https://virgool.ir/feed/@sobhearezoofa2026-11-11 16:07:13https://files.virgool.ir/upload/users/83385/avatar/GqzXQk.pnghttps://virgool.ir/@sobhearezoohttps://virgool.ir/@sobhearezoo/شیطان-رجیم-bu3qrpvwty6qگفتم که سمع و نظرم باش /// گفتی چون نیست نظری در بصرت پس چرا باشم در سمع و نظرت.گفتم که بلبل باغم باش... وقت سحر تو ملکوت نگاهم باشنگاه دریغ ساختی وز من بیچاره عجب ساختی این ویرانه ی آوار راچون صبح شد.. آوار شدم.. من به تیغ کمان خورشید که ویران شدم.تو به بهار آمدی و در خزان رفتی.تو مرغ باغ ملکوتم بودی..؟ یا که طاووس رانده شده، شیطان رجیمم بودی؟یک اصفهانی در نصف جهانیک اصفهانی در نصف جهانThu, 07 May 2020 04:59:04 +0430https://virgool.ir/@sobhearezoo/فتح-قله-اینقدرا-هم-مهم-نیست-esja6jjp6texامروز سر جلسه دفاع تز یه دانشجوی کارشناسی ارشد به عنوان استاد راهنمای اصلیش بودم. تزش چیز دندون گیری نبود ولی خب تلاششو کرده بود که یه تز خوبو جمع و جور کنه. به زبان انگلیسی نوشتن و اینکه اگه از جایی کپی کرده باشی افشا میشه کارو خیلی سخت میکنه. یه ربع قبل از شروع دفاع به عادت همیشه زودتر رفتم محل ازمون. داشت تمرین میکرد. وقتی منو دید خوشو بش متعارف و ایستاد تا بشینم. همیشه من اونطرف میز بودم و منتظر بودم تا استاد بشینه. توی تمام اون سالها با خودم تکرار میکردم که دانشجو را تا قبل امتحان حسابی سخت بگیرم بهش ولی از لحظه امتحان دیگه متوقف بشه...همیشه میگفتم ببین چقدر دلت میخواد الان استادت بهت لبخند بزنه یادت باشه تو ولی اینکارو بکنی.. وقتی نشستم حال دخترکوچولوشو پرسیدم که گفت یدونه دیگه هم تو راهه.. قراره برگرده به شهرشون و توی کارخونه کوچولویی که باباش تازه تاسیس کرده کمکش بده... دفاع تموم شد. بنظرم که ارایه خوبی هم داشت. اصلا استرس نداشت. اما مشکل از وقتی شروع شد که جلسه دفاعو ترک کرد تا در مورد نمره بحث کنیم. به تزش خیلی ایراد وارد کردند منو یکی دیگه مدام ازش دفاع میکردیم ولی خب نمیشد که بگیم نه. نهایتا وقتی وارد اتاق شد و نمره اش را شنید صورتش گره خورد توی هم. چونه اش جمع شد و سعی کرد که بغضشو فرو ببره و جلوی گریه اشو بگیره. نمیدونم نمره چیه ولی خوب یادمه که براش سالها جنگیدم. هیچ وقت راضی نبودم. همیشه گفتم این اون نیست. باز جنگیدم. حتی وقتی به قله ای می رسیدم که براش از دشتو دامنه بالا رفته بودم باز میگفتم این قله ای نیست که تحمل منو داشته باشه و دوباره از نو میجنگیدم..با سقوط اون هواپیما الان میگم به جای فتح قله بهتره از گل های دشت لذت ببرم. یا علی مدد.. سما/ دیوار چین. 20 ژانویه 2020یک اصفهانی در نصف جهانیک اصفهانی در نصف جهانMon, 20 Jan 2020 20:08:27 +0330https://virgool.ir/@sobhearezoo/سیاهی-ویرگول-zzamagwsqbrmحتی ویرگول هم لوگوشو مشکی کرده. حالا یا جوهر آبیش تموم شده یا واقعا مشکی کرده. بگذریم. اومده بودم بنویسم و حرف بزنم که با دیدن لوگوی سیاه ویرگول همه چی یادم رفت. غمو درد.. شده ممد حیات ما. حالا درسته که مفرح ذاتمون نیست ولی عموما ما همینکه زنده ایم خودش خیلیه. خزعبل نویس بودنو از غم نوشتن سخته؛ ولی دردو غمو ننویسی اون تورو مینویسه. باید زیست حالا یا نباتی یا یا هرچی.. در واقع راه حلی جز این نیست. روحشون شاد. سما/ دی ماه یکهزارو سیصد نودوهشتیک اصفهانی در نصف جهانیک اصفهانی در نصف جهانMon, 20 Jan 2020 19:54:42 +0330https://virgool.ir/@sobhearezoo/رویای-سوخته-bl5dtohmtse6از