https://virgool.ir/feed/@sjabbarpour69fa2026-11-11 11:34:33https://files.virgool.ir/upload/users/17606/avatar/osxars.pnghttps://virgool.ir/@sjabbarpour69https://virgool.ir/@sjabbarpour69/من-این-نیستم-lh0biqnxig7pگاهی اوقات فکر می‌کنم من بی‌خودی تلاش می‌کنم من بی‌استعداد ترین انسان دنیا در زمینه تحصیلم. خدا مرا خانوم باجی آفریده از آن خانوم باجی‌ها که گلدوزی بلدند، خیاطی می‌کنند، وقتی بخواهند غذا بپزند ادویه‌های سنتی می‌ریزند و چایشان بوی بهارنارنج می‌دهد.از آنها که شب‌های زمستان کنار سماور می‌نشینند پر روسری را باز می‌کنند و آجیل‌ها را بین بچه‌ها تقسیم می‌کنند و برایشان بداهه شعر می‌خوانند. من ته تهش شاعری باشم با دفتری پر از شمع و گل و پروانه. ایده‌های من اغلب یا سقط می‌شوند یا مرده به دنیا می‌آیند و تویی که مردی چه می‌دانی سقط شدن با مرده دنیا آمدن چه فرقی دارد؟ گاهیاوقاتفکرمی‌کنممنبی‌خودیتلاشمی‌کنممنبی‌استعدادترینانساندنیادرزمینهتحصیلم.خدامراخانومباجیآفریدهازآنخانومباجی‌هاکهگلدوزیبلدند،خیاطیمی‌کنند،وقتیبخواهندغذابپزندادویه‌هایسنتیمی‌ریزندوچایشانبویبهارنارنجمی‌دهد.ازآنهاکهشب‌هایزمستانکنارسماورمی‌نشینندپرروسریرابازمی‌کنندوآجیل‌هارابینبچه‌هاتقسیممی‌کنندوبرایشانبداههشعرمی‌خوانند.منتهتهششاعریباشمبادفتریپرازشمعوگلوپروانه.ایده‌هایمناغلبیاسقطمی‌شوندیامردهبهدنیامی‌آیندوتوییکهمردیچهمی‌دانیسقطشدنبامردهدنیاآمدنچهفرقیدارد؟آدرسصفحهوبیکهمیخواهیدنمایشدهیدراPasteکنید باید می‌فهمیدم باید همان ابتدای هفده سالگی وقتی آینه ابروهای بهم پیوسته‌ را نشانم می‌داد وقتی طره جلوی موهایم مدل زنان قاجاری خود به خود پیچ می‌خورد وقتی اندامم برای مادری مناسب‌تر بود تا دویدن در خيابان‌ها، وقتی ظلم می‌دیدم و سکوت می‌کردم، وقتی صدایم را می‌خوردم، وقتی آشپزی‌ام مادرزادی خوب بود وقتی بلد نبودم حقم را بگیرم، وقتی برای هیچکس مهم نبود درس بخوانم یانه، وقتی از دانشگاه با سرعت می‌رسیدم که ظرف بشورم که جمع کنم که پهن کنم که خاک بگیرم که مرتب کنم، وقتی هیچکدام اینها وظیفه‌ام نبود، وقتی یار غار تمام زائوهای فامیل بودم وقتی کودکان مرا با مادرشان اشتباه می‌گرفتند باید می‌فهمیدم. و دست می‌کشیدم از تلاش‌ها و دویدن‌ها و حقوق خواندن‌ها و پایان‌نامهٔ بی‌خود نوشتها و دنبال کارگشتن‌ها و یادگرفتن‌ها و جنگیدن‌ها و خود را به دیگرانی که اصلا مهم نبودند ثابت کردن‌ها و فریاد زدن‌ها. ولی نفهمیدم و جنگیدم و ایستادم و رفتم و پخته‌ شدم و سوختم و قد کشیدم و ایستادم، تا از اینجا، جایی که حس می‌کنم یکی دو پله بالاتر از آن چیزی‌ست که خدا در دفتر کهنش برایم مقدر کرده بود(چه عجیب که درست همینجا یاد نیچه افتادم!) به دنیا نگاه کنم تا دهن کجی کنم به آفرینش و نگاه کنم به زنی با ابروهای جدا از هم در آینه و فکر کنم به کودکانی که خانوم باجی‌شان خوب بلد است بهشان یاد بدهد در این جامعه باجی پسند کمتر باج بدهند بیشتر بدوند پخته شوند و قد بکشند بایستند و فریاد