https://virgool.ir/feed/@so.gorbanifa2026-11-10 16:05:16https://files.virgool.ir/upload/users/4910359/avatar/zkOmGy.jpghttps://virgool.ir/@so.gorbanihttps://virgool.ir/@so.gorbani/دختر-وزیر-keidylf1zmxhپارت هفتم(از زبان آردین)درو بستمو سرمو زیر شیر آب بردم و آب سرد باز کردم و چشامو بستم میخواستم آب کمی حالمو جا بیارهعصابم بهم ریخته بود تصویر لباش جلو چشام نقش بست با حرص شیر آبو بستمو با پام ضربه ای به دیوار زدم وجدان: دیدی علاوه بر بامزه بودن چقدر بغلی و ناز و خوشگل بود؟اخمام بیشتر شد : خفه شو و همون طور با لباسای خیس بیرون رفتم (از زبان نیلا)موهامو کمی خشک کردم و یه بافت سفید آستین دار با یه دامن چرم قهوه ای پوشیدم و کلاه لبه دار قهوه ایمو طبق همیشه سرم کردمچشای خمارم به خاطر اینکه خوابم میومد خمار تر شده بودنفسی کشیدم و رفتم کتابخونه نگاهی اجمالی به سالن انداختم که چشمم رو آردین قفل شد دختری با قد متوسط و موهای عسلی با لباس پرنسسی روبه‌روی آردین ایستاده بودو بدنشو به طور ادا و اطوار گونه ای به طرفین تکون میداد آردینم......با یاد چن لحظه پیش سرخ شدم اخم غلیظی رو چهرش بود که با دیدن من غلیظ تر از حد معمولش شد شلوار بریچز مشکی با بلوز مشکی که بازم یه دکمه از بالا ازش باز بود و موهایی که خیس بودن و طبق همیشه چند تارش رو چشاش خودنمایی میکردن اب دهنمو قورت دادم ، چه جذاب شده بود با کاری که دختره کرد چشام گرد شد خودشو چسبوند به آردین و سرشو کمی برد جلو آردین با گذاشتن دستاش رو کمرش از بغلش کشید بیرون دختره رو که رایا کنارم ایستادگذرا نگاش کردم رایا آروم گفت: بیچاره آردین باز گیر این دختره افتاد و کسی نیس نجاتش بده با تعجب نگاش کردم : چرا؟ مگه همیشه اینکارو میکنه؟رایا: بله کار همیشگیش بود ، از وقتی با یکی از درباریا قرار میذاشت دیگه پیداش نبود حالا که رسوا شد و نتونست مخ اون پسره رو بزنه باز اومده چسبیده به آردین عجب رویی داره : کیه دختره؟رایا: بانو الیزا دختر امپراطور با تعجب دختره رو نگا کردم که یهویی برگشت طرفمون دختر ...خوشگلی بود ولی این دلیل نمیشه از زیباییش سو استفاده کنه...چه احمقانه و حماقت بار.با نشوندن لبخندی ژکوند رو لبم به طرفشون خیز برداشتم و به کجا کجا و نرو نرو گفتنای رایا اهمیت و واکنشی نشون ندادمروبه روشون استادم و تعظیم کوتاهی کردم جوری که غرور و اعتماد به نفس عمیقمو به رخ دختره کشیدم لبخندی زدم و دستمو لای بازوی آردین انداختم : اگه مشکلی نباشه من و جناب از حضورتون مرخص شیم ، بسیار خسته هستن و نیاز به استراحت دارن.و بدون درنگی آریدن رو به زور کشیدم که...الیزا: صب کن آب دهنمو قورت دادم و ایستادم الیزا: تو کی باشی که بخوای اونو با خودت ببری؟ چه با حرصم میگه برگشتم طرفش : فرض کنین یه دوست پوزخندی زد الیزا: خفه شو احمق حق نداری بدون اجازه من اونو ببری چه خودخواه : گفتم که خسته هستن و نیاز....با دادی که زد بی حرف بهش خیره شدم و تا عمق چشاش نفوذ کردم الیزا: میگم خفههه شووو چه آدم ضعیف و خودپسند و ..... ناپاکی.دیگه داشت رو مخم راه میرف دستمو از بازوش کشیدم بیرون و با اخم رفتم طرفش تا چیزی بارش کنم که ..دستی دور کمرم حلقه شد و کشیدتم عقب و چسبیدم..بهش با تعجب سرمو بردم عقب و با آردین روبه رو شدم با اخم گفت: ایشون راست میگن خستم و نیاز دارم استراحت کنم با اجازتون مرخص میشیم و دستمو گرفت و پیش صورت خشمگین الیزا و دهن باز مونده رایا به اتاق رفتیم همین که رسیدیم اتاق درو قفل کرد و پوفی کشید به دستامون نگا کردم و سریع دستمو کشیدم بیرون اهم اهمی کردم و قبل اینکه حرف بزنه سریع گفتم: خواستم کمی از محبتتو جبران کنم حالا مساوی شدیم تو منو نجات دادی منم تو رو و لبخند ژکوندی بهش زدم و پیش بدن مجسمه و چشای بی حسش رفتم اتاق مشترک.(از زبان راوی)از کتابخونه بیرون اومد و با حرص سرشو برگردوند عقب و دستشو با خشم مشت کرد خدمتکارش با دیدن چهره عصبانیش آروم گفت: چی شده بانو؟بدون توجه به خدمتکارش با حرص غرید: دختره بی چشم و رو نشونت میدم کی هستم ( از زبان نیلا)بعد از چندی از اتاق رفتم بیرون آردین و رایا نبودن ، دخترم رفته بود پوفی کشیدم و رو صندلی نشستم که خدمتکاری اومد داخلتعظیمی کرددختره: برا بانو لونا کتاب آشپزی میخواستم، لطفاً ببرین کاخشون با تعجب گفتم : بانو لونا؟لبخندی زد : همسر اول امپراطور دست پاچه گفتم : آها بله ببخشید چون تازه واردم نشناختم معذرت می‌خوام ، الان میبرم تعظیمی کرد و رفبرام جالب بود که چرا خودشون نمیبرن سرمو خاروندم یادم باشه از رایا بپرسم کتاب آشپزی رو برداشتم و طبق عادت با بغل کردن کتاب راه کاخ رو در پیش گرفتم البته بلد نبودم از افراد حاضر در کتابخونه پرسیدم وارد کاخ بانو لونا شدم که با دیدنشون تو حیاط ایستادمبا چند تا ندیمه داشتن پرتاب تیر بازی میکردن و لبخند کم جونی رو لبشون بود لبخندی رو لبم نشست و به طرفشون خیز برداشتم که بین راه ، یه بچه ۵ ساله خنده کنان داشت می‌دوید و خدمتکاری که به دنبالش بود کنار بانو لونا ایستادم که ..بچهه پشت بانو قایم شدن خدمتکاره لبشو محکم گاز گرف و با خجالت گف: ببخشید بانو الان میبرمش بانو لبخندی زد و دختر کوچولو رو از پشتش با گرفتن دست دخترک بیرون آورد گونشو بوسید و آروم گفت: مراقب باش وقتی میدووی نیفتی زمین اونوقت مامانت ناراحت میشه چه صدای دلنشین و مهربونی داشت دختر کوچولو خنده ی بامزه ای کرد که دندونای افتادش به نمایش گذاشته شدن دخترک با صدای بامزه ای گفت: چشم بانوخدمتکاره دوباره عذرخواهی کرد و با بغل کردن دخترش راه رو در پیش گرفبه ملکه خیره شدم که با اندوه بسیار به مادر و دختری که خنده کنان داشتن میرفتن خیره شده بودبه طور عجیبی اون اندوه سنگینی که داشتن تحمل میکردن رو حس میکردم و انگار قلبم داشت از کار میوفتاد امپراطور چه بیرحم بودن که دوباره نذاشتن طعم مادر شدن رو بچشن و باعث شد سالیان درازی چشممش به بچه های این اون باشه.سرشو برگردوند سمتم که تعظیمی کردم و کتابو به سمتش گرفتم : بانو کتابی که خواسته بودین رو آوردم کتابو گرفت و لبخندی زد: ممنون دخترم لبخندی زدم و خیره شدم بهش با متانت خاص و طوری که شایسته بود و نشون میداد یه بانوی تمام و کمال اشرافی هست کتابو باز کرد و شروع به نگاه کردن به تصویر داخل کتاب شد خدمتکار مخصوصش که همون معشوقه پنهانی رایا بود (حیه حیه) با تعجب و با چش و ابرو اومدن میگف برو دیگه یهویی بلند گفتم : ها ؟ آها اره بانو میخوایین کمی بهتون آشپزی یاد بدم؟ و دستامو رو هم قفل کردم و بهشون خیره شدم معشوقه رایا با دهن باز نگام کرد که لبخندی زدم و چند بار براش پلک پشت سر هم زدم و بعد خیره شدم به بانو کتابو بستت و نگام کرد سریع گفتم: البته جسارت نمیکنم بانوخنده ای کرد: مشکلی نیس باهام بیا با خوشحالی نگاش کردم که راه افتاد معشوقه رایا دستشو مشت کرد و جلو صورتم چن بار تکون داد اوهوو اصلا بهش نمیاد معشوقه رایا باشه اون آروم و این ...جنگی ووی چه بشنن ایناالبخند زنان با بانو وارد آشپزخونه شدیم یه ساعتی بود مشغول آشپزی بودیم اونقدر بانو رو خندونه بودم که ته دلم حس رضایت و شادی میکردم ولی ....سر و روم تعریف چندانی نداشت.(از زبان آردین)وارد کتابخانه شدم به شدت خسته بودم و خوابم میومد با نگام دنبال دختره گشتم ولی اثری ازش نیافتم با تعجب سمت کارکنان مرد رفتم : دختره کجاست؟همشون بلند شدن و تعظیمی کردن یکیشون گفت: قربان الان یه ساعتی میشه که اینجا نیستن با تعجب نگاش کردم: ینی چی؟مرده: یه ساعتی میشه که برای بانو لونا کتاب بردن ولی هنوز برنگشتن : چــــــی؟ یه ساعته؟سرشو تکون دادروانی شدم با این حرفش با دادی که زدم همشون سرشونو انداختن پایین : مگه نگفته بودم مراقبش باشین و اگه کمی دیر کرد بهم اطلاع بدین؟چیزی نگفتن همچنان با صدای بالا رفته گفتم: مگه کریـــن؟دستی تو موهام کشیدم اگه اتفاقی واسش میوفتاد جواب الیور رو چی میدادم؟سریع راه کاخ بانو لونا رو در پیش گرفتم ( از زبان نیلا)با لبای آویزون شده به لباسام و دست و صورتم که پر از آرد شده بود نگاه میکردم و بانو غش غش میخندید که ....با ورود ناگهانی آردین همه بهش چشم دوختیم و بانو به زور خندشونو جمع کردنبه سرعت اومد طرفم و دستمو گرف و این ور اون ورم کرد و سر از پامو نگا کرد آردین: چیزیت که نشده؟ سالمی؟ آسیبی ندیدی؟و خیره شد بهم با تعجب نگاش میکردم و همون طور با چهره وار رفته به بانو نگاه کردم مگه باید طوریم میشد؟ چیزی شده بود و من نمیدونستم؟با صدای شوک شده گفتم: برا چی باید آسیب ببینم؟ با بانو داشتیم اینجا آشپزی میکردیمدستمو ول کرد و چشاشو باز و بسته کرد و پوفی کشید یهو با دادی که زد چشامو بستم مطمئن بودم کر میشم آریدن: نباید یه اطلاعی بدی که دیر میای؟هـــــــــــا؟چشامو آروم باز کردم همچین وحشی شده بود که کارد میزدی خونش در نمیومد عقب ،عقب رفتنان آروم پشت بانو قایم شدم دستی به گردنش کشید داشتیم تو سکوت همو نگاه میکردیم که خنده بانو سکوت شکست با تعجب بهش نگاه کردیم دستشو زیر دلش گذاشت و پشت خنده هاش گفت : خدای من ...خیلی وقت بود ...که اینجوری ..نخندیده بودم وقتی خندش تموم شد دستشو بالا آورد و رو به آردین گفت: تا حالا این جوری نگران ندیده بودمت آریدن خان آریدن که انگار کمی آروم شده بود نفسی کشید: نگران نیستم بانو فقط از سر به هوایی بعضیا حرصم میگیره لبامو دادم تو دهن مبارکم بانو : نترس چیزیش نشده داشتیم اینجا با هم آشپری میکردیم به لطف اون کلی خندیدم و با کمکش شیرینیای خوشمزه ای درست کردیم آریدن: ببخشید اگه اذیتتون کرد و با اخم نگام کرد که شونه ای بالا انداختم بانو : اذیت که نه فقط ....با تعجب نگاش کردم بانو با چشایی خندون خیره شد بهم بانو : خیلی بامزس جـــان؟ بامزه؟ لبام کش رف چه حرف خوشحال کننده ای آریدن نگاهی گذرا بهم انداخت و ...نگاش رو لباسام ثابت موند آریدن: الان با این لباسا میخوای بری کتابخونه ؟نگاهی اجمالی به خودم انداختم : خب چشه؟با حرص و خشم گفآریدن: فقط چند ثانیه رو مخم راه نرو لبام ناخودآگاه کش رفتن و خنده بر روشون جوانه زد.بانو به آرومی دستمو گرف و رو به آردین گف بانو: کمی اینجا منتظر بمون الان میاییم و با خودش کشوندتم و وارد اتاقش شدیم با تعجب به اطراف نگاه کردم چه اتاق اشرافی و جالبی بود بانو : بیا اینو بپوش با قرار گرفتن لباسی مقابل چشمام به بانو خیره شدم و بعد به لباس چشام با دیدن لباسه برق زد چه زیبا و پرنسسی ، کرمی رنگ و گلدوزی شده با یقه هفت و آستینای بلند که رو مچش کش بود و بقیش مثل گل رز باز میشد با لبخندی به بانو نگاه کردم و با تعظیم کوتاهی رو بهشون گفتم: از لطف و محبتتون ممنونم ولی فک نکنم .. شایستگی پوشیدن همچین لباسی رو داشته باشم بانو لونا: اغراق نکن کمکت میکنم بپوشی و هلم داد تو یه اتاق کوچیک بندای پشت لباس رو برام بست و کلاه رو از سرم برداشت و با باز کردن کش ،موهام دورم ریخته شدن بانو لونا: خدای من چه موهای زیبا و نرمی برا چی اینارو داخل کلاه قایم کردی؟ لبخندی زدم : مامانم یه بار چیز جالبی بهم گفت با اینکه شاید خیلی مهم نباشه و بی اهمیت ولی خب برا من خیلی مهم شد بانو لونا: یعنی به خاطر اون موهاتو نشون نمیدی؟سری تکون دادم : مامانم یه بار گف موهات رو به هیچ مردی نشون نده، تا وقتی که یه آدمِ درست و حسابی عاشقت شه.اون‌موقع فقط برای اون بازشون کن. گف یادت باشه، مردها همیشه جذب موهای بلند و زیبا می‌شن و ازش تعریف می‌کنن، اما این تعریف‌ها فریبنده‌ست. مبادا ساده باشی و فکر کنی هر کسی که از زیباییِ ظاهرت تعریف کرد، همون آدمِ موندنیه.خیلی‌ها میان که فقط مجذوبِ این تارها می‌شن و وقتی دلشون رو زد، می‌رن. اما تو… نباید به خاطرِ رفتنِ هیچ‌کس، این موها رو کوتاه کنی یا خودت رو تغییر بدی. اون‌قدر صبر کن تا کسی پیدا شه که نه فقط برای زیبایی‌شون، بلکه برایِ تمامِ وجودت کنارت بمونه. کسی که حتی اگر روزی موهات هم مثل جوونیمون سفید شد، باز هم با همون نگاهِ اول بهت خیره بشه. برای اون‌جور آدمیه که باید موهات رو آزاد کنی… نه برای رهگذرهایِ بی‌مقدار.»مامانم برا موی بلند خیلی ارزش قائل بود و معتقد بود که بیشتر کسایی که موهاشونو کوتاه میکنن به خاطر اینه که کسی که خیلی عاشقش بودن موهاشونو میپرستیدن و بعد ترک شدن موی بلند براشون اهمیتی نداره و از موی خودشونم بیزار میشن به خاطر همین بهم میگف مواظب موهات باش و به هر مردی نشون نده ، البته کوتاه کردن هر مویی به معنای ترک شدن نیس»بانو لونا با لبخند کم رنگی دستمو گرفبانو لونا: میخوای برا همیشه پنهون کنی؟لبخندی زدم : خب نه بعد اینکه به هدفم رسیدم بازشون میکنم ، وقتی که مردی دید و تعریفی نکرد ازشون با تعجب نگام کرد بانو لونا: چه معیار جالبیسری تکون دادم بانو: من میرم بیرون توام آماده شو بیا تعظیمی کردم : چشم و رفت بیرون به اینه خیره شدم و چرخی زدم ، چه خوشگل شده بودم موهام تابی خوردن و این دلیل من بود برا باز نکردن موهام داشتم چرخ میزدم که ... با دیدن آردین تو چارچوب در ایستادم و پام سکندری خورد بدون حتی پلک زدنی خیره نگاش میکردم و قلبم رو صد بود آروم اومد طرفم و گوشه ای از موهامو تو دستش گرفخیره شدم به موی تو دستش اگه ...