https://virgool.ir/feed/@soraya3.99fa2026-11-12 20:36:26https://files.virgool.ir/upload/users/198426/avatar/xQXHDl.jpeghttps://virgool.ir/@soraya3.99https://virgool.ir/@soraya3.99/خاله-زینب-ppydgoorhej5امروز برای من روز شلوغی بود . با این که هنوز هم سرم خلوت نشده ، ولی آنقدر ذوق نوشتن دارم که میخواهم فقط بنویسم . پس بی معطلی شروع میکنم .در همسایگی خانه ی پدری ام در روستا خانه ی پیرزن و پیرمردی است که ۹۰ و ۱۰۶ ساله هستند . مطلب من هم در مورد همین پیرزن که اسمش خاله زینب است می باشد . راستش رو بخواهید نمیدونم چطوری و از کجا شروع کنم و چطوری بنویسم و ادامه بدم تا حق مطلب رو ادا کرده باشم . فقط بخاطر علاقه ای که به خاله زینب دارم فکر میکنم که بتوانم کمی از خاله برایتان تعریف کنم و توصیفش کنم . از زرنگی و چابکی این شیرزن برایتان بگویم که ایشان در روستا بی رقیب و بی مثال هستن . چنان که در سن ۹۰ سالگی همچنان با انرژی و توانمند و در سلامت کامل کارهای روزانه اش را انجام میدهد . از شش فرزند خاله یک دخترش در روستا زندگی می کند و بقیه در تهران و شهرستان های دیگر زندگی میکنند . اما خاله از این اخلاق ها ندارد که از دوری فرزندانش آه و ناله کند و همیشه به آنها افتخار می کند . از کودکی ام خاله را زیاد می دیدم . در مسجد ، اما‌‌‌‌‌مزاده ، نذرگاه ، کوچه ، در بازارهای هفتگی روستا ، و همینطور در مراسم های مذهبی و عروسی و ... .خاله صدای رسایی دارد . رنگ پوست صورتش گندمگون و چشم و ابرو مشکی است . یک خال سیاه هم بر گونه ی سمت راست صورتش دارد . .خاله موهای بلند مشکی اش که با موهای سفیدش ترکیب جذابی شده ، میبافد و بر روی دوشش می اندازد . همیشه ی خدا هم جلوی موهایش فرق باز می کند . او لباس های رنگی بلند مرتبی می پوشد و انگار بر خلاف روحیه ی جنگجو و سفت و سختش از رنگ و لباس گلدار غافل نشده است . از روسری های سفید گلدارش هم بگویم که بسیار چشم نواز و جذاب است و زیبایی صورت خاله با آن روسری ها صد چندان می شود . خاله لبخند که می زند ، چشمانش را گره به چشمانت میزند ، انگار که میخواهد تو هم لبخند بزنی ... صراحت کلام و قاطعیت خاصی در کلامش وجود دارد . اعتقادات مذهبی قرص و محکمی دارد بعد از نمازهای اول وقتش در مسجد بست می نشیند و باصدای بلند دعا می کند . برای همه دعا می کند . برای فرزندانش ویژه دعا می کند . مخصوصا برای علی یار پسر کوچکش . گویا او را خیلی دوست می دارد . البته علی یار هم لطف ویژه ای نسبت به پدر و مادرش دارد . با اینکه در ۱۰۰ کیلومتری روستا زندگی می کند ، ولی هر هفته به دیدار پدر و مادرش می آید ، با کلی سوغاتی شهری .