<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های نشریه فرهنگی - اجتماعی تنفس صبح</title><link>https://virgool.ir/feed/@tanaffosesobh</link><description>نشریه ای متفاوت از کانون قرآن و عترت (ع) دانشگاه صنعتی امیرکبیر</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 20:32:54</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/65415/avatar/0rKsae.png</url><title>نشریه فرهنگی - اجتماعی تنفس صبح</title><link>https://virgool.ir/@tanaffosesobh</link></image><item><title>تمدن سازی نوین اسلامی ؛دغدغه ای با پر جا</title><link>https://virgool.ir/@tanaffosesobh/تمدن-سازی-نوین-اسلامی-؛دغدغه-ای-با-پر-جا-kt6aa6n76ml7</link><description>مقدمه پس از گذشت قرن های طولانی از تشکیل اصیل‌ترین حکومت اسلامی توسط حضرت علی (ع)، با پیروزی انقلاب اسلامی ایران آرمان تشکیل حکومت اسلامی عینیت بخشید. ازاین‌رو باید اندیشه‌ها و نقشه راه مشخص باشد تا بتوان در مسیر تمدن سازی نوین اسلامی گام برداشت. ابتدا باید دانست تمدن اسلامی از ابتدا تاکنون چه سیری داشته است و هم‌اکنون در چه وضعیتی است و سپس با توجه به مبانی مستحکم اسلامی، ظرفیت ها و موانع ، تلاش و کوشش و مدیریت در جهت تمدن سازی اسلامی را نظریه‌پردازی کرد.تعریف تمدن و فرهنگ تمدن از ریشه ((مدن)) است و مفهوم شهر در تاریخ را دارد. البته تمدن شهرنشینی نیست، اما انسان متمدن وارد مرحله شهرنشینی شده است. تمدن مجموعه اندوخته‌ها، ساخته‌های معنوی و مادی در طول تاریخ انسان است، اما فرهنگ مجموعه باورها و اعتقادات فرد یا گروهی خاص است. به‌بیان‌دیگر، فرهنگ عبارت است از: عقاید و باورها، عادت‌ها و ارزش‌ها، آداب‌ورسوم، نگرش‌ها و رفتارها.تمدن مجموعه اندوخته‌ها، ساخته‌های معنوی و مادی در طول تاریخ انسان است، اما فرهنگ مجموعه باورها و اعتقادات فرد یا گروهی خاص است.جهان‌بینی توحیدی یا مادی؟برای تمدن سازی و زندگی نوع جهان‌بینی بسیار مهم است. به طور کلی دو نوع جهان‌بینی کلان وجود دارد: جهان‌بینی توحیدی و جهان‌بینی مادی. از گذشته تاکنون یک درگیری تاریخی بین جبهه حق و باطل وجود داشته که این درگیری بر سر منافع مادی و طبیعی نبوده است، بلکه اصل و اساس درگیری پرستش خداوند در مقابل استکبار و نفس‌پرستی انسان است. در دوران ما یکی از مظاهر اصلی این درگیری نزاع بین تمدن جدید غرب و اسلام است به‌ویژه پس از رنسانس و نوزایی که در غرب به وجود آمد. زمانی که این تمدن به اوج و شکوفایی رسید این درگیری آشکارتر شد.در دوران ما یکی از مظاهر اصلی این درگیری نزاع بین تمدن جدید غرب و اسلام است به‌ویژه پس از رنسانس و نوزایی که در غرب به وجود آمد.جهان‌بینی مادی نیز عبارت است از:1. اعتقاد نداشتن به غیب، خدا ناباوری و اصالت ماده (ماتریالیسم)؛ 2. اصالت دنیا و حذف دین از اجتماع و سیاست (سکولاریسم)؛ 3. اصالت لذت و آزادی بی‌حد(لیبرالیسم)؛ 4. اصالت انسان و اینکه انسان خدای خود است و پدیده‌ای به نام دین و خدا نباید جلوی آزادی‌های او را بگیرد و انسان‌محور تمام هستی است (اومانیسم).