https://virgool.ir/feed/@supernova20drmr_می خواهم هم خَلق کنم هم درک کنم این است تمام رسالت من... روبه رویم شعر را نشاندم گفتم مرا بخوان. اینجا با من:)fa2026-11-11 06:47:30https://files.virgool.ir/upload/users/4693942/avatar/qGZbes.pnghttps://virgool.ir/@supernova20drmrhttps://virgool.ir/@supernova20drmr/در-انتظار-ما-شدن-qbke3cmxgdciجغد نماد تعقل و تنهاییحرفهای توخالی ات قلب مرا پر میکرد نور چشمانت چراغ عبورم از آدمیان بود. من دور شدم از همه چیزو نگاه کردم به حجم معرفتمو فراموشی مکید تمام محبتت راو زخم ها اندر زخم و آدمها همان و قلب ها شکسته تر. باید از جایی این زنجیر را برید. بگو کدامین درد تو را به من متصل نمودهبگو با چه شقایقی زندگی باید کرد؟ من خواب کلمات می بینم و تو در خیال رسیدن به آمالآتیه ات. امروز از چشمانم شعر می بارید و لبخندم پر از بوی یاس و قلبم از ذوق اولین تماس در تلاطم. تو اینها را نمی بینیاین چیزها به چشم نمی آیند چه رسد به قلب! معرکه ای داشت دلم با شنیدن صدایت و دیده شدن توسط چشمهایت. ولی افسوس! طغیان های شاعر قبل عروج شعر نهان می ماند. من از تو نوشتم و تو را خواندم و با تو خیال کردم. امتداد سرشتت را به خِرد های زیبا پیوست میدهم. تو مرا نمی شناسیحد جنونم را نمی دانیزبان عشقم را نخوانده ای. من برای ضیافت های جسم آز خواهت قربانی نیستم. میخواهم عشق مرا برباید و از نو گِل مرا قالب دهد. قلبم تنهاست ولی در تکاپوی پیوستن به هوس های رنگین تو نیست. مرا با چشمانم بشناسگویا خالقم بعد از غم آنها را آفرید. مرا با غروب های دود زده در حافظه ام بشناس و گر تو هم دردُخند را تجربه میکنی با من قدم بزن. پریشان‌خاطران رفتند در خاکمرا از خاکِ ایشان آفریدند...بابا طاهر"• باباطاهرطاهر"supernova ""supernova "Mon, 26 Oct 2026 20:11:41 +0330https://virgool.ir/@supernova20drmr/مستغرق-simdamu5zb4lآفتاب خسته می تابد بر تن زمان زمانی که برای من نیست و از من عبور می کندو تنها مرا به پایان می رساند. فضیلت هایی میخواهم که وجدان مرا بیدار کنند و انسانها مرا پس نزنند. زمان حرکت نمی کند این من هستم که در آن حل میشوم. سیاره ها دور سرم می چرخند و حلقهٔ زحل در دستانم. ستاره ها می رقصد و چشمک می زنند ولی شادمان نیستندچرا که در برهوت شب گرفتارند. مبتلایان به شب را علاج نباشد. من شب رو هستم و از سیاره ای دور می آیم. آنجا عشق مصرف میکنند و نور می بلعند ولی باز هم تاریکند. هر کس خنجری از جنس قلبش دارد و هر چه بی رحم ترضربه اش مرگبارتر می شود. در رگهای هر کدام زمستانی از محبت های پلاسیده در حرکت است. دیوار ها با غم رنگ آمیزی شده اند و هر رنگی شدت غم را احراز میکند.سالهاست که ماه منتظر خورشید است و صبح شوخی کودکانه بیش نیست. روح ها نا امید نیستند آنها زاده ی بی چون چرای بی هویتی هستند.شناور بودن بین جهانها و استشمام غربت و تنهایی و تنهایی و تنهایی که بیش باد. غم متحرک در صداها و شمیم راز آلود نگاها چه ساعت های شنی را پر و خالی میکند چه دلها را تهی و سرشار میکند.