https://virgool.ir/feed/@u3f.polfa2026-11-12 10:41:18https://files.virgool.ir/upload/users/4537189/avatar/UjtKFs.pnghttps://virgool.ir/@u3f.polhttps://virgool.ir/@u3f.pol/ای-کاش-akhpkfd8z1h5کاش خواب بودم آن شب در اتاقم،غرق در موبایلش بود، دزدکی می پاییدمقلبم پر از وسوسه، شکی در جانم افتاده،او خارج از این حرفهاست ساده تر از سادهاین شک، آرام‌آرام در من اثر می‌ زاره،با خودم درگیرم ، آخه اونم آره.از جا پریدم، گوشیش را قاپیدم...جا خورد، خشکم زد ، راست بود می دیدماین بار من باختم در این خودآزاری،کابوس بدی دیدم، انگار در بیداریای کاش خواب بودم، ای کاش مرده بودم،از چشمِ محبوبم کی افتاده بودم؟---یوسف درشتهیوسف درشتهیوسف درشتهWed, 21 Jan 2026 15:15:27 +0330https://virgool.ir/@u3f.pol/سفر-ی-خالی-hr0nizqzeyhmسفره‌ها خالی و نان از کفِ اطفالِ ما ربودآنکه در کاخِ بلندش ننشست جز به عمودبرقِ اموالِ شما، چشمِ جهان را بزندسهمِ ما حسرت و دردی‌ست که در سینه غنوددین و ایمان بشر را به زَر و سکه فروختآنکه از خنده‌یِ این خلق، لبی را نگشودننگ بر آنکه شد از مصلحتِ ما مسئولجز به تاراجِ وطن، راهِ دگر را ننمودپدر از شرم در آن حلقه‌یِ دارو و نیازقامتش خم شد و از غصه چنان چنگ سروددر میانِ صفِ شیرِ خشکی و نایابیِ نانعدل، نامی‌ست که بر لرزه‌یِ لبهاتان بودلبِ ما بسته و پنداشته‌اید آتش مُرد؟فریاد برآید زِ پسِ این همه خاکستر و دودیوسف درشتهیوسف درشتهTue, 06 Jan 2026 20:44:40 +0330https://virgool.ir/@u3f.pol/عاشق-نبودی-msadl01zgjerعاشق نشدی، خسته و دلتنگ نبودیآواره و دلداده به نیرنگ نبودیچون من نشدی شهرهٔ این شهر، نگشتیکوچک نشدی، خوار و پر از ننگ نبودیرسوا نشدی، غصه و اندوه ندیدیانگشت‌نمایِ مردمِ صد رنگ نبودیحتی نرسیدی به درکی از خیالیتا عمق این حس مرا، تنگ نبودیآتش به دلم زد رویای وصالتحسرت نچشیدی، دلی سنگ نبودیآری نشدی تا که بدانی چه کشیدمعمری وسط معرکه در جنگ نبودیبا عطر کسی عاشق و دلداده نگشتیمعتاد به یک هدفون و آهنگ نبودیشعر : یوسف درشتهیوسف درشتهیوسف درشتهFri, 02 Jan 2026 22:45:53 +0330https://virgool.ir/@u3f.pol/لحظه-دلخوشی-g0wltzvwy3scدر هوای بارشی که چترها را می‌درید،ما عشق را یافتیم و از غمِ فردا نترسیدیمدستِ تو در کفِ من، در کوچه‌ای که نام نداشت،نورِ یگانگی‌ات چون ستاره می‌تابید بر ماخنده‌ای کردی که گفتی: «عشق ما خواهد ماند»،من نترسیدم ز پایان، که تو باشی تنها با مادر سرایِ کافه‌ای، گرمایِ چای و سکوت،تو ترانه خواندی و مِهرت نشست بر این مأواگفتی این راه سخت است، لیک تنها نیستی،گفتمش گر بگذرد دنیا، تو بمان اینجا با ماهرچه هستم، در نگاهِ خیسِ چشمت زنده است،بویِ آن صبحِ گریزنده نرفته‌ست از یادِ ماما را زین وصلِ ناب، جز همین لحظه چه سود؟