تمامی این افکار منجر به مدرنیته در غرب شده است.روح اومانیسم همین یک کلمه است که انسان خودش را مدار همه ی ارزش ها و حقایق بداند و درنتیجه حاکمیت عقلانیت خود بنیان انسان، به‌جای آموزه های دینی و انبیاء جایگزین می شود. البته شاخصه های دیگری هم برای این تمدن گفته‌شده است که منتهی به دنیوی و غیردینی شدن زندگی انسان می شود.ترویج سبک زندگی غربی، دنیوی شدن زندگی انسان، حذف دین و خداوند و ترویج لذت‌گرایی ازجمله موانع مهم تمدن سازی نوین اسلامی به شمار می رود. در شماره‌های آینده نشریه به سیر تاریخی تمدن اسلامی می پردازیم.</description><category>نشریه فرهنگی - اجتماعی تنفس صبح</category><author>نشریه فرهنگی - اجتماعی تنفس صبح</author><pubDate>Thu, 19 Dec 2019 23:11:27 +0330</pubDate></item><item><title>آیت الله سید عبدالحسین دستغیب (ره)، به مناسبت سالگرد شهادت</title><link>https://virgool.ir/@tanaffosesobh/آیت-الله-سید-عبدالحسین-دستغیب-ره-به-مناسبت-سالگرد-شهادت-xcpml5qweckj</link><description>?20 آذر سالگرد شهادت آیت الله سید عبدالحسین دستغیب(ره)?خاطره ای از مرحوم آیت الله سید هاشم دستغیب? روز جمعه، ساعت یازده و نیم بود. پدر، کلید اتاقشان را به من دادند. شالش را محکم کرد و گفت: لا حول و لا قوه الا بالله العلی العظیم، انا لله و انا الیه راجعون.به سرعت از پله ها پائین رفت. من هم درب را قفل کردم و دنبال ایشان رفتم. به پیچ سر کوچه که رسیدم دیدم خانمی اصرار دارد آقا را ببیند.[ آن دختر 19 ساله چند کیلو تی ان تی به خودش وصل کرده بود.] ناگهان صدای انفجار مهیبی بلند شد. احساس می کردم زیر آوار هستم. به زحمت خودم را بیرون کشیدم. خاک ها فرو کش کرد. به سمت پدر رفتم. سر آن زن را دیدم که جدا افتاده بود و کنارش پیکر پاره پاره پدرم و کنار آن پیکر خونین پسرم و دیگر محافظان. به خودم آمدم دیدم عبا و عمامه و ریشم هم سوخته است. به سمت خانه پدر برگشتم، در راه دست ها و پاها و بدن های خونین افتاده بود. باید خودم را کنترل می کردم، باید اوضاع را سامان می دادم. در خانه پدر سر و صورتم را شستم. عمامه ای که پدر در خانه داشت را بر سر گذاشتم. لباس خونینم که خون پدرم، پسرم و یاران و همرانم روی آن ریخته بود را در آوردم و به شاهچراغ محل برگزاری نماز جمعه رفتم. هنوز مردم از اتفاقی که افتاده بود خبر نداشتند. اذان ظهر تمام شده بود. بالا رفتم. گفتم: مردم امروز به جای نماز جمعه، نماز ظهر خوانده می شود. صدای شیون بلند شد. گفتم: مگر مرگ چیست جز تغییر لباس.