و در انبوه روزمرگی مه شدن!فرصت بزم دشمنانم نیستروز تا شب به خویش در جنگم...‌ سلیم تهرانی""supernova ""supernova "Wed, 21 Oct 2026 00:03:50 +0330https://virgool.ir/@supernova20drmr/س-ب-و-gjrzogkhkecxیا وفا خود نبود در عالمیا مگر کَس در این زمانه نکردکَس نیاموخت علم تیر از منکه مرا عاقبت نشانه نکرد. استاد سخن"من بودم و خرقه ای ژنده و قلمی چوبی.برای خلاصی از این ژولیده افکار،چاووش انتخابش کردند.در صدر این گله،به پیشم.گردنه پر ز خصم.در میدان قلم نجاتم نمیدهد!من رسم رمندگی نیاموخته ام.در قریه زیسته ام و با احتیال غریبه ام.کتاب دوستم وکتاب دان نه!گفته بودند:کهنه فکری، رنجیده خاطر و مسکوت. برازنده جماعت نباشی حتی اگر ارزنده خویشی.حکایتی ناخوشی میلی به خواندنت نیست.جنگلی خاموشی میل پیمایشت نیست.جهان ژرف بود ولی توخالیچون آدمیان با حرفهای رنگی!من غزلی ناتمام بودم در پی کامل شدن...ندا رسید:سبوی شکسته را خریداری نباشدطرب چنین خسته را شانه نباشدپرنده ی بی پرواز را آشیانه نباشدبگذر ز دنیا که آن را وفاداری نباشد."supernova ""supernova "Thu, 15 Oct 2026 00:19:58 +0330https://virgool.ir/@supernova20drmr/خنده-های-رنج-آلود-fohtilcezjgnیکی از موسیقی هایی که تبلور وجود خویش را در آن به وضوح میببنم Death, Come Near Me است.بسیار هنری، تاریک و واقعی است.انسانی که مرگ را صدا میزند برای همراه شدن با آنتا زندگی کند!میگوید تو همان باش که می مانی!و در لحظه ای اعجاب انگیز، مرگ زندگی می آورد.این مدت درگیر این بودم که چرا وقتی رنجهایم پر رنگ تر می شوند خنده هایم بیشتر می شود و هیستریک تر!مگر نباید غمگین در یک گوشه ساکن ماند؟اینجاست که با افسردگی مدرن آشنا می شوی.نه از آن نقاب های کلیشه ای که من در ظاهر خندانم ولی باطنا در حال فروپاشی! نه، انسان پیچیده تر از این حرفهاست.وقوع همزمانی خنده و اندوه نیست. خنده نشانه شادی است ولی خود شادی نیست!این باور را باید درست کنیم.پس هنوز غمگینی ولی اشتباه بروز میدهی یا بخاطر مصلحت.به هر پایان روزی که میرسم میگویم:شادی این دنیا آغشته به غم است!بس که حسرت‌های رنگین دل به روی هم نهادرفته رفته سینه‌ام چون کلبه‌ی بزّاز  شد...صائب تبریزی""supernova ""supernova "Sat, 10 Oct 2026 21:57:05 +0330https://virgool.ir/@supernova20drmr/دلی-نوشت-mji6hm2yozyx𓂃 ࣪˖ ִֶָ🎧་༘࿐دلم می‌خواهد بروم جایی که واقعا خودم باشم‌ آنجا که با من جور دربیاید. ولی هیچ‌ جا جای من نیست؛ من زیادی‌ام."ژان پل سارتر"قلم سر میخورد این روزها از دستم و واژه ها مرا تنها گذاشته اند. در برهوتی از آدمها سرگردانم اسمش را گذاشته اند دنیا این غمکده ی رویا. این خانه ی عجیب و غریب با هزار سودا. باید به خودم دلداری بدهم نه؟ به قول یکی از شخصیت های کتابی مورد علاقم حرفهای خوب بزنم! ولی رفیق من می گویم حتی اون لحظه هایی هم که شادم دارم سوخت تولید میکنم برای غم هایم! شادی واقعی و تمام و کمال وجود نداره! هیچ لحظه ای عاری از درد نیست چرا که بودن درد دارد... اینها را نمی گویم که بعدش بگویم پس عدم خوب چیزی است پس مرگ یعنی آرامش و... نه! می گویم آن شادی بی رنگ حسرت و اندوه را تا به حال لمس نکردم.می گویم آدمهایی که تولید درد نکنند رو تا به حال کشف نکردم. می گویم روزهای بی غروب را تا به حال تماشا نکردم. میفهمی؟ قصه از این قرار است که در من جاهای خالی بسیاری ست که با هیچ چیزی پر نمی شود. از همه چیز این دنیا می ترسم. از غم از تنهایی بی خلوت از آدمها از خودم حتی... از درد دل های با کاغذ که نمیدانم قرار است کجا نقل مجلس بشود! از موبایلی که زنگ خوری ندارداو از من تنها تر است یا من از او؟ "supernova ""supernova "Sat, 03 Oct 2026 18:39:18 +0330https://virgool.ir/@supernova20drmr/چشم-کژ-اندیش-aejwcnsjyivsکژ: کج رو، منحرف، فاسد.نگاه چرکینت را از تن من بردار!این بافت های سلولی و پر خوننگاه درنده ی تو را تا مغز من حمل میکنند ومن نمیخواهم کثافت آن در دو کره من بپیچد.با هیچ دفعی آنها از بین نمی روند!چال هم نمیکنم که تاتوره در بیاید،پس با دشنه آن را از دهانم هل میدهم بیرون.این تن معبد ستایش پاک و بی حریص راهب روشن ضمریستکه سالها در پی پذیرش و ورود بوده، نه خالی از آلایش نهسرشار از نزاهت که هر معبدی اندک مایه ای بازسازی نیاز است.نگاهای تو پاکی می ستاند و پلشتی می پروراند.لیکن نه تو سراسر گناهی نه من سراسر طهر.نه تو مخلوط شب و روزی نه من کاملا روز!تو گاهی کاملا شبی، تاریک، تهی، پر از سایه!من گاهی کاملا شبم، سیه فام، فسرده، خاموش.تو گاهی روزی ولی عصر.من گاهی روزم ولی آفتابی و گرم.از نگاهای تو نمی ترسم از انتهای آنها که کوره راه پر شقاوت است می ترسم.این تن، نگاهای نوازشگر میخواهد.نوازشگر جراحات روح.کشیش میخواهد تا اعتراف کند سالها بی زبانی خویش را.انجیل میخواهد تا بیاموزد چگونه راه زیستن را.تماشا میخواد زل زدن نه!عشق میخواهد،خوابیدن نه!فاصله میخواهد، دوری نه!رفیق میخواهد، شریک نه!ژرفا میخواهد، حفره نه!نگاهای خودت را جمع کن.بر من و تن من پخش نکن حرارت چشمان ولع زده ات را.پوست من ستایشگر خراش ها و آواز تیمار دل میخواهد.میخواهد بشنود و شنیده شود.نمیخواهد مصرف شود، نمیخواهد کشت شود، نمیخواهد محصول بدهد!دستان من دو شاخه های تنومند میطلبد برای پرنده های درون قلبم که تنها لانه شان قلب من و آن دیگری است!موهای من شانه نمیخواهد، آشیانه میخواهد برای همراهی و همخوانی.چشمان من خواب میخواهد برای خماریش.لبهای من بوسه نمی جوید بلکه تشنه ی صحبت است. رویای من فراتر از پیوستن دو پیکر است.روح من قدح حکمت میخواهد که سر بکشد و به سلامتی فرزانگان سر بکشد و سر بکشد.روح تو اما چه میخواهد ای جنبنده ی پر آز و کام خواه؟روح تو اسیر میل هاست چون روح منولی میل تو کجا و میل من کجا!مرا هیچ آتشی گرم نمیکند نه تب و تاب تن نه شعله طبیعت.مرا جنبش و جوششی نباشد جز در تقلای کشف خویشتن.کشف من. من کیست به راستی؟ آیا تاکنون به آن اندیشیده ای؟"supernova ""supernova "Fri, 11 Sep 2026 23:04:03 +0330https://virgool.ir/@supernova20drmr/شاید-تو-qs6umvqik2jtدر طالع من نیست که نزدیک تو باشم، می گویمت از دور دعا گر برسانند! استاد سخن:سعدیهیچ نقشه و تونلی ، هیج دور برگردونی مرا به گذشته وصل نکرد که موسیقی چنین کرد.موسیقی چشمان تو، که نمیدانم لایق گوش سپردن هستم یا فقط جان سپردن؟!باران که خوشحال است وقتی بر تن تو می بارد. خورشید که نمی سوزاند وقتی بر دستان تو می تابد. مردمان مرا متملق می بینند شاید تو مرا عاطل و باطل ببینی! شاید پوسته نوشتن اینگونه است که سخن هر چه زیبا تر ادا شود بوی تصلف هم بگیرد ولی هسته درونی اش همچنان حفظ میگردد.شوریدگی ام راه عقل نبندد بر منکه عقل نیز بخندد بر سر این تنمن مفتون توام ای فتنه بر انگیز ترین رویاتو بگو در کجا بتازانم این اسب گریز پارااین پیر شده نوپا را، این حسرت فرداکجا رها کنم این سرگشتی و غم رانشر میدهم این حرفهای بی فکر راباشد که عابری ببیند تصویر من رااز شریانم خون شب آلود می چکد.چشمان مرا غسل تعمید ده که پر از لذت های مقطع ای است.پر از گناهان پاک نشدنی! با قطره چکان کلمات با من سخن بگو که معده ذهنم بتواند هضم کند.حرفهای تو مثل سرود کلیسا در حفره های گوش من می پیچد و می پیچد و می پیچد. لبخند تو می رقصد با همین اکنون، همین حالا تو فرزند اکنونی. نگاه تو راهش را سمت من گم نمیکند افسوس! تو محصور هیچ شکارچی نمی شوی حتی من با این قلم! تو دست نیافتنی نیستی بلکه هیچ یافتنی نیست. تو و تو و تو، تمام آنچه قلم به من یاد داد. "supernova ""supernova "Wed, 09 Sep 2026 21:41:45 +0330https://virgool.ir/@supernova20drmr/میز-های-بی-شائبه-zetkvoixmvffساده و بی آلایش مثل نگاه کودك"آنان دختری بودند از جنس روستاساده و صاف چو گیسوان اسب هاخنده ها و غمهاشان هست بی پرواحتی ساده تر از شهرها مکر های آنها.گاهی وقتا رفتن به مجمع طیف های مختلف سنی لذت بخشه برایم. مثلا در دورهمی دختران روستا که چه ساده وار از غصه ها می گویند حتی با لبخند های نمکی دردآور ترین ماجراها را تعریف میکنند. با خودم گفتم چقدر عجیب است میبینی درد ها مشترکند!شِکوه ها با قهر و شماتت نیست بلکه از جنس بغض های کودکی است به هنگامی که مادر به قولش عمل نکرده.رنگ فریب و کتمان ندارد.آدرس سر راست میدهند.اگر هم بخواهند حرفها رو با مصالح سیاست بسارند باز همبه مکارگی متبحران این عرصه نمی رسد!نمی گویم خالص است و مستقیم از قلب و بدون ذره ای رفتن به اتاق عقل و بازسازی شده و بعد ارائه دادن است بلکه در مقابل با دغل بازی های جماعت مذکور قابل فهم تر و پر میانبر تر است.گاهی دلم می سوزد یا بهتر بگویم فشرده خاطر میشوم از اینکه میبینم چقدر بی محافظ، بی حصار فکرهاشان را عریان میکنند!باید چقدر پست بود که از این گل آلود گرفتاری ها ماهی صید کرد!از خدا میخواهم در برخورد با این همنوعان مرا ابزاری دهد چون همدردی، ذهن بی قضاوت و قلب بی خباثت.