https://virgool.ir/feed/@studioclass_irstudio class is an art school studioclass.irfa2026-11-12 21:25:29https://files.virgool.ir/upload/users/168326/avatar/eoadMf.pnghttps://virgool.ir/@studioclass_irhttps://virgool.ir/@studioclass_ir/واقعیت-در-سینمای-مستند-1-vo7tuho5grty«واقعیت» یعنی مجموعه آنچه وقوع پیدا می کند و با این تعبیر، واقعیت هم شامل «آفاق» می شود و هم شامل «نفوس»، و گستره ای بسیار وسیع تر از آنچه را که معمولا درباره واقعیت می اندیشند دربرمی گیرد. قرآن مجید واقعیت را نسبت به ما به دو بخش «آفاق و اَنْفُسْ» تقسیم می کند که «عالم آفاق»، عالم طبیعت بیرون از ماست و «عالم انفس»، عالم نفوس و وقایع درونی ماست: «سَنُريهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ في‏ أَنْفُسِهِمْ».در این روزگار، «واقعیت» تعبیری است که منحصراً به آنچه «بشری» است، به مفهوم اومانیستی بشر اطلاق می شود و از این لحاظ «واقعیت گرایی»، یا به تعبیر صحیح تر «واقع گرایی»، در برابر «ایده آلیسم» یا «غایت گرایی» استعمال می گردد. بسیار رایج است که به یکدیگر می گویند: «تو خیلی بلند پرواز و ایده آلی هستی اما واقعیت همین است که هست!» که در این تعبیر، «واقعیت» مفهومی است در برابر «حقیقت» و می گویند: «حقیقت آن چیزی است که باید باشد و واقعیت آن چیزی است که هست، به مفهوم کاملا بشری و دنیایی آن».در نزد ما واقعیت، همان عالمی است که به تعبیر عرفا «عالم مشیت یا عالم فعل خدا» ست که هم عالم «بیرون» از ما را شامل می شود و هم عالم «درون» ما را. در این تعبیر، واقعیت معنایی نزدیک به حقیقت پیدا می کند. می گوییم: «تو از یک دریچه خاص به جنگ نگریسته ای اما واقعیت جبهه ها چیز دیگری است.»موضوع سخن ما واقعیت گرایی در فیلم های مستند جنگی است، لذا بنده دو فیلم را به مثابه دو مصداق برای این دو مفهوم از واقعیت در برابر هم قرار می دهم، تا معلوم شود که مراد ما چیست. واقعیت جنگ به مفهوم دنیایی و زمینی و بشری آن، همان است که در فیلم «جستجوی 2» کار آقای امیر نادری ظاهر شده است و واقعیت به مفهوم نفس الامری آن که نزدیک به معنای حقیقت می گردد همان است که در «روایت فتح» می بینیم.واقعیت جبهه های ما کدامیک از این دوتاست؟در فیلم «جستجوی 2» جنگ سراسر یأس و درد و رنج و آلام بشری است اما در فیلم های «روایت فتح»، جنگ حماسه ای است عظیم از وفا و مردانگی و ایثار و عشق. قهرمانانش بسیجی های محله های خودمان هستند، همان ها که معمولا جثه های نحیف دارند و به ندرت در میان شان افرادی عظیم الجثه پیدا می شود؛ همان ها که نماز مغرب و عشاء دور و بر مساجد می لولند، اما در کار معاش غالبا، اما نه همیشه، «بی دست و پا» هستند چرا که برای دلشان زندگی می کنند نه برای شکم شان. وقتی می گویند «دل»، دست خود را روی «قلبشان» می گذارند نه روی «معده شان» و غالباً از بچه های جنوب شهر هستند. در جبهه ها هم همواره با کمبود امکانات دست به گریبان بودند و تلاش می کردند که با آنچه دارند، بسازند؛ همان ها که بعد از شکست های بزرگ و تقدیم قربانی از صمیمی ترین دوستان شان باز هم می توانستند بخندند.ادامه دارد...ادامه این مقاله را در سایت studioclass.ir مطالعه کنید.studio classstudio classThu, 09 Apr 2020 20:28:54 +0430https://virgool.ir/@studioclass_ir/سینمای-مستند-و-تاثیر-آن-بر-سینمای-داستانی-cwlkm2vqfhwhسینمای مستند در بهترین شکل خود باید وقایع را طوری نشان دهد که بیننده بتواند در آن داستانی را دنبال کند. داستان مستند «عبور زهره از برابر خورشید» را «پیر ژول سزار جانسن» در سال 1874 با اختراع دستگاهی که خودش آن را تپانچه ی عکاسی نامیده بود، ثبت کرد تا سندی در تاریخ نجوم و همچنین عکاسی و سینمای مستند باشد. (دوربین او به شکل استوانه ای بود که در آن یک صفحه ی عکاسی چرخان کار گذاشته شده بود و در فواصل کوتاه به صورت خودکار عکس می گرفت تا رویدادی را به گونه ای