصی: حقوق بشر شامل حفظ حریم خصوصی هر فرد است. جمع‌آوری اطلاعات حساس بدون ضمانت‌های کافی می‌تواند به نقض جدی این حقوق بیانجامد و زمینه‌های نگرانی‌های بین‌المللی را نیز فراهم آورد.بررسی نمونه‌های مشابه در سایر کشورهادر کشورهای پیشرفته، جمع‌آوری اطلاعات بیومتریک تحت نظارت دقیق و با چارچوب‌های قانونی سختگیرانه انجام می‌شود. مثلاً:اتحاد اروپا: با تصویب مقررات عمومی حفاظت از داده‌ها (GDPR)، هرگونه استفاده از اطلاعات شخصی، به ویژه داده‌های حساس بیولوژیکی، تحت قوانین سخت‌گیرانه‌ای قرار دارد که در صورت نقض آن‌ها جریمه‌های سنگینی در پی دارد.ایالات متحده: اگرچه قوانین یکپارچه و جامعی مانند GDPR وجود ندارد، اما نهادهای نظارتی متعدد بر استفاده از داده‌های بیومتریک نظارت دارند و در موارد سوءاستفاده اقدام قانونی انجام می‌شود.این نمونه‌ها نشان می‌دهند که بدون وجود یک چارچوب قانونی قوی و نظارت دقیق، استفاده از داده‌های بیومتریک می‌تواند به خسارات جبران‌ناپذیری منجر شود. در مقابل، عدم پاسخگویی و بی‌توجهی مسئولین در کشورهایی که زیرساخت‌های قانونی و فناوری اطلاعات به اندازه کافی توسعه نیافته، زمینه‌ای مناسب برای سوءاستفاده‌های گسترده فراهم می‌کند.توصیه‌ها و نتیجه‌گیریبا توجه به مطالب مطرح‌شده، چند توصیه مهم برای مواجهه با این معضل مطرح می‌شود:بهبود زیرساخت‌های امنیت سایبری: دانشگاه‌ها باید سرمایه‌گذاری‌های جدی در حوزه امنیت سایبری انجام دهند و از فناوری‌های رمزنگاری و حفاظت پیشرفته استفاده کنند.تدوین قوانین جامع: لازم است قوانین مشخص و جامعی در خصوص جمع‌آوری، ذخیره‌سازی و استفاده از داده‌های بیومتریک تدوین و اجرا شود تا از سوءاستفاده‌های احتمالی جلوگیری شود.شفاف‌سازی روندها: ایجاد شفافیت کامل در مورد چگونگی استفاده، نگهداری و به اشتراک‌گذاری این داده‌ها از الزامات اساسی است. اطلاع‌رسانی دقیق به دانشجویان و دریافت رضایت آگاهانه از آن‌ها می‌تواند از نگرانی‌های موجود بکاهد.افزایش نظارت و پاسخگویی: ایجاد نهادهای مستقل نظارتی که به طور منظم عملکرد سیستم‌های جمع‌آوری اطلاعات را بررسی کرده و در صورت بروز مشکل، پاسخگو باشند، می‌تواند به ایجاد اعتماد عمومی کمک کند.در نهایت، در صورتی که دانشگاه‌ها و نهادهای ذیربط با در نظر گرفتن تمامی جوانب امنیتی، حقوقی و اجتماعی عمل نکنند، ممکن است شاهد پیامدهای ناگوار از جمله نقض حریم خصوصی، افزایش حملات سایبری، سوءاستفاده از داده‌ها و در نهایت از بین رفتن اعتماد عمومی نسبت به نهادهای آموزشی باشیم. این موضوع می‌تواند تأثیرات بلندمدتی بر فضای آموزشی و اجتماعی داشته باشد که نیازمند بررسی دقیق و اقدام فوری از سوی مسئولین است.این مقاله سعی داشت به صورت جامع و انتقادی به ابعاد مختلف استفاده از اطلاعات بیومتریک در دانشگاه‌ها پرداخته و مخاطرات احتمالی ناشی از عدم توجه به مسائل امنیتی و پاسخگویی را مورد بررسی قرار دهد. امید است با اجرای توصیه‌های مطرح‌شده، بتوان از بروز خسارات جبران‌ناپذیر جلوگیری کرد و زمینه‌ای امن‌تر برای استفاده از فناوری‌های نوین فراهم آورد.نویسنده : کسری دسترنجcs code (umz mag)cs code (umz mag)Tue, 18 Mar 2025 12:51:02 +0330https://virgool.ir/@umz.computer.mag/کشاورزی-هوشمند-با-اینترنت-اشیا-gtstdqmuolb7کشاورزی هوشمند با اینترنت اشیا: چگونه حسگرهای متصل به اینترنت، مصرف آب و کود را بهینه می‌کنند؟در دنیای امروز که با چالش‌هایی نظیر کمبود منابع آبی و افزایش هزینه‌های تولید روبرو هستیم، کشاورزی هوشمند با بهره‌گیری از فناوری اینترنت اشیا (IoT) به عنوان ابزاری تحول‌زا در حوزه کشاورزی ظهور کرده است. در این مقاله به بررسی چگونگی استفاده از حسگرهای متصل به اینترنت برای بهینه‌سازی مصرف آب و کود، و در نتیجه افزایش بهره‌وری و پایداری در کشاورزی پرداخته می‌شود.با رشد جمعیت جهان و نیاز روزافزون به محصولات غذایی، بهره‌وری در مزارع به یک ضرورت تبدیل شده است. کشاورزی سنتی که بر اساس تجربیات نسل‌های گذشته اداره می‌شد، به دلیل ناتوانی در نظارت دقیق بر وضعیت خاک و محصولات، اغلب منجر به مصرف بی‌رویه آب و کود و در نتیجه هدررفت منابع می‌شد. فناوری‌های نوین مانند اینترنت اشیا و به‌ویژه حسگرهای هوشمند، امکان جمع‌آوری داده‌های دقیق در زمان واقعی را فراهم می‌کنند؛ به همین دلیل، کشاورزی هوشمند ابزاری کارآمد برای بهبود تصمیم‌گیری‌های مدیریتی در زمینه آبیاری و کوددهی محسوب می‌شود.اینترنت اشیا در کشاورزی هوشمندفناوری اینترنت اشیا به معنای اتصال اشیاء فیزیکی مانند سنسورها، دستگاه‌ها و ماشین‌آلات به اینترنت است. در کشاورزی هوشمند، این فناوری اجازه می‌دهد تا داده‌های جمع‌آوری شده از طریق حسگرهای مختلف (رطوبت خاک، دما، نور، سطح مواد مغذی و ...) به صورت بلادرنگ به یک پلتفرم مرکزی ارسال شود. این اطلاعات پس از آن توسط نرم‌افزارهای تحلیلی پردازش شده و به کشاورزان کمک می‌کند تا به‌طور دقیق و به موقع در مورد زمان و مقدار آبیاری و کوددهی تصمیم بگیرند.بهینه‌سازی مصرف آب با استفاده از حسگرهای متصل۱. سنجش دقیق رطوبت خاکحسگرهای رطوبت خاک، یکی از مهم‌ترین اجزای سیستم‌های IoT در کشاورزی هستند. این دستگاه‌ها میزان رطوبت موجود در خاک را به دقت اندازه‌گیری می‌کنند و اطلاعات مربوط به سطح آب موجود در لایه‌های مختلف خاک را ارسال می‌کنند. با تحلیل داده‌های این حسگرها، سیستم‌های آبیاری هوشمند قادر خواهند بود تا تنها در مواقعی که خاک نیاز به آب دارد، پمپ‌ها را فعال کنند. این امر باعث کاهش اتلاف آب به دلیل آبیاری بیش از حد و کاهش هزینه‌های مربوط به آب می‌شود.۲. نظارت بر شرایط جوی و تبخیرعلاوه بر سنجش مستقیم رطوبت خاک، حسگرهای هواشناسی که دما، سرعت باد و میزان تبخیر را اندازه‌گیری می‌کنند، به کشاورزان کمک می‌کنند تا تغییرات محیطی را نیز در نظر بگیرند. به عنوان مثال، در روزهایی که تبخیر بالا است، سیستم آبیاری می‌تواند زمان و میزان آب مورد نیاز را تنظیم کند تا از هدررفت آب جلوگیری شود.۳. یکپارچه‌سازی داده‌ها و تصمیم‌گیری هوشمندبا استفاده از نرم‌افزارهای تحلیلی، داده‌های جمع‌آوری شده از حسگرهای رطوبت و هواشناسی در قالب داشبوردهای بصری نمایش داده می‌شوند. کشاورزان می‌توانند به سادگی وضعیت رطوبت خاک و شرایط جوی را مشاهده کرده و بر اساس آن تصمیم‌گیری کنند. این داده‌ها همچنین به عنوان ورودی برای الگوریتم‌های هوش مصنوعی مورد استفاده قرار می‌گیرند تا پیش‌بینی‌های دقیقی از نیاز آبی آینده ارائه دهند.بهینه‌سازی مصرف کود با استفاده از فناوری‌های IoT۱. تحلیل وضعیت خاک و تشخیص نیاز به مواد مغذیسنسورهای الکتروشیمیایی و نوری که در خاک نصب می‌شوند، قادرند میزان مواد مغذی موجود در خاک از جمله نیتروژن، فسفر و پتاسیم را اندازه‌گیری کنند. این داده‌ها به کشاورزان کمک می‌کنند تا میزان و نوع کود مورد نیاز را به‌طور دقیق تعیین کنند. به جای مصرف تصادفی و بیش از حد کود، سیستم‌های هوشمند بر اساس داده‌های واقعی، مقدار مناسبی از کود را در زمان و مکان‌های مورد نیاز توصیه می‌کنند.۲. زمان‌بندی دقیق کوددهیتحلیل داده‌های جمع‌آوری شده از حسگرهای خاک، همراه با پیش‌بینی‌های هوش مصنوعی، امکان زمان‌بندی بهینه کوددهی را فراهم می‌کند. این زمان‌بندی به گونه‌ای انجام می‌شود که گیاهان بتوانند به بهترین شکل از مواد مغذی بهره‌مند شوند و از مصرف اضافی که هم موجب آلودگی محیط زیست و هم افزایش هزینه‌های کشاورزی می‌شود، جلوگیری شود.۳. کاهش ضایعات و هزینه‌هابا استفاده از سیستم‌های هوشمند، میزان مصرف کود به حداقل لازم کاهش یافته و از آنجا که کوددهی به صورت هدفمند انجام می‌شود، ضایعات ناشی از کوددهی اضافه به حداقل می‌رسد. این امر نه تنها به بهبود عملکرد محصولات کشاورزی کمک می‌کند، بلکه موجب صرفه‌جویی در هزینه‌های تولید نیز می‌شود.چالش‌ها و راهکارهای اجرایی۱. هزینه‌های اولیه و سرمایه‌گذاریاجرای سیستم‌های هوشمند در کشاورزی نیازمند سرمایه‌گذاری اولیه بالایی است؛ از خرید حسگرهای پیشرفته گرفته تا راه‌اندازی پلتفرم‌های نرم‌افزاری و زیرساخت‌های اینترنتی. اما با گذشت زمان و افزایش بهره‌وری، این هزینه‌ها به سودآوری بلندمدت تبدیل می‌شوند.۲. پیچیدگی فنی و آموزشراه‌اندازی و نگهداری سیستم‌های IoT نیازمند دانش فنی و تخصصی است. بنابراین، آموزش کشاورزان و استفاده از کارشناسان متخصص در این زمینه امری ضروری است تا بتوانند از فناوری به بهترین نحو بهره ببرند.۳. نیاز به زیرساخت‌های اینترنتی پایداراتصال مداوم و پایدار به اینترنت برای عملکرد صحیح سیستم‌های هوشمند حیاتی است. در مناطق روستایی یا دورافتاده، ممکن است نیاز به استفاده از فناوری‌های بی‌سیم مانند LoRa یا ماهواره‌ای برای اطمینان از انتقال داده‌های به موقع وجود داشته باشد.کشاورزی هوشمند با استفاده از فناوری اینترنت اشیا و به‌ویژه حسگرهای متصل، به کشاورزان امکان می‌دهد تا مصرف آب و کود را بهینه کنند. این فناوری با جمع‌آوری داده‌های دقیق از خاک و شرایط محیطی، نه تنها به کاهش هدررفت منابع کمک می‌کند، بلکه بهره‌وری محصولات را نیز افزایش می‌دهد. اگرچه هزینه‌های اولیه و پیچیدگی‌های فنی از چالش‌های موجود به شمار می‌آیند، اما با توسعه فناوری و افزایش آگاهی، آینده کشاورزی هوشمند روشن و پایداری نویدبخش است.با پیاده‌سازی این سیستم‌ها، کشاورزان قادر خواهند بود به صورت هوشمندانه‌تر و با استفاده از داده‌های واقعی، زمان‌بندی آبیاری و کوددهی را تنظیم کرده و در نتیجه هزینه‌های تولید را کاهش داده و محصولات باکیفیت‌تری تولید کنند. این تحول نه تنها به بهبود عملکرد اقتصادی کشاورزی منجر می‌شود، بلکه گامی مؤثر در جهت حفاظت از محیط زیست و استفاده بهینه از منابع طبیعی است.نویسنده : کسری دسترنج cs code (umz mag)cs code (umz mag)Tue, 18 Mar 2025 12:43:25 +0330https://virgool.ir/@umz.computer.mag/با-هوش-مصنوعی-زلزله-خبر-می-کند-wvlyvpzrywx9شبکه پیچیده‌ای از گسل‌ها در زمین وجود دارد که در آن تکه‌های بزرگ سنگ از کنار، روی، زیر یا درون یکدیگر حرکت می‌کنند. این حرکات باعث می‌شوند که فشار عظیمی به‌تدریج در زمین انباشته شود. زمانی که این تنش‌ها بین دو لایه سنگی آزاد شود، انرژی به‌صورت امواج لرزه‌ای به سطح زمین فرستاده شده و لرزش‌هایی ایجاد می‌کند.زمین‌لرزه‌های ویرانگر جان بسیاری را تهدید می‌کنند، به‌طوری‌که به‌طور میانگین سالانه حدود ۱۰ هزار نفر بر اثر زلزله جان خود را از دست می‌دهند و هر سال حداقل یک زلزله با قدرت هشت ریشتر رخ می‌دهد. در حالی که هیچ کاری نمی‌توان برای جلوگیری از وقوع زلزله‌ها انجام داد، درک اینکه کجا احتمال بیشتری برای وقوع دارند و امکان دارد چه قدرتی را آزاد کنند، اولین قدم برای پیش‌بینی زلزله است.قدم دوم: سیستم هشدار زودهنگام (Early Warning System)سیستم‌های هشدار زودهنگام می‌توانند چندین ثانیه پس از شروع زمین‌لرزه از طریق تلفن یا با ارسال سیگنال‌های بلند به مناطق تحت تأثیر هشدار دهند. ابتدا زلزله‌نگارهای نزدیک به گسل، آغاز لرزش را شناسایی کرده و الگوریتم‌های دقیق، اندازه احتمالی زلزله را تعیین می‌کنند. اگر زلزله متوسط یا بزرگ باشد، هشدار ناشی از آن سریع‌تر از خود زلزله به مقصد می‌رسد و زمان ارزشمندی را برای ساکنان ذخیره می‌کند که می‌تواند حیاتی باشد. چنین هشدارهایی که در حال حاضر در کشورهایی مانند آمریکا، ژاپن، ترکیه، ایتالیا و رومانی در دسترس هستند، امید بسیاری از متخصصان به پیشرفت این حوزه را افزایش داده است.