<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های پَراَنگیز</title><link>https://virgool.ir/feed/@sterawbery.6.6</link><description>فکر های قبل خوابی....</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-10 23:32:11</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/487591/avatar/sNVplm.jpg</url><title>پَراَنگیز</title><link>https://virgool.ir/@sterawbery.6.6</link></image><item><title>آرزو داشت...</title><link>https://virgool.ir/@sterawbery.6.6/آرزو-داشت-ol6shruoq3a3</link><description>آرزو داشت برای یک شب هم که شده سرش رو بین بازوهات بزاره وبیخیال تمام فکر های سرش بشه و عطر تنت استشمام کنه دستت رو دور بدنش حلقه کنی و بی هیچ حرفی فقط کنارش باشی و بهش یادآوری کنی که من اینجام حتی اگر همه زیر پات خالی کنن حتی اگر تمام چیزهایی که ساختی از بین ببرند حتی اگر آتیش بزنن به جفتمون بازهم تورو توی بقلم میگیرم و از جونم عزیزتر مراقبت ام اما نبودی تو بی توجه بودی به تموم نگاه های طولانی اش بی توجه بودی به کارهایش برای تو بی توجه بودی به لبخند زدن هایش به رویا پردازی هایش به عشق توی کلامش تو هیچ کدوم از این هارو ندیدی وعقب نکشید برای داشتنت هروز حریص تر میشد نسبت بهت ولی تو شکستیش با خبر ازدواجت دیگه هیچی از اون لبخندهای باقی نموند از اون ذوق هاش رویاهاش توی همه دنبال تو می‌گشت دنبال تویی که سنگ ترین بودی قول داد به خودش عاشق نشه چون بیشتر از این قلبش نمی‌کشید آرزو به دل موند ....</description><category>پَراَنگیز</category><author>پَراَنگیز</author><pubDate>Wed, 01 Jul 2026 01:04:36 +0330</pubDate></item><item><title>ما آدم های قبلی نیستیم....</title><link>https://virgool.ir/@sterawbery.6.6/ما-آدم-های-قبلی-نیستیم-x9ithse5n7dc</link><description>به خودم که نگاه میکنم تو آینه انگار که خودم نمیشناسم اون دختر قبل همه این اتفاق ها خیلی خام تر بود خیلی خوش ذوق تر بود خیلی آزاد تر بود اما دختر الا نگران نگران آینده و تصمیم هاش نگران انتخاب هاش نگران روزهاش نگران جونی اش همه مون فرق کردیم همه مون قدر لحظه هامون بیشتر میدونیم و تو فکر اینیم که اگر قرار تکونی بخوریم باید الا بلند بشیم احساس خطر میکنیم از بودنمون اینکه نکنه بدون تجربه بریم بدون تجربه بودن و احساس کردن از فردا میخوام بیشتر لبخند بزن بیشتر بی پروا علایق ام دنبال کنم در آینده که مجبورم روی صندلی بشینم کسی یادش نمیاد من چقدر کامل بودم از نظرشون ولی خودم به خودم و تجربه هام میخوام افتخار کنم گور بابای همه شون مگه چقدر زنده ام که گوش کنم بهشون همه قرار نیست مثل هم باشن میخوام وقتی به خودم نگاه میکنم لبخند بزنم از مسیری که اومدم به شادی یاد کنم .....</description><category>پَراَنگیز</category><author>پَراَنگیز</author><pubDate>Thu, 28 May 2026 02:00:16 +0330</pubDate></item><item><title>برای پسر عزیزم</title><link>https://virgool.ir/@sterawbery.6.6/برای-پسر-عزیزم-etfaueoljo9g</link><description>سلام عزیزدل مامان من این نامه رو برای تو مینویسم امیدوارم حالت خوب باشه و من کنارت باشم و باهم این نامه رو بخونیم من خیلی دوست دارم چون یه قسمتی از وجودمی و بعد پدرت برام با ارزش ترین دارایی ام (پدرت هروقت بیاد تو زندگیم همیشه اولویت چون تا آخر عمر همراه و شریک زندگیم و انتخابم بهش حسودی نکن)من تمام تلاشم قول میدم برات بکنم وقتی به دنیا بیای و بقلت کنم تمام دل و جودم بهت میبازم و هرشب بقلت میکنم و برای داشتنت خدا رو شکر میکنم من کلی غذای خوشمزه بلدم و یادمیگیرم تا غذاهای مقوی خوشمزه برای تو و پدرت درست کنم و(قول بهم بده که مثل من نباشی و درست غذا بخوری )هروز صبح درحالی که دارم از توی دفترم کارهای روزم و قرار های کاریم نگاه میکنم با یه دستم دارم پنکیک موزی درست میکنم و میز صبحونه آماده میکنم و ازت میپرسم که خوب خوابیدی یا نه و وسایلت نگاه کن که چیزی برای مدرسه جا نزاری بعد آماده شدن پنکیک ها و چیدنشون توی ظرف خوردن صبحونه سه تایی میز صبحانه رو جمع میکنیم و هر سه میزنیم بیرون تا به کارامون برسیم بهت قول میدم با اینکه سرم شلوغ ولی هروز غذای سالم و خوب برات درست کنم من بهت قول میدم مامان موفق شادی برات باشم باهم کلی تجربه های باحال داشته باشیم باهم نقاشی بکشیم باهم غذا بپزیم باهم مسخره بازی دربیاریم مامان قول میدم شب ها برات داستان بخونم تا مثل خودم کتابخون بشی چون لذت کتاب خوندن یه چیز دیگست راستی