در مورد شوهر خاله صحبت خاصی ندارم . کشاورز بوده و دامدار و تا جاییکه من یادم هست اهل تلاش و زحمت بوده ، خیلی هم خلق و خوی آرامی دارد . اما دوباره برویم سراغ خاله که ایشان بسیار همسر دوست تشریف دارند ، از آنجاییکه خاله علاوه بر قالی بافی که تقریبا کار زنانه ای است ، در کارهایی مثل : بنایی ، گچکاری ، آسیابانی ، دامداری و کشاورزی هم دستی بر آتش دارند . در زندگی روز مره هم برای خودش کدبانویی بی مثال است . تا یادم نرفته بگویم گاهی وقت ها در مسجد برای خودش روضه میخواند و مداحی هم می کند . روز تاسوعا و عاشورا بدون چادر و با همان لباس بلند محلی اش در روستا راه می افتد و به سمت تکیه ، جاییکه تعزیه اجرا می شود ، میرود و آنجا را صبح زود آب و جارو می کند . خلاصه از انرژی دستهایش و صدایش و چشمهایش برایتان چه بگویم که حق مطلب را ادا کنم . خاله با محبت است ، هر وقت مرا میبیند با صدای بلند قربان صدقه ام می رود و می گوید قربان چشمان سیاهت دختر قشنگم ...هر وقت او را مشغول صحبت با کسی دیدم ، از کوچکترین فرصت استفاده می کند و به زمان های دور میرود و خاطرات ناب و شیرین کودکی و جوانی اش را تعریف می کند . از اسب سواری و شترسواری اش ، از غذاهای قدیمی پر قوت ، و از نگه داشتن حرمت بزرگترها می گوید . این را اضافه کنم با اینکه عاشقانه و با ذوق و شوق از قدیم یاد میکند ، ولی عجیب عاشق تنقلات جدید است . پفک نمکی ، بستنی حصیری ، و دلستر انگور علاقمندیهایش هستند .چرا که از مغازه ی پدر من خرید می کند و من شناخت کامل دارم . خب رسیدیم به اصل مطلب ، خاله عاشق زندگی و همسرش بود ، با اینکه متاسفانه در دوره ای از زندگی اش از همسرش کتک میخورده ، ولی انگار نه انگار آنچنان به همسرش محبت می کند و عشق می ورزد ، که در این سالهایی که همسرش به علت شکستگی لگن و پا در بستر افتاده بود از شدت محبت و خدمت به همسرش ، صدای همه ی همسایه ها و فامیل درامد شاید باور نکنید حتی صدای بچه هایش هم درآمد که مادر چقدر زیاد به پدر توجه میکنی؟ از محبت خاله زینب به همسرش می توان یک کتاب نوشت ، محبتی که تعجب همگان را برانگیخته بود .هر موقع خرید میرفت از تنقلات و خوراکی ها جفت میخرید یکی برای خودش و دیگری برای همسرش . همین تازگیا شوهرش یک تشنج کوچک کرده بود ، تمام محل را روی سرش گذاشت . آی جوونا به دادم برسید ، شوهرم ، همدمم ، عزیزم از دستم رفت ... بدبخت و آواره شدم کمکم کنید ...راستش همسایه ها به او میخندیدند . مادرم شنیده بود یکی از پیرزن های بیوه ی محل به او گفته بود بگذار بمیرد ، چقدر میخواهی خودت را اذیت کنی ؟ سن و سالش کم نیست ، ماشالله ۱۰۴ سالشه ! مادرم میگوید :همانجا نعره ای بر سرش کشید و گفت : اصلا به تو چه ؟راستی امشب اولین شبی است که خاله دیگر همدمش را ندارد .دیروز شنیدم که شوهرش ۱۰۶ ساله اش آسمانی شد . از شنیدن این خبر خیلی ناراحت شدم ، به مادرم زنگ زدم و از مادرم پرسیدم از خاله خبر داری؟ مادرم گفت : صبح یه سر برای عرض تسلیت دم در خانه شان رفتم ، فقط سه نفر خاله را گرفته بودند آنقدر که ضجه و ناله می کرد . اصلا هم تعجب نکردم ، خاصیت عشق است دیگر ...سن و سال نمی شناسد ...از خاله هم خاطرم جمع است . او یک زن صبور و قویه که میدونم مثل همیشه تو زندگیش موفق میشه .sorayasorayaThu, 28 Jan 2021 00:45:49 +0330https://virgool.ir/@soraya3.99/خواستن-توانستن-است-۱-wnwxcivpqakmدلبرانهسلام کمی حرف داشتم و یک خاطره ی خوشمزه .