https://virgool.ir/feed/@t.asdaghifa2026-11-12 18:19:01https://files.virgool.ir/upload/users/465593/avatar/jEE1WB.jpeghttps://virgool.ir/@t.asdaghihttps://virgool.ir/@t.asdaghi/دنیا-دنیای-عَرضه-است-و-عُرضه-aigzcbmgljhtروزگاری بود که میشد نشنیده، از مادر زاده شوی و نشنیده زیست کنی و نشنیده معدوم شوی.. دین و اعتقاد، موروثی بود و اکثرا کورکورانه تابع فرقه ای بودند و البته، برخی نیز راهِ دل را رهرو بودند و خوش میزیستند..اما امروز که دیگر نمیشود نشنید، نمیشود ندید، نمیشود تفکر نکرد...آنکه برای اول بار است که سوالی را میشنود، اولین جواب را بهترین جواب می داند؛برخی نیز تحقیق میکنند و البته دل با همان اولین جواب است؛ زیرا از بهترین جواب تنها پوسته ای دیده بودند و وراثتی بدون فایده..دنیا مکان عرضه انواع تفکرات است و آزادانه صحبت کردن..دیگر آزادگی نیز مسلکی شده است که گاه دین ندارند اما آزاده هستند..ما مردم، میبینیم، مقایسه میکنیم و نتیجه ی هر عرضه ای را به دقت برسی می کنیم.. باید عُرضه داشت که آیینی را نتیجه مند عَرضه داشت..دیگر نمی شود پوسته ای از دین را بر دوش کشید و خود را مدعیِ اصل آن دانست که در اینصورت نتیجه ی عکس خواهد داشت..نمیشود زیر نقاب آیینی پنهان شد و کار دیگر کرد..اگر تو اینی، پس آن کار چه است ؟ و اگر آن کار نتیجه ی آیین توست، بهتر که چنین آیینی مبادا!اما من اعتراف میکنم و اینجا امضا میکنم:آنچه هستم و آنچه دارم از باور، نتیجه ی یک عقل گرایی شکاکانه اما غیرکوردلانه نسبت به آیینی ست که از آن آزادگانی چون حسین ع، سر بر می آورد که هیچ تقیه و هیچ سیاستی، او را از آنچه بدان باور داشت منحرف نساخت..نمی توانست برای راحتیِ خود و خانواده اش، برای راحتی فرزند شیرخوارش، به سیاست و به دروغ، یا حتی قبولِ آنچه بود، دست بیعت با کسی بدهد که دین برایش نه یک راهکارِ انسان شدن، که تنها یک مسیر برای کسب منفعت بود و خود را دین و دین را خود می دانست و هر که جز خویش را مخالف دین اعلام می کرد..آری..من به دین حسین ع هستم، تلاشم این بوده.. دین برای من یک تخدیر کننده نیست و التیام بخشِ گناهانم نیست..من، اشک بر شهادت بهترین ِ خلقت را ، شستشوی قلب می دانم از ناامیدی، از سرگردانی و سیاهی.. که یا فرصتی دوباره می شود برای بهبود خویش، برای درست بودن.. و یا فرصتی داده نمی شود از شدتِ سیاهی قلب، که باز تلاشی برای پاک شدن و خوب شدن ..دلم برای یک روضه ی خالص..یک ندای عاشق..یک خلوت درونی..که به یاد بیاورم کوچکیِ خویش را کنار بگذارم غرور را در برابر عظمتِ عملِ فردی که سخن و عملش یکی بود.. اینجا..نقطه ی صفرِ رودررو شدن با خویش است..در آینه ای به عظمتِ کل خلقت... عملِ حسین علیه السلام..tayebe asdaghitayebe asdaghiSun, 07 Aug 2022 00:32:36 +0430https://virgool.ir/@t.asdaghi/زندگی-ِ-نزیسته-egjilxa1hncbزیادی خسته اماز چیزی که نمیدانمحال ستاره ای در حال مرگ را دارم که در خود فرو میریزد و سیاهچاله ای از خود بجای می گذارد..به دنبال خودم می گردمدر لابلای صفحات، کتابها، خاطرات و عکسهاو آنچه نمی یابم، من است..و من خسته از سرگردانی و سرگشتگیو خسته از هیچ بودن و چیزی نبودندلم خواب عمیقی را میخواهد که در آن خواب ببینم، نشانه ای را، وحی ای را..جان من از پوییدن و نایافتن به لب رسیده و هیچ کس نیست که حتی کلمه ای را برایش بگویم..هیچ وقت خوب نمی شوماین، ذکری ست که سالهاست با من همراه شده است..منزندگی نمیکنم و تنهازندگی را می گذرانمصبح را به شب و شب را به روز و ثانیه پس از ثانیه و اندوه و افسوس و فسردگی روح و لبخندی نمایشیهمه چیز خوب استهمه چیز هستاما حال دل من، خرابِ خراب استو کسی این را نمیفهمدو خودم هم نمیدانم چطور بخندمو یادم نیست چطور شاد باشمو فراموش کرده ام شور داشتن را و اشتیاق گام برداشتن راهمه چیز چون وظیفه ای دردآلودو چون بایسته ای رنج آور و من ، چون همیشه، در زیر آوارِ روزمرگیمردگی را تجربه میکنمو فشار قبر را در زندگیو خستگی را در خوشیو اندوه را در لبخندهای تصنعیمنزیادی خسته اماز دیده نشدناز حذف شدناز بروز نیافتناز پنهان شدن و از...کاش می شد کمی حالم خوب باشدکاش می شد کمی حالم خوب باشدکاش از این قفس تنگاز این اسارت ناخواتسهکاش از این هجم اندوهراه گریزی بودکاش راهی برای رفتن بودکاش گریه امانم را نمی بریدو کاش ، یک نفر، تنها یک نفر مرا خوشحال می کردکاش این سیاهچاله ی درون آرام میگرفت و مرا در خود نمی بلعیدو مناندکی ارامش راشور و شوق راتجربه میکردمدلم برای زندگی کردن تنگ شده استاما همه اش را از خاطر برده ام..tayebe asdaghitayebe asdaghiSat, 20 Nov 2021 14:02:23 +0330