اما این سیستم‌ها محدودیت‌هایی دارند. به عنوان مثال، هشدارهای اشتباه (False Positive) یا عدم تشخیص زلزله(False Negative) از مشکلات مهم این سیستم‌ها بوده است. همچنین، این هشدارها تنها بعد از شروع زمین‌لرزه فعال می‌شوند که به معنای پیش‌بینی واقعی زلزله نیست.قدم سوم: ظهور الگوریتم‌های هوش مصنوعی و پیشرفت‌های یادگیری ماشینبرای دهه‌ها، پیش‌بینی زلزله قبل از وقوع کنار گذاشته شده بود و در دنیای علم جدی گرفته نمی‌شد. فعالیت‌های لرزه‌ای بی‌نظم بودند و پیش‌بینی زودهنگام را غیرممکن می‌ساختند. اما پیشرفت‌های اخیر در یادگیری ماشین، ابزار جدیدی را در اختیار دانشمندان قرار داده است تا الگوهای زلزله را تجزیه‌وتحلیل کرده و مدل‌های پیش‌بینی را بهبود ببخشند.یکی از مهم‌ترین دستاوردهای تحقیقاتی مبتنی بر یادگیری ماشین، توانایی آن در پردازش و تفسیر سیگنال‌های صوتی تولید شده توسط اصطکاک بین صفحات زمین است. در گذشته، این سیگنال‌ها به دلیل حجم و پیچیدگی بالا نادیده گرفته می‌شدند، اما اکنون مدل‌های یادگیری ماشین می‌توانند این داده‌ها را تحلیل کرده و الگوهای معناداری استخراج کنند که فراتر از توان انسان است.در آزمایشگاه کریس مارون (Chris Marone’s Lab)، پژوهشگران با فشردن صفحات گرانیتی تحت فشار زیاد، امواج صوتی مشابه زلزله‌های واقعی را تولید کردند. محققان از الگوریتم‌های یادگیری ماشین برای شناسایی الگوها در این سیگنال‌ها استفاده کردند و آن را برای پیش‌بینی زمان وقوع زلزله‌های بعدی در آزمایشگاه آموزش دادند. موفقیت این پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهد که این امواج اطلاعات ارزشمندی دارند که در موقعیت‌های واقعی نیز کاربرد خواهند داشت.به طور کلی، یادگیری ماشین با شناسایی نشانه‌های ظریف وقوع زلزله که در روش‌های آماری قدیمی نادیده گرفته می‌شدند، رویکردهای جدیدی ارائه داده است. به عنوان مثال، یک مطالعه نشان داد که در دو ساعت قبل از وقوع زلزله شدید، پوسته زمین در طول گسل با سرعتی افزایشی دچار تغییر شکل می‌شود. این تغییرات که قبلاً در داده‌های پر از نویز(Noisy Data) پنهان بودند، اکنون با استفاده از الگوریتم‌های پیشرفته شناسایی می‌شوند. نتیجه این مطالعات و مطالعات دیگر، امیدی دوباره به محققان این حوزه داده و بار دیگر این تحقیقات را به عرصه برگردانده است.آخرین نتایج تا امروز: دنیای واقعی در سال ۲۰۲۴ترکیب هوش مصنوعی و زمین‌شناسی در دنیای واقعی نیز نتایج قابل توجهی داشته است. در یکی از آزمایش‌های انجام‌شده، الگوریتم‌های هوش مصنوعی که توسط محققان دانشگاه تگزاس طراحی شده بود، توانستند ۷۰ درصد زلزله‌ها را قبل از وقوع پیش‌بینی کنند. این آزمایش‌ها طی یک دوره هفت‌ماهه در چین اجرا شد و نتایج آن نشان‌دهنده توانمندی‌های قابل‌توجه این فناوری است. تصویر روبه‌رو مکان زمین‌لرزه‌های پیش‌بینی‌شده توسط هوش مصنوعی (نقاط آبی) را در چین نشان می‌دهد که با یک خط قرمز به محل وقوع هر زمین‌لرزه واقعی (نقاط قرمز) متصل شده است.الگوریتم طراحی‌شده توسط این گروه، از داده‌های سال‌های گذشته برای آموزش استفاده کرده و با شناسایی تغییرات نامحسوس در داده‌های واقعی، موفق به ارائه پیش‌بینی‌های دقیق شده است. این مدل در طول آزمایش توانست ۱۴ زلزله را پیش‌بینی کند، شدت زلزله‌ها را با دقت بالا تخمین بزند، یک زلزله را از دست بدهد و هشت هشدار اشتباه ارسال کند.📷باوجود نتایج امیدبخش، هنوز مشخص نیست که آیا همین مدل در سایر نقاط جهان نیز کارایی دارد یا خیر. برای تأیید در شرایط واقعی، نیاز به سال‌ها تحقیق و آزمایش‌های میدانی در مناطق مختلف است، زیرا زمین هر منطقه جغرافیایی با منطقه دیگر متفاوت است.آیا در آینده می‌توان زلزله‌ها را با دقت بالا پیش‌بینی کرد؟شاید... در آینده‌ای نزدیک، با پیشرفت بیشتر تکنولوژی در یادگیری ماشین و دسترسی به داده‌های گسترده‌تر، این هدف به واقعیت تبدیل شود. با این حال، چالش‌های زیادی در این مسیر وجود دارد. هنوز پیدا کردن الگوها بین داده‌های بی‌نظم زمین بسیار دشوار است و جمع‌آوری داده‌های دقیق از پوسته زمین نیز چالش بزرگی محسوب می‌شود. اما تلاش‌های مداوم دانشمندان می‌تواند ما را به پیش‌بینی دقیق‌تر و کارآمدتر زلزله‌ها نزدیک‌تر کند.نویسنده : فاطمه املحیcs code (umz mag)cs code (umz mag)Tue, 18 Mar 2025 12:19:47 +0330https://virgool.ir/@umz.computer.mag/متاورس-و-تاثیر-آن-بر-آینده-ی-صنعت-گردشگری-qcbxfx4kjzqeاز بندر تا تانزانیا، از آلمان تا بریتانیا؛ بدون بلیط و کلافگی، با متاورس سفر کنید!با پیشرفت فناوری، دیگر نگران برنامه‌ریزی‌های پیچیده سفر و هزینه‌های بالا نباشید. متاورس، دنیای دیجیتالی نوظهوری است که تجربه‌های واقعی را به شکلی نوین ارائه می‌دهد و امکان کاوش مکان‌های جدید را تنها با یک کلیک فراهم می‌کند.متاورس چیست؟کلمه متاورس از دو بخش "متا" (به معنی فراتر در زبان یونانی) و "ورس" (به معنی جهان در زبان انگلیسی) تشکیل شده است. این اصطلاح نخستین بار در رمان Snow Crash اثر نیل استیونسن معرفی شد. متاورس جهانی کاملاً مجازی است که در کنار دنیای واقعی ما وجود دارد و با ترکیب فناوری‌هایی مانند واقعیت افزوده (AR)، واقعیت مجازی (VR) و بلاک‌چین، تجربه‌ای فراگیر و تعاملی ایجاد می‌کند. برخلاف تصور عموم، متاورس تنها یک بازی یا دنیای مجازی ساده نیست، بلکه بستری برای تعاملات اجتماعی، کاری و حتی سفرهای مجازی است.متاورس و تحول در صنعت گردشگریبا ظهور متاورس، صنعت گردشگری دستخوش تغییرات اساسی شده است. اهمیت این فناوری در دوران همه‌گیری کرونا به‌خوبی نمایان شد، زیرا امکان تجربه سفرهای مجازی را بدون نیاز به جابه‌جایی فیزیکی فراهم کرد. این فناوری علاوه بر ایجاد تجربه‌های منحصر‌به‌فرد، به کاهش اثرات زیست‌محیطی سفرها کمک شایانی می‌کند.1 .کاوش مقصد برای برنامه‌ریزی بهتربه کمک متاورس، گردشگران می‌توانند از تورهای مجازی استفاده کنند و مکان‌های دیدنی، شهرها و مناظر طبیعی را از خانه خود مشاهده کنند. این فناوری نه‌تنها اشتیاق آن‌ها را برای سفر افزایش می‌دهد، بلکه برنامه‌ریزی را نیز ساده‌تر می‌کند. به‌عنوان مثال، کاربران می‌توانند پیش از رزرو هتل، اتاق‌های آن را به‌صورت مجازی بررسی کنند و حتی در خیابان‌های شهر مقصد گشت‌وگذار کنند تا سفری متناسب با نیازها و سلیقه خود ترتیب دهند.2 .واقعیت افزوده در گردشگری واقعی و حفظ تاریخ و فرهنگواقعیت افزوده(AR) و واقعیت مجازی(VR) امکان بازدید از مکان‌های تاریخی را به شیوه‌ای نوین فراهم می‌کنند. مکان‌هایی که دسترسی به آن‌ها دشوار یا غیرممکن است، مانند کلیسای نوتردام یا شهرهای باستانی آزتک، می‌توانند در بستر متاورس بازسازی شوند. این فناوری به علاقه‌مندان تاریخ کمک می‌کند تا با استفاده از نسخه‌های مجازی، شکوه و عظمت بناهای تاریخی را تجربه کرده و اطلاعات بیشتری درباره آن‌ها کسب کنند.3 .گردشگری پایدار و در دسترسگردشگری مجازی باعث کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای می‌شود، زیرا نیاز به وسایل حمل‌ونقل را کم کرده و از تخریب مکان‌های تاریخی و طبیعی به دلیل ازدحام گردشگران جلوگیری می‌کند. پروژه‌هایی مانند "گردشگری 4.0" با استفاده از فناوری‌هایی نظیر اسکن سه‌بعدی، AR، VR و واقعیت ترکیبی(MR)، تجربه سفر را واقعی‌تر و جذاب‌تر کرده و امکان دسترسی گسترده‌تری به مقاصد گردشگری را فراهم می‌کنند. این ویژگی به‌خصوص برای افرادی که به دلایل مالی، جسمی یا سایر محدودیت‌ها قادر به سفر نیستند، بسیار ارزشمند است.4 .رویدادهای مجازی و تجربه‌های بازی‌وار (Gamification)متاورس به کاربران امکان می‌دهد در رویدادهای فرهنگی، کنسرت‌ها و جشنواره‌ها بدون محدودیت‌های جغرافیایی شرکت کنند. علاوه بر این، هوش مصنوعی می‌تواند راهنماهای شخصی‌سازی‌شده‌ای ارائه دهد که تجربه سفر را جذاب‌تر می‌کند.افزودن عناصر بازی‌وار، مانند مأموریت‌ها و جوایز، می‌تواند سفر را از یک بازدید ساده به یک ماجراجویی تعاملی تبدیل کند. برای مثال، کاربران می‌توانند از طریق یک اپلیکیشن در شهرهای مختلف به جستجوی نمادهای تاریخی بپردازند و در ازای کشف مکان‌های خاص، جوایزی دریافت کنند.کلام آخرمتاورس در حال تغییر شکل صنعت گردشگری است و به افراد این امکان را می‌دهد که بدون نیاز به سفر فیزیکی، از زیبایی‌های جهان لذت ببرند. این فناوری نه‌تنها به کاهش مشکلات زیست‌محیطی و ازدحام گردشگران کمک می‌کند، بلکه فرصت‌های جدیدی را برای افراد مختلف، از جمله کسانی که محدودیت‌های مالی یا جسمی دارند، فراهم می‌سازد. آینده گردشگری در دستان فناوری‌های دیجیتال است و متاورس می‌تواند نقش کلیدی در ایجاد تجربه‌های پایدار و دسترس‌پذیر ایفا کند. نویسنده : امین صفاییcs code (umz mag)cs code (umz mag)Tue, 18 Mar 2025 12:03:44 +0330https://virgool.ir/@umz.computer.mag/گیاهان-مصنوعی-سیانوباکتری-نوآوری-سبز-برای-تصفیه-هوا-و-تولید-انرژی-gebnyzfjlhhiآلودگی هوا و افزایش سطح دی‌اکسید کربن، یکی از چالش‌های جدی جوامع مدرن است که سلامت انسان‌ها و محیط زیست را تحت تأثیر قرار داده است. این چالش به‌ویژه در محیط‌های بسته مثل دفاتر، منازل و ساختمان‌های تجاری، بحرانی‌تر می‌شود. در چنین شرایطی، محققان دانشگاه بینگهمتون به رهبری دکتر سئوک هیون چوی و همکاری مریم رضایی راه‌حل نوآورانه‌ای ارائه داده‌اند: گیاهان مصنوعی سیانوباکتری.این فناوری نوین، با الهام از فرآیند طبیعی فتوسنتز، قادر است علاوه بر تصفیه هوا، انرژی پاک تولید کند. ترکیبی از زیست‌شناسی و فناوری‌های پیشرفته، این گیاهان مصنوعی را به ابزاری قدرتمند برای بهبود کیفیت هوا و کاهش اثرات تغییرات اقلیمی تبدیل کرده است.ساختار و نحوه عملکرد گیاهان مصنوعی سیانوباکتریاین گیاهان با ترکیب سیانوباکتری‌ها (باکتری‌هایی که توانایی فتوسنتز دارند) و فناوری‌های مدرن ساخته شده‌اند. فرآیند کار آن‌ها شامل مراحل زیر است:جذب دی‌اکسید کربن و تولید اکسیژن: سیانوباکتری‌ها دی‌اکسید کربن (CO2) موجود در محیط را جذب کرده و طی فرآیند فتوسنتز، اکسیژن آزاد می‌کنند.تولید جریان الکتریکی: طی این فرآیند، سیانوباکتری‌ها الکترون‌هایی آزاد می‌کنند که توسط الکترودهای پیشرفته‌ای در ساختار گیاه جمع‌آوری شده و به جریان الکتریکی تبدیل می‌شود.استفاده از انرژی تولیدی: انرژی تولیدشده می‌تواند برای تامین برق دستگاه‌های کوچک مثل LED، دماسنج یا سایر تجهیزات کم‌مصرف استفاده شود.اجزای اصلی گیاهان مصنوعیبرگ‌ها: از هیدروژل متخلخل ساخته شده‌اند که نور و گاز را به طور مؤثر جذب می‌کنند. این برگ‌ها نقش اصلی در انجام فرآیند فتوسنتز مصنوعی دارند.ساقه مصنوعی: به‌عنوان کانال انتقال آب و مواد مغذی به برگ‌ها عمل می‌کند. این سیستم از طراحی طبیعی الهام گرفته اما به شیوه‌ای کاملاً مهندسی‌شده کار می‌کند.الکترودها: تقویت‌شده با نانوذرات پیشرفته مانند اکسید آهن و پالادیوم، الکترودها وظیفه جمع‌آوری الکترون‌ها و تولید جریان الکتریکی را بر عهده دارند.مزایای گیاهان مصنوعی سیانوباکتریتصفیه هوا با کارایی بالا: این گیاهان قادر به جذب 90 درصد دی‌اکسید کربن محیط هستند، در حالی که گیاهان طبیعی تنها حدود 10 درصد CO2 را جذب می‌کنند.تولید اکسیژن: تولید مداوم اکسیژن، به بهبود کیفیت هوای داخلی و کاهش مشکلات تنفسی کمک می‌کند.انرژی پاک: جریان الکتریکی تولید شده توسط این گیاهان، منبعی برای تامین انرژی دستگاه‌های کوچک است.نگهداری آسان و کم‌هزینه: برخلاف گیاهان طبیعی، این سیستم نیازی به آبیاری، کوددهی یا مراقبت مداوم ندارد.نصب و استفاده آسان: طراحی کوچک و انعطاف‌پذیر این گیاهان، آن‌ها را مناسب برای هر نوع فضایی می‌کند.