پسرم آرین ۳و نیم ساله است . دقیقا ۳ سال و ۵ ماه و ۲۷ روز . ماشالله خیلی شیطون و با نمک است ، همچنین کمی لوس که هم اکنون برنامه ی از لوسی در بیا توسط منو باباش بر روی او درحال انجام است . با اینکه خیلی سخته ولی چاره ای نیست .با این اوصاف آرین عشق من است ، وقتی او را بغل میکنم و میبوسم صدای بلند قلبم را میشنوم که تاپ تاپ میکند ! بعضی اوقات که او را بغل میکنم جیغ و داد راه می اندازد ، لبها را غنچه کرده و صورتش را برمیگرداند و دست به سینه مرا چپ چپ نگاه میکند ! ضمنا یک اخلاقی که دارد ، وقتی از خواب بیدار می شود حتما باید بالای سرش باشیم و ما را ببیند وگرنه سقف را با جیغ و داد هایش پایین می آورد . کلا آرین را با چسب دوقلو به من چسبانده اند. آهان تا یادم نرفته بگم که پسرک عاشق بازی است ، توپ بازی، قایم موشک، سرسره بازی ، نقاشی ، و کتاب خواندن . در دوران کرونا کلیپ های کارتون یوتیوب را با گوشی من نگاه میکند و یک یوتیوب گرد حرفه ای شده تا هر بازی که اون جا میبیند به زبان خودش به من میگوید به بابا بگو برای من هم بخرد??خلاصه این اخلاقش که بازی میکند و عاشق بازی کردن است را خیلی دوست دارم . جدیدا بیشتر با وسایلش بازی میکند و ماشالله حرف گوش کن تر شده و برنامه های تلویزیون را هم دنبال میکند . آرین و من به شدت وابسته ی هم هستیم و کوچک تر بود اصلا از بغل من پایین نمی آمد و به شدت بغلی بود و کم حرف هم بود. و کلا کمی دیر جمله گفت در ۲ و نیم سالگی . الان زبان شیرین مخصوص خودش را دارد ،من که عاشق این زبانش هستم و خیلی هم تقلیدش خوب است و خداروشکر تازگی ها در زبان و جمله گفتن پیشرفت کرده و ما هم راضی و خوشحال هستیم . اما یکسالی گذشت ما نگرانی زیادی از راه رفتن و به حرف افتادن پسرک داشتیم و همچنین از جیغ و دادهایش . البته آرین کلمه زیاد میگفت فقط جمله و فعل کمتر میگفت . او را پیش چند متخصص بردیم . عکس ، آزمایش و... خلاصه ی کلام نتیجه این شد که آرین باید به مهد کودک برود ، از توجه زیاد پدر و مادر اینگونه شده بود ! حالا چرا مهد؟ به خاطر رهایی از وابستگی ، و اجتماعی شدن آرین و بودنش با بچه ها وتقلید حرف زدن بچه ها مجبور بودیم علی رغم میل باطنی او را به مهد کودک ببریم . تا دنبال مهد کودک گشتیم و خواستیم ثبت نامش کنیم دقیقا ۱۰ ماه پیش ، سر و کله ی کرونا به قول مامانم میراث مونده . ? پیدا شد .من تو مدت کرونا خیلی تلاش کردم محیط خانه را گرم و آرام و شاد نگه دارم اما واقعیت هیچ وقت نتوانستم یک مهد کودک درست کنم!هر چند خیلی کارها کردم ولی نمیدانم آیا به اندازه ی مهدکودک موثر بوده ام یا خیر ؟ مثلا آرین را در۱۰ ماه پیش از پوشک گرفتم و ماشالله شبها اصلا جایش را خیس نکرده و اگر لازم باشد صدایم میکند یا من از گریه های او میفهمم که گلاب به رویتان دستشویی دارد . الو سلام بابای کجایی ؟مامان پاشو بریم . انواع فعلها ، و جملات چند بخشی را با او تمرین کردم و یاد گرفته ،عاشق موسیقی و ورزش شده است. علاقه ی وافر آرین به کتاب و دفتر و مداد رنگی به خاطر مجازی شدن کلاس دخترم آنوشاست که دراین مدت دقتش در رنگ آمیزی عالی شده وساعتها با شابلون نقاشی می کشد . و من از این پیشرفتها فوق العاده خوشحالم و راضی و مطمئنم در هفته های آینده حتما اتفاقات جذابی برایش خواهد افتاد . من هم نشان دادم در نا امیدی بسی امید است ?.