سعی میکنم از چیزهایی که ما را به هم نزدیک میکند با آنها مکالمه کنم و نفْس خود را در طمع سبزی پاک کردنهای بی انصافانه ورود ندهم گرچه من میدانم که مبرا نیستم.باشد که خدا یاری کند."supernova ""supernova "Thu, 20 Aug 2026 07:41:47 +0330https://virgool.ir/@supernova20drmr/بافت-مخملی-رویا-ofbi3glpqk7lبه نام او که هم نام و هم جانم از اوست.تو میتوانی باعث بشوی درخت های باغ قلبم شکوفه بدهند و من آن شکوفه ها رو شعر کنم و برای تو بخوانم.میخواهم گره بخورم به تو. نامت را صدا بزنم تا شاخسار های نور و سرمستی مرا فرا گیرند که تاریکم.میخواهم مرا با تو بخوانند مرا با تو بدانند و ما چونان سروهای ریشه در هم کنار جویبار زندگانی گذر عمر کنیم.میخواهم ادغام شوم در لایه لایه ی تو تا آنجا که دیگر منی نماند.وقتی نامم را صدا میزنی جهان ترانه میشود و ابرهاویولن سل می نوازند و گل ها به رقص در می آیند.اما در من اثری از این شعف و شور ها نمیبینی!به رسم زمانه و حکم عقل شوق چو کودک مرا نمیبینی.تنها نسیمی سراسیمه وزان را حس میکنی که نظم موهایت را به هم میریزد. کاش قبل اینکه درس هایمان را یاد میگرفتیم با هم آشنا میشدیم.من درس پس میدهم به روزگارتو درس میدهی عالمی را آشکارکاش بعضی درسها رو پاس نمیشدی مثلاً همین عشق را. نکند ترافیکی باشم در بزرگراه قلبت که وقتی چراغ ها سبز شد ترکم کنی؟آن شب که گفتی" دوستت دارم"تلفن روی گوشهایم صدای نفس های تو را می کشیدند تا به قلبم برسانند و حبس میکردند و دلم را از هر چه جز تو بود بازدم.نکند مرا ملعبه ی هوس رنگینت کنی؟در من چه دلهره ها چه هراسهاست...نکند داشتنت خدایی ناکرده شود ح س ر ت....نمیخواهم حتی نگارشش کنم.بگذار از همان خیالات محالاتم بگویم؛از آنجا که تو میخندی و من تماشایت میکنمو چه غوغایی ست در دلماز اینکه تو در کنار من شادمانه عضلات لبهایت تکان میخورد.برایم کتاب شعر جدید آوردیو ورقه هایش بوی تو را می دهند.آبی پوشیدم و تو میخواهی شنا کردن یادم بدهی.میبینی؟چه خوب می بافم رویا و چه خوب پنبه میکنی..."supernova ""supernova "Sun, 16 Aug 2026 11:05:16 +0330https://virgool.ir/@supernova20drmr/اندکی-تراوشات-غم-dtmcpejzuay4میگم این اشکها که میریزی جوهر روحته ها!مگه این دل زبون نفهم میفهمه.... اختیار چشمامو هم گرفته.یک شب مستی با دل یک عمر پشیمانی با عقل!گفت روحت از شعره،انگار خشت به خشت وجودتو یه شاعر دمیده.الان که قطعه قطعه ام.شعر درونم مثله شده، هر تکه را یه جا رها میکنم.اون خوشگلشونو میزارم نقش جهان و اون آواره ترینشو هم ارگ بم.میخوام از نو پیله بزنم. میخوام غزاله ی درونم رو بکشم. میخوام بمانمو و بسازم و رستگار شم.چشم هامو شستم ولی دنیا کثیف تر شد سهراب! اما وقتی اخوان تخلصشو امید میزاره یه کوره را باز میشه تو بن بستای دنیا.تک بیتی یا تک دیالوگ ها:سلول به سلولم تنهاست...میخوام این تن رو رها کنم تو وانتی که اومده چیزای کهنه شده رو ببره...غم خجالت نکشید به چشمانم وقتی رسید؟