آزمایش‌ها و نتایج اولیهدر محیط آزمایشگاهی، گیاهان مصنوعی سیانوباکتری توانستند سطح دی‌اکسید کربن را از 5000 ppm به 500 ppm کاهش دهند. این کاهش قابل توجه، نشان‌دهنده کارایی بالا در تصفیه هوا است. علاوه بر این، سطح اکسیژن نیز به طور چشمگیری افزایش یافت.همچنین، انرژی تولید شده توسط این سیستم توانست یک LED رومیزی را به‌طور مداوم روشن کند. این نتایج نشان‌دهنده پتانسیل بالای این فناوری در کاربردهای روزمره است.چالش‌ها و آینده فناوریبا وجود مزایای قابل توجه، گیاهان مصنوعی سیانوباکتری هنوز با چالش‌هایی روبرو هستند:طول عمر سیانوباکتری‌ها: افزایش ماندگاری این باکتری‌ها برای استفاده طولانی‌مدت ضروری است.بهبود تولید انرژی: برای تامین برق دستگاه‌های پیچیده‌تر، نیاز به بهبود کارایی الکترودها وجود دارد.سیستم‌های ذخیره‌سازی: توسعه روش‌های ذخیره انرژی تولیدشده برای بهره‌وری بیشتر.نقش مریم رضایی در این پروژهمریم رضایی، یکی از پژوهشگران کلیدی این پروژه، در طراحی و توسعه این فناوری نقش برجسته‌ای ایفا کرده است. وی در مقاله علمی منتشرشده در این زمینه، جزئیات عملکرد این فناوری را به اشتراک گذاشته و به تیم تحقیقاتی برای رسیدن به این دستاورد یاری رسانده است.چشم‌انداز آیندهگیاهان مصنوعی سیانوباکتری، با تلفیق علم زیست‌شناسی و فناوری‌های پیشرفته، راه‌حلی هوشمندانه برای تصفیه هوا و تولید انرژی ارائه می‌دهند. این فناوری می‌تواند در آینده‌ای نزدیک به بخش جدایی‌ناپذیر طراحی ساختمان‌های پایدار تبدیل شود.اگر چالش‌های موجود حل شوند، این گیاهان می‌توانند انقلابی در کاهش آلودگی هوا، بهبود کیفیت زندگی و تامین انرژی‌های پاک ایجاد کنند. آینده‌ای سبزتر و پایدارتر، تنها یک گام تا تحقق فاصله دارد.نویسنده : کسری دسترنج منبع: Cyanobacterial Artificial Plants for Enhanced Indoor CarbonCapture and Utilizationcs code (umz mag)cs code (umz mag)Sat, 25 Jan 2025 15:33:02 +0330https://virgool.ir/@umz.computer.mag/نسل-زد-نسلی-متفاوت-در-مواجهه-با-بازار-کار-vct258hz93huنسل زد (Generation Z) که بین سال‌های 1997 تا 2012 متولد شده‌اند، به عنوان اولین نسلی که در دنیای دیجیتال رشد کرده‌اند، ویژگی‌ها و اولویت‌هایی دارند که آن‌ها را از نسل‌های قبلی متمایز می‌کند. این نسل در زمانه‌ای به بلوغ رسیده که تکنولوژی و ارتباطات جهانی با سرعتی بی‌سابقه در حال پیشرفت است و همین باعث شده تا درک آن‌ها از کار و زندگی، و انتظارات‌شان از محیط‌های حرفه‌ای، تغییرات عمده‌ای نسبت به نسل‌های پیشین داشته باشد.با وجود این ویژگی‌های منحصر به فرد، نسل زد در ورود به بازار کار با چالش‌های بزرگی روبه‌رو است؛ از توقعات متفاوت در محیط کار گرفته تا دیدگاه‌های نسل‌های قدیمی‌تر درباره آن‌ها. در ادامه، چالش‌ها و دلایل اصلی این اختلافات را بررسی می‌کنیم و به راهکارهایی برای کاهش شکاف میان نسل‌ها خواهیم پرداخت.ویژگی‌های متمایز نسل زدتسلط بر تکنولوژی و دیجیتال این نسل با تکنولوژی‌هایی همچون اینترنت، گوشی‌های هوشمند، و شبکه‌های اجتماعی بزرگ شده‌اند. به‌عنوان مثال، مهارت آن‌ها در استفاده از ابزارهای دیجیتال و نرم‌افزارها به‌شدت بالاست. اما، در کنار این تسلط، وابستگی زیاد به تکنولوژی ممکن است باعث کاهش تعاملات حضوری و مهارت‌های اجتماعی شود.اهمیت کار معنادار نسل زد به دنبال شغل‌هایی هستند که فراتر از دستمزد و منافع مادی، دارای ارزش معنوی باشند. آن‌ها می‌خواهند تأثیری مثبت در جامعه داشته باشند. به‌طور مثال، کار در سازمان‌های خیریه یا پروژه‌هایی با هدف حفاظت از محیط‌زیست، برای آن‌ها جذاب‌تر است. این موضوع باعث می‌شود بسیاری از مشاغل سنتی و تکراری برای آن‌ها کم‌اهمیت یا حتی خسته‌کننده باشد.انعطاف‌پذیری و تعادل کار و زندگی این نسل از ساختارهای کاری سنتی که نیاز به حضور تمام‌وقت در دفاتر کاری دارد، گریزان هستند. برای آن‌ها، امکان کار از راه دور و ساعات کاری انعطاف‌پذیر اهمیت زیادی دارد. آن‌ها زندگی شخصی و حرفه‌ای را به عنوان دو جنبه جدایی‌ناپذیر می‌دانند که باید در هماهنگی کامل با یکدیگر باشند.چالش‌های نسل زد برای پیدا کردن شغلانتظارات بالا و عدم انطباق با بازار کار نسل زد انتظار دارند که شغل آن‌ها نه‌تنها درآمد مناسبی داشته باشد، بلکه امکان پیشرفت سریع و محیط کاری مثبت را نیز فراهم کند. این انتظارات در بازار کاری که به دلیل رقابت و شرایط اقتصادی محدود شده، باعث کاهش فرصت‌های شغلی برای آن‌ها می‌شود.کمبود تجربه کاری مهارت‌های دیجیتالی بالای این نسل، به تنهایی کافی نیست. بسیاری از کارفرمایان به دنبال افرادی با تجربه کاری عملی هستند. با این حال، نسل زد به دلیل جوانی و ورود تازه به بازار کار، اغلب فاقد این تجربه هستند و ممکن است به همین دلیل فرصت‌های زیادی را از دست بدهند.تمرکز بر علایق شخصی نسل زد تمایل دارد که شغلی را انتخاب کند که با علاقه‌های شخصی‌شان همخوانی داشته باشد. این ویژگی هرچند تحسین‌برانگیز است، اما در بازار کاری که ممکن است نیازمند سازگاری و انعطاف باشد، آن‌ها را محدود می‌کند.رقابت شدید و تکنولوژی‌محور بودن بازار کار با رشد اتوماسیون و هوش مصنوعی، بسیاری از مشاغل سنتی از بین رفته یا به مهارت‌های تخصصی‌تری نیاز پیدا کرده‌اند. این تغییرات باعث شده تا نسل زد مجبور به یادگیری مداوم و به‌روزرسانی مهارت‌های خود باشند.چرا نسل‌های دیگر با نسل زد مشکل دارند؟تفاوت در ارزش‌ها و سبک زندگی شکاف فرهنگی میان نسل زد و نسل‌های قدیمی‌تر (مانند نسل ایکس و وای) باعث ایجاد سوءتفاهم می‌شود. نسل‌های گذشته، تعهد و پشتکار را در ساعات کاری طولانی و حضور دائم در محیط کار می‌بینند، در حالی که نسل زد به دنبال تعادل و انعطاف‌پذیری است.سبک کاری متفاوت نسل زد به‌دلیل رشد در دنیای دیجیتال، بیشتر به کار از راه دور و ابزارهای آنلاین عادت دارند. این رویکرد برای مدیران قدیمی‌تر که به روش‌های سنتی عادت کرده‌اند، چالش‌برانگیز است و ممکن است به‌عنوان تنبلی یا عدم تعامل تلقی شود.سرعت تغییرات تکنولوژیکی توانایی نسل زد در پذیرش و تطبیق سریع با فناوری‌های جدید، گاهی باعث می‌شود که کارکنان قدیمی‌تر احساس تهدید کنند. این حس رقابت می‌تواند به سوءتفاهم و اختلاف نظرها دامن بزند.راهکارهایی برای کاهش چالش‌ها و بهبود تعامل میان نسل‌هاآموزش متقابل و همکاری نسلی که مهارت‌های دیجیتال را به خوبی بلد است (نسل زد) می‌تواند در آموزش فناوری به نسل‌های قدیمی‌تر کمک کند. در مقابل، نسل‌های قدیمی‌تر می‌توانند تجربیات مدیریتی و مهارت‌های بین‌فردی را به نسل زد انتقال دهند.ایجاد محیط کاری منعطف سازمان‌ها با ارائه گزینه‌هایی همچون ساعات کاری انعطاف‌پذیر و امکان کار از راه دور، می‌توانند نسل زد را جذب و حفظ کنند.تأکید بر معنا و اهداف مشترک نسل زد به دنبال معنا در کار است. سازمان‌ها می‌توانند با تعریف اهداف بزرگ‌تر و ایجاد حس همبستگی، انگیزه بیشتری برای آن‌ها فراهم کنند.سرمایه‌گذاری در برنامه‌های توسعه مهارت ارائه فرصت‌های کارآموزی، پروژه‌های موقتی و برنامه‌های آموزشی می‌تواند به نسل زد کمک کند تا تجربه کاری لازم را به دست آورند.نسل زد با رویکرد و ویژگی‌های متفاوت خود، می‌تواند تحولی در بازار کار ایجاد کند. با درک نیازها و انتظارات این نسل و ایجاد فضای مناسب، سازمان‌ها نه‌تنها می‌توانند از چالش‌ها عبور کنند، بلکه از پتانسیل‌های بالای این نسل برای رشد و نوآوری بهره‌مند شوند. به همین دلیل، تطبیق محیط‌های کاری با این تغییرات، نه تنها ضروری است، بلکه آینده‌نگرانه‌ترین راه‌حل برای پیشرفت است.نویسنده : کسری دسترنجمنبع : THE PRINCE’S TRUST NATWEST YOUTH INDEX 2024cs code (umz mag)cs code (umz mag)Sat, 25 Jan 2025 15:21:17 +0330https://virgool.ir/@umz.computer.mag/هدستی-که-افسردگی-را-درمان-می-کند-فناوری-به-کمک-احساسات-psyylosf7d1rهدستی که افسردگی را درمان می‌کند: فناوری به کمک احساساتشاید شما هم این جمله را شنیده باشید: "افسردگی شبیه یک سایه سنگین است که هیچ‌وقت دست از سر آدم برنمی‌دارد." تصور کنید بتوانید این سایه را با زدن یک هدست کنار بزنید. شاید در نگاه اول عجیب یا حتی تخیلی به نظر برسد، اما این ایده، به لطف پیشرفت فناوری، در حال تبدیل شدن به واقعیت است.از رویا تا واقعیتماجرا از اوایل دهه ۲۰۰۰شروع شد؛ زمانی که دانشمندان به بررسی راه‌های جدیدی برای درمان افسردگی پرداختند. در آن زمان، مفهومی به نام تحریک مغناطیسی ترانس‌کرانیال(TMS) در حال جلب توجه بود.TMS از میدان‌های مغناطیسی برای تحریک بخش‌هایی از مغز استفاده می‌کند که در تنظیم احساسات و حالت روحی نقش دارند. ایده ساده بود: اگر بتوان مغز را به درستی تنظیم کرد، شاید بتوان افسردگی را مهار کرد.اما مشکل این بود که روش‌های اولیه TMS پیچیده و دست‌وپاگیر بودند. بیمار باید به مراکز خاصی مراجعه می‌کرد و تحت درمان قرار می‌گرفت. همین باعث شد که ایده ساخت هدست‌هایی قابل حمل شکل بگیرد؛ دستگاه‌هایی که کاربر بتواند در خانه از آن‌ها استفاده کند.یک ابزار کوچک، تأثیری بزرگاینجا بود که هدست‌های درمان افسردگی پا به میدان گذاشتند. این هدست‌ها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که روزانه چند ساعت پوشیده شوند و با ارسال پالس‌های مغناطیسی به مغز، به بهبود حالت روحی فرد کمک کنند.تأثیر این هدست‌ها برای بسیاری از افراد قابل توجه بوده است. تصور کنید فردی که از افسردگی شدید رنج می‌برد و شاید حتی از بیرون رفتن از خانه هراس دارد، بتواند با زدن این هدست، کمی آرامش پیدا کند.داستان پشت موفقیت‌هایکی از کسانی که در توسعه این هدست‌ها نقش مهمی داشته، دکتر ماریو فرری است. او که یک عصب‌شناس برجسته است، سال‌ها روی فناوری‌های مغزی کار کرده و در نهایت به این نتیجه رسید کهTMS می‌تواند در قالبی کوچک‌تر و قابل حمل ارائه شود. در کنار او، دکتر سارا هالینگز‌ورث، روانشناس متخصص در نورومدولاسیون، نیز تحقیقات بسیاری انجام داده است. او معتقد است که هدست‌ها می‌توانند به عنوان مکملی برای درمان‌های سنتی استفاده شوند.Overview of models in the AIRE platformچالش‌ها و امیدهاالبته هر فناوری جدید با چالش‌های خود همراه است.هزینه: این دستگاه‌ها هنوز برای بسیاری از افراد گران هستند.اثرات بلندمدت: محققان هنوز نمی‌دانند استفاده طولانی‌مدت از این هدست‌ها چه تأثیری بر مغز خواهد داشت.وابستگی: آیا ممکن است افراد بیش از حد به این دستگاه‌ها متکی شوند؟با این حال، این نگرانی‌ها نتوانسته جلوی پیشرفت را بگیرد. شرکت‌ها در حال کار روی نسخه‌های پیشرفته‌تر و ارزان‌تر هستند.آینده‌ای روشن‌تردر آینده نزدیک، شاید هدست‌ها تنها به درمان افسردگی محدود نشوند. محققان در حال بررسی امکان ادغام این فناوری با روش‌های روان‌درمانی، مانند درمان شناختی-رفتاری (CBT) هستند. تصور کنید هدستی که نه تنها مغز شما را تنظیم می‌کند، بلکه شما را در طول روز همراهی می‌کند، تمرین‌هایی برای بهبود افکارتان ارائه می‌دهد و حتی شما را در لحظات سخت تشویق می‌کند.فناوری در خدمت احساساتهدست‌های درمان افسردگی نماد امید و نوآوری هستند. آن‌ها نشان می‌دهند که چگونه علم و فناوری می‌توانند به انسان کمک کنند تا با چالش‌های سخت زندگی، از جمله افسردگی، مقابله کند.شاید روزی برسد که هر خانه‌ای یک هدست درمان افسردگی داشته باشد. و شاید این ابزارهای کوچک، بتوانند دنیا را کمی آرام‌تر و زندگی را کمی شادتر کنند.به نظر شما، آیا این فناوری می‌تواند زندگی افراد را دگرگون کند؟