الان حتی یاد گرفته که به وسایل خواهرش دست نزند .راستی آرین عاشق بادکنک بازی ، معلم بازی و عاشق سوییچ و کلید و گوشیه موبایله ، فقط دوست دارد زود بزرگ بشود واین ها را داخل جیبش بگذارد!اطرافیان هم پیشرفت های پسرک را تحسین میکنند . آرین عاشق بچه هاست .اگر اتفاقی کودکی در جایی ببیند ، سریع به سمت آن کودک میدود و دستش را میگیرد و لبخند میزند و مرتب میگوید نی نی . اما فقط کافی است آن بچه آرین را تحویل نگیرد یا غریبی کند ، متاسفانه آرین وارد فاز خشونت می شود و این خیلی مرا ناراحت می کند و نقش من از مادر به داور وسط تغییر می کند .خب می رسیم به بخش جذاب ماجرا ، که دوست داشتم بنویسم تا ماندگارش کنم ....درست چند روز پیش بود که دخترک حوالی ساعت ۵ غروب خسته و کلافه پیشم آمد و گفت مامان تکالیفمو انجام دادم . میشه بیای تا بابا از سر کار بیاد ما یه کارایی انجام بدیم تا سوپرایز بشه!!!؟؟؟گفتم مامان جون آخه چه وقت این کارهاست؟من خیلی خسته ام، تازه اگرم بخواهیم سوپرایز کنیم طبق معمول همیشه کیک سیب و دارچین همیشگی که خیلی تکراری شده ، سینی و استکان چای و لباس هایمان و دکوراسیون خانه هم که همان همیشگی است و تکراری، با این وضعیت مالی تنوعی نمیشه داد?طولی نکشید که خودم را در حال تمیزکاری و دستمال کشی دیدم ، تمام اسباب بازیها جمع و جور شدند و خانه برق افتاد . منو دو عدد فینگیلی حسابی انرژی گذاشتیم . خب دخترک ریسه های رنگی دور تابلو فرش روی دیوار خانه را روشن کرد .من هم راجع به انتخاب شام و کیک فکر کردم و تصمیم گرفتم یه شام سبک و راحت درست کنم که چند وقتی بود درست نکرده بودم ، که آن عدسی بود و کیک هم تصمیم گرفتم کیک قهوه بپزم . خب از کیک قهوه هیچ تجربه ای نداشتم ، اما یک نگاه کلی به مواد لازم انداختم به جز شکلات تخته ای که صرفا برای تزیین کیک بود، همه در خانه موجود بود . خب من شروع کردم به آماده کردن مواد کیک تا وقت کم نیاورم ، آرام آرام۲ پیمانه آرد را با یک قاشق چایخوری بکینگ پودر مخلوط و دو بار الک کردم . در یک ظرف جداگانه یک پیمانه شکر ، ۳ عدد تخم مرغ و نصف قاشق چایخوری وانیل را با همزن زدم تا یک ترکیب کشدار کرم رنگ جذاب به دست آورم . من از بوی وانیل نگم براتون .بعد در این مرحله نصف پیمانه روغن و نصف پیمانه شیر را به این ترکیب اضافه و دوباره با همزن زدم . در همین حال ۳ قاشق غذا خوری قهوه را در ۳ قاشق غذا خوری آب حل کردم و روی بخار کتری گذاشتم تا قهوه حل شود و بعد اینکه سرد شد به ترکیبم اضافه کردم . حالا نوبت اضافه کردن آرد و بگینگ پودر در دو مرحله بود و در این مرحله کمی به آرامی هم زدم . الان مایع کیک ما آماده شده بود قالب کیک را روغن مالی کردم و کمی آرد پاشیدم .بعد هم سولاردام را روی دمای ۱۹۰ درجه روشن کردم از قبل و روی ۴۰ دقیقه گذاشتم که البته کیک من در ۳۳ دقیقه پخته بود . با خلال دندان امتحان کردم . خب ظاهر کیک که عالی شده بود همچنین بوی آن . یه پرتقال رو روی پوستش کمی با چاقو طراحی‌کردم و بعدش ۴ تا چایی ریختم کنارشم نخودچی کشمش و خرما و قند گذاشتم همه را روی‌میز چیدم . یک گلدان گرد شیشه ای داشتم که چندتا شاخه گل پتوس در اون گذاشته بودم .