https://virgool.ir/feed/@therezaهیچیfa2026-11-11 16:03:50https://files.virgool.ir/upload/users/36643/avatar/d9NuOv.pnghttps://virgool.ir/@therezahttps://virgool.ir/@thereza/کسی-صدامو-میشنوه-guctu2elibdfحس میکنم وقت نوشتنه ، مغزم پر شده از حرف های مختلف ، حس میکنم اگه نَگمِشون میترکه ، بلد نیستم و آدمشو ندارم باهاش حرف بزنم پس مینویسمنوشتن هم برای من چندان حالی نداشت چرا که بیشترین جایی ک مینویسم کلاس ادبیات است و تنها کسانی که گوش میدهند دبیری است که لبخند مسخره ای به لب دارد و نهایت کاری که میکند یک "آفرین" گفتن است و دوست عزیز و خوشتیپم که گاهی گوش میده و منو تحسین میکنهدنیا پر شده از آدمایی که فکر میکنن قاضی ان ؛ پر شده از آشغالایی که خودشونو به طرز فجیحی تو هر کاری بهترین میبینن ، همین چند دیقه پیش وقتی پروژه ای که دو روز تمام بابت عکاسی و تدوینش وقت گذاشته بودم داشت رندر میشد تلگرام رو باز کردم و دیدم که طرح مزخرفی توی گروه فرستاده شد اما یکی از اعضا به صرف اینکه طراح شاید سابقه خوبی داشت و یا بخاطر اینکه تو کار پخش موزیکه شروع کرد به تعریف ، بیخیالش شدم اما وقتی دیدم بقیه اعضا هم عینا همین کارارو ادامه دادن مغزم داغ کرد و پروژه رو سیو و سیستم رو خاموش کردمچه بلایی سرمون اومده؟! چرا بعضی وقتا خودمونو له میکنیم؟! چرا قضاوت میکنیم؟ مگه یاد نگرفتیم از اساتید و اهل حال که "حتی اگه بهترین هم شدی خودتو بدترین بدون" پس چرا همیشه هی فکر میکنیم ما بهترین کارو میکنیم؟ دیگه از ما بهتر نی؟پروژه ام اصلا جالب نبود ؛ بیشتر از پونصد بار بابتش شات زدم اما نتیجه جالبی نداد ، افتضاح بود ، متنی هم که برایتان نوشتم افتضاح بود ، مرا ببخشید ، هر بار ک کتابی را می خوانم و در حال گوش دادن به حرف های آدم های پر حرفی که هر چه به ذهنشان میرسد از دهنشان خارج می شود و پاسخ من سکوت است به این فکر میکنم که روزی این احساساتم را مینویسم ، روزی آنقدر زیبا مینویسم که همه را به پای خواندنشان بنشانم...سپاسگزارم ک خواندید ، حال راحت به رختخواب میروم"موقعی که تو تختخوابی با جنازه هیچ فرقی نمیکنی" سه شنبه ها با موریرضارضاTue, 19 Mar 2019 02:50:41 +0330