اونجایی که فرار کردن یک خطای استراتژیکه، همزمان با آن اعتراف کردن هم یک خطای دیگه است... مقدمه ای بر سرگذشت آنچه گذشت. همینطور که داشتم می نوشتم، دیدم سرشو آورد جلو و گفت داری به فارسی می نویسی؟! با لبخند بهش گفتم پس بالاخره فرق بین عربی و فارسی را تونستی تشخیص بدی! قهوه را گذاشت روی میزو رفت سمت بالکن ایستاد. نمای روبروی بالکن یه پارک جمع و جوره که وسطش یه میدونه و اطراف میدون را درخت های اقاقیا احاطه کرده. لابه لای درختا هم بوته های گلهای کاغذی خودنمایی میکنه. رنگهاش اینقدر دل فریب هست که زیر درخشش آفتاب نتونی ازش دل بکنی. همینطور که داشتم از پشت سر نگاش میکردم، آروم برگشت تا یه سوالی بپرسه. متوجه شد که بهش خیره شده بودم. همزمان با چرخیدنش پرتوهای نور انگار که به زیباییش حسادت کرده باشند، سر نیزه های تیز عنادشون را فرو کردند توی چشمام. با دست جلوی نورو گرفتمو گفتم: جانم آنا جان چی میخواستی بگی؟... با شک و تردید پرسید: داشتی برای دوست دختر قبلیت به فارسی نامه می نوشتی؟ بهتم زد.. این چه سوالی بود که ازم داره می پرسه! ... با تعجب گفتم چرا این فکر به ذهنت رسیده؟ در فاصله ی بین سوالم تا پاسخش، پیش خودم میگفتم آنا.. آنای عزیزم چرا این سوالو میپرسی؟ آخه چرا.. که آنا در حالیکه با دوتا دستش کاپ بزرگ قهوشو گرفته بودو اونو تا نزدیکی های بینی و چشماش برده بود زیر لب گفت موقع نوشتنش خیلی دوست داشتنی شده بودی. انگار که داری برا کسی نامه مینویسی که سالهاست نامه می نویسی. خندیدم. اینقدر قهقه زدم که نزدیک بود از صندلی بخورم زمین. ۶ ژانویه 2020‍/ 16 دی ماه یکهزاروسیصد نودوهشت.نمیدونم اینجا کجاست. شاید سیارک ب ۲۱۳ یا شاید در همسایگی یکی از سیارک های مسافر کوچولو. یک اصفهانی در نصف جهانیک اصفهانی در نصف جهانMon, 06 Jan 2020 18:56:45 +0330https://virgool.ir/@sobhearezoo/من-نه-آنم-که-آنم-xxcodcde5nflمشکلم اینه نه سیاسی نویسم نه حرف خاصی دارم برا نوشتن. ولی انگار بغض هست. بغضی که موج کلمات هم نمیتونه به سدی که حصار شده.. نفوذ کنه. من امروز خسته تر از آنی هستم که بتوانم نهال امید و آرزو را باز آبیاری کنم. من امروز دل شکسته تر از آنی هستم که باز عاشقی کنم. من امروز آدم دیروزی نیستم که فریاد میزدم و دم از امید می دادم. همه ی اینها را شاید هزار بار با خودم مرور می کنم و در نهایت باز به خودم میگم آفرین. حالا که چی؟ زندگی متوقف نمیشه. زندگی دسته ی زنگ زده ی در خانه ای است که هر بار ممکنه از هم فرو بپاشه. زندگی برگ آویزان درختی است که با وزش هر بادی ممکنه قهر کنه و از شاخه کنده بشه. اما در واقع اینها معانی مسخره ای از زندگی است که ذهن پراز یاس و ناامیدی تعریف میکنه. زندگی در واقع صحنه ایست یکتا.. زندگی پرده ای است از نمایش بی نظیر و هنرمندانه ی ما. زندگی دشتی است وسیع سراسر سبز این سو به آبشار و آن سو به دشتی پر از لاله های رنگارنگ. چکاوکانی سر مست از شبنم برگ درختان، آرمیده در تلالو درخشش نور خورشید. زندگی همان گیلاس آویزان از لابلای برگهای درخت است و منتظر یک اشارت تو تا شیرینی وجودش در عمق نگاهت اطراق کند.. ما لشگر یاسیم یا سرباز شکست خورده میدان پر از درد.. ما آدمیانی هستیم فراری از قهر خدایی که از خشم مارو به تبعیدگاه فرستاده. ما دل آویزیم به یک لبخند معشوق ما محتاجیم به یک آغوش پر از مهر محبوب... چاره چیست.. در این بزم ما به جام بلا هم آری گفته ایم.