اون رو هم روی میز گذاشتم . خب راستی نگفتم تا کیک قهوه بپزه من دو پیمانه عدس و دوعدد سیر ، دو عدد پیاز کوچک ، یک سیب زمینی متوسط رو همه با هم گذاشتم پخت بعد با گوشت کوب برقی میکس کردم . البته همه ی عدس را میکس نکردم چون اینطوری زیر دندون میاد و باحال تره . در آخر هم کمی نمک ،فلفل ، زردچوبه و آبلیمو اضافه کردم و تمام . زنگ در به صدا درآمد و هر سه نفر به استقبال همسرم رفتیم .همسرم قبل از سلام پرسید کیک پختی ؟کمی هم لبخند در صورتش آمد تا انرژی خانه را دید خیلی خوشحال و شکرگزار شد . نان داغ مشهدی خریده بود . نان ها را با قیچی چند تکه کردم و در سبد نان چیدم و عدسی را در کاسه ها ریختم و سر سفره آوردم جایتان سبز بعد از چند روز برنج خوری واقعا مزه داد .سبک و خوشمزه . راستی ما مزه ی کیک قهوه و بافت آن را پسندیدیم و من به شما هم پخت این کیک را پیشنهاد میکنم . به این صورت و با این سادگی خودمان حال خودمان را خوب کردیم ?. sorayasorayaSat, 05 Dec 2020 13:08:34 +0330https://virgool.ir/@soraya3.99/تولدم-مبارک-brrbmqyzhbgyگسلام ، سرآغاز هر کلام . امروز یه جشن داریم. یه جشن ساده و کوچک . حضور شما را هم در این جشن خوش آمد میگویم . واقعیتش من یک بار در زندگی متولد نشدم بلکه با به دنیا آمدن فرزندانم نیز دوباره و دوباره متولد شدم . روزای خاص و به یادماندنی ....و خداروشاکرم بابت این گلهای زیبا..از تولد خودم اطلاعات زیادی در دست ندارم ، ولی از دو تولد بعدیم چرا ، حرفای زیادی دارم . کلی شور و هیجان واسه دیدن عشقای زندگیم داشتم ، از دیدنشون کلی انرژی و آرامش گرفتم ، و با اومدنشون زندگی واسم بهشت شد و همه ی تنبلی ها و انرژی های منفی و عادت های بد با اومدن این گلها از زندگی من رخت بربستند . روزایی که مثل عسل شیرین بودند و هستند ، حتی یادآوری اون روزا هم وجودمو سرشار از عشق میکنه .و تپش قلبمو بالا میبره و حالا بخش جدانشدنی قلبم شدند . و اما من یک بار دیگر هم متولد شدم! و آن روز شروع نوشتن بود ، من که عاشق نوشتن بودم و هستم بالاخره باید از یه جایی شروع میکردم ، با یک شور خاصی قلم در دست گرفتم و به خودم این امید رو دادم که باید بنویسم و براتون نگم این تولد آخری من چقدر قشنگ و رمانتیک بود ، به بیانی تازه، خودمو پیدا کردم فکر کردن راجع به سوالاتی مثل اصلا من کی هستم ؟از چی خوشم میاد ، از چی بدم میاد ؟ به کجا میخواهم برسم ؟شما رو نمیدونم ولی من اعتقاد دارم آدما چند بار به دنیا میان و شاید چند بار هم از دنیا برن که من کاری به از دنیا رفتن ندارم اینجا . وقتی صحبت از رویای ۱۵ ساله ی من به میون میاد ، فقط باید انرژیها مثبت باشه ، شادی باشه ، نشاط باشه .من فکرشم نمیکردم که بتونم روزانه نویسی کنم .چون من آدم آهسته و پیوسته نبودم و اتفاقا برعکس تند برو تند برو برو .... حالا بشین بشین بشین بودم ! یعنی به کم راضی نمیشدم و هیچ وقت هم به جایگاهی که دلم میخواست نمیرسیدم ! دقیقا مصداق برعکس این شعر بودم ‌: رهرو آن نیست که گه تند و گهی خسته رود ....