شیون و گریه مردم بلندتر شد. گفتم: اگر بنا باشد داد و فریاد کنید، اگر بنا باشد در برابر خواست خدا بی تابی و نا سپاسی کنید، من از همه شما سزاوار ترم.... برای اولیا خدا و برای کسی که یک عمر با قلمش، با قدمش، با بیانش با فکر و اندیشه اش برای خدا و در راه خدا خدمت می کرد، ننگ است در رختخواب بمیرد، ما از شهادت باکی نداریم، شهادت افتخار خانواده ماست... با اینکه من جوان هجده ساله ای که فوق العاده به او علاقه مند بودم را از دست دادم، ولی تأسفم برای پدرم ده برابر است زیرا برای اسلام نافع بود...پیکر پدر تکه تکه شده و بعضی از اعضا از بین رفته بود. او را با همین حال دفن کردیم. یک هفته گذشت. روز اربعین بود. خانمی پیش من آمد و گفت: پدرتان را در خواب دیدم، در باغ زیبایی می رفتند و من پشت سر ایشان بودم. آقا رو به من فرمودند تکه ای از بدن من لای دیوار مانده است... و چند بار تکرار کردند. به حرف های آن زن اعتنایی نکردم. اما در مسیر بازگشت، در محل انفجار یاد آن خواب افتادم. در بین دیوار های اطراف نگاه کردم، دیدم قطعاتی از بدن در بین درزها مانده است. آنها را جمع کردیم، دو کیسه شد. یاد تکه پارچه اضافی افتادم که در کفن پدر بود و نفهمیدم پدرم برای چه منظور آن را گذاشته اند. آن گوشت ها را در همان پارچه گذاشتیم. ساعت ده شب همان روز، تشییع دوم آقا صورت گرفت. انبوه جمعیت عزادار در شاهچراغ موج می زد. مردم به یاد حضرت اباعبدالله و سید شهیدان شهرشان به سر و سینه می زدند. گوشه قبر را شکافتیم و آن کفن کوچک را هم داخل قبر گذاشتیم...هدیه به شهید سیدعبدالحسین دستغیب و همراهان و یارانش صلوات- شهدای فارس</description><category>نشریه فرهنگی - اجتماعی تنفس صبح</category><author>نشریه فرهنگی - اجتماعی تنفس صبح</author><pubDate>Wed, 11 Dec 2019 23:32:57 +0330</pubDate></item><item><title>قسم به صبحگاه...</title><link>https://virgool.ir/@tanaffosesobh/قسم-به-صبحگاه-eg4kkq3qhyr3</link><description>خداوند در ابتدای سوره مبارکه فجر به پدیده‌های بسیار باشکوهی در این عالم هستی مثل صبحگاه قسم می‌خورد تا حقیقت بسیار مهمی را گوشزد کند... که آیا در آن‌هایی که گفته شد حجت و نشانه‌ای برای دارندگان حجر نیست؟ در ادامه با دارندگان حجر آشنا می‌شویم ...حجرهای زندگی‌مان مطابق حجرهایی هست که خداوند از آن راضی است؟ در زندگی خط قرمزهایی داریم که برای رد نشدن از آن‌ها تلاش کنیم؟یا برای بیدار شدنمان و زنده شدن حدود منتظر عاشورای دیگری هستیم؟کلیدی‌ترین مطلب در سوره مبارکه فجر، حفظ حریم‌ها و چارچوب‌ها در زندگی فردی و اجتماعی است. خداوند در این سوره مرز حدود و حریم‌ها را تعریف می‌کند و جالب این است که مرزهای مطرح شده در سوره کاملاً اجتماعی تعریف‌شده‌اند سوره نمی‌گوید حریم این است که دروغ نگویی بلکه می‌گوید حریم آن است که در جامعه اکرام یتیم صورت گیرد. در واقع در سوره مبارکه فجر خداوند میزان عقلانیت جامعه را با میزان اکرام یتیم آن‌ها می‌سنجد! در ادامه حدود دیگری را نیز معرفی می‌کند مثل اطعام مسکین یا حداقل آبرو گذاشتن برای چنین امری. یتیم و مسکین حقیقت انسان‌هایی هستند که در زندگی زمین‌گیر شده‌اند و نمی‌توانند به غایتی که برایشان در نظر گرفته‌شده به انتهای پیشرفت و سعادت و صلاح انسانی برسند جامعه‌ای را تصور کنید که به دو مؤلفه یتیم و مسکین دقت ندارد اگر این حدود مراعات نشوند جامعه دچار هلاکت می‌شود.