<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های نشریه دانشجویی تضاد</title><link>https://virgool.ir/feed/@tazad_iust</link><description>نشریه مستقل دانشجویی تضاد_ دانشگاه علم و صنعت</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 02:33:27</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/25297/avatar/SSRQqn.png</url><title>نشریه دانشجویی تضاد</title><link>https://virgool.ir/@tazad_iust</link></image><item><title>در آستانه‌ی یک می</title><link>https://virgool.ir/@tazad_iust/در-آستانهی-یک-می-lzitsjlyncbp</link><description>در حالی به اول ماه مه روز، جهانی کارگر، نزدیک می‌شویم که نهادهای امنیتی و اطلاعاتی مطابق رویه‌های سابق خود به دنبال ساکت کردن صدای جنبش کارگری و جلوگیری از برگزاری اجتماعات و اعتراضات مستقل کارگران هستند. در این میان فعالان کارگری بسیاری احضار، تهدید و ارعاب شده‌اند. هفته‌ی گذشته پنجشنبه، ۵ اردیبهشت سه فعال کارگری در شهرهای سنندج و ارومیه به نهادهای امنیتی احضار شدند و مورد بازجویی قرار گرفتند. همچنین بنا بر گزارش منابع کارگری، طی روزهای گذشته چند تن از اعضای انجمن صنفی کارگران ساختمانی کامیاران در استان کردستان توسط اطلاعات کامیاران احضار شده‌اند و درباره گرامیداشت روز کارگر به آنان هشدار داده شده و از آن‌ها خواسته شده که به هیچ وجه در هیچ مراسمی با چنین هدفی شرکت نکنند. همچنین جمعه ۶ اردیبهشت حدود ۱۲ فعال کارگری در میان آن‌ها از اعضای برخی تشکل‌های مستقل کارگری و سندیکاها هم حضور داشتند؛ در کرج بازداشت شدند. علاوه بر این موارد، اخیرا وزارت علوم در بخشنامه‌ای_ که مسلما دیکته‌ای امنیتی است_ از دانشگاه‌ها خواسته تا مانع برگزاری هر گونه برنامه‌ای به مناسبت اول ماه مه شود. با این حال اما این اقدامات نمی‌تواند مانع از عزم جنبش کارگری و عاملی برای خلل در مبارزات آن شود. همزمان با مجموعه اقدامات سرکوبگرانه و پیشگیرانه‌ی حاکمیت چهار تشکل کارگری، یعنی سندیکای کارگران شرکت واحد تهران، سندیکای کارگران شرکت نیشکر هفت‌تپه، گروه اتحاد بازنشستگان و کمیته‌ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری، بیانیه‌‌ای صادر کردند و با اشاره به تاریخ مبارزه‌ی طبقاتی کارگران در سراسر جهان از اتحاد اقشار تحت ستم سرمایه در ایران و مبارزاتشان گفتند. خواستار آزادی بی‌قید و شرط کارگران زندانی، آزادی همه‌ی زندانیان سیاسی، معلمان و دانشجویان زندانی، لغو تبعیض‌های جنسی و قومی و‌مذهبی در محیط کار و آزادی بیان و تجمع و اعتصاب شدند. همچنین از اعتصابات مداوم کارگران و معلمان، اعتراضات وسیع دانشجویان، تجمعات پیاپی بازنشستگان و… و بر این واقعیت صحه گذاشتند که برای جلوگیری از استمرار شرایط غیرانسانی و تحمیلی راهی به جز اتحاد و ارتقا ٕ سطح مبارزات متشکل جاری نیست. ارتباط «مسئله‌ی کارگر» و روز کارگر با دانشجویاناول ماه مه روزی برای رشد آگاهی‌های سیاسی و تلاش برای پررنگ کردن مبارزه‌ی ضدسرمایه‌داری فارغ از مرزهای جغرافیایی و نژادی و قومی است. اما ارتباط این روز با دانشجویان چیست؟ یا به عبارت دیگر چرا مسائل کارگری بطور بالقوه مسئله‌ی مشترک جامعه دانشجویی است؟ دانشجویان_ به ویژه دانشجویان فنی_ نسل جدید کارگران را تشکیل خواهند داد و اکثر آن‌ها پس از فارغ‌التحصیلی برای به دست آوردن معاش خود مجبور به فروش نیروی کار خود در بازار کار می‌شوند. اساساً یکی از کارکردهای نهاد دانشگاه در نظام سرمایه‌داری تامین نیروی کار برای تداوم رشد سرمایه است. به همین ترتیب فعالان دانشجویی می‌توانند فعالان کارگری آینده باشند پس دانشگاه می‌تواند توامان به عنوان میدانی برای مبارزه‌ی سیاسی و محلی برای یادگیری و اندوختن تجربه برای فعالیت و سیاست‌ورزی جنبشی و شناخت الزامات و پرنسیب‌های لازم برای یک مبارزه‌ی سیاسی باشد  در این میان با مسئله‌سازی‌ها وعینیت یافتن مسائل مشترک و بسط اندیشه‌های پیشرو خارج از فضاهای رسمی می‌توان از اتحاد جنبش کارگری و دانشجویی سخن گفت. و این‌ها جزئی از همان کارکردهای دانشگاه است که مستبدان از آن هراس دارند.</description><category>نشریه دانشجویی تضاد</category><author>نشریه دانشجویی تضاد</author><pubDate>Tue, 30 Apr 2019 23:49:30 +0430</pubDate></item><item><title>شورای صنفی در چاه عمیق سنوات</title><link>https://virgool.ir/@tazad_iust/شورای-صنفی-در-چاه-عمیق-سنوات-r2xk72ghqcl1</link><description>آنچه که باعث شد نویسنده در مقام دانشجویی بیمناک از وضعیت قرار گیرد و دست به تحلیل وضعیت بزند،احساس خطری است که به واسطه عملکرد چندین ماه اخیر شورا صنفی علم و صنعت در بطن فعالیت دانشجویی به وجود آمده است. نقطه‌ی بحرانی گسست دانشجویان از نهادهای دانشجویی است. نهادهایی که اعتبار خود را از دانشجویان می گیرد و بدنه دانشجویی که به عنوان مثال می‌تواند در فرایند انتخابات، به مجموعه کوچک شورا اختیار بدهد که صدای مطالباتش از مدیریت دانشگاه باشد.در چند ماه گذشته و به واسطه التهاب حاصل از کاهش مدت مجاز تحصیل در دانشگاه، اعضای شورا در حالی مسرور از ۵۴۰۰ امضای جمع آوری شده در فرایند اعتراض به سنوات بودند و شاید هم چنان مسرورند که با عملکرد نابخردانه‌ی خود در ماجرای پیگیری موضوع از رییس و معاونان زبر دست دانشگاه، گام به گام عقب نشینی کرده و وسعت مطالبات دانشجویان را محدود کرده اند. این اتفاقی شورانگیز است که ۵۴۰۰ دانشجو در آغاز فرآیندی اعتراض گونه سهیم باشند و به واسطه تلاش های شورا در کمک گرفتن از دانشجویان در فرآیند پیگیری سنوات، بر آگاهی دانشجویان اضافه گردد. اما مجموعه‌ی شورای صنفی اصرار دارد که حضور دانشجویان را در همان مرحله‌ی امضا محدود نماید و به اصطلاح خودشان، به شکلی منطقی و مرحله به مرحله مطالبه‌ی آن دانشجوی کارشناسی عصبی از سنوات و ترم نهمی شدن را پیگیری نماید. منطقی که در آن دانشجو به بیرون