https://virgool.ir/feed/@sybiran.comسیب ایران مخفف سامانه یکپارچه بازرگانی ایران بوده و جهت تسهیل امور بازرگانی ایرانیان در اقصی نقاط دنیا شکل گرفته است. آدرس سایت سیب ایران به صورت زیر میباشد. https://sybiran.comfa2026-11-12 14:23:59https://files.virgool.ir/upload/users/34804/avatar/MfNKTy.pnghttps://virgool.ir/@sybiran.comhttps://virgool.ir/@sybiran.com/ده-شخصیت-رفتاری-دانشجویان-معماری-tcidzwyhwyuy آرک دیلی طی یک مقاله جذاب بیان داشته که دانشجویان معماری به ده شخصیت مختلف ولی دوست داشتنی تقسیم می شوند که هر یک از این شخصیت ها را با نمایش پوستر و توضیح مختصری معرفی می نماید.۱- دانشجویی که همه کارهایش را به طور سریع، موثر و سازمان یافته انجام داده است و برای هر وضعیتی آماده است.۲- دانشجویی که به دنبال نمره است: این افراد معتقدند که هرچه کار خود را بیشتر به استاد نشان دهند، زودتر دیوار شک و تردید را می شکنند.۳- دانشجویان همیشه حاضر: این افراد در هر شرایطی در هر سخنرانی و کلاسی، در صندلی های ردیف جلو و به عنوان یک نماینده انفرادی با پورتفولیو طولانی حاضر می شوند.۴- دانشجویانی که همیشه سوال دارند: این افراد در کنار دانشجویان دسته سوم نیز قرار می گیرند و تا آخرین لحظه کلاس حضور دارند و دانشجویانی کنجکاو هستند که از هر مبحثی سوال دارند و در آخر کلاس مورد اعتراض هم کلاسیان خود قرار می گیرند چرا که حتی باعث می شوند استاد بیشتر از تایم کلاس حضور داشته باشد.۵- دانشجویانِ همیشه غایب: معمولاً این افراد در دریافت جدیدترین مدرک معماری پیشگام هستند و ۳ روز در هفته به صورت نیمه وقت مشغول به کارند.۶- دانشجوی نامرسوم و اجتماعی بی منطق: ما اغلب نسبت به تهعد، دانش، و هدایت بی پایان برای کشفیات معماری در نقاط جهان ترس داریم. این دانش آموزان می توانند حرفه به سمت فن آوری و نوآوری را هدایت کنند.۷- دانشجویانی که کارهای فوق برنامه انجام می دهند: برای اکثر دانشجویان یک روز شامل ۲۴ ساعت به طور کامل رزرو شده است. بنابراین دانشجویانِ فوق برنامه نیاز دارند تا وقت خود را در کارگاه های آموزشی سفال، کلاس های اریگامی و جلسات عکاسی بگذرانند. این روش ابزار مناسبی برای برای چنین افرادی، به منظور رسیدن به خواسته هایشان از طریق معماری است.۸- دانشجویان تخیلی: این دانشجویان برنامه پر هرج و مرجی دارند و البته تخیلات نسبتا بالایی دارند و معماری را فقط در ذهن پرورش می دهند.۹- دانشجویانی که از دیگران کمک می گیرند: این افراد تسلط کامل بر حرفه خود دارند و بقیه اعضای گروه کار می کنند و انها فقط ناظر هستند. در آخر نیز تمام اعضای گروه نمره یکسانی دریافت می کنند.۱۰- دانشجویانی که از دیگران ایده می گیرند: این افراد نه تنها وظایف خود را به دیگران محول می کنند، اغلب قانع نیستند و از بهترین کارهای کلاس ایده می گیرند و در پایان نیز به نبوغ خود افتخار می کنند.برای خواندن مطالب جذاب معماری به سایت زیر مراجعه نمایید. https://sanix.org/ sybiran.comsybiran.comTue, 09 Apr 2019 18:40:37 +0430https://virgool.ir/@sybiran.com/کتاب-زمان-معرفی-گاهنامه-ای-از-انتشارات-زمان-tyadn7y1gf3l کتاب زمان بر خلاف بسیاری از جنگ ها و نشریات گهگاهی، هر شماره را به یک موضوع اختصاص داده است. از شماره ثبت برخی کتاب ها یا تاخیر های ثبت شده در شناسنامه آنها میتوان حدس زد که این نشریه در فاصلۀ سال های ۱۳۴۷ تا ۱۳۶۴ منتشر شده است.کتاب زمان دفتر اولدر یادداشت آغاز کتاب اول تحت عنوان “چه باید خواند” آمده است:” در دنیای امروز که دنیای سرعت است و از لحاظ وقت بسیار فقیر، حکم هایی از قبیل«هر کتاب به یک بار خواندن می ارزد» کمتر مورد قبول کسی قرار می گیرد. چرا که ماشین های عظیم چاپ نسخه های میلیونی رنگارنگ چاپ می زنند و قلمزن های بیشمار در هر رشته از علوم و فنون سر برمی کشند و «چیز» می نویسند. و این نوشته ها به صورت کالا در دست تاجران کتاب است. اینان با استفاده از آخرین اکتشافات سمعی و بصری در زمینه جلب مشتری فریاد و فغان سر می دهند. و کیست که نداند خواننده در چنگ تبلیغات و جنجال این تاجران و فروشنده های حرفه ای چه ها که بر سرش نمی آید!پس چه باید خواند؟ برای خواندن چگونه باید انتخاب کرد؟” نویسندۀ این یادداشت(و بالبطع ناشر مجموعه) پس از طرح سوال هایی می نویسند:” کتاب زمان در حدود توانایی و امکان کوشش می کند پاسخ هایی، در حد مقدور خود، به سوال های بالا ارائه دهد و این کار را با معرفی نویسندگانی که معتقد به «فضای هنری» و «ساختمان ذهنی کامل» هستند آغاز می کند.”نخستین شماره که زیر نظ دکتر مصطفی رحیمی منتشر شده، به امه سه زر نویسنده و شاعر آفریقایی اختصاص دارد. دو شعر از امه سزر ترجمۀ قاسم صنعوی، بخشی از نمایشنامۀ “تراژدی شاه کریستف” ترجمه دکتر منوچهر هزارخانی، تکه هایی از کتاب “گفتاری در باب استعمار”، بخشی از نمایشنامۀ “فصلی در کنگو”، تکه هایی از کتاب “نژادپرستی و فرهنگ”، “از تئاتر ملتزم تا تئاتر پوچی” نوشتۀ مصطفی رحیمی و فهرست آثار امه سه زر و “امه سه زر در زبان فارسی” از دیگر مطالب این دفتر است.کتاب زمان دفتر دومکتاب دوم که زیر نظ دکتر مصطفی رحیمی منتشر شده، ویژه هنر شاعری است و پس از یادداشت کوتاهی تحت عنوان “صورت و معنی”، با مقالۀ “ارفۀ سیاه” نوشته ژان پل سارتر آغاز می شود. “شعر و سخنوری” از ایمانوئل کانت ترجمۀ اسماعیل خوئی، “چگونه می توان شعر ساخت” از مایاکوفسکی ترجمۀ هومان، “معیار سیاه” از کلارنس میچر ترجمۀ رامین شهروند، “شاعران” از نیچه ترجمۀ بابک، “دربارۀ شاعری” (قطعاتی از کتاب “تولد شعر”) ترجمۀ منوچهر کاشف، “نیاز زمان و شعر امروز” از م. ر، و به عنوان “افزوده” مقالۀ “ادبیات و دنیای گرسنه” (پاسخی به مقالۀ ابوالحسن نجفی چاپ شده در دفتر هفتم جنگ اصفهان) نوشتۀ مصطفی رحیمی از دیگر مطالب این دفتر است.دفتر سومکتاب زمان دفتر سوم که به همت دکتر غلامحسین ساعدی گرد آمده، ویژه تئاتر است. نخستین مقالۀ این دفتر با عنوان “بیشتر از یک نمایشنامه” بخشی از کتاب “درجستجوی تئاتر” مورخ و تئاتر شناس آمریکایی اریک بنتلی است که در آن به آثار پل کلودل-نویسنده و نمایشنامه نویس فرانسوی-اشاره شده است.“اشاره ای بر تئاتر نو در آمریکا” نوشتۀ چارلز مرویتس ترجمۀ مصطفی قریب، “ژان ژنه و نمایشنامۀ کلفت ها” نوشتۀ ژان پل سارتر ترجمۀ محمود کیانوش، “نو بودن در نمایشنامه” نوشتۀ جرج ساترلند فریزر ترجمۀ امیر نیک بخت، “چند نکته که می توان از استانیسلاوسکی آموخت” از برتولت برشت ترجمۀ بهروز دهقانی و … از دیگر مطالب این دفتر است.دفتر چهارمکتاب زمان دفتر چهارم که ویژه ژان پل سارتر است به همت دکتر مصطفی رحیمی فراهم آمده است. در این شماره پس از انتشار دو مجموعه دربارۀ شاعری و نمایش بار دیگر به معرفی یکی دیگر از نام آوران اندیشه پرداخته شده است.«نمایشنامه “مگس ها” و کارگردانش» از ژان پل سارتر، “گفتگو با سارتر”، “اندیشۀ فلسفی سارتر” از ژان لاکروآ ترجمۀ باقر پرهام، “از زبان سیمون دوبووار” ترجمۀ دکتر هما جلالی، قسمتی از داستان “دیوار” ترجمۀ صادق هدایت، صحنه ای نمایشنامۀ “روسپی بزرگوار” ترجمۀ ع. ن.، “باتیستا”(از کتاب “جنگ شکر در کوبا”) ترجمۀ جهانگیر افکاری، صفحه ای از کتاب “ادبیات چیست؟” ترجمۀ ابوالحسن نجفی-مصطفی رحیمی، “زندگی و آثار سارتر” و “سارتر در زبان فارسی” از دیگر مطالب این دفتر است.دفتر پنجمکتاب زمان دفتر پنجم که ویژه برتراند راسل است، زیر نظر دکتر مصطفی رحیمی منتشر شده است.نخستین مقالۀ این دفتر “زندگی و آثار راسل” نوشتۀ ع. ب. است. از دیگر مطالب این دفتر “فلسفۀ راسل” نوشتۀ ای. ام. بوشنسکی ترجمۀ هومان، “اندیشه هایی از برتراند راسل” ترجمۀ اسماعیل خوئی، “فرد و اخلاق اجتماعی”، “گفته هایی از برتراند راسل”، و تحت عنوان “افزوده” مقالۀ “از تخیل تا واقعیت”(نقدی بر کتاب “قضییۀ رابرت اوپنهایمر”) نوشتۀ مصطفی رحیمی را می توان نام برد.