مامان من اولین کتاب هایی که خوندم برات نگه داشتم تا برات بخونم و بهت یاد بدم چجوری خانم هارو بشناسی که در آینده دست در دست پدرت تورو با لباس دامادی دیدم و اشک از گونه هام سر خورد ریخت پایین دلم گرم باشه عروس آینده ام کنارت خوشحال مامان من حرف بیشتری ندارم برات فقط اگر یه آرزو برات داشته باشم این که جوری زندگی کنی که با لبخند به گذشته ات نگاه کنی من منتظرتم مامان دوست دارمبه وقت اردیبهشت</description><category>پَراَنگیز</category><author>پَراَنگیز</author><pubDate>Wed, 13 May 2026 18:30:08 +0330</pubDate></item><item><title>برای دختر عزیزم</title><link>https://virgool.ir/@sterawbery.6.6/برای-دختر-عزیزم-tmt0lrqafjqd</link><description>دختر عزیزم امیدوارم وقتی این نامه رو میخونی حالت خوب باشه و من کنارت باشم تا باهم بخونیم مامان من خیلی دوست دارم و تو بعد پدرت عزیزترینی برام فقط حواست باشه که برای پدرت از من عزیز تر نشی (شوخی کردم)مامان دنیا خیلی جای سختی مخصوصا برای دختر ها باید یادبگیری قوی باشی قوی تر از چیزی که میتونی باشی باید زودتر از پسرها یادبگیری و کامل باشی باید خیلی مواقع بالا تر از سنت برخورد کنی اما من اینجام مواظبتم قول میدم همه اینارو باهم میگذرونیم من خیلی دوست دارم ولی همینطور نگرانتم چون مراقبت ازت سخت تر و حساس تر و من اونقدر قدرت توی خودم نمیبینم اما وقتی تو تو زندگیم باشی قدرتش بهم میدی میدونم مامان من قرار نیست طبق تفکراتم تورو بزرگ کنم من فقط راهنمای تو هستم هرچی که بشی من دوست دارم یادت نره من به تو افتخار میکنم قول میدم برات کتاب بخونم تا توهم مثل من کتابخون بشی راستی کتاب های بچگیم نگه داشتم برات میخونم مامان قول میدم بهت که همه چیز رو باهم تجربه کنیم و اصلا برامون مهم نباشه آدم ها چی فکر میکنن چون لبخندت قرار به دنیا ندم مامان مثل من نباش قوی باش و حرف هات بزن بخاطر دیگران زندگی نکن بزار صدات دنیا بشنوه اندازه رویاهات بلند قدم بردار من و پدرت قول میدیم پشتت باشیم مامان هروقت دلت گریه خواست بیا که بقلم به روت بازه مامان خیلی دوست دارمبه وقت اردیبهشت</description><category>پَراَنگیز</category><author>پَراَنگیز</author><pubDate>Wed, 13 May 2026 15:31:26 +0330</pubDate></item><item><title>نگاهم به نگاهش گره خورد...</title><link>https://virgool.ir/@sterawbery.6.6/نگاهم-به-نگاهش-گره-خورد-zolb8ijr7cq2</link><description>خسته بودم میخواستم زودتر برم خونه وسایلم جمع کردم سارا بهم زنگ زد گفت امروز عجیب گیر و بمونم و کمکش کنم قرار بود از چندتا گروه دانش آموز که ماکت انجام دادن بودن همراه با ماکت هاشون و خودشون فیلمبرداری کنند دوتا پسر از سرکارش همراهش اومده بودن که به عنوان مادر به سارا نگاه میکردن منم سارا رو به عنوان یه مادر نگاه میکردم سارا ازدواج کرده بود و بچه داشت و خیلی ادم فعالی بود تو کار و بهم نزدیک بود منم با تمام خستگی قبول کردم اومدم جلوی در اتاق پیام دادم سارا من دم درم اومد دستم و گرفت و برد تو دوتا پسر جوون بودن که درگیر نصب نور و دوربین اینا بودن سارا بلند گفت اینم دخترم امروز اوردم کمکمون سرشون بالا اوردن متعجب بودن بهم سلام کردن منم متعجب تر از اونا هیچی نگفتم سارا به شونم زد گفتم اها سلام یه پسر اروم بود با چشم و ابرو مشکی و یه ریش و سبیل کوتاه قدش ازم یه سرو گردن بلندتر بود یه تیشرت سرمه ای تنش بود با یه شلوار مشکی و کتونی بهش میخورد خیلی خجالتی باشه اونیکی پسر از صورتش شیطنت میبارید و چشم و ابرو مشکی بود اونم یه هودی پوشیده بود رنگ طوسی با شلوار مشکی و کتونی رفتم داخل نشستم روی اولین صندلی چندباری با پسر ها کار کرده بودم ولی اینبار نمیدونم بابت وجود سارا بود یا هرچی خیلی استرس داشتم سارا بهم گفت برو اولین گروه بیار رفتم دنبال بچه ها از پایین و اوردمشون بالا نشوندمشون و بهشون توضیح دادم اون پسر اروم فیلمبرداری میکرد و پسر شیطون تو گوشیش بود باهم شرع کردیم به کار هرچی میگذشت خجالت من و پسر اروم میریخت بیشتر و پسر شیطونم به حرف اومده بود وبا سارا شوخی میکرد کم کم فهمیدم اسم هاشون اروم مهدی بود و شیطون صدرا مهدی بعد از هر راشی که میگرفت سریع به سارا نشون میداد که تاییدش بگیر برخوردش خیلی محترمانه بود و قشنگ و هرکاری با بچه ها داشت به من میگفت از من میخواست با بچه ها مطرح کنم نزدیک نفرات اخر بود انروز فشار عصبی قبل این کارا رو دوشم بود و کم کم داشتم شل میشدم روی صندلی نشسته بودم ازم خواست بهش ایده بدم که با راش