بزنند. sjabbarpour69sjabbarpour69Thu, 23 Jan 2020 17:26:18 +0330https://virgool.ir/@sjabbarpour69/ماهی-شدن-در-استخر-uillk3859nixزیاد که توی آب بمانی دیگر بیرون آمدن سخت می‌شود. دیشب ازساعتی به بعد پوستم خارش گرفته بود حس کردم دارم باله در‌می‌آورم. خود به‌خود شنا یاد گرفتم. اولش باورم نشد ولی دیدم می‌توانم زیرآب چشمم را باز نگه‌دارم و بی‌نفس مدتی بمانم. اما بیرون که می‌آمدم بی‌نفس می‌شدم و بدحالی امانم را می‌برید. هیچکس هم نبود مرا از شهربازی داستان پینوکیو نجات دهد، درنهایت خودم را با بدبختی کشیدم بیرون. کوفته بودم، فکر کردم دارم می‌میرم و پاهایم بیشتربه دُم ماهی می‌مانست. دهانم باز و بسته میشد و آب آب می‌گفت. با نگاهی تشنه آنقدر بیرون ماندم تا به آدمیتم برگردم. حتی جانِ بالا و پایین پریدن احتضار را نداشتم. از دیشب تا حالا تکان که میخورم از گوش‌هایم صدای دریا می‌آید. انگار که هنوز قسمتی از وجودم ماهی مانده تا روزی که بازگردم و بازگردد. تا روزی که استخرهای شهر راهی به دریا پیدا کنند.sjabbarpour69sjabbarpour69Wed, 04 Dec 2019 23:49:43 +0330https://virgool.ir/@sjabbarpour69/آن-روز-بارانی-لعنتی-mmdfadlxfzroمن برای تو بی‌شمار شعر نوشته بودم.  اما اصلا آن شعر چه ربطی به تو داشت؟ اگر می‌خواندی هیچ ربطی نداشت آنقدرها هم شعر خوبی نبود. اما هیچ کس نمی‌دانست که چه وقت اولین مصرع را نوشتم و آن مصرع کم کم غزل شد غزلی که تو هیچ جایش نبودی! روبه رویم ایستاده بودی این اولین بار بود که اینقدر از نزدیک به هم نگاه میکردیم. همینقدر محجوب همینقدر محزون.  تو از آن آدم‌هایی بودی که به آدم فقط یک‌بار شانس هرچیزی را می‌دهند. بعد از آن رابطه پر از دلخوری دورادور که سلام هم می‌گفتی سوتفاهم می‌شد آمده بودی سلام نکرده خودی نشان دهی و خداحافظی کنی. بد است که آدم خداحافظی را با سلام اشتباه بگیرد. ایستاده بودیم و درست لحظه آخر وسط خیابان، مثل فیلم‌های آبکی، باران گرفت. ابتدای خیابان سعدی ایستاده بودیم تو زیر ناودان و من زیر باران. دوستانم از دور نگاه می‌کردند و تف می‌فرستادند که چرا من دارم غرق در بلاهت خیس می‌شوم،  من اما خوشحال بودم که تو روبه روی منی! نگاهم کردی و چند دیالوگ مضحک بینمان رد و بدل شد و چند شعر خواندی و نگاهم کردی به من که سرتا پا آبی پوشیده بودم و با بدبختی موهای مجعدم را صاف کرده بودم و باران داشت بر زحماتم موج سواری میکرد. آهنگین گفتی "آرایش موهات بهم خورد" بعد گفتی می‌روی، اما من که خوش خیال آمده بودم، مانده بودم چرا اینقدر زود امروزم تمام شد و نمیدانستم قرار است خیلی چیزها بعد از آن روز تمام شود. من سرد و خیس می‌رفتم و زیر لب می‌خواندم باز باران نشسته در چشمم باز آرایشم بهم خورده... سالها بعد که من درآن شهر نبودم به گوشم رساندند که رفته بودی همان خیابان و آن روز را به یاد آورده بودی. یکی گفته بود آن روز لعنتی بارانی؟ آه کشیده بودی و گفته بودی پس چرا این روزها دیگر نمی‌بارد؟sjabbarpour69sjabbarpour69Sat, 08 Jun 2019 16:10:20 +0430