پنج شماره کتاب زمان که پیش از سال ۱۳۵۷ منتشر شده اند، همگی با قیمت ۱۰ ریال عرضه شده بودند و در مقایسه با نشریات مشابه، حاوی مطالبی است که از دقت نظر گردانندگان آن حکایت می کند. اما از این انتقاد که حکم معرفی و تبلیغ برای کتاب های انتشارت زمان را دارد، بری نیست.دفتر ششماولین شماره کتاب زمان که پس از انقلاب و در سال ۱۳۶۳ به چاپ رسیده، به نیچه اختصاص دارد و زیر نظر عبدالحسین آل رسول (مدیر انتشارات زمان) منتشر شده است. آل رسول در یادداشت ابتدایی این دفتر تنظیم این ویژه نامه را انتشار کتاب “قدرت سیاسی” نوشتۀ ژان ویلیان لاپیر به ترجمۀ دکتر بزرگ نادرزاد اعلام کرده و بشارت از انتشار شماره بعد “ویژه یاشار کمال” به مناسب چاپ اولین جلد از مجموعه رمان سه جلدی “آن سوی کوهستان” از سوی انتشارات زمان می دهد. نویسنده ای که اولین بار با چاپ رمان “اینجه ممد” توسط کتاب زمان به فارسی زبانان معرفی شد.این شماره با نقل قولی از مقدمۀ کتاب “اراده معطوف به قدرت” ترجمۀ دکتر محمدباقر هوشیار با عنوان “نیچه بت شکن” آغاز می شود. از دیگر مطالب این دفتر “زندگانی نیچه” ستاره هومن، فهرست آثار نیچه، “اندیشه های نیچه” ستاره هومن، “فلسفۀ نیچه” ستاره هومن، “حجت موجه خردمندی اروپا” نوشتۀ دکتر رضا داوری، “غربی ترین متفکر غربی” پاره ای کتاب “آسیا در برابر غرب” تالیف داریوش شایگان، “درباره انسان والاتر” نقل از کتاب “چنین گفت زرتشت” ترجمۀ داریوش آشوری، “آزمایشی در دیگرگونی ارزش همۀ ارزش ها” نقل از کتاب “اراده معطوف به قدرت” ترجمۀ دکتر محمدباقر هوشیار، “ضرب کلام” نقل از کتالب “فراسوی نیک و بد” ترجمۀ داریوش آشوری، “درس اخلاق برای روانشناسان” نقل از کتاب تاریکخانۀ ایدئولوژیگ ترجمۀ ستاره هومن، “گناه” نقل از کتاب “دجال” ترجمۀ عبدالعلی دستغیب، “بونده و نبونده” نقل از کتاب “حکمت در دوران شکوفایی فکر یونانیان” ترجمۀ کامبیز گوتن، گزین گویه هایی از نیچه به ترجم، ابوالحسن نجفی، “سیمای نیچه” از نامۀ سالومه در کتاب “نیچهگ اثر کارل یاسپرس به ترجمۀ عبدالحسین آل رسول، “برانگیزندۀ بزرگ” نوشته جانکو لاورین ترجمۀ ال رسول است.دفتر ششم با فهرست کتاب های از نیچه و دربارۀ وی به زبان فارسی پایان می یابد. این دفتر به قیمت ۵۰ ریال عرضه شده است.دفتر هفتمکتاب زمان دفتر هفتم که با فاصله ای یک ساله در بهار ۱۳۶۴ و زیر نظر عبدالحسین آل رسول منتشر شده به یاشار کمال اختصاص دارد. در مقدمه ای کوتاه هدف از انتخاب یاشار کمال برای انتشار ویژه نامه چنین آمده است:” …انتخاب یاشار کمال، مقدم بر ده ها بزرگان علو ادب دیگر، که آثارشان در مجموعه های زمان منتشر شده، به این سبب است که که شگردهای مخصوص او در کار نویسندگی و در استفاده از اساطیر ملی ترک می تواند سرمشقی باشد برای داستان نویسان، شاعران، نمایشنامه نویسان و سایر قلم به دست های جوان ایرانی.” در انتهای مقدمه خبر از انتشار ویژه جوزف کنراد به مناسب انتشار کتاب “از چشم غربی” داده شده است.ویژه نامه یاشار کمال با مطلبی از احمد او. اوین استادیار دانشگاه پنسیلوانیا به ترجمۀ آل رسول آغاز می شود. ” مقدمه ای بر یک مصاحبه” نوشته یاشار کمال ترجمۀ رضا سیدحسینی، داستان کوتاه “گرمای زرد” یاشار کمال ترجمۀ رضا سیدحسینی، سه نمونه از رپرتاژ های یاشار کمال “چوکوروای سوزان، کلید چوکورووا، دیگ” ترجمۀ جلال خسروشاهی، مصاحبه با یاشار کمال” از مجلۀ ادبیات چاپ دانشگاه پنسیلوانیا ترجمۀ عباس شایسته، “مصاحبه با روستائیان ساری باغچه” ترجمۀ عباس شایسته، “فرزندان بومی جنوب: ویلیام فالکنر و یاشار کمال” نوشتۀ نجلا آیتور ترجمۀ آل رسول دیگر مطالب این دفتر را تشکیل می دهند. مطابق شماره های پیشین، این کتاب نیز با فهرست آثار یاشار کمال به پایان می رسد.شماره هفتم کتاب زمان در ۵۰۰۰ نسخه و قیمت ۹ تومان عرضه شده است.دفتر هشتمهشتمین کتاب زمان ویژه “جوزف کنراد” زیر نظر عبدالحسین آل رسول و در پائیز ۱۳۶۵ منتشر شده است.این شماره فاقد مقدمه است، اما در پشت جلد تحت عنوان “هر چه آموزنده تر” آمده است:” در ویژه نامه های زمان ویژگی های فنی کار نویسندگان بزرگ را تجزیه و تحلیل میکنیم تا خوانندگان جوان بتوانند از مطالعۀ آثار معروف ادبی بهتر بهره گیرند و آنهایی که استعداد نویسندگی دارند راه های عرضۀ هنر خود را بهتر بشناسند.در این جزوه ترجمۀ یک داستان معروف از کنراد چاپ شده است تا خوانندگان سنجشی همه جانبه میان فرم و محتوای آن داستان با داستان کوتاه دیگری که یکی از نویسندگان ایرانی نوشته (و در آخر همین جزوه به سبب کمی جا با حروف ریز و حذف زیرنویس های آن چاپ شده است) به عمل آورند. “همچنین به انتشار شماره بعد “ویژه نقد ادبی” و مشکلات نشر اشاره شده که گویا همین مشکلات سبب شد تا پرونده مجموعه کتاب زمان با ویژه نامه کنراد بسته شود: ” هر نقد و اظهار نظر آموزنده ای که در این باره برسد البته مغتنم است و در جزوۀ بعدی که ویژه نقد ادبی است، چاپ خواهیم کرد. امیدواریم تا آن موقع مشکل کمبود کاغد و زینگ نیز رفع شده باشد و ناگزیر نباشیم مانند این جزوه مقاله های رسیده را با عرض پوزش از خوانندگان بحق متوقع و از نویسندگان و مترجمان بسیار گرامی آنها، خلاصه کنیم.”این شماره با مروری بر زندگی و کارهای جوزف کنراد آغاز می شود. سپس برای پی بردن به عمق اندیشۀ کنراد خلاصۀ قسمت هایی از داستان “جوانی” او نقل می شود. سومین مطلب این شماره “انزوا و تنهایی” نام دارد و از قرائن پیداست که این سه مطلب به هم پیوسته را عباس شایسته انتخاب، اقتباس و ترجمه کرده است.از دیگر مطالب این دفتر می توان به برگردان قسمت هایی از فصل اول کتاب “اسطورۀ امپریالیسم” نوشتۀ جونا راسکین به ترجمۀ محمدعلی صفریان اشاره کرد که به بررسی رمان معروف “دل تاریکی” میپردازد. “جهانی میان دو قطب” نوشتۀ محمدرحیم اخوت درباره رمان “از چشم غربی”، “حکایت” نوشته جوزف کنراد ترجمۀ آل رسول ، “تاریکی کنراد” نوشته و. س. نای پول ترجمۀ احمد میرعلائی، و داستانی از مجموعۀ “سیاه سیاه” نوشتۀ فرهاد کشوری با نام “سینمای امریکایی” عمده مطالب این شماره را تشکیل میدهند. همچون دیگر دفترها، این ویژه نامه نیز با فهرستی از داستان های کنراد به آخر می رسد.موخرهکتاب زمان در ۸ دفتر و ۴۵۲ صفحه، یکی از بهترین جنگ های ادبی منتشر شده به زبان فارسی در فاصله سال های ۱۳۴۷ تا ۱۳۶۵ است.برای دریافت هشت کتاب فوق به لینک زیر مراجعه نمایید. https://sybiran.com/product/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86/ sybiran.comsybiran.comMon, 08 Apr 2019 15:42:35 +0430https://virgool.ir/@sybiran.com/کتاب-امروز-نشریه-ای-در-باب-تألیف-ترجمه-و-نشر-amfipnx6tgwh کتاب امروز یکی از بهترین نشریه‌ ها در زمینۀ تألیف و ترجمه و نشر است. گروهی از مترجمان و ویراستاران و مؤلفان نامدار از همکاران این نشریه‌ اند. مطالب هر شماره از دفترهای کتاب امروز شامل گفتگو، نقد و نظر، مقاله، کتاب‌شناسی و … است.کتاب امروز دفتر اولنخستین مطلب دفتر اول گفتگو با محمّد قاضی است. حسن مرندی، ابوالحسن نجفی، جهانگیر افکاری، نجف دریابندری و کریم امامی در این گفتگو حضور دارند. گفتگو دربارۀ ترجمۀ «دُن کیشوت» است، امّا از مسائل دیگر از جمله شعر معاصر نیز سخن به میان می‌آید.در یادداشت آغاز گفتگو آمده است: «محمّد قاضی یکی از پُرکارترین و معروف‌ ترین مترجمان معاصر است. اکنون بیش از سی سال از انتشار نخستین ترجمۀ قاضی می‌گذرد، و با این حال قاضی با شور و پشتکار یک جوان تازه‌ نفس سرگرم کار است.آثار فراوانی که محمّد قاضی از فرانسه به فارسی درآورده ممکن است ارزش‌ های متفاوت داشته باشند: امّا همۀ آن‌ها از حیث بافت محکم زبان، وسعت گنجینۀ لغات و ترکیبات کاملاً ممتاز هستند. در میان این آثار، و بلکه در میان همۀ آثاری که در عصر جدید به فارسی درآمده‌اند، «دُن کیشوت» اثر کلاسیک سروانتس مقام بلندی دارد …»از دیگر مطالب این دفتر، «خشم و هیاهوی ویلیام فاکنر» اثر ابوالحسن نجفی، «دربارۀ خشم و هیاهو – زمان در نظر فاکنر» از ژان پل سارتر ترجمۀ ابوالحسن نجفی، معرفی کتاب « از صبا تا نیما» و آشنایی با نویسندۀ این کتاب، «تحول محتوای کتاب در ایران» از دکتر هوشنگ ابرامی، نقد ضیاء موحد بر کتاب «صور خیال در شعر فارسی»، نقد جهانگیر افکاری بر کتاب «صومعۀ پارم»، «کتاب در جهان» و … را می‌توان نام بُرد.