https://virgool.ir/feed/@tngاگه به بازی و بازی کردن علاقه دارید به TNG خوش اومدید.fa2026-11-11 03:20:12https://files.virgool.ir/upload/users/1135028/avatar/V3WLz6.jpeghttps://virgool.ir/@tnghttps://virgool.ir/@tng/با-این-قیمت-ها-کنسول-یا-pc-q6lhdncejcjnمطمئناً در اینترنت با مقاله ای در این مورد برخورد کرده اید.اگر پلی استیشن در مقابل ایکس باکس است ، پس رایانه شخصی در مقابل هر دو آنها است. بنابراین ، بیایید وارد بحث شویم و دریابیم که با این اوضاع اقتصادی کدام بهتر است.در این مقاله ، ما به بررسی مهمترین عواملی می پردازیم که کدام پلتفرم نسبت به بودجه تان کارایی بیشتری برای شما دارند.اوضاع بازار ارز خیلی خراب است و این موضوع تاثیر خیلی بزرگی روی قطعات سخت افزاری گذاشته، چرا که عملا تمام تجهیزات کامپیوتری وارداتی هستند و یا به نحوی ارتباطی مستقیم با نرخ ارز دارند. هر قطعه سخت افزاری که این روزها در بازار کشور دنبالش بگردید، قیمتی فراتر از ارزش دلاری‌اش خواهد داشت و حتی اگر جیبی پر از پول داشته باشید برای چند لحظه مرددتان خواهد کرد. آیا ارزشش را دارد؟قبلا هم که وضعیت بهتر بود و می‌توانستیم با یک یا دو میلیون تومان کنسول نسل هشتمی بخریم، همچنان فاصله قیمتی بین کنسول و تهیه کامپیوتری قدرتمند خیلی زیاد بود، اما می‌شد به آن فکر کرد و خریداری‌اش قابل تصور بود. ولی در حال حاضر اگر بخواهیم یک سیستم ساده جمع کنیم، نیاز است رقمی فوق وحشتناک هزینه کنیم که شاید تا حدودی قدرت یک کنسول بازی را داشته باشد.این روزها کنسول‌های پلی استیشن 5 و ایکس باکس سریز ایکس به شدت گران هستند و حالا با رقم‌هایی نزدیک به ۲۷ و ۲۱ میلیون تومان می‌توان نسخه‌های پایه آنها را خریداری کرد.قیمت روز کنسول از سایت های معتبر پردازنده مهمترین قسمت یک کامپیوتر است و قیمت زیادی دارد و اگر آن پردازنده مخصوص بازی باشد، قیمت آن کمتر از ده میلیون تومان نخواهد بود‌.یعنی تنها پردازنده یک سیستم کامپیوتری مخصوص بازی، تقریبا با یک کنسول کامل هم‌قیمت خواهد بود. بماند که رم ۱۶ گیگابایتی، مادربرد و کارت گرافیک هم هر کدام خودشان به تنهایی چند میلیونی قیمت دارند. علاوه بر موارد گفته شده، باید SSD را هم اضافه کنیم که ظرفیت یک ترابایتی آن کمتر از دو میلیون تومان نیست.البته تمام این مشخصات سخت افزاری که گفته شد،برای اجرای بازی ها با گرافیک و فریم ریتی بالاتر از کنسول است.ولی برای تجربه بازی های نسل نهم با قیمتی خیلی کمتر میتوان سیستمی با حداقل نیاز سخت افزاری این بازی ها تهیه کرد و از تجربه آنها لذت برد.و از جهتی دیگر، کامپیوتر ویژگی های منحصر به خود را دارد که علاوه بر بازی کار های بسیار دیگری را میتوان انجام داد که کنسول بازی از داشتن آنها محروم است.هر دو رایانه شخصی و کنسول ها مزایا و معایب زیادی دارند. این سوال که کدام یک برای شما بهتر است در نهایت بستگی به کاربرد شما و جیب مبارک دارد...TNGTNGSun, 05 Sep 2021 02:12:29 +0430https://virgool.ir/@tng/امسال-به-میدان-نبرد-برویم-یا-به-ندای-وظیفه-گوش-دهیم-vtqystpzucdtکالاف دیوتی و بتل فیلد دو ستون محکم ساختمان بازی های ویدیویی هستند که تقابل بین آنها این ساختمان را هر دفعه بیشتر به لرزه در می آورد.الکترونیک آرتز با معرفی بازی battlefield:2042 پس از پنج سال سپری کردن در دوران جنگ جهانی به دنیای مدرن بازگشت.