<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های تیرداد</title><link>https://virgool.ir/feed/@tirdad</link><description>در اوج خستگی،می نویسم.&#xA;در اوج لذت،می نویسم.&#xA;فقط عاشق نوشتنم.</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 11:06:13</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4889581/avatar/IVEk0y.jpg</url><title>تیرداد</title><link>https://virgool.ir/@tirdad</link></image><item><title>دنیا بدون فکر کردن چه شکلی بود؟</title><link>https://virgool.ir/@tirdad/دنیا-بدون-فکر-کردن-چه-شکلی-بودپارت-۱-mwapmkzdzlww</link><description>فرض کنید که یک روز را بدون فکر به پایان برسانید.یک روز را بداهه زندگی کنید.برای راستگویی آنقدر به فکر دروغ های زیاد نباشیم.اشتباهات خود را بدون فکر به نیرنگ،گردن بگریم.واقعا دنیا چه شکلی می‌شد؟صبح زود از خواب بیدار شدم.با وجود خواب‌آلودگی،بی درنگ به سمت آشپزخانه رفتم تا دلی از غذا در بیارم.مربای توت فرنگی را از یخچال در آوردم تا در یک لقمه کل مربا را تمام کنم.فکر کنم دیگر لذتی از آن بالاتر نیست.در حین خوردن صبحانه بودم که تلفن زنگ خورد.به گوشی نگاه کردم که دیدم مدیرعامل شرکت است که به گوشی زنگ می زند.با اینکه عصبی شدم که چرا مدیر عامل روز تعطیل زنگ می زند،با احترام گوشی را برداشتم:- الو.سلام آقای مرادی.+ سلام آقای احمدی.ببخشید که روز تعطیل مزاحم شدم.یک عرضی کوچکی داشتم.- بفرمایید در خدمتم.+ آقای احمدی می خواستم فردا یک ساعت بیشتر در شرکت بمانید و به کار ها رسیدگی کنید.کار ها زیاد شده است و به شما احتیاج داریم.ممنونم میشم که همکاری کنید.(ای وای.یعنی الان باید بگم بله و فردا بیشتر بمونم.من به مامان قول دادم فردا در اسرع وقت به آنجا بروم.یک دروغی میگم تمام می شود این موضوع...یا نه..آهان فهمیدم چی کار کنم.)- ببخشید آقای مرادی ولی نمی توانم قبول کنم.اگر زود تر اطلاع می دادید حتما همکاری می کردم اما من فردا باید به دیدن کسی بروم.فردا می توانیم در مورد این موضوع بیشتر صحبت کنیم.+باشه آقای احمدی،فردا باهام صحبت می کنیم برای هفته دیگر بیشتر بمانید.پس دیگر مزاحم نمی شوم.‌خداحافظ.شاید در فکرم دروغ خطور می کرد اما واقعیت را گفتم.حتی اگر باعث ناراحتی مدیرعامل می‌شد.من مادرم قول داده بودم و سر قولم هم ماندم.شاید دنیا بدون دروغ قشنگ تر بود.حتی خودمان هم جذاب تر می شدیم.یعنی اگر به مدیرعامل دروغ می‌گفتم چه می‌شد؟</description><category>تیرداد</category><author>تیرداد</author><pubDate>Mon, 02 Nov 2026 12:10:55 +0330</pubDate></item><item><title>دلم آبنبات می‌خواد</title><link>https://virgool.ir/@tirdad/دلم-آبنبات-می-خواد-wn5pmk25wl1x</link><description>دلم آبنبات می‌خوادهمه‌ی آدم ها سختی را تجربه کردند.حتی زمانی که در خوشحالی غرق بودند،سختی آنها را غافلگیر کرد.من هم این را با تمام وجود چشیدم.با این حال فقط دلم آبنبات می خواد.آبنبات برای من حکم رفیق قدیمی را دارد.زمانی که در مدرسه از شدت تنهایی لرز می کردم،با او آرام می شدم.هر روز صبح برای دیدنش به بقالی می رفتم و هر چه می توانستم ازش می خریدم.کمی که بزرگ تر شدم فکر می‌کردم رفاقت ما تمام می شود اما اینطور نبود.همیشه آبنبات چوبی را گوشه‌ی دهانم می گذاشتم و با آن حس یک کابوی را داشتم.حتی زمانی که موقعیت های حساسی را داشتم،در جیبم آن را داشتم.شاید احمقانه باشد ولی من باهاش آرام می شدم.مخصوصا وقتی که بخاطر خریدنش خوابم نمی برد.الان هم که دیگر تمام آرزوهایم رقم خورد،باز هم دلم آبنبات می خواد.حسم این را می گویید که او مرا قضاوت نکرد و همیشه شیرین بود.دلم آبنبات می خواد مثل آن روز هایی که.‌....</description><category>تیرداد</category><author>تیرداد</author><pubDate>Sat, 31 Oct 2026 11:50:11 +0330</pubDate></item><item><title>آرزوی من هم ستاره ماند؟</title><link>https://virgool.ir/@tirdad/آرزوی-من-هم-ستاره-ماند-fq20vauap8zh</link><description>آرزوی  من هم ستاره ماند؟فکر کنم فقط آسمان به من بدهکار نیست.البته قصد بهانه‌جویی ندارم ولی من هم آرزو دارم.