ها قبلی فرق کنه بلند شدم وداشتم با ماکت سروکله میزدم و نگاهم میکرد و از گیجیم خندش گرفت اخر کار بود سارا بهم گفت چی میخوری میخوام از بیرون سفارش بدم گفتم نه مرسی چیزی میل ندارم (موضوع این بود که روم نمیشد چیزی تو جمع بخورم)هی سارا اصرار میکرد و من میگفتم نه بعد وسایل جمع کردیم و رفتیم تو اتاقی که فرش داشت نوشیدنی ها از بیرون رسید سارا بهم کلی اصرار کرد و گفتم نه مهدی مشغول کار بود صدرا و سارا نوشیدنی هاشون خوردن سارا رو به مهدی کرد و گفت یک دقیقه به خودت استراحت بده و نوشیدنی ات بخور گرم شد ایس لاته گرفته بود در باز کرد و به من تعارف کرد گفتم نه مرسی من نمیخورم خیلی اصرار کرد گفتم من لاکتوز آلرژی دارم و شیر نمیتونم بخورم و گفت باشه و رفت مشغول کار بود منم با سارا صحبت میکردم جایی که بودیم برامون چای اوردن ولی فقط سه تا اوردن صدرا و سارا خوردن و بازهم سارا رو به مهدی گفت بخور سرد میشه مهدی گفت نه (من)خانم بخورن من نمیخورم منم گفتم من چایی دوست ندارم متاسفانه و اینجوری بود که چرا مگه کسی میتونه چایی دوست نداشته باشه و اینا سارا هم گفت این کلا هیچی نمیخوره من نمیدونم چجوری انرژی داره لحظات آخر کار بود مهدی رفت وضو گرفت و داشت نماز میخوند برام خیلی عجیب بود و قشنگ نمیدونم چرا یهو فشار عصبی ام بهم غلبه کرد برای اروم کردن خودم رفتم تو بالکن و شروع کردم راه رفتن شب شده بود و هوا تاریک تا حال خودم خوب کنم یه ربعی گذشت رفتم داخل کار نفر اخرم تموم شده بود شروع کردم کمک بهشون و وسایل جمع کردم سارا بابت امروز ازم تشکر کرد و خواست زودتر برم خونه و دیره از پسرها خداحافظی کردم و سوار اسنپ شدم توی راه سارا بهم پیام داد که حالت خوبه گفتم اره فقط یکم خسته ام حالم بد شد گفت مهدی وقتی رفتی بیرون گفت این بنده خدا رو اذیت کردیم امروز ناراحت شدن و نباید استراحت میکردم که انقدر طول بکشه من گفتم نه لطف دارن ولی من زیادی خسته روحی بودم یکم حالم بد شد همین سارا کلی تشکر کرد رسیدم خونه رفتم تو اتاق نشستم و بعد نیم ساعت دیدم با همون لباس بیرون هنوز نشستم و تو فکرم مهدی بود نوع برخوردش نوع احترامش صورتش من خیلی با پسر هایی کار کردم هم سنم بزرگتر از خودم و... ولی هیچ کدوم انقدر به دلم نشسته بود انگار فکرم بهش گره خورده بود روز ها میگذشت و هنوز تو ذهنم بود روم نمیشد به سارا بگم عاشق مهدی شدم هرروز میگذشت و سارا فهمید حالم یه جوری خیلی اصرار کرد بگم کی ولی من نگفتم حتی روم نمیشد تو چشماش نگاه کنم ولی اون پسر تمام خط قرمز هایی که تو زندگیم برای پارتنر گذاشته بودم رد کرد بود و من عاشقش بودم من دنبال یه پسر پولدار قوی و شغل وکیل بودم اما اون هیچ کدوم از اینا نبود ولی تو دلم بود هنوز هنوزم تو دلم ولی نمیتونم به زبون بیارمش تا اینکه یکی از دوستای مشترک من و سارا بهم پیام داد گفت سارا اونو برای مهدی خاستگاری کرده و دوستم ام جواب مثبت داده از درون ریختم و به روم نیوردم کلی بهش تبریک گفتم و گفت هنوز اولش و معلوم نیست چی میشه ولی تو دیدیش پسر خوبی بود؟ گفتم اره پسر خوبیه در حدی که میشناسمش و گفتم کار دارم و رفتم کل راه تا خونه رو پیاده رفتم و گریه کردم و هیچی نگفتم فقط اشکام میریخت رو زمین باورم نمیشه با هرقدم ام صدای خورد شیشه ها قلبم میومد رسیدم خونه کسی نبود رفتم زیر پتو و تا صبح بیرون نیومدم صبح شد شب سختی بود ولی گذشت ولی من هنوز گیر کردم زیر پتو هنوز......(خاطره یکی دیگه که من نوشتمش)(اینم مال پینترست)</description><category>پَراَنگیز</category><author>پَراَنگیز</author><pubDate>Mon, 11 May 2026 18:41:56 +0330</pubDate></item><item><title>کباب تابه ای سرد...</title><link>https://virgool.ir/@sterawbery.6.6/کباب-تابه-ای-سرد-xkod0qklug70</link><description>مواد کباب تابه ایم گرد گرد کردم و با دقت زیاد هر کباب تابه ای توی ماهیتابه گذاشتم تا سرخ بشه گوجه هارو رنده کردم و گذاشتم کنار تا کباب تابه ای هام سرخ بشه سیب زمینی های حلقه شده ام آروم کف قابلمه چیدم و برنجم روش ریختم امروز همه جوره صد ام برای غذا گذاشتم دم کنی آلبالویی ام گذاشتم روی قابلمه و داشتم شعله گاز کم میکردم که تلفن زنگ خورد مامانم بود مثل همیشه با شنیدن صداش حال دلم خوب میشد بعد از احوال پرسی های همیشگی پرسید راستی دکتر رفتی ؟چی گفت ؟