از آن طرف اکتیویژن، call of duty:vanguard را معرفی کرد که در دوران جنگ جهانی دوم جریان دارد.حال با توجه به اطلاعاتی که از تریلر این دو بازی داریم میخواهیم بگوییم که کدام بازی امسال موفق میشود...داستان. بزرگترین مشکل بتلفیلد جدید، عدم وجود بخش داستانی است و این مشکل به تنهایی شاید بتواند منجر به شکست تمام بازی شود.در عوض call of duty با یک بخش داستانی غنی که در جنگ جهانی دوم جریان دارد گیمر هارا تشنه بازی خود کرده است.با توجه به تقابل های گذشته این دو بازی، هر بازی ای که به سراغ جنگ جهانی رفته است پیروز شده؛ البته به جز سال 2018 که هیچکدام نزد گیمرها برنده نشدند.پس در این بخش باید به ندای وظیفه گوش کرد...بخش آنلاینبا توجه به تریلر های بازی و اطلاعات لو رفته،بتلفیلد دارای بزرگترین و شاید کامل ترین بخش آنلاین تاریخ بازی های بتلفیلد است.قرار است در این بخش از بازی که تنها بخش آن است نبرد هایی به شدت بزرگ و طولانی را شاهد باشیم.بخش آنلاین دارای سه مود است که دو مود را در بازی های قبلی دیده ایم اما مود سوم جدید است و نام آن portal است. در این مود میتوانیم نقشه ها،اسلحه ها،کارکتر ها،وسایل نقلیه و هرچیزی که مربوط به بازی های گذشته بتلفیلد است را کنترل کنیم و این یک نوآوری بزرگ در صنعت بازی های ویدیویی است از آن طرف vanguard هم از بخش آنلاین خود به طور مستقل بر روی پلی استیشن رو نمایی کرده است و مثل همیشه ما با مد های قدیمی محبوب،نقشه های قدیمی و جدید،و اسلحه هایی جذاب طرف خواهیم بود.اما قطعا اکتیویژن ترکیب این بازی با غول پولساز و بلعنده اینترنتش یعنی warzone را فراموش نکرده است.با توجه به اطلاعات گفته شده چهار نقشه کوچک مستقل برای این بازی در warzone تدارک دیده شده است. همچنین گفته شده است که احتمالا تمام بازی با vanguard یکی خواهد شد درست مثل بازی cold war و این یعنی قرار است نقشه اصلی بازی هم به دوران جنگ جهانی برگردد.با وجود این همه اتفاقات ممکن است این پشتیبانی ها یک سال بیشتر طول نکشد و اگر سال آینده کالاف دیوتی جدید منتشر شود قطعا با وارزون یکی خواهد شد،درست مثل کاری که cold war با modern warfare کرد.پس برنده این بخش بتلفیلد است...گیم پلی با توجه به اینکه این روز ها در صنعت بازی پول اهمیت بیشتری از توجه به ساخت بازی دارد گیم پلی این دو بازی چنان تغییر خاصی نکرده است و بیشتر تغییرات در بخش آنلاین گفته شد.اما بتلفیلد در بازی از سیستم خوشه ای استفاده میکند،سیستمی که کالاف دیوتی از ریشه با آن مخالف است.این سیستم کاری میکند که بازیکن های مبتدی با یکدیگر و بازیکن های حرفه ای با یکدیگر بازی کنند.همچنین برای شخصی سازی اسلحه ها در باب فیلد از سیستم شخصی سازی محبوب بازی کرایسیس استفاده شده است یعنی می‌توان در وسط بازی میتوانیم اسلحه را شخصی سازی کنیم و تغییرات آن را در همان لحظه ببینیم. درباره گیم پلی کالاف دیوتی هم هنوز نمی‌توان صحبتی کرد.پس این بخش فعلا برنده ای ندارد...گان پلی گان پلی یعنی فیزیک اسلحه،و این یعنی مهم ترین ویژگی در یک بازی اول شخص.گان پلی میتواند گیمر را تا آخر با بازی همراه کند یا همان دقیقه اول کاری کند که گیمر بازی را پاک کند.با توجه به تریلر ها،گان پلی در بتلفیلد 2042 تغییر زیادی با نسخه های قبلی نکرده است و تنها تغییرش شباهت آن با کالاف دیوتی است.