کتاب امروز دفتر دومنخستین مطلب دفتر دوّم گفتگو با حمید عنایت است.در یادداشت آغاز گفتگو آمده است: «یکی از مسائل دشوار فرهنگ ایرانی، که گذشت زمان کمکی به حل آن نخواهد کرد، این است که رشته‌های ارتباط آن با گذشتۀ هزار هزارساله‌ اش رفته رفته دارد قطع می‌شود؛ به این معنی که هرچه پیش‌ تر می‌رویم، از میان نمایندگان و شارحان فرهنگ ایران عدّۀ کسانی که به معارف قدیم ایران علاقه و آشنایی کافی داشته باشند کم‌تر می‌شود. اگر اشکال کار دانشمندان نسل پیرتر در این بود که از فرهنگ مغرب زمین سر در نمی‌آوردند و برابر آن خود را گیج می‌دیدند، در مورد نسل جوان اشکال کار در این است که بیشتر نمایندگان روشنفکران از معارف قدیم بیگانه‌ اند. دکتر حمید عنایت در این میان یکی از موارد استثناء است. عنایت دانشمندی است که هم با مبانی معارف قدیم آشنایی کافی دارد، و هم با محیط فرهنگ غربی. ترجمه‌های او از متون فلسفی غرب و مقالات او در باب فلسفۀ سیاسی و اجتماعی شواهدی است بر این وضع استثنائی او …»در این گفتگو از ورزیدگی و توانایی زبان فارسی برای بیان مفاهیم فلسفی، مکاتب فلسفی نو، روشنفکران ایران و دیدشان دربارۀ فلسفه‌های غرب و … سخن به میان می‌آید.«عقده‌های «بچّۀ تخس» جامعۀ آلمان» (دربارۀ هاینریش بُل و آثارش) از دکتر فرامرز بهزاد، نقد ضیاء موحد بر کتاب «شاعران در زمانۀ عسرت»، «چشمۀ جوشان ابهام» (دربارۀ «صومعه پارم») از هرمز شهدادی، بخشی از کتاب «از صبا تا نیما» نوشتۀ یحیی آرین‌پور، «موانع توسعۀ صنعت چاپ کتاب در قارۀ آسیا» از رابرت بی. مک‌کین ترجمۀ احمد میرعلائی، «کتاب در ایران» از ک. تابنده، «کتاب در جهان» از ح.م. گوینده و «کتاب‌های نو» از دیگر مطالب این دفتر است.دفتر سومگفتگو با کریم کشاورز نخستین مطلب دفتر سوّم است.در بخشی از مقدّمۀ این گفتگو آمده است: «… کریم کشاورز مردی است دارای عالی‌ ترین صفات و سجایا: مردی است دانشمند و کاری، با خلقی شوخ و مهربان، و طبعی منیع و نجیب…»در این گفتگو که عنایت‌الله رضا، مهرداد بهار، احمد سمیعی، محمّدرضا حکیمی و کریم امامی حضور دارند، دربارۀ ضبط اسامی جغرافیایی یا اعلام تاریخ باستان، تاریخ، تئاتر گیلان و انجمن «امید ترقی»، هدایت و نیما و … سخن به میان می‌آید.از دیگر مطالب این دفتر، نقد محمّدرضا شفیعی کدکنی بر کتاب «از صبا تا نیما»، نقد حسن مرندی بر کتاب «پاسخ به ایوب»، نقد جلیل دوست‌خواه بر «سوگ سیاوش»، نقد جهانگیر افکاری بر کتاب‌های «بحث کوتاهی دربارۀ صادق هدایت و آثارش» و «کتاب صادق هدایت»، نقد هرمز شهدادی بر کتاب «کریستین و کید»، «گوشه‌ای از روانشناسی الهام» (نقدی بر کتاب «تحلیل ذهن» اثر برتراند راسل) نوشتۀ هربرت رید ترجمۀ نجف دریابندری، بخشی از کتاب «بهار و ادب فارسی»، «کتاب در ایران»، «کتاب در جهان» و «کتاب‌شناسی» را می‌توان نام بُرد. دفتر چهارمسرآغاز دفتر چهارم گفتگو با شاهرخ مسکوب است.در این گفتگو که با مهرداد بهار، ناصر پاکدامن، امیرحسین جهانبگلو، داریوش شایگان و محمّدرضا شفیعی کدکنی حضور دارند، دربارۀ تراژدی یونانی و اساطیر ایرانی، «کاست» و مبارزۀ طبقاتی، «شاهنامه» و تحقیقات اخیر، افسانه‌ها و زندگی مردم، روشنفکران و زندگی افسانه‌ها، خودآگاهی و ناخودآگاهی، تفسیر افسانه‌ ها، تحول افسانه‌ ها، تغییر شکل افسانه‌ ها، پیدایش حماسه، بازسازی اساطیر، اساطیر ماقبل آریایی، تحلیل «ساختی» و «تطبیقی» و … سخن به میان می‌آید.در یادداشت آغاز گفتگو میخوانیم: «نخستین‌ بار است که شاهرخ مسکوب نویسندۀ «مقدّمه‌ای بر رستم و اسفندیار» و «سوگ سیاوش» برای مصاحبه‌ ای حاضر می‌شود، زیرا مردی است منزوی، فروتن، بی‌اعتنا به شهرت و پای‌ بند صداقت اندیشه و شرافت قلم که همیشه با سرسختی خود را از جنجال‌ های ادبی و مطبوعاتی برکنار داشته است.«مقدّمه‌ ای بر رستم و اسفندیار» مسکوب سرآغازی درخشان در کار تحقیق ادبی و پایه‌ گذار شیوه‌ ای نو در بررسی ادبیات کهن ایران بود. مسکوب پس از نوشتن این کتاب سکوتی طولانی داشت، شاید این دوران را برای تأملی عمیق‌تر در «شاهنامه» لازم می‌شمرد. کتاب دوّم او به نام «سوگ سیاوش، در مرگ و رستاخیز» حاصل این تأمل و تحقیق است. این کتاب با چنان استقبالی رو به‌ رو شده است که در مدّتی کوتاه به چاپ دوّم رسیده است. نقدهای دیگر مسکوب، خاصه بر آثار نمایشی یونان قدیم – سوفوکل و آشیل – به شناساندن آثار این نویسندگان کمک کرده‌است. مسکوب مترجم قابلی است: «خوشه‌های خشم»، «آنتیگن» و «ادیپ شهریار» از بهترین ترجمه‌های ربع قرن اخیر است …»نقد حمید عنایت بر «اسلام در ایران»، نقد شائول بخاش بر «اندیشه‌ های میرزا فتحعلی آخوندزاده»، نقد عبدالحسین زرّین‌کوب بر «از صبا تا نیما»، نقد هرمز شهدادی بر «از آن سوی دیوار»، «بعل زبوب» (نقدی بر خداوندگار مگس‌ ها) نوشتۀ ساموئل هاینز ترجمۀ احمد میرعلائی ، بخشی از کتاب «خواب‌ گردها» نوشتۀ آرتور کوستلر ترجمۀ منوچهر روحانی، «در سوگ یک گام» از بهمن فرسی، «کتاب در ایران»، «کتاب در جهان»، «کتاب‌های نو» و … از دیگر مطالب این دفتر است. دفتر پنجمنخستین مطلب دفتر پنجم گفتگو با محمّد پروین گنابادی است.در این گفتگو که عبدالحسین زرّین‌کوب، عبدالمحمّد آیتی، محمّدرضا حکیمی و احمد سمیعی حضور دارند، دربارۀ لغت و دستور، همکاری با استاد دهخدا، خاطرات استاد از ادیب نیشابوری و … سخن به میان می‌آید.در آغاز این گفتگو میخوانیم: «محمّد پروین گنابادی، در زمانی که طلبۀ جوانی بود و حجرۀ ادیب نیشابوری را در مشهد آب و جارو میکرد، تا به امروز که دانشمندی سال‌ خورده است و در خانۀ خویش در تهران سرگرم تحقیق و تألیف است، همواره خدمت‌ گزار صدیق زبان و ادب فارسی بوده است. معلّم قدیمی زبان فارسی و نمایندۀ سبزوار در دورۀ چهاردهم مجلس شورای ملّی و همکار علّامه دهخدا در تهیه و تنظیم «لغتنامه» و صاحب تألیفات و مقالات متعدّد در زمینۀ لغت و دستور فارسی، اکنون سال‌هاست که با مؤسسات فرهنگی مانند بنیاد فرهنگ ایران و لغت نامۀ دهخدا و انتشارات دانشگاه همکاری دارد. آقای گنابادی علاوه بر کار تحقیق و تألیف، همیشه به کار ترجمه نیز علاقه‌مند بوده است. و ترجمۀ او از متن عربی «مقدّمۀ ابن خلدون» که به وسیلۀ بنگاه ترجمه و نشر کتاب انتشار یافت، چه از نظر دقت و اعتبار و شیوایی زبان، و چه از حواشی محققانۀ مترجم، از بهترین نمونه‌های ترجمه به زبان فارسی است…»از دیگر مطالب این دفتر، نقد احمد سمیعی بر کتاب «شعر نو از آغاز تا امروز»، نقد غلامعلی حدادعادل بر کتاب «علم و تمدّن در اسلام»، نقد پرویز منصوری بر کتاب «مردان موسیقی»، نقد دکتر عظیم وهاب‌زاده و دکتر حسن مرندی بر کتاب «درست و نادرست در روان‌شناسی»، نقد هرمز میلانیان بر کتاب «زبان و زبان‌شناسی»، بخشی از کتاب «معنی هنر» نوشتۀ هربرت رید ترجمۀ نجف دریابندری، بخشی از کتاب «سقوط» اثر آلبر کامو ترجمۀ شورانگیز فرخ، «بازاری در انتظار رونق – چشم‌انداز صنعت نشر کتاب در ایران» از شائول بخاش، «از راپاوند و فنّ شاعری» از ح.م. گوینده و ضیاء موحد، «کتاب در ایران»، «کتاب در جهان» و «از کتاب‌های نو» را می‌توان نام بُرد. دفتر ششمسرآغاز دفتر ششم گفتگو با مجتبی مینوی است.در این گفتگو که ایرج افشار، دکتر محمّدرضا شفیعی کدکنی و نمایندۀ « کتاب امروز » (نجف دریابندری) حضور دارند، دربارۀ اغلاط مشهور، تصحیح شاهنامه، تصحیح حافظ، دربارۀ کارهایی که دربارۀ شاهنامه صورت گرفته، خاطرات استاد از هدایت و نیما و … سخن به میان میآید.