اتاق ریاست هدایت می شود و جمع کوچک شورا اصرار دارد که در مقابل آن رییس از یک طومار کاغذی ۵۴۰۰ امضایی بگوید، و امتیازهایی بدهد تا امتیازی بگیرد. اما این امتیازهایی است که از جیب دانشجو می رود. تاریخ دفاع دانشجوی ارشدی است که از ۳۱ فروردین به ۱۷ فروردین کاهش می یابد و اکنون همان ابلاغ قانون ۱۷ فرودین هم در هاله ای ابهام است. در این بازی امتیاز بدهی و امتیاز بگیری است که امتیازها چنان زنجیری به دست و پای شوراصنفی انداخته است که اجازه حرکت و نفس کشیدن را از آن گرفته است.از دل چنین نگاهی به مجموعه مطالبات دانشجویان می‌تواند برآید که مطالبه ده ترم سنوات در بیانیه اول شورا به نه ترم در بیانیه دوم تقلیل یابد و دانشجو به تماشای رییسی در پرسش و پاسخ دانشجویی بنشیند که با موضعی قدرت مندانه، حتی قدمی از همان ۸ ترم و ۱۲ واحد به عقب نمیگذارد. تماشای سکانسی نمایشی از رییس و معاونانش بر فراز سن در مقابل دانشجویانی که از نگران موضع مجموعه مدیریتی دانشگاه اند، از وضع موجود دفاع می‌کنند. نمایشی که برای دانشجوی معترض، خبر از به بازی گرفته شدن مطالبه می دهد. در رابطه با شورا ما با مجموعه‌ای مواجه هستیم که در عرصه‌ی نظر بر سیاسی بودن امر صنفی صحه می‌گذارد به عنوان مثال اقدام به برگزاری حلقه‌ی مطالعاتی جهت بررسی سیاست‌های پولی سازی آموزش از طریق دید مبتنی بر اقتصاد سیاسی می‌کند. اما این مواضع نظری تطابقی با عملکرد و برونداد واقعی شورا ندارد. آن‌ها در جمع‌ها و در مقابل دانشجویان فریاد می‌زنند که کار ما سیاسی نیست و مطالبه‌ی ما صنفی محض است. رفتارهای متناقض گونه‌ای که محصول اقدام‌های غلطی است که شورا در روند مذاکره با مدیریت دانشگاه به کار گرفته است. اقدام‌هایی که رفته رفته می تواند شکاف های بعدی را بسازد و فاصله نیروهای فکری و نیروهای عملی شورا را بیشتر کند.در این نقطه حساس که فوری بودن برآورده شدن مطالبات، وضعیت مطالبات را به شدت فشرده است، با شورایی مواجه هستیم که به دلیل فقدان تشیکلاتی منظم و ساختارمند که بداند که قواعد چیست و مذاکره چگونه است، دانشجو را در مختصات بازی ریاست و معاونینش گم کرده است. مدام در کانال و گروه‌ها سعی بر توجیه دانشجو و فروکش کردن خشم دانشجو دارد. این روند اعتماد دانشجو را در نقطه‌ی شکننده‌ای قرار داده است. اعتمادی که اگر بشکند، در انتخابات بعدی شورا صنفی اثراتش را می‌گذرد و آن هایی که می‌خواهند شورایی در این دانشگاه نباشد را کامیاب می‌کند.خبرهای جدیدی به گوش می رسد. گویا مطالبه سنوات به جلسه هفته سوم بهمن هیات امنا ارجاع داده شده است. آری، رییس و معاونانش تا کنون فضای مطالبات را برده اند. به نقطه‌ای که در ابتدای متن ترسیم شد بازگردیم، صدای خطرناکی از تداوم این روند به گوش می رسند.