نویسنده : نلیسا زارع نژادمنبع : Artificial intelligence-enabled electrocardiogram for mortality and cardiovascular risk estimation: a model development and validation studycs code (umz mag)cs code (umz mag)Sat, 25 Jan 2025 15:05:26 +0330https://virgool.ir/@umz.computer.mag/نوآوری-در-حس-لامسه-ربات-ها-سفر-به-دنیای-جدید-تعاملات-فیزیکی-bcjc1c2momc5در حالی که انسان‌ها به‌طور طبیعی با محیط فیزیکی خود تعامل دارند، برای ربات‌ها این امر همچنان چالشی بزرگ است. در دنیایی که ربات‌ها قادر به دیدن، شنیدن، صحبت کردن و حتی تصمیم‌گیری هستند، یک حس مهم هنوز جای پیشرفت زیادی دارد: حس لامسه.معرفی متا اسپارش: حسگر لامسه‌ای برای آیندهتصور کنید رباتی که نه‌تنها می‌تواند جسمی را لمس کند، بلکه می‌تواند نیروی لمس خود را اندازه‌گیری، بافت سطح را تشخیص و حتی لغزش اشیاء را پیش‌بینی کند. این چشم‌انداز به لطف فناوری جدیدی به نام متا اسپارش (Meta Sparsh) به واقعیت نزدیک‌تر شده است.متا اسپارش به عنوان اولین حسگر لامسه همه‌منظوره که بر اساس بینایی عمل می‌کند، تحولی در قابلیت‌های لمسی ربات‌ها ایجاد کرده است. این حسگر، به کمک الگوریتم‌های یادگیری خودنظارتی(SSL)، توانایی پردازش و درک لمسی ربات‌ها را به سطحی جدید ارتقا داده است.لمس، احساس، و تحلیل: قابلیت‌های بی‌نظیر متا اسپارشیکی از ویژگی‌های برجسته متا اسپارش، بهره‌گیری از یک پایگاه داده عظیم شامل بیش از 460 هزار تصویر لمسی است. این داده‌ها به حسگر امکان می‌دهند تا اصول پایه حس لامسه را فراگرفته و در موقعیت‌های مختلف از آن استفاده کند. بیایید به برخی از این قابلیت‌ها نگاهی بیندازیم:تشخیص لغزش (Slip Detection) حسگر متا اسپارش می‌تواند در کمتر از 80 میلی‌ثانیه لغزش یک شیء را شناسایی کرده و واکنش نشان دهد؛ سرعتی که عملکرد آن را با واکنش‌های انسان قابل‌مقایسه می‌کند.تخمین نیرو (Force Estimation) درک میزان نیروی واردشده هنگام گرفتن یا حرکت دادن یک جسم، از دیگر توانایی‌های این حسگر است. این قابلیت به ربات‌ها اجازه می‌دهد وظایف حساسی مانند جابه‌جایی اشیاء شکننده را با دقت بالا انجام دهند.شناسایی موقعیت اشیاء (Pose Estimation) ربات‌های مجهز به متا اسپارش می‌توانند تغییرات وضعیت اشیاء را در حین جابه‌جایی شناسایی کنند. این توانایی برای کارهایی مانند مونتاژ قطعات یا کنترل دقیق حرکات اهمیت بالایی دارد.پیش‌بینی پایداری (Grasp Stability) یکی از چالش‌های بزرگ ربات‌ها در گرفتن اشیاء، حفظ پایداری آن‌هاست. متا اسپارش با دقتی نزدیک به 80 درصد می‌تواند پیش‌بینی کند که آیا شیء در دست ربات پایدار باقی می‌ماند یا خیر.تشخیص بافت (Textile Recognition) توانایی تشخیص تفاوت بین بافت‌های مختلف مانند پنبه، چرم یا پلی‌استر از دیگر ویژگی‌های این حسگر است. این قابلیت در صنایعی مانند نساجی یا پوشاک می‌تواند انقلابی ایجاد کند.برنامه‌ریزی حرکات (Bead Maze) در یک آزمایش جالب، متا اسپارش توانست عملکرد بهتری نسبت به حسگرهای سنتی در هدایت مهره‌ها در یک مسیر خاص از خود نشان دهد.نموداری از عملکرد اسپارش در سه سنسور مختلف (Digit،GelSight وGelSight mini )پلی بین دنیای فیزیکی و دیجیتالمتا اسپارش، نه تنها درک ربات‌ها از محیط فیزیکی را بهبود بخشیده، بلکه راه را برای تعاملات انسانی و رباتیک مؤثرتر باز کرده است. این فناوری می‌تواند در صنایع مختلف از پزشکی گرفته تا تولید، نقش‌های متنوعی ایفا کند و ربات‌ها را از ابزارهای ساده به همکارانی هوشمند و کارآمد تبدیل کند.اگرچه این فناوری هنوز در حال توسعه است، اما تأثیرات آن بر آینده تعاملات فیزیکی هوش مصنوعی غیرقابل انکار است. روزی را تصور کنید که ربات‌ها بتوانند مثل انسان‌ها، لمس کنند، حس کنند و با دنیای پیرامون خود تعامل واقعی برقرار کنند. متا اسپارش قدمی بلند به سوی این آینده است.نویسنده : فاطمه املحی منبع : ai.meta.comcs code (umz mag)cs code (umz mag)Sat, 25 Jan 2025 14:50:04 +0330https://virgool.ir/@umz.computer.mag/گجت-های-پوشیدنی-از-گذشته-تا-آینده-ای-هوشمند-ous0pj9gbi7sآیا بدون ساعت هوشمند تان می‌توانید ورزش کنید؟ شاید شما هم از آن دسته افرادی باشید که جوابشان به این سؤال "نه" است. گجت‌های پوشیدنی این روزها چنان در زندگی ما جا باز کرده‌اند که تصور روزهایی بدون آن‌ها سخت است. از ساعت‌هایی که خواب و ضربان قلبمان را اندازه می‌گیرند، تا عینک‌هایی که دنیا را با واقعیت افزوده ترکیب می‌کنند؛ این گجت‌ها زندگی ما را هوشمندتر و حتی کمی جالب‌تر کرده‌اند. اما این داستان از کجا شروع شد و به کجا خواهد رسید؟ریشه‌های تاریخی گجت‌های پوشیدنیشاید عجیب باشد، اما اولین گجت‌های پوشیدنی، عینک‌های طبی قرن سیزدهم بودند. در قرن پانزدهم نیز ساعت‌های مکانیکی کوچکی ساخته شدند که قابلیت پوشیدن داشتند. اما وقتی صحبت از گجت‌های پوشیدنی هوشمند به میان می‌آید، داستان به دهه ۱۹۶۰ و اختراع کامپیوتری کوچک توسط ادوارد تورپ و کلود شانونبازمی‌گردد. این دستگاه که در کفش یا کمربند قماربازان جاسازی می‌شد، به آن‌ها در تقلب بازی رولت کمک می‌کرد!دهه ۱۹۷۰، گجت‌های پوشیدنی مدرن‌تر و محبوب‌تری وارد بازار شدند. ساعت‌های ماشین‌حسابی پولسار و بعدتر واکمن سونی از اولین دستگاه‌هایی بودند که به نماد فرهنگ مد و فناوری تبدیل شدند. در دهه‌های بعد، ردیاب‌های تناسب اندام، هدست‌های بلوتوث، و ساعت‌های هوشمند به تدریج راه خود را به زندگی روزمره ما باز کردند.فناوری‌های پوشیدنی کاربردهای گسترده‌ای دارند، مانند ردیابی سلامت و تناسب اندام، پایش بیماری‌های مزمن، کاربری در بازی‌های تعاملی، وارسی کارکرد و مسیریابیگجت‌های پوشیدنی و سلامت: دستیاری برای تندرستیامروزه یکی از مهم‌ترین کاربردهای گجت‌های پوشیدنی، مدیریت سلامت کاربران است. ردیاب‌های تناسب اندام و ساعت‌های هوشمند می‌توانند اطلاعاتی از جمله ضربان قلب، سطح اکسیژن خون و کیفیت خواب را اندازه‌گیری کنند. برای مثال، پیکسل واچ ۳ گوگل، داده‌های تناسب اندام شما را به هوش مصنوعی ارسال می‌کند و برایتان برنامه‌ریزی ورزشی شخصی ارائه می‌دهد.اپل واچ نیز با دقت بالا در اندازه‌گیری علائم حیاتی، به یک دستیار سلامت قابل اعتماد تبدیل شده است. جالب‌تر اینکه، ایرپاد پرو می‌تواند به عنوان سمعک برای افراد کم‌شنوا عمل کند.از طرف دیگر، فناوری‌های پیشرفته‌تر مانند سنسورهای قند خون پوشیدنی، به بیماران دیابتی کمک می‌کنند تا بدون نیاز به اندازه‌گیری‌های مکرر، سطح قند خون خود را پایش کنند. این نوآوری‌ها نه تنها راحتی بیشتری فراهم کرده‌اند، بلکه به مدیریت بهتر بیماری‌ها نیز کمک کرده‌اند.سرگرمی و آموزش: تجربه‌های تعاملیگجت‌های پوشیدنی در دنیای سرگرمی هم تحولی بزرگ ایجاد کرده‌اند. هدست‌های واقعیت مجازی (VR) و واقعیت افزوده (AR)، تجربه‌هایی کاملاً تعاملی ارائه می‌دهند. برای مثال، با استفاده از ویژن پرو اپل یا متا کوئست می‌توانید خود را در دنیای بازی‌ها و فیلم‌ها غرق کنید.در حوزه آموزش نیز، هدست‌های AR و VR به دانش‌آموزان امکان می‌دهند تا مفاهیم پیچیده را در محیط‌های تعاملی یاد بگیرند. شبیه‌سازهای پزشکی، محیطی امن برای تمرین مهارت‌های حساس و پرخطر فراهم می‌کنند.چالش‌ها و آینده گجت‌های پوشیدنیاما این فناوری‌ها بی‌چالش نیستند.حریم خصوصی: این دستگاه‌ها حجم زیادی از داده‌های شخصی را جمع‌آوری می‌کنند که در صورت سوءاستفاده، می‌تواند خطرناک باشد.وابستگی بیش از حد: اتکا به گجت‌ها ممکن است به مرور مشکلات اجتماعی یا روانی ایجاد کند.محدودیت‌های پزشکی: بسیاری از این گجت‌ها هنوز تأییدیه‌های رسمی پزشکی ندارند و تنها برای نظارت عمومی طراحی شده‌اند.با این حال، آینده گجت‌های پوشیدنی روشن به نظر می‌رسد. پیشرفت در باتری‌ها، ادغام هوش مصنوعی، و طراحی‌های زیباتر و دقیق‌تر، این دستگاه‌ها را روزبه‌روز هوشمندتر و کاربردی‌تر می‌کنند. حتی ایده‌هایی مانند شارژ گجت از طریق انرژی بدن (Power-over-Skin) نیز در حال توسعه است.پایان یک شروعگجت‌های پوشیدنی، سفری طولانی را از عینک‌های ساده قرون گذشته تا ساعت‌های هوشمند مدرن پیموده‌اند. آن‌ها نه تنها زندگی ما را آسان‌تر کرده‌اند، بلکه ما را با امکاناتی آشنا کرده‌اند که زمانی فقط در تخیل ما وجود داشتند. در آینده، این دستگاه‌ها بیش از پیش بخشی از ما خواهند شد؛ شاید حتی بیشتر از می‌بندی که بدون آن ورزش نمی‌کنید!نویسنده : امین صفاییمنابع :techtarget.comaxial.acs.orgcs code (umz mag)cs code (umz mag)Sat, 25 Jan 2025 14:33:49 +0330https://virgool.ir/@umz.computer.mag/انقلاب-در-تشخیص-حملات-قلبی-تراشه-ای-که-زندگی-ها-را-نجات-می-دهد-e4pznubf0lhgحملات قلبی همچنان یکی از دلایل اصلی مرگ و میر در سراسر جهان هستند. با وجود پیشرفت‌های پزشکی، بسیاری از این موارد به دلیل تشخیص دیرهنگام رخ می‌دهند. اما حالا، فناوری جدیدی پا به عرصه گذاشته است که می‌تواند این روند را تغییر دهد: تراشه‌های پیشرفته تشخیص حمله قلبی.چگونه تراشه به کمک قلب می‌آید؟این تراشه‌ها با استفاده از سنسورهای پیشرفته و الگوریتم‌های هوشمند، داده‌های حیاتی بدن را به صورت لحظه‌ای جمع‌آوری و تحلیل می‌کنند. برای مثال، ضربان قلب (ECG)، فشار خون، و تغییرات دیگر در وضعیت فیزیولوژیکی توسط این تراشه‌ها رصد می‌شود. زمانی که این داده‌ها نشانه‌هایی از خطر را نشان دهند، تراشه می‌تواند در چند دقیقه قبل از وقوع حمله قلبی هشدار دهد. این قابلیت می‌تواند تفاوت میان زندگی و مرگ را برای بسیاری از بیماران رقم بزند.چرا این تراشه یک تغییر بازی است؟این فناوری چندین مزیت کلیدی دارد:تشخیص زودهنگام: تراشه‌ها قادرند کوچک‌ترین تغییرات نگران‌کننده در الگوی عملکرد قلب را شناسایی کنند،که به معنای شناسایی حمله قلبی پیش از وقوع آن است.عملکرد غیرتهاجمی و آسان: نصب و استفاده از این تراشه‌ها به سادگی انجام می‌شود و نیازی به جراحی یا روش‌های پیچیده ندارد.اطلاعات دقیق: تراشه‌ها با تحلیل لحظه‌ای داده‌ها، اطلاعاتی قابل‌اعتماد به پزشکان و بیماران ارائه می‌دهند و به آن‌ها کمک می‌کنند وضعیت سلامت را بهتر درک کنند.تأثیرات اجتماعی و اقتصادیاین تکنولوژی نه تنها می‌تواند به نجات جان افراد کمک کند، بلکه بار اقتصادیناشی از هزینه‌های درمانی مرتبط با حملات قلبی را کاهش می‌دهد.کاهش تعداد بستری‌ها و جراحی‌های اضطراریصرفه‌جویی در هزینه‌های طولانی‌مدت مراقبتبهبود کیفیت زندگی بیمارانچالش‌های پیش روبا وجود مزایای فراوان، چالش‌هایی نیز وجود دارد:حریم خصوصی داده‌ها: جمع‌آوری داده‌های حساس سلامتی ممکن است نگرانی‌هایی در زمینه امنیت اطلاعات ایجاد کند.دقت و اطمینان: هنوز نیاز به تحقیقات بیشتری است تا دقت و عملکرد این تراشه‌ها در شرایط مختلف تضمین شود.پذیرش عمومی: برخی از افراد ممکن است به دلیل موانع فرهنگی یا ناآگاهی، از استفاده از این فناوری خودداری کنند.آینده روشن‌تر با تراشه‌های پیشرفتهاین تراشه‌ها راهی به سوی مراقبت‌های بهداشتی هوشمندتر و مؤثرتر باز کرده‌اند. با گسترش تحقیقات و توسعه، می‌توان انتظار داشت که این فناوری نقش مهمی در کاهش مرگ و میر ناشی از بیماری‌های قلبی ایفا کند.یک زندگی نجات‌یافته، یک دنیا ارزش دارد. تراشه‌های تشخیص حمله قلبی، نه‌تنها می‌توانند جان انسان‌ها را نجات دهند، بلکه نشانگر آینده‌ای هستند که در آن فناوری و سلامت دست در دست هم، جهانی بهتر و سالم‌تر را برای همه ما به ارمغان می‌آورند.نویسنده : نلیسا زارع نژادمنابع :ucl.ac.ukcs code (umz mag)cs code (umz mag)Sat, 25 Jan 2025 14:10:15 +0330https://virgool.ir/@umz.computer.mag/اینترنت-داستان-تحول-ارتباطات-جهانی-ycplem0s5q5uاینترنت: داستان تحول ارتباطات جهانیدر روزگاری نه چندان دور، ارتباطات انسان‌ها محدود به نامه‌نگاری‌های کاغذی و تماس‌های تلفنی بود. تصور کنید، برای رساندن خبری از شهری به شهر دیگر، باید روزها منتظر ماند تا نامه‌ای به مقصد برسد. اما در دنیای امروز، فقط چند کلیک کافی است تا پیام شما در کسری از ثانیه به هر نقطه‌ای از جهان برسد. این معجزه را مدیون اینترنت هستیم؛ پدیده‌ای که زندگی انسان‌ها را برای همیشه دگرگون کرد.