گفتم هیچی حالم خوبه نگران نباش بعد از رفتن بابا خیلی تنها بود و دل خوشیش من و خواهرم بودیم هربار که مریض می‌شدیم از خودمون هم نگران تر بود برامون مامان اصرار کرد که دقیق دکتر چی گفت لبخند زدم اول باید پدرام می‌فهمید بعد بقیه گفتم چیزی نگفت از خستگی و کلید غر زدن به مامانم دادم اره مگه چقدر جون داری هم بیرون دنبال کار های بشر دوستانه باشی تو خونه ام باشی و مواظب من پس خودت چی غذا هم که نمیخوری همش میگی یه قهوه خوردم یا بيسکوئيت همین کارا رو میکنی که مریض میشی صدای آیفون بهم یه راه فرار داد گفتم مامانم پدرام منباهات حرف میزنم بعدا و سریع قطع کردم آیفون زدم رفتم برنج ببینم که ای وای نه انگار یادم رفته بود شعله رو کم کنم سریع خودم جمع جور کردم اشکال نداره برنج خوبه بدون ته دیگم هنوز عالیه کباب تابه ای هارو چیدم و سریع در باز کردم پدرام صورتش خیلی خسته بود خیلی ته دلم لرزید ولی خودم نباختم یه سلام دادیم بهم رفت دست و صورتش بشوره سفره رو چیدم برنج ام خوشگل ترین حالتی که میشد تزئین کردم پدرام با دیدن سفره یکم جا خورد ولی چیزی نگفت منتظر بود خودم بگم هردومون خودمون با غذا سر گرم کردیم من مشغول تکون دادن برنج ام تو بشقاب بودم و دلم از استرس پیچ می‌خورد پدرام هم کباب تابه ای تو بشقابش ریز می‌کرد انگار که صبر جفتمون تموم شده پدرام توی چشمام نگاه کرد و گفت اخراج شده ولی قول میده زود کار پیدا کنه و نگران نباشم ولی من همه وجودم یخ کرد همین کارم به سختی پیدا کرده بود آخه چرا باید اخراج بشه دستش روبه میز دراز کرد تا دستم بگیره اما دستم عقب بردم روی شکم ام گذاشتم انگار با دستام میخواستم از بچه ام دربرابر هیاهوی وجودم با دستام محافظت کنم نگاه پدرام هنوز به چشمام بود و دستش روی میز اما نمیتونستم ترس همه وجودم گرفته بود کباب تابه ای ها هم سرد شده بودند.....باید برم خدافظ مامانم که انگار</description><category>پَراَنگیز</category><author>پَراَنگیز</author><pubDate>Mon, 11 May 2026 15:42:11 +0330</pubDate></item><item><title>لحظه ها</title><link>https://virgool.ir/@sterawbery.6.6/لحظه-ها-tpc6mn8aobp8</link><description>بعضی لحظه ها مال خود خود ادم اون لحظه ای که پیامش میخونی لبخند میزنی اون لحظه که هدیه بهت میده اون لحظه که باهم روی یه سکو بقل خیابون میشینید اون لحظه که همه ادم های موردعلاقه ات دور میزن و دارن میشمرن که شمع فوت کنی اون لحظه ای که دستت میگیره اون لحظه ای که بقلت میکنه همه همه اش مال خودت نه بقیه مال خود خودت دلت میخواد زمان برات وایسه توی اون لحظه یا تاجایی که میشه طولانی بشه اینا میشه هایلایت های زندگی که وقتی سرت به عقب برگردونی نگاهشون کنی دوباره همون حس هارو برات بسازه وقتی بزرگتر بشی جای لبتابت میله های بافتنی بگیره و روی دیوارت به جای پوستر های فیلم های موردعلاقه ات قاب عکس های رنگاورنگ میگیره دیگه به جای بکگراند های رنگی گوشیت عکس نوه هات و بچه هات جاشو میگیره اونوقت که دیگه یادت نمیاد چرا یه هفته قهر بودی با دوستت سر دروغی که بهت گفت دیگه یادت نمیاد توی مهمونی اشتباهی روی دامنت روغن ریخت فقط یادت میاد چه روزهایی کنار هم توی خیابون راه رفتید و بقل کردید همدیگه رو الا میاد بقلت کنارت میشینه برات چایی داغ میاره و باهم به برگ های پاییزی که کف حیاط رو پوشونده نگاه میکنید چند ماه یا سال دیگه ام وقتی روی تخت بیمارستان دراز کشیدی کنارت نشسته و دستت گرفته بغض توی گلوش و چشماش برات میلرزه همه بچه و نوه هات کنار تخت ان و دارن نگاهت میکنن اخرین لبخندت به این دنیا میزنی و دستش سعی میکنی با اخرین زورت محکم فشار بدی و با اخرین نفسات بهش میگی منتظرت میمونم هرچقدر که طول بکشه میخوام با تو ادامه راه برم و چشمات میبندی .....کاش یکی بیاد که همینقدر کنارش حالم خوب باشه حالت خوب باشه</description><category>پَراَنگیز</category><author>پَراَنگیز</author><pubDate>Mon, 20 Oct 2025 16:12:39 +0330</pubDate></item><item><title>من زنده ام</title><link>https://virgool.ir/@sterawbery.6.6/من-زنده-ام-zymggpduzerx</link><description>دقیقا چندساعت از دادن کنکور عملی هام میگذره و حالم خوببب سرگرم یه سری کارهای جدیدم سعی کردم حجم زیادی از کارهایی که میخواستم بعد کنکور تئوری انجام بدم رو درست کنم و موفق بودم زندگی داره روند درستی رو پیش میره فعلا و میپسندمش اینجوری البته که خوشی و نا خوشی موندگار نیست همین که یک هفته فرار به خودم استراحت بدم استرسی رو سراغم میاره کن نکنه بهم بریزه چیزی ولی هرچی که بشه میخوام به خودم قول بدم که به خودم افتخار کنم چون هر زمان جنگیدم برای هرچیزی به هر قیمتی و الا که کم کم دارم روی پای خودم وای میسم برام لذت بخش سعی میکنم تو این یه هفته تجربیات باحالی داشته باشم که براتون تعریف کنم مواظبت کنید</description><category>پَراَنگیز</category><author>پَراَنگیز</author><pubDate>Fri, 08 Aug 2025 21:57:56 +0330</pubDate></item><item><title>نمیخواستم اما....