</description><category>نشریه دانشجویی تضاد</category><author>نشریه دانشجویی تضاد</author><pubDate>Sun, 30 Dec 2018 15:23:06 +0330</pubDate></item><item><title>تعویق مطالبات</title><link>https://virgool.ir/@tazad_iust/تعویق-مطالبات-qs6eucrxwta6</link><description>شورای صنفی حل مسئله سنوات را در هر مرحله به تعویق انداخته است. در مرحله اول نامه‌ای به ریاست دانشگاه دکتر ذاکری در 23 آبان 97 به نمایندگی از دانشجویان علم و صنعت 9 مورد را درخواست کرد. اولین مورد  افزایش سنوات رایگان کارشناسی به 10 ترم و مهلت دفاع ارشدها بود. در تصاویر زیر می‌توانید این درخواست را ببینید. در بند نهم بیانیه شورای صنفی به دانشگاه دو هفته مهلت داد تا تصمیمات خود در این باره ابلاغ کرده و در سایت دانشگاه قرار دهد. بسیار هم عالی!اما بعد از گذشت دو هفته موضع شورای صنفی تغییر کرد. در 9 آذر شورای صنفی شروع به امضا گیری نامه‌ای به ریاست دانشگاه از طرف دانشجویان شد. نامه‌ای که در آن درخواست سنوات رایگان تحصیلی به 9 ترم کاهش یافته بود. در این نامه نسبت به نامه پیشین چندین مورد از جمله لغو هزینه دروس اجباری نادیده گرفته شده بود. البته نقطه مثبت این مهلت 31 فروردین بود که به عنوان مهلت دفاع دانشجویان ارشد به صورت شفاف درخواست شده بود و همچنین درخواست  لغو کسر نمره در مقطع ارشد شده بود. در نامه دوم نیز به دانشگاه تا پایان آذر مهلت بررسی داده شده بود. بعد از پایان مهلت شورای صنفی در گزارشی اعلام کرد که در دیدار با هیئت رئیسه با افزایش مهلت دفاع دانشجویان کارشناسی ارشد به 17 فروردین و تكميل قرارداد و پرداخت قسط‌های اوليۀ خوابگاه جدید و غیرقانونی دانستن كسر نمرۀ پايان‌نامه دانشجویان تحصیلات تکمیلی موافقت شده است. همچنین قرار شده است تا با تهيۀ لیستی از ایرادات سیستم آموزشی به تفکیک دانشکده تا هفتۀ آینده جهت تصميم‌گيری در مورد سنوات تهیه شود! البته دبیر شورای صنفی در گروه عمومی اعلام کرد که سنوات کارشناسی به گفته دکتر ذاکری به به 9 ترم می‌رسد. البته این مورد هرگز در کانال شورای صنفی قرار نگرفت.در برخورد با سنوات کارشناسی گویی شورا در بازی دانشگاه افتاد و به جای تاکید بر حق تحصیلات رایگان رویکرد دانشگاه را به سمت جل مشکلات آموزشی برد. درباره مطالبه‌ی افزایش مهلت دفاع دانشجویان کارشناسی ارشد نیز لازم به ذکر است که تا 14 فروردین دانشگاه تعطیل است و همچنین چنین چیزی هنوز به دانشکده‌ها ابلاغ نشده است. در هفته گذشته در جلسه پرسش و پاسخ ریاست دانشگاه علنا با تغییر قانون سنوات کارشناسی مخالفت کرد. وی هیچ قولی نیز درباره تغییر مهلت دفاع ارشد‌ها نداد. درباره کسر نمره نیز دکتر واحد معاون آموزشی اعلام کرد که کسر نمره لغو شده است. اما آنچه در این بین جالب بود محاسبه نمره از 17 و کسر نمره به واسطه تاخیر در ارائه محصولات پژوهشی بود. در نهایت در گزارشی که شورای صنفی از جلسه خود با ریاست دانشگاه در پنجشنبه هفته پیش داد قرار شد که افزایش سنوات کارشناسی و افزایش مهلت دفاع دانشجویان ارشد در جلسه بعدی هیئت امنا در هفته‌ی سوم بهمن بررسی شود. تعویق دوباره مطالبات...