https://virgool.ir/feed/@spdkh.1994fa2026-11-14 07:26:12https://files.virgool.ir/upload/users/791463/avatar/l7AwSo.jpeghttps://virgool.ir/@spdkh.1994https://virgool.ir/@spdkh.1994/چالش-کتابخوانی-طاقچه-مرگ-در-ونیز-fnwc2u1pjtizکتاب «مرگ در ونیز» اثر توماس مان نویسنده‌ی آلمانی‌ست که موفق به دریافت جایزه نوبل هم شده. داستان کتاب، ماجرای «گوستاو آشنباخ»، نویسنده‌ایه که پس از مدت‌های زیاد کار و تلاش بی وقفه، در نهایت برای استراحت تصمیم به سفری توریستی به ونیز می‌گیره. در اونجا شیفته و دلبسته‌ یک پسربچه می‌شه و بخش عظیمی از داستان صرف وصف احساس نویسنده به پسربچه‌ می‌شه. حتی وقتی سفرش تموم می‌شه، موقع برگشت دچار غصه عظیمی می‌شه طوری که وقتی به دلیل یک سری مسائل مجبور می‌شه سفر بازگشت رو لغو کنه و همچنان در ونیز بمونه. با وجود اینکه فرد بسیار منظم و مبادی مقرراتی هست و توقع نداریم به هم ریختن برنامه برای چنین فردی به هیچ وجه خوشحال کننده باشه. در نهایت همونطور که از موضوع چالش توقع داریم، نویسنده در شهر متوجه علائم گسترش یه بیماری می‌شه و شاهد کتمانش توسط مسئولین برای حفظ آرامش و جذب توریست‌هاست و باقی ماجرا که باید خودتون بخونید. گوستاو آشنباخ، یا آن‌گونه که او را از جشن تولد پنجاه سالگی‌اش رسما می‌نامیدند فون آشنباخ، در بعد از ظهر روزی از سال هزار و نهصد و اندی، که برای چندمین ماه به قاره‌ی ما چهره‌ای خطرناک نشان داد، از منزلش در خیابان پرینتس رگنت مونیخ، برای گردشی نسبتا طولانی به راه افتاد. با اعصاب خسته از کار پیش از ظهر، کاری سخت و خطیر که هم‌اینک بیشترین احتیاط، مراقبت و پشتکار را با اراده‌ای خستگی ناپذیر ایجاب می‌کرد، نتوانسته بود پس از صرف ناهار نیز جلوی ادامه‌ی گردش چرخش آفرینندگی درون را ــ آن متوس آنیمی کنتینووس که به گفته سیسرو اساس سخنوری بدان بستگی دارد ــ بگیرد و با خواب بعد از ظهر که با تحلیل روز افزون نیروش روزی یک بار در میان کار روزانه ضرورت حتمی می‌یافت، خستگی کار را از تنش به در کند.حقیقت امر اینه که با اینکه خیلی از این کتاب تعریف شنیده بودم، چندان من رو جذب نکرد. به خصوص ماجرای شیفته‌ و شیدا شدن یک پسربچه توسط یک مرد میانسال که قسمت عظیمی از داستان کتاب صرف توصیف احساسات عمیق نویسنده برای پسربچه شد. به علاوه، شروع کتاب بسیار سخت من رو جذب خودش کرد. اول فکر کردم دارم زندگی‌نامه‌ای مستند می‌خونم. فکر کردم کتاب رو اشتباه انتخاب کردم و برگشتم و بیشتر درباره‌ش تحقیق کردم که متوجه شدم فقط یک کتاب داستانه نه زندگی‌نامه‌ی مستند. برای همین هم با اینکه کتاب کوتاهی بود، هم خوندنش برای من طولانی شد، هم فرایند نوشتن خلاصه‌ی کتاب. همچنین مجبور شدم برای درک بهتر، بعد از اتمام داستان به چند لینک و منبع خارجی مراجعه کنم و نقدهایی هم ازش بخونم. در این راستا متوجه شدم که کتاب، بسیار ارزشمند شناخته شده و مفاهیم عمیقی از متن برداشت می‌شه. برای مثال دلبستگی نویسنده به یک پسر نوجوان می‌تونه نشونه‌ی این باشه که این مرد، با سختگیری در آداب و اصول اجتماعی و فشار کاری که در طول عمر به خودش وارد آورده بود، سال‌ها نیازها و احساساتی طبیعی رو به گونه‌ای در خودش سرکوب کرده بود که این‌چنین در یک شهر غریب