</title><link>https://virgool.ir/@sterawbery.6.6/نمیخواستم-اما-nsw5jssqinrd</link><description>اصلا از غر زدن و ناله کردن تو سوشال مدیا لذت نمیبرم آدم ها به حد کافی بدختی دارن قرار نیست باهم مسابقه بدیم سر بدبخت بودن که بعد از کلی اتفاق که بعد کنکور برام افتاد گفتم نه بدتر از این هم میشه بشه وشد یه ادمی که خیلی برام مهم بود و محرم دلم بود به راحتی وقتی کارش باهام تموم شد انداختتم دور چه شبایی که تو این مدت اشک نریختم و نخوابیدم و خودم به کار کردن وادار کردم که تموم بشه این وضعیت الا بعد سه روز بلند شدم دارم شروع میکنم به تسکین دادن دردم و برگشتن به خود قبلیم وقتی یه اتفاق درد ناک میوفته باید به خودتون زمان بدید زمان بدید ذهن و بدنتون درد اتفاق رو قبول کنه و بعد سعی کنه بهش عادت کنه شخصیت مارو اتفاقاتی که سرمون میاد شکل میده یه جایی میخوندم بعد هر طوفانی که اتفاق میوفته ادم ها دیگه مثل قبل نیستن و نمیشن چون تجربه ای به دست اوردن که نمیتون ان فراموشش کنن من بعد این اتفاقات اعتماد به ادم هارو تا حدود زیادی از دست دادم ولی هنوز اینجام درسته خوردم زمین بدجوری زخمی شدم ولی هنوز اینجام و دارم سعی میکنم برگردم به خودم من کلی طوفان های دیگه ای در آینده دارم و اجازه ندارم جا بزنم همین دوست داشتم اینجا متن های باحال و طنز از اتفاقات خوب بنویسم اما دنیا اختیاری بهت نمیده اما اشکال نداره روز های باحال زیادی که در پیش، امید دارم  و قول میدم متن بعدی که میدم باحال و بامزه باشه قول.....</description><category>پَراَنگیز</category><author>پَراَنگیز</author><pubDate>Tue, 29 Jul 2025 13:10:51 +0330</pubDate></item><item><title>و تمام ..</title><link>https://virgool.ir/@sterawbery.6.6/و-تمام-vhx5s2ybfccl</link><description>کنکوری که یکسال از زندگیم با خودش از بین برده بود بلاخره تموم شد( البته که کنکور عملی در نمیزنه میاد با لگد )یه جا رزومه داده بودم برای کار و مصاحبه هم قبول شده بودم و قرار بود شنبه بعد کنکور برم،اتاق فرار با چندتا از دوستام قرار گذاشته بودم برم ، استخر قرار بود برم ،و دکور اتاقم کامل عوض میکردم ،یه ورکشاپ قرار بود با یه گروه برگزار کنم، و موهام رنگ میخواستم بکنم الا از خودتون میپرسید چرا اینارو با فعل گذشته اسم میبرم ؟مگه قرار نیست این اتفاق ها در آینده بیوفته؟ منم میگم نه چون دقیقه ان صبح جمعه فردای کنکور رییس جدیدم بهم پیام داد که فعلا به دلایلی امکان پذیرفتن شمارو نداریم و متاسفیم .اون کسایی که میخواستن بیان با من اتاق فرار کنکورشون گند زدن و الا هیچ جا نمیرن و بکوب دارن عملی هم میخونن هم تمرین میکنن . به دلیل زخمی که امروز روی پوستم به وجود اومد که بسیار بزرگ میباشد امکان رفتن به استخر ندارم چون احتمال داره آلوده بشه زخم ام. وسایلی که برای دکور اتاقم سفارش داده بودم انگار گم شده تو پست . ورکشاپی هم که قرار بود برگذار بشه به دلایلی که به منم نگفتن لغو شد . و مو رنگ کردن اصلا کار خوبی نیست  اصلا هم مامانم گیر نداد که موهات ضعیف شده و حق نداری این غلط باهاش بکنی اصلا . و من کل این خبر هارو به فاصله صبح تا ظهر جمعه پشت سر هم گرفتم . راستش خیلی گریه کردم چون کلی امید داشتم به این روزها و برام زیادی شیرین بود ولی الا بدجوری حالم گرفتس حس یه کنکوری داده بیکار علاف بدبخت دارم ولی الا دارم این مینویسم روز خیلی بدی بود برام ولی روزهای بدتر از اینم داشتم مثل روزی که دوست پسر دوستم با من دعوا کرد و اولین بار بود که یه مرد جرعت داده بود به خودش که صداش رو من بلند کنه درست منم داد کشیدم سرش و یه حرف های بدی بهش زدم ولی کل انروز حالم بد بود یا روزی که اولین بار از یه پسر خوشم اومد ولی روم نشد بهش بگم و سعی کردم تا شب فراموشش کنم  یا روزی که یکی از عزیز ترین آدم های زندگیم یک ساعت پیش حالش خوب بود ولی بعدش تو اتاق عمل بود هرچی پشت در منتظر موندم بیرون نیومد یا...... همه تو زندگیشون روزهای بد و خوب دارن و نقطه مشترک همه شون این که میگذره چه خوب چه بد هروقت حس کردی کنترل زندگی تو دستت و ایندت چیدی دنیا یه جوری حالت میگیره که یادت نره خوشی جلو جلو کنسل الا از زمان غم و اشک گذشتم و میخوام بلند بشم یه کاری کنم که دیدم نوتیف اومد اشتراک وی پی ان ام و اکانت فریلنسریم تموم شد و فهمیدم بد تر از این حالم ام وجود داره فعلا زنده ام 😁این من بودم امروز همینقدر وحشی</description><category>پَراَنگیز</category><author>پَراَنگیز</author><pubDate>Fri, 18 Jul 2025 16:00:59 +0330</pubDate></item><item><title>چرا من؟ چرا اینجا؟</title><link>https://virgool.ir/@sterawbery.6.6/چرا-من-چرا-اینجا-lcmugtvrdwjl</link><description>من گوشه نشینآقا یا خانوم گرامی ما به خودمون اومدیم و دیدم اکانت ساختیم گفتیم بعد این همه کتاب خوندن یواشکی تا صبح بیدار موندن و نور گوشی خوردن گرمای زیر پتو از ترس شک نکردن کسی بزار یه دستی بر قلم ببریم که آدما از وجودمون بی بهره نمودند گفتیم خوب بزار یک اسم جذاب و فاخر پیدا کنیم که هرچی نصف شبی با مغز نداشتمون فشار آوردیم جز صفحه ای سفید چیزی عایدمان نشد که نشد گفتیم حالا که آبی از مغزمان گرم نمیشود برویم از تکنولوژی و مغز دیگران بهره مند شویم دستی بر سرچ بردیم از این صفحه و آن صفحه مجازی میپریدیم به دنبال اسمی به قول امروزی ها پر ریزان اما هیچ عایدمان نشد نشسته بودیم در خانه زیر باد کولر و نی آب هندوانه ای بر کنج لبمان در حال فکر بودیم و هر چند دقیقه جرعه ای آب هندوانه بالا میدادیم که یه وقت از این فکر کردن ها فشارمان نیوفتد گفتیم خوب محتوای این خزعبلاتی که میخواهیم بنویسیم چیست دیدیم از هر دری سخنی ایست گاهی غمناک و اشک آور گاهی مسخره و منیجک بار گاهی شاعرانه و ادیبانه و گاهی دانشمندانه و علمی که پر خواننده را جوری بریزاند که قابل درمان نباشد اری همین است پر انگیز  همانند محتوایش...صبح کنکور....</description><category>پَراَنگیز</category><author>پَراَنگیز</author><pubDate>Thu, 17 Jul 2025 08:24:52 +0330</pubDate></item><item><title>من و افسردگی....</title><link>https://virgool.ir/@sterawbery.6.6/من-و-افسردگی-czwoykisqevq</link><description>اخر های سال نهم بود ...این عکس دوتایی باهم گرفتیمهیچ چیز برام لذت نداشت همه چیز عادی و روزمره شده بود مثل ربات بودم یه چیزی میخوردم و میخوابیدم و مدرسه میرفتم با هیچ کس هم صحبت نمیکردم کلا ادم درونگرایی ام و صحبت نمیکنم برای بقیه چیز جدیدی نبود نزدیک اخر های سال بود باید یه رشته ای انتخاب میکردی که دبیرستان بخونی چندتا تست بیخود ازمون گرفتن که دکتر و مهندس و...میشد که یعنی یا باید بری انسانی یا تجربی یا ریاضی حالت دیگه ای وجود نداره مسئول پایه ام یه روز یه پاور پوینت اورد که اره اینده رشته پزشکی چقدر خوبه و مهندس ها چقدر ادم های سخت کوش و شریفین و...و من بچه هام تجربی همه خوندن و غیر این اصلا اجازه نمیدم و ایناو فقط یکنفر تو کلاس بود که جدی میخواست بره هنر و من هم که از بچگی همه از نقاشی هام تعریف میکردن بدون هیچ حسی گفتم منم میرم هنر بعد گفتن این حرف تک تک آدم های اون مدرسه رو مخ من بودن که نرم هنر و تمام تلاششون میکردن از تخریب کردنم تا بد جلوه دادن هنر مادر و پدرم کشوندن مدرسه جلسه باهاشون گذاشتن ولی مامان و بابام حرفشون این بود که فرزندم یکبار زندگی میکنه و ما راهنماییش میکنم ولی این انتخابش  رفتیم مصاحبه ورودی هنرستان کارنامه ام تعریفی نداشت و خیلی داغون بود نمره هام نمرهایی بودن که فقط پاس بشم و یکسال درس نخونده بودم و این بود مدیر هنرستان بعد دیدن کارنامه ام گفت اینجا خیلی سخت و فکر نکنم از پسش بربیای ناراحت شدم ....اون سالی که رفتم هنرستان یه شهریه خیلی سنگین گرفتن یادم پدرم گفت اصلا مهم نیست مهم این دخترم به یه جایی برسه که دوست داره انگار متوجه افسردگی سنگینی که روم بود شده بودن و داشتن اخرین کارهایی که میشد برام میکردن یادم روزی که رفتم هنرستان برام جدید بود و یک هفته اول هرشب گریه میکردم و میگفتم نمیخوام برم و میترسم برام جدید بود و حس میکردم اشتباه کردم کم کم خودم غرق کار کردم و نمیفهمیدم شب و روز هام چجوری میگذره ترم اول تموم شد وقت دادن کارنامه ها بود خونه بودم مشغول کار مامانم زنگ زد و گفت کارنامه هارو دادن رتبه یک شدی باورم نمیشد و برام یه نور امیدی شده بود افسردگی جاش داده بود به درگیری های روزمره و فکر میکردم فراموش شده سال دهم تموم شد و جشن پایان سال بود وقتی رتبه یک امسال اسم من گفتن باورم نمیشد رفتم کنار مدیر و باهاش عکس گرفتم و یاد حرفش تو مصاحبه افتادم اره من از پسش براومدم سال یازدهم هم همینجور گذشت رفتم سال دوازدهم کارها جاشون به درس خوندن داده بودن و منی که تا صبح بیدار بودم الا باید درس میخوندم افسردگی که انگار با این اتفاق تازه بهش میدون داده بودن شروع کرد به نشون دادن دوباره اش و سنگین تر از قبل کل سال دوازدهم تلاش کردم به درس خوندن ولی نشد از حال های بد یهویی ام تا اسیب هایی که به خودم رسوندم و جاش برام مونده دستم خودم نبود نمیدونم چیکار کنم الا که فقط یه روز به تموم شدن کنکور مونده تازه دارم متوجه میشم چه بلاهایی امسال سرم اومد ولی قوی تر از قبل با افسردگی میجنگم اما دیگه قسمتی ازم من شده ولی من قوی ترم شروع کردم به نوشتن میدونم متن هام شاید چرت و پرت باشه اما باعث میشه لحظاتی از این حال خرابم بیرون بیام یک روز مونده به کنکور....