</description><category>نشریه دانشجویی تضاد</category><author>نشریه دانشجویی تضاد</author><pubDate>Sun, 30 Dec 2018 13:33:57 +0330</pubDate></item><item><title>کارنامه دو معاون محترم</title><link>https://virgool.ir/@tazad_iust/کارنامه-دو-معاون-محترم-xpuype9slmlm</link><description>همزمانی ۳ اتفاق مهم در دانشگاه، قرار گرفتن در آستانه برگزاری اولین پرسش‌ و پاسخ دانشجویی با ریاست و هیئت رئیسه محترم دانشگاه ، به اتمام رسیدن حکم دکتر اکبری، معاون محترم دانشجویی و دکتر شریعت، معاون محترم فرهنگی و در نهایت تصمیم هیئت امنا بر یکی کردن معاونت‌های دانشجویی و فرهنگی و اجتماعی ما را بر آن داشت که بررسی کارنامه‌ی هر دو معاون محترم و بیان نکاتی تکمیلی بپردازیم. لازم به ذکر است که در این متن هم به بررسی عملکرد شخص معاونین و هم تیم معاونت آن‌ها را میپردازیم. ۱.معاونت فرهنگی و اجتماعی  بدون شک از سال ۹۲ به بعد، این روزها از بدترین روز‌های این معاونت است. معاونتی که قرار بود با روی کار آمدن دولت روحانی در سال ۹۲ و ماندنشان درسال ۹۶ عملکردش رو به بهبود رود، اما امروز با سرعتی سرسام‌آور به عقب بازگشته‌است و به دوران نابسمان معاونت آقای خلج تنه می‌زند. در حوزه‌ی نشریات شاهد احضار‌های پی‌درپی مدیران مسئول هستیم. احضارهایی که هدفی جز ایجاد فضایی بسته برای نشریات ندارد. احضار‌‌هایی که حاصلشان ممنوعیت‌های ۶ ماهه و ۹ ماهه برای انتشار نشریات‌ است؛ و با دوره‌ی دکتر خلج قابل مقایسه است و اگر اوضاعی بدتر نداشته باشد، بدون شک بهتر هم نیست. در همین سال تحصیلی معاونت فرهنگی با همکاری حراست دانشگاه اقدام به جلوگیری از انتشار هرگونه نشریه در هفته اول سال‌تحصیلی کرد. اقدامی که به طور واضح بر خلاف آیین‌نامه بالادستی است و با شکایت عده‌ای مدیران مسئول نشریات دانشجویی به وزارت علوم مواجه شد. شکایتی که در نهایت با توجه به پیگیری‌ها از وزارت علوم باعث اخطار کتبی وزارت به معاونت فرهنگی دانشگاه شد. اخطاری که با گذشت ۳ ماه از ابلاغ آن باز هم مطابق پیگیری‌ها از اعضا هنوز در کمیته ناظر بر نشریات بیان نشده است. ممانعت از برگزاری برنامه‌های تشکل‌ها، توزیع غیرعادلانه امکانات دانشگاه میان تشکل‌ها، اعمال نظرات شخصی و همراهی با لغو برنامه‌های انجمن‌ها مانند پخش مستند مصدق از نگاه هدی ‌صابر توسط انجمن اسلامی آرمان دانشجویان، اعمال فرآیند‌های غیرقانونی در انتخابات انجمن‌ها و عدم توجه به محدودیت‌های زمانی، اعلام نظر در مورد مسائلی که هیچ ربطی به معاونت ‌فرهنگی ندارد نظیر برگزاری برنامه‌های دفتری انجمن اسلامی آرمان و... تهدید‌های مدام انجمن‌ها به ارجاع به هیئت منصفه و هیئت نظارت برای بررسی تخلف، نمونه‌هایی از کارنامه تیم معاونت فرهنگی است. اردوی معارفه هم نمونه‌ی بسیار واضحی در نشان‌ دادن عدم بی‌طرفی معاونت‌ فرهنگی در برخورد با دانشجویان است. اردویی که در آن نزدیک به ۲۰۰ نفر از دانشجویانِ نزدیک به