چگونه همه‌چیز آغاز شد؟نقشهٔ منطقی آرپانت، مارس ۱۹۷۷ماجرا از اواخر دهه ۱۹۶۰ آغاز شد، زمانی که گروهی از دانشمندان با ایده اتصال کامپیوترها به یکدیگر دست‌وپنجه نرم می‌کردند. در رأس این نوآوری، پروژه‌ای به نام ARPANET توسط وزارت دفاع آمریکا شکل گرفت. هدف ساده بود: ساخت شبکه‌ای که بتواند حتی در شرایط بحرانی مانند جنگ، ارتباطات را حفظ کند. افرادی مانند دونالد دیویس، وینتون سرف و باب کان با طراحی پروتکل‌هایی مانند TCP/IP، بنیان اینترنت مدرن را پایه‌ریزی کردند.سر تیموتی جان برنرز- لی معروف به تیم برنرز-لی مردی است که شبکه وب جهان گستر را ساخت.در ادامه، با ظهور تیم برنرز لی در دهه ۱۹۹۰، همه‌چیز رنگ و بوی تازه‌ای به خود گرفت. او با اختراع وب جهانی (WWW)، اینترنت را از ابزاری علمی به فضایی برای عموم مردم تبدیل کرد. حالا دیگر هر کسی می‌توانست با استفاده از مرورگرها به اطلاعات دسترسی پیدا کند.تغییر چهره جهان با اینترنتبا گذر زمان، اینترنت نه‌تنها ارتباطات، بلکه تمامی ابعاد زندگی انسان‌ها را تحت تأثیر قرار داد:1. ارتباطات بدون مرز: از ایمیل گرفته تا ویدیوکنفرانس، ارتباطات بین انسان‌ها به‌سرعت و به‌راحتی انجام می‌شود. این فناوری، زمین را به یک دهکده جهانی تبدیل کرده است.2. تحول در کسب‌وکار: فروشگاه‌های اینترنتی مانند آمازون و ای‌بی، بازار سنتی را متحول کردند. حالا دیگر خرید و فروش تنها به حضور فیزیکی در فروشگاه محدود نیست؛ کافی است تلفن همراه خود را بردارید و هرچه می‌خواهید سفارش دهید.3. آموزش و تحقیق: دانشجویان از سراسر جهان می‌توانند در دوره‌های آنلاین شرکت کنند، با متخصصان تعامل داشته باشند و به منابعی دسترسی پیدا کنند که شاید هیچ‌گاه در کتابخانه‌های فیزیکی یافت نشوند.چالش‌هایی که باید به آن‌ها پرداختالبته اینترنت همیشه هم گل و بلبل نبوده است. با گسترش این فناوری، مشکلاتی نیز به وجود آمد:حریم خصوصی: بسیاری از داده‌های شخصی ما اکنون در دنیای آنلاین ذخیره می‌شود. این مسئله، نگرانی‌هایی درباره امنیت اطلاعات ایجاد کرده است.انتشار اطلاعات غلط: شبکه‌های اجتماعی گاه به بستری برای شایعات و اخبار جعلی تبدیل می‌شوند.امنیت سایبری: حملات هکری می‌توانند زیرساخت‌های اینترنتی و حتی دولت‌ها را تهدید کنند.آینده‌ای روشن در انتظار اینترنتحال، اینترنت در حال ورود به مرحله‌ای جدید از تکامل است. فناوری‌های نوینی مانند اینترنت اشیا(IoT) و متاورس، آینده‌ای را ترسیم می‌کنند که در آن، زندگی ما بیش از پیش به دنیای دیجیتال گره خواهد خورد. همچنین، پیشرفت در فناوری‌های ماهواره‌ای این امکان را فراهم می‌کند که حتی مناطق دورافتاده نیز به اینترنت دسترسی پیدا کنند.نتیجه‌گیری: اینترنت؛ سفری بی‌پایانداستان اینترنت، داستان انسان‌هایی است که با همت و تلاش، مرزهای غیرممکن را شکستند. این فناوری نه‌تنها جهان را متصل‌تر کرد، بلکه به انسان‌ها این امکان را داد تا بیش از هر زمان دیگری به اطلاعات، ارتباطات و امکانات دسترسی داشته باشند. هرچند با چالش‌هایی روبه‌رو هستیم، اما آینده اینترنت، آینده‌ای پر از امید و فرصت‌های بی‌پایان است.نویسنده : مبینا علی پورمنابع: wikipediaShanbemag.comNaationsquid(youtube)Life noggin(youtube)cs code (umz mag)cs code (umz mag)Sat, 25 Jan 2025 12:58:05 +0330https://virgool.ir/@umz.computer.mag/نسخه-ششم-نشریه-علوم-رایانه-ای-بهمن-1403-fpjjvwjtnspb🎯 گاهنامه علوم رایانه‌ای منتشر کردنسخه ششم نشریه علوم رایانه ای بهمن 1403:مقالات این نسخه به ترتیب : ۱. اینترنت: داستان تحول ارتباطات جهانینویسنده : مبینا علی پور۲.انقلابی در تشخیص حملات قلبینویسنده : نلیسا زارع نژاد۳.گجت‌های پوشیدنی: از گذشته تا آینده‌ای هوشمندنویسنده : امین صفایی۴.نوآوری در حس لامسه ربات‌ها: سفر به دنیای جدید تعاملات فیزیکی نویسنده : فاطمه املحی ۵.گیاهان مصنوعی سیانوباکتری: نوآوری سبز برای تصفیه هوا و تولید انرژینویسنده : کسری دسترنج ۶.هدستی که افسردگی را درمان می کندنویسنده : نلیسا زارع نژاد۷.نسل زد: نسلی متفاوت در مواجهه با بازار کار نویسنده : کسری دسترنجcs code (umz mag)cs code (umz mag)Sat, 25 Jan 2025 12:46:12 +0330https://virgool.ir/@umz.computer.mag/آینده-خودرو-های-خودران-به-چه-سمتی-خواهد-رفت-wyoyftwu6zr3اگر فیلم «من ربات هستم» رو دیده باشید، حتماً می‌دونید منظور از ماشین خودران چیه. شاید هم اولین بار بتمن رو توی ماشین خودرانش دیده باشید. ولی اگه خیلی اهل فیلم دیدن نیستید، احتمالاً ایلان ماسک رو می‌شناسید؛ همون مالک فعلی اکس (که قبلاً توییتر بود). تسلا هم یکی از معروف‌ترین (و در عین حال جنجالی‌ترین) محصولات دنیا رو داره. تسلا بیشتر از اینکه روی خود ماشین تمرکز کنه، روی تکنولوژی‌هاش کار می‌کنه، اما خوشبختانه این مقاله درباره تسلا نیست! چون در واقع، همه ماشین‌های خودران الکتریکی نیستن!پدربزرگ ماشین‌های خودران: «چندلر شگفت‌انگیز»حالا بریم یه چند دهه برگردیم عقب، حدود 100 سال پیش، وقتی که اولین خودروی خودران تو خیابون‌های نیویورک دیده شد. اون زمان شرکتی به اسم پرتومهار هودینا که تو زمینه تجهیزات رادیویی فعالیت می‌کرد، یک ماشین چندلر مدل 1926 ساخت که بهش می‌گفتن "اعجاز آمریکایی". این ماشین با کمک یه آنتن که پشتش بود، ماشین جلویی رو که راننده داشت، دنبال می‌کرد. حالا، این ماشین بازیگوش تو خیابون نیویورک به زور از تصادف با چند تا ماشین سنگین و یه کامیون شیر فرار کرد ولی آخرش با یه ماشین سواری تصادف کرد. خیلیا فکر می‌کردن که یه نفر مخفیانه داشته ماشین رو کنترل می‌کرده. اگه منم بودم، شاید باورم نمی‌شد!بعد از چندلر، تو دهه 50 و 60 میلادی، ماشین‌های خودران بهتری هم اومدن. برای مثال جنرال موتورز یه سری ماشین آزمایشی ساخت به اسم «فایربرد» (به معنای پرنده آتشین) که ادعا می‌کرد این ماشین‌ها می‌تونن راننده رو که در حال استراحته، از تو یه بزرگراه اتوماتیک رد کنن. یکی دیگه از این نمونه‌ها، «اتموس» (FX Atmos) از شرکت فورد بود که شبیه جت جنگنده طراحی شده بود و سال 1954 تو نمایشگاه شیکاگو رونمایی شد. این ماشین یه رادار مخصوص داشت.تو اروپا هم داستان خودران‌ها داغ بود. مثلاً تو دهه 60 میلادی، یه سیتروئن دی‌اس بدون راننده داشت می‌تاخت! آزمایشگاه تحقیقات حمل و نقل (TRL) با نصب کابل‌های مغناطیسی تو یه جاده اختصاصی، تونست این ماشین رو هدایت کنه. گفته شده که این سیتروئن تو پیست آزمایشیش با سرعت 130 کیلومتر در ساعت بدون تخطی از مسیر و در هر شرایط آب و هوایی حرکت می‌کرد و حتی از یه راننده واقعی هم بهتر عمل می‌کرد!ماشین‌های خودران امروزی: از بچه‌گربه‌های ایرانی تا جگوار هوشمند بریتانیاییحالا می‌پرسید که بدون دوربین و هوش مصنوعی هم میشه ماشین خودران ساخت؟ جواب این سوال خیلی راحت نیست؛ هم آره و هم نه! انجمن بین‌المللی مهندسان خودرو (SAE International) یه استاندارد صنعتی داره که خودروهای خودران رو از سطح 0 تا 5 دسته‌بندی کرده. مثلاً خودروهای سطح 0 اصلاً اتوماسیونی ندارن. بیشتر ماشین‌های ایرانی هم دقیقاً تو همین سطح هستن. البته یه سری امکانات کمکی مثل دوربین دنده عقب، هشدار نقطه کور یا ترمز اضطراری دارن که به راننده کمک می‌کنه. اما آخر سر، همه چیز به راننده برمی‌گرده؛ از فرمان دادن گرفته تا تنظیم سرعت با پدال گاز و ترمز.ماشین‌های سطح 1: کمک، ولی نه کنترل کامل!در سطح 1، سیستم‌های کمکی بیشتر می‌شن ولی هنوز ماشین رو کنترل کامل نمی‌کنن. مثلاً "کروز کنترل تطبیقی" تو بزرگراه‌ها کمک می‌کنه سرعت و شتاب ماشین رو نسبت به خودروی جلویی تنظیم کنید. اما کنترل فرمان همچنان بر عهده شماست و باید همیشه آماده باشید تا دوباره کنترل ماشین رو به دست بگیرید. حالا فکر می‌کنید ماشین‌های ایرانی مثل پژو 207 که کروز کنترل دارن تو این سطح هستن؟ متأسفانه نه! این کروز کنترل فقط سرعت رو ثابت نگه می‌داره و تنظیم سرعت و فرمان کاملاً دست شماست. برای سیستم‌های پیشرفته‌تر مثل کروز کنترل تطبیقی، از رادار، لیزر (LiDAR) و دید رایانه‌ای استفاده می‌شه تا حرکات بقیه ماشین‌ها رو بررسی کنه و خودش سرعت رو کم و زیاد کنه.سطح 2: اتوماسیون جزئی و کنترل هماهنگخودروهای سطح 2 یه قدم جلوتر هستن و اتوماسیون جزئی دارن. یعنی ماشین خودش هم فرمان (کنترل جانبی) رو می‌گیره و هم شتاب و ترمز رو تنظیم می‌کنه (کنترل طولی). تسلاهای خودران، مثل مدل‌ ۳، با سیستم آتوپایلت در این دسته قرار می‌گیرن . همچنین ماشین‌هایی که پارک خودکار دارن، همگی تو این دسته هستن.سطح 3: استراحت با اتوماسیون مشروطتو سطح 3، ماشین‌ها اتوماسیون مشروط دارن. یعنی راننده می‌تونه یه مقدار استراحت کنه ولی به شرطی که شرایط جاده و آب‌وهوا مناسب باشه. مثلاً توی ترافیک شهری، ماشین خودش می‌تونه سرعت و جهت رو تنظیم کنه. راننده می‌تونه تو این مدت کارای دیگه‌ای انجام بده، مثل چک کردن گوشی یا خوندن کتاب. ولی به محض اینکه ترافیک باز شد، ماشین به راننده هشدار می‌ده تا دوباره کنترل ماشین رو به دست بگیره. بیشتر ماشین‌های این سطح هم با حسگرها و دوربین‌های مخصوص سطح هوشیاری راننده رو بررسی می‌کنن و اگر راننده به هشدارها بی‌توجهی کنه، ماشین به‌صورت ایمن متوقف می‌شه.برای این سطح از اتوماسیون، به فناوری‌های پیشرفته‌ای نیاز داریم تا ایمنی راننده و بقیه افراد تضمین بشه. مثلاً سیستم‌های«DRIVE PILOT» از مرسدس بنز، «Drive Me» از ولوو و «Audi AI» از آئودی جزو برجسته‌ترین سیستم‌های سطح 3 هستن.سطح 4: اتوماسیون پیشرفتهتو سطح 4، ماشین‌ها محیط اطرافشون رو با دقت زیادی بررسی می‌کنن و تو مسیرهای مشخص و تحت شرایط خاص که از قبل تعریف شده، کاملاً خودران حرکت می‌کنن. اگه شرایطی پیش بیاد که ماشین نتونه از پسش بر بیاد (مثل برف سنگین)، به راننده هشدار می‌ده تا کنترل رو به دست بگیره. اگه راننده جوابی نده، ماشین به صورت ایمن متوقف می‌شه. ولی به طور کلی، این ماشین‌ها بیشتر سناریوهای رانندگی رو خودشون مدیریت می‌کنن.یکی از مثال‌های معروف این سطح، ماشین‌های خودران «وِیمو» هستن که زیرمجموعه آلفابت (شرکت مادر گوگل) هست. این شرکت از سال 2009 داره روی فناوری‌های خودران کار می‌کنه. ویمو از ماشین‌های الکتریکی جگوار مدلI-PACE استفاده می‌کنه که با حسگرهای لیزری (LiDAR)، دوربین‌ها و رادارهای مخصوص تجهیز شدن. این سیستم‌ها به ماشین کمک می‌کنن تا محیط رو پردازش کنه، موانع و ترافیک رو تشخیص بده و عابران پیاده رو بشناسه.سطح 5: اتوماسیون نهاییدر سطح 5، ماشین‌ها کاملاً مستقل هستن و اصلاً نیازی به راننده ندارن. به همین خاطر، این ماشین‌ها حتی صندلی راننده هم ندارن! خبری از فرمان، پدال گاز یا ترمز نیست و کابین هوشمندی دارن که مسافرا می‌تونن با دستورات صوتی یا متنی مقصد رو مشخص کنن، دمای داخل ماشین رو تنظیم کنن یا آهنگ مورد علاقه‌شون رو پلی کنن. یکی از مثال‌های جالب در این سطح، «روبوتاکسی‌های زوکس» هستن.تفاوت سطوح اتوماسیونخودروهای سطح 0 تا 2 خودران محسوب نمی‌شن، چون راننده همچنان نقش مهمی داره. ولی از سطح 3 به بعد، ماشین‌ها ویژگی‌هایی دارن که رانندگی خودکار رو ممکن می‌کنه. پس تا اینجا فهمیدیم که فقط تسلا نیست که ماشین‌های خودران می‌سازه؛ ماشین‌های بنزینی و دیزلی خودران هم هستن. این ماشین‌ها برای عملکرد درست، به رادارها و حسگرهای پیشرفته 360 درجه نیاز دارن. اما هنوز کسی نمی‌تونه یه ماشین خودران کامل برای خودش داشته باشه!