و نسبت به فردی غریبه در نامأنوس‌ترین شکل خودش رو بروز می‌ده. هرچند من شاید کتاب‌خون خیلی قهاری نبودم و حتی با خوندن نقدها، هنوز هم جذب این داستان نشدم. در مجموع اما کتاب توصیفات قدرتمندی داشت و بخش مورد علاقه‌م در این داستان، بخشی بود که بیماری گسترش پیدا می‌کرد و تمام شهر گسترش بیماری رو تکذیب می‌کردن و علت ضدعفونی شدن معابر رو حفظ نظافت می‌دونستن. همینطور توصیف انتشار بیماری و پیچیدن بوی دارو توی فضای شهر، برای من که تو همین روزها همین موارد رو تجربه کرده بودم، جالب بود. در نهایت مرددم که کتاب رو به کسی توصیه کنم ولی در جایگاهی نیستم که بخوام نقدی بر اثر چنین نویسنده‌ای و چنین داستان پرآوازه‌ای بنویسم. کتابصوتی«مرگدرونیز»راازطاقچهدریافتکنید https://taaghche.com/audiobook/24138 «مرگدرونیز»راازطاقچهدریافتکنید https://taaghche.com/book/15615 spdkhspdkhThu, 22 Jul 2021 20:12:06 +0430https://virgool.ir/taaghche/چالش-کتابخوانی-طاقچه-چهل-نامه-کوتاه-به-همسرم-y4nozvcd25iqکتاب «چهل نامه‌ی کوتاه به همسرم» اثر نادر ابراهیمی‌ست. نویسنده‌ی فارسی زبانی که نیاز به معرفی نداره و جزو نویسنده‌های مورد علاقه‌ی منه. کتاب «آتش بدون دود»ش رو هنوز موفق نشدم که بخونم ولی آثار «یک‌ عاشقانه‌ی آرام»‌، «مردی در تبعید ابدی»،‌ «ابن‌مشغله» و «بار دیگر شهری که دوست می‌داشتم» از آثاری بودن که من رو به یکی از طرفدارهای پر و پا قرص نادر ابراهیمی تبدیل کردن. با توجه به اسم کتاب «چهل نامه‌ی کوتاه به همسرم» شاید ناخودآگاه به یاد نامه‌های چون «نامه‌های عاشقانه‌ی یک پیامبر» (نامه‌های جبران خلیل جبران) یا «مثل خون در رگ‌های من» شاملو بیفتیم. اما اگر شناخت اولیه‌ای از نادر ابراهیمی داشته باشیم، باید حدس بزنیم که بیشتر به «یک عاشقانه‌ی آرام» شبیه باشه، اما در فضای واقعی. باید بگم که حدسم به نظر حدس درستی می‌رسه. نادر ابراهیمی شخصیتی نداره که فقط به فضای عاشقانه بپردازه، بنابراین حتی در محتواهای عاشقانه هم بیشتر به مفاهیم اجتماعی، فرهنگی، سیاسی و سبک زندگی اشاره می‌کنه، و از زاویه دید سبک زندگیش، می‌شه به شباهت‌هایی هم با «نامه‌های عاشقانه‌ی یک پیامبر» پی برد. و به نظرم همین اشاره به مسائل زندگی واقعی، اموری که به صورت روزمره زوج‌ها با اون‌ها مواجه شده و دغدغه‌ها و مسائلی براشون پیش می‌آد، و حتی پا رو فراتر گذاشتن و وارد دغدغه‌های اجتماعی و فلسفی زندگی شدن هست که این کتاب رو ارزش بیشتری می‌بخشه و اون رو به یک مجموعه گفت‌وگوهای صرفا عاطفی و عاشقانه تقلیل نمی‌ده.آن روزها که تازه تمرین خطاطی را شروع کرده بودم، حدود سال های ۶۳-۶۵، به هنگام نوشتن، در تنهایی - در فضایی که بوی تلخ مرکب ایرانی در آن می‌پیچید و صدای سنتی قلم نی، تسکین دهنده خاطرم می‌شد که گرد ملالی چون غبار بسیار نرم بر کل آن نشسته بود - غالبا به یاد همسرم می افتادم - که او نیز همچون من و شاید نه همچون من اما به شکلی، گه‌گاه و بیش از گه‌گاه، دل‌گرفتگی، قلبش را خاکستری رنگ می‌کرد - و می‌کوشیدم که با جستجو به امید رسیدن به ریشه های گیاه بالنده و سرسخت اندوه، و دانستن اینکه این روینده ی بی پروا از چه چیزها تغذیه می کند، و شناختن شرایط رشد و دوامش، آن را نه آن‌ که آن را نابود کنم بل زیر سلطه و در اختیار بگیرم. پس، یکی از خوب ترین راه های رسیدن به این مقصود را در این دیدم که متن تمرین های خطاطی ام را تا آنجا که مقدور باشد اختصاص دهم به نامه ی کوتاهی برای همسرم و در این نامه‌ها، بپردازم تا حد ممکن به تک تک مسائلی که محتمل بود ما را، قلب‌هایمان را، آزرده کند. و دست رد بر سینه‌ی زورآوری‌های ناحقی بزنم که نمی‌بایست بر زندگی خوب ما تسلطی مستبدانه بیابد و دائما بیازاردمان.