<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های رسانه تحلیلی تیک تِک</title><link>https://virgool.ir/feed/@ticktech.media</link><description>رسانه ای همراه برای تولید، تحلیل و باز نشر اخبار علمی و فناورانه اکوسیستم استارتاپی</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 16:17:33</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/1690621/avatar/i1gJ6Q.jpeg</url><title>رسانه تحلیلی تیک تِک</title><link>https://virgool.ir/@ticktech.media</link></image><item><title>تاثیر پلتفرم ها در توسعه پایدار گردشگری</title><link>https://virgool.ir/@ticktech.media/تاثیر-پلتفرم-ها-در-توسعه-پایدار-گردشگری-eir9hhlj9pie</link><description>نوشته: آزیتا تقوایی دکترای سیاستگذاری علم و فناوریسفر کردم که از یادم بری ...سفر کردن همیشه هم برای این نیست که از یادش بری که تازه ببیند می شود فراموشت کند یا نه.سفر کردن و گردشگری منفعت های فردی، اجتماعی، اقتصادی، زیست محیطی و حتی سیاستی بسیاری دارد که تحلیل و بررسی همه آنها، از مجال این مقال خارج هست. اما اگر از بین این همه، بر سر میزان اهمیت دو عامل توسعه پایدار و امید به زندگی افراد، در رشد و پیشرفت یک جامعه مدنی مناقشه ای نداشته باشیم، می توانیم به نقش سفر و گردشگری در تقویت هر دو عامل بپردازیم.سفر، امید به زندگی و توسعه پایدار سفر و گردشگری اگر طبق اصول و قواعد درست ملی و بین المللی پیش برود از جنبه های زیر نقش قابل توجهی در توسعه پایدار ایفا خواهد کرد:۱. حفاظت از محیط زیستبسیاری از مناطق گردشگری، به‌ویژه در زمینه بوم‌گردی، به عنوان منابع حفاظت‌شده عمل می‌کنند و درآمدهای حاصل از گردشگری به حفظ اکوسیستم‌ها، گونه‌های در معرض خطر و منابع طبیعی اختصاص داده می‌شود.۲.توسعه اقتصادی محلیصنایع گردشگری شامل هتل‌ها، رستوران‌ها، فروشگاه‌ها و خدمات محلی می‌شود که می‌توانند فرصت‌های شغلی بسیاری به‌ویژه برای جوانان و زنان ایجاد کنند. این امر به توسعه اقتصادی پایدار در مناطق گردشگری منجر می‌شود.۳. ترویج فرهنگ و حفظ میراثگردشگری فرهنگی باعث تقویت فرهنگ‌های محلی، آداب و رسوم، هنرهای بومی و سنت‌های تاریخی می‌شود. ۴. افزایش آگاهی زیست‌محیطی گردشگران به‌ویژه در حوزه بوم‌گردی می‌توانند تجربه‌هایی داشته باشند که آن‌ها را به دوستداران طبیعت و محیط زیست تبدیل کند.۵. کاهش فقربا ایجاد زیرساخت‌ها و خدمات گردشگری مناطق کمتر توسعه یافته، فرصت‌های اقتصادی و اشتغال‌زایی ایجاد می‌شود که منجر به بهبود معیشت جوامع محلی می‌شود.۶. استفاده بهینه از منابعدر چارچوب توسعه پایدار، گردشگری باید به گونه‌ای طراحی شود که از منابع طبیعی و فرهنگی به‌صورت بهینه و کارآمد استفاده کند. این به معنای کاهش مصرف انرژی، آب، و کاهش زباله‌ها و حفظ منابع برای نسل‌های آینده است.۷. تقویت همکاری‌های بین‌المللیگردشگری به تبادل فرهنگی و ارتقای همکاری‌های بین‌المللی کمک می‌کند. این همکاری‌ها می‌توانند به تبادل تجربیات در زمینه حفاظت از محیط زیست و توسعه پایدار منجر شوند.۸. بهبود زیرساخت‌هالازمه توسعه گردشگری، بهبود زیرساخت‌ها مانند جاده‌ها، حمل‌ونقل عمومی، سیستم‌های آب و فاضلاب است. این زیرساخت‌ها نه تنها برای گردشگران، بلکه برای جمعیت محلی نیز مفید است و می‌تواند کیفیت زندگی افراد را بهبود بخشد.همچنین سفر و گردشگری می‌توانند نقش مهمی در افزایش امید به زندگی و بهبود کیفیت زندگی افراد ایفا کنند. این ارتباط از چندین جنبه روانی، جسمی و اجتماعی قابل بررسی است:۱. کاهش استرس و بهبود سلامت روانتغییر محیط و تجربه مکان‌های جدید باعث کاهش تنش‌های روانی و ایجاد حس آرامش می‌شود. این تجربه‌ها می‌توانند از اضطراب و افسردگی جلوگیری کرده و به بهبود سلامت روان کمک کنند.۲. بهبود سلامت جسمانیبسیاری از انواع گردشگری، از جمله طبیعت‌گردی، پیاده‌روی، کوهنوردی و سایر فعالیت‌های فیزیکی، باعث افزایش تحرک و فعالیت جسمانی افراد می‌شود که مستقیماً بر افزایش طول عمر تأثیر دارد.۳. افزایش روابط اجتماعیسفر و گردشگری فرصتی برای برقراری ارتباط با افراد جدید و تبادل فرهنگی فراهم می‌کند. این روابط اجتماعی جدید می‌توانند به تقویت شبکه‌های اجتماعی و احساسی افراد کمک کنند. تحقیقات نشان داده است که داشتن روابط اجتماعی قوی و حمایت اجتماعی می‌تواند به طولانی‌تر شدن عمر و افزایش کیفیت زندگی منجر شود.۴. ترویج سبک زندگی سالمسفر به مناطق طبیعی و زیبای جهان، از جمله سواحل، جنگل‌ها، و مناطق کوهستانی، باعث تشویق افراد به مراقبت از خود و انتخاب سبک زندگی سالم‌تر می‌شود. محیط‌های طبیعی و بوم‌گردی‌ها می‌توانند الهام‌بخش برای انتخاب‌های سالم‌تر در زندگی روزمره، مانند تغذیه بهتر و ورزش منظم، باشند.۵. افزایش حس معنا و هدف در زندگیگردشگری می‌تواند به افراد فرصتی برای جستجوی معنا و هدف بیشتر در زندگی بدهد. تجربه فرهنگ‌های جدید، مشاهده چشم‌اندازهای طبیعی زیبا و آشنایی با شیوه‌های مختلف زندگی می‌تواند افراد را با احساس رضایت و ارتباط عمیق‌تری با جهان پیرامونشان مواجه کند. این حس معنا و هدف می‌تواند امید به زندگی و انگیزه زندگی را افزایش دهد.۶. تقویت انعطاف‌پذیری روانیسفر به مناطق و شرایط جدید و متفاوت باعث می‌شود افراد با چالش‌ها و تجربه‌های جدیدی روبرو شوند. این چالش‌ها می‌توانند به تقویت انعطاف‌پذیری روانی (resilience) کمک کنند، که افراد را در برابر مشکلات و ناملایمات زندگی مقاوم‌تر می‌کند. افرادی که انعطاف‌پذیری بیشتری دارند، معمولاً در طولانی‌مدت سلامت روان بهتری دارند.۷. افزایش خوش‌بینی و نگرش مثبتافرادی که به طور منظم سفر می‌کنند، اغلب نگرش مثبتی نسبت به زندگی دارند. تجربیات مثبت و خاطرات خوب از سفرها می‌توانند حس خوش‌بینی و رضایت از زندگی را تقویت کنند، که این احساسات با افزایش امید به زندگی و بهبود کیفیت زندگی مرتبط هستند.در مجموع، سفر و گردشگری نه تنها به بهبود سلامت جسمی و روانی کمک می‌کنند، بلکه باعث افزایش خوش‌بینی، تقویت روابط اجتماعی و ترویج سبک زندگی سالم می‌شوند، که همه این عوامل نقش مهمی در افزایش امید به زندگی دارند.بسیار سفر باید تا پخته شود خامیپاندمی کرونا نیز تأثیر قابل توجهی بر کاهش نرخ سفرها در سال‌های ۱۳۹۹ و ۱۴۰۰ داشت. اما پس از کاهش محدودیت‌های کرونایی، به دلایل متعددی از جمله سرکوب تقاضا (تقاضای انباشته شده)، کاهش محدودیت‌های بهداشتی، بازیابی صنعت گردشگری، تغییر الگوی زندگی و کار از راه دور، نیاز به تفریح و استراحت، افزایش سفرهای داخلی به دلیل محدودیت‌های سفرهای بین‌المللی و یا هزینه‌های بالای آن شاهد افزایش دوباره سفرها بوده‌ایم. این عوامل به‌طور کلی باعث بازگشت و حتی افزایش سفرها پس از پایان دوران سخت کرونا شده است.اما در حالت کلی افزایش آمار سفر و گردشگری به عوامل متعددی بستگی دارد که هر یک به نوبه خود موجب رشد این صنعت شده‌اند. برخی از مهم‌ترین دلایل این افزایش عبارتند از:۱. بهبود زیرساخت‌های حمل‌ونقل۲. رشد پلتفرم‌های آنلاین رزرو و گردشگری۳. افزایش درآمد و رشد طبقه متوسط۴. تغییر سبک زندگی۵. تبلیغات و رسانه‌ها۶. افزایش آگاهی از بهداشت و ایمنی۷. رشد بوم‌گردی و اهمیت گردشگری پایداراین عوامل در کنار هم باعث افزایش قابل توجه آمار سفر و گردشگری در سطح جهان شده‌اند. اما انتشار گزارش سال ۱۴۰۲ پلتفرم جاباما به عنوان یک پلتفرم رزرو آنلاین جا، ما را بر آن داشت که با تمرکز بیشتر بر نقش و اهمیتی که اقامتگاههای گردشگری و بومگردی و نیز پلتفرم های رزرو آنلاین آنها در کمیت و کیفیت سفرها دارند از جنبه های مختلف بپردازیم.نقش اقامتگاههای گردشگری در تسهیل و رشد سفرهاوجود اقامتگاه‌های متنوع و مناسب می‌تواند به ارتقاء تجربه گردشگری، افزایش تعداد گردشگران و بهبود کیفیت سفرها کمک کند. در واقع اقامتگاه‌ها نقش کلیدی در رشد گردشگری و تسهیل سفر دارند.اقامتگاه‌های متنوع از هتل‌ها و مهمانسراها گرفته تا خانه‌های بومی و بومگردی‌ها، به مسافران این امکان را می‌دهند که تجربیات متفاوتی را تجربه کنند و این موضوع می‌تواند به جذب گردشگران بیشتر کمک کند.از طرف دیگر با وجود انواع مختلف اقامتگاه‌ها در مناطق مختلف، مسافران می‌توانند به راحتی به مقاصد گردشگری دسترسی پیدا کنند و گزینه‌های بیشتری برای اقامت داشته باشند.اقامتگاههای گردشگری و نقش آنها در ایجاد اشتغال و توسعه پایداراقامتگاه‌های قانونی، به ویژه در زمینه‌های خاص مانند گردشگری یا خدمات، می‌توانند تأثیر قابل توجهی بر ایجاد اشتغال داشته باشند. از جمله این تاثیرات می توان به موارد زیر اشاره کرد:۱. تقویت زیرساخت‌ها: توسعه اقامتگاه‌ها معمولاً با بهبود زیرساخت‌های محلی همراه است، از جمله حمل و نقل، خدمات بهداشتی، و امکانات رفاهی که همه این‌ها به تسهیل سفر کمک می‌کند.۲. ایجاد فرصت‌های شغلی: ساخت و راه‌اندازی اقامتگاه‌ها به ایجاد شغل‌های محلی کمک می‌کند و به رونق اقتصاد محلی می‌انجامد.۳. پایداری و توسعه پایدار: اقامتگاه‌های بومگردی و اکوتوریستی می‌توانند به حفظ محیط زیست و توسعه پایدار کمک کنند و گردشگری را به شیوه‌ای مسئولانه‌تر مدیریت کنند.۴. توسعه صنایع وابسته: اقامتگاه‌ها می‌توانند به توسعه صنایع وابسته مانند رستوران‌ها، فروشگاه‌ها، و خدمات تفریحی کمک کنند که به نوبه خود موجب افزایش اشتغال در این بخش‌ها می‌شود.۵. تقویت اقتصاد محلی: با جذب گردشگران و میهمانان، اقامتگاه‌ها می‌توانند باعث افزایش درآمد در مناطق محلی شوند و به این ترتیب به رشد اقتصادی و اشتغال زایی کمک کنند.۶. ایجاد مشاغل مستقیم و غیرمستقیم: مشاغل مستقیم شامل استخدام کارکنان برای کار در خود اقامتگاه‌ها هستند، در حالی که مشاغل غیرمستقیم می‌توانند شامل فرصت‌های شغلی در صنایع مرتبط باشند.نقش خود اقامتگاههای گردشگری و بومگردی در رشد کمی کیفی سفرها و نیز اثر آنها در رشد و توسعه اقتصاد محلی و ملی غیر قابل انکار است اما اینکه مسافران از چه طریقی در جریان وجود و امکان بهره مندی از این اقامتگاهها قرار می گیرند و تا چه حد روشهای دسترسی مسافران به این اقامتگاهها در کمیت و کیفیت سفرهایشان دارد، نکات قابل توجهی هستند که در ادامه به آنها خواهیم پرداخت.آنلاین رزرو کنم یا آفلاین؟رزرو آنلاین یا رزرو به صورت آفلاین اقامتگاههای گردشگری هر کدام مزایا و معایب خود را دارند که در نهایت، انتخاب بین این دو روش به نیازها و اولویت‌ها و البته سبک زندگی شما بستگی دارد. دسترسی سریع و آسان به اطلاعات و قیمت‌ها، مقایسه راحت قیمت‌ها، امکانات و نظرات مشتریان مختلف، بهره مندی از تخفیف ها پیشنهادات ویژه، امکان پرداخت آنلاین و آسان با کارت‌های اعتباری، از جمله مزایای رزرو آنلاین اقامتگاه ها هستند.اما گاهی وقتها به دلیل کمبود تجربه شخصی نمی‌توانید به طور مستقیم کیفیت و وضعیت اقامتگاه را بررسی کنید، یا نگران احتمال بروز مشکلات امنیتی مانند کلاهبرداری هستید، و یا اینکه ممکن است نتوانید به راحتی با صاحب اقامتگاه در تماس باشید یا از خدمات خاصی بهره‌مند شوید. اینها نیز مواردی هستند که گاها ممکن است مانع از رزرو آنلاین اقامتگاههای گردشگری توسط مسافران و گردشگران شود و آنها را به سمت رزرو آفلاین سوق دهد. درست است که در رزرو آفلاین امکان بررسی و تایید حضوری وضعیت اقامتگاهها وجود دارد و اینکه می توانید به راحتی با مدیریت این مراکز در تماس باشید و درخواست‌های خاص خود را مطرح کنید، اما روش آفلاین به دلایل متعددی از جمله زمان‌بر بودن،  محدودیت در مقایسه قیمت‌ها و امکانات، و نیز عدم بهره مندی از تخفیف‌ها و پیشنهادات ویژه خیلی مورد استفاده و علاقه مخاطبان رزرو اقامتگاههای گردشگری نیست.