ای خدا، این دلخوشی را مگیر هرگز از مایوسف درشتهیوسف درشتهFri, 02 Jan 2026 22:08:31 +0330https://virgool.ir/@u3f.pol/شیخ-و-شاعر-nqvtfwtlwjleای شیخ!تو هم مرا بی سواد فرض کن،آنجا که نشسته‌ای و سخن می‌رانی،در خیال خود، از من عبور کردیای شیخ!شاعران را چه به کتاب؟شعر، نجوای خالص دل است، درکی هست؟ای شیخ!فاصله‌ی من و تو دور نیست،به اندازه‌ی دو خط موازی است؛شاید تو به پایان برسی، اما هرگز به من نخواهی رسید.ای شیخ!تو پی عرفانت باش و درگیر مَد ولا الضالین،از خدا برای ما آیه‌ها بساز و بر ما بتاز؛تو نگرانی‌های ما را نخواهی چشید.ای شیخ!باز سکوت می‌کنم،سکوتم از جهل نیست؛من *یوسفم*،از کاهنانِ مست، تفسیرها شنیده‌ام.من شعر می‌گویم و در پیِ عشق‌بازی‌امبا دخترانِ زمینی،و تو در خوابِ هم‌آغوشی با حوریانِ بهشتی.ای شیخ!شاید ردایِ بلندت، توهمی بخشیده بر تو؛من در پیکارم با مکتبِ دروغِ روحانی،می‌خواهم که انقلابی کنم،در برابر امپراتوریِ مقدست.ای شیخ!تو هم مرا بی‌سواد ببین،شعرهایم ارزش خواندن ندارند.**شعر: یوسف درشته**یوسف درشتهیوسف درشتهFri, 02 Jan 2026 21:50:21 +0330https://virgool.ir/@u3f.pol/من-هم-خواهم-رفت-nqtwdo5sntezیِک روزمَن هَم خواهَم رَفتبی آن‌کهکاری تَمام کَردِه باشَمفِنجانِنیمه‌سَرد رویِ میزِکتابَمباز ماندِه کنارِ پَنجِرهیِک روز مَن هَم خواهم رَفتعُمرَم تَمام خواهَد شُدخاطِرِه‌اَم میانِ تَقویم‌هالایِ غُبار خواهَد ماندحَتی شِعرهایَمرویِ لَبان‌ِتان نَخواهَد ماندحَتی شِعرهایَماَز یادِ شما خواهَد رَفتعَکس‌هایَمکَج دَر قاب‌هایِ قَدیمیلَبخندَمکَم‌رَنگ می‌شَوَد هَر فَصلنامَممِثلِ خیابانِ قَدیمیکَم‌کَماَز رویِ تابلو می‌اُفتَد،شایَدروزی کَسی بخوانَدسَطرِ فراموش‌شُدِه‌ای رابگویداینجاکَسییِک‌باردوست داشتَن راتَمرين کَرده بود[ترانه سرا یوسفِ دُرُشته]یوسف درشتهیوسف درشتهFri, 02 Jan 2026 05:36:50 +0330https://virgool.ir/@u3f.pol/حکایت-شب-و-شیدایی-zh8gxaxir7cdبخوان که با لبِ تو قصه می‌شود آغازحدیثِ دردِ مرا، ای فسونگرِ غم‌ساز!هزار شب بگذشت و سحر نمی‌تابدبگو که باز نمانَد ز گفت‌وگو، آوازدر این رواقِ شبانه که راهِ خورشید استتویی که می‌کُنی از خوابِ بسته‌ام، در، بازبگو حکایتِ آن مرغِ خسته را که هنوزبه دل، امیدِ پریدن نشسته، وقتِ نیازتویی که در رگِ هر واژه‌ات، دمِ سحری‌ستمنم که در پیِ تو، می‌روم به سویِ فرازاگرچه یوسف نشسته است در سکوتِ سیاه بخوان که با نفست، جدی است قصه ، نه مجاز....یوسف درشته /شهربندرپل/ دی ۱۴۰۴وان که با نَفَسَت، جِدّی است قصه، نه مَجاز…یوسف درشتهیوسف درشتهFri, 02 Jan 2026 04:58:39 +0330https://virgool.ir/@u3f.pol/شهرزاد-af3clheckurjبی‌تو، ای شهرزادِ قصه‌سرا، در میانِ کور و کَر چه کنم؟