بنابراین، همونطور که از قسمت اول مقدمه می‌شه فهمید، هدف نویسنده، نمایاندن مسائلی‌ست که بر سر راه زندگی زناشویی با همسرش پیش اومده و سپس اشاره می‌کنه که شاید اشاره به این مسائل، راه حل‌هایی که توی ذهن نویسنده بوده، احساسات و تفکرات او و همسرش در این نامه‌ها، بتونن به بقیه‌ی زوج‌ها برای مواجهه با مشکلات و مسائل زندگی مشترکشون کمک کنه. و این کتاب رو از طرف خود و همسرش به تمام افرادی که این نامه‌ها می‌تونن مشکل‌گشاشون باشن تقدیم می‌کنه.جدای از خود کتاب، روایت‌های پیام دهکردی بسیار من رو مجذوب خودشون می‌کنن. علاوه‌ بر صدای گرم و گیرا و بیان فصیحش، به طرز عجیبی انگار صدای گوینده با لحن داستان مناسبت داره و اگر راوی رو از داستان حذف کنیم، گویی که چیز مهمی رو از داستان حذف کردیم. به طوری که اگر آثاری از نادر ابراهیمی رو کسی به جز پیام دهکردی روایت کنه، حس می‌کنم که حق مطلب ادا نشده و در حق داستان جفا شده. در ثانی، موسیقی قرار داده شده روی نقاط شروع و پایان نامه‌ها یا در میانه‌ی اون‌ها هم بسیار جذاب و دل‌نشینه،‌ هرچند که گاهی به قدری زیاد می‌شه که حس می‌کنم از خود نامه‌ها شاید اندکی دورمون کنه.در مجموع ۵ ستاره به این کتاب اختصاص می‌دم و خوندنش رو توصیه می‌کنم. کتابصوتی«چهلنامه‌یکوتاهبههمسرم»باصدایپیامدهکردیراازطاقچهدریافتکنید. https://taaghche.com/audiobook/39527 spdkhspdkhMon, 21 Jun 2021 20:29:29 +0430https://virgool.ir/@spdkh.1994/چالش-کتابخوانی-طاقچه-هاگوارتز-یک-راهنمای-ناقص-و-غیرقابل-اطمینان-vghsl28q84zwهاگوارتز: یک راهنمای ناقص و غیرقابل اطمینان‍‍در هاگوارتز، حتی یک راه مخفی در زیر مجسمه جادوگر یک چشم وجود دارد که افراد لاغراندام می‌توانند با استفاده از آن، به زیرزمینِ مغازه‌ی هانی دوک بروند. پروفسور آلبوس پرسیوال و الفریک برایان دامبلدور، گفته حتی خودش هم از همه‌ی رازهای مدرسه خبر نداره.. پس از ما چه انتظاری دارید؟فقط یه نفر وجود داره که همه چیزو راجع به هاگوارتز می‌دونه. تو این مجموعه نوشته‌ها، جی. کی. رولینگ رازها و افسانه‌های قدیمی از مدرسه انگلیسی ساحران و جادوگران رو برملا می‌سازه.فکر نمی‌کنم نیاز به معرفی داشته باشه کتاب هاگوارتز: یک راهنمای ناقص و غیرقابل اطمینان (hogwarts an incomplete and unreliable guide) کتابیه که از نوشته‌های جی. کی. رولینگ، نویسنده‌ی معروف داستان‌های هری‌پاتر توسط پاترمور (Pottermore) جمع‌آوری شده. نسخه‌ی موجود در طاقچه ترجمه‌ی جذابی نیست و من در هر صورت زبان اصلی یا ترجمه‌ی خانم ویدا اسلامیه رو بیشتر توصیه می‌کنم (هاگوارتز: راهنمای ناکامل و نامعتبر). اول از همه باید بگم که همونطور که اول توضیح دادم، کلیت داستان مثل مجموعه‌ دست‌نوشته‌ی جمع‌آوری‌شده‌ست بیشتر تا اینکه بخوایم