https://virgool.ir/feed/@taha33faghani44fa2026-11-12 04:35:15https://files.virgool.ir/upload/users/4054826/avatar/avatar.pnghttps://virgool.ir/@taha33faghani44https://virgool.ir/@taha33faghani44/تاریکی-روز-دلنوشته-shjhzmmge0vr.تاریکی روز.سردی‌ای که در دلم ایجاد شده بود، همانند آتشی است که کودکی خردسال، کاغذی را با کبریت، دور از چشم مادر، روشن کرده و آن را سوزانده است. با قد کوچکی که دارد، نتوانسته آن را به شیر آب برساند و خاموش کند، و به‌کلی کل خانه سوخته است.اگر بگویم دردی ناشی از چاقو که مستقیم به سمت چپ قفسه سینه‌ام فرو برود، کمتر از دردی‌ست که گریبان‌گیرم شده، شاید فکر کنید اغراق می‌کنم و تبحری در من نهفته است؛ اما تأسف‌بار باید بگویم: خیر.حال که در حال نوشتن هستم و خلوتی آکنده از آسایش یافته‌ام، با این حال چرخ‌دنده‌‌های مغزم خراب و لب‌پر، دستانم همانند دستگاه مهر بر کاغذ دیوارهای اتاقم، و دهانم گور کلام‌هایی‌ست که گویی گورهای خط‌خطی زندانی شده‌اند.هر شب، ریشه‌هایی از این افکار پوسیده را در خاک سرم می‌دوانم و صبحِ فردای آن روز، هرچه را که بوده است، می‌سوزانم... و هی تکرار وَ تکرار.شب‌ها که برمی‌گردم، سوار بر ماشین، درست پشت چراغ سرخ توقف، چشم‌هایم را به دیگران می‌دوزم. با همین چشمان کم‌سو شده‌ام، مردمی را می‌بینم که شاد و خندان‌اند؛ هرگز احساس غریبانه‌ای چون من ندارند، و احساس پوچی فرمانده‌ی آنان نشده است.نمی‌خواهم چیزی میان‌مان بماند. باید بگویم: این نگاه‌ها، جز حسرت، ارمغان دیگری نیز برایم ندارد. از شادی مردمان، کمی شاد می‌شوم؛ برای لحظه‌ای خودم را جای آن‌ها می‌گذارم، و پس از آن، پا بر پدال گاز، آماده‌ی حرکت، ادامه می‌دهم.چند شب پیش، زوج جوانی را دیدم که خنده‌کنان، موسیقی محبوب خود را گوش می‌دادند و با محبوب خود، زمان را سپری می‌کردند. می‌توانستم من هم جای آن‌ها باشم؛ با دستی که بر قلم دارم، به‌جای دردِ دل، نامه‌هایی عاشقانه برای معشوق خود بنویسم. از روزگار خوشم بگویم، بگویم به چه اندازه زندگی را دوست می‌دارم و هدف دارم.با این حال، تنها کاری که می‌توانم بکنم، کاری نکردن است. و بگذارم همانند چشمه‌ای روان، این روزها نیز بگذرد. شاید جایی، ماهی‌ها نیز به این دریاچه بیایند.اگر روزی شما هم گرفتار شدید و شیشه‌ی دلتان را غباری از غم و خستگی گرفت، کاری به امید نداشته باشید. روزی می‌رسد که بی‌امید، تنها ادامه می‌دهید. قبول کنید، و بگذارید زندگی شما هم جاری شود. و بعد، به این خواهید رسید که چقدر ساده می‌توان کنار آمد.---Taha FaghaniTaha FaghaniSat, 07 Jun 2025 21:52:34 +0330