چیزی در مورد موهام نگه ...خیره خیره موهامو از نظر گذروند و بدون حرفی ...کشید کنار دم در بود که گف: بیرون منتظرمو رفت یه قدم رفتم عقب و دستمو رو قلبم گذاشتم DelvinDelvinTue, 21 Jul 2026 14:30:03 +0330https://virgool.ir/@so.gorbani/دختر-وزیر-aviwg3wtzb1uپارت ششمصب با صدای جیک جیک پرنده های پشت پنجره چشامو باز کردم و اولین واکنشی که نشون دادم به جای آردین نگاه کردم ولی انگار زود تر از من بیدار شده بود و رفته بود ، کش و قوسی به بدنم دادم و بعد از پوشیدن بلوز و دامن کرمی رنگ و گذاشتن کلاه لبه دار مشکی و با چرخ زدن به دور خودم جلو آینه لبخند گله گشادی به خودم زدم و رفتم بیرون ، صبونه آماده رو میز بود بعد خوردن رفتم کتابخونه فقط من و چن تا مرد میانسال پشت میز بودن چن ساعتی نشسته بودم و اسم ثبت میکردم که با صدای خوشآمد گویی با تعجب به در نگاه کردم افراد حاضر در کتابخونه با خوشحالی و پچ پچ رفتن بیرون دختری که داشت ازم کتاب میگرف به دختر کناریش گف: شنیدی فردی که قراره بیاد چقد خوشگل و زیباس؟ اون یکی گف: اره از دیروز صحبت در مورد اونه دختر اولی گفت: بیا بریم نگاش کنیم الان از اینجا رد میشن و بدو بدو رفتن با کنجکاوی در مورد صحبتاشون منم جلو ورودی کتابخونه ایستادم که ..با انبوهی از درباریان روبه رو شدم و بین اونا ...چشممم رو آردین قفل شد با رایا جلو تر از همه درباریان ایستاده بود ، تعظیم کوتاهی کرد و کشید کنار که رایا با دستش اشاره کرد از این طرف برن به مهمونا خیره شدم پسر جوون و خوشگلی که کت و شلوار رسمی و بلند معروف اشرافی و سلطنتی پوشیده بود جلو تر راه افتاد و چند نفر پشتش به تبعیت از اون راه افتادن همون طور صحنه و استقبال شکوه مند درباریارو نگاه میکردم که ...با پسره چشم تو چشم شدیم برا ثانیه ای خیره نگام کرد و با لبخند کم رنگ نگاه ازم گرفت که یهو با اخم غلیظ و ترسناک آردین روبه رو شدم که نگاش داد میزد.....گممم شووو داخل به همین مهربانی و صمیمیت آب دهنمو قورت دادم و رفتم داخل پشت میز نشستم و دستمو زیر چونم گذاشتم برا چی شخصیت پسره رو دو قطبی دیدم؟ یعنی آدم دو رویی هست؟سرمو کج کردم نمیدونم شایدبعد از مدتی رایا اومد داخل پوفی کشید و گوشه های کتشو داد عقب و خودشو رو صندلی ولو کرد لبخند شیطانی زدم و باز برا سوال پیج کردنش دویدم سراغش قبل از اینکه حرف بزنم گف: چی میخوای بپرسی ؟دندونامو به نمایش گذاشتم : خیلی آدم شناسی با غرور و تنی که با صداش ایجاد کرد گف: پس چی، الکی الکی بهم نمیگن که آدم شناس چارشمی خنده ای کردم : چه لقب برازنده ای چشم غره ای رف: آمممم میگم دوتا سوال دارم اون ..مهمونا کی بودن و اینکه ...جناب آردین خان برا چی همه جا حضور داره مگه فقط مشاور عالیجناب نیس؟موهاشو که رو پیشونیش ریخته بودن رو مرتب کرد و همون طور که لباسشو درست می‌کرد گفرایا: مهمونا از کشور همسایه برا پایداری اتحاد اومده بودن ،‌ جناب آردین هم ..دست راست امپراطور هستن و خب امپراطور خیلی بهش اعتماد دارن و هر کاری که هست رو به ایشون میسپارن و خیره شد بهم: حله؟: اوممم خب برا چی وقتی پسرشون هستن نیاز به ایشون هست؟رایا: خب اون ..به خاطره اینه که..منتظر بهش چشم دوخته بودم تا ادامشو بگه ولی ...دختری با شتاب و هیجان وارد کتابخونه شد با تعجب بهش چشم دوختم ، چقد آشنا بود کجا دیده بودمش؟با سرعت خودشو به رایا رسوند دستاشو رو زانوش گذاشت و نفس عمیقی کشید بعد ایستاد و با هیجان گف: رسوایی ، رسوایی شده که بیا و ببین رایا بلند شد : چی شده؟دختره به اطراف نگاه کرد و خواست بگه که یدفعه خیره شد بهم رایا نگاهی گذرا بهم انداخت و گفت: مشکلی نیس بگودختره: خب دختر امپراطور بانو الیزا..با یه ..درباری خوابیده چشام گرد شد رایا با شوک: چی؟دختره کمی آروم تر گف: گویا خیلی وقت بود باهاشوون تو رابطه بودن ، از طرفیم ملکه داشت برنامه ریزی میکرد دخترشو بده به این پسر کشور همسایه ای که اومده ولی با این رسوایی گمون نکنم نقشش جواب بده رایا پوفی کشید : بازم قراره آردین بیوفته تو هچل بهش خیره شدم چه ربطی به آردین داشت؟دختره: من دیگه برم و با تعظیم کوتاهی که بهم کرد زود جیم شددختر خوشگلی بود و لباس خدمتکار مخصوص تنش بود ، موهای طلایی و چشای سبزش ناز ترش کرده بود آدم خوبی بود صاف و پاک و انگار ......با شیطنت به رایا نگا کردم ، انگار چیزی بینشون بود رایا با تعجب نگام کرد و گویا فهمید چی تو ذهنم میگذرهبا وحشت دستاشو برد بالا و گف: باور کن اونطوری که فکر می‌کنی نیست خنده ای کردم: برو جناب آردینو گول بزن و لبخندی زدم و ازش دور شدم که یاد چیزی افتادم و سریع برگشتم طرفش داشت نفس راحتی میکشید که با دیدنم نفسشو حبس کرد خندم گرف : دختره خدمتکار کی بود؟نفسشو داد بیرون رایا: همسر اول امپراطورمیگم آخه آشناس اونروز با اینکه یه لحظه به چشمم خورده بود ولی تو ذهنم هک شده بود سری تکون دادم و آروم گفتم: جنابتون کی میاد کتابخونه؟رایا: مشخص نیستسری تکون دادم و ازش دور شدم به طور نامعلومی فکرم درگیر آردین بود بعد از ظهر بود و از آردین خبری نبود کتابخونم وقت استراحت بود و همه در حال گفت و گوخمیازه ای کشیدم و با برداشتن حوله وارد حموم مشترکی که تو اتاق بود شدم با آرامش خاطر دوش عمیقی گرفتم و حس کردم تموم خستگی بدنم به یک باره دود شد و رف حوله رو دورم پیچیدم و اومدم بیرون که همزمان با من در اتاق باز شد و ......آردین وارد شد هاج واج و با شوک خیره شده بودم بهش...بی حرکت و همون طور که دستش رو دستگیره بود زل زد بهم بدون حتی پلک زدنی آب دهنمو قورت دادم که صدای دختری سکوت رو شکستبا ناز گف: آردین کجاست؟کی بود که اسمشو بدون پیشوندی صدا میکرد؟رایا: الان میان تو اتاقشون هستن دختره: میرم داخل و اونجا منتظر میمونم و صدای تیک تاک قدمایی که محکم به زمین میذاشت و به سمت اتاق میومدبا وحشت به آردین نگاه کردم اومد طرفم و تا به خودم بیام دستمو گرف و وارد حموم شدیمحموم کوچیکی بود و فقط برا یه نفر جا بود ، برا همین کامل بهم چسبیده بودیم دستگیره رو قفل کرد و خیره شد به بیرون آب از موهام چکه میکرد و حس میکردم دارم یخ میزنم بدنم ....با گرمای بدن آردین گرم شده بود ولی ...موهام ..