<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های Rouzhman Mohammadi</title><link>https://virgool.ir/feed/@sorname</link><description>سلام،اگر در ویرگول هستیم یعنی اهل خواندن،نوشتن و تلاش برای فهمیدن هستیم. همین فرایند ها سادست،نه؟</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 15:05:30</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/4040/avatar/QrZjXr.png</url><title>Rouzhman Mohammadi</title><link>https://virgool.ir/@sorname</link></image><item><title>خودکشی</title><link>https://virgool.ir/@sorname/خودکشی-mtljzjamfyc1</link><description>سال گذشته بود که درخت بلوط تنومندی رو نشان کرده بودم تا هرزمان که شرایط مهیا شد[ذهنی] برای آویختن طناب دار خودکشی، یک پایان شکوهمند رو برای خودم رقم بزنم. بعد از یکسال از تصور اون تصمیم و احساس فخری که بخاطر پیدا کردن اون درخت بلوط تنومند پیدا کرده بودم، دیگه هیچ طنابی رو تصور نمیکنم، هیچ احساس فخری از شکوهمند بودن خودکشی در چنین شرایطی  هم ندارم. روزهای زیادی  زندگی در لحظات پایانی رو در کنار این بلوط های جذاب تصور کردم اما در طی یکسالی که گذشت اون میل قدیمی برای من به یک حس بی نهایت قدرتمند از بهتر زندگی کردن و تلاش برای ساختن تبدیل شد.از بلوطی که سرمای زمستان سرد رو رد میکنه تا به شکوه جذاب جوانه زدن در بهار  برسه انتظار زیستن با کیفیت بالاترین حد از کمال این تصویر بی نظیره. من از درخت بلوط جز میل به زیستنی با کیفیت انتظاری ندارم.بلوط</description><category>Rouzhman Mohammadi</category><author>Rouzhman Mohammadi</author><pubDate>Tue, 27 Mar 2018 14:00:54 +0430</pubDate></item><item><title>کمی مودب تر باشیم...</title><link>https://virgool.ir/@sorname/کمی-مودب-تر-باشیم-pbinj5ftqngl</link><description> [ادب آداب دارد].این گفته ی قدیمی و به ظاهر بدیهی،شیرین ترین سخنی است که تا به امروز در زندگی فهمیده ام.اگر به جای کلاس هنر و تکرار خطاطیِ این جمله،کلاس آموزش آدابِ ادب گذاشته میشد،اگر به جای اهمیت دادن مطلق به ریاضی و فیزیک و قوانینِ خشک آنها بدیهیات روزمره بیشتر و دقیقتر اموزش داده میشد،اگر آدمها موفقیت را نه فقط در موقعیت اجتماعی بلکه در کیفیت [ادب]آدمها جستجو میکردند،الان بدیهی ترین جمله ی نوجوانی ما به بک بحرانِ منطقی و فاجعه ی اخلاقی تبدیل نمیشد.من آدمها را بر اساس میزانِ کیفیت [ادبشان] طبقه بندی میکنم،حتی اگر ان آدم معمولی،ساده،کم درامد،بی پشتوانه و کم دانش باشد،حتی اگر آن ادم چیز اضافه ای جز ادب برای عرضه کردن نداشته باشد.ادب تنها توهین نکردن نیست،بلکه فراتر از این معنیِ کوچک،ادب مجموعه ای از رفتارهای محترمانه ای است که برای مخاطب[شانیت] قائل میشود.در دایره ی ادب آدمها بهتر،باکیفیت تر و شفاف تر رفتار میکنند و دیگر غافلگیری برای مواجه با رفتارهایی که غیر قابل پیش بینی است وجود ندارد.به راستی چگونه و با چه شرایطی حاضریم مودب تر باشیم؟!</description><category>Rouzhman Mohammadi</category><author>Rouzhman Mohammadi</author><pubDate>Sat, 10 Feb 2018 17:30:00 +0330</pubDate></item><item><title>الزامات انسان بودن</title><link>https://virgool.ir/@sorname/الزامات-انسان-بودن-owapqkags1z3</link><description>برای همه ی گلهای خوش بوی دنیا توجهی داده شده،آب، نور و احساسی خرج شده تا به جوانه زدن رسیده.