البته اینم بگم از این به بعد دیگه اینجوری نیستم و تا حالا این مدلی بودم ?ورژن بعدی من حتما بهتر خواهد بود و رو به جلو انشالله ...درسته که هرکسی یه استعداد و یه علاقه ی خاصی داره منم علاقه ی خودم رو در نوشتن دیدم . خلاصه در تولد امسال بهترین هدیه برایم نوشتن بود و خوشحالم که حرفهایم بر روی کاغذ مینشینند ‌و دیگر در ته گلویم نمی مانند و امسال با تمام عجایب و غرائبش برای من این خوبی را داشت و تولدم را مبارک کرد . دنیای درونم با تمام وجود دوستت دارم...تولد نوشتنم با بوی قلم و کاغذ و جوهر مبارکککککک sorayasorayaWed, 26 Aug 2020 14:22:24 +0430https://virgool.ir/@soraya3.99/دلم-mlvangkgoirwمن همیشه به این دل نازکم بدهکارم دلم همیشه با من راه میاید ، اما من چی؟ همیشه نادیده میگیرمش ! همیشه یه بهانه ای پیدا میکنم که نبینمش !خیلی بی رحمم ؟ شایدم کمی خجالتی ام! شاید عجول بودن باعث این ندیدن میشود .نمیدونم من همیشه میخوام به حرف دلم توجه کنم ، ولی متاسفانه همیشه کمی دیر میشود . شاید اگر تعریف از خود نباشد بتوانم مهربانی را هم جزو دلایل ندیدن دلم به حساب بیاورم . حالا این دلایل را مفصل براتون توضیح میدم .بی رحمی : واسه زمانیکه دلم یه چیزی میگه ، یه چیزی میخواد ولی من مثل یه دیکتاتور جلوشو میگیرم و قاطع میگم نه . مثلا نمونه اش موقع خرید یا استراحت که احساس خوبی بهم دست میده سعی میکنم با دلم نرم جلو تا کلاه سرم نره و اتفاقاَََ... خجالتی بودن و امان از دست این حس ، من که داغون شدم از بس حرف رو دلم موند . حرمت نگه داشتن و حرف شنیدن و ترسیدن از قضاوت مردم و اینکه الان اونا چه فکری میکنن .هیس عیبه ، زشته ، یعنی چی اصن .ببین عرف چیه . ابراز وجود دیگه چیه ؟بروز احساسات چه معنی داره ، ببین یه وقت بی احترامی نکنی به کسی .صداتو بلند نکنی! فقط احترام و ادب داشته باش ! خیلی مهمه .هر چی بهت گفتم فقط بگو چشم آفرین دخترکم . عجول بودن . زود باش کارها همینطوری رو هم تلنبار شدن .کلی کار داریم واسه انجام دادن . الان مهمونا میرسن . کاراتو به موقع و خوب انجام بده . برنامه ریزی کن . دلم چی میگه؟ اصلا حال کار کردن نداره ! مجبورم . میفهمی ؟ تازه اصلا دلم نمیخواد بعضیا رو ببینه ولی من چی ؟ صورتک لبخند و رضایت بر صورتم گرفته ام ! همه چی آرومه من چقد خوشحالم !منو ببخش دل قشنگم تو . تو همیشه راست میگفتی و میگی ولی من من مجبورم . میشه ناراحت نشی ؟ حالا بریم سراغ مهربونی که چگونه باعث میشه من دلمو نبینم؟؟؟ اینجوری ...آخی فلانی درست میگه حق با اونه .ببین چقدر قیافه اش دوست داشتنیه! ببین چقدر آدم خوبیه! اجازه بده ببینم اصلا حرفش چیه . چی میگه، چی میخواد، اگه شدنیه بهش بدیم بره چه اشکال داره تازه ثواب هم میکنیم ! دل یه مومن شاد میشه ...حالا دل من : پس من چی ؟ منم حرف دارم، منم نظر دارم، منم مهمم،منم میفهمم فقط خودم زبون ندارم ، دارم بتو میگم که بدونی ، تو هم که اصلا حواست به ما نیست . مردم شانس دارن والا . واقعا چرا حواست به خودت نیس ؟