https://virgool.ir/feed/@tina20karamifa2026-11-12 09:43:31https://files.virgool.ir/upload/users/112246/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@tina20karamihttps://virgool.ir/@tina20karami/فیلم-ها-مایه-ی-سرگرمی-یا-یادگیری-z7qcpaycu469طبق عادت،هر چند مدت یکبار،یه پادکست یا هرچیز اتفاقی رو بدون اینکه کسی پیشنهاد کرده باشه یا جایی شنیده باشم گوش میدم . امشب قرعه به اسم یکی از پادکست های goushfilmافتاد. نظر قطعی و کلی نمیتونم بدم(اگرچه نظرات من صرفا سلیقه ی شخصیم رو می رسونه و بس). به رسم اقای شفیعی کدکنی بعد از خواندن یا نگاه کردن هرچیزی باید پرسید این فیلم این بابا این پادکست چه می گوید؟از کجا می گوید؟چطور می‌ گوید؟برای چه می گوید؟در بیشتر فیلم های ایرانی از نوع "اینجا بدون من" به واسطه ی هنر بازیگری بازیگران معمولا مطلب مورد نظر رو به طرز تاثیرگذاری به اجرا درمیارن. اما اینکه آن مطلب چه می گوید و برای چه می گوید خیلی ضعیف و بی پایه است.این فکریه که بعد از نگا کردن اکثر فیلمای ایرانی می کنم. لحظه ای که رضا به یلدا عکس نامزدش رو نشون میده احساساتم کاملا تحریک شد و دلم گرفت چون بازیگرها کارشون رو خیلی خوب بلد بودن. پس نقد من چیه؟نقد من به شخصیت ها یا داستان نیست. هیچ وقت نمیشه آدم هارو قضاوت کرد(که مثلا واکنش یلدا نباید انقدر غیر منطقی می بود) اما این اجازه رو دارم که نویسنده و سازنده این فیلم رو زیر سوال ببرم. چرا باید همچین داستانی که هیچ نکته ی آموزنده ای ازش در‌نمیاد؛سوژه ی منتخب برای ساخت یک فیلم باشه؟ چرا فقط جنبه ی به وجد آوردن لحظه ای و موقتی مخاطب ها در نظر گرفته شده؟چرا همون هزینه ها صرف انتقال پیام عمیق تری نشده؟ پس اگر ما همش مشغول یادگیری باشیم پس کی از خود فیلم لذت ببریم؟مگه ماموریت اصلی فیلم این نیست که مارو سرگرم(amuse)کنه؟بله قطعا اما اگر پیام و معنای فیلم رو با چگونگی بیان اون پیام تو یه کفه ترازو بزاریم باید در یک سطح باشن. تعادل که بهم بریزه فیلم زایل میشه. یا مثل پادکست مذکور میشه یا اگر عوامل فیلم ساز کارشون رو خوب انجام ندن اون ایده ی پشت فیلم هدر میره. اینکه چطور بفهمیم تعادل برقرار شده یا نه هم بحث دیگه ایه. بعضیا میگن همین که شما فیلم رو بپسندید همین ملاکِ که تعادل رعایت شده. اما بعضی دیگر معتقدن که ما به عنوان تماشاگران عام و غیرحرفه ای به اندازه کافی کولیفاید نیستیم که بخوایم تصمیم بگیریم یک فیلم اثر فاخریه یا صرفا مفرح و سطحیه. در واقع میگن آثار خوب و بد داریم در صورتی که گروه اول میگن اگر اثری باب میل باشه همین کافیه که اون رو خوب صدا بزنیم. در نهایت نتیجه ی حرفام اینه که گاهی باید علاوه بر لذت درونی یه ذره از احساسات فاصله بگیریم و ارزش اون فیلم رو اندازه بگیریم. اینکه صرفا یک فیلم شما رو تحت تاثیر قرار بده قطعا معیار خوب بودنش نیس. بارزترین مثال:فیلم های پورن!پس شاید بهتره از این به بعد فیلم هارو با عینک سنجش عقلانی ببینیم. سلایق آدم ها بدون شک مطرحه در رابطه با این مسئله اما اما پروسه ی شکل گرفتن سلیقه هامون و زیر سوال بردن اون ها گاها به همون اندازه مطرح و ضروریه.Christina KaramuChristina KaramuSat, 28 Dec 2019 17:19:28 +0330