آنچه که بیش از هر چیزی در انتخاب روش رزرو اقامتگاههای گردشگری برای مسافران اهمیت دارد، امنیت سفر و برخورداری از استانداردهای امنیتی این اقامتگاهها پلتفرم جاباما به‌عنوان یکی از سایت‌های مطرح رزرو اقامتگاهها و بومگردی شرایطی را برای مسافران و کاربران خود فراهم آورده است که تا حدود زیادی منجر به ایجاد امنیت و امکان برخورداری از میزان قابل قبولی از سطح استانداردهای امنیتی اقامتگاهها فراهم شود.با بررسی گزارش ۱۴۰۳ جاباما می توان به این موارد که همگی در کنار هم امکان یک تجربه موفق، امن و خوشایند کاربری را برای مخاطبان این پلتفرم فراهم می آورد، اشاره کرد:۱. تنوع اقامتگاه‌ها: جاباما مجموعه‌ای گسترده از اقامتگاه‌ها از هتل‌های لوکس تا اقامتگاه‌های بوم‌گردی و ویلاها را ارائه می‌دهد. این تنوع انتخاب به کاربران امکان می‌دهد بر اساس نیاز و بودجه خود گزینه‌های متعددی را بررسی کنند.۲. پوشش گسترده جغرافیایی: جاباما اقامتگاه‌هایی در سراسر ایران را پوشش می‌دهد و این امکان را برای کاربران فراهم می‌کند که در هر نقطه از کشور محل اقامت مناسب خود را پیدا کنند.۳. رابط کاربری ساده و کاربردی: طراحی سایت و اپلیکیشن جاباما به گونه‌ای است که کاربران به‌راحتی می‌توانند محل اقامت موردنظر خود را جستجو و رزرو کنند. دسته‌بندی‌ها و فیلترهای متعدد باعث تسهیل فرآیند انتخاب می‌شود.۴. امکان مشاهده نظرات کاربران: کاربران می‌توانند نظرات و امتیازهای دیگران را درباره اقامتگاه‌ها مشاهده کنند و بر اساس تجربیات واقعی دیگران تصمیم‌گیری کنند.۵. پشتیبانی ۲۴ ساعته: جاباما خدمات پشتیبانی مشتریان به‌صورت ۲۴ ساعته ارائه می‌دهد و به حل مشکلات کاربران در هر زمان کمک می‌کند.۶. تخفیف‌ها و پیشنهادهای ویژه: جاباما به‌طور منظم تخفیف‌ها و پیشنهادهای ویژه‌ای را برای اقامتگاه‌های مختلف ارائه می‌دهد که باعث می‌شود کاربران بتوانند با هزینه کمتری محل اقامت خود را رزرو کنند.۷. امکان کنسلی و استرداد وجه: این پلتفرم سیاست‌های مشخصی برای کنسلی رزرو و بازگرداندن هزینه دارد که این امر موجب آسودگی خاطر بیشتر کاربران می‌شود.زده ام فالی و فریادرسی می آیدپلتفرم های رزرو اقامتگاههای گردشگری فریادرَس محیط زیست در بخش پایانی گزارش های فصلی کسب و کارها، معمولا سرفصلی با عنوان مسئولیت اجتماعی وجود دارد که ذیل آن تمام فعالیتهایی که آن کسب و کار در راستای محقق ساختن مسئولیتهای اجتماعی خود انجام می دهد، شرح داده می شود. پلتفرم‌های رزرو آنلاین اقامتگاه‌ها نیز به عنوان بازیگران مهم صنعت گردشگری، مسئولیت‌های اجتماعی متعددی دارند که به بهبود جامعه، حفاظت از محیط زیست، و ارتقای تجربه سفر پایدار کمک می‌کنند.در گزارش ۱۴۰۳ جاباما نیز مسئولیتهای اجتماعی را که این کسب و کار به عنوان پلتفرم آنلاین رزرو اقامتگاه انجام می دهد ارائه شده است که مهمترین آنها همراهی با مهمانان سفرهای درمانی است که بدون شک مسئولیتی درخشان و قابل تقدیری تلقی می شود. اما جای یک مسئولیت انسانی و اجتماعی ویژه در این میان خالی است و آن هم ترویج فرهنگ نگهداری از محیط زیست است.پلتفرم های رزرو آنلاین اقامتگاه‌ها و سفرها، می‌توانند نقش مهمی در آموزش و ترویج فرهنگ نگهداری از محیط زیست به کاربران خود داشته باشد. در ادامه چندین راهکار برای این موضوع مطرح شده است:۱. اطلاع‌رسانی درباره اقامتگاه‌های سازگار با محیط زیست: در پروفایل اقامتگاه‌ها، می توان اطلاعاتی درباره اقدامات محیط زیستی آن‌ها ارائه داد. برای مثال، اقامتگاه‌هایی که از منابع انرژی تجدیدپذیر استفاده می‌کنند، مصرف آب و انرژی را بهینه می‌کنند یا در مدیریت پسماند مشارکت دارند، معرفی شوند. این کار کاربران را تشویق به انتخاب اقامتگاه‌های سبزتر می‌کند.۲. آموزش مستقیم در مراحل رزرو: در هنگام رزرو اقامتگاه، می‌توان پیام‌ها یا نکات آموزشی کوتاهی درباره رفتارهای پایدار در سفر مانند کاهش مصرف پلاستیک، صرفه‌جویی در مصرف آب و برق، و احترام به محیط طبیعی و حیات وحش ارائه داد.۳. برنامه‌های پاداش برای کاربران محیط زیستی: می توان طرح‌هایی توسط پلتفرمهای آنلاین رزرو جا ارائه شود که کاربران را تشویق به رفتارهای سازگار با محیط زیست کند. مثلاً افرادی که اقامتگاه‌های پایدار را رزرو می‌کنند یا سفرهای کم‌کربن انجام می‌دهند، امتیاز یا تخفیف ویژه دریافت کنند.۴. برگزاری کمپین‌های محیط زیستی: پلتفرمهای رزرو آنلاین جا می توانند با همکاری سازمان‌های محیط زیستی، کمپین‌های آگاهی‌بخش درباره اهمیت حفظ طبیعت و جلوگیری از آلودگی برگزار کنند. این کمپین‌ها می‌توانند در قالب پست‌های وبلاگی، ایمیل‌های تبلیغاتی یا پیامک‌های اطلاع‌رسانی باشند.۵. ارائه محتوای آموزشی در شبکه‌های اجتماعی: این پلتفرمها می توانند از بسترهای خود در شبکه‌های اجتماعی برای انتشار محتوای آموزشی و آگاهی‌بخش درباره محیط زیست استفاده کنند. برای مثال، پست‌هایی با موضوعاتی چون سفرهای مسئولانه، حفاظت از منابع طبیعی و گردشگری پایدار می‌توانند به کاربران ارائه شوند.۵. همکاری با نهادهای محیط زیستی: این پلتفرمها می توانند با سازمان‌ها و انجمن‌های محیط زیستی همکاری کنند تا در پروژه‌ها یا برنامه‌های مرتبط با حفاظت از محیط زیست شرکت کنند و این همکاری‌ها را به کاربران خود معرفی نمایند.این اقدامات نه‌تنها به آگاهی کاربران کمک می‌کند، بلکه نقش پلتفرمهایی مثل جاباما را به‌عنوان یک شرکت مسئولیت‌پذیر در زمینه محیط زیست تقویت خواهد کرد.نکات قابل تامل گزارش ۱۴۰۲ جاباماگزارش سال ۱۴۰۲ جاباما نشان‌دهنده موفقیت‌های چشمگیر این پلتفرم در بخش‌های مختلفی است، اما نکات قابل تامل و چالش‌های مهمی نیز در این مسیر وجود دارد که باید به آن‌ها توجه کرد. از جمله این چالش‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:۱. عدم دسترسی برخی از مردم به سفر: یکی از چالش‌های مهم که در گزارش جاباما به آن اشاره شده، عدم توان مالی حدود ۴۰ درصد از ایرانیان برای سفر است. این مسئله باعث می‌شود که بازار گردشگری پتانسیل کامل خود را نشان ندهد و رشد صنعت سفر و گردشگری محدود شود. ۲. تمرکز جغرافیایی کاربران و اقامتگاه‌ها: در حالی که جاباما موفق شده است در بسیاری از شهرهای ایران فعالیت کند، اما بیشتر تمرکز اقامتگاه‌ها و کاربران به مناطق خاصی مانند شمال ایران (گیلان و مازندران) و تهران محدود شده است. این تمرکز جغرافیایی نشان‌دهنده نیاز به توسعه اقامتگاه‌ها و زیرساخت‌های گردشگری در دیگر مناطق است.۳. چالش‌های زیرساختی در مناطق کمتر توسعه‌یافته: با وجود افزایش تعداد اقامتگاه‌ها در شهرهای مختلف، چالش‌های زیرساختی مانند دسترسی به اینترنت و امکانات رفاهی در برخی مناطق هنوز وجود دارد. این مسئله به‌ویژه در مناطق دورافتاده یا کمتر توسعه‌یافته بر تجربه گردشگران تأثیر منفی می‌گذارد و مانع از توسعه گردشگری در این مناطق می‌شود.این چالش‌ها نشان می‌دهند که هرچند پلتفرم های آنلاین رزرو اقامتگاه ها و بومگردی ها در بسیاری از زمینه‌ها موفقیت داشته است، اما هنوز نیاز به برنامه‌ریزی و سرمایه‌گذاری بیشتری در زمینه بهبود زیرساخت‌ها و افزایش دسترسی به خدمات برای همه اقشار جامعه وجود دارد.</description><category>رسانه تحلیلی تیک تِک</category><author>رسانه تحلیلی تیک تِک</author><pubDate>Mon, 23 Sep 2024 15:08:37 +0330</pubDate></item><item><title>حکایت قفل ما و کلید دانش</title><link>https://virgool.ir/@ticktech.media/حکایت-قفل-ما-و-کلید-دانش-lss5u9nvspon</link><description>حکایت قفل ما و کلید دانشمسلم ناظمیپیامبر اسلام (ص) از دانشی که سود نبخشد، به خدا پناه می¬برد. سخن سعدی را هنوز به گوش کودکان ما می¬خوانند که عالم بی¬عمل را زنبور بی¬عسل می¬داند و حتی بدتر از آن چارپایی بر او کتابی چند. اما هنوز درخت دانش ما چرخ نیلوفری را به زیر نیاورده است. سال¬هاست که توسعه¬ی شرکت¬های دانش¬بنیان دلمشغولی بزرگ سیاست¬گذاران این سامان است و البته در این میانه کم از منابع ملی مایه بر سر این کار نرفته و کم آمارهای چشمگیر و دهان¬ پرکن به رخ خلق خدا کشیده نشده. هدف از توسعه¬ی شرکت¬های دانش بنیان حل مشکلات و چالش¬های عظیم کشور بود و خلق ارزش. امروز سهم اقتصاد دانش¬بنیان از کل تولید ناخالص داخلی دو درصد است و وعده¬ داده¬اند که در پایان برنامه¬ی هفتم توسعه به هفت درصد برسد. اما در چالش¬های بزرگی که گریبان این سرزمین را گرفته¬اند تا کنون شعبده¬ای از کلاه دانش بیرون نیامده است. خشکسالی، گرمایش، فرسایش آب و خاک در زمین دشت و آلودگی و غبار در هوای شهر هر روز توان¬فرساتر می¬شود و چالش¬ها راه بحران و بحران¬ها راه بلا می¬سپارند. جایگاه دانش و این شرکت¬های دانش بنیان که به جان کشتیم و آب دادیم، در نجات ما چه خواهد بود؟اولین پرسش این است که اکوسیستم دانش¬بنیان کشور چه می-پرورد؟ آیا تمایل بازیگران این اکوسیستم در راستای سازگار شدن با نیازهای فناورانه¬ی کشور است؟ آیا حل این بحران¬ها در تأسیس، حمایت و فعالیت از شرکت¬های دانش¬بنیان در نظر گرفته می¬شود؟ با نگاهی به آمار شرکت¬های دانش-بنیان موجود تا مرداد 1402 از معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش¬بنیان ریاست جمهوری، در می¬یابیم که 8831 شرکت دانش¬بنیان در کشور سربرآورده¬اند. از این تعداد 2044 شرکت (بیش از 23 درصد) در کار برق، الکترونیک و صنایع خودکار، 1891 شرکت (بیش از 21 درصد) در کار صنایع ارتباطات و 1845 شرکت (حدود 21 درصد) مشغول به فناوری ماشین¬آلات و تجهیزات پیشرفته هستند. اما در کشوری که تنگدستی شدید در منابع آب، ورشکستگی آبی و چگونگی زیستن و نان خوردن در این اقلیم خشک، همواره یک چالش تاریخی بوده و هست و خواهد بود، فقط 422 شرکت (کمتر از 5 درصد) کمر به کار دانش بنیان در حوزه¬ی کشاورزی، فناوری¬های زیستی و صنایع غذایی بسته¬اند. شاید در این میانه، بازار پررونق صنایع شیمیایی و پتروشیمی نکته¬هایی برای شنیدن داشته باشد. 1272 شرکت (بیش از 14 درصد) در این حوزه کار می¬کنند که کم نیست. در عین حال تولید دانش در این زمینه هم با توجه به سخاوت سرزمین مادری در بذل ثروت نفت، به منزله¬ی حل یک مشکل اساسی در کشور است. اما چرا آنجا نه و اینجا آری؟ چرا کمتر کسی کمر به پی نهادن شرکتی برای حل مشکلات کشاورزی می¬بندد اما برای حل چالش¬های عرصه¬ی نفت، این همه پا پیش نهاده¬اند؟ جواب نیاز به هوش یا تلاش بسیاری ندارد. یک کلمه بیشتر نیست. پول! به قول سعدی «او گلیم خویش به در می¬برد ز موج».  