این اسمش احترام نیست ، ببخشیدا اسمش نادونیه ، خودکم بینیه . بابا پوسیدم بخدا، منو بردار ببر یه جا ، این رفتار ها و احساساتتم لطفا اگه میشه همینجا جا بذار . منم قول میدم یه دل نه صد دل واست آواز بخونم و واست ساز بزنم !ببین تو چقدر منو دست کم گرفتی ! من این کارا رو هم بلدم و تو نمیدونستی!sorayasorayaFri, 14 Aug 2020 01:23:18 +0430https://virgool.ir/@soraya3.99/زندگی-نکردن-با-کرونا-ih4wqxvyryhqهمین اول کاری بگم کرونا بری که دیگه برنگردی نه بخاطر خونه نشین کردنمون که این قسمت خیلی هم بد نبود در این ماجرا، بلکه بخاطر دور کردن ما از عزیزانمون که حسرت یک لحظه کنار هم نشستن و یه چای خشک و خالی با هم خوردن رو ، رو دل ما گذاشتی . تحمل این دوری به مراتب سخت تر از تحمل خود کرونا بود ولی خب چاره ای هم نداشتیم . واقعیتش اینجانب از همون لحظه ای که شنیدم این اسمشو نیار به مملکت ما پا گذاشته ، تلاش کردم این قضیه رو هیجانی و با دید مثبت نگاه کنم. گفتم شاید ما در گذشته غفلت هایی در زندگی داشته ایم که دقیقا همین الان زمان جبرانش هست . غفلت هایی ازجنس خانواده ، خودمان وتنهایی هایمان ، استراحتمان ،اطرافیانمان ، حتی غفلت از خانه ی خودمان مثلا همین محیط خانه رو چطوری میشود سرحال و پرانرژی نگه داشت یا چگونه می شود قدر داشته های کوچک در زندگی را دانست؟ مثلا من خودم چندتا گل آپارتمانی خریدم، خرابی های منزل را تعمیر کردم و یه سری بشقاب چینی و سفالی خریدم به دیوار روبه رویی ام زدم ، دقیقا مقابل مبلی که اغلب اوقات خود را روی آن سپری میکنم .بعدش وسایلم رو مرتب کردم دستی به سر و روی اتاق ها کشیدم .با خودم گفتم از کجا معلوم شاید من هم کرونا گرفته باشم یه دفعه خدایی نا خواسته من هم دست از این جهان شستم ، زشت است کسی بیاید خانه ی مرا این طور ببیند.آخر فرزندانم چگونه این همه ریخت و پاش را جمع کنند من خیلی اونها رو مامانی بار آوردم .اونا خسته میشوند و گناه دارند و از این حرفها .خلاصه در ادامه ی صحبت قبلی ام بگویم که همچنان دنبال تکه های گم شده پازل زندگی ام میگشتم رسیدم به وقت گذرانی با اعضای خانواده ام ، صحبتهای ناگفته و مانده ، سر آن صحبتها را دست گرفته و با زبان محترمانه ادامه دادم تا به سرانجام رساندم که تعدادی از این صحبتها همان بهتر که نیمه کاره رها شده بود چون من هرچه تلاش کردم به هیچ سرانجامی نرسیدند . روزی هم چند ساعتی گپ انگیزشی و روانشناسی با فامیل داشتم و آنها را به زدن ماسک و دستکش و استفاده از ضد عفونی کننده دعوت میکردم. بازار دمنوش ها هم که دیگرحسابی در خانه ی ما گرم شد .... لیوانی پس از لیوان دیگر می آمد . بعضی چیزا اولش داشت خوب و آرام پیش میرفت یه دفعه خیلی گازشو گرفت . مثلا رفتار منو همسرم و بچه هام و همسایه هام .اولش همه چی آروم بود ولی بعدش دور تند شد همه چی ...تا جایی که چشم دیدن همدیگر را نداشتیم ...مثلا غذا پختن تا یه جایی هروز یه غذای خوشمزه با تنوع بالا میپختم ولی خب از یه جایی به بعد احساس کردم تو یه رستوران استخدام شدم و بهم بر خورد . دیگه بعدش تخم مرغ وروش های مختلف پخت اونو جایگزین کردم . تو تمیزکاری هم اولش خیلی کمال طلب شدم ساعت ها جمع و جور میکردم .