در مقدّمۀ گفتگو می‌خوانیم: «مجتبی مینوی که در سراسر عمر ادبی‌ اش، که دامنۀ آن نیم قرن تمام را در بر می‌گیرد، همواره خود را به عنوانِ یک منتقد سخت‌گیر و یک پژوهشگر ستیهنده شناسانده است، و غالباً طرح و انتشار نظریات و او مباحثات و گاه مناقشات فراوان در پی داشته است. بنابراین طبعاً هیچ ضرورتی ندارد که همۀ نویسندگان کتاب امروز با همۀ گفته‌های استاد مینوی موافقت مطلق داشته باشند، ولیکن آن‌ ها این را مسلّم میدانند که شنیدن نظریات مردی چون مینوی که، علاوه بر داشتن مقام بلند در تحقیق، از بدو پیدایش جنبش جدید ادب فارسی در متن آن قرار داشته است همواره یک فرصت مغتنم خواهد بود…»نقد فرشته نورائی بر کتاب «اندیشۀ ترقی و حکومت قانون عصر سپهسالار»، نقد شائول بخاش بر کتاب «نامه‌هایی از تبریز»، نقد سروش صحت بر کتاب «سقوط»، نقد مجید تهرانیان بر کتاب «نفت ما و مسائل حقوقی آن»، نقد علی اشرف صادقی بر کتاب «واژه‌نامۀ سنگسری»، «چهرۀ بی‌فروغ داستان‌نویسی» از مالکوم کاولی ترجمۀ احمد میرعلائی، «نویسندۀ منتشر» از هرمز شهدادی، «بحثی دربارۀ صرف فعل در زبان علمی فارسی» از محمّد حیدری ملایری، بخشی از کتاب «گیلان در جنبش مشروطیت» نوشتۀ ابراهیم فخرائی، بخشی از کتاب «مسیر طالبی» به کوشش حسین خدیوجم، «کتاب در ایران»، «کتاب در جهان» و «از کتاب‌‌های نو» از دیگر مطالب این دفتر است.دورۀ اول کتاب امروز با این دفتر به پایان می‌رسد. خط مشی کتاب امروز در دورۀ دوّم تغییر نمی‌کند و نشریه به روال دورۀ اوّل راهش را ادامه می‌دهد. دفتر هفتمنخستین مطلب دفتر اوّل دورۀ دوّم گفتگو با دکتر محمود بهزاد است.در این گفتگو که هوشنگ دولت‌آبادی، نجف دریابندری، محمّد حیدری ملایری، حسن مرندی و غلامعلی حدّادعادل حضور دارند، دربارۀ زیست‌شناسی امروز بحث می‌شود.در مقدّمۀ گفتگو امده است: «از دکتر محمود بهزاد، که ماه گذشته وارد شصتمین سال زندگی خود شد، تاکنون پنجاه و دو کتاب – از تألیفات و ترجمه – منتشر شده است. همۀ این آثار مربوط به شاخه‌ های گوناگون علوم طبیعی است. همچنین دکتر بهزاد بیش از چهل سال در مدارس کشور علوم طبیعی تدریس کرده است. بدین ترتیب همۀ کسانی که در این کشور با علوم طبیعی سر و کار دارند به نحوی، مرهون کار و کوشش دکتر بهزاد هستند. در سطور زیر، این معلّم و نویسنده و مترجم دانشور و سخت‌ کوش با چند تن از دوستان و علاقه‌ مندان آثارش دربارۀ زندگی و تجربیات و نظریاتش سخن می‌گوید …»گفتگو با مجتبی مینوی، در دفتر ششم، – همان‌طور که انتظار میرفت – مسبب رنجش چند تن شد. در جواب «پژوهش‌ گر ستیهنده» عنوانی است برای دو نامه از شاهرخ مسکوب و محمّدعلی اسلامی، و نامۀ مفصلی به امضای علی همدانی خطاب به گردانندگان کتاب امروز تحت عنوان «یک نامه در حاشیۀ یک گفتگو»، چاپ شده در مجلۀ «نگین»، که قسمتی از آن در این دفتر نقل شده است.از دیگر مطالب مهم این دفتر نقد دکتر محمّدجعفر محجوب و علی رواقی بر کتاب «پیشاهنگان شعر پارسی»، نقد فرشته نورائی بر کتاب «گیلان در جنبش مشروطیت»، نقد هرمز شهدادی بر کتاب‌ های «خداحافظ گاری کوپر» و «پرندگان می‌روند و در پرو میمیرند»، نقد فرامرز قائم مقامی بر کتاب «قالی بولوردی»، نقد عظیم وهاب‌ زاده و حسن مرندی بر کتاب «حیات: طبیعت، منشأ و تکامل آن»، «آیا هگل فیلسوف بزرگی بود؟» ترجمۀ مهرداد رهسپار، «میان بودن و نبودن» از ابوالحسن نجفی، بخشی از مقدّمۀ کتاب «گزیدۀ غزلیات شمس»، «کتاب در جهان»، «کتاب در ایران»، معرفی ابراهیم فخرائی و «از کتاب‌های نو» را می‌توان نام بُرد. دفتر هشتمسرآغاز دفتر دوّم دورۀ دوّم گفتگو با فؤاد روحانی است.در این گفتگو که نجف دریابندری، مجید تهرانیان، بیژن جلالی و عظیم وهاب‌ زاده حضور دارند، دربارۀ تاریخ ملّی شدن صنعت نفت، روش علمی یونگ، حقایق روانی، حقیقت و افسانه، افکار یونگ و عرفان ایرانی، موسیقی و … سخن به میان می‌آید.در مقدّمۀ گفتگو آمده است: «فؤاد روحانی که مردی است درس خوانده و با فرهنگ؛ سال‌ ها در صنعت نفت به کارهای اداری و حقوقی سرگرم بود تا آنکه نزدیک بیست سال پیش با ترجمۀ «جمهور» افلاطون قدم به میدان فلسفه و ادب گذاشت و با همان اثر نخستین نشان داد که غیبت او از این میدان تا چه اندازه مایۀ غبن بوده است. از آن پس خوانندگان فارسی زبان به آثار متعددی از آقای روحانی دسترسی یافته‌ اند. مهمترین اثر روحانی «تاریخ ملّی شدن صنعت نفت ایران» است که سال پیش انتشار یافت و هنوز موضوع بحث محافل اجتماعی و فرهنگی است …»نقد نجف دریابندری بر کتاب «آتشی بر مزاری بیدار»، نقد هرمز شهدادی بر چهار کتاب ترجمه شده از اینیاتیسو سیلونه، نقد حمید عنایت بر کتاب «شهر زیبای افلاطون و شاهی آرمانی در ایران باستان»، نقد مجید تهرانیان بر سه کتاب تألیف و ترجمه دربارۀ نفت، نقد غلام‌رضا ارژنگ بر کتاب «دستور زبان فارسی»، نظر اجمالی به چند کتاب، (در باب ترجمۀ «عام‌ فهم و خاص‌ پسند» حاجی بابا) از کریم امامی، بخشی از کتاب «هفت چهره از شاعران معاصر ایتالیا»، «کتاب در جهان»، «کتاب در ایران»، معرفی خان‌ بابا مشار و «از کتاب‌های نو» از دیگر مطالب این دفتر است.موخرهکتاب امروز در ۸ دفتر و ۴۶۲ صفحه به قطع ۲۸در۲۱ با چاپ و صفحه‌آرایی خوب منتشر شده است.این شیوه که هر دفتر با گفتگویی آغاز شود، نخستین بار از کتاب امروز شروع شد و بعدها نشریه‌ هایی از آن تقلید کردند.گفتگوهای کتاب امروز نه تنها نشانۀ قدرشناسی از بهترین مترجمان و مؤلفان و محققان این کشور است، بلکه به جهت وسعت معلومات شرکت کنندگان در بحث، بسیار آموزنده و خواندنی است.از جمله بخش‌های بسیار خوب کتاب امروز نقد کتاب‌ های تازه انتشار یافته است. در این بخش صاحب‌ نظران و نویسندگان نامدار کتاب‌ های مربوط به تخصص خود را نقد و بررسی می‌کنند. مقالاتی در زمینۀ تألیف و ترجمه و نشر، کتاب‌ شناسی کتاب‌ های تازه نیز بر غنای کتاب امروز میافزاید.در دفترهای دورۀ اوّل چنین به نظر می‌رسید که کتاب امروز زیر نظر گروهی از نویسندگان و مترجمان منتشر میشود، امّا در دفتر هشتم قید شده است که گرد آورندۀ کتاب امروز کریم امامی است.به هر حال، کتاب امروز نمونۀ بسیار خوبی است برای کسانی که بخواهند نشریۀ ویژۀ کتاب منتشر کنند.برای دانلود رایگان تمام 8 شماره کتاب امروز به لینک زیر مراجعه نمایید.کتاب امروز sybiran.comsybiran.comMon, 08 Apr 2019 12:55:11 +0430https://virgool.ir/@sybiran.com/چراغ-و-داستان-انتشارات-دماوند-jw8ksza0qcsr جنگ چراغ به همت زنده یاد دکتر سیما کوبان در فاصله پاییز ۱۳۶۰ تا مهرماه ۱۳۶۳ در ۵ دفتر و ۱۰۷۸ صفحه منتشر شد. چراغ شامل پژوهش، شعر، قصه، فیلمنامه، نمایشنامه، نقد و معرفی کتاب، طرح، گزارش، یادنامه، گفتگو و … بود. سیما کوبان در یادداشت کوتاه ابتدای اولین شماره، چراغ را چنین معرفی کرده است:چراغ مجموعه‌ ایست از آثار نویسندگان و هنرمندانی که معتقدند باید گفت و باید نوشت و باید منتشر کرد، هر چند که شب تیره باشد. در این مجموعه نه تنها هر یک از نویسندگان و هنرمندان فقط مسئول اثر خود هستند، بلکه قرار گرفتن اثرشان در کنار آثار دیگران به معنی تایید عقاید سیاسی و اجتماعی سایرین نیست. اما جملگی معتقدند که نور لازمه زندگی است.امید ما آن بود که بتوانیم آثار بسیاری از نویسندگان و هنرمندان متعهد دیگر را نیز که مورد علاقه و احترام مردم ایران هستند در این مجموعه منتشر کنیم. متاسفانه به خاطر شرایط زمانه دستمان به دامانشان نرسید…پیام ما به این نویسندگان و هنرمندان آنست که: در هر کجا هستید بتابید و آثار خود را برای انتشار در دفترهای بعدی چراغ به ما برسانید ( پاییز ۱۳۶۰ )سرکار خانم پرتو نوری علا به مناسبت بازنشر این مجموعۀ کمیاب و گرانقدر مطلبی به یاد دوست و همکارش سیما کوبان در اختیار ما گذاشتند که تقدیم حضورتان می‌شود.خاطره خانم نوری علا از چراغ و دکتر سیما کوبان سیما کوبان را نخستین بار در منزل منیر و بهرام بیضایی دیدم. تابستان سال ۱۳۶۰، زنی بلند قد و سبزه رو، با موی کوتاه مشکی و تارهای سفیدی که جلو سرش را جو گندمی کرده بود. صورتی بدون آرایش، دماغ عمل کرده و لب‌هایی نازک که با لبخندی محو، کمی کج به نظر می‌رسید. چند جلد چراغ به دست راست و سیگاری در لای انگشتان دست چپ. مرا به او معرفی کردند. شنیده بودم که مطالب چراغ اول را خودش به تنهایی جمع و منتشر کرده بود و گویا مطلبی دربارۀ صادق هدایت، در آن شماره، به مذاق خیلی‌ها خوش نیآمده بود. حالا آمده بود تا از مدعیان ادب و هنر، مطلب جمع کند برای چراغ دوم.