بنیان¬گذارن شرکت¬های دانش¬بنیان به دنبال بازدهی سریع و سود بیشتر هستند (مثل هر عاقل دیگری) و سیاست¬گذار هم سرمست از همراهی با کلان¬روندهای جهانی، نام¬های دهان¬پرکن و وردهای سحرآمیز مانند هوش مصنوعی، اینترنت اشیاء، بلاک چین و متاورس را بسیار خوش دارد و غافل از آن است که زمین زیر پایش در حال فرونشست و چشمه¬ی نیم¬نفس آبش در حال جان دادن است. ما پیاده می¬رویم و همرهان سوارانند. رشد بهای تمام شده¬ی محصولات کشاورزی به علت کمیابی منابع و فرسودگی رسم کشت و کار، نان خوردن را در این بوم روز به روز دشوارتر می¬کند. آبی که برای کاشتن این بذر از عمق جان مادر زمین کشیده می¬شود قیمت ندارد و مادر به حال احتضار است. همراهی با مگاترندهای جهانی خوب است اما با شکم سیر. دانش در آن سمت دورافتاده¬ی اکوسیستم که به محیط زیست، کشاورزی، ژنتیک گیاهی، کاهش مصرف آب و تأمین پایدار آب مربوط می¬شود، دشوار و پر مخاطره است و البته صبر ایوب هم می¬خواهد. ای بسا که دانشی مردمان، پس از چند سال صرف از جان و جیب در زمینه¬ی تولید بذری یا نهالی یا ابداع روشی نوین در کِشتن، دریابند که راه را اشتباه رفته¬اند و یکی باید دست آنان را بگیرد و غبار از رختشان بتکاند تا بتوانند از نو راه بسپارند. چرا که در روزگاری که به قول سعدی هر کسی گلیم خویش به در می¬برد ز موج، این جهد می¬کند که بگیرد غریق را.سیاست¬گذار چنان محو دلبری صنایع های¬تک شده که از این سمت بلاخیز اکوسیستم بی¬خبر است. بازیگران عرصه دانش هم به دنبال سود بیشتر و بازدهی زودتر هستند. گسترش و فراگیری فناوری¬های رایانش و ارتباطات و الکترونیک چنان جهانی و فراگیر است که هر نوآوری در هر جای دنیا، به معنای ایجاد امکان نو در همه¬ی دنیاست. اما در مورد آب و خاک و آبادانی، هر واحه¬ای در این جهان مشکلات مخصوص به خود را دارد. بهتر است اندیشه کنیم که چگونه می¬توان با همین فناوری¬های هوش مصنوعی، اینترنت اشیاء و داده¬ه¬کاوی، یکی از گره¬ کور رنج¬های بی¬شمار اقلیم خود را بگشاییم تا اینکه خودسرانه به دنبال توسعه¬¬ی آن باشیم. سندهای چشم انداز رنگارنگ و رتبه¬های تعیین شده برای ایران هر کدام از این فناوری¬ها نشانگر فراموش کردن اولویت¬ها و خرج کردن طلا برای مطلاست که تا همان هم تا کنون به جایی نرسیده است.سودآور کردن اکوسیستم مربوط به کشاورزی و اقلیم با تزریق پول و تأمین آرامش خاطر برای بازیگران آن و پذیرفتن ریسک با بیمه و تضمین مناسب، کمترین کمکی است که سیاست¬گذار می¬تواند به خود و مردمان این سرزمین کند تا آینده را به برابر آفتاب سال به سال گرم¬تر و اقلیم سال¬ به سال فرسوده¬تر نبازد. سیاست¬گذار باید در برخورد با فناوری¬های حوزه¬ی زیست و اقلیم، صبر کردن و دیر بر دادن را بیاموزد و سود را از هر کجا که شده به این سوی اکوسیستم بکشاند. با یکپارچه کردن دستاوردهای دانشی به خصوص در زمینه¬ی علم داده و ارتباطات، این گوشه¬ی کم رونق بازار فناوری را گرم¬تر کند و در سیاست¬گذاری سایر عرصه-های فناوری خدمت به امنیت غذایی و پایداری اقلیم را مقدم بدارد تا بتوان  زیستن را در بخل آسمان بر زمین ممکن نگاه داشت و زوال را تا حد ممکن به تأخیر انداخت.</description><category>رسانه تحلیلی تیک تِک</category><author>رسانه تحلیلی تیک تِک</author><pubDate>Mon, 11 Sep 2023 14:36:24 +0330</pubDate></item><item><title>قصه پرماجرای صنایع بومی و محلی</title><link>https://virgool.ir/@ticktech.media/قصه-پرماجرای-صنایع-بومی-و-محلی-akrhchehixqy</link><description>قصه پر ماجرای صنایع بومی و محلیدکتر مشکات اسدی، دکترای جامعه شناسی سیاسیدکتر آزیتا تقوایی، دکترای سیاستگذاری علم و فناوریاغلب گمان می‌رود که مفاهیمی مثل اقتصاد دیجیتال، پلتفرم و به‌خصوص پلتفرم های C2C (پلتفرمهایی که امکان تعامل میان مشتریان در آن فراهم است)، در ارتباط با جوامع شهری و طبقه متوسط جامعه معنا پیدا می‌کند و گویا مفاهیم مانوس سایر جوامع و اقشار درآمدی نیستند.همان‌طور که هر وقت صحبت از صنعت 4 می شود، بیشتر نگاهمان به سمت صنایع دیجیتال و اقتصاد دیجیتال در بخش صنعت است.اما از آنجایی که بیش از 30 درصد جمعیت کشور روستانشین هستند، پرسشی که مطرح می‌شود این است که چگونه می‌توان از قابلیت‌ها و ظرفیتهای اقتصاد دیجیتال و پلتفرم های مختلف در راستای حل مسائل جوامع روستایی نیز بهره برد و مشکلی از مشکلات عدیده آن‌ها را برطرف نمود.فناوری اطلاعات و ارتباطات در روستا می تواند در قالب مفهوم توانمندسازی به حساب آید و توانمندسازی می تواند ابعاد گوناگونی چون آموزش، بهداشت، بازاریابی و داد و ستد، درآمد، گردشگری، بهره وری و غیره را داشته باشد.اما در این جوامع در سه حوزه گردشگری، صنایع غذایی و صنایع دستی مفهوم اقتصاد دیجیتال و توسعه فناوری ملموس‌تر است چرا که در جوامع روستایی فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی نه تنها کارکردهای اقتصادی دارد و منجر به رشد اقتصادی آن‌ها می شود، بلکه به دلیل توانمندسازی زنان روستایی و همراه کردن آن‌ها با مردان در جریان سازی های اقتصادی و اجتماعی، کارکردهای اجتماعی قابل توجهی نیز دارد که در نهایت شکاف جنسیتی را در این مناطق کمرنگ تر می سازد.گستردگی جغرافیایی فروشندگان بومی و محلیوقتی در مورد ظرفیتهای فناوری اطلاعات و برای توانمندسازی جوامع محلی صحبت می شود، مسلماً پلتفرم هایی که در راستای تقویت و قابلیتمندی این سه حوزه فعالیت می‌کنند اهمیت بالایی خواهند داشت.وقتی در مورد ظرفیتهای فناوری اطلاعات و برای توانمندسازی جوامع محلی صحبت می شود، مسلماً پلتفرم هایی که در راستای تقویت و قابلیتمندی این سه حوزه فعالیت می‌کنند اهمیت بالایی خواهند داشت.برای مثال پلتفرمی مثل دیجی کالا با انجام یکسری اقدام‌ها حمایتی از صنایع بومی و محلی، از مسئولیتهای اجتماعی خود، کسب و کارهای کارآفرینی اجتماعی خلق کرده است. نکته قابل توجه این است که یک پروژه مسئولیت اجتماعی زمانی پایدار خواهد شد که بتوان از طریق آن کسب درآمد کرد. از این رو شاخه مسئولیت اجتماعی دیجی کالا در نوع خودش یک کسب و کار یا بیزینس کارآفرینی اجتماعی تلقی می‌شود و صرفاً یک مسئولیت اجتماعی نیست.اکثر پلتفرم هایی که در زمینه توانمندسازی و تسهیل فروش صنایع بومی و محلی فعالیت می کنند، بیشتر بر روی فروش و بازاریابی این دسته از محصولات متمرکز می شوند. اما باید توجه داشت که یک محصول بومی از زمانی که قرار است تولید شود تا زمانی که به بازار و فروش برسد یک فرآیند مهم و قابل تاملی را طی می کند.اکثر پلتفرم هایی که در زمینه توانمندسازی و تسهیل فروش صنایع بومی و محلی فعالیت می کنند، بیشتر بر روی فروش و بازاریابی این دسته از محصولات متمرکز می شوند. اما باید توجه داشت که یک محصول بومی از زمانی که قرار است تولید شود تا زمانی که به بازار و فروش برسد یک فرآیند مهم و قابل تاملی را طی می کند.تولید کننده در جوامع محلی محصول خود را تولید می کند، سپس پلتفرم خرده فروشی آنلاینی مانند دیجی کالا، به تولیدکننده معرفی می شود. در این مسیر دیجی کالا در قالب مسئولیت اجتماعی خود و در راستای توانمندسازی جوامع بومی و محلی، امکان ایجاد شبکه و ارتباط تولیدکنندگان با خریداران را به طور رایگان فراهم می‌آورد تا از این طریق تعداد کاربران یا به عبارتی یوزرهای هم پلتفرم و هم صنایع محلی بالا رود.اما بعد از مدتی شاهد کوچ صاحبان صنایع محلی از چنین پلتفرم هایی به سمت اینستاگرام یا تلگرام هستیم. این کوچ تنها یک دلیل دارد، و آن هم نارضایتی آن‌ها از قوانین و شرایط پیچیده حاکم بر پلتفرمها است. چرا که بعد از مدتی صاحبان صنایع موظف به پرداخت هزینه بابت خدمتی است که در پلتفرم به آنها ارائه می‌ شود.نکته اینجاست که توایدکننده صنایع بومی و محلی خیلی به این مسأله توجه نمی‌کند که از زمانی که محصولش را تولید می‌کند تا زمانی که آن را به دست خریدار نهایی می رساند، با فرآیند مشخصی رو به رو است که مرحله به مرحله آن هزینه بر بوده و باید برای آن پرداخت صورت گیرد.در واقع آگاهی کافی را نسبت به این فرآیند ندارد.برای مثال چالش برانگیزترین مرحله این فرآیند مرحله انبارداری و لجستیک محصولات است. و به همین خاطر بعد از مدتی که پلتفرم خدمات رایگان به تولیدکنندگان محصولات بومی و محلی ارائه می کند، مطالبه پرداخت یکسری هزینه‌ها را از آن‌ها دارد و این در حالیست که به دلیل عدم آگاهی کافی صاحبان این صنایع از فرآیند کار، گمان می‌برند که دلیلی برای این پرداخت وجود ندارد و از این رو بعد از مدتی شاهد کاهش چشمگیر فروش مستقیم محصولات بومی و محلی در این پلتفرم ها هستیم.شاید هم به دلیل همین رغبت کم عرضه کنندگان محصولات بومی و محلی، جذابیت خرید اینترنتی این محصولات از نظر کاربران در مقایسه با سایر محصولات در پلتفرمهای فروش آنلاین مثل دیجی کالا کمتر است. تمایل به خرید اینترنتی کالاهای مختلف در پلتفرم دیجی کالادر‌ واقع تولیدکننده صنایع بومی و محلی ترجیح می‌دهد در پلتفرمهایی مثل اینستاگرام یا مواردی که امکان ارتباط با خریدار نهایی را دارد، محصولات خود را بفروشد و هزینه‌های مرتبط با لجستیک و انبارداری را که متحمل می‌شود از طریق خریداران خود پوشش دهد تا بدین طریق هزینه ای را به صاحب پلتفرم پرداخت نکند.در‌ واقع تولیدکننده صنایع بومی و محلی ترجیح می‌دهد در پلتفرمهایی مثل اینستاگرام یا مواردی که امکان ارتباط با خریدار نهایی را دارد، محصولات خود را بفروشد و هزینه‌های مرتبط با لجستیک و انبارداری را که متحمل می‌شود از طریق خریداران خود پوشش دهد تا بدین طریق هزینه ای را به صاحب پلتفرم پرداخت نکند.در‌ واقع تولیدکننده صنایع بومی و محلی ترجیح می‌دهد در پلتفرمهایی مثل اینستاگرام یا مواردی که امکان ارتباط با خریدار نهایی را دارد، محصولات خود را بفروشد و هزینه‌های مرتبط با لجستیک و انبارداری را که متحمل می‌شود از طریق خریداران خود پوشش دهد تا بدین طریق هزینه ای را به صاحب پلتفرم پرداخت نکند.در‌ واقع تولیدکننده صنایع بومی و محلی ترجیح می‌دهد در پلتفرمهایی مثل اینستاگرام یا مواردی که امکان ارتباط با خریدار نهایی را دارد، محصولات خود را بفروشد و هزینه‌های مرتبط با لجستیک و انبارداری را که متحمل می‌شود از طریق خریداران خود پوشش دهد تا بدین طریق هزینه ای را به صاحب پلتفرم پرداخت نکند.اما درست در همین نقطه نارضایتی مشتریان و خریداران به دلیل  افزایش قیمت محصولات عرضه شده، پیش می‌آید و به مرور صاحبان محصولات بومی و محلی بازار خود را از دست می دهند.می توان گفت که در امر مهم توانمندسازی جوامع بومی و محلی و بازاریابی برای محصولات آنها، آنچه که بیشتر از زیباسازی و پکیجینگ این نوع محصولات اهمیت دارد، آگاه سازی صاحبان این نوع صنایع از فرآیند تولید تا بازار محصولاتشان است. اینکه فرآیند فروش یک کالا فرآیند پیچیده‌ای است که شامل انبارداری، لجستیک، بازاریابی، خدمات پس از فروش و مسائل مالی می شود.در راستای بر طرف کردن این چالش، دیجی کالا دو استراتژی مؤثر را به طور همزمان در پیش گرفته است:اول اینکه برای کمک به پایدارتر شدن کسب و کارهای بومی و محلی تلاش کرده است تا امتیازها و امکاناتی را برای آن‌ها در نظر بگیرد. تخفیف کمیسیون فروش، آموزش‌های آنلاین مقدماتی، اختصاص ظرفیت انبار بدون دریافت هزینه و اختصاص ظرفیت تبلیغاتی به شکل رایگان بخشی از امکاناتی است که دیجی کالا برای فروشندگان بومی و محلی اش در نظر گرفته است. در استراتژی دوم، دیجی کالا همکاری با استارتاپ ها یا کسب و کارهای واسطی مثل پادرو را اتخاذ کرده است که به نظر می‌رسد در کنار پلتفرمهایی مثل دیجی کالا می‌توانند مؤثر عمل کنند. بدین ترتیب که به جای آنکه خود دیجی کالا به طور مستقیم با جوامع محلی و پیچیدگی های آن مواجه شود، ارتباط گرفتن و تعامل آن‌ها را به استارتاپهای واسط می‌سپارد و در عوض امکانات عرضه و برخورداری از پلتفرم دیجی کالا را به این نوع کسب و کارهای واسط ارائه می دهد.