توبه میکنم از زندگی من قمار باز خوبی نیستم...سودای جهان را چه من را غم عشقش ده....چوب باریکه رو سرو روان پنداشتیم،میشه با این بادبادکا که تو نقش جهان پر میدید منم برم تو آسمون؟بگم رویاها نمیصرفن یا زوده؟پر طاووس نخواستم رنج هندوستانم ندید،شاید زیباییم مثل نسترنه که بوی مرگ میده!کاروانم میرود بارم غم است و توشه ام اشک...فروغم ولی غم زاد.خیام باید شد در این زمانه های و هوی پرست."supernova ""supernova "Tue, 11 Aug 2026 09:31:39 +0330https://virgool.ir/@supernova20drmr/عاشق-ترین-تنها-یا-تنها-ترین-عاشق-jl71gnp4lrslتنهایی به اندازه چمدان"احتمالا آهنگ تنها ترین عاشق از سعید فلاح(!) را شنیده ای.دقیقا اونجاش که میگه:ﺣﺎﻟﺎ رﻓﺘﻰ و ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎﺗﺮﻳﻦ ﻋﺎﺷﻘﻢ رو زﻣﻴﻦﺗﻨﻬﺎ ﺧﺎﻃﺮاﺗﻢ ﺗﻮ ﺑﻮدی ﻓﻘﻄ ﻫﻤﻴﻦیکی از زیبا ترین اغراق های شاعرانه است. با خودت میگی آیا واقعا او تنها ترین عاشق این کره خاکی است؟ این نگاه از آنجا می آید که وقتی دنیایت را اندازه یک نفر کردی و تمامی مدار ها و چرخش های احساست حول محور اوست هنگامی که تنهایت بگذارد از آن دنیا فقط او نرفته بلکه تمامی تو را نیز با خود برده و تو باز مانده ی رویای شکسته ات هستی و چون کسی نیست (و درواقع کسی را راه ندادی جز او) همان هستی ساختگی ات به سان قفسی می شود و نفس های تو را تنگ تر میکند و قلب تو را پر تپش تر. اینگونه تو می پنداری در این بیکران کوچک تصنعی ات تنهاترین عاشق هستی.اما اگر بیاییم دنیایت را بشکافیم می بینی بین تنهایان تو عاشق ترینی.ای عاشق ترین تنهاعشق نباشد علاج دردهاکه او خود بیماریست به صحرا"supernova ""supernova "Sun, 12 Jul 2026 16:10:05 +0330https://virgool.ir/@supernova20drmr/گل-سنگ-tkhxysagaaazسینه مالامال درد است ای دریغا مرهمیدل ز تنهایی به جان آمد خدا را همدمی. این روزها گل سنگ را میبینم.شخصیت خاصی در آن مورد پسندم نیست ولی سریال جای صحبت دارد! تراژدی سریال: داغ از دست دادن مادر... راستی تا به حال فکر کردی چرا میگویند داغ؟در ایام قدیم با آهن گداخته نشانه ای روی بدن حیوانات یا انسانها میگذاشتند که داغ نامیده می شد مثل داغ بردگی.این زخم از جانب اینکه جانسوز و ماندگار است و پاک شدن برایش محال تبدیل به نمادی شد در ادبیات عامه که غم از دست دادن مانند این ناسور عمیق و محو نشدنی است. به پروانه فکر میکنم که چقدر بدون مادر تنهاست و مهناز که چشمانش خبر از حسرت عشق قدیمی میدهد.راستی به قول آقای معروفی آدمی چه تنهاست مثل پر کاهی در طوفان. فضای خانواده به شرط سلامت میتواند از این واقعیت هراس آور بکاهد.معتقدم بزرگترین دستاورد این قرن تنهایی عظیم آدمی است.اینکه تنها دوستت یک ربات محدود باشد چیز کمی نیست، درواقع فاجعه است! کجایند نزدیکان؟ کجایید؟ از خدا طلب همدم کردن حافظ هم مهر تایید بر این واقعیت ترش میگذارد که هر که میخواهی باش، تو تنهایی و این تنهایی از آن چیزی که فکر میکنی بدتر نیست و از آنچه می اندیشی بهتر نیست! همه می دانیم که تنهاییم اما بعضی ها تنها ترند... "supernova ""supernova "Wed, 03 Jun 2026 18:51:28 +0330https://virgool.ir/@supernova20drmr/بزرگ-مثل-تنهایی-h2qha4feogbsکتاب رو باز کرد. آخرین باری که کسی آن را به امانت گرفته بود سال 95بود. حوصله نکرد و آن را نخوانده روی میز گذاشت. تقریبا غروب بود.خورشید کم کم جراحات نورانی اش را جمع می کرد.نوبت ماه بود که سفره دل باز کند. نگاه کلی به اتاق انداخت ـ میزی براش خواندن و نوشتن با همراه همیشگی اش صندلی به علاوه کتابها و دفترچه ها یک خانواده را تشکیل میدادند ولی او خود را جزو آنها حساب نمیکرد! یک گلدان و پیراهن چهار راهش که برایش کمی کوتاه شده بود ولی حاضر نبود آن را با کتی چرمی معاوضه کند. موکتی طرح فرش و کمد چوبی قدیمی اش که مخزن لباس های خاطره انگیزش بود. اتاق بی تکلفی بود مثل صاحبش.دست هایش را داخل جیب گذاشت و نامه ی باز شده را لمس کرد. با ارتماس آن یاد آخرین جمله اش افتاد: تنهایی بزرگت کرده آنقدر بزرگ که جایی برای کسی نذاشتی، ولی من فراموشت نکردم... "supernova ""supernova "Fri, 06 Feb 2026 19:30:42 +0330https://virgool.ir/@supernova20drmr/او-بارقهٔ-گذرا-lnrptxnaxzpuاو از جایی میــان استـخوان های زمان و از دنـــیای ستــارگانِ رنگــی آمد. و مــــن عابری منتظــر در آخرین ایستگـــاه. از رودخانه آهنـــی بر خــاک سرد قدم گذاشــت.ذهنش باغی پر پیچش که هر شاخه ای در آن راهی ست به جهـــان های ناپیدا خلاقیتش رودی ست خروشــــان و ذهنش در آن شنـــــاور. قلبش چیزی مــیان بافت نرم عضلـــه و نور؛ رشـــته هایی از تپش که با هـــر ضربان رنگ می پراکند در تن جهـــان مثــل لکــه های رنگ روغن که روی بوم بی نظـم و بی پشیمانی می نشینند امــا از دور تابلویی می سازند که نمی شود از آن چشــم برداشت! دیواره هایش از ماهیـچه ی نور ساخته شده و هر دریــچه با هــر باز و بسته شدن نه خون که رویـــا پمپاژ میکنند. امـــا چشمهایش! نقاشی است ناتمـــام در قاب نقــره ای. مردمک هایش ردی از جست و جوست نه از نوعی که به دنبال گمشده ای باشد بلکه از آن نوعی که همیشه چیزی هسـت که دیده نشده. چشـــم های بی قرارم او را یافتند. تنهـا یک لحظه مثل تابش نور بر تن سرد آب شیرین و خیره کننده بود اما مثل هر بارقه ای دیگر گذرا...رود خانه آهنی: قطارقاب نقره ای: سفیدی چشم، صلبیه"supernova ""supernova "Thu, 29 Jan 2026 22:23:20 +0330https://virgool.ir/@supernova20drmr/سرآغاز-tdsmgv9rfe6aساعت11:14 است تقریبا مدتی از امتحان آیین دادرسی کیفری میگذرد. موسیقی از The Smiths در حال پخش است. به زندگی ام می اندیشم، به تمام آن ترسهای ژاژ وسرانجام به اینکه باید از یه جایی شروع کرد و نوشت و من الان شروع کردم... پس با آخرین شکوفه های قلبم خواهم نوشت^^✨🌸^^ شروع وبلاگ من: 28ژانویه، چهارشنبه. پی نوشت: استکان چای و قوی تخیلت فراموش نشه. "supernova ""supernova "Wed, 28 Jan 2026 12:36:18 +0330