</description><category>پَراَنگیز</category><author>پَراَنگیز</author><pubDate>Wed, 16 Jul 2025 10:32:23 +0330</pubDate></item><item><title>درحال شنا مثل یه دست و پا چلفتی...</title><link>https://virgool.ir/@sterawbery.6.6/درحال-شنا-مثل-یه-دست-و-پا-چلفتی-mcqgkey02gz9</link><description>من شنارو یه جور دیگه دوست دارم حس آزادی که داخل آب دارم هیچ وقت توی دنیا بیرون ندارم از کلاس اول که بودم روتین شنا پا برجا بودیک روز از هفته دو زنگ کلاس شنا داشتم وقتی دبستانی بودم یه معلم داشتم که خیلی خوب بود از همون اول ناز من می کشید اخه از آب می ترسیدم و اینکه تپل بودم خیلی اعتماد بنفس رو از بین می برد وقتی کم کم سعی داشتم از دست خجالت کشیدن فرار کنم که یه روز بدجور دماغم به میله خورد من حدودیک ربع یا نیم ساعت دماغم خونریزی می کرد من گوشه استخر نشسته بودم با یه بسته دستمال کاغذی و با بدنی لرزان از سرما و یه پلاستیک بغلم و یکی از خدمه های استخر که فقط نگاهم می کرد دوباره ترس مسخره شروع شد گذشت و گذشت تا دبیرستانی شدم توی کلاس دهم آزمون تست شنا گرفتن و توی سه تا گروه تقسیم کردن مبتدی متوسط و حرفه ای باورم نمی شد که توی سطح حرفه ای ام تمام تلاشم رو می کردم که یه وقت سطح پایین تر نرم کلا خیلی خودمو قبول ندارم اما این خوشی خیلی طولانی نبود چون انگار بچه های توی اون سن خیلی از شنا خوششون نمی اومد و با دخالت درباریان و خیانت سردمداران شنا ما تعطیل شد تا امروز که دوباره خودم رو جمع جور کردم و بدون اینکه فکر کنم و بهونه پیدا کنم خودمو ثبت نام کردم وقتی ازم سطح گرفتن قرار شد آموزش غریق نجاتی ببینم کلی ذوق کردم و وقتی اولیت جلسه رو رفتم دیدم توی رختکن پر بچه کوچولو اولش باورم نشد ولی وقتی رفتم توی آب دیدم نه بچه کوچولو ها دارن غریق نجاتی یاد می گیرن بزرگترین‌ از من ۵ سال کوچکتربود و من خجالتی بود که می کشیدم چند جلسه بعدی رو پیچوندم اما به این نتیجه رسیدم که چهارسال بعد وقتی دوباره به سرت بزنه و بیای اون موقع بیشتر خجالت می کشی و الا هر جلسه ده بار خودمو لعنت می کنم و با ساکم به کلاس میرم....درحال شنا</description><category>پَراَنگیز</category><author>پَراَنگیز</author><pubDate>Tue, 15 Jul 2025 19:03:52 +0330</pubDate></item><item><title>خونه خیالی من...</title><link>https://virgool.ir/@sterawbery.6.6/خونه-خیالی-من-afzlrnkuqqco</link><description>یه عکس دیدم که یه بچه وسط یه خونه خوشگل خوابیده بودآخه نگاه کن اگوری پگوری رو..بعد گفتم اگه من قرار بود یه خونه داشته باشم چجوری حدودا طبقه سوم یا چهارم یه خونه تک واحد با در چوب تیره و یه جاکفشی بقل آسانسور که روش یه گلدون شمعدانی قرمز زیرش ام یه پارچه آبی طرح سنتی در که وا میکنی توی یه راهرو کوتاهی که یه جاکفشی داخلش داره بعد وارد حال میشی روی زمین یه فرش قرمز و دورش مبل های L شکلی سبز رنگیه و نزدیکترین مبل بهت یه پتو مبلی آبی روش جلوی مبل ها هم یه میز شیشه ای سبز رنگ قرار داره روشم یه گلدون پر از گل های رز قرمز خونه پنجره های بزرگی داره تا زمین و یه بالکن هم داره که توش پر از گلدون و گیاه از پتوس تا گیاه برگ انجیری و رز رونده و.. یه صندلی کوچیکم با یه میز کوچولو آبی اون بقل بالکن روی پنجره هم پرده های مخملی با زیر حریر کرم آویزون خونه سه تا اتاق خواب داره یکی اتاق خواب من یکی اتاق کارم چون تو خونه کار میکنم و اتاق بقل اتاق خوابم اتاق یه پسر کوچولو که تازه ۶ ماه به دنیا اومده و شیرش و کامل خورده و توی تختش خوابیده اتاقش کامل کرم و سبز و پر از عروسک و از سقفش کلی ستاره آویزون و یه پنجره داره که از توش یه درخت سیب معلوم که سیب های قرمز رنگ خوشگلی بهش آویزون منم میرم تو آشپزخونه یه آشپز خونه ساده و شیک توی تناژ رنگی کرم و سبز و روبروی سینک اش یه پنجره است که ازش کوچه روبرو خونه معلوم و یه پیرزن با یه