<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های soolmaz.asldini</title><link>https://virgool.ir/feed/@soolmaz.asldini</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-11 06:41:01</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/179053/avatar/kujvu5.png</url><title>soolmaz.asldini</title><link>https://virgool.ir/@soolmaz.asldini</link></image><item><title>دهکده‌ی فروردین</title><link>https://virgool.ir/@soolmaz.asldini/دهکده-ی-فروردین-wf8dekyvpynq</link><description>روز طولانی و طاقت‌فرسایی را در منطقه‌ی گرم وکویری اطراف اردکان پشت سر گذاشته‌ایم پاهایمان از تکرار بالارفتن از پله‌های مرتفع بناهای متروکه و تمام تنمان از تکان‌های پی‌در‌پی چند روزه در جاده‌های خاکی و بیراهه ناله سرداده. روزی غبارآلود است و دانه‌های شن و ماسه را لابلای موهایم احساس می‌کنم. در آخرین بازدیدِ روز، بر بالای کاروانسرای سنگی کوچکی ایستاده‌ام که بدعهدی زمانه غزل خداحافظیش را خوانده و محکوم به زوالش کرده  دستانم را تاجایی که میشود کش می‌آورم و نفس عمیقی می‌کشم  حالا دیگر وقت استراحت و اقامت است اما کجا؟! در دنج‌گوشه‌ی کوچکی در آغوش کوه مقابل که از همین‌جایی که ایستاده‌ام پیداست  ترجیح می‌دهم مسیر را پیاده طی کنم . به راه می‌افتم و در آن دشت عریان به سمتش قدم برمی‌دارم، قدم‌هایم تندتر می‌شود تندتر و تندتر ...صدای ضربان قلبم را در سرم احساس می‌کنم .خستگی را فراموش کرده‌ام دریافتی پرشور از طبیعت بکر اطرافم مرا از درون شورانده است  آخ از این کویر و سحرش! شگفتا از اقلیمی چنین خشک و چنین خشن که این‌چنین زیباست! زیبایی، وحشی و سرکش با روحی گدازان و رام‌نشدنی با لب‌هایی تشنه و بوسه‌طلب و چشمانی که خیره شدن در آن محال است  راه طولانی برایم کوتاه می‌شود و به اقامتگاه می‌رسم نامش دهکده‌ی فروردین است و به ‌راستی که مانند گل بهاری لطیف و کوچکی است که بر سینه‌ی پیراهن کرباس کویر سنجاق کرده‌باشند  زوجی مهربان و خوش‌برخورد به استقبالمان می‌آیند و پشت سرشان ماده‌سگی دوست‌داشتنی با چهار توله‌ی بازیگوش ذوق‌زده به پر و پایمان می‌پیچند  فضا صمیمی و باصفا است با استراحتگاه‌هایی به شکل خیمه در میان درختانی که فانوسک‌های قرمز گلنار بر آن‌ها آویخته‌است  رو به غروب است و نسیم ملسی تب پنهان کویر را می‌نشاند .سکوت و آرامش مطبوعی لذتی وصف‌ناشدنی به روانمان هدیه می‌دهد  بوی آتش و مرغ‌های درسته و شکم‌پری که در تنور بریان می‌شوند اشتهابرانگیز است  در فکر این هستم نانی که صبح، قرار است در این تنور پخته شود چه عطر و بویی باید داشته باشد!!!  </description><category>soolmaz.asldini</category><author>soolmaz.asldini</author><pubDate>Wed, 19 May 2021 15:43:20 +0430</pubDate></item></channel></rss>