برای مثال در سال گذشته دیجی کالا با همراهی صنایع دستی آرانیک به ساخت کوره ای با ظرفیت بالا برای تولید سفال کوهمیتگ استان سیستان و بلوچستان کمک کرد تا علاوه بر حفظ سفال کوهمیتگ به ایجاد جریان درآمدی پایدار برای سفالگران این منطقه کمک کند.در پایان می‌توان اذعان داشت که برقراری ارتباط با جوامع بومی و محلی به دلیل پیچیدگی های فرهنگی، کار بسیار دشوار و تخصصی است که پلتفرم فروش آنلاینی مثل دیجی کالا در صورتی که تصمیم جدی به حمایت از این صنایع را دارد، لازم است به طور حرفه‌ای و با برنامه‌های مشخص از قابلیتهای استارتاپهای واسط که بعضا محلی و بومی هستند، بهره مند گردد.</description><category>رسانه تحلیلی تیک تِک</category><author>رسانه تحلیلی تیک تِک</author><pubDate>Sat, 09 Sep 2023 14:22:39 +0330</pubDate></item><item><title>داده ها عریان کننده واقعیتهای پنهان ٢</title><link>https://virgool.ir/@ticktech.media/داده-ها-عریان-کننده-واقعیتهای-پنهان-٢-rbhgqyy1zkom</link><description>داده ها، عریان کننده واقعیت های پنهان. 2عاطفه درودیان، دکترای جامعه  شناسیعان، دکترای جامعه  شناسیجهان امروز، جهان داده است. جمع‌آوری، طبقه‌بندی و تحلیل داده مهارتی است که این روزها طرفداران زیادی دارد. هر سازمان برحسب نوع کالا یا خدمتی که ارائه می‌دهد، به مجموعه‌ای از داده دسترسی دارد که طبقه‌بندی و ارائۀ هدفمند آن مسیر تصمیم‌گیری‌های سخت و کلیدی را برای سازمان هموار می‌کند. این گزارش‌ها اغلب برای پژوهشگران مستقل و حتی عموم مردم نیز جذابند؛ تا آنجا که برخی سازمان‌ها تصمیم می‌گیرند این اطلاعات را در راستای مسئولیت اجتماعی یا استراتژی‌های برندینگ و بازاریابی‌شان در دسترس عموم قرار دهند. به تازگی این رویه در میان شرکت‌های بزرگ داخلی نیز پا گرفته است؛ شرکت یکتانت در این زمینه پیشگام بوده و اخیرا گزارش مفصلی از فضای دیجیتال فارسی در سال 1401 منتشر کرده است.جهان امروز، جهان داده است. جمع‌آوری، طبقه‌بندی و تحلیل داده مهارتی است که این روزها طرفداران زیادی دارد. هر سازمان برحسب نوع کالا یا خدمتی که ارائه می‌دهد، به مجموعه‌ای از داده دسترسی دارد که طبقه‌بندی و ارائۀ هدفمند آن مسیر تصمیم‌گیری‌های سخت و کلیدی را برای سازمان هموار می‌کند. این گزارش‌ها اغلب برای پژوهشگران مستقل و حتی عموم مردم نیز جذابند؛ تا آنجا که برخی سازمان‌ها تصمیم می‌گیرند این اطلاعات را در راستای مسئولیت اجتماعی یا استراتژی‌های برندینگ و بازاریابی‌شان در دسترس عموم قرار دهند. به تازگی این رویه در میان شرکت‌های بزرگ داخلی نیز پا گرفته است؛ شرکت یکتانت در این زمینه پیشگام بوده و اخیرا گزارش مفصلی از فضای دیجیتال فارسی در سال 1401 منتشر کرده است.جهان امروز، جهان داده است. جمع‌آوری، طبقه‌بندی و تحلیل داده مهارتی است که این روزها طرفداران زیادی دارد. هر سازمان برحسب نوع کالا یا خدمتی که ارائه می‌دهد، به مجموعه‌ای از داده دسترسی دارد که طبقه‌بندی و ارائۀ هدفمند آن مسیر تصمیم‌گیری‌های سخت و کلیدی را برای سازمان هموار می‌کند. این گزارش‌ها اغلب برای پژوهشگران مستقل و حتی عموم مردم نیز جذابند؛ تا آنجا که برخی سازمان‌ها تصمیم می‌گیرند این اطلاعات را در راستای مسئولیت اجتماعی یا استراتژی‌های برندینگ و بازاریابی‌شان در دسترس عموم قرار دهند. به تازگی این رویه در میان شرکت‌های بزرگ داخلی نیز پا گرفته است؛ شرکت یکتانت در این زمینه پیشگام بوده و اخیرا گزارش مفصلی از فضای دیجیتال فارسی در سال 1401 منتشر کرده است.جهان امروز، جهان داده است. جمع‌آوری، طبقه‌بندی و تحلیل داده مهارتی است که این روزها طرفداران زیادی دارد. هر سازمان برحسب نوع کالا یا خدمتی که ارائه می‌دهد، به مجموعه‌ای از داده دسترسی دارد که طبقه‌بندی و ارائۀ هدفمند آن مسیر تصمیم‌گیری‌های سخت و کلیدی را برای سازمان هموار می‌کند. این گزارش‌ها اغلب برای پژوهشگران مستقل و حتی عموم مردم نیز جذابند؛ تا آنجا که برخی سازمان‌ها تصمیم می‌گیرند این اطلاعات را در راستای مسئولیت اجتماعی یا استراتژی‌های برندینگ و بازاریابی‌شان در دسترس عموم قرار دهند. به تازگی این رویه در میان شرکت‌های بزرگ داخلی نیز پا گرفته است؛ شرکت یکتانت در این زمینه پیشگام بوده و اخیرا گزارش مفصلی از فضای دیجیتال فارسی در سال 1401 منتشر کرده است.جهان امروز، جهان داده است. جمع‌آوری، طبقه‌بندی و تحلیل داده مهارتی است که این روزها طرفداران زیادی دارد. هر سازمان برحسب نوع کالا یا خدمتی که ارائه می‌دهد، به مجموعه‌ای از داده دسترسی دارد که طبقه‌بندی و ارائۀ هدفمند آن مسیر تصمیم‌گیری‌های سخت و کلیدی را برای سازمان هموار می‌کند. این گزارش‌ها اغلب برای پژوهشگران مستقل و حتی عموم مردم نیز جذابند؛ تا آنجا که برخی سازمان‌ها تصمیم می‌گیرند این اطلاعات را در راستای مسئولیت اجتماعی یا استراتژی‌های برندینگ و بازاریابی‌شان در دسترس عموم قرار دهند. به تازگی این رویه در میان شرکت‌های بزرگ داخلی نیز پا گرفته است؛ شرکت یکتانت در این زمینه پیشگام بوده و اخیرا گزارش مفصلی از فضای دیجیتال فارسی در سال 1401 منتشر کرده است.جهان امروز، جهان داده است. جمع‌آوری، طبقه‌بندی و تحلیل داده مهارتی است که این روزها طرفداران زیادی دارد. هر سازمان برحسب نوع کالا یا خدمتی که ارائه می‌دهد، به مجموعه‌ای از داده دسترسی دارد که طبقه‌بندی و ارائۀ هدفمند آن مسیر تصمیم‌گیری‌های سخت و کلیدی را برای سازمان هموار می‌کند. این گزارش‌ها اغلب برای پژوهشگران مستقل و حتی عموم مردم نیز جذابند؛ تا آنجا که برخی سازمان‌ها تصمیم می‌گیرند این اطلاعات را در راستای مسئولیت اجتماعی یا استراتژی‌های برندینگ و بازاریابی‌شان در دسترس عموم قرار دهند. به تازگی این رویه در میان شرکت‌های بزرگ داخلی نیز پا گرفته است؛ شرکت یکتانت در این زمینه پیشگام بوده و اخیرا گزارش مفصلی از فضای دیجیتال فارسی در سال 1401 منتشر کرده است.گزارش 1401 یکتانت شامل اطلاعات ارزشمندی از فضای مجازی فارسی زبان اعم از وب و شبکه‌های اجتماعی داخلی و خارجی است که می‌تواند برای متخصصان و علاقمندان حوزه‌های متعدد از اقتصاد و مارکتینگ گرفته تا علوم اجتماعی جذاب باشد. به عنوان نمونه داده‌های این گزارش از تغییر در نحوۀ مصرف اینستاگرام توسط کاربران فارسی‌زبان این شبکۀ اجتماعی در سال 1401 خبر می‌دهد. اینستاگرام فارسی در سال گذشته فراز و فرودهای زیادی را پشت سر گذاشت و مروری بر داده‌های گزارش یکتانت بر تشدید پدیده‌ای خاص و پیش‌بینی‌نشده در اینستاگرام فارسی صحه می‌گذارد؛ پدیده‌ای که برخی آن را سیاسی شدن اینستاگرام می‌نامند. به نظر می‌رسد شبکه‌ای که طراحی شده بود تا با مرکزیت سلبریتی‌ها بستری مطلقا غیرسیاسی را برای نمایش سبک زندگی و تصاویری از زندگی روزمرۀ مردم عادی یا شخصیت‌های شناخته‌شده فراهم کند، حالا به عرصه‌ای برای گفتگوی عمومی در باب مسائل سیاسی روز تبدیل شده است.وقتی اینستاگرام در سال 2010 راه‌اندازی شد، به نظر نمی‌رسید بتواند جای رسانه‌های متن‌محوری همچون توئیتر یا تلگرام را که مناسب محتوای جدی‌ یا تخصصی بودند بگیرد. اینستاگرام شبکه‌ای با محوریت تصاویر بود و انتظار می‌رفت محتوایی در خور تصویر عرضه کند. انگار که نوعی تقسیم کار میان این پلتفرم‌ها برقرار است و سهم اینستاگرام نیز نمایش زندگی پر زرق‌وبرق سلبریتی‌ها و مصرف نمایشی مردم عادی باشد. اما این تصور عمومی کم کم، همراه با بهبود امکانات این شبکۀ اجتماعی و افزایش کاربران آن، تغییر کرد. از آنجا که محبوبیت اینستاگرام به سرعت در حال افزایش بود، بسیاری از سیاستمداران، سازمان‌های سیاسی و رسانه‌های خبری حساب‌های اینستاگرام خود را ایجاد و فعالیت‌شان در این پلتفرم را آغاز کردند. سازمان‌های خبری چندین بار در روز حساب خود را به روز می‌کنند و سیاستمداران نیز به طور فزاینده‌ای از اینستاگرام به عنوان بخشی از استراتژی ارتباطی خود بهره می‌برند. این روند سیاسی شدن اینستاگرام به عنوان روندی جهانی در بخش‌های گسترده‌ای از جهان من جمله ایران تجربه شد. با این حال اطلاعاتی که گزارش 1401 یکتانت در اختیار ما قرار می‌دهد، این فرضیه را پیش می‌کشد که روندها و دلایل سیاسی شدن اینستاگرام فارسی تجربه‌ای متفاوت از تحولات جهانی فراگیر در این حوزه است. بر اینستاگرام فارسی در سال 1401 چه گذشت؟طبق گزارش 1401 یکتانت موضوع 16 درصد صفحات اینستاگرام فارسی مد و پوشاک، 10 درصد سبک زندگی، 9.3 درصد اشخاص، 7.7 درصد اخبار، 7.2 درصد زیبایی و مراقبت از پوست، 6درصد فناوری و گجت‌ها، 5.3 درصد ورزش و تناسب اندام، 5 درصد غذا و آشپزی و به همین میزان نقل‌قول‌های الهام‌بخش است. تعداد پیج‌ها در سایر حوزه‌های فعالیت همگی کمتر از 5 درصد است. از طرفی تعداد فروشگاه‌ها در اینستاگرام فارسی زبان 653000 عدد است که در مقایسه با کشوری با سبک زندگی مشابه و جمعیت یکسان نظیر ترکیه 131000 عدد (20 درصد) بیشتر است. به عبارت دیگر اینستاگرام فارسی علاوه بر آنکه موضوعات مرتبط با مد، سبک زندگی و اخبار سلبریتی‌ها را در صدر همۀ موضوعات پوشش می‌دهد، از حیث اقتصادی نیز اهمیت بالایی دارد.  اما فیلترینگ اینستاگرام در ایران و در تاریخ 30 شهریور مهمترین چالش اینستاگرام فارسی در 1401 بود. داده‌های گزارش یکتانت به ما امکان می‌دهد با نگاهی به روزهای قبل و بعد از این تاریخ ابعاد بیشتری از مسئله را روشن کنیم. نخستین پیامد فیلترینگ اینستاگرام که بلافاصله پس از این تاریخ و با آغاز مهرماه مشاهده شد، کاهش شدید فعالیت صفحات فروشگاهی در اینستاگرام بود که به نظر می‌رسد با توجه به داده‌های بالا بخش عمده‌ای از آن‌ها در زمینۀ مد و پوشاک فعالیت دارند. از طرفی بازگشت صفحات فروشگاهی به فعالیت نیز زمان زیادی برد و حتی تا پایان اسفند 1401 نیز به وضعیت پیش از فیلترینگ بازنگشت. این تفاوت را می‌توان چنین توضیح داد که احتمالا تعدادی از این صفحات تحت تأثیر فیلترینگ ورشکسته شده و به فعالیت خود پایان داده‌اند. با آنکه فعالیت صفحات فروشگاهی بلافاصله پس از فیلترینگ اینستاگرام و با آغار مهرماه به شدت افت کرد، اما تعداد لایک‌ها و کامنت‌ها در اینستاگرام فارسی تا پایان مهرماه روند صعودی داشت. به عبارت دیگر درحالیکه فروشگاه‌ها و احتمالا پیج‌های مربوط به مد و پوشاک به عنوان پرتعدادترین صفحات اینستاگرام فارسی فعالیت خود را به شدت محدود کرده بودند، کاربران فارسی زبان در فضای اینستاگرام به شکل فعالانه‌ای حضور داشتند. از طرفی حتی فیلترینگ نیز موفق نشد تعداد لایک‌ها در اینستاگرام فارسی را نسبت به قبل از آن کاهش دهد. گزارش یکتانت نشان می‌دهد میزان لایک‌ها در تمام شش ماه پایانی 1401 از مردادماه همین سال که فیلترینگ اینستاگرام هنوز اعمال نشده بود، بیشتر است.  