هر سوره‌ای که در روایات به‌طور مشخص به اباعبدالله (ع) نسبت داده می‌شود در آیاتش دغدغه مندی اجتماعی بیداد می‌کند.در این سوره انسان عاقل با وصف ذی حجر شناخته‌شده است حجر به معنای سنگ‌چین کردن است.چرا به انسان عاقل دارای سنگچین می‌گوید؟چون در زندگی‌اش همواره یک سنگچینی دارد. یک حدودی و خط قرمزهایی داردکه به‌هیچ‌وجه از آن‌ها عبور نمی‌کند.هیچ‌وقت از خط قرمز دروغ، خیانت، کم‌فروشی، طعنه، حسادت و... رد نمی‌شود به این میگویند انسان عاقل انسان دارای حدود. رب لحظه‌لحظه ما را رصد می‌کند پس نمی‌توانیم بگوییم که این لحظه گذشت و کسی متوجه ما نشد ذی حجر می‌داند رب لحظه‌لحظه او را می‌بیند.اگر حدود دینی و ایمانی را رعایت نمی‌کنید لااقل حدود انسانی را نگه‌دارید.این بحث اصلی عاشورای امام حسین است.جدال اصلی کربلای حضرت سیدالشهدا به یک تعبیری جدال همین حد نگه‌داشتن و نگه نداشتن است. حرکت حضرت به این نیت آغاز می‌شود که حدود دین خداوند یا حدود شریعت حضرت محمد (ص) زنده و پررنگ شود ... حضرت قیام می‌کند تا این حدود را دوباره زنده کند. ظهر عاشورا آن‌وقت که دشمنان حضرت همه حدود را رد می‌کنند ندایی از امام حسین در صحرا طنین‌انداز می‌شود:اینکه اگر دین ندارید لااقل آزاده باشید. یعنی اگر حدود دینی و ایمانی را رعایت نمی‌کنید لااقل حدود انسانی را نگه‌دارید. حد معصومیت کودک ۶ ماهه را نگه‌دارید. این بحث اصلی عاشورای امام حسین است.برگرفته از کلام استاد چیت چیتچیان بر اساس المیزان</description><category>نشریه فرهنگی - اجتماعی تنفس صبح</category><author>نشریه فرهنگی - اجتماعی تنفس صبح</author><pubDate>Tue, 03 Dec 2019 17:22:50 +0330</pubDate></item><item><title>زندگی دانشجویی</title><link>https://virgool.ir/@tanaffosesobh/زندگی-دانشجویی-kl1kb3ohoxh9</link><description>زندگی دانشجویی از همین امروز یا شاید یک‌هفته‌ای باشه که براتون شروع‌شده . منم خوش‌آمد میگم ! اینجا سرآغاز خیلی چیزاست...روزای اول دانشگاه ممکنه یکم گنگ باشه چی بپوشم ! چی بگم! شایدم  برا بعضیا توأم با  بغض و گریه شروع بشه چراکه جدا شدن از جایی که باهاش خاطره‌ها دارن یکم سخته براشون. البته، یادتون باشه برای دل بستن به چیزی خلق نشدیم1، اما اصل مطلب دانشگاه شخصیت شما رو به چالش میکشه. تو دوراهی‌هایی گیر می‌کنید که اگه دستگیرتون محکم نباشه2. اغلب اوقات به سمتی میرید که نمیخواید ...الآن برم نماز جماعت یا با رفقا پارک دانشجو ! گیم نت یا کلاس استاد .. از اینجاست که شروع میشه . البته بعضی بچه‌ها هم زندگی خوابگاهی رو تجربه میکنن که از حق نگذریم ممکنه اوایل سخت باشه ..