از آن به بعد به منزل ما هم آمد. رفتار بسیار بی‌تکلف، ساده و صمیمی و لبخندی که همیشه به لب داشت، از او زن مطبوعی می‌ساخت. می‌دانستم که استاد معماری دانشکده هنرهای زیباست که با بسته شدن دانشگاه، تحت عنوان انقلاب فرهنگی، مثل سایر استادان، از کار بیکار شده است. وقتی فهمید من هم نیمه وقت در همان دانشکده، فلسفه درس می‌دادم، و حالا بیکار، تدریس خصوصی می‌کنم، خواست که مطلبی برای چراغ دوم به او بدهم. من هم به مناسبت سالگرد درگذشت فروغ فرخزاد، مقاله‌ ای نوشتم که در چراغ ۲ منتشر شد.مدتی از این آشنائی نگذشته بود که برای به راه انداختن یک انتشارات همراه با کتابفروشی، به من پیشنهاد همکاری داد. گفت که با منیر بیضایی هم صحبت کرده و او موافقت کرده است. من هم با خوشحالی پذیرفتم. قرار شد هریک از ما سه نفر ۲ هزار تومان سرمایه بگذاریم.در سال ۱۳۶۱، با شش هزار تومان سرمایه، کار را شروع کردیم. سیما آپارتمانی در طبقه سوم ساختمانی مسکونی، در خیابان بزرگمهر تهران را دیده و پسندیده بود. یک روز از من خواست با هم برویم و من هم نظر بدهم. آپارتمان نسبتاً بزرگی بود با اتاق‌ های آفتاب‌ رو، و فضای روشن و گرم، و من متحیر که او چگونه می‌خواهد بساط انتشاراتی و کتابفروشی را این جا دایر کند. خیلی زود قرارداد اجاره آپارتمان را بست، دو روز بعد رنگرز آورد و درها و دیوارها را سفید مات کرد. بعد قفسه‌ های فلزی برای جای کتاب‌ ها را سفارش داد. نام انتشارات دماوند و لوگوی آن را نیز سیما خودش انتخاب کرده بود؛ با تأیید ما کاغذهای سررسید خرید و فروش کتاب، مشخص شده به نام و لوگوی دماوند نیز، سفارش داده شد.قفسه بندی دیوارهای عریض آپارتمان خیلی زود به پایان رسید، دیوارهای خالی با تابلوهای نقاشی یا خطاطی مزین شدند. قفسه‌ ای را هم برای نوارهای موسیقی کلاسیک، یا فولک معین کرد. میز و صندلی برای متصدی دفتر و فروش کتاب و صندلی برای مراجعین در اطراف میز گذاشته شد، و گلدان‌ های گل و گیاهان سبز به این مکان جلوه خاصی بخشید. یکی از اتاق‌ های کوچک کناری را محل مخزن کتاب‌ ها کرد و در دیگری هم میز و صندلی گذاشت برای مواقعی که یکی از ما بخواهد بدون دردسر بخواند و بنویسد. اتاقک کنار دستشویی را هم آبدارخانه کرد. قهوه و چای و شیرینی همیشه به راه بود. پشتکار سیما در برآوردن هدف‌ هایش شگفت‌ آور و تحسین برانگیز بود.قرار شد من و منیر، یک روز در میان به کتابفروشی برویم، خودش هر روز آنجا بود و تا دیروقت همانجا می‌ماند و کار می‌کرد. اغلب اوقات بهرام بیضایی هم به دفتر میآمد و کارهای شخصی‌ اش را در همان اتاق کار انجام می‌داد. سیما برخی روزها برای خرید کتاب، به کتاب‌ فروشیهای بزرگ میرفت و سیگار گوشۀ لب، با یک بغل کتاب، از همه رقم، بازمی‌گشت. کتاب‌های تاریخی، هنری، ادبی، سیاسی… و البته دست چین شده؛ آثار قدیمی و جدید که هریک به نحوی، استبداد و سرکوب و تبعیض را در حکومت‌های توتالیتر فاش و نفی می‌کرد.سیما خصوصیات جالبی داشت. گاهی از من چیزی میپرسید و من سعی میکردم بهترین پاسخ را بدهم، اما کم کم متوجه شدم او از من چیزی نپرسیده بلکه فقط با صدای بلند فکر کرده است! گرچه گاهی بر سر برخی مسائل با بهرام بیضائی و منیر و من، مشورت می‌کرد اما در غایت خودش بود که برای همه چیز تصمیم می‌گرفت و آن را انجام میداد.کم کم اسم انتشارات و کتابفروشی دماوند معروف شد؛ هر روز عده‌ای مراجع داشتیم. درِ آپارتمان را همیشه میبستیم و روسری‌ ها را برمیداشتیم. طرح مراجعه کنندگان را از پشت شیشۀ مات و نقش در نقش میانۀ در آپارتمان، تشخیص می‌دادیم. اگر مرد غریبه‌ای پشت در بود، روسری‌ ها را سر میکردیم. روسری‌ سیما اغلب پارچه ‎های نخی بلند و رنگی بود که کج و کوله به سر و شانه‌ اش می‌کشید.انتشارات و کتابفروشی دماوند یک پاتوق دیدنی و دلپذیر شده بود؛ رفت و آمد دوست و آشنا، دانش پژوهان، نویسندگان، اهل هنر و علاقمندان کتاب و نقاشی و خطاطی، و موسیقی آن‌ جا را به یک محل روشنفکرانه تبدیل کرده بود. در سه سالی که در انتشارات و کتابفروشی دماوند کار کردم، مرتب خواندم و نوشتم و لذت بردم.دکتر کوبان، منیر بیضائی و من، به عنوان اولین زنان ناشر و کتابفروش ایرانی توانستیم این انتشارات را به مدت سه سال و اندی سرپا نگه داریم. اما از همان آغاز کار، مسئولان، با توجه به محتویات جنگ چراغ که در آن زمان، تنها چهار شماره منتشر شد، همچنین انتشار کتاب‎هایی از نویسندگان و مترجمین برجسته معاصر، کم و بیش با انتشارات دماوند مشکل داشتند. مرتب سیما کوبان را به بهانه‌ های مختلف به وزارت ارشاد احضار می‎کردند. او خونسرد و راحت به دیدارشان می‌رفت. البته برای رفتن به وزارت ارشاد مجبور بود چادر سر کند. آن وقت واقعاً دیدنی می‌شد. یک چادر سیاه رنگ و رو رفته که وصلۀ ناجوری پشتش داشت و از شدت کوتاهی به سختی تا مچ پاها میرسید را کج و کوله سر می‌کرد. یک سمت چادر نزدیک کمرش بود و سمت دیگرش زمین را جارو می‌کرد. و در بازگشت، گفتگوهایش را با ممیزان وزارت ارشاد، با طنزی دلچسب و با خنده های مقطع، برایمان بازگو می‌کرد.سیما سیزده چهارده سالی از من بزرگتر بود، اما خیلی زود ارتباط کاری ما به دوستی بدل شد. اغلب از زمین و زمان حرف میزد اما کم کم حس کردم در پس پشت حرف‌های عادی، مایل است از احساساتش نیز حرف بزند. احساساتی که ناخواسته به عشقی عمیق رسیده بود. او عاشق بود. با همه رک گویی و صراحت لهجه‌ اش از این که از عشق حرف بزند، راحت نبود، انگار خجالت می‌کشید. بالاخره بهش گفتم می دانم که عاشق است، اما نمیتوانم حدس بزنم معشوق کیست. مثل یک دختر جوان، شرمگین و سرخ شد، خندید و با احتیاط نام او را برد. برایم باور کردنی نبود. حیف که هیچ کدامشان اکنون نیستند. اما یاد و اندیشۀ نویسندۀ با ارزش، تاریخدان بی‌نظیر ما دکتر فریدون آدمیت، و پشتکار و عشق و علاقۀ سیما کوبان به هنر و فرهنگ ایران، ماندگار و قابل ستایش است.سیما اغلب به دیدار دکتر آدمیت می‌رفت، بهانۀ خوبی هم داشت. کتاب‌های “مقالات تاریخی” و “اندیشه‌های طالبوف تبریزی” از دکتر آدمیت را ما منتشر کردیم. از من می‌خواست نوشته‌ ها را قبل از چاپ با هم مقابله کنیم. با چه اشتیاقی از او حرف می‌زد. کار غلط‌گیری یک ساعته ما اغلب با حرف‌ های عشق افلاطونی سیما، به سه ساعت میکشید. و بعد برای گرفتن تأیید نمونه‌ها به دیدار دکتر آدمیت می‌شتافت. تا کتاب را به دست چاپ بسپرد، و توزیعشان کند، زمین و زمان را به هم میآورد. این عشق، سیما را سرشار از انرژی و شادمانی میکرد.در ایامی که از من مطلبی میخواست، اجازه نمی‌داد به فروش کتاب یا امور داخلی انتشارات، کاری داشته باشم. مرا راهی همان اتاق کار می‌کرد. چای و خرما برایم می‌آورد و میگفت از جایت تکان نخور، همین جا بنشین و مقاله‌ ات را تمام کن. من در همان ایام نقد “جبه خانه گلشیری” و “نقش زن در فیلم‌های کیمیایی” و بعدتر “نقد و خلاصه رمان کلیدر” را نوشتم. “جبه خانۀ هوشنگ گلشیری” را در جنگ چراغ، چاپ و منتشر کرد، و به عمد مسبب غوغاهای پس از انتشار آن شد.با تمام علاقه‌ای که به ادامه کار در انتشارات دماوند و بودن کنار دوستانم داشتم، به دلایلی، ناگزیر به ترک ایران شدم. پس از خروجم از ایران بود که به همت و لطف سیما دو نقد مفصل دیگر توسط انتشارات آگاه، منتشر شد. دستش درد نکند، یادش همیشه نزدم گرامی است. اگر همت او نبود، این دو نقد مفصل که رویشان بسیار زحمت کشیده بودم هرگز به صورت کتاب (هرچند کوچک) منتشر نمی‌شد. کتابی که بارها تجدید چاپ شد.بعد از مدت کوتاهی مطلع شدم که مأموران دولتی با توجه به حساسیت ‎های روزافزون وزارت ارشاد به محتوای کتاب‌ های منتشر شدۀ ما، و سازش ‎ناپذیری سیما کوبان، در پی چاپ سوم کتاب «نقد و تحلیل جبارّیت»، نوشتۀ مانس اشپربر، به ترجمهٔ دکتر کریم قصیم، به همراه پاسداران، به انتشارات دماوند یورش آوردند، اکثر کتاب‌ های موجود در کتابفروشی را توقیف و در کتابفروشی و انتشارات دماوند را پلمپ کردند.