جریانات خاص مسافرش بودند و حتی یک نفر از اعضای شورا‌ی صنفی به عنوان نماینده‌ی مورد تایید شورا، انجمن اسلامی آرمان دانشجویان و انجمن اسلامی رویش دانشجویان در آن حضور نداشته اند. اردویی که مسائل پیرامونش مقابل چشمان ورودی‌های جدید عیان گشت. دکتر شریعت در کارنامه‌ی خود سابقه‌ی تصدی معاونت فرهنگی دانشکده‌ی عمران را در دوران ریاست دکتر صالح‌زاده بر آن دانشکده، دارد. رفتارهای توهین‌آمیز و غیرقانونی دکتر صالح‌زاده حاشیه‌های بسیاری را در دانشگاه در پی داشته است از اقدامات ایشان می‌توان برخوردهای ناشایست با برخی دانشجویان دختر به بهانه‌ی پوشش از جمله عدم ثبت‌نام ۱۵ دختر دانشجو به دلیل عدم شرکت در برنامه عفاف و حجاب اشاره کرد، آنهم در زمانی که دکتر شریعت معاون فرهنگی دانشکده عمران بودند.۲.معاونت دانشجویی یکی از کلیدی‌ترین معاونت‌های دانشگاه، معاونت دانشجویی است، معاونتی که کمیته‌انضباطی، مسائل مربوط به شورای صنفی، امور خوابگاه‌ها و بسیاری از مسائل مهم زیر نظرش است. بنابراین بررسی کارنامه این معاونت بسیار حائز اهمیت است. کمیته‌ی انضباطی زیر نظر معاونت دانشجویی تبدیل به دستگاهی برای برخورد و ایجاد موانع برای دانشجویان منتقد شده است. کمیته‌ای که افرادش، برایشان آیین‌نامه انضباطی مسئله‌ای تشریفاتی است و خود را ملزم به رعایت آن نمی‌دانند.حکم دو ترم تعلیق برای دانشجو بعد از فارغ‌التحصیلی، احضار‌های فله‌ای به کمیته انضباطی، عدم رعایت مسیر‌های قانونی برای احضار‌ یک نفر به کمیته‌ی انضباطی، احضار افراد برای پوشیدن رکابی در خوابگاه، ممانعت از امضای استعلام انضباطی جهت اخذ مجوز نشریه، عدم توجه به آیین‌نامه انضباطی، ممانعت از حق داشتن وکیل در فرآیند‌های انضباطی که خلاف حقوق شهروندی است و... نمونه‌ای از ارکان‌های تحت نظر و زیرمجموعه‌ی معاونت دانشجویی است.لازم به ذکر است تعدادی از این مسائل به دوران دکتر جبل‌عاملی برمیگردد اما سمت داشتن دکتر اکبری در دوران دکتر ‌جبل ‌عاملی، نکته‌ای حائز اهمیت است حال تاریخِ حکمِ معاونت‌های فرهنگی و دانشجویی به اتمام رسیده است و ریاست محترم وظیفه دارد با ادغام معاونت‌ها، یک فرد را برای تصدی این جایگاه انتخاب کند. سخن ما هم روشن است. افرادی که در این جایگاه بوده اند کارنامه‌شان مشخص است، کارنامه‌ای که نقاط سوال‌برانگیز فراوانی دارد. جایگاهی که قرار بود فضا را برای فعالیت آسان‌تر دانشجویان بدل کند تبدیل به جایگاهی برای ایجاد موانع مقابل دانشجویان شده است. انتظار دانشجویان این است که این جایگاه به افرادی مترقی، با افقی باز و نگاهی مثبت به فعالیت‌های صنفی و سیاسی داده شود.