به بیانی کاملتر برای همه ی زیبایی هایی که خلق میشن،چیزهایی زیادی کنار هم قرار میگیرن که  اولین و کلیدی ترین مرحله &#34;توجه&#34; و احترام واقعی به اون زیبایی قرار داره.وقتی این تئوری ساده و واقعی رو به موضوعیت زندگی روزمره و ارتباط با آدمها وارد میکنم،درک این نکته که چرا جوانه زدن و زیبایی بسیار به ندرت اتفاق میفته سخت و غیر قابل باور نیست.به کلید واژه ی اساسی &#34;توجه&#34;بر میگردم و نقشش رو در زندگی بین آدمها بررسی میکنم و به راحتی میفهمم درنطفه آنقدر به غرور،توهم و خودخواهی آدمها گره خورده که هیچ زیبایی تمایل نداره در ارتباط با ادمها خودش رو نشون بده.هیچ گُلی در قلب آدمهارشد پیدا نمیکنه چون در ذات ماجرا خصوصیتهای &#34;برساخته ی&#34; انسانی جای {توجه} و احترام رو پر کرده.نمیشه از ذاتِ غیر شفاف آدم بودنمون گله کنم اما یادآوری این نکته که چرا زیبایی ها کمتر شکل میگیرن رو این روزها بهتر میفهمم. ما ادمها از آنچه مارو با کیفیت و در سلسله ی وجودی هم قرار میده فاصله گرفتیم و با تکیه ی بیش از اندازه بر خلقیات و احساسات درونی خودمون،نوعی از خودخواهی رو خلق کردیم که به راحتی قابل تفکیک شدن نیست.تمامِ حال خوب ما از درون حال خوبِ آدمهایی که میبینیم قابل کشف و پیدا شدن خواهد بود چرا که راهی جز این برای ارتقاء حالمون و خلق زیبایی های واقعی وجود نداره.زیبایی ها زمانی راه جدی در روح،ذهن و احساسات ما پیدا میکنن که بستر اون یعنی نوع دوستی،مشارکت احساسی و احترام رو به عنوان مقدمه در روح و ذهن ما پیدا کنن.بیشتر و کامل تر به همدیگه توجه کنیم،گلهای زیادی منتظر روییدن هستن.پ ن : 1.برساخته یعنی چیزی که توسط آدمها و بخاطر آدمها ساخته میشه.</description><category>Rouzhman Mohammadi</category><author>Rouzhman Mohammadi</author><pubDate>Fri, 09 Feb 2018 13:46:05 +0330</pubDate></item><item><title>ما تقریبا هیچی نیستیم</title><link>https://virgool.ir/@sorname/ما-تقریبا-هیچی-نیستیم-kdudkn7pw1sm</link><description>پووووف!تمامِ آنچه فکر میکنیم که هستیم تقریبا چیزی حساب نمیشه،تمام چیزهایی هم که نیستیم هیچی نیستند،تمام حرفهایی که میزنیم،خنده ها و اشکهایی هم که داریم در این حجم عظیم باز هیچ است،توهین ها،شکستها،پیروزی ها،خوشحال شدن ها و ناراحت شدن ها هم مطلقا هیچ است،اینها به کنار،بودن و حضور ما در این حجمِ غیر قابل درک هم هیچ است،فکر کردن راجع به این موضوع که ما کجای این بی انتهایی هم هستیم،مجدد و مکرر مطلقا هیچ است. در این حجم لایتنهای ما کجاییم؟وقتی بدانیم که اینقدر [هیچ] هستیم،پرداختن به روابط روزمره و فکر کردن به غرایز و بدیهیات هم به معنای دقیق کلمه [احمقانه] خواهد بود. راهِ حل من وقتی میدانیم [هیچ] هستیم،این است که : [بدانیم که واقعا هیچ هستیم].پ ن : [خیامِ کبیر]این چرخِ فلک که ما در او حیرانیم،فانوس خیال از او مثالی دانیم:خورشیدْ چراغ دان و عالَم فانوس،ما چون صُوَریم کاندر او گَردانیم</description><category>Rouzhman Mohammadi</category><author>Rouzhman Mohammadi</author><pubDate>Thu, 08 Feb 2018 00:24:47 +0330</pubDate></item><item><title>قضاوت شدن،فرصت یا تهدید؟