باعث میشد بلرزم صدای قدمای دختره نشان از اومدنش به اتاق میداد دستای آردین رو کمرم داشت روانمو میخورد پاهای لختم کامل بیرون بودن و فقط حوله بدنمو پوشونده بود از طرفیم به دیوار چسبیده بودم و حوله کمی خیس شده بود و این اذیتم میکرد انگار همه چی دست به دست هم داده بود تا سکته کنمسرشو برگردوند سمتم و خیره شد بهم که نفسم حبس شد فقط یه سانت با برخورد لبامون فاصله داشتیم آروم گف: سردته؟گیج نگاش کردم: ها؟ آها ...اره ..اره و سرمو تکون دادم که بیشتر چسبوندتم به خودش و سرم تو گودی گردنش فرو رف و عطرشو ریه هامم حس کردن داشتم پس میوفتادم اگه کس دیگه ای بود الان جنازشو تحویل میدادم به خانوادش ولی ...پیش آردین به طرز عجیبی آروم بودم از همون روز اول دختره: تو حموم کسی هستن رایا؟رایا: حتما ..حتما جناب آردین داخلن بانو آب دهنمو قورت دادم صدای قدماش نزدیک تر شد که آردین شیر آبو باز کردبا برخورد آب به سر و روم چشامو بستم و دستمو رو سینه اردین گذاشتم و لباسشو تو مشتم گرفتم ،آب سررد بود ،خدایا چه غلطی کردم خواستم حموم کنم سرمو بالا بردم و به آردین خیره شدم لباساش بهش چسبیده بود و موهای خیسش رو چشاش ریخته شده بودخیره شد بهم که نگاه ازش گرفتم قلبم باز داشت میکوبید کمی نامحسوس هولش دادم عقب ولی ...جا نبود بره شیر آبو بست و جلوم قرار گرف درو کمی باز کرد و فقط سرشو بیرون برد با صدای سرد و خشکی گف: اگه میشه بیرون منتظر بمونین بیامدختره با تپه پته گفت: با ...باشه درو بست و خیره شد بهم ، وقتی صدای در اومد گفت آردین: اول تو برو آب دهنمو قورت دادم و به دو نرسیده خودمو به اتاق رسوندم به کمد چسبیدم و دستمو رو قلبم گذاشتم به قدری محکم میکوبید که حس میکردم الاناس بیوفته بیرون نفس عمیقی کشیدم و دستی به گونه هام زدم آروم باش نیلا دم ، بازدم ، دم بازدمDelvinDelvinSun, 19 Jul 2026 00:48:30 +0330https://virgool.ir/@so.gorbani/دختر-وزیر-suikf4sepichپارت پنجمبعد از ظهر زمستانی بود و هوا کمی سوز داشت ناهار پر خوری کرده بودم و نیاز به پیاده روی داشتم و از طرفی الیور رو پیدا نمی‌کردم بعد از صحبت باهام غیبش زده بود رایا اونطرف میز ایستاده بود و داشت مگس می‌پروند منم داشتم به تبعیت ازش اینکارو میکردم : صب جا برا سوزن انداختن نبود الانم جا برا مگس پروندن نیس چه خبره شیفتی هس ؟رایا: فک میکنی دخترا واقعا میان کتاب میبرن تا بخونن؟با تعجب نگاش کردم : والا من که فعلا تا الان جز این چیزی ندیدم تو جاش جا به جا شد: ینی اینقد خنگی که متوجه نشدی؟: وااا میگم متوجه شدم دیگه متوجه شدم که واقعا کتاب خوننن رایا: منظورم اینه دخترا برا اینکه جناب آردین رو ببینن میان اینجا چشام گشاد شد : واقعا؟رایا: با توی تازه وارد شوخی دارم؟: میگم اخه بعیده این همه دختر تو یه ساعت مشخص بیان کتابخونه ، ولی... جنابتون اینجا نبود که رایا به در خیره شد : کاری داشتن برا همین نشد بیان سری تکون دادم جالب بود واقعا همه چی داره جالب ترم میشه دختری که لباس خدمتکار تنش بود وارد شد رایا تعظیمی کرد دختره با صدای خشک و قیافه مغرورانه گف: کتابی در رابطه با کنترل خشم میخواستم ، لطفاً اونو به کاخ ملکه ببرین و نگاهی گذرا بهم انداخت و رف : چش بود ؟ رف سمت قفسها و همین طور که داشت کتابی رو برمیداشت گف: خدمتکار مخصوص ملکه بود سری تکون دادم : چه جالب کتابو گرف طرفم رایا: ببر کاخ ملکه : من!؟به اطراف نگاهی انداخت رایا: جز تو کسی اینجاس؟: خب آخه من جایی رو نمی‌شناسم که رایا: همین که از اینجا رفتی بیرون مستقیم میری به دوتا پیچ میخوری میری سمت راست بعد میری جلو بعد میپییچی راست و تمام با قیافه وا رفته نگاش کردم : باشه فهمیدم و لبخندی زدم و برو که رفتیم کتابو بغل کرده بودم و دید زنان به سمت کاخ میرفتم قصر زیبا و مجذوب کننده ای بود کاخ های کلاسیک و مینیاتوری چشم نواز بودن پامو داخل کاخ گذاشتم که با دیدن تصویر مقابل ایستادمزن جوان و زیبایی که پشتش یه ۶ تایی خدمتکار بودن با زن کمی میانسال که چهره مهربون و غمگینی داشت و ۴ تایی خدمتکار داشت مشغول صحبت بودن زن جوان قیافه مهربونی داشت ولی ....انگار ساختگی بود خدمتکار: ملکه امپراطور منتظرتون هستن بهتره عجله کنیم زن جوان که حالا فهمیده بودم همون ملکس برگشت سمت خدمتکاره و چن لحظه ای نگاش با نگام گره خورد و ...چیزی که نباید میدیدمو دیدم نگا ازم گرف و به زن میانسال گفت: از حضورتون مرخص میشم اگه دیر کنم ممکنه امپراطور ازم دلخور بشن و با گرفتن دو گوشه از لباس پرنسسی پف دارش تعظیمی کرد و رف خیره به زن میانسال شدم لبخند کم رنگی رو لبش نشست و آروم گفت: بریم اون کی بود؟ برا چی اینقد غمگین به نظر میرسید؟ سرمو کج کردم الان وقت اینکارا نیس نیلا، کتابو به خدمتکاری که جلو در اتاق ملکه ایستاده بود دادم و برگشتمبرا چی میخواد اون کتابو بخونه وقتی نمیتونه خودشو کنترل کنه؟!شونه ای بالا انداختم و راه کتابخونه رو در پیش گرفتم همین که وارد شدم چشمم به رایا افتاد لبخندی شیطانی زدم رایا بهترین فرد مورد نظر برا گرفتن اطلاعات بود لبخندمو جمع کردم و کنار رایا ایستادم : میگم عینکشو با انگشت اشاره کمی داد بالا و خیره شد بهم: ملکه چجوری آدمیه؟ کمی خشن به نظر میرسه با اینکه چهره نسبتا مهربونی داره رایا کتابو کمی به چشاش نزدیک کرد: به مرور زمان میفهمی: خب الان بگو بفهمم میخوام ازش شناخت کافی داشته باشم تا بدونم وقتی باهاش روبه رو شدم چجوری رفتار کنم که باب میلش باشه رایا پوفی کشید: بهتره زیاد نزدیکش نشی اون طوری که خودشو نشون میده نیس پس درست حدس زده بودم خواست بره که جلوشو گرفتم : یه زن تقریبا میانسالم کنارش دیدم اون کی بود؟ عینکشو در آورد و گذاشت تو قابش و همون طور که داشت جاشو تنظیم میکرد گفت: اون همسر اوله امپراطوره ولی ...جایگاهشو پیش امپراطوره از دست داده و خیلی وقته که بعد از دست دادن پسرش تنها و سرخورده شده با تعجب گفتم: پسرش؟ رایا قابو گذاشت تو جیب کت بلندش و خیره شد بهم: وقتی زمان زایمان رسید بهش گفتن بچش مرده به دنیا اومده و بعد از اون امپراطور بدون توجه به عواطف و حس و حال ملکه ۲ روز بعد از اون با همسر دومش ازدواج کرد و اونو به عنوان ملکه رسمی کشور معرفی کرد بعد از یه سالم فرزند اول امپراطور از همسر دومش به دنیا اومد و اون ..