مثل هر کس دیگری از لوبیا،سحرآمیز بودن را انتظار دارم.البته نامردی است که نگویم من هم به خودم و آسمان بدهکارم.مثل آن زمانی که ناراحت بودم،او با جان‌بخشی مرا دوباره متولد می کرد.با این حال،من هنوز انتظارات برطرف نشده بود.گفتم شاید خودم را در دیگران پیدا کنم اگرچه که حتی نزدیک هم نبود.بعضی ها با تاکید زیادی دنبال پیروزی بودند، در عوض می باختند.بقیه هم فقط به خود فکر می‌کردند در حالی که خود را گم کردند.روی هم رفته اگر من فرشته برآورده کردن آرزو بودم،چالش بزرگی را انجام می دادم.مثل مهربان ها صحبت های دیگران را روی دلم می‌نشاندم و آرزوی آنها را برایشان ارزانی می کردم.شگفتا!عجب فکری است.با وجود ناتوانی خود در این موضوع حداقل تصورش زیبا است.شاید روزی برسد که فرشته آرزوها بشوم و بچه ها هر شب خواب من را ببینند.خلاصه اینکه،من همچنان از آسمان آرزوهای خود را می خواهم.همچنان منتظر روز های رویایی خود می مانم.حتی برای کودکان از آسمانی سخن می گویم که آرزو برآورده می کند.یعنی میشه آرزو های من هم فقط یک ستاره نباشد و واقعا حسش کنم؟</description><category>تیرداد</category><author>تیرداد</author><pubDate>Fri, 30 Oct 2026 10:27:48 +0330</pubDate></item><item><title>اگر من ناظر بودم....</title><link>https://virgool.ir/@tirdad/اگر-من-ناظر-بودم-cva0ln6vkh7s</link><description>اگر من ناظر بودم..‌‌‌..حتی فکر کردن به این موضوع مبهم است.یعنی فقط برای یک روز هم که شده فقط نگاه کنم.برای یک روز هم شده بدون انجام کار،دنیا را تماشا کنم.آیا واقعا ارزش امتحان کردن را دارد؟صبح زود جمعه،بدون کار یا ماموریتی از خانه بیرون رفتم.حتی برای بیرون رفتن،وسیله ی اضافی با خود نبردم.با ظاهر مرتب و لباس خوب فقط برای ناظر بودن بیرون رفتم.قدم های کوچک اما پیوسته برمی داشتم.نگاه خود را تیز کردم که مبادا چیزی از دستم فرار نکند.به محیط تسلط کامل داشتم اما در لحظه ای پشیمان شدم.مگر بقیه چه‌کار می کنند؟شاید سوالی باشد که در لحظه‌ای فهمیدم.شاید خیلی ها مثل من دوست دارند بفهمند ناظر بودن چیست و زود پشیمان شوند.شاید بعضی دوست دارند به آخرین مرحله برسند و زود به جایگاه اول برگردند.فکر می کردم خیلی طول بکشد که دیگران را نگاه کنم و ببینم آن ها هم مثل من هستند.مثل من که دوست دارد کلی اتفاق را تجربه کنم و طوری رفتار کنم که از قبل می دانستم.یا شاید هم برای اتفاق ساده و تکراری،تدارک سنگین ببینند.با این حال،این تجربه لحظه ای من از یک کار به‌ظاهر سخت اما تکراری بود.انگار خودم را در بقیه مردم می دیدم.با اعماق وجودم خواسته های آنها را متوجه می شدم و دوست داشتم با صدای بلند بگویم:(من هم تجربه کردم.)شاید برای امروز کافی باشد چون من فهمیدم ناظر بودن چیست.ناظر یعنی......</description><category>تیرداد</category><author>تیرداد</author><pubDate>Thu, 29 Oct 2026 19:02:07 +0330</pubDate></item><item><title>نقاشی آسمان</title><link>https://virgool.ir/@tirdad/نقاشی-آسمان-j7zdsppbistc</link><description>نقاشی آسمانانگار همین دیروز بود.همان دیروزی که خوشحالی در وجودم موج می‌زد.همان دیروزی که با لبخندم روز خود را شروع می کردم.همان دیروزی که آسمان هم به من چشمک می‌زد. از آن موقع فقط دو ماهه که گذشته اما من سال ها پیر شدم.صبح زود،لباس پوشیده از خانه بیرون رفتم.هر قدم را با چهره خسته بر می داشتم.با وجود شلوغی خیابان ها اما خلوتی بیشتر در چشم بود.بعد قدم زدن طولانی،به پارک رفتم که کمی استراحت کنم.باورنکردنی بود که ماه پیش می‌توانستم کل دنیا را پای پیاده بروم ولی الان توان ایستادن ندارم.روی صندلی تکیه زدم.به آسمان خیره شدم.ابر ها به سرعت مسیر بی پایان را طی می کردند.شاید آن ها هم فکر می کنند که قرار است روزی برنده شوند.یعنی نقاشی آسمان آنقدر بی‌نقض است که حال بد من با آن قابل قیاس نیست.یعنی ابر بد چهره هم ظاهر خوبی دارد.یعنی روزی هست که ابر هم تمایلی به حرکت نباشد.آیا آن روز وجود دارد؟</description><category>تیرداد</category><author>تیرداد</author><pubDate>Thu, 29 Oct 2026 12:53:48 +0330</pubDate></item></channel></rss>