آینده خودروهای خودرانامروزه شرکت‌های بزرگی مثل ویمو، گوگل، انویدیا، کروز و تسلا در تلاش هستن تا فناوری‌های پیشرفته سخت‌افزاری و نرم‌افزاری رو برای توسعه خودروهای خودران بهبود بدن. اما این به این معنی نیست که همه در آینده مجبور به استفاده از خودروهای خودران خواهیم بود. دولت‌ها بیشتر تمرکزشون رو روی تشویق مردم به استفاده از خودروهای هیبریدی و الکتریکی گذاشتن تا آلودگی هوا و تغییرات اقلیمی رو کاهش بدن. الان دیگه کسی اهمیت نمیده که ماشین شما خودش به سوپرمارکت بره و خرید کنه؛ بلکه همه به این فکرن که در این فرآیند چقدر کربن دی‌اکسید وارد جو می‌شه.شرکت‌ها همچنان در حال کار روی تکنولوژی‌های جدید هستن و تمرکز ویژه‌ای هم روی وسایل نقلیه عمومی مثل اتوبوس‌ها و کامیون‌ها دارن. به عنوان مثال، شرکت ولوو قصد داره تو نیمه دوم سال 2025 از یک کامیون الکتریکی نسل جدید رونمایی کنه که با یک بار شارژ تا 600 کیلومتر رو طی می‌کنه. این مسافت تقریباً دو برابر بیشترین برد فعلی کامیون‌های الکتریکیه. در کنار این، رایمک هم به دنبال ساخت یک سوپراسپرت برقی تک سرنشینه که بتونه سریع‌تر از ماشین‌های فرمول یک حرکت کنه. تسلا هم در تلاشه تا روش شارژ بدون کابل برای خودروهای الکتریکی رو توسعه بده.تمرکز بر توسعه سخت‌افزار و نرم‌افزاردر همین حین، شرکت‌هایی مثل جنرال موتورز (از طریق شرکت کروز)، ویمو و انویدیا روی توسعه سخت‌افزار و نرم‌افزار خودروهای خودران متمرکز شدن. انویدیا، به طور خاص، روی پلتفرم NVIDIA DRIVE AGX™ کار می‌کنه. این پلتفرم پردازش بسیار بالایی برای خودروهای خودران فراهم می‌کنه و از سیستم‌عامل DriveOS™ SDK استفاده می‌کنه. این سیستم طراحی شده تا داده‌های دریافتی از حسگرها مثل دوربین‌ها، رادارها و لیدارها رو پردازش کنه و تصمیم‌گیری لحظه‌ای خودرو رو تسهیل کنه. از این طریق، ماشین می‌تونه موانع رو شناسایی کنه، ترافیک رو مدیریت کنه و تصمیم بگیره که در چه مسیری حرکت کنه.علاوه بر این، زیرساخت‌های انویدیا به توسعه‌دهندگان این امکان رو می‌ده که از طریق مراکز داده و پلتفرم‌های ابری مثلDGX Cloud و Omniverse، وسایل نقلیه خودران رو تست و توسعه بدن. این زیرساخت‌ها کمک می‌کنن تا خودروهای خودران با دقت بیشتری آزمایش بشن و هزینه‌های توسعه هم پایین بیاد.چالش‌ها و نتیجه‌گیریدر کشورهای در حال توسعه، سرعت پیشرفت زیرساخت‌های فناوری اطلاعات (IT) به مراتب کندتر از کشورهای توسعه‌یافته است. خودروهای خودران به شبکه‌های ارتباطی پایدار مثل LTE و G5، جاده‌های استاندارد، علائم مناسب و اتصال GPSنیاز دارند تا به‌درستی عمل کنند. نبود این فناوری‌ها چالشی بزرگ برای گسترش این فناوری در بسیاری از نقاط جهان محسوب می‌شوند. همچنین نیاز است که قوانین و مقرراتی دقیق و شفاف برای تضمین حرکت ایمن این خودروها در خیابان‌ها تدوین شود. کشورهای اروپایی و چین در حال کار روی تنظیم مقرراتی هستند، اما همچنان باید تلاش بیشتری در جهت استفاده اخلاقی و ایمن از این تکنولوژی صورت گیرد.برای اینکه خودروهای خودران به مرحله تجاری‌سازی کامل برسند، توسعه‌دهندگان باید این فناوری را در میلیون‌ها کیلومتر آزمایش کنند. خودروهای خودران باید حدود 291 میلیون مایل بدون ایجاد تصادفات مرگبار طی کنند تا به سطحی معادل 95 درصد رانندگی انسانی برسند. اما در حال حاضر، خودروهای خودران بیشتر به عنوان یک شگرد تبلیغاتی به بازار عرضه می‌شوند، نه به عنوان یک راه‌حل کامل و مطمئن.نمونه‌هایی از تبلیغات فریبنده در این زمینه نیز وجود دارد. برای مثال، تسلا سیستم کمکی سطح 2 خود را «رانندگی کاملا خودکار بتا» می‌نامد، که باعث انتقادهایی شده است. مرسدس بنز نیز به دلیل استفاده از توصیفات گمراه‌کننده در تبلیغات خود جریمه شد. در برخی موارد، این تبلیغات باعث ایجاد انتظارات غیرواقعی در مصرف‌کنندگان می‌شود.از نظر امنیت عابران پیاده، مشکلاتی همچنان وجود دارد. اولین تصادف مرگبار مربوط به خودروهای خودران در مارس 2018 رخ داد، زمانی که یک خودرو خودران اوبر با یک عابر پیاده برخورد کرد. در موارد مشابه، خودروهای دیگر از جمله کروز نیز با مشکلات مشابهی روبرو شدند.شرکت‌های بزرگی مانند انویدیا، یونیتی، اوبر، تسلا و ویمو همچنان در تلاش هستند تا زیرساخت‌های لازم برای همه‌گیری خودروهای خودران را توسعه دهند. در همین حال، خودروسازانی نظیر آئودی، مرسدس بنز، نیسان، تویوتا و ولوو نیز به دنبال بهبود سیستم‌های کمکی و نیمه خودران خود هستند. با این حال، تمرکز اصلی این شرکت‌ها هنوز بر روی توسعه خودروهای پاک و بدون آلودگی است.به نظر می‌رسد که در آینده‌ای نزدیک شاهد خودروهای خودران بیشتری خواهیم بود. اما همچنان مشکلات جدی‌ای در این حوزه وجود دارد که باید برای تضمین آینده این خودروها به آنها رسیدگی شود.نویسنده : امین صفاییcs code (umz mag)cs code (umz mag)Tue, 22 Oct 2024 21:13:51 +0330https://virgool.ir/@umz.computer.mag/آیا-ممکنه-یه-روزی-با-کمک-هوش-مصنوعی-بفهمیم-گیاه-ما-چی-می-خواد-بگه-fxjuqbozrc67با پیشرفت‌هایی که تو دنیای تکنولوژی و هوش مصنوعی شده، این سوال پیش میاد که آیا می‌تونیم یه روزی زبان و رفتار گیاه‌ها رو بفهمیم؟ تا الان همیشه فکر می‌کردیم گیاه‌ها ساکت و آروم هستن و اگه هم بخوان ارتباط برقرار کنن، از طریق مواد شیمیایی و فرآیندهای طبیعی تو بدنشون این کار رو می‌کنن. ولی خب، آیا هوش مصنوعی می‌تونه کمک کنه که بفهمیم گیاه‌ها چه جوری با هم و با ما صحبت می‌کنن؟تحقیقات نشون داده که گیاه‌ها به محیط اطرافشون واکنش نشون میدن. مثلا اگه آب‌وهوا تغییر کنه، یا خاکشون فرق کنه، یا حتی حیوانی از کنارشون رد بشه، عکس‌العمل دارن. به عبارتی، اونا یه جوری با محیطشون ارتباط برقرار می‌کنن. ولی فهمیدن این ارتباطات خیلی پیچیده‌ست و مغز ما به تنهایی نمی‌تونه همه‌ی اینا رو تحلیل کنه.هوش مصنوعی، با قدرتی که تو تحلیل داده‌ها داره، می‌تونه این الگوها رو کشف کنه. مثلا با الگوریتم‌های پیشرفته، مثل شبکه‌های عصبی و یادگیری عمیق، می‌تونیم بفهمیم که گیاه‌ها چطوری به محیطشون واکنش نشون میدن و از این طریق "حرفاشون" رو بفهمیم.اما برای اینکه واقعا بتونیم با گیاه‌ها "گپ" بزنیم، لازمه مدل‌های هوش مصنوعی پیشرفته‌تری بسازیم. شاید تو آینده با سنسورهای مخصوص و الگوریتم‌های هوشمند بتونیم سیگنال‌های الکتریکی‌ای که گیاه‌ها موقع واکنش به محیطشون تولید می‌کنن رو رمزگشایی کنیم.البته این مسیر بدون دردسر نیست. هنوز خیلی چیزها درباره ارتباطات گیاهی برامون مجهول مونده. ضمن اینکه یه سری سوالات اخلاقی هم مطرحه. مثلا اینکه آیا اصلا درسته که ما به عمق احساسات گیاه‌ها سرک بکشیم؟ یا ممکنه برداشت اشتباهی از توانایی‌هاشون بکنیم؟در نهایت، با اینکه پیشرفت‌های علمی و تکنولوژی به ما امید میده که شاید یه روزی زبان گیاه‌ها رو بفهمیم، ولی تا اون روز هنوز نیاز به تحقیقات بیشتری داریم و باید حواسمون به مسائل اخلاقی و محیط زیستی هم باشه.نویسنده : نلیسا زارع نژادcs code (umz mag)cs code (umz mag)Tue, 22 Oct 2024 20:57:55 +0330https://virgool.ir/@umz.computer.mag/استفاده-از-انسان-ها-برای-آموزش-هوش-مصنوعی-قرار-است-به-چه-سمتی-برود-kb4xma58pd8wآدم‌ها نقش خیلی مهمی تو یاد دادن به هوش مصنوعی دارن و این کمک می‌کنه که این سیستم‌ها بهتر و هوشمندتر بشن. این فرآیند شامل جمع‌آوری و بررسی داده‌هایی می‌شه که توسط خود آدم‌ها تولید شدن. چون آدم‌ها تجربه‌های واقعی دارن و می‌تونن با بازخوردهاشون به هوش مصنوعی کمک کنن، یادگیری این سیستم‌ها خیلی راحت‌تر و سریع‌تر می‌شه. تو سال‌های اخیر، با رشد تکنولوژی و زیاد شدن دسترسی به داده‌ها، این روند خیلی جلو رفته. به‌خصوص تو زمینه‌هایی مثل پردازش زبان یا تشخیص تصاویر، حضور آدم‌ها تو آموزش مدل‌های هوش مصنوعی بیشتر از قبل احساس می‌شه. به‌خاطر مشکلاتی که تو این مدل‌ها پیش میاد، مثل تعصب‌های نادرست یا گیج شدن تو بعضی موارد، نقش آدم‌ها تو نظارت و آموزش خیلی مهمه. حالا تو این مقاله می‌خوایم ببینیم که چطوری این مسیر جلو می‌ره.اولین قدم مهم تو آموزش هوش مصنوعی، جمع کردن داده‌های درست و با کیفیته. این داده‌ها معمولاً شامل متن‌ها، تصاویر یا صداهایی هستن که آدم‌ها تولید کردن. این داده‌ها باید با دقت انتخاب و به اصطلاح "برچسب‌گذاری" بشن تا هوش مصنوعی بتونه الگوها رو درست بفهمه. آدم‌هایی که تو زمینه‌های مختلف تخصص دارن، تو این مرحله می‌تونن خیلی کمک کنن. مثلاً تو یه پروژه‌ای که قراره هوش مصنوعی تصاویر رو تشخیص بده، متخصص‌ها باید دقیقاً مشخص کنن که هر تصویر چیه تا مدل هوش مصنوعی درست آموزش ببینه. همین‌طور، با اضافه کردن تنوع تو داده‌ها، می‌شه جلوی تعصب‌ها یا اشتباهات احتمالی رو تو مدل‌ها گرفت.بعد از جمع‌آوری داده‌ها، نوبت به آموزش مدل‌ها می‌رسه که باز هم آدم‌ها اینجا نقش مهمی دارن. آدم‌ها با دادن بازخورد و تصحیح نتایج، می‌تونن کمک کنن که هوش مصنوعی بهتر بشه. مثلاً تو سیستم‌های پردازش زبان، نویسنده‌های ماهر می‌تونن کمک کنن تا جواب‌ها دقیق‌تر بشن. همچنین با انجام تست‌ها و بررسی مدل‌های آموزش‌دیده، می‌شه نقاط ضعف و قوت این سیستم‌ها رو پیدا کرد. این کار باعث می‌شه مدل‌های هوش مصنوعی بهتر فکر کنن و دقیق‌تر عمل کنن. در واقع، حضور آدم‌ها تو مراحل آموزش هوش مصنوعی خیلی کمک می‌کنه تا سیستم‌ها باهوش‌تر بشن و بهتر کار کنن.استفاده از زندانیان فنلاندی در آموزش هوش مصنوعیدر نهایت، استفاده از آدم‌ها برای آموزش هوش مصنوعی نه‌تنها لازم و ضروریه، بلکه باعث می‌شه این سیستم‌ها سریع‌تر پیشرفت کنن. همکاری بین آدم و ماشین می‌تونه باعث بشه که تکنولوژی‌های هوش مصنوعی خیلی پیشرفته‌تر و دقیق‌تر بشن. پس ادامه این مسیر و توجه به نیازهای انسانی تو این فرآیند باید همیشه جزو اولویت‌ها باشه.نویسنده: مبینا علیپورcs code (umz mag)cs code (umz mag)Tue, 22 Oct 2024 20:42:18 +0330https://virgool.ir/@umz.computer.mag/چرا-صرافی-های-ارز-دیجیتال-در-ایران-آنقدر-طرفدار-پیدا-کردند-lsm54wbj5srvشاید از خودت بپرسی چرا این روزها توی ایران هر کی رو می‌بینی داره از ارز دیجیتال و بیت‌کوین حرف می‌زنه؟ چرا صرافی‌های ارز دیجیتال اینقدر محبوب شدن؟ خب، دلیل‌های زیادی پشت این قضیه هست که من برات به زبان ساده و خودمونی توضیح می‌دم.1. **تورم و اقتصاد که هیچوقت خوب نیست!**خب، همه می‌دونیم که اوضاع اقتصادی تو ایران خیلی خوب نیست. تورم که همیشه بالاست و هر روز ارزش پولمون کمتر و کمتر می‌شه. همین باعث شده مردم به دنبال راه‌هایی باشن که پولشون ارزششو از دست نده. تو این شرایط، ارزهای دیجیتال یه راه خوب به نظر می‌رسن. چرا؟ چون قیمتشون وابسته به ریال نیست و توی بازار جهانی تعیین می‌شه. یعنی وقتی ارزش ریال میاد پایین، قیمت ارز دیجیتال ممکنه بالا بره و یه جورایی کمک می‌کنه که آدم پولشو حفظ کنه.2. **تو ایران جای دیگه‌ای برای سرمایه‌گذاری درست و حسابی نیست**خب بیایم راستشو بگیم، کجا تو ایران می‌شه پول رو با خیال راحت سرمایه‌گذاری کرد؟ بورس که هر روز یه جوره، یه روز بالا، یه روز پایین. بازار مسکن هم که واسه خیلی‌ها گرون‌تر از اونیه که بشه توش کاری کرد. طلا هم که نمی‌شه روی نوسانش حساب کرد. تو این وضعیت، ارزهای دیجیتال به یه گزینه بهتر تبدیل شدن. بازارش بین‌المللیه، هر جایی که اینترنت باشه، می‌تونی خرید و فروش کنی. خلاصه، از این محدودیت‌های داخلی راحت می‌شی.3. **صرافی‌های آنلاین، خیلی راحت و دم دست!