پسر بود بعد از پسرشم دخترش به دنیا اومد و همسر اولشو به کل به فراموشی سپرد ، نه برا چای ، نه شام ، نه سفر ، و نه ملاقات دیگه هیچی رو شامل همسر اولش نمیکرد لبخندی زد : ماجرا این بود نشستم تو صندلی : هنوزم همچین آدمهایی پیدا میشن که بدون درک طرف مقابل بدون اینکه بفهمنش بدون اینکه مثل سابق دوسش داشته باشن سرخود و بدون توجه به عواطف و انسانیت هر کاری که دوست داشته باشن میکنن انگار که اون شخص اول زندگیت هیچ وقت تو زندگیت نبود و نیست فک کنم همسر اولشون خیلی سختی کشیدن تا با بی توجهای امپراطور کنار بیاد! رایا: چه ربطی به بی توجهی دارهخیره شدم بهش و بلند شدم :  یادت باشه مامانم همیشه بهم میگفت « توجه و احترام و درک و دوست داشتن یکی از اصولی ترین چیزایی که یه زن وقتی اونارو از شوهرش دریافت کنه حس زن بودن و ارزشمند بودن میکنه با اوناس که زن زندس و سرشار از زندیگیه ، اگه اینا نباشن زن نابود میشه بدون اینکه بفهمی»سرشو تکون داد : جالب بود : برو زیاد مطالعه کن هنوز هیچی نمیدونی رایا: همچین حرف میزنی انگار پروفسوری چیزی هستی سرمو همون طور که به طور نانازی به جلو میبردم و میلرزوندم گفتم: پس چیی؟ سری تکون داد و یدفعه چشمش به روبه رو افتاد و سریع تعظیم کرد برگشتم عقب که با آردین خان چشم تو چشم شدم با دیدن اخمای درهمش آب دهنمو قورت دادم نگا ازم گرف و رو به رایا گفت: تدارکات لازم برای اومدن مهمونا رو مهیا کنرایا: چشم همین الان لیست رو به جناب وزیر میدم و رف بدون حرف به سمت اتاق میرف که با یاد آوری سوالم سریع گفتم: میگم جناب الیور کجان؟! من باید یه چیزایی رو ازشون بپرسم دستاشو گذاشت تو جیبش و ایستاد ولی برنگشت سمتمآردین: برا یه کار مهم رفتن بیرون یه چن روزی اینجا نیستن و گفت و رفت پوفی کشیدم عجب شانس جالبی ،میگم همه چیز داره جالب تر میشه آخه کش و قوسی به بدنم دادم و رو صندلی نشستم باز فکرم سمت ملکه رف چهرش بیشتر از چیزی که میگفتن جون بود با وجود دوتا فرزند زیادی ..جوون مونده بود.وقت شام رسید و با رایا و جناب آردین خان تو حال پذیرایی داشتیم شام می‌خوردیم عجیب دلم خواب میخواست و بدنم خسته بود رعد و برق وحشتناکی میزد و آسمون جوری زوزه میکشید که آدم خوف میکرد باد با شدت قطره های بارون رو به شیشه ها میکوبید و انگار فریاد میزد که دلش گرفته و کمک میخواد ولی گویی هیچ کس تمنایی برای نجاتش نداشت شامو خوردم و بعد از شب بخیری سریع رفتم اتاقمداشتم لباسمو در میاوردم که نگام به دکمه تو جیبم افتاد رو تخت نشستم و با لبخند ناخواسته که رو لبم اومده بود دکمه رو گذاشتم رو میز لباس خواب سفید ساتنیمو پوشیدم و موهامو باز دورم انداختم و خودمو رو تخت ولو کردم : آخیییش حس میکنم تموم خستگیم از تنم رف رومو کشیدم و با حس خوب به خواب رفتم( از زبان آردین) لباسامو در آوردم و با شلوار رو تخت ولو شدم نفسی از سر آسودگی کشیدم عمیق خوابم میومد ولی حرفای امپراطور تو سرم پتک میزد و این باعث میشد خواب به چشام نیاد به اون طرف پرده خیره شدم دختر ....بامزه ای بود به سقف خیره شدم حس زندگی میداد میون این همه گرفتاری پوفی کشیدم ببین به چیا فک میکنم بی‌خوابی زده به سرم خواستم چشامو ببندم که صدای رعد و برق مانع از این کارم شد رو تخت نشستم و لیوان آبی رو سر دادم که صدای ...دختره ...نظرمو جلب کرد نیلا: بابا ....خواهش میکنم نرو آروم بلند شدم و پشت پرده ایستادم نیلا: بابا ...نرو با دودلی دستم رو پرده رف پوفی کشیدم و دستمو کنار کشیدم خواستم برگردم رو تخت که باز صدای دختره مانعم شد دستی به سرم کشیدم و پرده رو زدم کنار با دیدن چهرش بدون حرکت خیره شدم بهش صورتش پر از اشک بود وداشت خواب میدید کنار تخت و روبه روش رو زمین زانو زدم نیلا: نه بابا تنهام نزار ...بابا نرو موهای رو چشاشو کنار زدم گریه هاش شدت گرف نیلا: بابا ...مامان نرو ..مامان ..بدون شما چیکار کنم نه ..نرید مامااان با وحشت از خواب بلند شد و اطراف نگاه کرد نیلا : بابا ، مامان تا اینکه نگاش افتاد به من چن ثانیه ای خیره نگام کرد و با هق هق دستاشو دور گردنم حلقه کرد و خودشو تو بغلم مچاله هاج واج مونده بودم و تو شوک کارش رفته بودم حس کردم داره دمای بدنم بالا میره آروم گفتم: آروم باش خواب دیدی طوری نیس فقط خواب بود بی حرکت نشسته بودم و دستامو تکیه گاه بدنم کرده بودم تا گریش تموم شه بالاخره بعد از ۱۰ دقیقه گریه کردن همون طور که فین فین میکرد کشید عقب و با پشت دستش بینیشو پاک کرد خندم گرف حتی گریه کردنشم ادا بود وجدان : فک کنم به جای خنده یه اخم و پوزخند وحشتناک صورتتو پوشنده اخممو غلیظ تر کردم پا شدم برم که دختره با صدای بغضیش گف: میشه ....میشه اینجا بمونی؟ فقط ده دیقه ( از زبان نیلا)با خجالت و شرمندگی داشتم عاجزانه ازش خواهش میکردم تا چند دقیقه ای پیشم باشه به خاطر اینکه میترسیدم و هم بارون منو یاد شب قتل خانوادم مینداختکنار تختم رو زمین نشست و به میز تکیه داد خودمو بالا کشیدم و به تخت تکیه دادم و رومو با پتو کشیدم بی حرف به در و پنجره نگاه میکردم و چیزی نمیگفتم یه پنج دقیقه ای همین طوری گذشت آروم برگشتم طرف آردین که ...با چیز جالبی روبه رو شدم خوابش برده بود و خیلی ناز موهاش طبق عادت رو چشاش ریخته شده بود نگام سرخورد به بدنش و چشام گرد شد ،سریع رومو کردم اونطرفآب دهنمو قورت دادم چه بدنی داره لعنتی سفید و ... استغفرالله ، بهش نگا نکن نیلا خواستم زیر چشمی دیدش بزنم که ...نگا نکننن نیلاا سریع خیره شدم به جلو برا اینکه ذهنم آزاد شه رو کتاب یوروش بردم و اونو برداشتم مشغول خوندن بودم که به سطر جالبی رسیدم« دلم یک آدم غریبه‌ی امن و آرام می‌خواهد. یک پذیرنده، شنونده، پناه دهنده. کسی که قضاوتم نکند، و فقط گوش کند. کنجکاو نشود، بیشتر نپرسد، سرزنش نکند، دلیل نخواهد. دلم نگاهی بیگانه اما گرم می‌خواهد. یک همنشینی سالم. یک نفر که انگار مرا از جنگل سرد و تاریکی که در آن گم شده‌ام نجات بدهد، به کلبه‌ی دنج و گرم خودش ببرد، برایم چای بریزد، و بی‌آنکه بپرسد چرا و از کجا می‌آیم، مقابلم بنشیند، حرف‌های مرا بشنود، شانه‌های مرا برای تسکین بفشارد، و حالم که خوب شد، نپرسد کجا؟ فقط راه خیابان را نشانم بدهد، در آغوشم بگیرد، برایم آرزوهای خوب کند، و از او که دور شدم، احساس کنم خدا را در کالبد یک انسان ملاقات کرده‌ام، که اینقدر آرامم. دلم این روزها یک غریبه‌ی آرام و امن میخواهد …🍃»لبخندی رو دلم نقش بست و به آردین غرق در خواب خیره شدم اون دقیقا همین طوری بود سر صبحی بدون اینکه بدونه کیم نجاتم داد و راه رو بهم نشون داد و منو از دنیای ترسناکی که توش افتاده بودم بیرون آورد و روشنایی رو نشونم داد و الان بدون قضاوت بدون حرف اضافی بدون سوال فقط کنارم موند و گوش داد ،ینی ...تو میتونی همون غریبه برام باشی؟ ینی میشه اینطوری فکر کنم؟