گان پلی call of duty هنوز نمایش نداده شده است اما با توجه به اطلاعات،موتور ساخت این بازی همان موتوری است که بازی های modern warfare و warzone در آن ساخته شده اند و گان پلی این بازی ها بیشترین شباهت را به واقعیت در بازی های چند سال اخیر call of duty دارند.پس دراین بخش هم به ندای وظیفه گوش میدهیم...گرافیکبا توجه به تریلر بازی 2042 ما قرار است با یک انقلاب گرافیکی بزرگ طرف باشیم.در این بازی قرار است تخریب پذیری زیادی را شاهد باشیم،مثلا در این بازی یک ساختمان به طور ناگهان فرو میریزد،یا اینکه قرار است سیستم آب و هوایی وجود داشته باشد،یعنی در وسط جنگ ناگهان طوفان می آید و گردباد همه چیز را می‌بلعد.در رابطه با گرافیک کالاف دیوتی به جز یک تریلر سینماتیک زیبا که نشان از یک تحول گرافیکی بزرگ است،چیز دیگری منتشر نشده است.پس فعلا برنده ای نداریم.حجم مورد نیازبازی 2042:battlefield به 70 گیگابایت از حافظه سیستم نیاز دارد که با توجه به ویژگی های جدید و گرافیک و آن رقم کمی به حساب می آید و تیم سازنده به خوبی آن را بهینه کرده است. اما در عوض کالاف دیوتی به 270 گیگابایت حافظه نیاز دارد که این رقم تقریبا سه برابر نسخه قبلی یعنی call of duty:black ops cold war است. سخن نهاییبا توجه به نو آوری ها و ویژگی های جدید 2042:battlefield ، ممکن است باز هم call of duty: vanguard برنده شود زیرا پس سال ها بخش داستانی نزد گیمر ها اهمیت بیشتری از بخش آنلاین پیدا کرده است.حتی اگر آن بازی حجمی ماورایی داشته باشد یا اینکه بخش داستانی اش کوتاه باشد،به هرحال برنده این تقابل مهم نیست بلکه سلیقه گیمر ها مهم است.TNGTNGSun, 29 Aug 2021 06:49:35 +0430https://virgool.ir/@tng/چرا-بازی-می-کنیم-ct6ntexpuwd7این سوال که «چرا بازی می‌کنیم؟» بیشتر به این شباهت دارد که بپرسیم «چرا غذا می‌خوریم؟» یا «چرا می‌خوابیم؟». ما نیاز نداریم بدانیم چرا غذا می‌خوریم تا بتوانیم غذا بخوریم، یا نیاز نداریم بدانیم چرا می‌خوابیم که بتوانیم بخوابیم. اگر کسی هم از ما دلیل این اعمال پیش‌پاافتاده را بپرسد، احتمالاً می‌گوییم «برای رفع گرسنگی» یا «برای رفع خستگی»، اما بررسی همین سوالات به ظاهر ساده ولی عمیق، کل علم تغذیه یا بخشی از علوم پزشکی را تحت تاثیر قرار داده‌ است. انسان در یک نقطه به این نتیجه رسیده که «رفع گرسنگی» پاسخ کافی برای سوال «چرا غذا می‌خوریم» نیست، گرچه جواب ابتدایی آن است. چون بعد از آن، این سوال به وجود می‌آید که چرا گرسنه می‌شویم؟ و بعد از اینکه جوابی دست و پا شکسته برای این موضوع هم جور کردیم و گفتیم که «چون بدن ما برای ادامه‌ی زندگی به انرژی احتیاج دارد و انرژی از غذا تامین می‌شود»، این سوال پیش می‌آید که چرا بدن ما به انرژی احتیاج دارد؟ در آخر شاید همه‌ی این سوالات یک جواب خاص و نهایی نداشته باشند، اما مجموع آن‌ها کمک می‌کنند تا عمیقاً بفهمیم بدن و ذهن‌مان چطور کار می‌کنند و وقتی این را فهمیدیم، نهایتاً یک قدم به پاسخ سوالات فلسفی بزرگ‌تری مانند اینکه «چرا زنده‌ایم؟» و «هدف از زندگی چیست؟» نزدیک‌تر می‌شویم. این یک طرف قضیه است و طرف دیگر آن این است که پاسخ به این سری از سوالات، باعث می‌شود محصولاتی هدفمندتر تولید شود.بازی چیست؟