https://virgool.ir/feed/@taherdarianکارشناس تکنولوژی آموزشی | طراح بازی رومیزی | مدرس دوره‌ی دوم دبیرستانfa2026-11-11 15:40:17https://files.virgool.ir/upload/users/42362/avatar/7WKkMM.jpeghttps://virgool.ir/@taherdarianhttps://virgool.ir/@taherdarian/بیس-بال-عددی-cy8b4gx3gplvکلاس های طولانی و خسته کننده ریاضی در دوره اول متوسطه همیشه آزارم می دادند! چشم من مدام به ساعت کلاس بود که انگار هر دقیقه اش معادل چند ساعت می گذشت. علت آن نه در ناتوانی مربی ما بلکه در پیچیده تر بودن، انتزاعی تر بودن، متفاوت تر و جدید بودن مباحثی بود که در این دوره آموزش داده می شد. مباحثی مانند رادیکال، عبارات جبری و تقسیم آنها برهم و...آیا راهی برای لذت بردن از یادگیری، تلاش کردن، ایجاد استرسی معکوس یعنی نگرانی از پایان کلاس وجود داشت؟ بازی من راهی برای این اتفاق است!رده سنی: دوره دوم دبستان و دوره اول متوسطهابزار: احتیاج به ابزار خاصی جز کاغذ و مداد وجود ندارد.مدت: حدود 45 دقیقه یا بیشتر بنا به احتیاج کلاس و معلمفضای اجرا: کلاس درس (در اینجا مدل 16 نفره این بازی را معرفی می کنم و هر معلمی می تواند برای کلاس خود طراحی به خصوصی کند)داستان بازی: اینجا که تا دقایقی پیش کلاس درس بوده، یک زمین بزرگ بیس بال است. ما فراگیران، بازیکنان بیس بال در نقش های دفاعی و تهاجمی هستیم و اعداد همان توپ بیس بال هستند که مدام از این سو به آن سوی زمین هدایت می شوند. گاهی تیمی حمله می کند و دیگری برای دریافت توپ ارسال شده دفاع می کند و گاه برعکس. تیم برنده طبیعتاٌ تیمی است که برتری عددی در امتیازات به دست آورد.روش اجرا: 1- ابتدا زمین کلاس باید خط کشی شود! البته الزامی به رسم خطوط نیست بلکه محوطه بازی هر بازیکن باید معلوم شود. در این طرح کلاسی شانزده نفره با شانزده محوطه در نظر گرفته ام که هر تیم شامل هشت بازیکن می شود.2- مربی باید به هر محوطه مبحثی خاص اطلاق کند. یکسان بودن محوطه ها در صورت نبود تنوع در موضوعات مانعی ندارد. شاید هم بازی برای جمع بندی یک مبحث خاص باشد که همچنان تکراری بودن موضوعات هیچ موری ندارد. نکته مهم این است که باید مباحثی که در زمین یک تیم به کار می روند به طور تکراری در زمین تیم دیگر نیز به کار روند.3- مربی با توجه به شناختی که از دانش آموزانش دارد افرادی را که در مبحثی قوی تر هستند در محوطه مربوط قرار می دهد. البته در سناریوهای بعدی که در آنها تمرکز بر پیشرفت و رفع نقاط ضعف دانش آموزان است، معلم می تواند برعکس عمل کند و دانش آموزان ضعیف تر را در نقاط مباحث مورد ضعف قراردهد تا آنها را با وجود شناختی که از آنها دارد، در یادگیری یاری دهد.4- بازی اینگونه است که باید در زمانی مشخص برای مثال سه دقیقه یکی از دانش آموزان سوالی در موضوع یکی از مباحث طرح کند و برای زمین حریف توپ را ارسال کند؛ یعنی سوال برای دفاع به فردی سپرده می شود که مبحث به او مربوط است. حالا او باید در زمان مشخصی برای مثال 30 ثانیه پاسخ را بیابد. اگر پاسخ درست باشد دفاع به خوبی صورت گرفته و تیم مهاجم امتیازی نمی گیرد، همچنین