از طرفی اطلاعات این گزارش از محتوای تولید شده به زبان فارسی در پلتفرم تلگرام گویای واقعیت‌های مهمی در ارتباط با اینستاگرام فارسی زبان است. تلگرام فارسی پلتفرمی متن محور است که در میان شبکه‌های اجتماعی فارسی مهمترین بستر برای انتشار تحلیل‌ها و نقطه نظرهای سیاسی محسوب می‌شود. اما نکته قابل تأمل در ارتباط با این شبکۀ اجتماعی آن است که همراه با وقایع شهریور ماه 1401 و زمانی که انتظار می‌رفت بیشترین محتوا بر روی این پلتفرم قرار گیرد، تعداد محتوای تولیدشده در آن به میزان قابل‌توجهی کاهش یافت و تا پایان آبان به کمترین میزان در این سال رسید. حال سوال آن است که آیا تحلیلگران تلگرامی در این شرایط حساس و پرالتهاب به یک باره دست از تحلیل کشیده‌اند یا آنکه ترجیح داده‌اند نظرات‌شان را در پلتفرم دیگری ارائه دهند؟ به نظر می‌رسد فرضیۀ دوم با دانش زمینه‌ای ما هم‌خوانی بیشتر داشته باشد. پاسخ به این پرسش که تحلیلگران و صاحب‌نظران حوزۀ عمومی کدام شبکۀ اجتماعی را برای انتشار مطالب‌شان انتخاب کرده‌اند، چندان دشواری نیست. در آن روزها و با توجه به میزان مشارکت کاربران فارسی زبان در سایر شبکه‌های اجتماعی، اینستاگرام بهترین پلتفرمی بود که می‌توانست جایگزین تلگرام شود. فیلترینگ؛ عامل سیاسی شدن اینستاگراماکنون و پس از مروری بر گزارش یکتانت می‌توان به ادعای اصلی این متن مبنی بر تفاوت روند سیاسی شدن اینستاگرام فارسی نسبت به فراز و فرودهای این پدیده در سطح جهان با دقت بیشتری پرداخت. همانطور که گفته شد، همزمان با فیلتر شدن اینستاگرام فعالیت فروشگاه‌های اینستاگرامی به شدت کاهش یافت. در حقیقت فیلترینگ اینستاگرام بیشترین تأثیر را بر صفحات فروشگاهی بر جا گذاشت و صفحات اشخاص یا مؤسسات و بنگاه‌های خبری که تحت هر شرایطی به تولید محتوا در شبکه‌های اجتماعی ادامه می‌دهند و اغلب نیز در خارج از ایران فعالیت می‌کنند، تا حدود زیادی از این تأثیرات مصون ماندند.همزمان با این تحولات اتفاق دیگری نیز در حال وقوع بود؛ گروه بزرگی از فعالان تلگرامی که عمدتا مطالبی با موضوعات سیاسی و اجتماعی منتشر می‌کردند به پلتفرم اینستاگرام نقل مکان کردند. به عبارت دیگر تحت تأثیر فیلترینگ از محتوای غیرسیاسی اینستاگرام کاسته شد و در مقابل محتوای سیاسی به واسطۀ موضع‌گیری‌های سیاسی اشخاص و سلبریتی‌ها، فعالیت بیشتر بنگاه‌های خبری و موج جدید تحلیل‌گران سیاسی- اجتماعی که از تلگرام آمده بودند، افزایش پیدا کرد. در این لحظات بود که اینستاگرام فارسی تحت تأثیر فیلترینگ، بیش از پیش و علی‌رغم برخی تلاش‌ها برای سیاست‌زدایی از آن، در اختیار جریان‌ها و نیروهای سیاسی قرار گرفت. این درحالیست که با توجه به تعداد لایک و کامنت در اینستاگرام فارسی، کاربران فارسی زبان از سد فیلترینگ عبور کرده و حتی به شکل فعالانه‌تری در این شبکه حضور دارند. شکل خاص سیاسی شدن اینستاگرام فارسی نیز در همین جا آشکار می‌شود؛ درحالیکه سیاسی شدن اینستاگرام در جهان عمدتا ناشی از حضور بنگاه‌های خبری و سیاست‌مداران شناخته‌شده در این شبکۀ اجتماعی بود، سیاسی شدن اینستاگرام فارسی را می‌توان بیش از هر چیز به ایجاد محدودیت یا حذف صفحات غیرسیاسی اینستاگرام از طریق فیلترینگ مرتبط دانست.</description><category>رسانه تحلیلی تیک تِک</category><author>رسانه تحلیلی تیک تِک</author><pubDate>Thu, 07 Sep 2023 16:09:24 +0330</pubDate></item><item><title>داده ها عریان کننده واقعیتهای پنهان</title><link>https://virgool.ir/@ticktech.media/داده-ها-عریان-کننده-واقعیتهای-پنهان-kqrbvjwwjzo0</link><description>داده ها عریان کننده واقعیت های پنهاننویسنده: مریم محمودیدکتری جامعه شناسی اقتصادی و توسعهایران در 4 سال  منتهی 1400 بنا به آمارهای رسمی بانک مرکزی دارای میانگین نرخ تورم 41 درصد  و رشد اقتصادی میانگین  کمتر از 1 درصد بوده است. قابل پیش بینی ترین پیامد این تورم افسار گسیخته تغییر در عادت های خرج کردن (spending habbits) پول توسط مردم است. مطالعات نشان می دهد وجود عامل تورم در هر جامعه ای به تنهایی رفتار خرید را تغییر خواهد داد. اینکه چه چیز هایی از سبد هزینه های خانوارها کم می شود یا چه تغییراتی می کند تا حد زیادی وابسته به طبقه اجتماعی خانوار است .  داده ها در این جا هم می توانند تغییرات را نشان دهند، اما این داده ها آیا به سادگی شاخص تورم و نرخ رشد اقتصادی در دسترس هستند؟ بسیاری مواقع آمار رسمی و داده های دقیق به دلایل مختلف از جمله نگرانی مسئولان از اثرات سو آن بر جامعه و یا عریان شدن ناکارآمدی ها در حوزه های مختلف منتشر نمی شوند. اما خوشبختانه در دنیای امروز انحصار داده از بین رفته است. بر اساس گزارشی که یکتانت در سال 1400 از وضعیت تبلیغات دیجیتال ایران منتشر کرده است،می توان به بینش مهمی درباره سبک زندگی و اولویت های هزینه کرد افراد جامعه دست یافت. بینش هایی که گاهی با شهود عمومی و پیش بینی اولیه ما سازگار است و گاهی آن را رد می کند. جامعه ای که  درگیر مسایل مالی است، طبیعتا از تبلیغات حوزه مالی و سرمایه گذاری استقبال میکند . داده های گزارش یکتانت این شهود عمومی را تایید می کند، براساس این داده ها حوزه مالی و سرمایه گذاری بیشترین بودجه تبلیغات نسبت به سایر حوزه ها داشته است. یک دسته مهم که در سالهای اخیر به سبد هزینه های خانوار وارد شده و هر روز سهم بیشتری از آن را گرفته حوزه زیبایی شامل  لوازم آرایش، خدمات زیبایی، انجام اقدامات غیر جراحی زیبایی (مانند تزریق بوتاکس و فیلر) و اقدامات جراحی زیبایی مانند عمل بینی و لیفتینگ و لیپو ساکشن است. حوزه ای که توجه زیاد جامعه به آن به شکل کسب رتبه دهم تعداد جراحی زیبایی در سال 2013 یا رتبه سوم واردات لوازم آرایش در خاورمیانه در سال 1397 نمود رسانه ای پر رنگی پیدا کرده است. پس موضوع زیبایی بخش قابل توجهی از هزینه کرد افراد طبقه متوسط را تشکیل میدهد که اتفاقا جزو نیازهای ضروری هم نیست و باز شهود عمومی ما میگوید که یکی از گزینه های کاهش هزینه ها در شرایط تورمی باشد. اما آیا داده ها چنین چیزی را تایید میکنند؟ داده ها صادقترند.بر خلاف انتظار ما، در شرایط بد اقتصادی، حوزه زیبایی همچنان پرطرفدار است. مبنی بر گزارش 1400  یکتانت حوزه زیبایی با  14.1 درصد رتبه دوم از کل بودجه تبلیغات را داشته است. و از نظر تعداد تبلیغ کننده هم رتبه دوم را داشته است. این داده چه چیزی به ما می گوید؟ در یک تحلیل سطحی می توان گفت که لابد جامعه ما دچار فقر فرهنگی شده است که نه تنها در شرایط عادی بلکه در شرایط بد اقتصادی هم همچنان در حوزه زیبایی، هزینه زیادی صرف می کند. ممکن است فکر کنیم در کشور ما برخلاف کشورهای توسعه یافته، انسان ها آموزش ندیده اند که خودشان را آنچنان که هستند دوست بدارند و بعد به دنبال توضیح وضعیت عجیب جامعه مان باشیم.  اما صبر کنید! پیش از اینکه درباب تفاوت  مان با جوامع دیگر ایده پردزای کنیم، باز هم می توانیم به داده ها مراجعه کنیم، این بار به داده های بین المللی.شاخص رژ لب شاخص رژ لب، مفهومی است که اولین بار توسط جولیت اسکور، استاد اقتصاد و جامعه شناسی در سال 1998 ابداع کرد و به این موضوع اشاره دارد که در شرایط اقتصادی بد و نامطمین، خرید رژ لبهای لوکس و براق افزایش می یابد. همچنین مطالعه The Beauty Study در در اوج رکود اقتصادی سال 2008 انجام شد، نشان داد که 80 درصد از زنان مورد بررسی قصد نداشتند هزینه های خود را برای و محصولات آرایشی را کاهش دهند. بنابراین رتبه بالای تبلیغات حوزه زیبایی در کشور ما در شرایط تورمی،  چه ناشی از خرید محصولات و چه انجام اقدامات جراحی و غیر جراحیی، علیرغم آنکه خلاف شهود عمومی است، پدیده ای است مشابه سایر نقاط دنیا.در یک جمع بندی میتوان گفت که اولا به هر حال، سبک زندگی مبتنی بر استاندارد بالای زیبایی تبدیل به سبک زندگی مسلط شده است. ثانیا داده ها نشان میدهد که این سبک زندگی در برابر شرایط بد اقتصادی همچنان پایدار است و اتفاقا با بدتر شدن شرایط اقتصادی ، به احتمال زیاد رقابت بر سر زیبایی بیشتر شده و  هزینه کردن در حوزه زیبایی کاهش نخواهد یافت . </description><category>رسانه تحلیلی تیک تِک</category><author>رسانه تحلیلی تیک تِک</author><pubDate>Wed, 06 Sep 2023 13:27:23 +0330</pubDate></item><item><title>خرچنگ ها در اکوسیستم</title><link>https://virgool.ir/@ticktech.media/خرچنگ-ها-در-اکوسیستم-pwjrod8clr0y</link><description>در چند سال اخیر ساخت بازیهای ایرانی برای کودکان به شدت مورد توجه فضای استارتآپی کشور بوده. نگاهی به پلتفرمهایی مانند بازار و مایکت نشان می دهد چقدر این نوع بازیها در حال رشد بوده-اند. طبق آخرین پیمایش انجام شده توسط بنیاد ملی بازی های رایانه ای در سال گذشته یعنی در سال 1401، ۳۴ میلیون نفر در کشور ما مخاطب بازی‌های رایانه‌ای هستند که از این میان ۵ میلیون نفر به صورت حرفه‌ای بازی می‌کنند. بنابراین بازی‌های رایانه‌ای پس از موسیقی، بالاترین میزان مصرف فرهنگی را به خود اختصاص داده‌اند.ژست بومی سازی فضای مجازی از سوی دولت هم باعث حمایت از این رشد شده است.  بنیاد ملی بازیهای رایانه ای سال گذشته گزارش داد که سن بازیگران این بازیها به 23 سال رسیده است و در میان 34 میلیون کاربر این بازیها، حدود 19 درصد نوجوانان و 26 درصد کودکان و خردسالان هستند. یعنی بیش از 15 میلیون کودک و نوجوان در فضای بازیهای رایانه ای حضور دارند و 58 درصد به صورت آنلاین بازی می کنند. 96 درصد از آنان با گوشی همراه وارد بازی می شوند و 33 درصد همزمان از چند پلتفرم استفاده می کنند. حتماً این آمارها به افزایش هم هست. یعنی اکوسیستم بازی های رایانه ای پناهگاه کودکان و نوجوانان بسیار است. مهمانانی مشتاق اما شکننده و ظریف که از خطر خبر ندارند.بازی های دیجیتال فرصتی جهت حمایت از حق های بشری همچون حق بر آموزش، حق بر آزادی بیان ایجاد نموده است، در مقابل باید برای حمایت از افراد آسیب پذیر به ویژه کودکان بستری امن فراهم گردد تا مورد سوء استفاده قرار نگیرند. منبع تغذیه بازی های آنلاین داده های شخصی افراد است که از لحظه ی ثبت نام تا زمان پایان بازی این داده ها مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرند. پردازش داده ها جهت توسعه ی بازی استفاده می شود و نیز برخی از آنها به مشتریان فروخته می شود. از این طریق بازیگران بازار دیجیتال با بررسی روحیات کاربران از طریق تحلیل داده ها تبلیغات متناسب را ارائه می کنند.اما همواره این اکوسیستم، با خطرات بزرگی مواجه است که به نظر از آنها غافل مانده است. به نظر می رسد تمرکز اصلی تولید کنندگان بازیهای کودکانه یا پلتفرمهای مورد استفاده کودکان به شدت درگیر دو دغدغه مهم است. اول فناوری رسانه ای بازارپسند و دوم تأمین مالی پروژه ها.  اما خطر اصلی در این میانه امنیت کودک است که گمان نمی رود جزء نگرانی های بزرگ این استارتآپها باشد.بسیاری از این تولید کنندگان مفهوم حریم خصوصی در مورد کودکان را با حریم خصوصی بزرگسالان فرق نمی نهند و به این بهانه به درون آن سرک نمی کشند. اما در همان حال، گاهی تبلیغات مخصوص بزرگسالان را در برابر چشم کودکان قرار می دهند. تجربه استفاده من از برخی از این نرم افزارها برای مطالعه و سرگرمی نشان می¬دهد که احراز هویت و سن در آن به کلی فراموش شده است. شاید به این امید که بزرگترها هم مشتری بالقوه این محصولات شوند. اما نتیجه آن شده که فضای این اکوسیستم به راحتی بر افراد پدوفیل یا بزرگسالانی که به انواع دیگری امنیت کودکان را تهدید می کنند خالی نیست. این خزه می تواند به راحتی ماهی های برکه را نابود و اکوسیستم را دچار بحرانهای ترسناک کند.