**یه دلیل دیگه که مردم به این بازار جذب شدن، اینه که صرافی‌های ارز دیجیتال خیلی راحت شدن. تو گذشته شاید پیچیده بود و نیاز به دانش خاصی داشت، ولی الان نه! با چند تا کلیک توی گوشی یا کامپیوترت می‌تونی بیت‌کوین بخری یا بفروشی. خیلی از این صرافی‌ها طراحی سایت و اپلیکیشنشون طوریه که حتی اگه از دنیای دیجیتال سر در نیاری هم راحت می‌تونی کار کنی. تازه، خیلی از این صرافی‌ها آموزش‌های رایگان هم می‌ذارن که خیلی کمک می‌کنه.4. **یه عالمه پول توشه!**از اون گذشته، کیه که نخواد پول دربیاره؟! مخصوصاً وقتی می‌بینی بعضیا از خرید و فروش ارزهای دیجیتال پول خوبی درمیارن. قیمت بیت‌کوین و بقیه ارزهای دیجیتال تو چند سال اخیر کلی رفته بالا. همین باعث شده خیلی‌ها وارد این بازار بشن به امید اینکه سود کنن. بعضیا حتی این کارو به عنوان شغل دومشون انتخاب کردن، یعنی روزی چند بار خرید و فروش می‌کنن و از همین راه سود می‌گیرن. حتی راه‌های دیگه‌ای مثل استیکینگ (یه جور سود گرفتن از نگه‌داشتن ارز) هم هست که جذابیت این بازار رو بیشتر کرده.5. **آزادی از سیستم‌های مالی سنتی**یه دلیل دیگه که مردم به ارزهای دیجیتال علاقه دارن، اینه که نیازی به سیستم بانکی سنتی و دولت نداره. خیلی از آدم‌ها به دلایل مختلف دنبال راه‌هایی می‌گردن که کنترل دولت رو از روی پولشون کم کنن. ارزهای دیجیتال دقیقاً همینه؛ تو کنترل کامل دارایی‌هاتو دست خودته و می‌تونی هر وقت خواستی خرید و فروش کنی، بدون اینکه دولت یا بانک تو کارات دخالت کنه. این واسه خیلی‌ها یه حس آزادی میاره.6. **بازار ارزهای دیجیتال هر روز داره بزرگتر می‌شه**هر روز که می‌گذره، ارزهای دیجیتال بیشتر تو دنیا جا می‌افتن و این موضوع به ایران هم رسیده. با رشد سریع بلاکچین و تکنولوژی‌های جدید، هر روز ارزهای دیجیتال بیشتری به بازار میاد و فرصت‌های جدیدی برای سرمایه‌گذاری ایجاد می‌شه. همین رشد سریع باعث شده مردم ایران هم به این بازار روی بیارن و از فرصت‌هایی که داره، استفاده کنن.منبع ایران بروکرحالا که درباره دلایل محبوبیت صرافی‌های ارز دیجیتال تو ایران صحبت کردیم، باید بریم سراغ خطراتی که این حجم از ورود مردم به این بازار می‌تونه به دنبال داشته باشه. ارزهای دیجیتال همون‌طور که فرصت‌های زیادی برای کسب درآمد ایجاد می‌کنن، ریسک‌ها و خطرات خودشون رو هم دارن. بیایید به چند تا از مهم‌ترین خطراتشون نگاهی بندازیم:1. **نوسانات شدید قیمت**بازار ارزهای دیجیتال معروفه به نوسانات زیادش. یعنی یه روز می‌بینی قیمت یه ارز مثل بیت‌کوین به سقف رسیده، فرداش ناگهان نصف می‌شه! همین نوسانات شدید می‌تونه باعث بشه آدم‌هایی که تازه وارد این بازار شدن، به سرعت ضرر کنن. خیلی از افراد وقتی می‌بینن قیمت‌ها در حال افزایشه، با عجله وارد می‌شن به امید اینکه سریع پول دربیارن، ولی نمی‌دونن که این بازار خیلی قابل پیش‌بینی نیست و می‌تونه ضررهای سنگینی به دنبال داشته باشه ولی به هر حال در هیچ بانک هم ارزش پول ما بیش تر نمی شود و این به دلیل تورم چند رقمی اینجاست.2. **کلاهبرداری و طرح‌های پانزی**متأسفانه توی این بازار، افراد سودجو زیادی هم فعال هستن. یکی از رایج‌ترین مشکلات، کلاهبرداری‌ها و طرح‌های پانزیه. توی این طرح‌ها، به مردم وعده‌های بزرگ داده می‌شه که می‌تونن به سرعت و بدون هیچ زحمتی پول زیادی دربیارن. این کلاهبردارها با استفاده از ناآگاهی مردم، از سرمایه اون‌ها سوءاستفاده می‌کنن و در نهایت با پول مردم ناپدید می‌شن. به‌خصوص تو ایران، به دلیل نبود نظارت کافی روی این بازار، افراد زیادی فریب این طرح‌ها رو می‌خورن.3. **نبود قوانین مشخص و حمایت قانونی**یکی از بزرگترین مشکلاتی که مردم در ایران باهاش مواجه هستن، نبود قوانین شفاف و حمایت‌های قانونی در بازار ارزهای دیجیتال هست. برخلاف بانک‌ها یا بازارهای سنتی، در صورت بروز مشکل در صرافی‌های ارز دیجیتال، احتمال اینکه کسی ازت حمایت کنه یا بتونی شکایت کنی خیلی کمه. اگر صرافی‌ای که ازش استفاده می‌کنی هک بشه یا دارایی‌ت رو از دست بدی، ممکنه نتونی به راحتی حق خودت رو بگیری.4. **هک و امنیت سایبری**ارزهای دیجیتال یه بازار کاملاً آنلاین هستن و به همون اندازه هم در معرض حملات سایبری و هک قرار دارن. اگه نتونی درست از دارایی‌هات محافظت کنی یا از صرافی‌های نامطمئن استفاده کنی، ممکنه هکرها به راحتی به حساب‌هات دسترسی پیدا کنن و دارایی‌هاتو بدزدن. این موضوع برای کسانی که اطلاعات فنی کمی دارن یا با روش‌های امنیتی مناسب آشنا نیستن، یه خطر جدی به حساب میاد.5. **اعتیاد به ترید و خرید و فروش**یه خطر دیگه که کمتر بهش توجه می‌شه، اعتیاد به ترید (خرید و فروش ارز دیجیتال) هست. بعضی از افراد به خاطر هیجانات و استرس‌های بازار ارزهای دیجیتال، به طور مداوم در حال خرید و فروش می‌شن و این کار به مرور زمان تبدیل به یه اعتیاد می‌شه. این افراد ممکنه ساعت‌ها و روزها درگیر قیمت‌ها و نوسانات بشن و در نهایت حتی سلامت روانشون هم تحت تاثیر قرار بگیره.6. **فقدان دانش کافی**خیلی از مردم بدون داشتن دانش کافی و آگاهی از نحوه کارکرد ارزهای دیجیتال و صرافی‌ها وارد این بازار می‌شن. این موضوع باعث می‌شه خیلی‌ها تصمیمات اشتباهی بگیرن و ضررهای بزرگی کنن. خیلی از افراد فکر می‌کنن چون قیمت‌ها داره بالا می‌ره، می‌تونن سریع سود کنن، ولی درک نمی‌کنن که این بازار پیچیدگی‌های خاص خودش رو داره و بدون آموزش و مطالعه ممکنه به سرعت دچار ضرر بشن.درسته که صرافی‌های ارز دیجیتال و این بازار به نظر خیلی جذاب و وسوسه‌انگیز میاد، ولی اگه بدون آگاهی و دانش کافی واردش بشی، احتمال ضرر و از دست دادن سرمایه‌ات خیلی زیاده. پس اگه تصمیم گرفتی به این بازار وارد بشی، بهتره قبل از هر چیز حسابی مطالعه کنی، از منابع معتبر استفاده کنی و هرگز همه دارایی‌ت رو به خطر نندازی.منبع ایران بروکرآمار و ارقام از گزارش ایران بروکرطبق گزارشی که ایران بروکر در سال ۱۴۰۲ منتشر کرده، حجم معاملات و تعداد کاربران صرافی‌های ارز دیجیتال تو ایران رشد چشم‌گیری داشته. بر اساس این گزارش، هزاران کاربر ایرانی به صورت روزانه از این صرافی‌ها برای خرید و فروش ارزهای دیجیتال استفاده می‌کنن. رشد تعداد کاربران نشون می‌ده که مردم به این بازار بیشتر اعتماد کردن و تمایل بیشتری برای سرمایه‌گذاری در ارزهای دیجیتال دارن.چند آمار جالب از این گزارش:حجم معاملات روزانه در برخی از صرافی‌های ایرانی به چند صد میلیارد تومان هم می‌رسه.بیش از ۵۰ درصد کاربران ایرانی که از ارز دیجیتال استفاده می‌کنن، زیر ۳۵ سال هستن. این نشون می‌ده که بازار بیشتر جوان‌ها و نسل جدید رو به خودش جذب کرده.حدود ۷۰ درصد از کاربرها ارزهایی مثل بیت‌کوین، اتریوم و تتر رو برای معاملاتشون ترجیح می‌دن.صرافی‌های برتر ارز دیجیتال در ایراننوبیتکس (Nobitex)والکس (Wallex)رمزینکس (Ramzinex)اکسکوینو (Excoino)بیت 24 (Bit24)منبع ایران بروکرمنبع ایران بروکرمنبع ایران بروکردر نهایت، محبوبیت صرافی‌های ارز دیجیتال تو ایران یه ترکیبی از همه این دلایلیه که گفتیم: از وضعیت اقتصادی خراب گرفته تا نبود راه‌های مناسب سرمایه‌گذاری و فرصت‌هایی که این بازار جهانی به آدم‌ها می‌ده. به همین دلیله که هر روز تعداد بیشتری از مردم دارن به ارزهای دیجیتال علاقه‌مند می‌شن و به این بازار وارد می‌شن.نویسنده : کسری دسترنجcs code (umz mag)cs code (umz mag)Tue, 22 Oct 2024 20:23:36 +0330https://virgool.ir/@umz.computer.mag/استیم-چطور-به-رشد-بازی-های-مستقل-کمک-می-کند-xhuxmgidie3fاستیم چطور به رشد بازی های مستقل کمک می کندشمارو نمی‌دونم، ولی من همیشه بازی‌های ایندی رو به بازی‌های شرکت‌های بزرگ ترجیح می‌دم. طی سال‌های اخیر، اکثر بازی‌های جذابی که تجربه کردم، توسط توسعه‌دهندگان مستقل یا تیم‌های کوچک ساخته شدن. انگار شرکت‌های بزرگ دیگه توجهی به مخاطبین و علایقشون ندارن و فقط به فکر جیب خودشونن (مثل "هیلو" بعد از Industries343)، در حالی که بازی‌سازهای مستقل ارزش بیشتری برای پروژه‌هاشون قائل هستن. معمولاً بازی‌هایی که توسط توسعه‌دهندگان مستقل خلق می‌شن، داستان‌های زیبا و غنی دارن (مثل "ووکانگ" یا حتی "استاردیو ولی") و گیم‌پلی اون‌ها شما رو ساعت‌ها روی صندلی‌تون میخکوب می‌کنه.البته همه‌چیز به سلیقه خودتون برمی‌گرده. بازی‌های بزرگ هم جذابیت‌های خاص خودشون رو دارن. از لحاظ گرافیکی قوی‌ترن، گاهی داستان‌های پیچیده و طولانی‌تر (مثل "رد دد ردمپشن" یا سری ویچر که خودم خیلی دوستش دارم) روایت می‌کنن و تجربه‌های سینماتیک فوق‌العاده‌ای به نمایش می‌ذارن؛ اما بازی‌های مستقل می‌تونن تجربه‌ای متفاوت و شخصی‌تر خلق کنن. خلاقیت و نوآوری توی این بازی‌ها بیشتر به چشم میاد و از اونجایی که بازی‌سازها آزادی بیشتری دارن، ایده‌های عجیب و در عین حال جالبی توی بازی‌هاشون پیاده می‌کنن. همچنین بازی‌های مستقل طیف وسیعی از سبک‌های مختلف رو پوشش می‌دن، پس هرکس می‌تونه بازی‌ای متناسب با سلیقه‌اش پیدا کنه و ازش لذت ببره.برای مثال، اگه از "مار بازی" و "یورو تراک" خوشتون میاد، می‌تونید "Snake Bus" رو امتحان کنید. اگه به کشاورزی علاقه دارید، "استاردیو ولی" همون چیزیه که دنبالش می‌گردید. "ماین‌کرفت" هم گزینه خوبیه؛ توی ماین‌کرفت هر طور که بخواید می‌تونید بازی کنید! می‌تونید کشاورز، معدنچی، جنگجو، دام‌پرور، ماهیگیر، سازنده یا حتی یه جست‌وجوگر آزاد باشید. اگه بازی مورد علاقه خاصی ندارید ولی از انیمیشن "آقای روباه شگفت‌انگیز" خوشتون اومده، می‌تونید "Tails Noir" رو امتحان کنید. حتی اگه صرفاً بخواید لهجه بریتیش رو یاد بگیرید، با "Thank Goodness You’re Here" شروع کنید. بتل رویال می‌خواید؟ "Totally Accurate Battle Royale". آشپزی؟ "One-armed cook". پلتفرمر؟ "DYO". یه نسخه بامزه‌تر از بمب اسکواد؟ "Party Animals". استاردیو ولی، ولی دارک‌تر؟ "Grave Keeper". این مثال‌ها تمومی ندارن؛ پس به عنوان آخرین مثال، پلتفرمر مورد علاقه خودم: "OK I Pull Up".اما یه نکته مهم اینه که ساخت یه بازی مستقل اصلاً کار آسونی نیست. در واقع، شما به‌عنوان یه بازی‌ساز مستقل در حال خلق یه اثر هنری هستید و توی این مسیر با کلی مشکلات و محدودیت‌ها مواجه می‌شید. بودجه محدودی دارید و هیچ تضمینی برای موفقیت تجاری پروژه‌تون وجود نداره. رقبای شما عناوین بزرگی توی یه بازار اشباع‌شده‌ان و جذب بازیکنان جدید یه چالش بزرگه. مشکلات فنی، بازاریابی و محدودیت منابع هم جلوی راه‌تون قرار می‌گیره و نمی‌دونید بعد از تموم شدن پروژه‌تون چطور و کجا منتشرش کنید.پلتفرم‌هایی مثل "استیم" و "اپیک گیمز" نقش مهمی تو حمایت از توسعه‌دهندگان ایندی دارن؛ با این حال، موفقیت‌شون رو تضمین نمی‌کنن. طبق داده‌های VGI، کمتر از 2 درصد توسعه‌دهندگان مستقل موفق می‌شن که به درآمد بالای یک میلیون دلار برسن. همچنین بیشتر توسعه‌دهندگان موفق، بیش از یک بازی تو کارنامه‌شون دارن و توی پروژه‌های قبلی‌شون شکست خورده‌ان.به‌نظر من، بزرگ‌ترین مشکل بازی‌سازهای مستقل، محدودیت مالیه. بعضی‌ها حتی امکانات به‌روز و خوبی برای ساخت بازی‌هاشون ندارن. مثلاً اریک بارون، خالق "استاردیو ولی"، تو یه پادکست گفته بود که این بازی رو با یه کامپیوتر قدیمی که پدرش برایش به ارث گذاشته بود، ساخته! البته بقیه مشکلات با کمک ابزارهایی که پلتفرم‌ها ارائه می‌دن و اینترنت (به‌خصوص یوتوب و گیت‌هاب) حل یا کم‌رنگ‌تر می‌شن. پس فروشگاه‌ها رو بر اساس جامعه کاربری، محبوبیت و حمایت مالی بررسی کردم.