تیم مدافع حالا باید از نقطه ای دلخواه حمله کند. اما اگر پاسخ صحیح نباشد تیم مهاجم یک امتیاز به دست آورده و حمله بعدی را آغاز می کند.5- روند آنقدر مشابه یک مسابقه بیس بال واقعی ادامه پیدا می کند تا بازی با اعلام مربی یا با تایین زمان یا امتیاز مشخصی به پایان برسد. طبیعی است مربی از آزادی عمل های فراوان جهت غنی کردن بازی برخورد است؛ به عنوان مثال می تواند دانش آموزان را در صورت نبود تعادل در بازی جا به جا کند و یا اینکه به هر دانش آموز کارت هایی بدهد که آنها را در تعداد دفعات پرسیدن سوال از یک مبحث تکراری محدود کند تا بچه ها از رشد همه جانبه برخوردار شوند.نتیجه: در طی این مسابقه که بدون شک با هیجان فراوانی همراه است، دانش آموز در قالب یک مسابقه بیس بال و یک تلاش همه جانبه تیمی، مفاهیم درسی خود را به بهترین صورت می آموزد بدون آنکه از رنج مستمع محض بودن در کلاس خبری باشد. معلم خلاق می تواند تیم هایی تشکیل دهد و جدول امتیازات درازمدت یا لیگ تشکیل دهد.طاهر داریانطاهر داریانSat, 18 Apr 2020 22:35:00 +0430https://virgool.ir/@taherdarian/شکارچی-ویروس-ifac2ln1imrgشکارچی ویروس؛ ناتان ولف. این تیتر سرمقاله علمی یکی از شماره های مجلۀ TIME به تاریخ 4 نوامبر 2011 است که دربارۀ دانشمندی به نام ناتان ولف نوشته شده و از مأموریت ویژۀ او در جنگل های کامرون برای جلوگیری از انتقال عوامل بیماری زا از حیوانات به انسان و شیوع یک ویروس کشنده در دنیا می گوید. او در آفریقا و آسیای جنوبی و مرکزی به دنبال ویروس های بالقوه در جنگل ها است؛ به نظر خیلی آشناست! شاید هدف او ویروس کورونایی بوده باشد که حسابی زندگی همۀ ما را تحت تأثیر قرارداده. بخشی از این نوشته را با هم می خوانیم:ناتان ولف در جنگل های محلی کامرونانسان تاکنون همیشه ناچار به تحمل بیماری های واگیردار بوده است. شیوع ناگهانی بیماری های جدید که باعث عفونت و کشتار می شوند. اما ناتان ولف نمی تواند صبر کند و دست روی دست بگذارد تا ویروس های جدید به سراغ ما بیایند. وولف در گروه پیش بینی جهانی ویروس (GVF) با پیشگیری از ویروس های نوظهور قبل از شروع ایجاد مشکلات، در خط مقدم مقابله با ویروس ها ایستاده است. گروهی که خیلی از ما اصلاً از آن اطلاعی نداریم. گروهی که مرزهای میکروبیولوژیکی متخلخل بین حیوانات و انسان را رصد می کند. در نقاط مهم مانند آفریقای مرکزی ، آسیای جنوب شرقی و چین ، ولف و همكارانش نمونه خون را از حیوانات وحشی محلی گرفته و از طریق تحلیل نمونه گیری، اطلاعاتی به دست می آورند كه ممكن است به آنها بگوید كه تهدید بیولوژیکی بعدی پدیدار خواهد شد.شاید بپرسید دقیقاً چرا او و تیمش آنجا هستند؟ ولف پس از تحقیقات اپیدمیولوژی و ویروس شناسی به این رسیده که ویروس HIV برای اولین بار یک قرن پیش از طریق گوشت شامپازه های آفریقای مرکزی به انسان منتقل شد و شیوع پیدا کرد. از طرفی ویروس SARS در چین از طریق خفاش و سپس حیواناتی دیگر وارد سرنوشت انسان ها شد. آنفلوئنزای H1N1 در پرندگان و در ترکیبی با ویروس های آنفلوئنزایی خوکی در مکزیک ظهور کرد. ولف این فرض را مطرح کرد که اگر با توسعه روزافزون ارتباطات از جمله ارتباط هواپیمایی و همچنین گره خوردن اجتماعات در بسیاری از مسائل در یکدیگر، ما به سراغ شناسایی، تشخیص و بستن راه ورود ویروس ها به جوامع و یا یافتن راه های پیشگیری از انتشار آنها نرویم، باید هزینه های گزافی از جمله جان بسیاری از انسان ها را بپردازیم! از این رو او حمله به ویروس های نهان در این سیاره را در دستور کار خود قرارداده و باور دارد می تواند ویروس های کشنده ای را به همراه تیم خود پیدا کند.در این گزارش TIME از ولف، این دانشمند و همکارانش در مناطق روستایی کامرون، جایی که GVF بیش از یک دهه در آن کار کرده است، در محوطه های محلی فعال اند. این کشور به سرعت در حال تغییر است و این، خود یکی از تهدیدهای موجود است. چرا که هنگامی که روستاهای دور افتاده اکنون به لطف جاده های جنگلی که به جنگل روانه می شوند، به شهرها وصل می شوند. این جاده ها در شیوع بیماری نقش دارند؛ زیرا ویروس های جدید که ممکن است روزی در جنگل پنهان و برای زندگی شهری بی خطر باشند، می توانند از طریق آنها به شهرها و از آنجا به سایر نقاط جهان تبدیل کنند. ولف به این جاده های جنگلی تازه تأسیس، "بزرگراه ویروس" می گوید!Virus highwayولف با شکارچیان نوجوان گوشت سر و کار دارد که حیوانات وحشی را برای خوراک از جنگل شکار می کنند. گوشت حیوانات وحشی جنگلی تقریباً تنها منبع پروتئین در این بخش کاملاً فقیر از یک کشور بسیار فقیر است، اما این گوشت ها با وجود پروتئین و مزایای دیگر، با خطرات گسترده ای همراه است. در طی روند خونین کشتار و قصابی، ویروس ها می توانند بین حیوانات و شکارچیان منتقل شوند. این گوشت ها خطری برای تمام سیارۀ ما ایجاد می کند، اما این یک روش زندگی در روستاها نیز هست. بنابراین GVF مجبور است با مردم آنجا سازش کند و به عنوان مثال کارمندان محلی مانند جوزف دیفو به آموزش شکارچیان کامرونی کمک می کنند و آنها را از خطرات احتمالی و راه های محافظت از خود آگاه می کنند.در ضمن شکارچیان، خود منبع اطلاعاتی ارزشمندی هستند. آنها کاغذهای فیلتری را به همراه دارند که به آنها اجازه می دهد قطره های خونی را از حیواناتی که شکار می کنند، ذخیره کنند. خونی که دانشمندان GVF می توانند ویروس های جدید را غربال کنند. امید این است که اگر ویروس خطرناک جدیدی در حال تولید است - یک ویروس جدید مانند HIV یا SARS - آنها بتوانند زودتر آن را بگیرند و قبل از شروع بیماری، همه گیری را متوقف کنند. ولف می گوید: "به نظر می رسد که قرعه کشی در حال انجام است و احتمال وجود چنین ویروس هایی در این مناطق مدام بیشتر و بیشتر می شود."ایدۀ او این است که ویروس هایی مثل سارس و HIV نیز مطابق تحقیقات از همین خاستگاه ها به همۀ دنیا منتقل شده اند. پس وجود یک گروه مهاجم پیش از ورود و نفوذ ویروس ها به جوامع شهری که در آنها انتقال ویروس به مراتب از گذشته سریع تر و ساده تر است بسیار مهم است.ولف می گوید: "شغل ما جلوگیری از این است که ویروس ها برندۀ لاتاری شوند!"