این مسأله در مورد نرم افزارهای خارجی که به هر شکل فارسی شده اند نیز صادق است. تجربه شخصی، نشان از آلودگی محیط فارسی برخی از بازیهای خارجی می دهد در حالی که پلتفرمهای داخلی ارائه ی بازی یا از این قضیه بی خبر هستند یا آن را جدی نمی گیرند.در حالی که دولت به بهانه امنیت و حریم خصوصی خانواده و ... تقریباً تمام رسانه های اجتماعی و پیام رسانها را فیلتر کرده، نظارت هوشمند لازم بر پلتفرم های کودکان به خوبی صورت نمی گیرد. آنچه در همه دنیا هست اینجا وارونه است.این مسأله به خصوص در مورد نرم افزارهایی که امکان مبادله پیام و تشکیل گروه دارند و برای کودکانی که توانایی خواندن و نوشتن دارند، جدی تر است. کنترل تمام پیامها و استفاده از سیستم های هوشمند و حتی آنالوگ برای کنترل آن، لازمه ی بقای این استارتآپها و پلتفرم هاست. چرا که اگر فاجعه ای در این میانه بروز کند، برای مدتی بسیار طولانی جامعه از نرم افزارهای بومی و محتواهای مخصوص کودک در فضای وب دوری خواهد کرد و اکوسیستم به دلایلی غیرفناورانه، خشک خواهد شد.</description><category>رسانه تحلیلی تیک تِک</category><author>رسانه تحلیلی تیک تِک</author><pubDate>Mon, 17 Jul 2023 23:57:33 +0330</pubDate></item><item><title>سفر خاطره ای که به مرور رویا می شود</title><link>https://virgool.ir/@ticktech.media/سفر-خاطره-ای-که-به-مرور-رویا-می-شود-ngqgyfwicc67</link><description>در گزارش گروه علی بابا که در سال 1400 منتشر شده بود، تحلیلی داشتیم در مورد مقایسه میزان سفر خانم‌ها و آقایان با عنوان «آیا در سال‌های دیگر زنان بیشتر سفر می رفتند؟». اعداد و ارقام موجود در گزارش به وضوح نشان می‌دادند که زنان در مقایسه با مردان بسیار کمتر سفر می‌کنند. آماری که در سال 1401 با افزایش سهم آقایان و کاهش سهم خانم ها، بیشتر ما را شگفت زده کرد. اینکه سهم زنان از جایگاه شغلی در بخش‌های دولتی و خصوصی در مقایسه با مردان کمتر است و به دنبال آن زنان توان اقتصادی و قدرت خرید پایین‌تری در مقایسه با مردان دارند، اینکه زنان با محدودیت‌های زیادی برای سفر رفتن مواجه هستند و مسئولیت نگهداری از فرزندان و احیاناً سالمندان حاضر در خانواده خود را بر عهده دارند، از جمله مهمترین دلایل اقتصادی و اجتماعی بودند که در تحلیل گزارش 1400 و در تأیید نرخ پایین سفر زنان و کاربری آن‌ها از پلتفرم علی بابا ارائه کردیم.اما در گزارش سال 1401 علی بابا آماری که بیشتر از تفاوت میزان سفر زنان و مردان نظر ما را به خود جلب می کند، میانگین و درصد رشد قیمت محصولات در مقایسه با سال 1400 است. آماری که نشان می‌دهد که اکثر محصولات از پرواز داخلی و خارجی گرفته تا قطار و اتوبوس و تورها و هتل های داخلی و خارجی، حدود پنجاه درصد افزایش قیمت داشته اند؛ این واقعیت را در آمار مرتبط با درصد رشد ارزش ناخالص ریالی فروش در سال 1401 نیز می‌توان مشاهده کرد که در مقایسه با سال 1400 حدود 68.52 درصد رشد داشته است.اینکه چقدر از سفرهای داخلی و خارجی کاربران مربوط به سفرهای کاری و ماموریتی است که بخشی یا کل هزینه آن توسط کارفرمایان پرداخت می شود، سؤالی است که پاسخ آن می‌تواند تکلیف پرسش دیگری را معلوم کند؛ چه درصدی از کاربران به قصد تفریح و گردشگری و با بودجه شخصی خود به سفر می‌روند و بخش مشخصی از بودجه و سبد خانوار را به هزینه‌های سفر و گردشگری اختصاص می دهند؟ طبق اعلام بانک مرکزی، نرخ تورم در 12 ماه منتهی به بهمن 1401 نسبت به 12 ماه منتهی به بهمن 1400 به 43.6 درصد رسیده است. این نرخ تورم که حتماً بیش از این اعداد اعلامی است، در طی یکسال چنان فشار اقتصادی بر آحاد مردم جامعه وارد کرده است که اغلب آنها ناخواسته در باتلاق مبدأ فرو رفته‌اند و حتی اگر بخواهند هم نمی‌توانند به فکر جا به جایی و رفتن به مقصد یا مقصدهای مورد نظرشان باشند. اگر در گزارش های سالانه علی بابا آماری هم پیرامون نوع شناسی کاربران از بعد سطح درآمد یا طبقه اجتماعی و اقتصادی آن‌ها ارائه می شد، آنگاه می توانستیم با اطمینان بیشتری بگوییم که کاربران این پلتفرم حتماً از طبقه کم درآمد و حتی متوسط رو به پایین جامعه نیستند و بیشتر خریدها توسط قشر متوسط رو به بالا و بالای درآمدی انجام می شود؛ و این مشتی است نشانه خروار.واقعیت این است که هزینه سفرهای حتی داخلی هم برای تعداد قابل توجهی از اقشار و افراد جامعه مدتهاست که از سبد اقتصادی آن‌ها حذف شده و یا بخش بسیار ناچیزی از آن را به خود اختصاص می دهد. در این شرایط میزان سفر کردن برای همه اقشار جامعه تحت تاثیر وضعیت اقتصادی و درآمدی آنها قرار می گیرد و البته زنان که در شرایط عادی نیز دچار خلاهای ناشی از شکاف جنسیتی در جامعه هستند، فشار بیشتری را متحمل می شوند. بررسی اعداد و ارقام موجود در گزارش 1401 علی بابا با اینکه جنبه‌های مختلفی از رفتارشناسی کاربران را نشان می‌دهد اما همگی گویای یک واقعیت ناخوشایند هستند؛ سفر کردن که می‌تواند برای انسان‌ها خاطره سازی کند و تا مدتها ذهن افراد را با خاطرات خوش آن مشغول کند، با افزایش فشارهای اقتصادی و بالا رفتن قیمت ها، برای خیلی‌ها به مرور تبدیل به رویایی دست‌نیافتنی می شود. شاید در آینده‌ای نه چندان دور و حتی مماس بر حالمان، ناچار دست به دامان فناوری شویم تا برای سفر کردن به جای اینکه ما از مبدایی به مقصدی برویم، جاذبه ها و دیدنی های مقصد را به مبدأ ما یعنی درست همان جایی که نشسته‌ایم بیاورد. کاری که با استفاده از فناوری های ارتباطی و واقعیت مجازی تا کنون محقق شده و از این پس بیشتر به کارمان می آیند.</description><category>رسانه تحلیلی تیک تِک</category><author>رسانه تحلیلی تیک تِک</author><pubDate>Mon, 17 Jul 2023 23:44:09 +0330</pubDate></item><item><title>سقف یا سقف های شیشه ای</title><link>https://virgool.ir/@ticktech.media/سقف-یا-سقف-های-شیشه-ای-notqlem8ixze</link><description>بر اساس گزارش وامدا (wamda.com)، میزان سرمایه گذاری جسورانه در سال 2022 در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا در استارتاپ هایی که بنیانگذاران آنها زنان بوده اند، تنها 3/1 درصد یا 51 میلیون دلار از کل سرمایه گذاری جسورانه در این منطقه که بالغ بر 94/3 میلیارد دلار بوده، را شامل می شود. این در حالی است که در همین سال و در همین منطقه، استارتاپ هایی که بنیانگذاران آنها مردان بوده اند، موفق شده اند مبلغ 7/3 میلیارد دلار یا 94 درصد از کل سرمایه گذاری در این منطقه را جذب کنند. این میزان پایین جذب سرمایه جسورانه در استارتاپ های با بنیانگذاران زن، مختص منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا نبوده و این آمار در کشور ایالات متحده آمریکا، که مهد سرمایه گذاری جسورانه هست، نیز مشاهده می شود. طبق گزارش تک‌کرانچ (TechCrunch) بر اساس داده های پیچ بوک، استارتاپ های با بنیانگذاران زن در سال 2022 به میزان 9/1 درصد یا 5/4 میلیارد دلار از کل 3/238 میلیارد دلار سرمایه گذاری جسورانه در ایالات متحده را به خود اختصاص داده اند که کمی بیشتر از درصد جذب شده در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقاست. این در حالی است که در استارتاپ هایی که بنیانگذار مشترک زن و مرد داشته اند این رقم بسیار افزایش یافته و 2/17 درصد یا 41 میلیارد دلار شده است. طبق بررسی بعمل آمده در صندوق وَستا (vastafund) و با توجه به آمار منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا، چنانچه تعداد معاملات سرمایه گذاری جسورانه در این سال را مبنای مقایسه قرار دهیم، مشخص می شود که سرمایه گذاری جسورانه در استارتاپ هایی با بنیانگذاران زنان، تنها برای 62 معامله بوده (یعنی متوسط هر استارتاپ مبلغ 852 هزار دلار) و در استارتاپ هایی با بنیانگذار مرد، برای 653 معامله بوده اند (یعنی متوسط هر استارتاپ مبلغ 66/5 میلیون دلار). در گزارش Crunchbase  مرتبط با پروژه Something Ventured  نیز كه ميزان پيشرفت در برقراري توازن جنسيتي در سرمايه گذاري ها را مورد بررسي قرار مي دهد،  تازه ترين اعداد نشان مي دهد كه وضعيت سرمايه گذاري براي كمپاني هايي با مديريت و رهبري زنان اصلاً مطلوب نيست و حتي مي توان گفت در چند سال گذشته با شيب ملايم منفي مواجه بوده ايم.همچنين طبق گزارش All Raise، تنها 12 درصد از سرمایه گذاران در شرکتهای سرمایه گذاری جسورانه، زن هستند و همين موضوع بر اعمال سليقه 88 درصد باقيمانده، تأثير فراواني دارد و نشان مي دهد كه چرا سرمايه گذار ها با اعمال تبعيض جنسيتي، به استارتاپ هاي مردانه بهاي بيشتري مي دهند و آن ها را لايق دريافت سرمايه بيشتري مي دانند. به هرحال غالب بودن مردان دردنياي سرمايه گذاري، زمينه ساز بي توجهي به زنان كارآفرين در امريكا و ساير نقاط جهان شده است.با توجه به داده های فوق، به نظر می رسد که متاسفانه سقف شیشه ای برای زنان در حوزه سرمایه گذاری جسورانه نیز وجود دارد و سرمایه گذاری در استارتاپ هایی با بنیانگذاران زن، با ریسک بالا ارزیابی شده و سرمایه گذاران به این قبیل استارتاپ ها چندان اعتمادی نمی کنند.</description><category>رسانه تحلیلی تیک تِک</category><author>رسانه تحلیلی تیک تِک</author><pubDate>Mon, 17 Jul 2023 23:34:00 +0330</pubDate></item><item><title>مددکاران هوشمند</title><link>https://virgool.ir/@ticktech.media/مددکاران-هوشمند-mxvlcn4rwv4g</link><description>در دنیای امروز، اپلیکیشن های موبایل به بخش جدایی ناپذیر از زندگی ما تبدیل شده اند. در نظرسنجی اخیر انجام شده توسط Bitkom تعداد اپلیکیشنهای گوشی های هوشمند مورد استفاده فعال مردم مشخص شده است. بر اساس این آمار افراد جوان بیشتر از افراد مسن از اپلیکیشن ها استفاده می کنند؛ بدین ترتیب که کاربران 16 تا 29 ساله به طور متوسط از 42 اپلیکیشن نصب شده روی گوشی هوشمند خود استفاده می‌کنند و با افزایش سن، این تعداد کاهش می یابد. این روند را می‌توان به تمایل بیشتر افراد جوان تر به فناوری و احتمال پذیرش بالاتر فناوری های جدید نسبت داد.این آمار در مفهومی با عنوان شکاف دیجیتالی Digital Gap قابل توجیه و تأیید است که برای بیان نابرابری‌های توزیع جهانی در زمینه دسترسی به فناوری اطلاعات و ارتباطات استفاده می‌شود. طبق نظریه شکاف دیجیتالی ون دایک، نابرابری در دسترسی به اطلاعات و فناوری نیست، بلکه نابرابری در مهارت استفاده از فناوری و سواد دیجیتالی است. اما نکته قابل تأمل این است که  بر طبق آمارهای موجود در زمینه جمعیت‌شناسی کشورمان، طی سال‌های آینده با جمعیت سالمند کشور به شکل قابل توجهی افزایش خواهد داشت.  به نحوی که ساختارهای کشور قدرت پاسخگویی به آن حجم از نیازهای ایشان را نخواهند داشت. بنابراین طرح و ارائه راهکارهایی که بتوان از طریق آن‌ها کاربرد و پذیرش فناوری ها و به‌خصوص کاربری اپلیکیشن های خدماتی را در میان سالمندان افزایش داد، بسیار حائز اهمیت است.