</description><category>نشریه دانشجویی تضاد</category><author>نشریه دانشجویی تضاد</author><pubDate>Mon, 24 Dec 2018 20:41:53 +0330</pubDate></item><item><title>سرویس‌های خوابگاه</title><link>https://virgool.ir/@tazad_iust/سرویسهای-خوابگاه-bgjfs7t5ucfa</link><description>زندگی در خوابگاه در دوران دانشجویی شکلی بدیع از زیستن است. این نوع از زیست امکان‌هایی تازه دربرابر افراد می‌گشاید؛ فرصت‌هایی برای ساختن شبکه‌ها و شناخت افراد جدید، حدی از استقلال و خودمختاری و غلبه بر نوعی سلطه‌ی نهاد خانواده. این شکل از زندگی می‌تواند سختی‌ها و مرارت‌هایی به همراه داشته باشد. از کمبودهای مختلف رفاهی اعم از مشکلات ساختمان و تاسیسات خوابگاهی تا تغذیه و حتی بروز ناراحتی‌های روانی.در علم و صنعت یکی از معضلات قدیمی_ که البته منحصر به این دانشگاه هم نیست_ برای دانشجویان خوابگاهی، وسایل حمل و نقل تدارک دیده شده از طرف دانشگاه برای رفت و آمد میان دانشگاه و خوابگاه بوده است. فعلا به این که چه منطقی حکم می‌کند که کدام گروه از دانشجویان در کدام خوابگاه سکونت داشته باشند؛ کاری نداریم اما می‌خواهیم به سرویس‌هایی بپردازیم که برای این جابجایی مورد استفاده قرار می‌گیرند.یکی از تجربه‌های مشترک تمام دانشجویانی که  خوابگاههای حکیمیه و یا مجیدیه سکونت داشتند اتوبوس‌هایی است که از آنها به عنوان سرویس ایاب و ذهاب برای تردد میان خوابگاه و دانشگاه استفاده می‌شود.بعضا اتوبوس‌هایی از رده خارج، به شدت فرسوده، بدون کیفیت و همچنین فاقد استانداردهای ایمنی که روزانه در چند نوبت مسیر بین خوابگاههای مذکور و دانشگاه را طی می‌کنند. گرچه در دو سال اخیر فشارهای دانشجویان و پیگیری‌های شورای صنفی به نتایج مثبتی رسیده است اما وضعیت سرویس‌های ایاب و ذهاب خوابگاه‌ها کماکان یکی از مشکلاتی است که بخشی از دانشجویان علم و صنعت با آن روبرو هستند. فارغ از کیفیت به شدت پایین برخی از اتوبوس‌ها، از لحاظ کمیت هم در سطح مطلوبی نیستند. بارها پیش آمده، بخصوص در آخرین نوبت حرکت، که  تعدادی از دانشجویان به دلیل پر شدن ظرفیت اتوبوس‌ها، یا امکان سوار شدن را ندارند یا در طول مسیر مجبور به ایستادن یا نشستن در کف اتوبوس‌ در می‌شوند. هوای داخل اتوبوس‌ها به دلیل بوی نامطبوع و ورود دود اگزوز به داخل آمغ کیفیت بسیار بدی دارد. از طرفی سیستم تهویه مناسبی ندارند. صندلی‌های کثیف این سرویس‌ها، احساس نخستین دفعات نشستن بر آن‌ها را با اکراه همراه میکنند.این شرایط شاید پس از چند هفته عادی شوند اما عادی شدن یک وضعیت بر اثر تکرار چیزی از نامطلوب بودن آن وضعیت نمی‌کاهد. تداوم چنین مشکلاتی برای دانشجویان تحقیری مداوم است. بهبود وضعیت رفت و آمد و حل این دست معضلات همیشه جزیی از مطالبات دانشجویان خوابگاهی علم و صنعت از مسئولان دانشگاه بوده است‌. حل اساسی این مشکل با بازنگری در تخصیص منابع مالی در امور رفاهی ممکن است. از طرفی افزایش کیفیت این خدمت رفاهی از سوی دانشگاه باید بدون تحمیل هرگونه هزینه اضافی باشد و همچون سلف آزاد موجب پولی شدن آن نشود.</description><category>نشریه دانشجویی تضاد</category><author>نشریه دانشجویی تضاد</author><pubDate>Mon, 24 Dec 2018 20:14:02 +0330</pubDate></item></channel></rss>