حالا در سال 2020 چیزی که این دانشمند و تیمش در سطح احتمال و پروژۀ تحقیقاتی از سال 2003 انجام می دادند به واقعیت پیوسته و حالا که کورونا همۀ ما را گرفتار کرده، هر چه بیشتر از گذشته اهمیت چاره اندیشی برای کارهای پیشگیرانه از اقدامات خطرناک بشر حس می شود!طاهر داریانطاهر داریانWed, 04 Mar 2020 00:34:03 +0330https://virgool.ir/@taherdarian/مثبت-هیژده-r7m6pycew9pxاوضاع فرهنگی نسل نوجوان روز به روز عجیب تر از قبل می شه و ما مبهوت در حال تماشا هستیم و اولین کاری که می کنیم اینه که انگشت اتهام رو می گیریم به سمت کشورهایی که به نظر ما دارن برامون برنامه ریزی می کنن و توی فیلم ها و انیمیشن ها محتوای نامناسب و نامانوس به خورد بچه ها میدن!کلاً به تقصیر رو گردن عوامل دیگه انداختن عادت کردیم تا وجدانمون از کم کاری و بی سوادی خودمون راحت باشه و در عین حال مسیر بی انتهای بی نظمی و بی مسئولیتی اطرافمون رو توجیه کنیم!بالاخره این همه میلیارد میلیارد آدم دست روی دست نگذاشتن که هر اتفاقی خواست، برای نسل هاشون بیفته. بیاین ببینیم برای این قضیه چه کارهایی صورت گرفته:برای فیلم ها و انیمیشن ها، یک انجمنی در ایالات متحده آمریکا وجود داره به نام انجمن تصاویر متحرک که در سال 1922 میلادی تاسیس شده. حالا این انجمن که فعالیت های مختلفی در زمینه سینما داره، در سال 1968 بخشی به نام سیستم درجه بندی فیلم ها (film rating system) راه اندازی کرد.مطابق سندی که در سایت این سازمان وجود داره، فیلم ها از نظر اونها به پنج درجه بندی سنی تقسیم می شن تا خانواده ها، بچه ها، معلمین و اساتید و... بتونن تکلیف خودشون رو در مورد اینکه یک فیلم مناسب تماشا یا پخش در جمع مشخصی هست یا نه، بدونن.بیایید با هم این درجه بندی ها رو ببینیم:رده بندی Gاولین درجه بندی که باید بدونیم، درجه G هست و به این معناست که این فیلم هیچ مشکل و حاشیه ای برای تماشا توسط هر کدوم از اعضای خانواده در هر سنی نداره. عملاً تصاویر مربوط به بزرگسالان یا خشونت و اعتیاد و یا حتی اصوات رکیک در این فیلم ها به هیچ وجه به کار نرفته و خیالتون می تونه راحت راحت باشه!رده بندی PGهمون طور که این درجه از اسمش پیداست، والدین می توانند تصمیم بگیرند که ممکن است برخی موارد به کار رفته در فیلم برای بچه‌ها مناسب نباشد، یعنی والدین ممکن است دوست نداشته باشند بچه‌های جوانشان این سری فیلم‌ها را ببینند و ممکن است مسئله‌ای هم نداشته باشد. این قضیه کاملاً به ملاحظات فرهنگی یک خانواده برمی گردد.رده بندی PG-13تذکر قاطع به والدین که بعضی موارد برای بچه‌های زیر ۱۳ سال نامناسب است و والدین باید برای اجازه دادن به بچه‌ها به دیدن این فیلم‌ها دقت نمایند. این فیلم‌ها حاوی خشونت، موارد مربوط به بزرگسالان یا برهنگی نیستند؛ فقط حاوی مقداری صحنه معمول در سبک زندگی بزرگسالی و مواد مخدر و دخانیات می‌باشند. حواستان باشد این رده محل مهمی برای جدا شدن فیلم های قابل تماشا برای فرزندان از فیلم های غیرقابل پخش هستند.رده بندی Rخوب، حواس ها جمع! برای تماشای این فیلم ها بچه‌های زیر ۱۷ سال باید با والدین همراه باشند یا شخص بزرگتری سرپرست آنها باشد. تا حالا شنیده بودید که تعداد قابل توجهی از فیلم ها رو باید والدین و نوجوان ها به طور همزمان با هم ببینند؟ یعنی محتوای این فیلم‌ها برای بزرگ‌سالان است و والدین بیشتر از فرزندانشان ترغیب می‌شوند که آنها را ببینند. همچنین ممکن است فیلم حاوی کلمات رکیک، خشونت، مسائل جنسی و نمایش استعمال مواد مخدر و دخانیات باشد.رده بندی NC-17بله! No One 17 & Under Admitted. به معنی هیچ شخص ۱۷ ساله و زیر ۱۷ سال قادر به تماشای این نوع فیلم‌ها نمی‌باشد! ممکن است فیلم حاوی مناظر واضح جنسی یا کلمات ناخوشایند یا خشونت زیاد یا تمام موارد باشد. درجه NC-17 الزاماً به این معنا نیست که فیلم مستهجن و ضد اخلاقی است. نکته جالب اینکه بعضی از فیلم هایی که نوجوانان ما به طور رایج تماشا کرده اند و ما از این اتفاق ناراحتیم در این دسته هستند و در جایگاه اولیا یا مربی باید افراد را به طور جدی از این مسئله آگاه می کردیم.شاید بپرسید از کجا باید رده سنی هر فیلم رو چک کنیم؛ کافیه وارد لینک زیر بشین و اسم فیلم مورد نظر رو بنویسد تا همون موقع اطلاعات دقیقی مربوط به اون براتون بیاد تا متوجه بشین این فیلم برای هدفی که در نظر گرفتین مناسب هست یا نهhttps://www.filmratings.com/در ضمن یادتون باشه مطلبی که گفتم فقط مربوط به رده بندی فیلم ها و انیمیشن های سینمایی از نگاه MPAA هست و برای خیلی از کشورها نهادهای مختلفی هست یا خیلی جاها هم نیست، همچنین برای برنامه های تلویزیونی، کتاب ها و... رده بندی های دیگه ای وجود داره که اگه تمایل داشتین از اونها هم براتون بگم حتماً بهم بگین.حالا باز با خودمون فکر کنیم یکی داره برامون نقشه می کشه یا دشمن اصلی درون خودمونه؟طاهر داریانطاهر داریانFri, 04 Oct 2019 01:24:54 +0330https://virgool.ir/@taherdarian/یک-کلاس-بی-معلم-بهتر-از-ده-ها-کلاس-ibggy9646748یکشنبه 23 تیر 98، کلاس آموزشی نرم افزار Adobe After Effects، دانش آموزان کلاس هشتمدر انتهای راهروی طبقه همکف، در حالی که معلمان سایر کلاس ها با شدت در حال صحبت کردن و تدریس هستند و صدای آنها در راهرو می پیچد، کلاسی در سکوت و آرامش پیش می رود.بچه ها دارند برای پروژه فیلم کوتاهی که هر پلان آن صحنه ای خیالی است و قرار است برای هر کدام از یک حقه ی سینمایی استفاده کنند بحث می کنند و برای جذاب تر کردن پیچ و خم های هر قسمت پروژه با هم سر و کله می زنند.معاون مدرسه در یک دوری که بین کلاس ها زده از پیش رفتن همه آنها رضایت دارد اما چیزی که برای او عجیب است این است که معلم کلاس افترافکت را امروز در حال رد شدن از در ورودی مدرسه ندیده و دارد فکر می کند چرا معلم قبل کلاس به او سر نزده تا طبق معمول کمی احوال پرسی کنند.حالا دو سوم زمان کلاس گذشته و کلاس ها به سمت پایان حرکت می کنند. تلفن همراه معاون زنگ می خورد. بالاخره من که برای اتفاق ناگهانی افزایش فشار خون پدرم او را به بیمارستان برده ام، موفق می شوم جایی در بیمارستان پیدا کنم که آنتن می دهد و با آقای معاون صحبت کنم؛سلام و احوال پرسی می کنم. معاون تعجب می کند! می پرسد مگر من سر کلاس نیستم؟ و از نگرانی اینکه در این 40 دقیقه بچه ها سر کلاس چه کار می کردند به سرعت به سمت کلاس می دود. در کلاس را به سرعت باز می کند تا مچ بچه ها را بگیرد! بچه ها دارند با جدیت بر سر پلان های استوری بورد بحث و جدل می کنند. معاون اینها را به من توضیح می دهد.بچه ها چند ساعت بعد که زمان کلاس تمام شده و به خانه رفته اند به من پیغام می دهند و پس از احوال پرسی متن نهایی فیلم نامه و استوری بورد خود را ارسال می کنند و البته هنوز چند نفری با آن موافق نیستند و آنها هم نظرات خود را می گویند. کلاس در این جلسه شاید بیشتر از اتفاقی که برای یک جلسه انتظار داشتم پیش رفته است.من در کلاس نبودم و مدرسه هم خبرنداشته معلم در کلاس نیست و بچه ها هم کار خود را به درستی انجام داده اند.اما روش ساخت گرا که در این ترم بر استفاده از آن تمرکز کرده بودم چه گونه روشی است؟این رویکرد مبتنی بر کاوشگری است. اساس رویکرد کاوشگری، آموزش دانش آموزانی است که بتوانند همانند دانشمندان علوم با موقعیت های فیزیکی برخورد کنند. کاوشگری به معنای طراحی موقعیت هایی از سوی معلمان است تا دانش آموزان براساس آنها بتوانند مسائل را تشخیص دهند، پرسشگری کنند، روش های جستارگری را به کارببندند، توصیف های روشن عرضه کنند، پیش بینی هایی به عمل آورند و آنچه را مربوط به محیط فیزیکی است، تشریح کنند.من چه کردم؟ در یک جمله این ترم به جای تدریس اجزای نرم افزار، بچه ها را در موقعیت ایجاد یک فیلم که از ویژگی های استاندارد یک فیلم کوتاه برخوردار است قراردادم و آنها خود برای تک تک بخش ها آن شروع به تصمیم گیری کردند و هر جا به محدودیت هایی برخورد کردند. برای هر کدام از آن بخش ها در youtube و سایت هایی دیگر شروع به جستجو کردند تا ببینند چه افکت هایی در نرم افزار مشکل آن بخش را حل می کند. درست کاری که خودم از طریق آن این نرم افزار را یادگرفته بودم.تصمیم گیری بچه ها برای پروژه خودشون مطابق علایق فردیحالا فراگیرانی که کار را خودشان و مطابق میل خودشان مرحله به مرحله خلق کرده اند مگر می شود نسبت به آن احساس مسئولیت نکنند و پیگیر آن نباشند؟حالا شاید گاهی آنها از من که معلم آن درسشان هستم پیگیرتر عمل کنند و من از آنها جا بمانم. اینجا همه باعث می شویم بدویم تا به محصول آخر دوره برسیم. اولین تجربه من از کلاس ساخت گرای اجتماعی گویا با وجود نواقصش صدها بار به روش های قدیمی و خواب آور (!) می ارزد...یادگیری تعاملی نرم افزار مبتنی بر سازاگرایی روشی که کلاس شما را زیر و رو می کند!طاهر داریانطاهر داریانSat, 20 Jul 2019 22:42:51 +0430https://virgool.ir/@taherdarian/جاسوس-را-در-کلاس-به-دردسر-بیاندازید-zwwyu3f9j4nf همیشه حفظ کردن محض اسامی و مفاهیم دانش آموزان را آزار می دهد در حالی که می توان با اضافه کردن جزییات و افزایش شناخت آنها از ویژگی های آن موضوع درسی، فهم مطلب را شیرین و روش حفظ محفوظیات را از میان برداشت. اینجا از تغییر و اجرای بازی رومیزی spyfall در کلاس درس حرف زدم.