پلاستیک خرید دستش داره ازش رد میشه صدای قل قل کتری میاد و میرم چایی رو دم کنم از اونور از فریزر یه بسته آلبالو بیرون میزارم میخوام آلبالو پلو درست کنم مرغ ام از صبح توی پیاز و زعفرون و ادویه طعم دار کردن و روی گاز گذاشتم و کم کم بوی زعفرون اش توی خونه داره پخش میشه دو پیمانه برنج برمیدارم خیلی آلبالو پلو دوست دارم و همیشه بیشتر درست میکنم تا فریز کنم برای وقت هایی که شلوغم سریع بزار تو ماکروویو و گرم کنم و بخورم برنج هارو خیس میکنم و چند باری آبش عوض میکنم قابلمه پر از آب رو روی گاز میزارم تا آب جوش بیاد و برنج داخلش بریزم یه ماهیتابه ام میزارم و آلبالو هارو با شکر و زعفرون سرخ میکنم حس میکنم صدایی از اتاق پسر کوچولوم میاد میرم یه سر میزنم پتو از روش کنار رفته و دستش روی عروسکش گذاشته و خواب خواب پتو رو دوباره روش ميندازم و به آشپزخونه برمیگردم و فرنی که آماده کرده بودم که وقتی بیدار شد بخوره رو گرم میکنم حس ام بهم میگفت به زودی قرار بیدار بشه و گشنشه بر میگردم سر غذام آب جوش اومده و برنج داخلش میریزم تا این فاصله که برنج ام نیم‌پز بشه و آبکش بشه از کشو یخچال خیار و از طبقه دوم یخچال ماست رو بیرون میارم خیار هارو میشوم و پوستش میکنم و شروع میکنم به رنده کردن و گردو هایی که توی کابینت بقل آجیل ها گذاشتم بیرون میارم و با دست خورد میکنم و داخلش میریزم از کشوی زیر گاز هم پودر نعنا و گل محمدی هم در میارم و توی کاسه میریزم و ماست رو باهاش مخلوط میکنم سلفون از کشو برمیدارم و روش میکشم و توی یخچال میزارم برنج ام نیم‌پز شده آبکش که میکنم و میخوام با آلبالو مخلوط کنم و دم کنم که صدایی از اتاق من میکشونه سمتش انگار یکی بیدار شده دستم سمتش میبرم هنوز چشماش می‌ماله و خواب توی صورتش نمایان بقلش میکنم و پتو هم برمیدارم و دورش میپیچم به حال میروم روی مبل میشینم بهش میگم که سلام میوه قلبم میبینم که بیدار شدی خودش تو بقلم جا میکنه و چشم هاش میبنده چشم ام به فرنی میخوره بهش میگم گشنه ات نیست ولی انگار دوباره خوابش برده آروم روی مبل میزارم اش و فرنی رو داخل یه بشقاب میکشم و سریع برنج و آلبالو رو توی قابلمه وروی گاز میزارم و با بشقاب فرنی سمتش میرم و بقلش میگیرم چشم هاش باز میکنه قاشق قاشق فرنی رو با ولع میخوره و دور دهنش کثیف میکنه خودم میکشم تا دستم به دستمال برسه و دور دهنش پاک میکنم دیگه کامل بیدار شده روی زمین میشونمش و یه عالمه عروسک براش میارم داره با عروسک ها بازی میکنه میرم سمت کتری و یه لیوان چای برای خودم میریزم و روی مبل پشت سرش میشینم ......</description><category>پَراَنگیز</category><author>پَراَنگیز</author><pubDate>Fri, 11 Jul 2025 00:05:33 +0330</pubDate></item><item><title>روز های مونده به کنکور....</title><link>https://virgool.ir/@sterawbery.6.6/روز-های-مونده-به-کنکور-fp8ucyddiw3h</link><description>تقریبا یک هفته ای به کنکور مونده و عجیب اعصابم داغون و تا نصف شب بیدارم و با اتفاقاتی که افتاده کل انگیزه و انرژیم رفته و نمیدونم باید چیکار کنم من بودم کلی آرزو برای بعد کنکورم از کلاس ورزش بخاطر اضافه وزنی که توی این تایم آوردم تا انواع کلاس های هنری و.... و دلتنگی از دوستایی که سه سال باهم گذروندیم هم گوشه دلم سنگینی کرده امشب بقل پنجره نشستم و پنکه توی اتاق روشن کردم موهام با باد پنکه تکون های ریزی میخوره و ماه از هروقت دیگه روشن تر و نورش میتابه ساعت حدود ۱۱ چراغ های زیادی از ساختمان های روبرومون روشن و هرکسی داخلش مشغول یه کاریه بالاترین پنجره مال یه زوجی که تازه فکر کنم سه ماه که سه نفره شدن توی دو ماه اول مادر و مادربزرگ و آدم های زیادی بهشون سر زدن و از بچه مراقبت کردن و غذا پختن و....انگار وجود یه بچه که مامان و باباش ان براشون خیلی عجیبه و ناآشناست ولی خیلی خوشحال ان این میشه از این فهمید که وقتی بابا دستش جلو برد بچه شون دستشون محکم گرفت و کلی ذوق کردن خیلی حس خوبیه که یه آدم دیگه امن ترین جا رو بقل تو میبینه و حس میکنه قسمتی از وجود تو مادر و پدر شدن خیلی قشنگ خیلی ولی خیلی هم ترسناک چون دوستداری براش بهترین هارو بسازی ولی نمیتونی حتی اگر توی اولین کشور جهان هم بزرگش کنی بازهم بهترین نمیتونی بسازی ولی جوری تربیتش کن که درست رو انجام بده ...در آخر اینها فکر های قبل خواب فقط ۷ روز به کنکور مونده</description><category>پَراَنگیز</category><author>پَراَنگیز</author><pubDate>Thu, 10 Jul 2025 23:02:12 +0330</pubDate></item></channel></rss>