- **استیم**: جامعه کاربری عظیمی داره و به دیده‌شدن بازی‌های مستقل کمک زیادی می‌کنه. مثلاً من "Tails Noir" رو کاملاً تصادفی توی استیم پیدا کردم. استیم علاوه بر جامعه کاربری گسترده‌اش، ابزارهای خاصی برای توسعه‌دهنده‌ها داره. Steamworks SDK به سازنده‌ها کمک می‌کنه که بازی‌های تیمی و چندنفره بسازن، دستاورد به بازی اضافه کنن یا حتی از دزدی بازی‌هاشون جلوگیری کنن. انجمن‌های استیم هم خیلی خوبن؛ از صفحه فروشگاه هر بازی می‌تونید به انجمنش سر بزنید و درباره تجربه‌های بازی، باگ‌ها و نکات مثبت و منفی با بقیه کاربران و حتی توسعه‌دهنده‌ها صحبت کنید. برای انتشار بازی توی استیم باید 100 دلار پرداخت کنید و معمولاً 70 درصد درآمد فروش برای شماست و 30 درصد رو به استیم پرداخت می‌کنید.- **اپیک گیمز**: این لانچر درصد بیشتری از درآمد رو به بازی‌ساز میده؛ 88 درصد برای شما و 12 درصد برای اپیک. اگه از Unreal Engine استفاده کنید، 5 درصد اضافی بابت حق امتیاز پرداخت می‌کنید. گاهی اپیک با ارائه بودجه انحصاری از بازی‌سازها حمایت مالی می‌کنه. البته کاربران اپیک کمتر از استیمه و ویژگی‌های فروشگاهش هم به پای استیم نمی‌رسه.‌ایتچ(**Itch.io**) : این فروشگاه مختص بازی‌های مستقل طراحی شده و تقسیم درآمدش رو بازی‌ساز خودش تعیین می‌کنه. هرچند Itch.io پلتفرم محبوبی بین بازی‌سازهای ایندی محسوب می‌شه، اما شهرتش به اندازه استیم و اپیک نیست.توی فروشگاه مایکروسافت و پلی‌استیشن هم بازی‌ساز با چالش‌های مشابهی مواجه می‌شه. مثلاً تو فروشگاه مایکروسافت، 12 درصد درآمد شما به مایکروسافت تعلق می‌گیره و بازیتون هم روی ویندوز و هم اکس‌باکس منتشر می‌شه. تو فروشگاه پلی‌استیشن (PSN) هم 70 درصد از سود فروش بازی برای سازنده‌ست، ولی پیدا شدن بازی توی یه فروشگاه پر از عناوین بزرگ، کار سختیه.در نهایت، با مقایسه این فروشگاه‌ها به این نتیجه می‌رسیم که بهترین پلتفرم برای عرضه بازی‌ها، استیمه و بس! گیمرها خیلی وفادارن و بعید می‌دونم لانچر محبوب‌شون رو کنار بذارن. با این حال، بازی‌سازها توی این بازار اشباع باید دنبال ایده‌های خلاقانه باشن تا بتونن برجسته و موندگار بشن. اگه بازیشون خوب باشه، جامعه کاربران با تعامل و توصیه به بقیه و حتی استریم کردن کمک می‌کنن تا بازی رشد کنه. در نهایت، نباید از فروشگاه‌ها انتظار معجزه داشت؛ باید علاوه بر ساخت بازی عالی، به بازاریابی هم توجه کرد.cs code (umz mag)cs code (umz mag)Tue, 22 Oct 2024 19:59:03 +0330https://virgool.ir/@umz.computer.mag/تل-اپ-مثلث-رویا-و-واقعیت-x7nyhfuetpkfاین روزا هر جا میری صحبت از ارزهای دیجیتال و ایردراپ‌هاست. اما این ماجرا از کجا شروع شد و اصلش چیه؟ اصلاً این ارزها بر چه اساسی هستن و چطور باید با وسوسه‌های مربوط بهشون برخورد کنیم؟بیاید برگردیم به اون روزایی که بیت‌کوین برای اولین بار وارد بازار شد. بیت‌کوین به مردم این وعده رو می‌داد که بدون دخالت دولت‌ها و سیاست‌ها بتونن خرید و فروش کنن. این اولین ارز دیجیتال بود که پشتوانه‌اش طلا نبود، بلکه رمزنگاری و سخت‌افزار بود.ارزهای دیجیتال شبیه سهام هستن؛ هرکدوم یه ارزش خاصی دارن و اگه اون ارز برای انتقال و تراکنش‌ها از یه روش خاص استفاده کنه، بهش می‌گیم «ارز لایه اول». مثلاً اتریوم، سولانا و تون از همین نوع هستن. ارزهای دیگه مثل میم‌کوین‌ها هم با کمک همین شبکه‌های لایه اول فعال می‌شن و بر اساس آمار و شرایط بازار قیمت‌گذاری می‌شن.حالا که با اصول اولیه آشنا شدیم، بریم سراغ ارز لایه اول جدید یعنی تون. این ارز رو تیم تلگرام ساخته و اولین ایردراپ موفقش رو هم به اسم نات‌کوین اجرا کرده. بعد از این موفقیت، کلی ایردراپ دیگه هم روی بستر تلگرام راه افتاده.ایردراپ چیه؟خیلی ساده بگم، ایردراپ یعنی توزیع اولیه یه ارز جدید که بهش توکن می‌گن. الان بات‌های تلگرامی راه اصلی برای توزیع این توکن‌ها هستن و اینجا بهشون می‌گیم "تل‌اپ".بات‌های تلگرامی چطوری پول درمیارن؟بات‌های تلگرامی معمولاً از راه‌های غیرمستقیم مثل تبلیغات، خریدهای درون‌برنامه‌ای، و حتی گاهی فروش اطلاعات پول درمیارن. همچنین، بازی‌هایی که بر اساس توکن‌ها ساخته شدن، یه مقدار از اون توکن‌ها رو نگه می‌دارن و بعداً با قیمت بالاتر می‌فروشن.بازی سه‌طرفه1. توسعه‌دهنده از تبلیغات و فروش توکن‌ها درآمد داره.2. کاربرا هم که وقت می‌ذارن، پول درمیارن.3. تلگرام هم با جذب کاربرهای بیشتر و تبلیغات، ارز تون رو گسترش می‌ده.وسوسه‌هاوقتی مردم این توکن‌ها رو می‌گیرن و به سود می‌رسن، وسوسه می‌شن که وارد خرید و فروش بیشتر بشن. ولی بازار ارزهای دیجیتال خیلی نوسانی و خطرناکه. بدون شناخت کافی و فقط به خاطر وسوسه وارد شدن به این بازار، می‌تونه ضرر سنگینی داشته باشه. یادتون باشه به کانال‌ها و صفحات مجازی که می‌گن فلان ارز رو بخرید و پولدار بشید، اعتماد نکنید. قبل از هر خریدی باید حسابی تحقیق کنید.حرف آخرامروزه راه‌های زیادی برای پولدار شدن وجود داره و ارزهای دیجیتال هم یکی از اون راه‌هاست. ولی مثل هر کاری، اول باید یاد بگیری، مشورت کنی و تحقیق کنی تا بتونی از شکست جلوگیری کنی.نویسنده :کیارش شکراییcs code (umz mag)cs code (umz mag)Tue, 22 Oct 2024 19:41:19 +0330https://virgool.ir/@umz.computer.mag/هوش-مصنوعی-مربی-سلامت-شما-می-شود-lepsryhlh1mjدر سال‌های اخیر، دنیای بهداشت و درمان حسابی پیشرفت کرده، مخصوصاً با ورود هوش مصنوعی (AI) به این حوزه. حالا دیگه پزشکا با کمک تکنولوژی می‌تونن بهتر تشخیص بدن و بیمارا رو درمان کنن. یکی از آدمای مهم توی این ماجرا سم آلتمن(Sam Altman) هست، کارآفرینی که قبلاً رئیس استارتاپ Y Combinator بود. استارتاپ جدیدش به نام Thrive AI قراره یه تغییر اساسی توی بهداشت و درمان ایجاد کنه و هوش مصنوعی رو تبدیل به مربی سلامتی شخصی ما کنه.Thrive AI می‌خواد با استفاده از هوش مصنوعی، به هر کسی توصیه‌های بهداشتی شخصی بده تا بتونه سالم‌تر زندگی کنه. این سیستم با تحلیل کلی اطلاعات پزشکی، به کاربرا راهنمایی‌هایی مثل رژیم غذایی، برنامه ورزشی، یادآوری برای مصرف دارو و حتی هشدارهای زودهنگام درباره مشکلات سلامتی می‌ده.یه سری افراد دیگه هم تو این زمینه خیلی نقش دارن، مثل دکتر فی‌فی لی که توی هوش مصنوعی و بینایی کامپیوتر خیلی کار کرده. کارای دکتر لی کمک کرده تا هوش مصنوعی بتونه تصاویر پزشکی مثل MRI یا عکس‌های رادیولوژی رو تفسیر کنه. همچنین دکتر اریک توپول، متخصص قلب، که تحقیقاتش توی تشخیص پزشکی با کمک هوش مصنوعی خیلی انقلابی بوده و باعث شده بتونیم بیماری‌ها رو زودتر شناسایی کنیم و درمانای شخصی‌سازی شده براشون پیدا کنیم.اما پشت این استارتاپ، سم آلتمن خودش خیلی تأثیرگذار بوده. اون با تجربه و درکی که از هوش مصنوعی داره، تونسته بهترین استعدادها رو جذب کنه و سرمایه زیادی هم برای رشد Thrive AI فراهم کنه.البته، استفاده از هوش مصنوعی توی بهداشت و درمان یه سری نگرانی‌ها رو هم به همراه داره، مثل حریم خصوصی و امنیت داده‌ها. بعضیا می‌گن که هوش مصنوعی همیشه دقیق نیست و ممکنه تشخیص اشتباه بده که این می‌تونه مشکل‌ساز بشه. علاوه بر این، این که داده‌های پزشکی حساس دست هوش مصنوعی باشه، سوالاتی درباره امنیت و محرمانگی ایجاد می‌کنه.در نهایت، با اینکه هوش مصنوعی توی بهداشت و درمان داره پیشرفت می‌کنه، اما باید به این نگرانی‌ها هم توجه بشه. با این حال، آینده‌ی Thrive AI و سیستم‌های مشابه خیلی روشن به نظر می‌رسه و می‌تونن کمک کنن تا هر کسی راه‌حل‌های بهداشتی مناسب خودش رو پیدا کنه و زندگی سالم‌تری داشته باشه.نویسنده : نلیسا زارع نژادcs code (umz mag)cs code (umz mag)Tue, 22 Oct 2024 19:32:50 +0330https://virgool.ir/@umz.computer.mag/مرز-باریک-میان-خیال-پردازی-و-پیشرفت-های-نوروتکنولوژی-ki5kmxokxvdzبه عنوان کسی که تماشای فیلم‌های تخیلی بخش زیادی از نوجوانی و حتی جوانیش را تشکیل داده، دیدن اینکه بعضی از این خیال‌پردازی‌ها به واقعیت تبدیل می‌شود بسیار ترسناک و همچنین هیجان‌انگیز است. مثلاً اگر ۱۰ سال پیش به من می‌گفتند رباتی ساخته شده که دارای توانایی‌های انسانی و مغز مصنوعی ساخته شده از یک تراشه(chip) و سلول‌های بنیادی انسان است، شکی نداشتم که این موجود حاصل تخیل مری شلی (Mary Shelley) و یا حتی ایده اولیه شخصیت بیمکس بوده است. اما با توجه به پیشرفت نوروتکنولوژی و هوش مصنوعی در دهه‌های اخیر، می‌توان به این خبرها با دقت بیشتری پرداخت.1.نیم تنه هیولای فرانکشتاین در موزه سینمای تورین ایتالیا 2.کاراکتر بیمکس در انیمیشن big hero 6ظهور نوروتکنولوژی: امیدها و چالش‌هادر چند سال گذشته، حوزه نوروتکنولوژی(Neurotechnology) شاهد پیشرفت‌های زیادی بوده است و با توجه به چیزی که در نورالینک (Neuralink) دیده شد، رابطه‌ی بین کامپیوتر و مغز انسان (BCIs) دیگر یک آرزو نیست و تحول دنیای پزشکی نیز با این پیشرفت دور از انتظار نیست. البته که توسعه BCIs با چالش‌های بزرگی روبه‌رو بوده و هنوز هم هست.یکی از این چالش‌های مهم دانشمندان فعال در این حوزه، حیات نورون‌ها در محیط‌های مصنوعی است. ساختار نورون‌ها به گونه‌ای است که برای حفظ عملکرد نیاز به شرایط خاص نگهداری، از جمله دمای مناسب، pH خاص و مواد مغذی دارند؛ همچنین تفاوت‌های اساسی بین سیستم‌های بیولوژیکی و مصنوعی نیز مانع مهمی در این راه به حساب می‌آید.فرانکشتاین ساخته شده توسط انسان: عملکرد و نگرانی‌هامحققان دانشگاه تیانجین (Tianjin) در چین رباتی ساختند که مغزش با استفاده از سلول‌های بنیادی در آزمایشگاه رشد یافته است. در آزمایش‌هایی که از این ربات منتشر شده، نشان می‌دهد توانایی برداشتن اجسام، کنترل سرعت و تغییر جهت هنگام روبه‌رو شدن با مانع برای برخورد نکردن و همچنین دنبال کردن اجسام را دارد.این سطح عملکرد حاصل ادغام ارگانوئید(organoid) مغز و یک تراشه الکترودی است که مانند مغز انسان در ربات عمل می‌کند. ارگانوئید مغز، بافتی شبیه به بخش‌هایی از مغز انسان را توصیف می‌کند که به طور مصنوعی و در شرایط آزمایشگاهی رشد کرده است. ارگانوئیدها با کشت سلول‌های بنیادی پرتوان ایجاد می‌شوند که می‌توانند برای سال‌ها نگهداری شوند.عکس منتشر شده از ربات ساخته شده در دانشگاه تیانجین(Tianjin)این پیشرفت‌ها با وجود جالب بودن، سوالات اخلاقی زیادی را در مورد نحوه ساخت و استفاده از این تکنولوژی‌ها به وجود می‌آورند. با اینکه محققان و مهندسان این حوزه همواره در مورد پتانسیل‌های این فناوری در پزشکی و همچنین در بالا بردن توانایی‌های انسان تأکید دارند، نگرانی‌ها در مورد مسائل اخلاقی همچنان پابرجاست. به عنوان مثال، با توجه به ماهیت زنده نورون‌ها (و اینکه آن‌ها سلول‌های مسئول فکر، احساسات و آگاهی هستند)، نگرانی‌های اخلاقی در مورد استفاده از آن‌ها نیز وجود دارد. اگر این سلول‌ها دارای خودآگاهی باشند یا توانایی رنج کشیدن داشته باشند، نحوه استفاده از آن‌ها بسیار مهم‌تر می‌شود.با این حال، بررسی ملاحظات اخلاقی ضروری برای باز کردن پتانسیل کامل این فناوری‌ها و اطمینان از پذیرش آن توسط جامعه یک چالش پیچیده است که باید مورد توجه قرار گیرد.توسعه نوروتکنولوژی و دستاوردهایی نظیر ادغام ارگانوئیدهای مغز با تراشه‌های الکترودی، مرز بین علم و تخیل را محو کرده و چالش‌های جدیدی در حوزه اخلاق و فناوری ایجاد می‌کند. این پیشرفت‌ها نه‌تنها پتانسیل بزرگی برای بهبود کیفیت زندگی بشر دارند، بلکه سوالات پیچیده‌ای درباره ماهیت آگاهی، خودآگاهی و جایگاه انسان در میان فناوری‌های نوین مطرح می‌کنند و به نظر می‌رسد آینده بشر در گرو تعامل میان دانش و اخلاق است؛ تعاملی که اگر به درستی مدیریت شود، می‌تواند تحولی مثبت و سازنده ایجاد کند.آیا این امید واهی است؟ هیولای غمگین فرانکشتاین؟ یا بیمکس کمک‌رسان؟ این سوالی است که جوابش را در آینده خواهیم دید. نویسنده : فاطمه املحیcs code (umz mag)cs code (umz mag)Tue, 22 Oct 2024 19:01:03 +0330