</title><link>https://virgool.ir/@sorname/قضاوت-شدنفرصت-یا-تهدید-rtkjtagqyi3k</link><description>قبلترها نگران بودم که کلا قضاوت بشم،بعدها متوجه شدم که بهرحال بسترِ قضاوت شدن غیر قابل انکارهست و در این مورد باید سعی کنم که بدون نادیده گرفتن اصل ماجرا، درست و منصفانه و البته گاهی(ریاکارانه) قضاوت بشم. درمسیر زندگی تعدادی درست یا غلط،با کیفیت یا بی کیفیت منرو قضاوت کردند و الان هم یا در ذهنم کلا محو شدن یا اگر هم هستن با همون ذهنیت قضاوتگر(شاید اشتباه) قبلی منرو آنالیز میکنن.گذر زمان میلِ پیچیده ای در من ایجاد کرد،در این موقعیت بیشتر دوست دارم که دیگران رو &#34;وادار&#34; به قضاوت خودم کنم و اگر تواناییش رو در موقعیت داشته باشم، فرصت قضاوت اشتباه در اونها ایجاد کنم و دراین کشمکشِ قضاوت درست و غلط از طریق اطلاعاتی که از خودم بروز میدم،به چارچوب تحلیلشون برای رسیدن به انچه ذهنشون نیاز داره راه پیدا کنم.این یک پروسه ی پیچیده نیست،روزمره ی ما در موقعیت هایی هست که با آدمهای مختلف مواجه میشیم و به راحتی تمام و براساس اطلاعات تولیدی طرف،اون رو درظرف ذهنی-تجربی خودمون انالیز ونتیجه گیری میکنیم.از بُعد احمقانه بودنش که بگذریم،فراموش نکنیم که چقدر میتونه وحشتناک باشه وقتی طرف با شیوه ای هوشمندانه ممکنه مارو در چارچوبی قرار بده که اولا به بازی گرفته و به طور مطلق احمق و نادانی چاره جو فرض بشیم.من معتقدم که یک انسان باهوش از خطر قضاوت خودش رو دور نگه خواهد داشت،چه در چارچوبی که بخواد قضاوت بشه و چه در چارچوبی که بخواد قضاوت کنه.#چالش_وبلاگ_نویسی #قضاوت #روزمره </description><category>Rouzhman Mohammadi</category><author>Rouzhman Mohammadi</author><pubDate>Tue, 06 Feb 2018 23:04:14 +0330</pubDate></item><item><title>آدمهایی که خودت رو برای خودت میخوان</title><link>https://virgool.ir/@sorname/آدمهایی-که-خودت-رو-برای-خودت-میخوان-y8hvwabmyggq</link><description>چهار پنج تا ادم فهمیده در زندگیم دارم که متنهایی که گه گاه می‌نویسم رو درست میخونن،طرز تفکرم در دنیای واقعی رو دقیق دنبال میکنن، اهل گوش دادن و سکوت به موقع هستن، در لابه لای فراز و فرود هایی که شرایط بر من تحمیل میکنه هم با دقت وضعیتم رو تحلیل میکنن.این تعداد آدم من رو با [هویت] خود ساخته ای که از خودم نشان دادم پیدا کردن و منتظرِ تغییری بنیادین در من یا شرایطم برای خشنودی خودشون نیستن.من میدانم کیفیتی که از ارتباط بین آدمها انتظار دارم جز با سرمایه گذاری بر همین تعداد دوستِ واقعی اما کم عدد امکان پذیر نیست،بنابراین عمیقا معتقدم با همه ی مفروضاتِ موجود، ساختن رابطه ای  که خراب کردنش سخته، کاریه که یک مرد واقعی در طول زندگیش انجام میده والا در گذر دوران های مختلف  آدمهای زیادی وارد زندگی ادم میشن یا حتی ممکنه وجود داشته باشن(فامیل یا...) که بود ونبود تو یا اونها اثری حتی کوچک در هیچ زاویه ای از زندگی طرفین ایجاد نمیکنه.من به چیزی که واقعی وبی کیفیت و ساختنی نیست اهمیتی نمیدم حتی اگر سالهای سال به رسمِ تکرار و عادت در زندگی من نقشی رو ایفا کرده باشه.</description><category>Rouzhman Mohammadi</category><author>Rouzhman Mohammadi</author><pubDate>Tue, 06 Feb 2018 01:43:21 +0330</pubDate></item></channel></rss>