شایدم شیرین، کسی چمیدونه هم‌اتاقی‌هایی که شاید بتونن بهترین رفقای زندگیتون باشن مراقب خودت باش ! جمله‌ای که اکثر پدر مادرا تو روزای اول تکرار میکنن. اما برای چی ؟مراقبت از خودتون و شخصیتتون مهم‌ترین دغدغه پدر مادراست. دانشگاه جایی که باید برای ارزش و اعتقادتون دلیل منطقی داشته باشید و این مراقبت و دفاع با داشتن معرفت کافی نسبت به اموری که انجام می‌دید به وجود میاد و شما رو از این‌که از روی عادت کاری انجام بدید یه مرحله جلوتر میبره...دوباره  یه دور کوچیک تو متن بالا بزنید  یه دانشجو زندگی رو تجربه میکنه که توش یکم آزادتر از محیط قبلیش هست و خب این خودش میتونه داستان رو تغییر بده. ترم اول اکثر بچه‌ها به بیداری شبانه عادت دارند به خاطر اینکه طی سال کنکور سخت درس خوندند و شبای زیادی بیدار بودند و حالا که میان خوابگاه یکم زود خوابیدن سخته براشون. میشه تن داد به بیداری‌های شبانه ترم اول و در عوضش افت شدید تحصیلی یا به جاش میشه  وقت خودمونو صرف درس خوندن بیشتر با رفقای جدید کرد . اینجا آزادید اما یادتون نره برای رسیدن به هر هدفی باید طبق چارچوب ، خودتونو محدود کنید چون رسیدن به هر هدفی برنامه منظمی میخواد حالا زیاد سختش نکنیم دانشگاه یه زندگی جذاب رو براتون به ارمغان میاره که با  یه مدیریت ساده شیرینی شو می‌چشید ، فقط لازمه یه مهندس مدبر باشیدولی به‌عنوان یه کوچیکتر بهتون میگم سبک زندگی دانشگاهی یه اصل داره و اونم خانواده اس . هیچ زمانی فراموششان نکنید و اینو به خاطر داشته باشید که اونا همیشه بدون هیچ منتی شما رو دوست دارن . پس زیاد به محبت‌های نادرستی  که ممکنه بعضیا تو محیط دانشگاه نثارتون کنن دل نبندید.اما از اصل که بگذریم می‌رسیم به یه تبصره به‌عنوان رفیق . رفیقای خوب میتونن مسیر زندگیتونو عوض کنن سعی کنید تو دانشگاه دنبال رفیقای خوب بگردید چرا که پیامبر اکرم (ص) می‌فرمایند :(روش آدمی بر طبق مذهب و سیرۀ دوست صمیمی و رفیق دلبندش خواهد بود)3.یه ماراتون چهارساله از الآن شروع شد که موفقیت  توی اون به میزان زیادی به تلاشتون بستگی داره و یادتون باشه که برای انسان چیزی جز(حاصل) سعی و کوشش اون نیست.4(1) وَ اذْکُرِ اسْمَ رَبِّکَ وَ تَبَتَّلْ إِلَيْهِ تَبْتيلاً (آیه 8 سوره ی مزمل) نام پروردگارت را [ به زبان حال و قال ] یاد کن [ و از غیر او قطع امید نما ] و فقط دل بر او بند.(2) وَمَن یُسْلِمْ وَجْهَهُ إِلَى اللَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَکَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى‏ وَإِلَى اللَّهِ عَاقِبَةُ الْأُمُورِ (آیه ی 22 سوره لقمان )و هر کس روى خود را (به حقیقت) به سوى خدا کند، در حالى که نیکوکار باشد، پس بى تردید به دستگیره (و رشته‏ى) محکمى چنگ زده، و پایان همه‏ى کارها به سوى اوست.