مستند ثبت کند.) بعد از جانسن و اختراعش که دیگران را نیز به فکر واداشت، «ادوارد مویبریج» که عکاسی انگلیسی الاصل مقیم کالیفرنیا بود، در سال 1880 سلسله عکس هایی از تاخت اسب ها را به روش چراغ جادو نمایش داد و این شیوه را در مورد سایر حیوانات، پرندگان و حتی انسان ها نیز اعمال کرد. «ادیسون» و «لومیر» تقریبا هم زمان با اختراع کینه توسکوپ و سینماتوگراف به تولد سینما به شکل امروزی کمک کردند و اگر نام لومیر در شناسنامه ی صنعت سینما به عنوان پدر سینما ثبت شده به خاطر تفاوت کینه توسکوپ و سینماتوگراف از جهت وزن و قابلیت تحرک بوده است، چون اختراع لومیر یک دوربین پنج کیلویی قابل حرکت بود که برای ثبت مستندات به میان مردم رفت؛ نمایش «کارگران در حال ترک کارخانه»، «ورود یک قطار»، «غذا دادن به کودک» و...، حال آن که اختراع ادیسون سنگین و عملا غیرقابل حرکت بود و فقط قادر به ضبط و پخش چیزهایی بودکه در برابرش قرار می دادند؛ نمایش «وودویل» و صحنه هایی از «رقص رقاصان» و «تردستی و بندبازی».«رابرت جی فلاهرتی» اولین مستندسازی که ضرورت داستانی بودن فیلم مستند را تشخیص داد و حاصلش فیلم «نانوک شمالی» است که در سال 1920 درباره ی زندگی اسکیموها، شکار، ساختن کلبه ی یخی و سفر با سورتمه که با استقبال بی نظیر تماشاگران رو به رو شد؛ یکی از دلایل خشنودی تماشاگران از این فیلم موقعیتی است که فیلمساز برای آن ها ایجاد کرده که نگاهی است هم سطح نگاه کارگردان، به این معنا که به تماشاگر اجازه داده شده در موقعیت یک کاوشگر و فیلمساز قرار گیرد. این فیلم زمانی که سینمای داستانی، تنها سینمای محبوب جهانیان شده بود به موفقیت رسید و هنوز هم در صدر فهرست بهترین فیلم های مستند تاریخ سینمای جهان قرار دارد.ادامه دارد...ادامه این مقاله را در سایت studioclass.ir مطالعه کنیدstudio classstudio classThu, 09 Apr 2020 20:24:43 +0430https://virgool.ir/@studioclass_ir/سینمای-مستند-در-گذر-تاریخ-amoxj2ezr5x1«سینماتوگراف» که بعدها به کوتاهی «سینما» خوانده شد، از آن هنگام که به پیدایی رسید در پی ثبت آنی صحنه­های زندگی عینی بود. اگر روایتی که نخستین فیلم تاریخ سینما را «بیرون آمدن از کارخانه­ های لومیر» (Sortir des usines Lumiere) 1895؛ (خروج کارگران از کارخانه لومیر) می­ داند بپذیریم، این فیلم را باید نخستین فیلم مستند نیز دانست؛ در مطبوعات آن زمان چنین می­ خوانیم: «این زندگی عینی است که به هنگام رخ دادن به ثبت رسیده است».اشتیاق برای شناخت بهتر واقعیت از همان اولین روزهای پیدایش سینما نمایان شد. در این دوره شرکت «لومیر» به سراسر جهان اپراتورها (فیلمبردارانی) می­ فرستد که کارشان ثبت زندگی و رخدادهای مردمان دور افتاده است. گرایش به داشتن دوربین­ های فیلمبرداری سپس در میان کاوشگران، مسافران، روزنامه ­نگاران و مردم ­شناسان پدیدار می­ شود. نخستین اسناد به دست آمده موضوعات بس گوناگونی را در بر می­ گیرند؛ مسابقات ملبورن، تاج گذاری نیکلای دوم، ورود گاوبازان، گردش فیل­ ها در پنوم پن و... در فرانسه «فلیپ مسگیش» و «فرانسیس دوبلیه» شناخته شده ­ترینِ این شکارگران تصویرند. تماشاگران بی­ درنگ به تولیداتی که سرزمین­ های دورافتاده را برایشان آشکار و رخدادهایی که در جهان می­ گذشت را نمایان می ­ساخت علاقه پیدا می­ کنند و به این ترتیب اخبار و وقایع مسئله­ ی باب روز می ­شوند. در برابر این خواست همگانی و به هنگامی که امکان فیلمبرداری در مکان واقعی وجود نداشت، رخدادها بازسازی می ­شوند؛ «ژرژ مه لیس» انفجار رزمناو ماین در لنگرگاه هاوانا (1898) را این گونه به فیلم درمی­ آورد و شرکت «بیوگراف» در 1905 آتشفشان کوه وزوو را با ماکت بازسازی می­ کند. در همین سال نخستین اخبار سینمایی نیز در آمریکا نمود می­ یابد.ادامه دارد...ادامه این مقاله را در سایت استودیو کلاس به آدرس studioclass.ir مطالعه کنید.studio classstudio classThu, 09 Apr 2020 20:14:56 +0430