https://virgool.ir/feed/@tannaz.molaeifa2026-11-12 18:17:50https://virgool.ir/images/default-avatar.jpghttps://virgool.ir/@tannaz.molaeihttps://virgool.ir/@tannaz.molaei/یک-تصادف-ساده-h65yyhbhfntmتا زد روی ترمز، در را باز کردم و خودم را انداختم روی صندلی عقب. خیس آب بودم و مثل بید می‌لرزیدم. یک شب بارانی سرد بود. بیشتر از یک ساعت زیر باران و سوز سرما منتظر تاکسی بودم و هیچ‌کس سوارم نکرده بود. آن موقع‌ها اسنپ نبود و خشک‌سالی و دروغ هم هنوز آن‌قدر مملکت را نبلعیده بود که باران نبارد. انگار سطل‌سطل از آسمان آب می‌ریختند پایین. در را بستم و یک نفس راحت کشیدم. اگر تاکسی گیر نیاورده بودم، در عوض یک ماشین مدل بالا سوارم کرده بود. پولدارها هم بالاخره عاطفه داشتند.توی ماشین گرم بود و ابی داشت با صدای خیلی خیلی بلند «حنا خانوم» را می‌خواند. سلام دادم، ولی دختر و پسر جوانی که جلو نشسته بودند جوابم را ندادند. معلوم بود از آن‌هایی بودند که دوست داشتند به دیگران کمک کنند ولی نه در حدی که پررو بشود. یک پسر سیزده‌ساله ریزنقش بودم که داشت از سرما می‌لرزید و دماغش آویزان بود. حق داشتند جواب سلامم را ندهند. به دل نگرفتم. بالاخره هر آدمی اخلاق‌های بد هم دارد. جواب سلام ندادن، آن‌قدرها هم بد به حساب نمی‌آمد.روی فرمان، لوگوی رنو بود و از تودوزی و بوی خوب چرم توی ماشین مطمئن شدم ماشین جدید وارداتی است. در نرمی صندلی‌ها فرو رفتم و گرما و بوی بوگیر کاجی شکلی که توی ماشین آویزان بود را فرستادم به عمق وجودم. حس می‌کردم توی یک ویلای شیشه‌ای کنار شومینه نشسته‌ام و درحالی که صدای قرچ قرچ سوختن هیزم‌ها را می‌شنوم به باران پشت پنجره نگاه می‌کنم.قطره‌های باران انگار که نیزه‌هایی از سوی دشمن فرضی باشند با شدت در تاریکی شب به شیشه‌های ماشین می‌کوبیدند ولی نمی‌توانستند به فضای گرم و نرم آن نفوذ کنند. دختر و پسر ردیف جلو غرق صحبت بودند. گاهی هم با صدای بلند با موزیک هم‌خوانی می‌کردند و به هم لبخند می‌زدند. در تاریکی ماشین فقط نیم‌رخ‌هایشان را می‌دیدم. حضور من اصلاً مانع بروز احساساتشان نبود. به عبارتی اصلاً من را آدم حساب نمی‌کردند. کلاً هیچ‌کس من را آدم حساب نمی‌کرد؛ این‌ها هم رویش. همین‌که در این شب سرد بارانی من را سوار کرده بودند باز هم دمشان گرم.همین‌طور که با هم صحبت می‌کردند کم‌کم گرمای عشق داشت بینشان شعله می‌کشید. درست نمی‌فهمیدم به هم چه می‌گفتند ولی داشتم معذب می‌شدم. دختر که پسر را بوسید، دلم خواست هنوز توی سرما منتظر تاکسی می‌بودم. پسر نوجوان کم‌رویی بودم که داشت در گرمای ماشین از خجالت آب می‌شد. خودم را چسبانده بودم به در عقب و در جمع‌ترین حالت ممکن نشسته بودم. عرق، تن من و شیشه‌های ماشین را پوشانده بود. قطره‌های آب روی پنجره و پوست صورتم راه گرفته بود. صدای ابی بلند بود و اوضاع بین زوج عاشق داشت بالا می‌گرفت. با دست‌هایم بخار روی شیشه را کنار ‌زدم تا ببینم کجای مسیریم. تاریک بود و قطره‌های آب و بخار نمی‌گذاشت خوب ببینم.می‌خواستم پیاده شوم. ترسیده بودم، خجالت می‌کشیدم و احساس می‌کردم دارند با نادیده گرفتنم به من بی‌احترامی می‌کنند. موبایلم خاموش شده بود و می‌دانستم اگر پیاده شوم باز ماشین گیرم نمی‌آید و مامان از نگرانی سکته می‌کند. تصمیم گرفتم بنشینم تا حداقل به میدان اصلی برسیم.دست‌هایم را مشت کرده بودم توی جیب‌های کاپشنم و گردنم را 90 درجه به سمت پنجره چرخانده بودم که نمودهای عشق را بین آن دو نبینم. دست‌هایم گرم نمی‌شد. فکر کردم نکند من را بدزدند؟ اصلاً چرا من را سوار کردند؟ پاهایم را به کف ماشین فشار می‌دادم. سناریوهای فرار را در ذهنم مرور کردم. اگر پیاده‌ام نکردند با کوله‌پشتی‌ام می‌زنم توی سر راننده. اگر در از تو قفل شده بود و نمی‌توانستم بازش کنم چه؟ شیشه را می‌دهم پایین و خودم را پرت می‌کنم توی خیابان. اشکالی ندارد کوله‌ام جا بماند. جانوری شده بودم که داشت بین ستیز یا گریز انتخاب می‌کرد.دوباره از پنجره بیرون را نگاه کردم ولی تشخیص ندادم کجای راهیم. دیگر مهم نبود. باید پیاده می‌شدم. همه جرئتم را جمع کردم و با صدایی ترسیده گفتم «آقا پیاده می‌شم.» نشنید یا باز هم جواب نداد. غرق دختر بود. با وحشت فریاد زدم: «گفتم نگه دار پیاده می‌شم.»صدای ترمز، بین صدای ابی و جیغ دختر پیچید توی سرم و سرم با ضربه ترمز خورد به پشتی صندلی جلو. ماشین روی زمین صیقلی باران‌خورده لیز خورد و محکم کوبید به سپر ماشین جلویی و ایستاد. پسر و دختر با چشم‌ها و دهانی که چند برابر حالت عادی باز شده بود برگشتند و نگاهم کردند. پسر با وحشت فریاد زد: «تو کی سوار شدی؟ گم شو بیرون!»آن شب تا خانه دویدم.طنازطنازSat, 22 Nov 2025 14:22:05 +0330