(3) المرء علی دین خلیله و قرینه (تنبیه الخواطر و نزهه النواظر جلد 2 .ص 162)روش آدمی بر طبق مذهب و سیرۀ دوست صمیمی و رفیق دلبندش خواهد بود. (پیامبر اکرم (ص))(4) وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَى(سوره نجم آیه 39) و اینکه : برای مردم پاداشی جز آنچه خود کرده اند نیست؟</description><category>نشریه فرهنگی - اجتماعی تنفس صبح</category><author>نشریه فرهنگی - اجتماعی تنفس صبح</author><pubDate>Wed, 13 Nov 2019 14:39:23 +0330</pubDate></item><item><title>✅ هدف فارغ التحصیلی نیست...  ? شماره دوم #تنفس_صبح  ?نویسنده: #پگاه_صراف</title><link>https://virgool.ir/@tanaffosesobh/هدف-فارغ-التحصیلی-نیست-شماره-دوم-تنفسصبح-نویسنده-پگاهصراف-o1v0wpfizlnn</link><description>نشسته‌ام روی چمن‌های تر و خشک دانشگاه و چشم زده‌ام به فواره‌ی لب پری که هِن و هِن کنان، آب تف می‌کند بیرون‌. هیچ‌کسی نمی‌آید اینجا بنشیند. اینجا فقط جای یک کارشناس دل‌مرده‌ی بی‌هدفی مثل من است که نمره دفاعش را که ثبت کنند دیگر همین یک بهانه‌ راه افتادنش توی شهر را هم از او می‌گیرند‌. فقط این فواره اشک می‌ریزد برایم. یک قطره هم می‌پاشد توی صورتم که یعنی به‌جای زل زدن به من، یکم برای خودت اشک بریز درمانده! از آن اشک‌ها که بعدشان آدم به خودش می‌گوید ماهی را هر وقت از آب بگیری تازه است پاشو یک کاری کن. من هم که ماهی قزل الا! یا شاید هم اوزون برون. اوزون برون همانی بود که خاویار می‌داد؟ یک‌بار هم نه اوزن برون دیده‌ام نه خاویار چشیده‌ام.کل این چهار سال که البته با افتادن پی‌درپی معادلات که پیش‌نیاز صدتا درسم بود،رسید به پنج سال و خرده‌ای؛ دور خودم گشتم. یکی از بچه‌ها خودش را کُشت که برای تحصیل برود آمریکا، پایش رسید آنجا خبر دادند که واقعاً خودش را کشته. یکی دیگرشان کارشناسی را نگرفته، زده بود توی کار بسازوبفروش. می‌گفت پول توش است. آخرسر هم که یکی ساخت، روی سر مردم خراب شد.من نه دغدغه علم داشتم که خودم را بکشم نه دغدغه کار داشتم که مردم را بکشم. فقط یکی بودم که نشسته بودم وسط دانشگاه و به آدم‌هایی که می‌دویدند دنبال زندگی‌شان نگاه می‌کردم. شاید اگر یک ماهی بودم فایده‌ام برای جوامع بشری بیش‌تر بود. چه چیز می‌خواستم؟ مثل‌اینکه واقعاً همان ماهی بودم که در خشکی افتاده اما بال‌بال می‌زند. هنوز امید داشتم... صدای ویبره گوشی موبایلم مرا به خودم آورد. بی‌حوصله از جیبم درش آوردم و به شماره‌ای که افتاده بود روی صفحه‌اش نگاه کردم، حوصله جواب دادن نداشتم. قطع شد. چهار تماس ناموفق از همین شماره داشتم. تعجب کردم. قبل از آن‌که فرصت کنم در ژانر معمایی برایش فیلم‌نامه‌ای سوار کنم، دوباره گوشیم ویبره رفت. سرفه‌ای کردم و برداشتم: الو..؟ صدای آشنایی از پشت خط با خوشحالی داد کشید: شیرینی بده!!دوستم بود، پرسیدم: چرا؟- رزومه‌ای که فرستاده بودی شرکت قبول‌شده! - چی؟