<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های امیرمحمد سمیع زاده</title><link>https://virgool.ir/feed/@soswxc</link><description>علاقه‌مند به پایتون و وب اسکرپینگ</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 23:08:39</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/307837/avatar/R4ZpIy.png</url><title>امیرمحمد سمیع زاده</title><link>https://virgool.ir/@soswxc</link></image><item><title>بنام خدای رحمان رحیم</title><link>https://virgool.ir/@soswxc/بنام-خدای-رحمان-رحیم-ec8tdjz7lfub</link><description>چرا برخورد با متون مذهبی نیازمند دقت و ظرافت است؟ برای مثال، بسم الله الرحمن الرحیم را در نظر بگیرید. تقریباً همه ترجمه‌ها، «رحمن» و «رحیم» را «بخشنده» و «مهربان» ترجمه کرده‌اند. در این ترجمه‌ها، تسامح عجیبی صورت گرفته که نمی‌توان به‌سادگی از آن چشم پوشی کرد.اگر بخواهیم «رحمن» و «رحیم» را به کلمات دیگری ترجمه کنیم، «بخشنده» و «مهربان» معادل‌های دقیقی نخواهند بود. چرا که «بخشنده» اگر به بخشش معنوی اشاره دارد، معادل «غفار» است و اگر به بخشش مادی اشاره می‌کند، «معطی» مناسب‌تر است. همچنین، «مهربان» برای ترجمه واژگانی چون «رئوف» و «شفیق» مناسب‌تر به نظر می‌رسد.«رحمن» به معنای رحمت گسترده خداوند است که همه موجودات را دربرمی‌گیرد.«رحیم» به رحمت ویژه و اختصاصی پروردگار اشاره دارد که تنها به مؤمنان و باورمندان تعلق دارد.تفاوت کلیدی این دو واژه در این است که «رحمن»  رحمت بی‌قیدوشرط و همگانی خداوند است، در حالی که «رحیم» رحمت مشروط و خاص برای افراد معین را نشان می‌دهد.برخورد با متون مذهبی نیازمند دقت و ظرافت خاص خود است.&#34;این نوشته با بهره‌گیری از پیشگفتار ترجمه قرآن کریم به قلم ابوالقاسم پاینده تدوین شده است.&#34;</description><category>امیرمحمد سمیع زاده</category><author>امیرمحمد سمیع زاده</author><pubDate>Sat, 14 Dec 2024 05:11:29 +0330</pubDate></item></channel></rss>