<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"><channel><title>نوشته های سعید مقیم زاده</title><link>https://virgool.ir/feed/@smmohebby</link><description>یه زمانی هر وقت می خواستم این بخش رو پر کنم مینوشتم &#34;یه مهندس با یه مغز نیم سوز&#34;، اما الان میخوام بنویسم یه &#34;آدم آزاد از قید و بند تمام درس هایی که خونده یا نخونده&#34;. دیگه وقت تغییره</description><language>fa</language><pubDate>2026-11-12 10:18:51</pubDate><image><url>https://files.virgool.ir/upload/users/245382/avatar/AEhdnx.png</url><title>سعید مقیم زاده</title><link>https://virgool.ir/@smmohebby</link></image><item><title>هر روز یکم بیشتر؟</title><link>https://virgool.ir/@smmohebby/هر-روز-یکم-بیشتر-eudvdvsqk9bv</link><description>خیلی وقت پیش بود که بخشی از متن یه خاطره که متعلق به &#34;محمدرضا شعبانعلی&#34;  بود رو خوندم و یه جمله اون بین نظرمو جلب کرد. این جمله که از زبان ویراستار کتاب ایشون نقل شده بود اینطور توی ذهن من موند&#34; هر روز یکم بیشتر&#34;.اون زمان زیاد این جمله برام مفهوم نبود تا الان که بعد از چندسال توی یه شرکت شروع به کار کردم و مدیر عامل به عنوان یه جمله انگیزشی دقیقا همین جمله رو بکار برد. اما اینبار میتونم بهتون بگم با تمام وجودم حسش کردم.ما توی این شرکت یه قانون ساده داریم، اگه قراره کاری رو انجام بدی، مهم نیست اولین بار چی میشه؛ باید انجامش بدی. حالا از دومین تلاش باید یه قدم کار قبلیت رو بهتر کنی و همینطور پیش بری تا وقتی که به محصول نهایی میرسی.این اتفاق برای منی که هیچ کاری رو چون نمیتونستم به ایده آل برسم انجام نمی دادم یه اتفاق بزرگ بود و حالا میفهمم که چرا باید &#34;هر روز یکم بیشتر&#34; انجام بدم. قطعا هیچ وقت، هیچ کس نتونسته با یه قدم از اولین پله بره به آخرین پله( البته مگر اینکه به جای بالا رفتن، هوس پایین افتادن داشته باشه)اینو نوشتم تا بگم، اگه اولین قدم رو همین امروز بردارید، از فردا وقت زیادی برای بهتر شدن خواهید داشت و اگر برنداشتید، فردا دوباره همین آشه و همین کاسه.امضاامیدوار امروزپینوشت 1: نمیدونم محمدرضا شعبانعلی توی این پلتفرم فعالیت داره یا نه و به همین خاطر از هیچ لینکی استفاده نکردم.پینوشت 2: این اصلا نصیحت یا هر نوع پند و اندرزی نبود، صرفا حال اینروزهای من بود که دوست داشتم در موردش بنویسم.</description><category>سعید مقیم زاده</category><author>سعید مقیم زاده</author><pubDate>Sat, 29 Aug 2020 21:44:42 +0430</pubDate></item><item><title>جنگ اول به از صلح آخر</title><link>https://virgool.ir/@smmohebby/جنگ-اول-به-از-صلح-آخر-d5qolakpulfc</link><description>نمی دونم تا حالا شده به عنوان یه آدم خیلی کم حرف، اونقدر با هیچ کسی حرف نزده باشین که در حال ترکیدن باشین؟ خیلی وضعیت بدیه و بدتر از اون وقتیه که حاضر میشین برای فرار از این وضعیت، در مورد مسخره ترین موضوعی که ممکن به فکر یه آدم برسه، با اولین آدمی که میبینین صحبت کنین. باور کنین توی این شرایط بودم که میگم و هیچ وقت دلم نمیخواد این شرایط دوباره تکرار بشه. به همین دلیل اومدم اینجا تا هرچی توی مغزم میگذره رو بنویسم.درسته که مغز فوق العاده درهم برهمی دارم و از هر چیزی میتونین اون تو یه نشونه پیدا کنین، اما دوستش دارم، مخصوصا بابت همین شلوغیش. احتمالا بین مطالبی که من اینجا مینویسم بورس و بازارهای مالی(که الان به شکل فوق العاده ای منو جذب خودشون کردن)، فلسفه های مذهبی و سیاسی، کامپیوتر، برنامه نویسی و خزعبلات فکری خودم( شما بخونین تراوشات ذهنی) بیشترین نقش رو داشته باشند.در آخر هم خوشحال میشم اگه بعد از خوندن دست نوشته های من با گذاشتن کامنت های پر مهر و سازندتون به گسترش افق دید من کمک کنین و در برابر اون، با ننوشتن هر کامنتی به جز این موارد تسکین دهنده روان مشوش من باشید.نمیدونم چرا اما دوست دارم اولین متنم رو با عنوان &#34;دیکتاتور&#34; امضا کنم.ارادتمند شمایه دیکتاتور ذهنی</description><category>سعید مقیم زاده</category><author>سعید مقیم زاده</author><pubDate>Tue, 11 Aug 2020 21:32:16 +0430</pubDate></item></channel></rss>