دکتر سیما کوبان دستگیر و زندانی شد و مورد بازجویی قرار گرفت. بعد از مدت کوتاهی که ایشان با حکم “ممنوع الانتشار”، و با قید ضمانت از زندان آزاد شد، وزارت ارشاد تعطیلی این انتشارات را به دلیل «کمبود کاغذ»، اعلام کرد.بعد شنیدم منیر بیضایی و خانواده اش به سوئیس آمدند و خانم کوبان با همکاری نادر درفشه و دیگر دوستان شرکت طرح و نقش گلیم «بیبی باف» را در محل انتشارات دماوند دایر کرد. پس از آن به ترتیب با شرکت‌های تبلیغاتی سیته و کارپی در زمینه بازاریابی همکاری داشت. در این بین مدتی نیز دانش تصویری ‎اش را در اختیار سازمان زیباسازی شهر تهران که وابسته به شهرداری تهران است، قرار داد.سیما کوبان در دهه ۱۳۷۰ راهی فرانسه شد و تا چند ماه قبل از زمان فوت در شهر استرازبورگ ساکن بود. در این شهر او به فعالیت‌های خود همچون تدریس در دانشگاه استرازبورگ، تدریس زبان فارسی و مینیاتور و گلیم بافی به فرانسویان علاقه‌ مند به هنرهای سنتی ایران، برگزاری نمایشگاه‌ های مختلف در رابطه با فرهنگ ایران با همکاری انجمن ایرانیان مقیم استرازبورگ، و تحقیقات فرهنگی در نقاشی و ادب ایران ادامه داد.او در سال ۱۳۷۸ به دلیل سکته مغزی فلج و خانه نشین شد، ولی دست از فعالیت‌های خود برنداشت. در ابتدای سال ۱۳۹۱ به علت سرطان ریه نهفته، خانم کوبان بستری شد و جهت مداوا، به پاریس منتقل گردید. وی در تاریخ ۱۵ خرداد ماه سال ۱۳۹۱ در شهر پاریس و در پی بیماری سرطان ریه درگذشت. یاد این بانوی فرهیخته، استاد هنرمند و کوشای ایرانی، و همچنین دوست عزیز گرامی ‎ام، همیشه زنده و پابرجاست.کتاب‌های منتشر شده به وسیلهٔ انتشارات دماوند:چهار جلد کتاب چراغ (جلد پنجم توقیف شد). به تازگی از نویسنده گرامی آقای امیر عزتی شنیدم که بعداً جلد پنجم را نیز اهل کتاب، توانستند در ایران منتشر کنند.نمایشنامه و فیلمنامه: “آینه‌های روبرو”، “فتحنامهٔ کلات”، “خاطرات هنرپیشهٔ نقش دوم” “نُدبه” و “اِشغال”، از بهرام بیضایی“خروج اضطراری”، از اینیاتسیو سیلونه“مقالات تاریخی” و “اندیشه‌های طالبوف تبریزی”، از دکتر فریدون آدمیت“مردی که همه‌ چیز، همه‌ چیز، همه‌ چیز داشت” از میگل آنخل آستوریاس، ترجمهٔ لیلی گلستان“عطا و لقای نیما” از مهدی اخوان ثالث“سرود اعتراض” از پابلو نرودا، ترجمه احمد کریمی حکاک“کلاه کلمنتیس” از میلان کوندرا، ترجمهٔ احمد میرعلایی“نقد و تحلیل جباریت” از مانس اشپربر، ترجمهٔ کریم قصیمنقل مطالب از صفحه باشگاه ادبیات آقای امیر عزتیجهت تهیه 5 شماره کامل نشریه چراغ بر روی لینک زیر کلیک کنیدجنگ چراغsybiran.comsybiran.comMon, 18 Mar 2019 12:46:10 +0330https://virgool.ir/@sybiran.com/کتاب-جمعه-احمد-شاملو-ru1pox6uebeb روزهای سیاهی در پیش است. دوران پر ادباری که، گرچه منطقاً عمری دراز نمی‌تواند داشت، از هم‌اکنون نهاد تیرهٔ خود را آشکار کرده است و استقرار سلطهٔ خود را بر زمینه‌ئی از نفی دموکراسی، نفی ملّیت، و نفی دستاورد های مدنّیت و فرهنگ و هنر می‌جوید.این‌چنین دورانی به ناگزیر پایدار نخواهد ماند، و جبر تاریخ، بدون تردید آن را زیر غلتکِ سنگین خویش درهم خواهد کوفت. امّا نسل ما و نسل آینده، در این کشاکش اندوهبار، زیانی متحمل خواهد شد که بی‌گمان سخت کمرشکن خواهد بود. چرا که قشریون مطلق‌زده هر اندیشهٔ آزادی را دشمن میدارند و کامگاری خود را جز به شرط امحاء مطلق فکر و اندیشه غیرممکن می‌شمارند.پس نخستین هدفِ نظامی که هم‌اکنون می‌کوشد پایه‌ های قدرت خود را به ضرب چماق و دشنه استحکام بخشد و نخستین گام‌های خود را با به آتش کشیدن کتابخانه‌ها و هجوم علنی به هسته‌های فعال هنری و تجاوز آشکار به مراکز فرهنگی کشور برداشته، کشتار همهٔ متفکران و آزاداندیشان جامعه است.اکنون ما در آستانهٔ توفانی روبنده ایستاده‌ایم. باد نماها ناله‌ کنان به حرکت درآمده‌اند و غباری طاعونی از آفاق برخاسته است. می‌توان به دخمه‌ های سکوت پناه برد، زبان در کام و سر در گریبان کشید تا توفان بی‌ امان بگذرد. امّا رسالت تاریخی روشنفکران، پناه امن جستن را تجویز نمی‌کند. هر فریادی آگاه‌ کننده است، پس از حنجره‌ های خونین خویش فریاد خواهیم کشید و حدوث توفان را اعلام خواهیم کرد.سپاه کفن‌پوش روشنفکران متعهد در جنگی نابرابر به میدان آمده‌اند. بگذار لطمه‌ ئی که بر اینان وارد میآید نشانه‌ ئی هشدار دهنده باشد از هجومی که تمامی دستاوردهای فرهنگی و مدنی خلق‌ های ساکن این محدودهٔ جغرافیائی در معرض آن قرار گرفته است. تاثیر نشریاتی شبیه کتاب جمعه در تاریخ مطبوعات ایران شاملو جریده‌ نگار متعارف نبود. وقت و نیروی بسیار صرف کلمه‌ به‌ کلمهٔ نشریه‌ هایش می‌کرد از سر این اشتیاق که فکرهای ادبی‌ اش را پیش ببرد و جا بیندازد. چنین نشریاتی را می‌توان از جنس نظریهٔ مؤلف دانست: نه تنها فکر و سلیقهٔ یک آدم در تمام جنبه‌های نشریه دیده میشود، بلکه او صبح تا شب سرگرم راست و ریس کردن مطالب و شکل و قالب و اجزای آن است.شاملو در شعر مقلـّد بسیار داشت اما کلاً شاگرد و کارآموز در کار قلم‌ و دوات نه. یاد‌ دادنش چندان درخشان نبود. بیش از حد مجاز برای یک معلم، حق‌ به‌ جانب حرف میزد و چنان قاطع بحث میکرد که برهان و وعظ در صحبتش مخلوط می‌شد و انگار فرقی بین نتیجه‌گیری تقویت‌ شده با علامت تعجب نمی‌دید.  از نظر او حقایقی روشن آماده برای ابلاغ‌شدن است. اینکه حقایق مبرهن چرا تا حالا ابلاغ نشده، تقصیر  آنهاست که نمیگذارند.در کتاب جمعه از آزادی عمل و درجه‌ ای از تأمین مالی از سوی ناشر، مازیار، برخوردار بود که تا آن زمان نصیبش نشده بود. وقتی تعطیل شد و او از این رشته دست کشید فقط ۵۵ سال داشت که برای ادامهٔ کاری هنری و ذوقی و شخصی می‌تواند میانهٔ راه به حساب آید. اما باید توجه داشت در آن زمان شخصیت ادبی شناخته‌ شده و دارای جایگاهی بود. نشریات دیگر مشتاق بودند‌ و حتی با همدیگر رقابت می‌کردند مقاله‌ها و حرفها و مصاحبه‌ هایش را با عکس و طول و تفصیل منتشر کنند.نقش نشریات او در تاریخ مطبوعات ایران مانند آجرهایی است در یک ساختمان.جهت دانلود رایگان تمامی 36 شماره کتاب جمعه بر روی لینک زیر کلیک کنید.کتاب جمعه https://sybiran.com/ sybiran.comsybiran.comSun, 17 Mar 2019 18:17:57 +0330https://virgool.ir/@sybiran.com/نشریه-آدینه-و-11-شماره-نایاب-kkibdl5oue6v نشریه آدینه ، نشریه روشنفکری دهه شصت که به مدیر مسئولی غلامحسین ذاکری و سردبیری فرج سرکوهی منتشر میگردید و در نهایت به سرنوشت تمام نشریات دچار گردید، تعطیلی ناخواسته و دستور عدم انتشار. درباره این نشریه چیز جدیدی برای گفتن نیست هر آنچه میتوان گفت قبلاً در سایت ها و وبلاگ ها برای آن گفته شده ما هم اینجا گزیده ای برای خوانندگان از مطالب گفته شده گلچین کرده ایم تا به یادگار گفته باشیم هر چند خوانش مجدد آنها خالی از لطف نیست و به همراه آن تعدادی از شماره های نایاب این مجله وزین را برای شما علاقه مندان آماده کرده ایم در دهه‌ سیاه شصت نورهایی وجود داشت که بر آن‌ همه سیاهی می‌تابید و اندکی امید می‌آفرید. شاید بسیاری از ما یا آن روزها نبوده‌ ایم و یا اگر بوده‌ ایم اهل مجله‌ خواندن نبودیم و یا اگر مجله‌ خوان بودیم خاطره‌ «آدینه» در گوشه‌ای از ذهن ما مانده و فراموش شده باشد و نیازمند آن باشد که یادآوری‌ به یادمان بیاورد که غلامحسین ذاکری و دوستانش در آدینه چه کردند و چه آفریدند.فرج سرکوهی که از بنیانگذاران مجله آدینه که از سال ۱۳۶۴ تا سال ۱۳۷۵ سردبیر آن نیز بود در مورد علامحسین ذاکری میگوید: نام ذاکری و نقشی که مجله آدینه به دوران انتشار خود ایفاء کرد، شاید بر کسانی شناخته نیست که از دوم خرداد ۷۵ به بعد چشم عقل باز کرده و ذخیره داده‌ های تاریخی شان به موتور جست‌ و‌ جوی گوگل محدود است یا به روایت مخدوش رسانه‌ های حکومتی و یا حداکثر به تاریخ‌ سازی مقلوب و کژدیسه رسانه‌ های وابسته به اصلاح‌ طلبان مذهبی و شبکه قدرت اقتصادی ـ سیاسی رفسنجانی در داخل و خارج کشور.