https://virgool.ir/feed/@sorooshesfandiari70☕☔??❄️fa2026-11-11 22:54:40https://files.virgool.ir/upload/users/979111/avatar/VBx4dS.jpghttps://virgool.ir/@sorooshesfandiari70https://virgool.ir/@sorooshesfandiari70/پسرجوان-و-مرد-کتاب-فروش-clgthxrv34f0پسرجوان نمیدانست باید چه کار کند، به داخل برود؟ یا دوباره بی اهمیت به راه خود ادامه دهد؟کلا چیزی توجهش را جلب نمی کرد. نه میتوانست زیبایی ها را ببیند، نه می توانست شادی را احساس کند. نه بچه دبستانی های بازیگوش و نه بچه گربه های بامزه؛ هیچ کدام نمی توانستند حتی لحظه ای لبخندی بر لبان پسرجوان بیندازند. گاهی شاید نگاهشان می کرد ولی هیچ اثری از ذوق و شوق درونش پیدا نبود. روزی پسر جوان پاهایش را بر سنگ فرش های پیاده رو می کشید و راه میرفت. کوچه پس کوچه های شهر، دیگر او را میشناختند. پسر جوان همانطور که در حال راه رفتن بود، نگاهش به مغازه کتاب فروشی افتاد. کتاب و کتاب فروشی برایش معنایی نداشت؛ فقط نوشته ی روی درب مغازه، او را وادار به ایستادن کرده بود :هیچ چیز تو این دنیا واقعیت ندارد؛ تاکید میکنم، هیچ چیزاولین بار بود که چیزی توجهش را انقدر جلب کرده بود. انگار این جمله را میفهمید اما نمیتوانست درکش کند. آخر یعنی چه که هیچ چیز تو این دنیا واقعیت ندارد؟دقایقی به درب مغازه ی کتاب فروشی خیره ماند. اما بعد، مثل همیشه دوباره بی اهمیت به راهش ادامه داد. از دور سگ های خیابانی به او پارس می کردند. و او همچنان بی اهمیت به راهش ادامه می داد.روزی آن پسر دوباره از آن خیابان رد شد اما با این تفاوت که درحال نوشیدن آب سیب بود. مثل اینکه تنها چیزی که حالش را جا میاورد، همین آبمیوه ی در دستش بود. قدم زنان و بی هدف در حال راه رفتن بود که سگ کوچکی به او پارس کرد. لحظه ای ترسید و رویش را به سمت سگ کوچک کرد. تا میخواست باز بی اهمیت به راهش ادامه دهد، دوباره چشمانش به درب مغازه ی کتاب فروشی خیره ماند. بله! درست است. دوباره همان جمله او را به فکر فرو برد. او دلش میخواست اهمیت بدهد و به داخل کتابفروشی برود تا از کسی که این جمله را به درب مغازه چسبانده بود، سوال های تو ذهنش را بپرسد؛ ولی به بی اهمیت بودن عادت کرده بود. در همان حین مردی سن دار و سرحال با چشمانی قهوه ای و مملو از آرامش، در کنارش ایستاد و با صدایی رسا گفت:هیچ چیز تو این دنیا واقعیت ندارد؛ تاکید میکنم، هیچ چیزو سرش را به سمت پسرجوان چرخاند و لبخندی زد. همزمان پسرجوان متعجب به آن مرد نگاه کرد. لبخند گرم و چشمان آرام مرد، آرامشی در دل پسر به راه انداخت . انگار که سال هاست او را می شناسد ولی درواقع اولین دیدار آنها باهم بود. مرد سن دار گفت:میخوای بریم داخل چیزی بنوشیم؟پسرجوان دوباره تعجب کرد و گفت:مگه اینجا کتاب فروشی نیست؟مرد خنده کنان گفت:اینجا هم کتاب میخری، هم کتاب میخونی، و هم میتونی چیزی بنوشی. اصلا ببینم تابحال داخل این مغازه رو یک نگاه انداختی؟پسرجوان سرش را به سمت کتاب فروشی کرد و چیزی که میدید را باور نمیکرد. گل و گیاه های داخل مغازه، پیچک هایی که دور دستگیره در ورودی پیچیده بودند و اینکه دور تا دور مغازه از شیشه و چارچوب های چوبی ساخته شده بود. چطور این زیبایی را ندیده بود؟!ناگهان مرد به سمت درب ورودی کتاب فروشی حرکت کرد. پسرجوان هم ناخودآگاه با او همراه شد. اینکه به چیزی اهمیت بدهد برای او سخت تر از هر کاری بود. اما دیگر دیر شده بود و مرد مو سفید، در را برایش باز کرد. چشمان پسر چیزی که میدید را باور نمیکرد. به محض ورود پسر و مرد سن دار، موجی از آرامش به قلب او وارد شد. همه جا را آرامشی فرا گرفته بود. از لایه قفسه های کتاب نور خورشید خودشان را نشان میدادند. مرد رو به پسر جوان کرد و گفت:به کتاب فروشی من خوش اومدی! این تازه شروع ماجراجوییته پسر جوان...ادامه دارد...Soroosh ^-^Soroosh ^-^Fri, 09 Feb 2024 19:58:41 +0330https://virgool.ir/@sorooshesfandiari70/اَبر-️-eyjzcai2clyuابر درحال گریه کردن بود. این‌بار اشک هایش سنگین تر به نظر می‌رسید. مثل اینکه زیادی ناراحت بود. چه کسی آزارش داده بود؟ چه کسی باعث این گریه شده بود؟ چه کسی دلش میخواست ابر گریه کند؟ درسته، هممون!ر درحال گریه کردن بود. این‌بار اشک هایش سنگین تر به نظر می‌رسید. مثل اینکه زیادی ناراحت بود. چه کسی آزارش داده بود؟ چه کسی باعث این گریه شده بود؟ چه کسی دلش میخواست ابر گریه کند؟ درسته، هممون!ماها دلمون میخواد ابر گریه کنه تا زیر اشک هایش قدم بزنیم! گریه کنه تا بوی قشنگ خاک رو بگیریم! درواقع ابر خودش رو فدا کرد و اشک ریخت تا ما آدما، حیوانات و گیاهان بتونیم از این هوا لذت ببریم. قبول دارین وقتی ابر آروم گریه میکنه، قدم زدن رو برگایی که از درخت ریخته خیلی حال میده؟راستی! چه کسی درخت را ناراحت کرده که باعث ریزش برگهایش شده؟!Soroosh ^-^Soroosh ^-^Thu, 17 Nov 2022 22:46:54 +0330