- یادته چقدر غر می‌زدی و ناشکری می‌کردی؟-باورم نمی‌شه...-همین ناامیدی آفته. چقدر بهت گفتم یکم توکل کن؟نمی‌دانستم چه بگویم، دهانم بازمانده بود. فواره‌ برایم دست تکان می‌داد و توی هوا نقره می‌افشاند. لبخند کمرنگی روی لبانم نشسته بود. صدایش را می‌شنیدم که می‌گفت: آدم که پا میزاره تو یه راه، هزارتا مسیر براش پیدا میشه. خدا حواسش بهمون هست، فقط کافیه ما هم بخوایم...نمی‌دانم چرا در ابتدای ورودتان به دانشگاه، به‌جای تبریک و تهنیت، تصویر یک دانشجوی فارغ‌التحصیل همین دانشگاه را برایتان کشیدم که مدرکش را در دست گرفته و زانوی غم به بغل گرفته...البته در انتها راهی برایش بازشده و حالا این راه، رهرو می‌خواهد که برود. پیاده یا سواره، سخت یا آسان، برود. جا نزند. برای شما هم راهی بازشده و نتیجه‌ی تلاشی که کم یا زیاد کردید را خدا عنایت کرده. حالا این شمایید که باید از این راه، پلی بسازید به‌سوی اهداف خودتان...از همین ابتدای سفر، آماده باشید، هوش و حواستان پی هدفتان باشد. یک هدف دنیوی در راستای هدفی اخروی. نه‌چندان بزرگ و نه دور؛ امام علی (ع) می‌فرمایند: هرگاه در پی چیزی هستی، بلندهمت باش و آنگاه‌که چیره شدی، در پیروزی کریم باش.[تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص 448، ح 10276]در پی چیزی باش؛ همه نمی‌‌خواهند دکتر مهندس شوند، سعی و تلاش هرکدام از ما مختلف است (سعیکم لشتّی)(لیل 4)امام حسن مجتبی می‌فرماید:برای دنیایت چنان کار کن که گویا برای همیشه (در این دنیا) خواهی بود؛ و برای آخرتت (نیز چنان) سعی و تلاش کن که گویا فردا از این دنیا خواهی رفت. [بحارالانوار (ط - بیروت) ج 44، ص 139.]امام محمدباقر می‌فرمایند: مردی را که در کار دنیایش تنبل باشد مبغوض می‌دارم و کسی که در کار دنیا تنبل باشد، در کار آخرتش تنبل‌تر است.[کافی (ط-الاسلامیه) ج 5، ص 85، ح 4]هدف، امید می‌بخشد و امید، آرامش...کار و تلاش حرکت به سمت هدف است. حرکت به سمت امید و آرامش؛ اما این حرکت هم اصولی دارد، کم‌وزیاد و اهم و مهمی دارد.امام علی (ع) می‌فرمایند: کار (خیر) اندک که بر آن مداومت ورزی، از کار بسیار که از آن خسته شوی، امیدوارکننده‌تر است.[نهج البلاغة (للصبحي صالح) ص 525، ح 278]برای دنیایت با تمام توان تلاش کن، با تمام توان در این راه مهربان باش، با تمام توان از دیگران دست‌گیری کن، خمس و زکاتِ علم و مالت را بده و با تمام توان در این راه بنده باش...که «و من أراد الآخرة و سعی لها سعیها و هو مؤمن...» (اسراء 19) و آن‌کسی که سرای آخرت را بطلبد و سعی و کوشش خود را برای آن انجام دهد، درحالی‌که ایمان داشته باشد، سعی و تلاش او از سوی خدا پاداش داده خواهد شد.</description><category>نشریه فرهنگی - اجتماعی تنفس صبح</category><author>نشریه فرهنگی - اجتماعی تنفس صبح</author><pubDate>Tue, 05 Nov 2019 16:25:32 +0330</pubDate></item></channel></rss>