و همه چیز سرجای خودش بود تا اینکه احساس کوزت بودن بهم دست داد و آرتروز دست و گردن و دیسک کمر، سرانجام این کمال طلبی شد . که باعث شد برنامه تمیزکاری جور دیگری ادامه پیدا کند لابد میپرسید چطوری ؟ باید بگم من تصمیم گرفتم ازصبح استراحت کنم و آخر شبا یک ساعت جمع و جور کنم چون دیدم بیشتر از اینکه کرونا جان منو بگیره این تمیزکاری بلای جانم شده بود که سریعا به روال سابق برگشتم .رعایت فاصله ی اجتماعی هم اولش خیلی خوب بود . مهمونی اصلا و ابدا نمیرفتیم ولی بعدش که دلمون پوسید و افسردگی به مراتب نزدیک تر از کرونا شد کم کم شروع به آمد و رفت کردیم و نسبت به دوستامون خوش بین شدیم وگفتیم اینا که اصلا معلومه کرونا ندارند مثل خودمون اهل رعایت بهداشت هستن ، خب نمودار رعایت همه ی موارد شبیه به یک کوه شد، اولش خیلی زیاد رعایت و توجه کردیم ولی به اوج رعایت که رسید نمودار دوباره با شیب زیاد پایین اومد. الان که میبینم‌ انقدر کرونا اوج گرفته خداروشکر میکنم که بهش مبتلا نشدم چون خیلی تو دلش بودم و حسابی بیخیال شده بودم .الانم خیلی دلم زندگی معمولی میخواد مخصوصا یه سفارش غذا بدون استرس و نگرانی...sorayasorayaFri, 24 Jul 2020 01:49:05 +0430https://virgool.ir/@soraya3.99/رویای-کودکی-kvbtxp2aleznبه نام خدا ☘گاهی اوقات مینشینم و با خودم فکر میکنم ، میرم به کودکیم ، به فصل بهار میرسم ، دوباره خودمو وسط دشتها میبینم ، یه دختر با یه بلیز و دامن کوتاه .من تنها نیستم ، دوستم هم آمده ، همین جاست . دوان دوان از دشتی به دشت دیگه میریم و صدای خنده ها ی ما تو این دشتها می پیچه ....بهار خانوم ، دامن پر گلشو واسه ما باز کرده و گل تعارف میکنه ، ما هم زرنگی می کنیم و همه ی گلاشو میچینیم ...گلای ریز سفید و پنج پر ، گلای ریز بنفش ، و زرد رنگ ،این همه قشنگی واسه خانم بهاره دیگه ....ابرای رام و سفید بالا سرمون هستن ، زیر پامون هم فرش سبز گل گلی ، خدایا شکرت به این سقف و فرش و حال خوب .مشاممون سرشار از اکسیژن تازه میشه . حالا منو دوستم و بهار دستامونو بهم دادیم . هر کدوم هم یه بغل گل داریم. بهار داره تو گوشمون زمزمه میکنه...تا ابد خوشحال باش ، در لحظه باش ، گل لبخند بر لبت باشه ، و قلبت بزرگگگگ و پر از امید باشه ،یاد شعر وحشی بافقی افتادم :بهار آمد و گشت عالم گلستان خوشا وقت بلبل خوشا وقت بستان .گله ی گوسفندان و آرامش چوپان نگاه ما رو دزدید . گوسفندان چنان در آرامش علف میخورند انگار ملالی جز چریدن ندارند!چوپان مهربان به ما میگوید اگر اهل خوردن شبدر هستید کمی جلوتر دست راست یه نفر شبدر وقف کرده میتونید برید و بخورید! و ما دو متر بالا میپریم و و خوشحال و ذوق زده در چشم هم نگاه میکنیم و فقط میدویم ....کلاغها آرام و خاموش بالای سرمان پرواز میکنند و ما ... ما در میان شبدرها نشسته و با ولع مشغول خوردن شبدر جان هستیم .لطفا با همین ژست از منو دوستم عکس بگیرید و بدون ادیت آنرا به اشتراک بگذارید!sorayasorayaMon, 29 Jun 2020 08:56:40 +0430