<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های soheil mizani</title><link>https://virgool.ir/feed/@soheilmizani</link><description></description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 22:30:57</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/62455/avatar/avatar.png</url><title>soheil mizani</title><link>https://virgool.ir/@soheilmizani</link></image><item><title>بیکاری، زمان از دست رفته</title><link>https://virgool.ir/@soheilmizani/بیکاری-زمان-از-دست-رفته-rtznkejavwku</link><description>طی سالهای کاری که داشتم با توجه به حجم کارها و گرفتاری های روزمره کاری و ماموریت های متعدد به شهرهای مختلف، نیاز به مطالعه و نوشتن و شرکت در جلسات و هزاران کار دیگر، همیشه به این فکر می کردم که اگر روزی زمان آزادی داشته باشم چه کارهایی که انجام نخواهم داد و چه موفقیت هایی که برای خودم فراهم نخواهم کرد.چه مهارت ها و دانشی که فرا خواهم گرفت و چه فعالیت هایی که خواهم کرد.چه جاهایی که برای مسافرت خواهم رفت و چه فیلم ها و یا موسیقی هایی که خواهم شنید.موزه هایی که تا کنون ندیده ام را خواهم دید و شعر و ادب و نقاشی.اما وقتی زمان بیکاری رسید، وقتی که وقت پیدا کردم، فهمیدم آنچه که ندارم همت و انگیزه شخصی انجام کارها  است نه محدودیت زمانی.الان از صبح تا شب بیکار هستم. نه هیچ کاری برای خودم تعریف کرده ام و نه هیچ کدام از آن کارهایی را که روزی بخاطر محدودیت در زمان انجام نمی دادم امروز در حال انجام آنها هستم.روز های بیکاری با بیکاری می گذرد و با شمردن ساعت ها برای تمام شدن روز.</description><category>soheil mizani</category><author>soheil mizani</author><pubDate>Sun, 04 Jul 2021 12:06:58 +0430</pubDate></item></channel></rss>