در راستای افزایش میزان پذیرش فناوری های خدمات محور در میان  افراد سالمند در جوامع دو دسته راهکار می‌توان متصور شد؛ 1.راهکارهایی که جنبه حکمرانی و اجتماعی دارند 2. راهکارهای فنیدر مورد راهکارهای اجتماعی یا حکمرانی می‌توان به «پیشخوان های دولتی» اشاره کرد که در‌واقع نهادهای واسط بین افراد جامعه به‌خصوص افراد مسن و خدمات دولتی هستند که انجام امور دولتی افراد را ساده‌تر می کنند.راهکار اجتماعی دیگری که در مورد تسهیل کاربرد اپلیکیشن ها به‌خصوص اپلیکیشن های بهداشتی و درمانی توسط افراد مسن جامعه مطرح می شود، قرار دادن گزینه ای به عنوان «همراه بیمار» یا «همراه کاربر» است که اجازه تعریف آن‌ها در کنار اسم کاربر اصلی وجود دارد.می‌توان گفت که این راهکارهای اجتماعی در نبود فناوری های پیش رو، کاربردی‌تر بوده و مورد استقبال افراد جامعه قرار داشتند اما با ظهور فناوری هوش مصنوعی جایگاه خود را هر روز بیش از پیش از دست داده و جای خود را به راهکارهای فنی می دهند. در مورد راهکارهای فنی بهره مندی از هوش مصنوعی به منظور پیوند دادن افراد مسن با بازار قابل پیش‌بینی است؛ چرا که به دلیل پذیرش کمتر فناورانه در این گروه از افراد، استقبال از فناوری های هوش مصنوعی مثل chatgpt  که امکان کاربری و جستجو را از طریق صوت نیز فراهم می‌آورد و به طور کلی کاربری و پذیرش فناوری را تسهیل می نماید، بیشتر خواهد شد.در واقع سناریویی که با قطعیت های فراوانی در حال وقوع است، این است که به زودی راهکارهای فنی با میانجیگری هوش مصنوعی، بیشترین نیازهای سالمندان را مرتفع خواهند کرد. بر همین مبنا راهکارهای قابل ارائه در قالب کاربرد هوش مصنوعی برای کمک به مدیریت امور سالمندان، هم کاربردی‌تر و هم از جهت انسانی و حقوق شهروندی بسیار ارزشمندتر خواهد بود.این واقعیت نشان می‌دهد که اپلیکیشن های مرتبط با سالمندان که پیش از این به دلیل عدم پذیرش فناورانه این قشر از جامعه بازار جدی و قابل توجهی نداشته است، به زودی با افزایش جمعیت سالمندان و رشد تقاضای آن‌ها، این بازار بازاری جذاب و با پتانسیل های سرمایه‌گذاری جدی رو به رو خواهد شد. https://www.instagram.com/p/CsfvGFZtONF/?igshid=MzRlODBiNWFlZA== </description><category>رسانه تحلیلی تیک تِک</category><author>رسانه تحلیلی تیک تِک</author><pubDate>Mon, 17 Jul 2023 23:27:55 +0330</pubDate></item><item><title>سرمایه اجتماعی معلمان، انگیزه ای فراتر از عوامل انگیزشی هرزبرگ</title><link>https://virgool.ir/@ticktech.media/سرمایه-اجتماعی-معلمان-انگیزه-ای-فراتر-از-عوامل-انگیزشی-هرزبرگ-ykplrqtetlq8</link><description>میزان حقوق و دستمزد، مسائل انگیزشی و پاداش، سلامت جسم و روان، سبک مدیریتی و انعطاف کاری از جمله مواردی هستند که عدم بهره مندی از آنها منجر به ترک کار یا تصمیم به ترک کار معلمان و مربیان شده است. اما از طرف دیگر عواملی مثل اثرگذاری و معنادار بودن شغل، گروه همکاران، جغرافیای محل کار و حضور در انجمن ها و گروههای کاری مرتبط، مواردی هستند که در کنار میزان حقوق و دستمزد، باعث ماندن در شغل و تاب آوری در آن شده اند. بر اساس نظریه‌ی دو عاملی انگیزه هرزبرگ (Hertzberg’s Two-Factor Theory)  که به نام‌های نظریه‌ی عامل دوگانه یا نظریه‌ی بهداشت-انگیزش هم شناخته می‌شود، دو عامل اصلی زیر باعث ایجاد انگیزه و رضایت کارکنان در محیط کار می شود:1.&#x9;عوامل انگیزشی: عواملی هستند که منجر به رضایت می‌شوند و در کارکنان انگیزه ایجاد می‌کنند تا سخت‌تر کار کنند. مثال‌هایی از این عوامل عبارتند از: لذت بردن از شغل، احساسِ دیده شدن و پیشرفت شغلی.2.&#x9;عوامل بهداشتی یا نگهداشت: عدم وجود این عوامل می‌توانند منجر به نارضایتی و فقدان انگیزه شوند. مثال‌هایی از این عوامل عبارتند از: حقوق، سیاست‌های شرکت، مزایا، رابطه با مدیران و همکاران.اگر چه عوامل انگیزشی، رضایت و انگیزه‌ی کارکنان را افزایش می‌دادند، اما نبودِ این عوامل ضرورتا موجب عدم رضایت نمی‌شود. به همین شکل به نظر نمی‌رسد که وجود عوامل بهداشتی رضایت و انگیزه را افزایش بدهد، اما نبودشان موجب افزایش نارضایتی می‌شود و ممکن است منجر به ترک شغل شود. بر اساس این نظریه برخورداری از عوامل بهداشتی و نگهداشت ابتدا موجب ماندن در شغل می شود و سپس این عوامل انگیزشی هستند که به رضایت شغلی خواهند شد.  اما در شکل می بینیم که در برخی از مشاغل مانند معلمی تا حدودی این معادله به هم می خورد. مشاغلی که از سرمایه اجتماعی بالایی برخوردارند، سرمایه ای که برای آنها بزرگترین انگیزه و پاداش ماندن در شغل را ایجاد می کند.سرمایه ای که شامل مؤلفه­ های شبکه­ های بین افراد، اعتماد، مشارکت و تعهد سازمانی می شود. در این نوع مشاغل عوامل انگیزشی زیاد است اما عوامل بهداشتی و نگهداشت کم هستند، اما همین میزان کم عوامل نگهداشت در نهایت منجر به ماندن در شغل می شود. به این معنا که معلم ها با عدم بهره مندی از عوامل انگیزشی مانند حقوق و دستمزد و سبک مدیریت و غیره تصمیم به ترک شغل می گیرند، ولی در نهایت آنچه که موجب نگهداشت و ماندن آنها در شغلشان می شود، عوامل بهداشتی مثل وجود همکاران، علاقه درونی و عشق به شغل معلمی است. در واقع می توان اذعان داشت که آنچه که مجموعه ای از ابعاد شناختی، عاطفی، اجتماعی، رفتاری و جسمی هستند که در کنار هم مفهوم تاب آوری معلمان را بازنمایی می کنند که بیشتر این ابعاد ریشه در عوامل نگهداشت و بهداشتی رضایت از شغل دارند و کمتر عوامل انگیزشی رضایتمندی از شغل در آن ها دخیل است. به عبارت دیگر، یک معلم تاب آور مجموعه ای از این ابعاد را در خود پرورش می دهد و مفهوم تاب آوری را محقق می سازد. باید توجه داشت که معلمان، به لحاظ برنامه کاری، مدت زمان زیادی را نسبت به سایر مشاغل در کنار هم و در یک مکان هستند و آشنایی زیادی با هم در طول سال به‌دست می­ آورند؛ لذا می­توانند هوش فرهنگی خود را در جهت هر چه بهتر شدن ارتباطات موجود در میان همکاران و نیز دانش­ آموزان و سایر اولیای مدرسه، به‌کار گیرند تا زمینه­ مناسب برای تقویت مؤلفه­ های سرمایه اجتماعی در میان آنان فراهم شود و از آن­جایی که سرمایه اجتماعی شامل ذخایر ارزشمندی، چون صداقت، سلامت نفس، همدردی، اعتماد، همبستگی، فداکاری و نظایر این موارد است، می­ تواند نقش حمایتی بسزایی را فراهم نماید و این امر نیز به نوبه­ خود، باعث بهبود و ارتقای سطح رضایت و سازگاری شغلی آنها ­گردد.اما آنچه که مسلم است معلمان در کنار برخورداری از سرمایه اجتماعی بالا و مجموعه عواملی که موجب تقویت انگیزاننده های نگهداشت و بهداشتی آنها می شود، لازم است از بعد مسائل انگیزشی و جبرانی نیز تامین و تمکین شوند تا با تاب آوری و اطمینان بیشتری در شغل خود بمانند و برای بهبود عملکرد خود با انگیزه بیشتری تلاش کنند.</description><category>رسانه تحلیلی تیک تِک</category><author>رسانه تحلیلی تیک تِک</author><pubDate>Thu, 04 May 2023 11:48:47 +0330</pubDate></item><item><title>زنان کمتر سفر می کنند</title><link>https://virgool.ir/@ticktech.media/زنان-کمتر-سفر-می-کنند-lvuycqor3evy</link><description>نفیسه آزاد_ آزیتا تقواییدر گزارش گروه علی بابا که به تازگی منتشر شده است، یک تیتر توجهم را جلب می‌کند یا در واقع برایم جالب است اما عجیب نیست «امسال آقایان بیشتر سفر رفتند». جمله انگار به شکل اتوماتیک یک سوال دیگر را پیش می‌کِشد: «آیا در سال‌های دیگر زنان بیشتر سفر می‌رفتند؟» به‌نظر می‌رسد جواب این سوال را بتوان با نگاهی به وضعیت اجتماعی و اقتصادی زنان در مقایسه با مردان تخمین زد.سفر کردن یعنی چه؟سفر کردن به معنای قدرتِ جا به جایی است. شما زمانی می‌توانید به سفر بروید که اِمکان‌های اجتماعی و اقتصادی برای جابه‌جا شدن شما فراهم باشد، گاهی حتی اِمکان‌های سیاسی! مثلا شما بدون گرفتن ویزا نمی‌توانید به بسیاری از کشورها سفر کنید در حالیکه کسانی می‌توانند. امکانِ جابه‌جایی، قدرتی است نشأت گرفته از منابع قدرتِ دیگر که خود سرچشمه قدرت‌ است. در نتیجه سفر به هر قصدی که باشد به معنای دسترسی به منابع و فعال‌شدنِ امکان‌هایی برای مسافر است. شما باید بتوانید بلیط بگیرید، خرج اقامت در شهر/کشور دیگر را بپردازید، اجازه خروج از مبدأ و ورود به مقصد را داشته باشید و در نهایت سفر شما به‌لحاظ فرهنگی و اجتماعی پذیرفته باشد. حالا به‌نظر می‌رسد این دو رقم ساده که نشان می‌دهد مردان ۶۲٪ و زنان ۳۸٪ کاربران علی‌بابا را تشکیل می‌دهند معانی دیگری هم دارد.زنان و اقتصادِ سَفرچرا به سفر می‌رویم؟ گردش، دیدار دوستان و آشنایان، کار و شغل، تحقیقات و پژوهش، شرکت در رویدادهای تجاری و علمی، شرکت در مسابقات ورزشی، هنری، علمی دسته‌بندی‌هایی کُلی است که در بدو امر به ذهن می‌رسد. زنان در همه این دسته‌ها جز دیدار دوستان و آشنایان (که معمولا خانوادگی است) سهم کمتری از مردان دارند. حدود ۱۳٪ جمعیت شاغل رسمی در ایران زنان هستند، کمترین نرخ مشارکت اقتصادی زنان در ایران طی پنجاه سال گذشته و مربوط به دهه۶۰، همزمان با جنگ ایران و عراق است (پاپلی یزدی، ۷۹:۱۳۹۷) اما پس از جنگ نیز این نرخ طی دو دهه تنها به رقم ۱۳ درصد رسیده است. ایران از نظر شکاف جنسیتی در مقام ۱۴۸ از میان ۱۵۳ کشور است و تنها ۵ کشور وضعیتی وخیم‌تر از زنان ایران از منظر مشارکت‌های اقتصادی و اشتغال را دارا هستند.شکاف موجود در دستمزد و حقوق زنان با مردان مساله ای مختص به ایران نیست. اما با توجه به وجود سایر تبعیض های قانونی و اقتصادی موجود اثرات عمیق‌تری در اقتصاد زنان در ایران داشته‌باشد. طبق گزارش روزنامه‌ی دنیای اقتصاد بر اساس گزارشات حقوق وب‌سایت ایران سلری سال ۱۳۹۹، زنان در تمامی سه رده شغلی مدیران ارشد، مدیران میانی و کارشناسان، نسبت به مردان دستمزد کمتری دریافت می‌کنند (دنیای اقتصاد، ۱۴۰۰). این شکاف جنسیتی در پرداخت حقوق و دستمزد با دلایل متفاوت و متنوعی  تبیین  و توجیه شود، اما نتیجه آن یک چیز است زنان کمتر از مردان پول دارند و بسیار کمتر از آنها به منابع قدرت اقتصادی دسترسی دارند که یکی از این منابع قدرت و البته الگوهای سفر، مدیریت ارشد در شرکت‌هاست درصد اشتغال زنان در شرکت‌های دولتی به نسبت مردان ۷۴ به ۲۶ درصد است و شرکت‌های خصوصی و حتی بین‌المللی نیز آمار مشابهی یعنی ۶۷ به ۳۳ درصد را نشان می‌دهند.   و جالب است بدانیم که طبق برآورد‌های سازمان آمار ایران، از پاییز ۱۳۹۸ تا پاییز ۱۳۹۹، یعنی یک ساله‌ی ابتدایی همه‌گیری کوید-۱۹، میزان افت شغلی زنان در ایران ۱۴ برابر مردان بوده‌است. این موضوع زمانی‌حادتر می‌شود که متوجه این امر باشیم که اولا زنان سهم بسیار کمتری در اقتصاد رسمی ایران دارند، و همچنین احتمال بیکار شدن ایشان نیز نسبت به مردان چندین برابر است.حتی در برابرترین حوزه یعنی پژوهش و تحقیقات در حالیکه ورودی‌های زن از ورودی‌های مرد دانشگاه‌ها بیشتر است ناگهان در مقطع دکتری، تعداد زنان به نحو قابل توجهی کاش می‌یابد چنانکه تنها حدود ۱۵٪ اعضا هیئت علمی و ۶٪ استادان دانشگاه را زنان تشکیل می‌دهند. زنان به بسیاری از مسابقات ورزشی فرستاده نمی‌شوند و در بسیاری از رویدادهای هنری شرکت نمی‌کنند.