تعاریف زیادی برای این مفهوم وجود دارد. معمولاً به فعالیتی که قوانین خاصی داشته باشد و به هدف خاصی (بُردن) منجر شود، بازی گفته می‌شود. یکی از تعاریف معروفی که درباره‌ی بازی وجود دارد، تعریف آقای کریس کرافورد (Chris Crawford)، نظریه‌پرداز و طراح بازی‌های کامپیوتری است. آقای کرافورد نموداری دارد که می‌گوید فُرمی از سرگرمی که تعامل در آن نباشد، شامل فیلم، کتاب و مانند آن می‌شود. هنگامی که ما با هر یک از این‌ها سرگرم می‌شویم، وارد دنیای تخیل و افکار فرد دیگری (در اینجا نویسنده یا کارگردان) می‌شویم و از آن لذت می‌بریم. در فیلم و کتاب، داستان از قبل نوشته شده است، نه می‌توانید چیزی را تغییر دهید، نه می‌توانید راهی متفاوت‌تر از راهی که نویسنده برای شما رسم کرده پیش گیرید. حال اگر این سرگرمی حالت تعاملی به خود بگیرد، دیگر با یک سرگرمی خالص طرف نیستید و کنترل آن در دست خودتان است. اگر هدفی از به کنترل گرفتن یک وسیله‌ی سرگرمی نداشته باشید، از آن وسیله به عنوان اسباب بازی یاد می‌شود. برای مثال وقتی شما یک ماشین کنترلی دارید، تنها چیزی که باعث می‌شود آن را عقب و جلو کنید، حس نیاز به سرگرمی است و هدف خاصی از این کار ندارید. حال اگر هدف اضافه شود، با یک چالش روبرو می‌شوید. در صورتی که این چالش شما تک‌نفره باشد، پازل‌ها یا معماها به وجود می‌آیند (مانند وقتی که جدول یا سودوکو حل می‌کنید یا تکه‌های لِگو را کنار هم می‌چینید تا حجمی به وجود بیاورید). اگر این سرگرمیِ هدفمند شامل رقیبانی هم شود، با یک نبرد روبرو هستید که باز به دو نوع تقسیم می‌شود. نوع اول مسابقاتی مانند دومیدانی یا شنا هستند که تعامل مستقیمی با رقیب خود ندارید، گرچه هدف‌تان پیروز شدن است. به این نوع «رقابت» گفته می‌شود و در نهایت اگر در نبردی که صورت می‌گیرد، تعاملی بین شما و رقبا وجود داشته باشد و اصطلاحاً «حمله» صورت بگیرد، با یک بازی یا گیم روبرو هستید. ما انسان‌ها، به عنوان موجوداتی که قابلیت تفکر و تصمیم‌گیری دارند، به شکل خواسته یا ناخواسته در حال بازی کردنیم، چون تعاریف ما از بازی، خود مفهوم زندگی را نیز در بر می‌گیرد. اما حالا سوال بعدی اینجا به وجود می‌آید که چرا ما از بازی ها، مانند فوتبال، شطرنج یا بازی‌های رایانه ای استفاده می کنیم؟چرا بازی می کنیم؟حالا که فهمیدیم بازی چیست، زمان پاسخ به سوال اصلی‌مان می‌رسد. چرا بازی می‌کنیم، بگذارید با یک مثال، تصویری را برای شما رسم کنم. فرض کنید برای رسیدن به یک شغل، باید یک مصاحبه‌ی کاری انجام دهید. برای این کار به بخش استخدام یا مستقیماً پیش رییس آن اداره یا شرکت می‌روید. تعدادی سوال از شما می‌پرسند مانند اینکه «هدف‌تان از انتخاب این شغل چیست؟». فکر کنم همه‌مان می‌دانیم هدف‌مان از انتخاب شغل و کار کردن چیست و این موضوع پیچیده‌ای نیست، ما کار می‌کنیم تا پول در بیاوریم و پول در می‌آوریم تا بتوانیم غذا بخوریم، مسکن داشته باشیم و لباس تن‌مان کنیم. ما کار می‌کنیم تا از گرسنگی نمیریم! اما کسی را سراغ دارید که در مصاحبه‌ی کاری این را بگوید؟ و اگر هم بگوید، به احتمال زیاد همان‌جا عذر او را می‌خواهند! یا مثالی دیگر؛ یکی از نیاز‌های ما، دوست شدن و ارتباط با انسان‌های دیگر است. اما ما نمی‌رویم دست فردی را در خیابان بگیریم، او را روی نیمکت بنشانیم و بگوییم «زود باش هر چیزی که می‌دانی درباره‌ی خودت بگو و تمام رازهایت را با من در میان بگذار، بعد هم من همه چیز را درباره‌ی خودم می‌گویم تا دوست شویم!» نه، این کار نه تنها باعث دوست شدن ما با فرد مقابل نمی‌شود، بلکه احتمالاً طرف را خواهد ترساند، چون این رفتاری نیست که ما انسان‌ها در رابطه با زندگی پیش