اسم کتاب رو روش بذاریم. نوشته‌های جالب و بامزه‌ای از هاگوارتز، داستان‌ها، مکان‌ها، افراد و اشیاء جالب اون که برای طرفداران هری‌پاتر می‌تونه جذاب باشه. از موارد دوست‌داشتنی داستان، از نظر من بیشتر مواردی هستن که توی داستان اصلی ازشون اطلاعات نداریم. برای مثال، داستان ارواح برای من مجذوب کننده بود. شامل قصه‌ی کامل مرگ سرنیکولاس و شعری که برای خودش سروده بود. یا اینکه جی. کی. رولینگ ایده‌ی روح پروفسور بینز رو از استاد پیر خودش توی دانشگاه گرفته بود. همینطور قصه‌ی زندگی مربوط به تابلوی سرکادوگان در طبقه هفتم قلعه و افسانه‌ی شمشیر گریفندور برای من جالب بود.خب شما فهمیدید: این یک راهنما نیست و کامل هم نیست. اما شما حالا با خیلی از رازهای مدرسه آشنا شدید. شما را با این نصیحت‌های کوچک تنها می‌‌ذاریم: آروم قدم بردارین وقتی از زمان‌برگردان استفاده می‌کنین. دنبال تالار اسرار نگرین - مگه اینکه به زبون مارها صحبت کنین- و خیلی معطل آینه نفاق‌انگیز نشید.اما درباره ترجمه و ویراستاری نسخه‌ی ارائه شده در طاقچه (اگر چه کتاب رایگان هست و توقع چندانی نیست)، باید بگم که واقعا ناامید کننده‌ست. حتی اگه ترجمه رو قابل‌قبول بدونیم هم ویرایش به هیچ‌وجه قابل‌قبول نیست. بعضی مشکلات نگارشی رو توی پاراگرافی که از ابتدای کتاب گذاشتم می‌تونید ببینید (هرچند تعدادیش رو خودم اصلاح کردم). در مجموع اصلی‌ترین مشکلات از دید من موارد زیر بود:۱- در چند مورد محدود، جمله نصفه و نیمه نوشته شده بود و حتی فعل نداشت.۲- در موارد خیلی زیادی زبان محاوره با زبان نوشتار رسمی به شکل نازیبایی ترکیب شده بود. مثلا یه جا از فعل «می‌توانند» استفاده می‌شه و چند جمله جلوتر نوشته شده «می‌تونن»3- فاصله و نیم‌فاصله بعضی جاها رعایت شده بود و بعضی جاها طوری رعایت نشده بود که داستان ناخوانا می‌شد و تکرارشون هم خیلی زیاد بود. 4- غلط دیکته‌ای!!! «شما رو تنها میزاریم» ؟؟؟ یا چندین و چند مورد غلط هکسره (که به نظرم اگه کسی هنوزم تو این موارد غلط داره، ویرایش رو کلا بذاره کنار مثل من که کار اصلیم ربطی به کتاب نداره، لازمه کاری بی‌ربط به کتاب برای خودش پیدا کنه.)5- علائم نگارشی...و دیگه بیشتر از این نگم براتون. «هاگوارتز:یکراهنمایناقصوغیرقابلاطمینان»راازطاقچهدریافتکنید https://taaghche.com/book/14724 spdkhspdkhSat, 15 May 2021 18:28:40 +0430https://virgool.ir/taaghche/چالش-کتابخوانی-طاقچه-نام-من-سرخ-hujgja1ktdetنام من سرخکتاب نام من سرخ اثر نویسنده‌ی اهل ترکیه، اورهان پاموک (که بعد هم جایزه نوبل ادبی رو به خودش اختصاص داد)، کتابی بود که برای چالش اول راه طاقچه در ماه فروردین انتخاب کردم. باید اعتراف کنم که به هیچ وجه کتابی اول راهی حساب نمی‌شد و از اونجایی که دیر هم اقدام به شرکت در چالش کردم، مرتب نگران بودم که آیا ممکنه به آخر فروردین برسونمش یا نه؟ که البته داستان به قدری کشش داشت که خیلی زودتر از این حرف‌ها تموم شد. (باید اشاره کنم که من نسخه صوتی کتاب رو از انتشارات آوانامه با صدای آقای آرمان سلطان‌زاده گوش دادم که تجربه‌ی جذابی بود)کتاب با داستانی هیجان‌انگیز در مجموع اقدام می‌کنه به شرح تاریخ هنر در یک محدوده زمانی (حدودا از زمان رنسانس تا ظهور کوبیسم) اما تمرکز اصلیش بر روی هنر نقاشی خطه‌های ایران و عثمانی هست. هرچند شروع داستان چنین حسی رو به خواننده منتقل نمی‌کنه و تصور می‌کنیم که با یک داستان جنایی روبه‌رو هستیم که همین هم جذابش می‌کنه. و حالا دیگه من یه مردم. یه جسد ته یه چاه. از آخرین نفسی که کشیدم و قلبم وایساد خیلی گذشته. ولی هنوز هم هیچ کسی از ماجرا خبر نداره. البته غیر از اون قاتل پست فطرت. اون کثافت نبضمو گرفت و گوششو گذاشت جلو دهنم، بعد که مطمئن شد مردم، دستم رو گرفت و تا سر چاه کشید. بعد بلندم کرد و انداختم تو چاه...نام من سرخ (منبع عکس)همونطور که شروع داستان رو با هم خوندیم، داستان از زبان یک جسد شروع می‌شه که اتفاقا به تازگی هم به قتل رسیده. بنابراین در همون شروع داستان شاهد قتلی که خواننده توقع وقوعش رو داره هستیم. در ادامه، نویسنده با شرح وقایع مرتبط با این قتل و حوادثی که جلوتر در داستان میفته، با حفظ جذابیت، برای ما از تاریخ هنر می‌گه. یکی از نقاط جذاب داستان شخصیت پردازی اونه. اول اینکه راوی هر فصل یکی از شخصیت‌های داستانه. دوم اینکه همه‌ی شخصیت‌های داستان انسان نیستن، بنابراین بعضی از راوی‌ها هم انسان نیستن. نکته سوم زیبای داستان اینه که نویسنده سعی کرده با زبان شخصیت‌های غیرانسان به ما نشون بده که دلیلی نداره از به زبان اومدنشون متعجب بشیم و همین یک طنز جذابی رو هم به پس‌زمینه‌ی داستان اضافه می‌کنه که تازگیش رو در طی مسیر حفظ می‌کنه. پیرو این ماجرا، اسم هر فصل از داستان هم مثل اسم کتاب، با معرفی راوی مشخص شده. (مثلا: «من یه جسدم» یا «نام من کارا» یا حتی «نام من سرخ») هرچند به نظرم مترجم اینجا کم لطفی کرده و تنوعی توی نام گذاری ایجاد کرده که نباید ایجاد می‌کرد. یعنی به جای «من یه جسدم» باید می‌شد «نام من جسد». هرچند این فقط نظر منه و حتی نمی‌دونم که آیا کتاب زبان اصلی هم اسم همه‌ی فصل‌ها از قاعده‌ای کلی پیروی می‌کنه یا مثل ترجمه‌ست. جذابیت دیگه‌‌ی داستان به نظرم حداقل برای ما ایرانی ها نزدیکی فرهنگی بالاست. به علاوه که هنگام ارجاع به اثرهای شناخته‌شده اعم از کتاب، نقاشی و خطاطی، نویسنده بیشتر از همه به اسم هنرمندها یا اثرهای ایرانی اشاره می‌کنه. برای مثال به کرات از مهارت و داستان‌های استاد کمال‌الدین بهزاد استفاده می‌کنه یا مرتب صحنه‌های شاهنامه یا آثار نظامی رو به رشته تصویر در میاره که به نظرم تعداد ارجاعاتش به آثار فارسی، خیلی بیشتر از تمام آثار دیگه‌ توی داستانه و این می‌تونه برای خواننده فارسی‌زبان انگیزه‌ی منحصربه‌فردی رو به وجود بیاره.در مجموع به قدری از توصیفات داستان لذت بردم که با اینکه سررشته‌ای در هنر ندارم، مشتاق شدم که نقاشی‌های قدیمی رو ببینم و داستان هرکدوم رو جویا بشم. اگرچه با توجه به لحن داستان، به نظرم تخصص نویسنده بیشتر در زمینه‌ی همون فرهنگ و هنر باشه تا داستان جنایی و بعضی‌ قسمت‌های هیجانی داستان به نظرم کمی لوس میومد، با این حال خوندنش رو توصیه می‌کنم و از تمام لحظات داستان لذت بردم. https://taaghche.com/audiobook/30538/%D9%86%D8%A7%D9%85-%D9%85%D9%86-%D8%B3%D8%B1%D8%AE https://taaghche.com/book/36537/%D9%86%D8%A7%D9%85-%D9%85%D9%86-%D8%B3%D8%B1%D8%AE spdkhspdkhSat, 17 Apr 2021 19:19:25 +0430