سرمو به طرفین تکون دادم وااای داری به چیا فک میکنی نیلا بگیر بخواب دیگه آب دهنمو قورت دادم و کتابو بستمپتوی دیگه ای رو آروم رو آردین کشیدم دلم نیومد بیدارش کنم لبخندی زدم و با آرامش و با خیالی راحت و دلگرم به خواب رفتم.DelvinDelvinWed, 15 Jul 2026 13:05:10 +0330https://virgool.ir/@so.gorbani/دختر-وزیر-fa7luy0mbahiپارت چهارمکش و قوسی به بدنم دادم و شنل و کلاهمو در آوردم که موهام تابی خوردن و افتادن رو شونه هام ، داشتم دکمه های لباسمو باز میکردم و تو سومی بودم که ...پرده رف کنار و آدرین ظاهر شد ..خشک شده همون طور که دستم رو دکمه بود خیره شدم بهش «از زبان آدرین»نشان کادر سلطنتی رو گرفتم و وارد اتاق شدم پرده رو زدم کنار ....انگار بد موقع اومدم داخل ...به دختره خیره شدم بدن خوش فرمشو داخل شنل و کلاه قایم کرده بود انگارپوست سفید رنگش بین ابرو های هشتی دخترونه و بلندش با اون چشای مشکی براق و کشیده با مژه های بلند و پرپشتش ترکیبی از شیطنت و جدیت داش و بینی کوچیک و لبای گوشتی صورتی رنگش این ترکیبو معصومانه تر نشون میداد و موهایی به رنگ خرمایی و بلند مثل موج دریا، قد ۱۷۰ سانتی و اندامیش گویای این بود که خوب به خودش رسیده نگام از صورتش به دستاش کشیده شد و رو قفسه سینش خیره موند بدن سفیدش......با جیغی که زد پرده رو ول کردم و رومو کردم اونور که ناخودآگاه لبخند کجی رو لبم نشست : نشان کادر سلطنتیتو گذاشتم رو میز برش دار و همیشه همراهت باشه و سعی کن زیاد تو دید اشراف زاده ها نباشی.و از اتاق زدم بیرون.همون موقع رایا( خدمتکارش) اومد سمتم: قربان امپراطور باهاتون کار دارن.خیره شدم بهش که سرشو به طرفین تکون داد پوفی کشیدم و راه افتادم سمت کاخ سلطنتی بعد از اجازه وارد شدم امپراطور با طرز نشستنی خاص که قدرت و شکوهشو به رخ میکشید و همون طور که شمشیرشو تمیز میکرد گفت: نزدیک تر بیا تعظیم کوتاهی کردم : کاری داشتین قربان؟بدون درنگ از کارش با لحنی‌ طلبکارانه گفت: میدونی چرا صدات کردم و چی ازت میخوام سعی کردم خونسرد باشم و با لحنی آروم گفتم: قربان ...گفتم که من مایل به اینکار نیستمشمشیرو فرو کرد زمین و بلند شد و گوشه های لباس سلطنیشو به عقب هل داد و با صدای نسبتاً بلندی گفت: چطور جرعت میکنی بارها با این درخواستم مخالفت کنی؟دستی به فرق سرم کشیدم و خیره شدم بهش بدون گفتن چیزینزدیکم ایستاد و آروم گفت: نکنه به خاطره اینه که همه میگن من جز حرف ملکه کار دیگه ای نمیکنم؟ توام فکر میکنی من از ملکه ، از همسرم میترسم؟ : جسارت نمیکنمدستاشو پشتتش گره زد و شروع به قدم زدن کردامپراطور: خب ..مردم و افراد کاخ سلطنتی همچین بیجام نمیگن ، من از ملکه میترسم ولی ..نه به اندازه ای که ..هرکاری خواست بکنم من کاری رو میکنم که خودمم ازش خوشم بیاد ایستاد و خیره شد بهم: پس لزومی نداره به خاطر اون بترسی : وقتی پسر دارین نیازی به من نیس ، مهم تر از اون من خون یه رعیت رو دارم و این زندگی هرچند ساده رو به زندگی شاهانه ترجیح میدم اخماش در هم رفت و با عصبانیت بهم نگاه کرد (از زبان راوی)گوششو به در چسبونده بود و به حرفای امپراطور و آدرین گوش میداد اگه چیزی رو غلط متوجه میشد با تنبیه ملکه روبه رو میشد ، با صدای قدمایی که به در نزدیک میشد سریع از اونجا دور شد خودشو به کاخ ملکه رسوند و هر چی که دیده و شنیده بود رو به ملکه گف ملکه نوشیدنی که رو میز بود رو با عصبانیت پرت کرد پایین وبا عصبانیت داد زد: نشونت میدم کی به کیه! (از زبان نیلا)دستمو رو صورتم گذاشتم وااای بد شددد دیدتمم.گونه هام کمی سرخ شده بود و حس گرما میکردم لیوان آبی رو سر دادم و خودمو باد زدم: آروم باش نیلا چیزی نیس بلوز سبز چمنی با دامن سبز رو پوشیدم و چکمه های بند دارمو پام کردم و کلاه لبه دار مشکیمو بعد از جمع کردن موهام به طور کج رو سرم گذاشتم ، یه کوچولو هم رژ لب قرمز کم رنگ رو با انگشتم به لبم زدم رژ لبی که از گیلاس درست شده بود و تو یه ظرف کوچیک همیشه همراهم بود لبامو به هم مالیدم و لبخندی به خودم زدم عالی بودم خواستم برم که وجدان پس کله ای زد: چرا باز کلاه گذاشتی ؟ به خاطر حرف مادرته؟لبام بیشتر کش رف: مگه میشه اون حرف مادرانشو از یاد ببرم؟ اون حرفش مثل یه نصیحت بود براموارد کتابخونه شدم و به اطراف نگاهی انداختم همه کم کم داشتن میومدن و من با کلی سوال بی پاسخ تو ذهنم منتظر الیور بودم تا دوباره بیاد و به سوالام جواب بده نشانمو تو جیبم لمس کردم امیدوارم بتونم با این نشان همه چی رو بفهمم برگشتم سمت اتاق که چشمم به آدرین افتاد با یاد چن لحظه پیش لبمو به دندون کشیدم (چیزی نیس بیخیال بهش فک نکن) رفتم طرفش : من الان باید چیکار کنم؟پوفی کشید : اونجا وایسا و هر کی اومد کتابی بگیره ازت اسمشو و اسم کتاب رو بنویس و رف ، با نگام دنبالش کردم انگار کلافه بود سمت میز بلندی که گوشه دیوار و جلوی قفسه کتابا بود رفتم و پشت میز ایستادم یه ساعتی بود که داشتم فقط اسم ثبت میکردم فک نمیکردم آدمای کاخ اینقد مشتاق کتاب خوندن باشن ، البته بگم ۹۰ درصدشون دختر بودن! و این برام جالب بود خمیازه ای کشیدم سالن کمی خلوت بود قدم زنان به قفسه کتابا نگاه میکردم که کتابی نظرمو جلب کرد کتابه قفسه بالایی بود و دستم بهش نمیرسید چن باری بالا پایین پریدم تا برش دارم ولی بی فایده بود با حرص رو نوک پام بلند شدم و لبمو به دندون کشیدم و به زور انگشت اشارمو به کتاب رسوندم که ...دستی ازم پیشی رف و کتابو بیرون کشید خوشحال از اینکه من گرفتمش برگشتم عقب ولی ....به قدری نزدیک بود و بلند که آروم آروم سرمو بالا بردم و با چهره کنجکاو آدرین روبه رو شدم قلبم برا اولین بار  محکم به قفسه سینم کوبید اونقد محکم که حس کردم داره میشنوه! زیادی نزدیک بود بدون اینکه نگاشو از کتاب بگیره گفت: چگونه یک مرد رو به خود جذب کنیم؟و نگاشو داد به منآب دهنمو قورت دادم: همینجوری برش داشتم از روی کنجکاوی ابرویی بالا داد و بعد از مکث و نگاهی عمیق کلاهو کمی داد عقب ، لپمو کمی باد کردم و کتابو سریع ازش گرفتم و خواستم فرار کنم که ...یه چیزی محکم کشیدتم و باعث شد بهش بچسبم و برای اینکه نیفتم بازوشو بگیرم کامل بهش چسبیده بودم، خواستم برم عقب که نشد و ..