زنان و الگویِ اجتماعیِ سفرالگوی اجتماعی سفر برای زنان با محدودیت‌های بسیاری توأم است، محدودیت‌هایی که عموماً توسط نهادهای کنترل‌گر اجتماعی و قضایی نیز حمایت می‌شوند. زنان به سختی به تنهایی می‌توانند سفر کنند، حضور آنها در هتل‌ها و مسافرخانه‌ها با مشکلات و حتی ممنوعیت‌هایی روبروست. وظیفه نگهداری از کودکان و سالمندان خانواده اغلب با زنان است که مسئولیتی است تمام‌وقت و بدون استراحت و اساساً سفرِ زنان جز در همراهی خانواده، برای بسیاری از خانواده‌ها و گروه‌های اجتماعی، به‌لحاظ اخلاقی خطرناک و در مجموع غیر ضروری به‌نظر می‌رسد. به‌نظر می‌رسد زنان برای سفر رفتن به‌جز جمع‌کردن وسایلِ سفر و خریدنِ بلیط (به‌شرط اینکه پول لازم را داشته باشند) باید از موانع بیشتری بگذرند که در بسیاری از موارد و در بسیاری از گروه‌های اجتماعی ممکن نیست.آن عددهایِ ساکت اینکه زن‌ها کمتر از مردها سفر می‌روند، در قالب دو عددِ بی‌آزار در یک گزارش سالانه، انگار خیلی عادی جلوه می‌کند اما در واقع حرف‌های زیادی برای گفتن دارد. زن‌ها پول کمتری دارند -به‌طور نظام‌مند- زن‌ها امکانات کمتری برای سفر دارند -به‌طور نظام‌مند- و زن‌ها  دلایل کمتری برای سفر دارند بازهم به‌طور نظام‌مند. سفر، قدرتی است برای جابه‌جا شدن و به‌نظر می‌رسد زنانِ زیادی به زمینِ کوچکی در اطرافشان بسته شده‌اند و توانِ جابه‌جایی ندارند یا دست‌کم عددها اینطور می‌‌گویند.این تحلیل کاری است از رسانه خبری (TickTech).https://t.me/tickteckmedia</description><category>رسانه تحلیلی تیک تِک</category><author>رسانه تحلیلی تیک تِک</author><pubDate>Wed, 29 Jun 2022 12:03:34 +0430</pubDate></item><item><title>جنس از تو، محتوا از من</title><link>https://virgool.ir/@ticktech.media/جنس-از-تو-محتوا-از-من-yd3fjrofopak</link><description>به طور قطع سیاست، اقتصاد، پیشرفت‌های علمی، اجتماع و فرهنگ نه تنها تحت تاثیر یکدیگر هستند بلکه در بسیاری از مواقع همپوشانی نیز دارند. فرهنگ مجموعه‌ای از بینش‌ها و کنش‌ها، اعتقادات و رفتارها در طول تاریخ یک جامعه است که از نسلی به نسل دیگر در آن جامعه منتقل می‌شود؛ اقتصاد در زندگی انسان شامل همه فعالیت‌ها و معامله‌هایی است که مربوط به زندگی مادی انسان می‌شود .اما یک بررسی ساده تاریخی نشان می‌دهد که آنچه تا کنون در نگاه جامعه ما وجود داشته، مستقل پنداشتن فرهنگ از اقتصاد بوده است؛ به همین دلیل در کشور اساسا بنگاه‌های فرهنگی قوی وجود ندارد، برای مثال حتی کمپانی‌های فیلمسازی معتبر و تعریف شده ای نداریم و افراد به طور شخصی ایین کار را انجام می‌دهند. یا حتی مثال عینی از انتشاراتی‌هایی که در قالب یک بنگاه فعال و سودآور عمل کنند، وجود ندارد و در نهایت شاهد آن هستیم که یک فرد حقیقی گرداننده مجموعه‌ای از انتشارات مختلف است و از این رو است که مجوز انتشاراتی در کشور ما به یک فرد حقیقی ارائه می‌شود و نه یک بنگاه اقتصادی با ماهیت حقوقی.این روند باعث شده که در حوزه فرهنگ دچار فقدان پدیده‌های اقتصادی و بنگاهی شویم؛ این چالش یک چالش جدی در حوزه فرهنگی کشور ما است...ادامه مطلب را در روزنامه شرق بخوانید:https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-849322https://t.me/tickteckmedia</description><category>رسانه تحلیلی تیک تِک</category><author>رسانه تحلیلی تیک تِک</author><pubDate>Mon, 27 Jun 2022 01:10:41 +0430</pubDate></item><item><title>خرده‌ فروشی آنلاین؛‌ راهی که هنوز در آغاز آنیم!</title><link>https://virgool.ir/@ticktech.media/خرده-فروشی-آنلاین-راهی-که-هنوز-در-آغاز-آنیم-fjybpfq1kklz</link><description>شاید هنوز برای شما هم خریدن کیف و لباس به صورت آنلاین سخت باشد، شاید در خصوص خرید محصولات همگن‌تر و استانداردتری مانند محصولات الکترونیکی، تجربه #خرید_آنلاین داشته باشد. اما این که شما تصمیم می‌گیرید که یک محصول را به صورت آنلاین یا حضوری خریداری کنید، تابع متغیرهای بسیاری است. &#xA;خرید آنلاین اگرچه یکی از روندهای کلیدی حوزه اقتصاد دیجیتال در دو دهه اخیر بوده، اما این روند در ایران به اندازه‌ای که بازار ایران پتانسیل دارد، همراه با رشد نبوده است.&#xA;بر اساس پیش‌بینی مرجع Statista ، درآمد خرده‌ فروشی آنلاین در سال ۲۰۲۲ به ۵.۴ تریلیون دلار افزایش می‌یابد.  تطبیق خرده‌فروشان با این رونق فروش آنلاین، شیوه خرید مشتریان را نیز تغییر می‌دهد.&#xA;طبق آخرین گزارش بخش تحقیق و توسعه دیجی‌ کالا، سهم خرده‌ فروشی آنلاین از کل خرده‌فروشی کشورهای مختلف در سال ۲۰۲۱ به ترتیب زیر است...ادامه این مطلب را در لینک زیر مطالعه کنید:https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-849137https://t.me/tickteckmedia</description><category>رسانه تحلیلی تیک تِک</category><author>رسانه تحلیلی تیک تِک</author><pubDate>Sat, 25 Jun 2022 16:39:19 +0430</pubDate></item><item><title>اینستاگرام، پلتفرمی توانمند برای تجارت اجتماعی؛</title><link>https://virgool.ir/@ticktech.media/اینستاگرام-پلتفرمی-توانمند-برای-تجارت-اجتماعی-ccn4rspxdyke</link><description>بر اساس گزارش سالانه تجارت الکترونیک ایران که در پایان سال ۱۳۹۸ ارائه شده است، به‌رغم رکود در اقتصاد ایران و رشد منفی اقتصادی، تجارت الکترونیک همچنان با رشد روبه‌رو بوده است؛ تجارت الکترونیک در حقیقت ترکیب دو پرداخت است: نخست پرداخت‌هایی که روی صفحات پرداخت بانکی اینترنتی انجام می‌شود (IPG) و دوم پرداخت‌هایی که خریدار پس از خرید اینترنتی و در زمان تحویل کالا یا خدمت خود به‌صورت کارت بانکی یا نقدی پرداخت می‌کند (COD). در گزارش مذشکور شیوه بازاریابی و کسب مشتری در تجارت الکترونیک در سه دسته تقسیم شده است:&#xA;?️&#x9;اپلیکیشن موبایلی با سهم ۲۶درصد&#xA;?️&#x9;شبکه‌های اجتماعی با سهم ۶۸درصد&#xA;?️  پیام‌رسان‌ها با سهم ۶درصد&#xA;در واقع حدود ۶۸درصد از کل تجارت الکترونیک ایران وابسته به شبکه‌های اجتماعی است یا به زبان دیگر می‌توان انتظار داشت ۲۸۸ هزار میلیارد تومان از این تجارت در فقدان شبکه‌های اجتماعی از سهم تجارت الکترونیکی کاسته خواهد شد!&#xA;پیش‌بینی می‌شود در سه سال آینده از هر ۱۰ کالا ۸ کالا از طریق رسانه اجتماعی به فروش برسد. در سال ۲۰۲۰ فیسبوک، اینستاگرام و پینترست ابزارهایی در راستای مدل‌های تجارت اجتماعی راه‌اندازی کردند که به فروشندگان کمک می‌کرد خرید آنلاین از این طریق را بهتر انجام دهند. این ویژگی‌ها قابلیت‌های جدیدی برای نمایش کالا در اختیار فروشندگان می‌گذارد که غالبا به وسیله‌ی تبلیغات در اپلیکیشن مورد نظر تامین می‌شود.&#xA;بر اساس آمارها، تعداد کاربران جهانی رسانه‌های اجتماعی مختلف در سال ۲۰۲۰ بیش از سه میلیارد و ۶۰۰ میلیون نفر بوده است و همین باعث شده مقیاس‌پذیری کسب و کارها در سطح جهانی بسیار ساده‌تر شود. پیش‌بینی می‌شود تعداد کاربران رسانه‌های اجتماعی در سال ۲۰۲۵ به ۴ میلیارد و ۴۱۰ میلیون نفر برسد. &#xA;همچنین در بخشی از گزارش «بازار فروشگاه‌های اینستاگرامی و صنعت تجارت اجتماعی در ایران ۱۴۰۱» که توسط تکراسا ارائه شده است می‌توان مشاهده کرد که ...مطلب کامل را در روزنامه شرق مطالعه کنید:https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-848940https://t.me/tickteckmedia</description><category>رسانه تحلیلی تیک تِک</category><author>رسانه تحلیلی تیک تِک</author><pubDate>Sat, 25 Jun 2022 12:26:14 +0430</pubDate></item><item><title>کار خوب سراغ داری؟</title><link>https://virgool.ir/@ticktech.media/کار-خوب-سراغ-داری-zyiuwxafrqxh</link><description>?️کار خوب سراغ داری؟همه ما به غیر از حقوق و درآمد معیارهای دیگری را نیز برای شغل انتخاب می‌کنیم. معیارهایی که می‌تواند خیال ما را برای محیط کاری یا آینده شغلی و حتی پایداری آن شغل راحت کند. این معیارها البته برای گروه‌های مختلف یا در دوره‌های مختلف اقتصادی-اجتماعی متفاوت است.این معیارها البته تابع سن افراد نیز هست.معیارهایی که یک جوان برای انتخاب شغل برمی‌گزیند با معیارهایی که یک جوان انتخاب می‌کند، متفاوت است. هر چه سابقه کاری کمتر باشد، افراد جویای کار با ریسک بیشتری شرکت محل کار خود را انتخاب می‌کنند و با افزوده شدن سن معیارهای غیرمالی اهمیت بالاتری پیدا می‌کنند.بررسی داده‌های افراد جویای کار دربردارنده این تفاوت‌ها است. اما در میان این داده‌ها، این دو گزاره، عجیب اما واقعی قابل توجه است:•&#x9;«پیشرو بودن سازمان در دانش و فناوری» جزو پنج معیار کلیدی افراد بالای ۵۶ سال قرار گرفته است.•&#x9;«حسن شهرت محصولات و خدمات شرکت» برای گروه افراد با سابقه کار بیشتر از ۳۰ سال جزو معیارهای کلیدی به شمار می آید.در حقیقت افراد با افزایش سابقه کاری‌شان و به دنبال آن افزایش اعتبار حرفه‌ای‌شان، حاضر نیستند در شرکت‌های بدنام استخدام شوند.آن‌ها در کنار سایر عوامل به صورت جدی به شهرت شرکت اهمیت می‌دهند. به این ترتیب شرکت‌های خوش‌نام‌تر در جذب نیروها شانس بالاتری نسبت به سایر رقبای خود دارند؛ هرچند این عامل برای افراد باسابقه‌تر مهم‌تر است...ادامه مطلب را در صفحه اقتصادی روزنامه شرق، مطالعه کنید:https://www.sharghdaily.com/newspaper/ @karboom.io@sharghdaily1https://t.me/tickteckmedia</description><category>رسانه تحلیلی تیک تِک</category><author>رسانه تحلیلی تیک تِک</author><pubDate>Sat, 25 Jun 2022 08:29:50 +0430</pubDate></item><item><title>دانشگاه شما ربطی به درآمد امروزتان ندارد!</title><link>https://virgool.ir/@ticktech.media/دانشگاه-شما-ربطی-به-درآمد-امروزتان-ندارد-imzzhrb7ksmf</link><description>⭕️دانشگاه رفتن به مثابه سرمایه‌گذاریدانشگاه رفتن در آمریکا بیشتر نوعی سرمایه‌گذاری است؛ برای همین است که خانواده‌های آمریکایی گاه از دوران کودکی فرزند خود، اقدام به پس‌انداز شهریه دانشگاه می‌کنند و مانند هر سرمایه‌گذاری دیگری آن‌چه مهم است، نرخ بازگشت سود است. به همین دلیل دانشگاه‌های آمریکایی بر اساس درآمد فارغ‌التحصیلان رتبه‌بندی می‌شوند تا بهترین سرمایه‌گذاری آشکار شود!اما در ایران که نظام دانشگاهی‌اش ترکیب تحصیل رایگان و شهریه‌ای است، بیشتر افراد انتخاب‌شان دانشگاه دولتی رایگان است. نتایج آماری می‌تواند معیاری خوبی برای این نرخ بازگشت سرمایه‌گذاری باشد. در ایران این سرمایه‌گذاری، نه در پس‌انداز شهریه، بلکه در هزینه مربوط به کلاس‌های کنکور و کتاب‌های کمک‌آموزشی تست‌زده است.⭕️انتظار از دانشگاه برتراین پیش فرض در میان عموم مردم وجود دارد که فارغ التحصیلان دانشگاه‌های پرمتقاضی (در ایران دانشگاه‌های سراسری، دولتی و رایگان) در محیط کاری موفق‌تر و مفیدتر عمل می‌کنند و از درآمدهای بیشتری برخوردارند. این پیش‌فرض برآمده از دلایل زیر است:مطلب کامل این تحلیل را در روزنامه شرق مطالعه کنید:?https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-847538 https://t.me/tickteckmedia https://www.instagram.com/p/CeNh3q2NMve/?igshid=YmMyMTA2M2Y=</description><category>رسانه تحلیلی تیک تِک</category><author>رسانه تحلیلی تیک تِک</author><pubDate>Fri, 24 Jun 2022 20:07:29 +0430</pubDate></item></channel></rss>