اما غلامحسین ذاکری و نقش مجله او در فرهنگ ایران، برای بسیاری کسان که آدینه را در سال‌های ۶۴ تا ۷۷ می‌خواندند و از جمله برای نسلی که با پل آدینه به جهان فرهنگ و سیاست پا گذاشت و با این مجله بزرگ شد، آشنایانی هستند از یادنرفتنی. مسعود بهنود در مورد آغاز به کار مجله آدینه چنین می‌گوید: در فضایی که شب و روز از میان اخبار جنگ برای گروهی امید و برای عده‌ ای نومیدی میبارید، کسی را نمی‌شد به این خطر راضی کرد. تا آن‌ که شبی نومید از جمع سه نفریشان یک جرقه بیرون زد. حساب و کتابی روی یک ورقه کاغذ و در ‌‌نهایت این‌ که با دست خالی هم میتوان. منتها از همه چیز ‌باید کاست. از رنگ و شکل و اندازه، ۶۰ هزار تومانی که فراهم آمد یکی فرش فروخت و دیگری ساعت کارتیه را به طلا فروش وانهاد، برادر سیروس و همسر غلام، کسی در آن نزدیکی نبود که دست در جیبش نکردند این عاشقان که در میان آتش و خون دنبال یک بیت عاشقانه مهجور می‌گشتند. تا بود میز ناهار خوری یکی از اینان از اثر ستون‌ هایی که بریده می‌شد شرحه شرحه بود. آنها بی‌ فانوسقه مشق نظام می‌کردند، بی‌دفتر، بی‌ وسیله، فقط و فقط عشق به انجام کاری نشدنی و برپا داشتن یک رسانه، کاشتن یک نهال در دلشان بود، آن هم وقتی که همه چیز خبر از کویری شدن زمین می‌داد.جمع راضی شد به مجله‌ای بی‌جلد و اندازه‌ای غیر عادی که فقط به آن ماشین چاپ می‌خورد که به اینان تخفیف می‌داد. صفحات هم در محاسبه‌ ها کم و کمتر شد. خانه یکیشان شد آتلیه مجله و خانه دیگری دفتر بود. عاشقان بی‌ خویش بر این باور بودند که همین یک مجال را زندگی به آنان داده و فقط آرزوی یک قمار دیگر در دل داشتند.سیروس علی‌نژاد مانند همیشه جمعشان شروع کرد به سفارش دادن مطلب به کسانی که باور نداشتند چنین جنونی پا بگیرد.‌‌ همان روز‌ها زنده یاد ایرج افشار وقتی حکایت را شنید گفت شما فقط مجنونید که می‌خواهید وسط این شهر جنگی برهنه برقصید، اما بودند کسانی که کاری کردند که نومیدی جرأت نکند به این جمع راه یابد. و خلاصه روزی که از آن روز بهتر نمیبود. شنبه دومین هفته از آذر، ماه آخر پاییز ۱۳۶۴ برای همه‌ شان بهاری شد. با‌‌ همان اوراق پراکنده بدون منگنه که نام مجله بر آن نمیشد نهاد. به جز صاحب امتیاز که از او گریزی نبود، هیچ یک نام خود را بر این اوراق ندادند، نشریه آدینه متولد شد. نشریه آدینه در سال ۶۴ و به دورانی منتشر شد که فرهنگ غیر حکومتی را به سکوت تبعید کرده و حتی پاتوق‌ های روشنفکری را نیز بسته بودند مجله آدینه در سال ۱۳۷۷ با دستور قاضی سعید مرتضوی توقیف شد و امتیاز مجله لغو شد. مرتضوی او را به سه ماه زندان محکوم کرد. در آبان‌ماه ۱۳۷۹ شعبه دوم دادگاه تجدید نظر تهران این حکم را به لغو امتیاز موقت به مدت ۵ سال، کاهش داد. غلامحسین ذاکری به این حکم اعتراض کرد. این حکم در سال ۱۳۸۱ لغو شد و مجله آدینه از همه اتهامات واردشده تبرئه شد. غلامحسین ذاکری در این مورد می‌گوید: گفتند می‌توانی نشریه آدینه را منتشر کنی، اما آدینه را دیگر منتشر نکردم. واقعیت این است که آدینه را باید با چه کسانی منتشر می‌کردم؟ همه رفته و پراکنده شده بودند.دیگر خیلی دیر شده بود.(مهرنامه، شماره ۲۶) مجله آدینه به گفته‌ فرج سرکوهی شاید تنها مجله فرهنگی در ایران بود که به چنین تیراز بالایی دست یافت. مجله‌ای که در آن از مهندس مهدی بازرگان تا احمد شاملو مینوشتند. تا شماره ۴۶ همانطور که گفته شد سیروس علی‌نژاد سردبیر آن بود و فرج سرکوهی معاون سردبیر و از شماره ۴۷ به بعد تا سال ۱۳۷۵، فرج سرکوهی سردبیرش بود. پس از سرکوهی برای مدت کوتاهی، منصور کوشان سردبیری آن را عهده‌ دار شد. پس از نشریه آدینه غلامحسین ذاکری به انزوا رفت. ذاکری پس از تعطیلی نشریه آدینه تنها شده بود. او که به دفتر آدینه و نشست و برخاست هر روزه با شاعران، نویسندگان و روشنفکران خو گرفته و با موج‌ هائی زیسته بود که با هر شماره آدینه برمی خاست، تنهائی دوران تعطیلی آدینه را به تلخی زیست… تعطیلی آدینه ذاکری را از پای درآورد و سرطان ریه کار را تمام کرد. جهت دانلود رایگان شماره های نایاب نشریه آدینه به لینک زیر مراجعه نماییددانلود نشریه sybiran.comsybiran.comMon, 11 Mar 2019 18:51:20 +0330https://virgool.ir/@sybiran.com/آدمک-حصیری-zoms0gzjfnsy آدمک حصیری جزئی از مجموعه ایست که آناتول فرانس بنام تاریخ معاصر در چهار جلد تالیف نموده است. در این چهار جلد به نامهای نارون باغ، آدمک حصیری ، انگشتر آمتیست و موسیو برژه در پاریس، آناتول فرانس عقاید خود را درباره مسائلی که در پایان سده نوزدهم و آغاز سده بیستم اذهان فرانسویان را به خود مشغول داشته بود بیان میکند. با اینکه این مجموعه تاریخ معاصر نامیده شده است نباید تصور کرد که این کتاب ها جنبه تاریخی به معنای متعارف آن دارند.در این چهار جلد اشخاص خیالی به نوبت ظاهر میشوند و در ضمن اینکه زندگانی روزانه خود را ادامه میدهند به کارهائی دست میزنند و سخنانی میگویند که به عقیده نویسنده کتاب مختص فرانسویان در حدود معینی از زمان و مکان است. نویسنده این اشخاص موهوم را آنچنان برگزیده است که هر کدام نمونه یک طبقه از مردم و دارای اندیشه های ویژه ای هستند ولی آمدن و رفتن این اشخاص و گفتگوهائی که میکنند در واقع بهانه ای است برای اینکه آناتول فرانس طبع ظریف و بذله گوی خود را به کار اندازد و نسبت به اشخاص و وقایع و حوادث با نظر ریشخند آمیز همیشگی خود نگاه کند.آدمک حصیریموسیو برژه استاد دانشکده است و با اینکه در این قرن زندگی میکند همیشه با اشکال و اشباح ادوار باستانی محشور است. کتاب انه ئید ویرژیل را شرح و تحشیه میکند و مدام نقوش زیبای روزگاران سپری شده را در خلال اشکال امروزی میبیند. با اینحال مردی است تیزبین و دقیق و اشتغال به مسائل معنوی و لغوی مانع از توجه او به دنیای امروزی و جزئیات رفتار مردم نیست.زنی دارد عامی، عاری از عوالم شعر و تخیل و ادب که در حینی که موسیو برژه به کیفیات سپر ” انه ” قهرمان قصه ویرژیل میاندیشد زنش میخواهد از خدمتکار و دربان و همسایگان بدگویی کند، نیازهای مادی و نفسانی دارد که در محیط کتاب و دفتر و کاغذ که محیط واقعی زندگی موسیو برژه است برآورده نمیشود.پیش آمدهای خنده آور یا ناهنجار در این محیط ناهم آهنگ که در صفحات آدمک حصیری شرح و بسط آن از نظر خوانندگان خواهد گذشت اتفاق میافتد. نتیجه این حوادث به صورت افکار و اندیشه های زیبا در مغز موسیو برژه مجسم میشود و مقصد و غایت اصلی نویسنده از تدوین این حوادث بیان همان افکار و عقاید است.بازیگران دیگر این کتاب ( آدمک حصیری ) یعنی فرماندار جاه طلب شهرستان و دو نفر کشیش که هر دو برای احراز مقامی بالاتر در سلسله مراتب روحانیت تشبث میکنند و شب و روز دوندگی مینمایند، همچنین بایگانی شهرستان که پرونده همه دودمان های معروف را مطالعه نموده و پیدا کردن نقاط ضعف آنان را باعث تشفی خاطر آزرده خود میداند، مانند بازیگران خیمه شب بازی هر کدام به موقع خود بر روی صحنه ظاهر میشوند و سپس در چنته نویسنده افسونگر فرو میروند تا به موقع خود دوباره بیرون آمده و با تبعیت از نقش خود حرفهایی بزند و کارهایی بکند. https://sybiran.com/product/%D8%A2%D8%AF%D9%85%DA%A9-%D8%AD%D8%B5%DB%8C%D8%B1%DB%8C/ sybiran.comsybiran.comSun, 10 Mar 2019 17:30:08 +0330https://virgool.ir/@sybiran.com/آدم-آدم-است-iodzacwrxpnk آدم آدم است ،در مضمون جنگ و هویت بشری نگارش یافته است. برشت در این نمایشنامه به وضعیت موجود زندگی بشر پرداخته و بلاهایی که بر سر بشر می‌آید را عنوان می‌کند. آدم آدم است سرگذشت زندگی فردی است که توسط عوامل و بلایای بیرونی قطعه قطعه می‌شود و حتی خودزنی نیز می‌کند. او در میان این همه مصیبت اما اعتراض نمی‌کند. در پایان برشت چنین عقاید خود را منعکس می‌کند که مردمان بایستی به اندازه‌ای پیشرفت کنند که در مقابل ضربه‌های روزگار مقاوم باشند.