سما/۳/دسامبر/ نورنبرگ یک اصفهانی در نصف جهانیک اصفهانی در نصف جهانTue, 03 Dec 2019 19:32:54 +0330https://virgool.ir/@sobhearezoo/دورهمی-hfvtbilzskffاین چند وقت میخواستم بیام یه مطلبی بنویسم که همزمان شد با این اتفاقات.. اینقدر جنس درگیری ذهنیمون متفاوت شد و حال دلمون شد غروب یروز عصرجمعه که از قضا پاییزی هم هست که اصلا دلو دماغی برا کسی نموند.. نکته اول در مورد نگارشمه: واقعیت اینکه من هیچ علاقه ای به پیروی از سبک و سیاق هیچ نویسنده ای ندارم. شاید متن خزعبل بنویسم شاید متن ساده و روان.. فی الواقع من آنچه که ذهنم در لحظه می تراود همی، همونو میارم رو صفحه نمایشگر. البت ( نه البته) که در ادامه سعی به اصلاحش میکنم و هر ازچندی هم منصرف میشم از انتشارش. دوم اینکه چرا از اونجا کندم اومدم اینجا: صرفا بخاطر این بود من آدرس اون یکی را توی توییترم گذاشته بودم و مخاطب با خوندنش سعی میکرد به نتیجه ی خاصی از احوالم برسه و الخ.. دیدم بهتره از اونجا رها بشم. این مدت هم احساس پوچی میکردم توی نوشتن.. در واقع از نوشتن لذت نمی بردم. برا همین ننوشتم. وقتی می نویسم اگه بهم آرامشی نده اصلا منتشرش نمی کنم.. بخصوص در مورد داستان های آنا.. بنظرم چهار یا پنج تا نوشتم که منتشر نشد.. ببخشید سرتونو درد آوردم.. ساحل یخچال طبیعی عمم اینا/25/نوامبر/پنگوينیک اصفهانی در نصف جهانیک اصفهانی در نصف جهانMon, 25 Nov 2019 18:01:31 +0330https://virgool.ir/@sobhearezoo/من-در-دوجهان-غیر-تو-دلخواه-ندارم-jynorfxgxa5v من در دوجهان غیر تو دلخواه ندارم.یه ترانه از همای هست که با یلدا عباسی با هم میخونند. من در دوجهان غیر تو دلخواه ندارم.. آهنگ تو پیچیده در آواز دو تارم... در حسرت دیدار تو آنقدر خمارم.. آنقدر که شب تا به سحر گاهشمارمامیدوارم هرچه زودتر این محدودیت های اینترنتی و هم برطرف بشه. خیلی سخته بی خبری از مردم. یک اصفهانی در نصف جهانیک اصفهانی در نصف جهانTue, 19 Nov 2019 13:09:53 +0330https://virgool.ir/@sobhearezoo/نگین-گوشواره-zxfbchdcax7oسرم پایین بود و داشتم دنبال!!... اصلا یادم نیست چی بود.. چنگالش وقتی خورد کنار ظرف غذا به خودم اومدم.. داشت با دستمال اطراف دهانشو پاک میکرد که پرسید دنبال چی میگردی؟ یکم بهش نگاه کردمو آروم نگاهمو دزدیم..با چشمام داشتم سمت بشقاب روبروش را میدیدم این تصویرو خوب یادمه.... اینبار چنگالشو برداشت خیلی آروم زد به لبه ی جام و گفت واقعا حواست کجاست؟ همه ی این جملات را میشنیدم ولی اراده ای برا پاسخ دادن نداشتم.. صورتشو اورد جلوتر.. چشماشو درشت کرد و دست راستشو جلوی چشمام تکون داد... میشنوی چی میگم؟ راستش خسته شده بودم از اینکه نمیتونم جوابشو بدم.. لال شده بودم.. به سختی زبونمو چرخوندم گفتم آنا نمیدونم.. همینطور مات و مبهوت داشتم نگاهش میکردم. بهش گفتم ولی من این تصویرو قبلا دیده بودم گفت آها پس احیانا این تصویرو هم دیدی و لیوان آبو پاشید توی صورتم.. به خودم اومدم تازه فهمیدم چی شده.. با هیجان گفتم آنا یادته؟ یادته اونروز که رفته بودیم مسافرت تو به من گفتی یدونه از نگین های گوشواره ات گمشده.. چقدر دوستشون داشتی؟! همونایی که مادر بزرگت بهت داده بود! یه لحظه انگار نگین ها را دیدم. حواسم پرت شد داشتم تلاش میکردم پیداشون کنم. خندید و گفت واقعا میگی؟ گارسون که اومده بود نزدیک تر با وسواس خاصی گفت میتونم روی میزو تمیز کنم... ظرف غذام پر از آب شده بود و من تقریبا گرسنه بودم. پاشد از پشت میز و اومدم سمتم.. راستش هرکاری انتظار داشتم جز این کار... موقع بیرون اومدن از رستوران نسیم عصرگاهی ملایمی از سمت دریاچه می وزید شهر تقریبا از هیاهوی روزانه اش فاصله گرفته بود.. اونطرف تر دقیقا روبروی سینمای شهر یه کالسکه ایستاده بود.. خیلی عجیب بود. آنا گفت بیا بریم ببینیم چیه و منتظر جوابم نشدو دستمو کشید.. کالسکه سلطنتی بود.. رنگ فیروزه ای با چرخ هایی که روشون نقش تاج داشت. ولی هیچ کدوم از اعضای خانواده سلطنتی اینجا دیگه زندگی نمیکنند..... یک اصفهانی در نصف جهانیک اصفهانی در نصف جهانMon, 04 Nov 2019 20:17:13 +0330https://virgool.ir/@sobhearezoo/مسافر-کوچولو-euv57hdlg2mgنشستم به نوشتن داستان... یکمی تایپ میکنم بر میگردم به خوندنش از خودم می پرسم خب که چی..؟ خصوصیت غروب های جمعه یا چیه نمی دونم. البته حالم خوبه. ولی خستم. از یه پرزنت برگشتم. مغزم تعطیل شده. عکس پنگوين ها را باز گذاشتم. نمی تونستم خودمو به جز پنگوین ببینم. توی دنیای واقعی آدمها من یه پنگوین سرگردونم که یه روزی از اصفهان ساکمو بستم سوار طیاره شدم به مقصد یکی از گرمترین شهرهای اروپا.. از اونجا سوار قطاری شدم که روی ریل بود.. قطار شروع به حرکت کرد و هر از چندگاهی برای استراحت توی ایستگاه هایی که عشقش میکشه می ایسته. منم می پرم از قطار پایین تا بیرون ایستگاه نرفته باز قطار سوت میزنه که یعنی جا نمونی.. هر بار به خودم میگم شهر قشنگیه.. دیگه برنگردم.. بذار بره این قطار.. یه مدت اینجا زندگی میکنم اگه دوست نداشتم باز... که دوباره قطار سوت میکشه.. پاهام میلرزه و سرعتمو به سمت قطار بیشتر میکنم.. سوت اخرو که میزنه میپرم سوار قطار میشم و با حسرت از پشت پنجره های راهرو حالا دیگه شهرو نگاه میکنم... با نا امیدی میرم روی صندلیم میشینم و منتظر تا ببینم قراره نفر بعدی کیه که بیاد توی این کوپه.. آدمای زیادی سوار و پیاده شدند.. از هرکسی یه چیزی یاد گرفتم.. حالا دیگه قطار حسابی از شهر دور شده و من هم فراموش کردم که حتی میخواستم توی این شهر زندگی کنم.. آروم سرمو تکیه میدم به پشتی صندلی قطارو سعی میکنم بخوابم.. یکم بخوابم... خیلی نیاز دارم بخوابم.. ایستگاه بعدی... یک نوامبر/ کوپه ی شماره ی ۱۲+۱/پنگوینیک اصفهانی در نصف جهانیک اصفهانی در نصف جهانFri, 01 Nov 2019 18:13:28 +0330https://virgool.ir/@sobhearezoo/باز-عنوان-می-خواد-z075lrqfvqxzقبلا می نوشتم اینجا ولی خب رفتم مثلا لباس گرگ به تن کنم بیام وسط گله ی گوسفندا..به این امید که کسی منو دیگه نشناسه. آخی.. چقدر هم که شما مثل ببعی ها مظلومین.. دلم سوخت براتون. با همه ی این تفاسیر من همونم و خب فعلا جایی برا کوچ کردن نداشتم. فی الواقع بودجه اشو نداشتم. یکی دو تا بنگاهی رفتم، ازشون پرسیدم گفتن با این بودجه همون ویرگول بنویسی بهتره... فلذا بیزحمت بیخ ریشتون یه جا خالی برا ما هم در نظر بگیرین. اینقدرا هم خلافیت ندارم که بخوام مدل نوشتنمو عوض کنم ولی این سری امیدوارم بهتر باشه. شبکه قول داده تایم پخش برنامه ها بیشتر باشه.. چقدر هم ننر می نویسم همین اول کار.. تقصیر من نیستا.. دارم امید حاجیلی گوش میدم. باید سعی کنم فاخر گوش بدم. خب زیادی خزعبلات ننویسم که یکی گذری رد شد نگه: ای خدا چرا دیگه ویرگول هم داره پر از خزوخیل میشه.. یاعلی مدد.. دهاتی/ ۲۷ اکتبر.یک اصفهانی در نصف جهانیک اصفهانی در نصف جهانSun, 27 Oct 2019 21:09:29 +0330