نگام به دکمم افتاد که به دکمه باز اون گیر کرده بود داشتم پس میوفتادم دیگه گرمای بدنش داش روانمو میخورد و این عصبیم میکرد سعی کردم دکمه رو در بیارم ولی بدجور گیر کرده بود نگام به پشت افتاد چن دختر با تعجب داشتن بهمون نزدیک میشدن به آردین خیره شدم که خیلی ریلکس داش با دکمه کلنجار میرف آروم و با حرص گفتم: چن دختر دارن میان الان میرسن و هزار جور حرف و حدیث در میارن کمی زود بااشآردین: مهم نیس دستمو مشت کردم و تا جلو صورتش آوردم تا بزنم تو فرق سرش ولی حیف که خودمو کنترل کردم، افسوس سریع دکمشو کندم و فرار کردم جای دیگه ، دستمو رو قلبم گذاشتم چه میزد نفس عمیقی کشیدم به خیر گذذشتت حالااا از جرز لای قفسه مث جاسوسا بهشون نگاه کردم دخترا با کلی عشوه و ناز داشتن براش حرف میزدن و اون چیکار میکرد؟ کتاب میخوند بعد چیکار کرد؟ با تکون دادن سر و اخم غلیظ به اونا راهشو گرف و رف کلاهمو دادم بالا و سرمو خاروندم جالب بود واکنششDelvinDelvinTue, 14 Jul 2026 10:58:37 +0330https://virgool.ir/@so.gorbani/دختر-وزیر-jkh1psmtcfuaپارت سومسری تکون داد به خاطر اینکه نجاتم داده بود حس میکردم بهش بدهکارم و این اصلا خوب نبود از طرفیم نمی‌دونستم چجوری بهش اعتماد کنم که یهو....تیز بین خیره شدم بهش ...من یه استعداد خیلی جالب داشتم که از پدرم بهم ارث رسیده بود وقتی به چشای یکی خیره میشدم و چشم تو چشم میشدیم تقریبا می‌تونستم بفهمم چجور آدمیه ولی ...چرا در مورد این پسره چیزی ندیدم؟! ینی اینقد..دور خودش دیوارای بلند کشیده؟سفارشامونو آوردن از فکر بیرون اومدم و دستامو دور لیوان قهوه حلقه کردمپسره: من الیور رو میشناسم میبرمت پیششخیره شدم بهش و خیلی صریح گفتم: از کجا بهتون اعتماد کنم؟چند ثانیه ای خیره نگام کرد و بعد نشانی رو گذاشت جلومبا تاخیر برش داشتم یکی از کارکنان رد بالای قصر بود و انگار ....نشان مشاور سلطنتی بودبا تعجب نگاش کردم بهش نمیخوره مشاور امپراطور باشهیدفعه انگار به خودم اومده باشم بلند گفتم:جان؟ مشاور امپراطور؟چن نفری که تو کافه بودن خیره شدن بهمونلبخند خجولی زدم و عذر خواهی کردمواای خاک بر چوک باز بلند گفتمنشانو با خجالت و همین طور که دستمو رو میز می‌کشیدم گرفتم طرفشپسره: خب حالا چی؟خیره شدم بهش ....چاره ی دیگه ای نداشتم: قبولهپسره : پس کمی سریع باشو ابجوشو خورد و بلند شدسریع قهوه رو خوردم و بلند شدم تا دم در رفتم و یه آن سریع برگشتم سمت میز و همون طور که انگشت اشارمو به معنیه یه لحظه رو به پسره کرده بودم ته مونده قهوه رو سر کشیدم و با لبخندی بدو بدو رفتم پیشش.پوزخند نازک مانندی زد و رف بیرون ، شونه ای بالا انداختم و همراهشون رفتمپسر دومیه که گویی خدمتکار پسره بود رو به پسره گف: قربان فقط دوتا اسب داریمپسره: مشکلی نیس تو جلو تر راه بیفترو به من گفت: توام همراه من سوار شوبا تعجب نگاش کردم که سوار اسب شد و گفت: زود باشجاان؟ میخواست منم همراهش سوار شم؟آب دهنمو قورت دادم و با گرفتن گوشه لباسش خودمو کشیدم بالا و نشستم که حرکت کرد تقریبا بهش چسبیده بودم و این معذبم میکرداسب سریع تر حرکت کرد که محکم کمرشو گرفتم و لبمو به دندون کشیدم چقد گرم بود بدنش.بعد از ساعتی وارد پایتخت شدیم با نشون دادن نشان گذاشتن بریم داخل قصرهمون طور که کوله پشتیمو بغل کرده بودم با چشایی برق زده از حیرت و زیبایی به اطراف نگاه میکردموارد کتابخونه سلطنتی شدیم سر تا سر کتابخونه پر از قفسه های چوبی بود و کتاب هایی که منتظر بودن خونده شنبیشتر از چیزی که تصور میکردم بزرگ بود کتابخونهوارد یه ساختمون کوچیک که داخل کتابخونه بود شدیم مثل یه خونه با یه اتاق کوچیک چه نقشه جالبی!پسره: همینجا بشین تا الیور رو صدا کنمسری تکون دادمو رو صندلی میز ناهار خوری که گوشه اتاق بود نشستم.همین طور داشتم اتاق رو آنالیز میکردم که ..مردی میانسال وارد اتاق شد کت و شلوار معروف اشرافی با ساعت جیبی که زنجیر ساعت به شلوارش بسته شده بود و خود ساعت تو جیب کتش بود چهره مهربونی داشت و موهاش کمی سفید بود ، به خودم اومدم و سریع بلند شدم و تعظیمی کردممرده: بشینلبخندی زدم و نشستم که بدون مقدمه گف: تو دختر آریا فرونی هستی؟: بله خودممدستامو گرف: چقد خوشحالم سالمیوقتی در مورد پدرم پرسید و همه چی رو بهش گفتم کلی گریه کرد و افسوس خورد که چرا برا آخرین بار نشد ببینتشو بعد نامه هایی که پدرم گفته بود بهش بدمو دادم بهشبلند شد و رو به پسره گف: آدرین از امروز به بعد نیلا هم اینجا به عنوان یکی از کادر سلطنتی مشغول به کار میشه در مورد جا و مکانشم تو اتاق تو میخوابه میتونین یه پرده وسط اتاق بکشین در حال حاضر نمیخوام کسی از هویت واقعی نیلا بدونه ، فهمیدی؟پسره که حالا فهمیده بودم اسمش آدرینه پوفی کشید و سری تکون دادالیور بعد لبخندی گرم اتاقو ترک کرد با ارتباط چشمی که باهاش برقرار کردم فهمیدم مرد خوبیه از خوبم خوب تره.آدرین: وسایلتو بزار اتاق میگم بیان از وسط پرده بزننو رف بیرون ینی جدی جدی مجبورم باهاش تو یه اتاق باشم؟وجدان: چیه از خداتم باشه با پسر به این زیبایی هم اتاق شیبا مشت کوبیدم تو دهنش: خفه لطفاًرفتم داخل اتاق که با یه تخت و چن تا کمد و اینجور چیزا روبه رو شدم ولی اتاق بزرگی بود میشد از وسط نصف کردبا ضربه ای که به در زده شد چن تا آدم اومدن داخل با تعجب نگاشون میکردم که بدون توجه به من یه تخت و کمد و اینه و میز و صندل آوردن داخل و گوشه دیگه اتاق جاگذاری کردن و بعدم پرده ای قرمز رنگ با طرح گلای درشت و براق از وسط زدن و رفتنبه همین سادگی و آسانی و سرعت ، خوشم اومدDelvinDelvinTue, 14 Jul 2026 02:24:27 +0330https://virgool.ir/@so.gorbani/دختر-وزیر-vigh7egffbfvپارت دومیه قلوپ از آب رو خوردم که نگام به بیرون افتاد خورشید داشت غروب میکرد و چقد خوابم میومد فقط نیم ساعت میخوابم و میرم سرمو رو میز گذاشتم و به دو نرسیده خوابم برد ...به زور چشامو باز کردم و ساعت جیبیمو بیرون آوردم تقریبا یه ساعت خوابیدم کش و قوسی به بدنم دادم و بلند شدم وسایلمو جمع کردم و شنل قهوه ایمو پوشیدمبعد از پرداخت هزینه به مسافرخونه چی زدم بیرون نگاهی به دور و اطراف انداختم که ....نگام رو چند تا مرد خیره موند اونام به من خیره شدن ..همونا بودن همونایی که هامونو کشتن( دوست پدرم) پا به فرار گذاشتم که دنبالم دویدن ، هیچ شناختی از کوچه ها نداشتم هیچ شناختی از هیچ چیز نداشتم از این کوچه به اون کوچه میرفتم و نفس زنان به عقب نگاه میکردم هنوز دنبالم بودن عاجزانه به کوچه ای دویدم ولی ..ناگهان دستی رو کمرم نشست و به باریکه ای کشیده شدم.. و دستام به صورت هلالی رو سینه ی کسی که گرفته بودتم قرار گرفت و تو بغل اون شخص مچاله شدم...و سرم تقریبا تو گردنش فرو رفت....سرمو بالا آوردم و مات شدم روش ...جلل خالق آدمه آفریدی یا حوری بهشتی؟ موهای مشکی و براقش لایه لایه روی پیشونیش افتاده بود،‌انگار تازه از زیر بارون اومده باشه، چند تارش هم بی نظم روی صورت بی نقصش سرکشی میکردن ، چشماش قهوه ای تیره ، کمی کشیده ، با اون پلکای بلند که وقتی بهت نگاه میکرد سردی ازش میبارید ، ابروهای هشتی و پرپشتش جدی ترش کرده بودن ، پوست روشن و صاف ، فک زاویه دار ، بینی قلمی و اون لبای کمی گوشتی که گوششون یه پوزخند ریز بازی میکردپسره: تموم شد؟براوووو دست خوش خدا صدارو برم چقد گیرا چی آفریدی آخه ؟تو سرم مشتی به وجدان زدم جمع کن خودتوو چه وضعیه؟سریع از بغلش رفتم بیرون اخم کوچیکی هم رو صورتش نقش بسته بود و این جاذاب ترش میکرد تا الان پسری رو ندیده بودم اینقد حوری باشه شنیده بودم فقط نسل امپراطور اینقد خوشگلن ، وای هر چی حالا بیخیالخواستم بیخیال شم ولی نگام به لباساش افتاد و مث خنگا به لباساش زل زدم بلوز دکمه دار سفید با شلوار بریچز مشکی با کفش چرمی بند دار و شنل مشکی و این قشنگ قد ۱۸۰ سانتی و هیکل ورزیدشو به رخ می‌کشید ، یه دکمم از بالای لباسش باز بود و بدن سفیدش خب ...معلوم بود چیکار کنم دیده میشد خبپسره: اگه حواستون اومده سر جاش و آنالیزتون تموم شد بفرمایید بگین کی هستین که اون افراد دنبالت بودن؟وااای خوب شد یادم انداخت رفتن؟ و سریع به اطراف نگاهی انداختمپسره : رفتنخیره شدم بهش: ممنون که نجاتم دادینو سرمو کوتاه تعظیم کردمپسره: کاری نکردم حالا جواب سوالمو بدینخیره شدم بهش : مگه اونا کی هستن؟پسره : من اول سوال پرسیدمپهوو با کی روبه رو شدم😐: نمیدونم کی هستن از دیروز همینحوری دنبالمنپسره: از کجا میای؟: فیروزهسری تکون داد که همون لحظه پسر دیگه ای اومد با تعجب به من نگاهی کرد و بعد رو به پسره گف: قربان بهتره بریمپسره : یه کافه پیدا کنپسر دومی: بله؟پسره نگاش کرد که گف: چشمو رفپسره : برا چی اومدی؟نمیدونم چرا راستشو گفتم انگار هیپنوتیزم شده بودم: دنبال شخصی به اسم الیور وود میگردمخیره شد بهمپسر دومی : قربان همین کنار یه کافه هس بفرمایینپسره: دنبالم بیابدون حرف دنبالش راه افتادمرو صندلی نشستیم که برای خودش آبجو و برا من قهوه سفارش دادبدون حرف بهش خیره شده بودمپسره : برا چی میخوای الیور رو ببینی؟: ببخشید ولی این دیگه شخصیهDelvinDelvinTue, 14 Jul 2026 01:51:51 +0330https://virgool.ir/@so.gorbani/رمان-دختر-وزیر-vnob2szkogleخلاصه :نیلا، دخترِ مهربان شهرستانی، پای در پایتخت می‌گذارد تا قاتلِ پدرش را پیدا کند. اما این شهر، آنطور که او فکر می‌کرد، فقط یک جنگلِ آسفالت نیست؛ هزارتویی است از راز، دروغ و آدم‌های نقاب‌دار.نیلا در میان این شلوغی و سردرگمی، نه تنها قدم‌به‌قدم به قاتل نزدیک می‌شود، بلکه کم‌کم نقاب از چهره‌ی خودش هم برمی‌دارد؛ حقیقتی که تا به حال از آن فرار می‌کرده بدون اینکه خودش خبر داشته یاشه ،و در همین میان، عشقی سر می‌رسد که همه‌ی معادلات را به هم می‌ریزد. عشقی که شاید خودش بزرگ‌ترین رازِ این شهر باشد..ژانر : عاشقانه، تاریخی ، معمایی نکنه : این رمان تخیلیست و هیچ گونه ارتباطی با واقعیت ندارهپارت اولبا کوله باری از احساسات فشرده در قلبم راهی سرزمینی شدم که هیچ شناختی ازش نداشتم سرزمینی که شاید هر چیزی که نیاز بود بدونم و بشنوم رو قراره بهم هدیه کنه.شال گردنی پشمی و پهنم رو تا نوک بینیم بالا کشیدم و قدمامو بین برفای در هم فشرده و بلند محکم برداشتم تا دومتر شایدم بیشتر برف باریده بود ،به زور و نفس زنان با چوب بلندی که به دست گرفته بودم خودم رو بالا میکشیدم و هر از گاهی عقب رو نگاه میکردم امیدوار بودم به این زودیا بهم نرسن با یادآوری اتفاقات قبل اشک تو چشمام حلقه زد با مچ دست اشکامو پاک کردم الان وقت اینکارا نیس قوی باش دختر ، شنل پشمی و بلند سبزرنگمو دورم محکم فشردم سرما تا استخونم نفوذ کرده بود به هر هلاکت باری که بود بالاخره خودمو به آخرین شهر نزدیک پایتخت رسوندم باورم نمیشد اون بیابون پر از برف انباشته شده رو طی کردم.دیگه داشت شب میشد به نزدیک ترین مسافر خونه رفتم و سعی کردم آستین لباسمو که کمی خونی بود رو زیر شنلم مخفی کنم ،‌ کلاه پشمیو کمی دادم عقب: ببخشید قربان یه اتاق برا امشب میخواستمآقاهه نگاهی از سر به پایین بهم انداخت و بدون حرف کلیدی رو داد دستم با خستگی خودمو تو اتاق انداختم و سریع از تو کوله نامه رو بیرون کشیدم پرده اتاقو کشیدم و نشستم رو صندلی چراغ نفتی رو روشن کردم و با دیدن دست خط پدرم و خون دوست پدرم که رو نامه و رو دستم ریخته شده بود اشک از چشمام جاری شد زندگی آروم و بی سر و صدایی داشتیم تو یه روستای دور از هیاهو و پر از صمیمیت کنار پدر و مادرم زندگی میکردم مادری مهربون و دلسوز و پدری فهمیده و نمونه ، با مردمانی خون گرم و خوش انرژی ولی ..همه اینا بعد ۲۲ سال تو یه چشم به هم زدنی نابود شد تو یه شب بارونی چن آدم به روستامون حمله کردن و پدر و مادرمو کشتن قبل از اون پدرم منو با دوستش فراری داد گف برین و جونتنو نجات بدین ولی .....بین راه تو اون بیابون بهمون حمله کردن انگار داشتن دنبالمون میکردن دوست بابام با اونا درگیر شد و بهم گفت فرار کنم و تموم نامه هایی که داشت رو داد بهم و گفت پدرت اینارو داده... مجبور بودم فرار کنم مجبور بودم باید میومدم پایتخت باید قاتل اونارو پیدا کنم ...تند تند اشکامو پاک کردم و نامه ای که روش نوشته شده بود نامه اول من به نیلا ( خودم) رو باز کردم ( نیلا دخترم برو پایتخت و کسی به اسم الیور رو پیدا کن تو کتابخونه سلطنتی کار میکنه اگه بهش بگی من فرستادمت میزاره اونجا کار کنی    از طرف آریا فرونی به الیور وود)یه نشانم برام گذاشته بود نشانی برای ورود به دربار اون یکی نامه هارو نگا کردم که روشون نوشته شده بود نباید الان بخونم و هنوز وقتش نشدهنفس عمیقی کشیدم و لباسامو با شلوار بریچز قهوه ای که کمی از پایین تر از زانوم بود و جوراب پشمی بلند رو که بالا تر از ساق پام بود رو پوشیدم ( همون شلوار نود سانتی خودمون با این حال که اون کوتاه تر از این بود) با بلوز دکمه دار قهوه ای پوشیدم و کمربندی به شلوار زدم موهای قهوه ای بلندمو که پایین تر از کمرم بود رو گوجه ای کردم و کلاهک مشکی لبه دار رو سرم انداختم به طوری که هیچ کدوم از موهام دیده نمیشد روسری کوچیکی رو هم به گردنم بستم و تو آینه کوچیکی که به دیوار چسبونده شده بود به خودم خیره شدم عالی بودم و بشکنی رو برا خودم زدم و رو صندلی نشستم تا نقشه پایتخت رو مطالعه کنم میخواستم با جاهای قصر سلطنتی آشنا شم.DelvinDelvinTue, 14 Jul 2026 00:54:42 +0330