هدف: لذت از یادگیری، رشد تفکر خلاقانه و یادگیری شناختیرده سنی: مناسب برای همه مقاطع از دوره دوم دبستان به بعدابزار: ۱۰ سری کارت که هر سری به تعداد دانش آموزان منهای یک باشد و روی هر سری نام یک سلسله تاریخی نوشته شده استو یک کارت که روی آن "جاسوس" نوشته‌شده استمدت: حدود ۱۰ دقیقهفضای اجرا: کلاس درس (اگر تعداد بچه ها زیاد است، ترجیحا بازی در دو گروه تقریبا ۱۰ نفر به صورت موازی برگزار شود)داستان بازی: ماشین زمان در اختیار ماست! می خواهیم دسته جمعی در دوره ای از تاریخ قرار بگذاریم و یکدیگر را ملاقات کنیم. جاسوسی به دنبال ماست و اگر بفهمد در کدام دوران قرار است گرد هم بیاییم، کار ما ساخته است! باید دوستانمان را پیدا کنیم و به جاسوس اجازه ندهیم از محل ملاقات آگاه شودروش اجرا: ۱-ابتدا نام تمام ۱۰ سلسله تاریخی را روی تابلو کلاس می نویسیم طوری که همه به آسانی آن را ببینند.۲-معلم یکی از دسته کارت ها را که روی همه‌آنها نام یک سلسله است به صورت شانسی و طوری که نام نوشته شده روی آن دیده نشود برمی دارد، کارت جاسوس را به آن دسته اضافه می کند، دسته را بر می زند و کارت ها را بین بچه ها پخش می کند. حالا همه کارت یک سلسله تاریخی را دارند و یک نفر کارت جاسوس را در اختیار دارد.۳-کسی که از دیگران بزرگ تر است باید بازی را شروع کند. او باید از یکی از بچه ها به انتخاب خود سوالی درباره آن‌سلسله تاریخی بپرسد و طرف مقابل طوری به آن‌ سوال پاسخ دهد که پاسخ او نشان دهنده این‌باشد که او جاسوس نیست و از سلسله تاریخی کارت خبر دارد و از طرفی پاسخ او نباید آنقدر معلوم باشد که جاسوس که در میان بچه هاست بتواند سلسله مدنظر را حدس بزند.۴- فردی که به سوال پاسخ داده حالا باید از نفری به غیر از کسی که از او تازه سوال کرده، سوال کند و این روند سوال کردن ادامه‌پیدا می کند تا ۸ دقیقه به اتمام برسد.مثال: احمد از علی می پرسد:"داری چه کار می کنی؟" سلسله نوشته شده روی کارت قاجاریه است. علی می گوید:"تفنگم را تمیز می کنم!" یعنی علی در دوره ای از تاریخ است که تفنگ وجود دارد اما در عین حال سلسله مدنظر را به جاسوس لو نداده است.۵- پس از ۸ دقیقه بازی نگه داشته می شود. معلم سه شماره می شمارد و پس از آن‌هر کسی باید به فردی که به عنوان جاسوس به او مظنون است اشاره کند. کسی که بیشترین اشاره به سمت او باشد جاسوس در نظر گرفته می شود.۶- از او پرسیده می شود که آیا جاسوس است؟اگر واقعا جاسوس باشد باید حدس بزند کدام سلسله مدنظر بوده و اگر درست بگوید برنده بازی استاگر سلسله را اشتباه بگوید باقی بچه ها جز او برنده‌انداگر هم اصلا او جاسوس نبوده است و به او اتهام اشتباه وارد شده است، پس جاسوس در پنهان کردن خود قوی بوده و باز هم او برنده است.۷- در ضمن‌جاسوس اگر در میان بازی حس کند پاسخ را فهمیده می تواند بازی را نگه دارد و اعلام کند جاسوس خود اوست، سپس باید پاسخ را بگوید که اگر درست بگوید برنده و اگر نه بازنده است.نکته: در اینجا حالتی از بازی بیان شد که مناسب برای کلاس تاریخ است. می توان از همین روش بازی برای نام شهرها و کشورها، گیاهان و جانوران و بسیاری از موضوعات درسی استفاده کرد. طاهر داریانطاهر داریانWed, 24 Apr 2019 02:59:42 +0430