بی‌طنینِ نازِ تو، با غمِ این خوابِ بی‌اثر چه کنم؟چون نپیچد به گوشِ جان، دگر آن نغمه‌یِ لالاییِ تومن در این خلوتِ سیاهِ شب، تا دمِ سحر چه کنم؟نفس در سینه می‌لرزد، ز بیمِ این سکوتِ تلخاگر یادت نباشد یار، با خونِ جگر چه کنم؟اگرچه شهرزادِ من، به لب صد شعله می‌داردچو ننشینی به بالینم، به لبخندِ شرر چه کنم؟نگاهت مژده‌یِ صبح است، در این یلدایِ بی‌پایانبدونِ پرتوِ رویت، به شامِ بی‌قمر چه کنم؟غزل در بغضِ من گم شد، سکوتِ شب سنگین استتو بگشا لب به افسانه ، که با این شور و شر چه کنم ؟یوسف درشته /شهربندرپل/دی ۱۴۰۴تو بگشا لب به افسانه، که با این شور و شر چه کنم؟یوسف درشتهیوسف درشتهFri, 02 Jan 2026 04:49:06 +0330https://virgool.ir/@u3f.pol/بیداد-پنهانی-et5qbld6wunkخدایا، شرطِ انصاف است این بیدادِ پنهانی؟چرا هر سو که می‌بینم، عتابی تلخ می‌بینم!به هر سو دستِ احسانم گشودم در رفیقانیبه جایِ مهر، از خویشان، حیله و نیرنگ می‌بینم.نمی‌دانم چه جرمی شد، که روزی خوش نیاید هیچبه پرونده‌یِ اعمالم، سعادت را تنگ می‌بینم.به غیبت، آبرو بردن، حدیثِ روز و شبشان شدمن از این سایه‌یِ تهمت، زِ هستی ننگ می‌بینم.به زیرِ این خزانِ سخت، بهشت را تازه می‌خواهمکه شاید در دلِ سرما، دمی از مهر، آونگ می‌بینم.به دنیا هیچ نگشایم، مگر چشمی پُر از حسرتتو را در خلوتِ شب‌ها، چرا کمرنگ می‌بینم.بیا و پرده بردار از سرِ این روزگارِ نحسکه در این وادیِ ظلمت، نوایِ جنگ می‌بینم.به جایِ آه و نالیدن، شرابی تلخ می‌نوشمکه در این جامِ پر از درد ، تو را دلتنگ می بینمیوسف درشته/بندرپل/دی ۱۴۰۴یکه در این جامِ پر از درد،تو را دلتنگ می‌بینم.یوسف درشتهیوسف درشتهFri, 02 Jan 2026 04:40:19 +0330https://virgool.ir/@u3f.pol/آمد-رمضان-dyqbgnvwopw2ای رحمانِ بی‌همتا، نَفَس، احسانِ توستهر دَم این جانِ ما، در حکمت قرآنِ توستطینتِ ما خاکِ گِل بود، ای خدایِ کیمیاتا زِ عشقِ خود دمیدی، شد به جان، بستانِ توستآمد رمضان، مِیِ وصل است و ماهِ بزمِ دوستدل به سودایِ لقایت، تشنه‌یِ غفرانِ توستبسته شد پرونده‌یِ عمرم به دستِ معصیتگرچه عبدِ روسیاهم، مهمانِ خوانِ توستسوزِ دل خواهم، که تا شب‌ها برآید ناله‌ایتا زِ اشکِ شوق، سینه، پر زِ ایمانِ توستدر سحرگاهان که چشمم بر دعایی مانده استهر دوایِ زخمِ ما، در کفِ دستانِ توستبر سرِ سفره‌یِ افطار، چون ننوشم نامِ تو؟زانکه بی اسمت، جهان، خالی زِ نانِ توستای خدا، در ظلمتِ شب‌ها، چراغ قرآن استهر سخن، مرهم نهد بر زخم عرفانِ توستیا معشوقِ ازلی! چون گشتم از خود بی‌خبر؟این دلم زین قفسِ تن، در پیِ فرمانِ توستتا کِی این بندِ تن است؟ جان فدا کردم به عشقتا شوم در خون خود ، غرق در نسیان توستیوسف درشته /بندرپل/ دی ۱۴۰۴تا شوم در خونِ خود، غرق در نسیانِ توستیوسف درشتهیوسف درشتهFri, 02 Jan 2026 04:23:50 +0330https://virgool.ir/@u3f.pol/به-آرامی-آغاز-می-کنی-مردن-lsk61zx0t6wr## مرگی آهستهاگر که برنیایی از این خفتِ سنگین،و پرده‌های سفر را پس نزنی از پیش رویت،و گوش جان نسپاری به نجوای جهان،و شکر این هستیِ دیرین نَگویی،**به آرامی، به آرامی، آغاز می‌کنی مُردن.**اگر خودباوری را، آن چراغِ کوچکِ جان،فرو بگذاری در این ظلمتِ دیرین،اگر دست نیازت را ز یاری‌گر بپوشی،**به آرامی، به آرامی، آغاز می‌کنی مُردن.**اگر زنجیر شدی بر بندگیِ عادت،اگر در راهی گشته‌ای که آشناست، اما تهی،اگر رنگی نپوشی از جهانِ تازهٔ فردا،و با غریبه‌ای ننشینی به یک پیمانه،**به آرامی، به آرامی، آغاز می‌کنی مُردن.**اگر آن شورِ آتشین، آن شعلهٔ پنهان،که می‌لرزاند پلکانِ سینه‌ات را،و آن احساسِ سرکش، آن شورِ بی‌پروا،که چشمت را کند از اشک پُر، از شوقِ پیدا،ز دست افکنی از ترسِ این دنیا،**تو آهسته‌تر، آهسته‌تر، می‌روی سوی نیستی.**اگر در کار و عشقت، که هست سرمایه‌ات،نبیندی شوقِ دیرین را، و آن را واگذاری،اگر ایمنیِ کاذب را نپذیری، و از ترسِ پشیمانی،به ورایِ منطقِ محض، قدم ننهی یک بار،**تو می‌میری، و یادت نیز آهسته می‌میرد...****بیدار شو!****ببین!****بچش!****نخواب در این شبِ طولانی!****بگذار که جان تو، با عشق، بیدار بماند.**یوسف درشته***یوسف درشتهیوسف درشتهFri, 02 Jan 2026 03:40:29 +0330https://virgool.ir/@u3f.pol/شعر-روز-مرد-۱۴۰۴-zqioxzxu7mt7روزِ مرد است و جیبِ ما، خدایا، “هَل مِن مَزید”؟به جای عشق و مهر، خانم چه چیزها می‌گوید!می‌گویند طلا بخر، یا ساعتِ بندِ چرمی!که مردِ واقعی‌ست، آن کس که وام دارد، کَمی!همان وفاداری که نقد است، هزینه‌دار می‌شود،با کفشِ چینی، که بعد از دو ماه بی زوار می‌شود.«محبت»؟ آه، چه چیزِ ارزانی است، بی‌قیمت و پوچ،بیا «سکه» بخریم، تا با تورم بگیرد اوج!«آرامش» که در چشم‌هایِ هم می‌بینیم، چه بها دارد؟وقتی که قبضِ موبایل، خودش یک «وفا» دارد!آنکه می‌گوید: «بمان کنارم»، او را با «کارتِ شارژ» بخر،که دائم‌الوصل بودن، به قیمتِ چند گیگ است، اگر…ببین، رفیق! این حرف‌ها همه لاف ، جانِ کلام است،بیا برویم یک «جوراب» بخریم، که هم طنز است، هم دوام است!این همه ادعایِ «شرافت» و «صداقت» چیست؟وقتی که «تخفیفِ روز مرد»، ایده ای برایِ خریست!پس بیا هدیه کنیم، به جایِ شاخه گل با حسِ تاپ،یک «پیتزایِ سه‌نفره»، با نوشابه یا سِوِن آپ!اگر یارِ تو می فهمید، که کنایه‌ام جدی نیست،آن وقت با مهر واقعی اش کنارِ تو می زیست!شعر از :یوسف درشتهآن وقت، بامهرِ واقعی‌اش، کنارِ تو می‌زیست!یوسف درشتهیوسف درشتهFri, 02 Jan 2026 02:51:29 +0330