آدم آدم استبرشت نخستین طرح های حماسی خود را با نگارش نمایشنامه « آدم آدم است » در سال ۱۹۲۵ عرضه داشت . او به جز سه نمایشنامه نخستینش « بعل » ، « آوای طبل ها در دل شب » و « در جنگل شهرها » در تمامی آثار خود بر استفاده از این شیوه تأکید و اهتمام ورزید . بیگانه سازی ، مفهومی که در نمایشنامه های برشت نقش اساسی دارد با طرح جنبه های تازه و غافلگیر کننده از زندگی روزمره، تماشاگر را به چالشی جهت تغییر طرز فکر فرا میخواند . اساساً برشت به دنبال تئاتری لذت بخش و سرگرم کننده نبود ، بلکه او تئاتری می خواست که تماشاگر را به فعالیت و جدل وا دارد .تئاتری که جهان را همچون پدیده ای نیازمند به تغییر و نیز قابل تغییر به نمایش می کشد. هدف تئاتر حماسی این نیست که تماشاگر را با داستانی مهیج منفعل ساخته و به دنبال خود بکشاند بلکه جریان نمایش را به طور مرتب قطع می کند و درباره آنچه گذشت ، بحث می کند . همان گونه که در نمایشنامه « آدم آدم است » نخستین اثر حماسی برشت این اتفاق افتاده است.داستان نمایش در هند نزدیک مرز تبت می گذرد . « گالی گی » دلال مسالمت جوی شهر « کیل کوآ » یک روز صبح از خانه بیرون می آید تا برای زنش ماهی بخرد . صبح روز بعد ( پایان نمایشنامه ) جامه ارتش کبیر بریتانیا را به تن کرده و روح و جانش را به شیطان فروخته است . موضوع نمایشنامه ، این استحاله عجیب و ناگزیر است که خود قهرمان هم در وقوعش مسئولیت و همکاری دارد ، بی آنکه در این باره بیندیشد و یا قصد قبلی داشته باشد . گالی گی در سراسر یازده صحنه نمایشنامه ، تنها و بی کس راه مسخ خویش را می پیماید .نمایشنامه از این جا آغاز می شود که چهار سرباز ارتش کبیر بریتانیا در شهر کیل کوآ در ساعت مرخصی خویش برای دزدی به معبد« خدای زرد »پا گذاشته اند . یکی از آن ها در دام های ناپیدای کاهنان گرفتار می شود و تلاش دوستانش به کنده شدن موهای وی می انجامد . این نشانه ای است که آنها را رسوا خواهد کرد و عقوبت سختی را از سوی گروهبان « فیر چیلر» یا ببرخون آشام پیش رویشان قرار خواهد داد. پس چاره ای جز انداختن این دوست سیاه مست در صندوق زباله نمی یابند . حال باید کسی را بجویند که حاضر شود به جای دوست نگون بخت با آنها راهی پادگان گردد .گالی گی دلال ساده دل شهر کیل کوآ ، از کلبه اش بیرون آمده تا برای زنش ماهی بخرد . در راه به « بگ بیک » فروشنده دوره گردی که با نظامیان همراه است بر میخورد . سبد بگ بیک سنگین است و گالی گی در خواست کمک او را با نیک دلی می پذیرد ، چرا که او اساساً «نه» گفتن را یاد نگرفته است . بگ بیک به او پیشنهاد می کند به جای ماهی خیار بخرد و گالی گی پس از درنگی رضایت می دهد چون « نه » گفتن نمی داند . سربازان ناظر بر رفتار گالی گی ، گمشده خود را می یابند. ۳ جعبه سیگار و ۵ بطری نوشیدنی تمام آن چیزی است که گالی گی به خاطرش به پوشیدن لباس نظامی و یک شب خوابیدن در پادگان رضایت می دهد.گالی گی آدمی معمولی ، ساده دل ، مهربان و خوش باور است که تنها به دلیل روحیه کاسب کارانه در پی کسب منفعت است. مسخ گالی گی از همین جا آغاز می شود که هر کاری ، به چشمش معامله ای است . از دیدگاه او دنیای آدمیان چیزی جز دنیای سوداگران نیست. او سوداگری کوچک است ونمی داند که سوداگری بزرگ، دستگاهی غول پیکر دارد و آدم هایی چون او اگر هوشیار نباشند به آسانی به پیچ و مهره این دستگاه بدل خواهند شد . جنگ ارتش بریتانیا در مستعمرات خود نوعی سوداگری است. اما گالی گی این چیز ها را نمی داند. چشمی سودجو دارد و دلی ساده و میخواهد تا آنجایی که ممکن است یاری خود را دریغ نکند. اما در جامعه ای که بر بدی بنیان دارد ایستادن روی پای خویش و یاری رساندن به دیگران معنایی نمی یابد.این اندیشه که در جامعه بد ، خوبی جایی ندارد و غیر عاقلانه است بارها در آثار برشت تکرار می شود که از آن جمله می توان به « آدم آدم است » ، « عظمت و انحطاط شهر ماهاگونی » ، « دایره گچی قفقازی » و از همه مهمتر به « زن نیکدل شهر سچوان » اشاره کرد . گالی گی پس از ورود به پادگان و ایستادن در صف ، رو به تماشاگران شروع به حرف زدن می کند. این حربه ای است که برشت برای جلوگیری از همذات پنداری صرف تماشاچی در آثار خود از آن سود می جوید. قطع دائم بازی و گفت و گوی مستقیم با تماشاگر . برشت می خواست تا تماشاگران به جای احساس کردن، بیندیشند.او به منظور بیگانه ساختن تماشاگر و ایجاد فاصله بین تماشاگر و صحنه ، نمایش را در هر صحنه قبل از رسیدن به اوج به پایان می رساند. اما گالی گی چند ساعت بعد متوجه می شود که پیمودن راهی که در آن گام نهاده است چندان ساده نیست . سربازان برای بیشتر غوطه ور ساختن گالی گی مرداب را فریبنده تر می کنند . آن ها می خواهند تا گالی گی را به دوستشان «جیب » مبدل کنند زیرا دیگر امیدی به بازگشتش ندارند . سفره رنگینی که پیش چشم گالی گی میگسترد ممکن است بازیچه به نظر برسد اما فریبی است کهن و تاریخی که همیشه آدم ها وزندگی نسل ها را به کام خود کشیده است . در این فریب کهن سربازها حقایقی را نیز بیان می کنند . این که جنگ سوداگری است و اینکه چه کسانی از این سوداگری سود می برند.مقدمه ای بر شناخت برتولت برشتبرتولد برشت استاد دیالکتیک بود. در کنار نظریه وحدت تضادها، دگرگونی مداوم در تفکر دیالکتیکی بیش از همه به نظر او ثمر بخش میرسید، تا بدان درجه که اصطلاح تئاتر حماسی را که در گذشته انتخاب کرده بود، در سالهای آخر عمر چنانکه از یادداشتی که بر دیالکتیک در تئاتر نوشته است بر میآید زیاده از حد متوجه شکل ظاهری تئاتر میدانستتئاتر حماسی … شرط لازم است، ولی به تنهایی … دگرگونی پذیری اجتماع را بدست نمیدهد … از اینرو این اصطلاح را نباید کافی دانست. بی آنکه بتوان جانشینی برایش پیشنهاد کرد.در ابتدا به مخالفت با زیبایی شناسی بورژوازی ( که معتقد بود طبقه ای مسخ شده است ) بیش از هر چیزی تکیه میکرد. ضدیت با ارسطو در این نظریه جای بزرگی داشت. ولی مناسبات برشت با پدیده دگرگونی با گذشت زمان سخت دگرگون میشود.به هنگام جوانی نابودی و مرگ در طبیعت و تاریخ برایش نوعی جاذبه داشت و او را مفتون خود کرده بود. وانمودن دوام در بناهای شهرهای بزرگ و رویاهای شاعران را از ابدیت محکوم میکرد.این چهار پاره را به سال ۱۹۲۷ سروده است:شهرهازیر آنها گندابروستدرونشان هیچ و بر فرازشان دودما درون آنها بودیم و از آنها لذت بردیمما به سرعت نابود شدیم آنها هم به کندی نابود میشوندبرشت بر این حالت فایق میآید. شعر ” زمانی ” بعد ها نظری به گذشته میاندازدزمانیزمانی در سردی زندگی کردن برایم عالی بودو نسیم سرد، جانبخشو تلخی گواراو چنین بود که گوئی عاشقم بر هرچه دست نیافتنی استحتی تاریکی مرا بر سر سفره اش میخواندخوشی را از چشمه سرد مینوشیدمو نیستی این فضای را میدادبندرت روشنی با لذت بخشی، خود مینمایاندبدیهی است از درون تاریکیزمان درازی؟ نه چنداناما من پدرخوانده، سریع تر بودمنزدیک به پایان عمرش دگرگونی را دگرگون ساختن میدانست https://sybiran.com/product/آدم-آدم-است sybiran.comsybiran.comSat, 09 Mar 2019 17:20:08 +0330https://virgool.ir/@sybiran.com/httpssybirancomproductdaafd984d987d8a7db8c-d8b1d986daafd8a7d8b1d986daaf-d8a8d8b1d986d8a7d985d987-d8b4d985d8a7d8b1d987-100-fsoqycrh0gikبرنامه گلهای رنگارنگ و متن اشعار آنمرحوم استاد تجویدی: اصل این آهنگ در چهارگاه است ولی در ماهور هم منتقل کرده اند وقتی که این آهنگ را آوردند بنده مقدمه ای برایش ساختم و آن را با تار شاپور حاتمی، ضرب مرحوم مجیدی و ساز بنده اجرا کردیم که به عنوان اولین برنامه گلهای رنگارنگ اجرا شد. در اینجا لازم است یادی کنم از زحمتی که روح اله خالقی برای برنامه گلها کشیدند و تنظیم آهنگ های عارف و شیدا را برای این برنامه ، انجام دادند.صورتگر نقاش چینرو صورت یارم ببینیا صورتی برکش چنینیا ترک کن صورتگریآفاق را گردیده اممهر بتان سنجیده امبسیار خوبان دیده اماما تو چیز دیگریز دست محبوب آه چه ها کشیدمبه جز جفایش عزیزم وفا ندیدمنه همزبانی آه که یک زمانیبه من بگوید عزیزم غم که دارینوبت هجران گذشتشد گه عشق و صفانوبت هجران گذشتشد گه عیش و صفامنسوب به شیدادانلود کامل برنامه در سایتsybiran.comsybiran.comsybiran.comWed, 06 Mar 2019 18:42:48 +0330