گرفته‌ایم. واقعیت این است ما شغل می‌خواهیم تا پول در بیاوریم و از گرسنگی نمیریم، یا دوست می‌خواهیم تا به عنوان یک موجود اجتماعی احساس ارزشمندی و تعلق بکنیم، اما این‌ها را به این شکل به زبان نمی‌آوریم، بلکه راهی غیرمستقیم برای رسیدن به آن پیش می‌گیریم. می‌نشینیم و از اهداف‌مان برای رییس شرکت می‌گوییم و از اینکه چه‌قدر به آن شغل علاقه‌مندیم. اشتباه برداشت نکنید، نمی‌خواهم بگویم علاقه‌ای در کار نیست و همه‌چیز برای پر کردن شکم است، اما نیازهای حیاتی ما، قبل از هر نیاز دیگری مطرح می‌شوند. پس این‌جا به دو نتیجه‌ی بزرگ می‌رسیم. اول اینکه ما به عنوان نژاد انسان، یاد گرفته‌ایم تا از راهی غیرمستقیم به خواسته‌هایمان برسیم. نقش بازی‌های کوچک‌تر در قبال بزرگ‌ترین بازی، یعنی زندگی نیز دقیقاً همین است. ما در زندگی به بازی‌ها احتیاج داریم تا به یک طرز فکر، جهان‌بینی یا اصطلاحاً به یک Mindset برسیم. تا از طریقی غیرمستقیم بتوانیم به خواسته‌هایمان در زندگی دست پیدا کنیم. ما همواره در زندگی نمی‌دانیم که چه راهی درست و چه راهی غلط است و شاید برخی تصمیمات ما ۱۰ سال، ۲۰ سال یا حتی یک عمر زمان ببرند تا صحت‌شان برایمان مشخص شود، اما در بازی‌های کامپیوتری یا حتی بازی‌های دیگر مانند شطرنج و بُرد گیم‌ها، بسیار سریع‌تر می‌شود به این نتیجه رسید. شما می‌دانید اگر عمل A را در بازی انجام دهید نتیجه‌ی B یا C را خواهد داشت و بعد از چند ثانیه یا نهایتاً چند ساعت می‌توانید بفهمید آیا این پیش‌بینی شما درست بوده یا نه. علاوه بر این، بازی‌های شبیه‌سازی که برای سربازان، خلبانان، افراد فعال در بیزینس و غیره طراحی می‌شوند نیز نمونه‌هایی از انواع بازی‌ها هستند که دقیقاً به شکل غیرمستقیم، سرباز یا خلبان را در شرایطی مشابه قرار می‌دهند تا بتوانند مایندسِت خود را برای شرایط واقعی آماده کنند. بازی کردن به ما انسان‌ها استراتژی چیدن می‌آموزد و استراتژی چیدن باعث می‌شود ما برای بقا شانس بیشتری داشته باشیم. در قدیم تمرین شکار یا بازی با تیر و کمان و نیزه، باعث می‌شد فرد تمرین‌کننده، شانس بیشتری در شکار و در نتیجه بقا داشته باشد. انسان امروز نیز با بازی‌های کامپیوتری می‌تواند به عکس‌العمل و قدرت تصمیم‌گیری بالاتری دست پیدا کند که در دنیای امروز برای موفق شدن مورد نیاز است.جمع بندیانسان موجودی دست‌آورد-محور است. یعنی هرچه‌قدر بیشتر به یک سری دست‌آوردهای مالی یا ذهنی دست پیدا کند، بیشتر حس خوشحالی و رضایت می‌کند. بازی‌ها قبل از هر چیزی این نیاز را در انسان برطرف می‌کنند. حال برخی اعتقاد دارند که بازی وقت تلف کردن است و چیزهایی از این قبیل. در پاسخ به این افراد، باید پرسید که اگر بازی وقت تلف کردن است، پس چرا زندگی می‌کنند؟ آیا زندگی‌شان نیز در مقوله‌ی «وقت تلف کردن» جای می‌گیرد؟ علاوه بر این، اصولاً هر کاری که در این زندگی به شکل اجبار به ما تحمیل شود وقت تلف کردن محسوب می‌شود، نه کارهایی که به آن علاقه داریم. وقتی داریم از یک بازی لذت می‌بریم، سوای همه‌ی فلسفه‌ای که پشت این عمل هست و آن‌ را شکافتیم، داریم «لذت» می‌بریم و فکر نمی‌کنم لحظاتی که با لذت بگذرد، در مقوله‌ی وقت تلف کردن جا بگیرد.پس سری بعد که خواستید بازی کنید و در پس زمینه‌ی ذهن خود احساس گناه کردید، راحت لم دهید و بازی کنید، چون دارید سطح چهارم از نیازهایتان را برطرف می‌کنید!TNGTNGSun, 29 Aug 2021 04:32:29 +0430